”ദേവാ, ഞാനും ആമിയും നിന്നെ കാണാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഏകദേശം മൂന്ന് വർഷത്തിന് മുകളിലായി… ഈ കാലയളവിൽ ഞാനും ആമിയും, സച്ചിനും രാഹുലും, പിന്നെ നീയും ഉൾപ്പെടെ മൂന്ന് തവണയെങ്കിലും മരിച്ചിട്ടുണ്ട്…”
എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ നൽകിക്കൊണ്ട് അവൾ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി. നാവ് അനങ്ങിയില്ല.
പിന്നീടെപ്പോഴോ അവളുടെ ചൂടിൽ ചേർന്ന് ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചുറങ്ങി.
രാവിലെ എന്നെ ഉണർത്തിയത് മുഖത്ത് പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നേർത്ത, ചൂടുള്ള ശ്വാസമായിരുന്നു.
ഞാൻ പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു.
എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ, ഒരു പൂച്ചക്കുട്ടിയെപ്പോലെ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുകയാണ് നിധി.
അവളുടെ ഒരു കൈ എൻ്റെ തോളിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. മറ്റേ കൈ വയറിൽ അമർന്ന് കിടക്കുന്നു. ആ കൈവിരലുകളുടെ മൃദുവായ സ്പർശം എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നേരിയൊരു തരിപ്പ് പടർത്തി.
കുറച്ചുനേരം ഞാൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കി കിടന്നു.
അവൾ ഗാഢനിദ്രയിലാണ്.
പഞ്ഞിപോലെയുള്ള അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരം എൻ്റെ മേൽ അമർന്നിരിക്കുന്നതിൻ്റെ സുഖം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിച്ചു.
ഓരോ നിശ്വാസത്തിലും അവളുടെ ഉടലിലെ മൃദുത്വം എന്നെ കൂടുതൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവളുടെ വയർ എൻ്റെ അടിവയറ്റിൽ ചേർന്നപ്പോൾ അനുഭവപ്പെട്ട ചൂടും സുഖവും കണ്ണുകളടച്ച് വീണ്ടും ആസ്വദിക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
എന്തൊരു സുന്ദരമായ നിമിഷം!
😊….. 😳
പെട്ടെന്നാണ് സ്ഥലകാല ബോധം ഓർമ്മ
വന്നത്.
ദൈവമേ, ഇവൾ… ഇവൾ ഇന്നലെ എൻ്റെ കൂടെയാണോ കിടന്നത്?
ഇന്നലെ രാത്രി സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ഓർത്തെടുക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു.
നിധി പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും മനസ്സിൽ കൊത്തിവെച്ചതുപോലെ കിടപ്പുണ്ട്.
അപ്പോൾ ഇന്നലെ സംഭവിച്ചതെല്ലാം സത്യമായിരുന്നോ?
ഞാൻ അവളുടെ വിരലിലേക്ക് നോക്കി.
മോതിരവിരലിൽ കിടക്കുന്ന തിളങ്ങുന്ന രത്നം പതിപ്പിച്ച മോതിരം കണ്ടതും, നിധി ഇതുവരെ തന്ന തല്ലുകളും വിളിച്ച തെറികളും എൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിവന്നു. 😐
മനസ്സ് വായിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടെന്ന് ആദ്യം മനസ്സിലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇവളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച കാര്യങ്ങളുടെ തീവ്രത ഒന്നു കുറയ്ക്കാമായിരുന്നു. 🙂
തുണിയുടുത്തും തുണിയുടുക്കാതെയും എന്തെല്ലാം അവരാധങ്ങളാണ് ഞാൻ നിധിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിരുന്നത്! 😐
പാവം…
ഞാനറിയാതെ എൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ പാറിവീണ മുടിയിഴകൾ ചെവിക്കു പിന്നിലായി ഒതുക്കിവെച്ചു.
വെളിച്ചം വന്നുതുടങ്ങുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മുകളിലേക്ക് ആരും വരാൻ സാധ്യതയില്ലെങ്കിലും ഒരു റിസ്ക് എടുക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഇവളെ ഉണർത്തിയിട്ട് ഇവളുടെ റൂമിലേക്ക് തന്നെ പറഞ്ഞുവിടാം. അതാണ് എനിക്കും എൻ്റെ ‘കുട്ടനും’ നല്ലത്.
ഞാൻ താഴേക്കൊന്ന് നോക്കി.
തുളഞ്ഞു കീറാൻ നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയുടെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് അതിനോട് തന്നെ പാവം തോന്നി.
അരുത് അബു, അരുത്. നമ്മൾ അങ്ങനെയൊന്നും ചിന്തിച്ചുകൂടാ.
അവളെ ഉണർത്താനായി ഞാൻ അവളുടെ ചന്തിയിലൊന്ന് തോണ്ടി.
എന്തുകൊണ്ട് ചന്തി എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇവിടെ പ്രസക്തിയില്ല.
അവൾ ഒന്നു കുറുകി എന്നല്ലാതെ കണ്ണുകൾ തുറന്നില്ല.
തോണ്ടിയതിൻ്റെ ശക്തി കുറഞ്ഞുപോയതാകുമോ? 🤔
ഇത്തവണ എൻ്റെ തോണ്ടലിൻ്റെ ശക്തി ഒന്നു കൂട്ടി…..
അലുവ പോലുള്ള അവളുടെ ചന്തിയിൽ കൈവിരൽ ആഴ്ന്നിറക്കി തോണ്ടിയപ്പോൾ അതൊന്ന് ചെറുതായി തുളുമ്പിയില്ലേ എന്നൊരു സംശയം. 🤔
സംശയം വന്നാൽ അതിനുത്തരം കണ്ടുപിടിക്കണം എന്ന സാമാന്യബോധമുള്ളതുകൊണ്ടും, ഇവളെ ഉണർത്തണം എന്ന ദൃഢമായ ചിന്തയുള്ളതുകൊണ്ടും ഞാൻ സമയം പാഴാക്കിയില്ല. ചന്തി നോക്കി ആഞ്ഞൊരു പിടി പിടിച്ചു.
”ചന്തിക്ക് കേറിപ്പിടിക്കുന്നോടാ നാറി!”
ഉറക്കപ്പിച്ചുപിടിച്ച് ഞെട്ടിത്തെറിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ കൈ വീശിയടിച്ചപ്പോൾ അതേറ്റുവാങ്ങാൻ മാത്രമേ എൻ്റെ ശരീരത്തിന് സാധിച്ചുള്ളൂ.
😐
കിട്ടിയ അടിയും വാങ്ങി കുറച്ചുനേരം ഞാൻ ചത്തതുപോലെത്തന്നെ കിടന്നു.
ശേഷം തല പതിയെ ഒന്നു ചരിച്ച് നോക്കി.
ഹോ, സമാധാനം. അവൾ ഇപ്പോഴും ഉറക്കത്തിലാണ്. എന്നെ തല്ലിയത് അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
പിന്നീട് ഞാൻ അവളെ ഉണർത്താൻ നിന്നില്ല.
അങ്ങനെ കണ്ണടച്ച് വീണ്ടും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
അവൾ പോകുകയോ പോകാതിരിക്കുകയോ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോട്ടെ, എനിക്കിനി അടികൊള്ളാൻ വയ്യ! 😤
പിന്നീട് കണ്ണുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ പ്രകാശം പൂർണ്ണമായും മുറിയെ പുൽകിയിരുന്നു.
ആദ്യം നോക്കിയത് നിധി അടുത്തുണ്ടോ എന്നാണ്. അവളെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല.
മിക്കവാറും അവൾ കോളേജിൽ പോയിക്കാണും.
കുറച്ചുനേരം ദിവാനിൽത്തന്നെ ഇരുന്നു. രാത്രി നിധി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാണ് മനസ്സിൽ. ഒപ്പം ആമിയുടെ ഇന്നലത്തെ പെരുമാറ്റം കൂടിയാകുമ്പോൾ…
ഹോ, എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഇതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.
ഞാൻ മൂന്നു തവണയിലധികം മരിക്കുക എന്നുവെച്ചാൽ എത്ര വേദന അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകും, പാവം ഞാൻ!
അവൾ പറയുന്നതെല്ലാം സത്യമാണെങ്കിൽ, ഇത്തവണയും മരിക്കേണ്ടിവരും. ആമിയെയും നിധിയെയും പതിയെ ഒഴിവാക്കാം. 😤
അതേ, അതാണ് നല്ലത്.
ഇന്ന് മുതൽ ഈ ദേവ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനാണ്. ഇനി ഇവിടുന്ന് പോവുന്നത് വരെ എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പെണ്ണില്ല! 😤
കൃതികയെ കൂട്ടാൻ പോകാനുള്ളതുകൊണ്ട് പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ച് സമയം കളയാൻ നിന്നില്ല. വേഗം കുളിച്ച് റെഡിയായി.
ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോൾ റോസ് ഇങ്ങോട്ട് ഒരു പതിനൊന്ന് മണിയാകുമ്പോഴേക്കും വരാമെന്നും, ഇവിടെ നിന്നും ഒരുമിച്ച് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോകാമെന്നും സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഇനി താഴെപ്പോയി ഫുഡ് കഴിച്ചാൽ മാത്രം മതി.
ഞാൻ താഴോട്ടുപോയി.
പക്ഷേ ആരുടെയും സംസാരശബ്ദമോ അനക്കമോ കേൾക്കുന്നില്ല. മൊത്തത്തിൽ ഒരു ശാന്തത വീടുമുഴുവൻ തളംകെട്ടി നിൽക്കുന്നു.
”ആൻ്റീ…”
ഞാൻ നീട്ടി വിളിച്ചു.
വിളിച്ചതും അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഒരു പാത്രം വീഴുന്ന ശബ്ദവും ഒപ്പം ചെറിയൊരു നിലവിളിയും കേട്ടു.
ദൈവമേ, തള്ള വിളി കേട്ട് ബോധം കെട്ടുവീണതോ മറ്റോ ആണോ ഇനി!
ഞാൻ വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി.
അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ കാണുന്നത് നിലത്തുവീണ് കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാത്രവും, തൊട്ടടുത്തായി കൈമുട്ട് പിടിച്ച് തിരുമ്മുന്ന നിധിയെയും. 😐
ഇവൾ ഇന്ന് പോയില്ലേ?
എന്നെ കണ്ടതും അവൾ ഒരു അളിഞ്ഞ ചിരി പാസാക്കി.
”നോക്കിനിൽക്കാതെ ഒന്നു വന്ന് സഹായിക്കടാ.”
ഓ, പിന്നേ! എനിക്കതല്ലേ പണി!
അവളെ ഒന്നു സഹായിക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കാതെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ നിന്നും പോന്നു.
ശേഷം ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ വന്നിരുന്നു.
മേശപ്പുറത്ത് പാത്രങ്ങളൊന്നുമില്ല. വേറെ ആരെയും കാണുന്നുമില്ല. ഇന്ന് പട്ടിണിയാണെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നപ്പോഴാണ് നിധി ഒരു ചെറിയ പാത്രവുമായി എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.
കയ്യിലെ പാത്രം കൊറുവിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നീട്ടി.
പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കാത്തതിൻ്റെ ദേഷ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ അധികം മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ നിന്നില്ല.
പാത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് കുറച്ച് പുഴുങ്ങിയ മുട്ടകളാണ്.
ഇതുണ്ടാക്കാനാണോ ഇവൾ ഈ കണ്ട പരാക്രമങ്ങളൊക്കെ കാണിച്ചുകൂട്ടിയത്?
എന്നാലും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ബാക്കിയുള്ളവരൊക്കെ എങ്ങോട്ടുപോയി?
”രാമേശ്വരത്തുള്ള അമ്മയുടെ ഒരു ബന്ധു മരിച്ചു. അച്ഛനും അമ്മയും അച്ഛമ്മയുമൊക്കെ അങ്ങോട്ട് പോയിരിക്കുകയാണ്. ഒരു നാലഞ്ചുദിവസം കഴിയാതെ അവരെ ഇനി പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട.”
അവൾ എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അതിനെന്തിനാ ഇവൾ ചിരിക്കുന്നത് ഒരാൾ മരിക്കുന്നതൊക്കെ അത്ര വലിയ കോമഡിയാണോ? 🤔
മരണമല്ലേ. അവർ പോവുന്നതിൽ കുറ്റമില്ല. പക്ഷേ ജോലിക്കാരോ? അവരെവിടെ?
”അവർക്കൊക്കെ കുറച്ചുദിവസം ലീവ് കൊടുത്തു.”
വീണ്ടും അവളുടെ മുഖത്ത് കള്ളച്ചിരി പ്രകടമായി.
”ഇനിയങ്ങോട്ട് കുറച്ചു ദിവസം നമ്മൾ മാത്രമേ ഇവിടെ ഉണ്ടാകൂ.”
അവൾ ഇരുന്നിരുന്ന ചെയർ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
”അയിന്…?🤨”
ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു. ഒപ്പം അവളുടെ അടുത്ത് നിന്നും കുറച്ചു മാറിയിരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്തോ, അവളുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ഒരു പന്തികേട്. 😤
”അതിന് ഒന്നുമില്ല. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വരുവാണേൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി.”
വീണ്ടും അവൾ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.
ഇവൾക്കെന്താ പറ്റിയത്?
ഞാൻ അവളേ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി… 🤨
പെട്ടെന്നാണ് പുറത്തുനിന്ന് ഒരു കാറിൻ്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്.
നിധി എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് തീർച്ച.
പാത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പുഴുങ്ങിയ മുട്ടയെടുത്ത് എൻ്റെ വായിലേക്ക് തിരുകി അവൾ ഡോറിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
നിധി എൻ്റെ വായിലേക്ക് തിരുകിത്തന്ന പുഴുങ്ങിയ മുട്ട അപ്പോഴും തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.
അവൾ ഡോറിനടുത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ, തൊണ്ടയിലെ മുട്ട വിഴുങ്ങാനായി ഞാനും വെള്ളമെടുക്കാൻ എന്നവണ്ണം ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. യഥാർത്ഥത്തിൽ എനിക്ക് വാതിൽക്കൽ എത്തി വന്നത് റോസ് തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കണമായിരുന്നു…
ടേബിളിൽ നിന്നും ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളമെടുത്ത് ഞാൻ നിധിയുടെ പിന്നാലെ പതുക്കെ പോയി
അവൾ വാതിൽ തുറന്നതും പുറത്ത്, മതിൽക്കെട്ടിന് മുന്നിലായി ഒരു കറുത്ത പഴയ മോഡൽ സെഡാൻ കാർ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അതിൽ നിന്നും റോസ് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് സമാധാനമായി.
അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് നേരേ കൈ വീശി കാണിച്ചു…
എന്റെ നോട്ടം ആദ്യം പോയത് റോസ് ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വേഷത്തിലേക്കായിരുന്നു…
ചുരിദാരാണെങ്കിലും മുലകളുടെ മുഴുപ്പും ശരീരത്തിന്റെ ആകാരവടിവും എന്നേ കമ്പിയാക്കി…
ഇവൾ ഇത്രക്കും വലിയ ചരക്കായിരുന്നോ…
തൊണ്ടയിൽ മുട്ട കുടുങ്ങി കിടക്കുകയാണെന്ന് പോലും ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മറന്നു….
അവളിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ മാറിയത് നിധിയെന്റെ കയ്യിനിട്ട് നുള്ളിയപ്പോഴാണ്…
അവളേ നോക്കിയപ്പോൾ കത്തുന്ന കണ്ണുകളുമായി എന്നേ തന്നേ നോക്കി നിൽക്കുന്നു…
എന്തോ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അധികം നേരം നോക്കി നിൽക്കാൻ സാധിച്ചില്ല…
“ആ… വാ റോസേ എന്താ അവിടേ തന്നെ നിന്നു കളഞ്ഞത്…. ”
നിധി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റോസിനോട് പറഞ്ഞു…
ഹോ എന്തൊരു അഭിനയം…. 😐
റോസ് അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു….
എല്ലാം ശുഭം എന്ന് കരുതി ഞാൻ തിരികെ ടേബിളിലേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് കാറിൻ്റെ മറുഭാഗത്തെ ഡോർ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.
ഞാനൊന്നു നിന്നു.
ഇതാരാണ്? റോസ് ഒറ്റക്കല്ലായിരുന്നോ വന്നത്?
ഞാൻ വാതിലിലൂടെ എത്തിനോക്കി.
കാറിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടതും നിധിയും ഞാനും ഒരേപോലെ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു.
അത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല…
ആമി… 😳
ദൈവമേ ഇവളെന്താ ഇവിടേ…. ഇനി ഇന്നലേ തരാൻ മറന്ന അടി ഇന്ന് തരാൻ വന്നതാണോ….
ആ ഞെട്ടലിനിടയിലും, ഒരു ചിരി വരുത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ആമിയെ നോക്കി.
അവൾ പ്രതികരിച്ചത് പോയിട്ട് ഒന്ന് നോക്കിയതുപോലുമില്ല…… അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ എന്റെ അടുത്തായി നിൽക്കുന്ന നിധിയിലേക്കാണ്…..
’അതേതായാലും നന്നായി,’ ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു.
കഴുത്തിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മുട്ടയുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് പോലും താൽക്കാലികമായി മറന്ന്, ഞാൻ പതിയെ ആ രംഗത്തുനിന്ന് മുങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്റെ ഓരോ ചുവടുകളും വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ നിധിയുടെ പിടി വീണത്….
ഞാൻ അവളേ സംശയരൂപേണ ഒന്ന് നോക്കി…
അവളുടെ മുഖത്തെ ചിരി… അതൊരു സാധാരണ ചിരിയായിരുന്നില്ല. എന്തോ വലിയൊരു അപകടം വരാനിരിക്കുന്നു എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന, കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി!…
വിചാരിച്ചു തീർന്നില്ല നിധി കൈ പിടിച്ച് ഒറ്റ വലി.
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നീക്കമായതിനാൽ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ താളം പൂർണ്ണമായും തെറ്റി. നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഞാൻ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞപ്പോൾ, വീഴാതിരിക്കാൻ കേറിപിടിച്ചതാവട്ടെ അവളുടെ മുലയിലും…
ഉഫ് സ്വർഗ്ഗം…. 🫦
ആ മർദ്ദവമേറിയ ഭാഗത്ത് കൈകൾ അമർന്നപ്പോൾ ലഭിച്ച അപ്രതീക്ഷിത സുഖത്താൽ, ഞാൻ എന്തിനാണ് അവിടെനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചത് എന്ന് പോലും ഒരു നിമിഷം മറന്നുപോയിരുന്നു…
ഇതെവിടുന്ന പെട്ടെന്നൊരു ചൂട്… 🤔ഞാൻ തല ചെരിച്ചൊന്ന് നോക്കി…
😳
കത്തുന്ന കണ്ണുകളുമായി ആമി എന്നേ തന്നേ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്… റോസിന്റെ കണ്ണൊക്കെ പുറത്ത് ചാടിയിരുന്നു…
ഞാൻ മുലകളിൽ കൈ വച്ചുകൊണ്ട് തന്നേ നിധിയേ ഒന്ന് നോക്കി…
അവളുടെ മുഖത്ത് കുസൃതി ചിരിയാണ്…
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ബോധം വന്നത് പോലേ കൈ പിൻവലിച്ചു…..
ഗൗരവത്തിൽ നടന്നു വരുന്ന ആമിയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിട്ടുണ്ട്…
അവർ അടുത്തെത്തിയതും ഞങ്ങൾ നാലു പേരും ഒരുമിച്ച് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു…
”നിധി… നീ ഇന്ന് കോളേജിൽ പോയില്ലേ?”
റോസ് നിധിയോട് ചോദിച്ചു.
”ഇല്ലെഡീ… ഇന്ന് കുറച്ച് കാര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നേ ഇവൻ ഇവിടേ ഒറ്റക്കല്ലേ അത്കൊണ്ട് ഇന്ന് പോയില്ല”
നിധി എന്റെ കൈ കോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
പക്ഷേ നിധിയുടെ നോട്ടം ആമിയിലേക്കാണ്…
ഞാൻ നിധിയുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി റോസിനെയും കൂട്ടി എന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി…
അവളുടെ കയ്യിലേ പിടി വിട്ടത് റൂമിൽ കയറി വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്ത ശേഷമാണ്….
“നീ എന്തിനാടി അവളേം കൂട്ടി ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ…”
എന്റെ വാക്കുകളിൽ ദേഷ്യത്തേക്കാളേറെ നിസ്സഹായതയാണ് നിഴലിച്ചത്.
”എടാ, ഞാൻ വേണമെന്ന് വെച്ച് കൊണ്ടുവന്നതൊന്നുമല്ല. ഞാനാണ് അവളെ വീട്ടിൽ നിന്ന് സാധാരണ പിക്ക് ചെയ്യാറെന്ന് നിനക്കറിയാലോ. ഇന്ന് ലീവ് എടുക്കുന്ന കാര്യം അവളോട് പറയാൻ ഞാൻ മറന്നുപോയിരുന്നു. കുറേ നേരം എന്നെ കാത്തുനിന്നിട്ടും കാണാത്തതുകൊണ്ട് അവൾ നേരെ അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് വന്നതാണ്. അതും ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ നിൽക്കുന്ന സമയത്ത്. അവൾ കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ കൃതികയുടെ കാര്യം പറയേണ്ടി വന്നു…ആദ്യം അവളൊന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും പിന്നീട് അവൾക്കും വരണം എന്ന് അവൾ വാശിപ്പിടിച്ചു”
റോസിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്ത് പറയണം എന്നെനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ ദിവാനിൽ ഇരുന്നു.
എന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാവണം, റോസും എന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു.
”ദേവാ, ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയട്ടേ?”
”മ്മ്…”
“വരുന്ന വഴി നിന്റെ കാര്യം ഞാൻ അവളോട് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു… ”
“എന്ത് കാര്യം…”
ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് തന്നെയാണോ എന്നെനിക്കറിയണമായിരുന്നു…
“അത് നീ അവളേ ഉമ്മവച്ചില്ലേ അത്…”
“എന്നിട്ട്…?”
ഞാൻ അവളുടെ മറുപടിക്കായി ചെവിക്കൂർപ്പിച്ചു വച്ചു…
“ആമിയുടെ സ്വഭാവം പതിവ് പോലേ ശാന്തമായിരുന്നു. നിന്നേ കുറിച്ച് മോശമായിട്ടൊന്നും അവൾ പറഞ്ഞില്ല. ആ ടെൻഷനിൽ അല്ലെങ്കിൽ ആ നിമിഷം അറിയാതെ ചെയ്തുപോയതാവാം എന്ന് മാത്രമാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്.
ഒപ്പം അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു……എനിക്ക് തോന്നുന്നു അവൾക്ക് നിന്നോടെന്തോ ഉണ്ട് ദേവാ…”
അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി….
ഇന്നലെ വരേ ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച കാര്യമായിരുന്നു റോസ് ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതെങ്കിലും. ഇപ്പോൾ അതല്ല അവസ്ഥ.
ഞാൻ മറുപടി പറയാതേ തലയ്ക്കു കയ്യും കൊടുത്ത് പിന്നേയും ചിന്തകളിൽ ആഴ്ന്നു…..
പെട്ടെന്നാണ് താഴേ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്…
ഞാൻ റോസിനേ നോക്കി അവളുടെ മുഖത്തും സംശയം നിഴലിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ട്…
നിധിയും ആമിയും താഴേ ഒറ്റക്കായിരുന്നു എന്ന് അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്…
വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് താഴോട്ട് പോയി…
നിലത്ത് പലയിടത്തായി പാത്രങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. മുറിയുടെ ഒത്ത നടുക്കായി ആമിയും നിധിയും നിൽപ്പുണ്ട്.
രണ്ടുപേരും പരസ്പരം വിരൽ ചൂണ്ടി എന്തോ തർക്കത്തിലാണ്.
’ഇവറ്റകൾക്കെന്താ വയ്യേ.. 😐’ ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു.
ഇതുകണ്ട് റോസ് ആമിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി. പക്ഷേ ഞാൻ അവളുടെ കൈയ്യിൽ കയറിപ്പിടിച്ച് തടഞ്ഞു.
”കാറിന്റെ കീ താ…”
ഞാൻ കൈ അവളുടെ നേർക്ക് നീട്ടി.
അതുവരെ ബഹളമായിരുന്ന മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദത പരന്നു.
എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചെങ്കിലും അവൾ കീ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു.
കീ വാങ്ങിയതും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ പതിയെ വാതിലിന് നേരെ നടന്നു.
ഡോറിന്റെ അടുത്തെത്തിയതും പിന്നിൽ നിന്നും ആരോ എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നതുപോലെ… കാലൊച്ചകൾ കേട്ടുതുടങ്ങി.
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല, പക്ഷേ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നിരുന്നു…
ഞാൻ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി.
സ്റ്റിയറിംഗിൽ പിടിച്ച് സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നതും, പിന്നാലെ വന്നവർ ഓരോരുത്തരായി കാറിനുള്ളിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങി.
ആരും പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
നിധിയും റോസും പിൻസീറ്റുകളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു.
മുൻവശത്തെ ഡോർ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ആമിയാണ്. അവൾ കോ-ഡ്രൈവർ സീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ആ തർക്കത്തിന്റെ കനൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. ആരെയും നോക്കാതെ, ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ അവൾ സീറ്റ് ബെൽറ്റിട്ടു, പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഇരുന്നു.
എല്ലാവരും കയറി എന്ന് ഉറപ്പായതും ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു…
കൃതികയേ കൊണ്ട് വരാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽ മതിയായിരുന്നു…
ഇതിപ്പോ ഇവരൊക്കെ എന്തിനാ വരുന്നേ എന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ല….
ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് എന്തൊക്കെ മാറ്റങ്ങളാണ് ഉണ്ടായതെന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു നോക്കി. റോസ് ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ആമിയോടും നിധിയോടുമായി കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയാമായിരുന്നു…
“നീ നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് ചോദിച്ചോ എനിക്കറിയാവുന്നതാണെങ്കിൽ ഞാൻ പറയാം… ”
നിധിയുടെ ശബ്ദം.അവൾ വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചിരിക്കുന്നു… 😐
“ദേ നിധി ഞാൻ നിന്നോട് പല വട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ആവശ്യമില്ലാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സ് വായിക്കരുതെന്ന്… ”
ആമി ബാക്കിലേക്ക് നോക്കി നിധിയോട് പറഞ്ഞു…
എന്നാൽ എന്റെ ശ്രദ്ധ ആദ്യം പോയത് റോസിന്റെ മുഖത്തേക്കായിരുന്നു. ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ എല്ലാവരെയും പരസ്പരം നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് പാവം.
ആമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും കാറിനുള്ളിൽ വീണ്ടും ഒരു അസ്വസ്ഥത പടർന്നു.
റോസ് അപ്പോഴും ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അന്തംവിട്ട് ഇരിക്കുകയാണ്.
റോസ് കൂടെയുണ്ടെന്ന ബോധം അപ്പോഴാണ് ആമിക്കും നിധിക്കും വന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും റിയർവ്യൂ മിററിലൂടെ പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ‘ഇനി മിണ്ടരുത്’ എന്നൊരു താക്കീത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാറിനുള്ളിൽ വീണ്ടും കനത്ത നിശബ്ദത തളംകെട്ടി. വണ്ടിയുടെ എഞ്ചിൻ ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കാം. ആരും പരസ്പരം മുഖത്തുനോക്കാൻ പോലും മടിക്കുന്ന അവസ്ഥ.
കുറച്ചു ദൂരം പിന്നിട്ടുകാണും…
പെട്ടെന്നാണ് നിശബ്ദത ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് റോസിന്റെ ശബ്ദം പിന്നിൽ നിന്നും ഉയർന്നത്.
”ദേവാ… നീ എപ്പോഴാ കഴുത്തിന് പുറകിലായി ഇങ്ങനൊരു ടാറ്റു അടിച്ചത്?”
അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് എനിക്ക് ആദ്യം ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
”ടാറ്റുവോ…? എന്ത് ടാറ്റു? എന്റെ ദേഹത്ത് അങ്ങനൊന്നുമില്ലല്ലോ…”
ഞാൻ സംശയത്തോടെ മിററിലൂടെ അവളെ നോക്കി.
”അല്ലടാ, നിന്റെ കഴുത്തിന് തൊട്ടുതാഴെയായി… ഒരു പാമ്പിന്റെ രൂപം…”
’പാമ്പ്’ എന്ന വാക്ക് കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിലൊരു ആളൽ ഉണ്ടായി. ഞാൻ അറിയാതെ ബ്രേക്കിൽ ചവിട്ടിപ്പോയി.
ടയറുകൾ റോഡിൽ ഉരസി വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ കാർ നിന്നു.
മുൻസീറ്റിലിരുന്ന ആമി വേച്ചുപോയെങ്കിലും സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് തലയിടിച്ചില്ല. അവൾ പേടിയോടെ എന്നെ നോക്കി. പിന്നിൽ നിധിയും റോസും അമ്പരന്നിരിക്കുകയാണ്.
എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം ഇപ്പോൾ എന്റെ ശരീരത്തിലേക്കാണ്.
എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നു.
”റോസേ… നീ… നീ നിന്റെ ഫോണിൽ അതൊന്ന് ഫോട്ടോ എടുത്ത് കാണിച്ചേ…”
ഞാൻ ടോസിനോട് പറഞ്ഞു…
റോസ് ഫോൺ എടുത്ത് എന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിലെ ആ രൂപത്തിന്റെ ഫോട്ടോ എടുത്തു.
”ഇതാ…”
അവൾ ഫോൺ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.
ആ സ്ക്രീനിലെ ചിത്രം കണ്ടതും എന്റെ കാറ്റ് പോയ അവസ്ഥയായിരുന്നു…
കഴുത്തിന് തൊട്ടുതാഴെ, നട്ടെല്ലിനോട് ചേർന്ന് കറുത്ത മഷിയിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു പാമ്പിന്റെ ചിത്രം.
ഈ രൂപം… ഇത്…
ഇത് ഞാൻ ഇതിനുമുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
ആ വെള്ളത്തിനടിയിലുള്ള കവാടത്തിൽ!
കൊത്തിവെച്ചിരുന്ന അതേ ചിഹ്നം!
എന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഇതുവരെ ഞാൻ ഒരു ടാറ്റു പോയിട്ട്, ഒരു വര പോലും എന്റെ ശരീരത്തിൽ വരച്ചിട്ടില്ല.
എന്നിട്ടും… ഇതെങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നു?
ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കുന്തോറും ആ പാമ്പ് എന്നെ നോക്കി അനങ്ങുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
എനിക്ക് ഭയം തോന്നിയില്ല. കാരണം ആ ചിത്രം കണ്ടപ്പോൾ തന്നേ മനസ്സിലായി ഞാൻ മൂഞ്ചി എന്ന്…ഇനി പേടിച്ചിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ല.
“നിങ്ങൾ… നിങ്ങളിത് ഇതിനുമുന്നേ എവിടെയെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”
വിരൽ ആ ഫോട്ടോയിലെ പാമ്പിന്റെ ചിത്രത്തിന് നേരെ ചൂണ്ടി ഞാൻ ആമിയോടും നിധിയോടും ചോദിച്ചു…..
ആമിയും നിധിയും പരസ്പരം നോക്കി.
പിന്നെ ആ ചിത്രത്തിലേക്കും.
അവർ നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി.
വട്ടത്തിലും തൃകോണത്തിലും ചതുരത്തിലും മൂഞ്ചി എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ അവരുടെ ആ മറുപടിയിലും ഞെട്ടിയില്ല..
ആ വെള്ളത്തിനടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആറാമത്തെ കവാടം… അത് ഇവർ കണ്ടിട്ടില്ല!
ഗുഹയിൽ അഞ്ച് വഴികൾ മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്, വെള്ളത്തിനടിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ആ ആറാമത്തെ കവാടത്തിലാണ് ഈ ചിഹ്നം ഞാൻ കണ്ടത്.
പക്ഷേ അത് ഇവർ കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ… കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും സങ്കീർണ്ണമാണ്.
കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് അവർക്ക് സംശയമുണ്ടാക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാൻ മൗനം പാലിച്ചു.
”മ്മ്…”
ഞാനൊന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.
വണ്ടി വീണ്ടും സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു.
ആമിയും നിധിയും പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും റോസ് വഴി അവർ എപ്പോഴും കൊമ്പ് കോർത്തേ ഇരുന്നു…
എന്നിരുന്നാലും രണ്ട് പേരും ഇടക്കിടക്ക് എന്നേ നോക്കാൻ മറന്നില്ല. ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ ഒളിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായിരിക്കണം.
അധികം താമസിയാതെ ഞങ്ങൾ സ്റ്റേഷനിലെത്തി.
നഗരത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം മാറി, ആരും അധികം വരാത്ത, കാലപ്പഴക്കം ചെന്ന ഒരു റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ. പ്ലാറ്റ്ഫോമിലാകെ കരിയിലകൾ വീണു നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
വിജനമായ ആ വഴിയിലൂടെ ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. തൊട്ടുപിന്നിലായി അവർ മൂന്നുപേരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദൂരെ… ആ ഒഴിഞ്ഞ പ്ലാറ്റ്ഫോമിലെ ഒരു ബെഞ്ചിൽ, താടിക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത് ഉദാസീനയായി ഇരിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ കണ്ടു. ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന ആ രൂപത്തിന് ചുറ്റും എന്തോ ഒരു ശൂന്യത തളംകെട്ടി നിൽക്കുന്നതുപോലെ.
ഓരോ ചുവട് വെച്ച് അടുത്തെത്തുംതോറും ആ രൂപം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വന്നു…
അതെ… അത് കൃതികയായിരുന്നു.
വന്നിട്ട് കുറേ നേരമായെന്ന് മിക്കവാറും എനിക്കിന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടും😐
കരിയിലകൾ നിറഞ്ഞ ആ പ്ലാറ്റ്ഫോമിലൂടെ ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
കാലുകൾ നിലത്തമരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ചരചര ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു, എന്നിട്ടും അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കിയില്ല.
താടിക്ക് കൈയ്യും കൊടുത്ത്, ശൂന്യമായ റെയിൽപ്പാളങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി പ്രതിമ പോലെ ഇരിക്കുകയാണ് അവൾ.
ആ ഇരിപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി, യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കാരണം അവൾ ഇനി ഉറങ്ങിപ്പോയോ എന്ന്.
കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ അവളുടെ മുഖത്തെ പാതിയോളം മറച്ചിരുന്നു.
ഞാൻ അവൾക്ക് തൊട്ടുമുന്നിലായി ചെന്നു നിന്നു. എന്റെ നിഴൽ അവളുടെ ദേഹത്ത് വീണിട്ടുപോലും അവളതറിഞ്ഞില്ല. അവൾ മറ്റേതോ ലോകത്താണെന്ന് തോന്നി.
ഒടുവിൽ, നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ആകാംക്ഷയോടെ ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു…
”കൃതി…”
ആ പേര് കാതിൽ പതിഞ്ഞതും… വളരെ സാവധാനം, ഒരു യന്ത്രപ്പാവ ചലിക്കുന്നത് പോലെ അവൾ തല ഉയർത്തി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലൊരു ക്ഷീണമോ പരിഭവമോ ഒന്നും ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു ആ ചുണ്ടുകളിൽ. ആ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയൊരു ഭയം അലിഞ്ഞില്ലാതായി.
ആ പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ അവൾ പതിയെ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.
എന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കാനോ സംസാരിക്കാനോ ആണെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സൗമ്യതയുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ…
ഒരു നിമിഷം… കണ്ണിമ വെട്ടുന്ന വേഗത്തിൽ ആ ഭാവം മാറി.
അവളുടെ കൈ വായുവിലൂടെ പാഞ്ഞു വന്നു. സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്ത് എന്റെ കരണക്കുറ്റി നോക്കി ഒറ്റ വീശൽ!
ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഞാനത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, വർഷങ്ങളായി മുടങ്ങാതെ ചെയ്യുന്ന രാവിലത്തെ പ്രാക്ടീസ് എന്റെ ശരീരത്തിന് നൽകിയ മെയ്വഴക്കം ആ നിമിഷം എന്നെ തുണച്ചു. ചിന്തകൾക്കും മുൻപേ ശരീരം പ്രതികരിച്ചു
അവളുടെ കൈ എന്റെ മുഖത്ത് പതിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ഒരു മിന്നൽപിണർ പോലെ ഞാൻ തല വെട്ടിച്ച് പിന്നോട്ട് മാറി.
അവളുടെ കൈ എന്റെ മുഖത്ത് തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന രീതിയിൽ ശൂന്യതയിൽ വീശിപ്പോയി. വായു കീറിമുറിച്ചു പോയ ആ കൈവീശലിന്റെ ശക്തിയിൽ അവൾ ഒന്ന് വേച്ചുപോയി.
അടി ലക്ഷ്യം തെറ്റി വായുവിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയപ്പോൾ, അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം ജാള്യതയും പിന്നെ വല്ലാത്തൊരു പരിഭവവും ഉണ്ടായിരുന്നു
“പട്ടി തെണ്ടി നായിന്റെ മോനേ നിന്നോട് എപ്പോ വരാനാടാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്… ”
ഹോ സമാധാനമായി ഇവൾക്കൊരു മാറ്റവും വന്നിട്ടില്ല….
ചുണ്ടുകൾ കൂർപ്പിച്ച്, നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവൾ എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
ആ നോട്ടം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല…
എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപേ, അവൾ എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു. കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി, എന്നെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
ഞാൻ പകച്ചു നിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ, അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളെ കവർന്നെടുത്തിരുന്നു..
ആദ്യത്തെ അമ്പരപ്പിൽ ഞാനൊന്ന് മരവിച്ചുപോയി.
ചുറ്റുമുള്ള ലോകം നിശ്ചലമായതുപോലെ…
പക്ഷെ ആ ലഹരിയിൽ കൂടുതൽ നേരം മുഴുകാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല.
ഒരു മിന്നൽ പോലെ എനിക്ക് സ്ഥലകാലബോധം തിരികെ വന്നു.
ഞാൻ വെപ്രാളത്തോടെ, എന്നാൽ അത്ര ബലം പ്രയോഗിക്കാതെ അവളെ എന്നിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി.
കൃതിക കിതച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ വേഗം സൈഡിലേക്ക് നോക്കി.
അവിടെ… ആമി, നിധി, റോസ്
മൂന്നുപേരും കണ്ണ് തള്ളി, ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്നതുപോലെ ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
റോസിന്റെ മുഖത്ത് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാകാത്തതിന്റെ അമ്പരപ്പായിരുന്നു എങ്കിൽ, ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും മുഖഭാവം അതായിരുന്നില്ല.
അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ… അത്ഭുതത്തേക്കാളേറെ, ദേഷ്യവും പരിഭവവും അസൂയയും എല്ലാം കൂടിക്കലർന്ന വല്ലാത്തൊരു വികാരം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
എന്നെ പച്ചയ്ക്ക് കത്തിക്കാനുള്ള ദേഷ്യം ആ നോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടോ എന്ന് എനിക്കൊരു സംശയം…
എന്റെ വെപ്രാളം നിറഞ്ഞ നോട്ടം ചെന്നെത്തുന്നത് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചതുകൊണ്ടാവാം, കൃതികയും പതിയെ തല വെട്ടിച്ച് അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കി.
അവിടെ, തറയിൽ ഒട്ടിപ്പിച്ചത് പോലെ നിൽക്കുന്ന ആമിയെയും നിധിയെയും റോസിനെയും അവൾ കണ്ടു.
അവളുടെ മുഖത്തെ ആ പ്രണയഭാവം പതിയെ മാറി, പകരം ഒരു ആകാംക്ഷ ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു.
ആരാണ് ഇവർ എന്നൊരു ചോദ്യം അവളുടെ പുരികങ്ങളിൽ ചുളിലമായി വിരിഞ്ഞു.
ഈ അന്തരീക്ഷം ഇങ്ങനെ തുടർന്നാൽ ശരിയാവില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും നോട്ടം അത്ര നല്ലതിനല്ല.
ഞാൻ അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ പതിയെ ഒന്ന് അമർത്തി. എന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ അവളുടെ കൈ കോർത്തുപിടിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി, പിന്നെ എന്റെ ഒപ്പം നടക്കാൻ തയ്യാറായി.
അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച്, ആ മൂന്നുപേർക്കും അരികിലേക്ക് ഞാൻ നടന്നു.
ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും നിധിയുടെയും ആമിയുടെയും കണ്ണുകൾ ഞങ്ങളുടെ കോർത്തുപിടിച്ച കൈകളിലാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവരുടെ തൊട്ടുമുന്നിലെത്തി ഞാൻ നിന്നു.
ആരും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത. ഒടുവിൽ ആ മൗനം ഭേദിക്കാൻ ഞാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
ഞാൻ കൃതികയെ നോക്കി പറഞ്ഞു:
“കൃതികാ… ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ എന്റെ ഫ്രണ്ട്സ്…”
ഞാൻ ഓരോരുത്തരെയായി അവൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു.
”ഇത് ആമി…”
ആമിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ എനിക്കെന്തോ ഒരു മടി തോന്നി.
പക്ഷേ കൃതികക്ക് ഒരു മടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..
“ഇതല്ലേ നീ ഉമ്മവച്ച പെണ്ണ്. രണ്ട് പേരുടെയും പിണക്കം ഒക്കെ അപ്പോഴേക്കും മാറിയോ… ”
സഭാഷ്….. 😐
കൃതികയുടെ ചോദ്യവും കുണുങ്ങി ചിരിയും ആയതോടെ ഭൂമി പിളർന്ന് അങ് പോയാൽ മതിയായിരുന്നു എന്ന അവസ്ഥയിലായി ഞാൻ…
ആമിയുടെ നിഴല് പോലും നോക്കാൻ ധൈര്യമില്ലാതിരുന്ന ഞാൻ അടുത്ത ആളേ കൃതികക്ക് പരിജയപെടുത്തി…
”ഇത് നിധി…”
നിധി ചിരിച്ചു കാണിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തീയായിരുന്നു…. 😐
”പിന്നെ ഇത് റോസ്…”
റോസ് മാത്രം ഒരു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ കൃതികയെ നോക്കി.
”ഞാൻ കൃതിക…”
അവൾ തന്നേ അവളേ എല്ലാവർക്കും പരിചയപ്പെടുത്തി..
സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും പോവുമ്പോൾ കൃതികയായിരുന്നു എന്റൊപ്പം ഫ്രണ്ടിൽ ഇരുന്നത്…
അവൾ ഓരോരോ വിശേഷങ്ങൾ പറയാൻ തുടങ്ങി….അറിയാതെ പോലും ഇതിനിടക്ക് ഞാനുമായി ബന്ധമുള്ള കാര്യങ്ങൾ പറയരുതേ എന്ന് മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ പ്രാർത്ഥന…
കൃതിക ബാക്കിയുള്ളവരോട് ഓരോന്ന് ചോദിക്കുന്നടെങ്കിലും വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിലാണ് ആമിയും നിധിയും സംസാരിക്കുന്നത്…
പക്ഷേ റോസിന്റെ കാര്യം നേരേ തിരിച്ചായിരുന്നു. കുറഞ്ഞ സമയംകൊണ്ട് തന്നേ അവർ രണ്ട് പേരും കമ്പനിയായി…
ഏകദേശം പകുതി ദൂരം കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും…
“ദേവാ നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഈ സ്ഥലം ശരിക്കും കൊള്ളാം ട്ടോ. പ്രത്യേകിച്ച് ഇവിടുത്തെ പെണ്ണുങ്ങൾ എല്ലാവരും നല്ല കിടിലൻ ചരക്കുകൾ..”
അവൾ പുറത്തേ കാഴ്ചകൾക്ക് കണ്ണും നട്ടുക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…..
ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലുന്നതിനു പകരം ഇവൾക്കെന്നേ ഒറ്റയടിക്കങ്ങ് കൊന്നൂടെ… 🥲
ഞാൻ മിററിലൂടെ ബാക്കിലേക്കൊന്ന് നോക്കി….. റോസ് ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആമിയും നിധിയും എന്നേ തന്നേ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു…
അവരുടെ നോട്ടം ഉടക്കിയതും ഞാൻ കണ്ണുകൾ മെല്ലേ പിൻവലിച്ചു…
ആമിയേക്കുറിച്ചും നിധിയേക്കുറിച്ചും കൂടുതലൊന്നും എനിക്കറിയില്ലെങ്കിലും. ഇന്നലെ മുതൽ എന്നോടുള്ള അവരുടെ പെരുമാറ്റം എന്റെ മനസ്സിനേ ആവശ്യത്തിലധികം അലോസര പെടുത്തുന്നുണ്ട്.
ആദ്യം ഞങ്ങൾ പോയത് ആമിയുടെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു.അവളുടെ വീടെത്തിയതും ഒന്നും പറയാതെ കാറിന്റെ ഡോറും തള്ളി തുറന്ന് അവൾ വീട്ടിലേക്ക് പോയി…
അവൾ പോവുന്നത് നോക്കി കാണാനേ ഞങ്ങൾക്ക് സാധിച്ചുള്ളൂ…
പിന്നേ നിധിയുടെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു യാത്ര…
വീടെത്തിയതും ഞാനും നിധിയും ഇറങ്ങി…
ഞാൻ ഇറങ്ങിയത് കണ്ടിട്ടാവണം കൃതിക എന്റൊപ്പം ഇറങ്ങി…
ഓ പറഞ്ഞതുപോലെ റോസിന്റെ വീട്ടിലാണ് ഇവളെ നിർത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് ഞാൻ ഇവളോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ…
ഞാൻ കൃതികയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി അവളേ കുറച്ചു മാറ്റി നിർത്തി…..
“നീ റോസിന്റെ കൂടേ പോക്കൊ അവിടേയാണ് നിനക്ക് സ്റ്റേ ശരിയാക്കിയിട്ടുള്ളത്…”
മടിച്ചു മടിച്ചാണെങ്കിലും ഞാൻ എങ്ങനൊക്കെയോ അവളോട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു….
“എടാ പരനാറി അവളുടെ കൂടേ നിക്കാനാണെൽ എനിക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വരേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ…”
കൃതിക കലിപ്പ് മോഡ് ഓൺ ആക്കി..
“കൃതി പ്ലീസ് നീ പറയുന്നതൊന്ന് മനസ്സിലാക്ക്. ഈ സ്ഥലം മൊത്തത്തിൽ പ്രശ്നമാ. അതൊക്കെ ഒന്ന് പരിഹരിച്ചിട്ട് ഞാൻ നിന്നേ കൂട്ടി കൊണ്ട് വരാം പ്രോമിസ്…”
“പറ്റില്ല… പറ്റില്ല… പറ്റില്ല…. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഞാൻ പുറത്ത് എവിടെയെങ്കിലും റൂം എടുത്തോണ്ട്…”
അവൾ അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കുന്ന ലക്ഷണമില്ല…
ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ കാല് പിടിക്കാൻ ചെന്നു…
സമയം മുന്നോട്ട് നീങ്ങി…..ചില രാത്രികളിൽ അവളേ കാണാൻ വരണം എന്ന നിബന്ധനയിൽ അവൾ റോസിന്റെ കൂടേ പോവാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു..
ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി…
നിധിയും റോസും എന്തോ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു…
നിധിയുടെ മുഖത്ത് ചിരിയുണ്ട്. ഇവൾ ചിരിക്കാനും മാത്രം എന്ത് കോമഡിയാണോ റോസ് ഇവളോട് പറഞ്ഞത്…
ഞങ്ങളെ കണ്ടതും അവരുടെ ശ്രദ്ധ പിന്നേ ഞങ്ങളിലേക്കായി..
കൃതിക ഒന്നും പറയാതെ കാറിൽ കയറി ഇരുന്നു..
ഞാൻ റോസിനേ നോക്കി…
നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായെന്ന പോലേ അവൾ തലയാട്ടി കാറിൽ കയറി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു…
“ദേവാ… ”
കാറെടുക്കുംമുമ്പ് കൃതികയുടെ വിളി.
കൂടുതലൊന്നും പറയാതെ, അവൾ ബാഗിൽനിന്ന് ഒരു ബോക്സ് എടുത്ത് എൻ്റെ നേർക്ക് നീട്ടി.
അത് കണ്ടതും മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു വിങ്ങലുണ്ടായി.
അതൊരു ഐഫോൺ ആയിരുന്നു, ഏറ്റവും പുതിയ മോഡൽ. എൻ്റെ ഫോൺ കേടായെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എനിക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്ന സമ്മാനം.
അവളെ ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ട് പോലും മാറ്റിനിർത്താൻ കാരണമായി നിധിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്തോ അവളോട് ദേഷ്യം തോന്നി.ചിലപ്പോൾ ഇതിനു മുൻപ് കൃതികയും നിധിയും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും തരത്തിൽ പ്രശ്നമുണ്ടായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടായിരിക്കും നിധി ഇവിടേ നിന്നും കൃതികയേ മാറ്റിയത്…
കാർ കണ്ണിൽ നിന്നും മായുന്നത് വരെ പുറത്ത് ഗേറ്റിന് മുന്നിലായി ഞാൻ അതേ നിൽപ്പ് തുടർന്നു…..
“അവൾ നിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണോ അതോ കാമുകിയാണോ…? ”
അവർ പോയി കഴിഞ്ഞതും നിധിയുടെ ചോദ്യം.
അവൾ എന്റെ അടുത്ത് തന്നെയുണ്ട്. പക്ഷേ അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു..
അല്ലെങ്കിൽ തന്നേ ഞാൻ എന്തിനു മറുപടി പറയണം. മനസ്സ് വായിക്കാനുള്ള കഴിവല്ലേ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നത്. അതും പോരാഞ്ഞിട്ട് എന്നേ കുറിച്ച് എനിക്ക് പോലും അറിയാത്ത കാര്യങ്ങളും… 😤
ഞാൻ അവളേ നോക്കി ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു…
“നീ ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ല ദേവാ. ആദ്യമായിട്ട് കാണുന്ന ആളേ ഞാൻ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും…”
അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ടതും കാലുകൾ നിശ്ചലമായി..
ആദ്യമായി കാണുന്നതോ…
ഞാൻ നിധിയേ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….
“നോക്കണ്ട അവൾ ഇതിനു മുൻപ് ഇവിടേ വന്നിട്ടില്ല…..ഇതിനൊക്കെ കാരണം നീ തന്നെയാ…”
അതും പറഞ്ഞ് അവൾ വീടിനകത്തേക്ക് കയറി…
ഒന്ന് സ്റ്റക്ക് ആയി നിന്ന ശേഷം ഞാൻ അവളുടെ പിന്നാലേ വീട്ടിലേക്കോടി…
അവളുടെ അടുത്തെത്തിയതും എന്റെ പിടി അവളുടെ കയ്യിൽ വീണു….
“അങ്ങനങ്ങ് പോയാൽ എങ്ങനാ. നീയല്ലേ പറഞ്ഞത് ഇതൊരു ലൂപ്പാണെന്നും അതങ്ങനെ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും എന്നൊക്കെ. പിന്നേ കൃതികയേ ആദ്യമായിട്ടാ കാണുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താ.ഞാൻ കാരണം എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നാ നീ പറയുന്നേ…”
ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു…
കുറച്ചു നേരം എന്നേ നോക്കി നിന്ന ശേഷം എന്റെ കൈകളെ തട്ടി തെറിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മുകളിലേക്ക് സ്റ്റെപ് കയറി നടന്നു…
ഇവളാര് അന്യന്റെ പെങ്ങളോ. 😤
ഇന്നലെ രാത്രിയും ഇന്ന് രാവിലെയും എന്തായിരുന്നു സ്നേഹം..
സ്നേഹത്തിന്റെ കാര്യമോർത്തപ്പോഴാണ് രാവിലേ കിട്ടിയ അടിയുടെ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്….
ഹോ ഓർക്കാൻ കൂടേ വയ്യാ… 😐
ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ പിറകേ ഓടി
അവളുടെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവൾ വാതിലടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു…
“ഡീ….. നിക്കടി അവിടേ…. ”
അടക്കാൻ ശ്രമിച്ച വാതിലിൽ തള്ളി തുറന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു….
പേടിപ്പിച്ചാൽ പേടിക്കുന്ന സാധനമല്ല എന്നറിയാമെങ്കിലും വെറുതേ ഒരു ശ്രമം…
ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി
മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഒരു പട്ടിയുടെ വില പോലും തന്നില്ല….😤
അവൾ നേരെ പോയി കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു. എന്റെ ദേഷ്യം കണ്ട് അവൾ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി ഒളിപ്പിക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി…
”വന്ന് ഇവിടെ ഇരിക്ക് ദേവാ,”
അവൾ ബെഡിൽ അവളുടെ അടുത്തായി ഇരിക്കാൻ എന്നോട് കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
നിമിഷം നേരംകൊണ്ട് മിന്നി മറയുന്ന സ്വഭാവം കണ്ട് ചന്തി നോക്കി ഒരടി അടിക്കാനാണ് ആദ്യം തോന്നിയത്…
പിന്നേ ആവശ്യം എന്റെയായിപ്പോയില്ലേ… 😤
ഞാൻ മുഖം വീർപ്പിച്ച് അവളുടെ അടുത്തായി ചെന്നിരുന്നു.
”എന്താ ദേവാ, മുഖത്തൊരു വിഷമം?”
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അവൾ എന്റെ മടിയിൽ കയറിയിരുന്നു….
അവളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ഈ നീക്കം എന്നെ വീണ്ടും ഞെട്ടിച്ചു.
ഒരു നിമിഷം ഞാൻ വാക്കുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ ഇരുന്നുപോയി. എന്റെ മടിയിൽ, ആ മുറിയിലെ വായുവിൽ ഞങ്ങൾ മാത്രമായി.
നിധിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് എൻ്റെ കാലുകളിലേക്ക് അരിച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങി.
ഒരു പ്രത്യേക തരം ഗന്ധം എന്നെ പൊതിഞ്ഞു. അത് പൂക്കളുടെയോ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെയോ ആയിരുന്നില്ല; അതെന്തോ അവളുടെ മാത്രം, വ്യതിരിക്തമായ ഒരു ചൂടും നേരിയ മധുരവുമുള്ള, എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്ന ഒരു വാസനയായിരുന്നു.
ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് എടുക്കുന്തോറും എന്നിൽ ലഹരിപോലെ ആ വാസന പടർന്നു കയറുന്നതായി തോന്നി.
ആ നിമിഷം എൻ്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അസാധാരണമാംവിധം ഉയർന്നു.
അതിന്റെ ശബ്ദം എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ മുഴങ്ങി. അവളുടെ അടുപ്പം എന്നിലുണ്ടാക്കിയ ആവേശം കാരണം, ആ ശബ്ദം അവൾ കേൾക്കുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു.
എൻ്റെ സിരകളിലൂടെ രക്തം അതിവേഗം പായുന്നതായും ശരീരം വിയർക്കുന്നതായും എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടു.
നിധി എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ. അവ വെറും കണ്ണുകളായിരുന്നില്ല. തെളിഞ്ഞതും എന്നാൽ ആഴമേറിയതുമായ ആ നോട്ടത്തിൽ പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു ഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു
”എന്താ ദേവാ… നീ എന്തിനാ എപ്പോഴും എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നേ..?പണ്ടൊക്കെ നിനക്ക് എന്നോട് എന്ത് സ്നേഹമായിരുന്നു….”
അവളുടെ ശബ്ദം മുറിഞ്ഞതും മൃദുവുമായിരുന്നു. ആ ശബ്ദം എൻ്റെ ചെവിയിൽ തേൻ പോലെ ഒഴുകിയെത്തി, അതെന്നെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.
ഞാൻ മറുപടി പറയാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിക്കിടന്നു.
അവളുടെ മുഖവും എൻ്റെ മുഖവും തമ്മിൽ ഒരു വിരൽപ്പാട് ദൂരം മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ആ ചൂടും, ഗന്ധവും, തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടവും എന്നിലെ എല്ലാ യുക്തിയെയും കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു.
നിധി എൻ്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ കോർത്തു. അവളുടെ വിരലുകൾ എൻ്റെ മുടിയിഴകളിൽ തഴുകി. ആ സ്പർശം എന്നിലെ എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളെയും തകർത്തു കളയുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. എൻ്റെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞുപോയി.
കുണ്ണ കുട്ടൻ പൊട്ടിത്തെറിക്കാനായത് പോലേ അവളുടെ സംഗമ സ്ഥാനത്ത് കുത്തി നിന്നു. അതും അവളും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
“ഹ്മ്മ്…. ഹ്ഹ… ”
നേരിയ കിതപ്പ് എൻ്റെ കാതുകളിൽ ശീൽക്കാര ശബ്ദം പോലെ മുഴങ്ങി…
അത്രയുമേ എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻകഴിഞ്ഞുള്ളു.അവൾ ഇട്ടിരുന്ന ടി ഷർട്ട്നുള്ളിൽ കൂടേ കയ്യിട്ടുക്കൊണ്ട് അവളുടെ ഒരേപോലെ മൃദുലവും കൊഴുപ്പും നിറഞ്ഞ വയറിന്റെ മടക്കിൽ ഞാൻ കൈവച്ചു….
നിധിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും നോക്കി…
നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകളുമായി അവൾ എന്നേ നോക്കിയ നോട്ടം ഹോ… 😳
എന്റെ കൈകൾ ടി ഷർട്ടിനുള്ളിൽ കൂടേ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി…
മുലകളേ പൊതിഞ്ഞു നിർത്തിയ ബ്രാ കപ്പുകൾ കൈ വിരലുകൾ അമർന്നതും അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു….
😳
ഒരു നാണവുമില്ലാതെ ഞാൻ വീണ്ടും അവയേ ഞെരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…
എന്നാൽ ഇത്തവണ അവൾ എന്റെ കൈ ടി ഷർട്ട്നുള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു…
ഞാൻ സംശയ രൂപേണ അവളേ നോക്കി….
“നീ ആമിയേ ഉമ്മ വച്ചില്ലേ അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിനക്ക് ഒന്നും തരില്ല….”
അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ എന്റെ മടിയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു……
നിധി എന്നിൽ നിന്നും അകന്ന് ബെഡിലേക്ക് കിടന്നപ്പോൾ, ഞാൻ ഒരു പ്രതിമ കണക്കെ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു.
ഒരുനിമിഷം മുമ്പ് വരെ എന്നിൽ കത്തിപ്പടർന്ന ആവേശം കെട്ടടങ്ങി, പകരം തീവ്രമായ നിരാശയും ദേഷ്യവും എന്നെ വന്നുപൊതിഞ്ഞു.
ഞാൻ അവളെ നോക്കാതെ, ആ ബെഡിൽ, തലച്ചോറ് മരവിച്ചതുപോലെ ഇരുന്നു.
മൈര് ഒന്ന് സുഖിച്ചു വന്നതായിരുന്നു…. ഒരു തവണയെങ്കിലും ഞെക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ….
“എന്ത് ഞെക്കുന്ന കാര്യമാ നീ ആലോചിക്കുന്നേ….”
കളിയാക്കുന്ന തരത്തിൽ അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു…
പുല്ല് ഇവൾക്ക് മനസ്സ് വായിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് പിന്നേയും മറന്നിരിക്കുന്നു…
ഞാൻ അവളേ നോക്കി….
“ദേ നിധി ഒരുമാതിരി ചെറ്റ സ്വഭാവം കാണിക്കരുത് നിനക്ക് നാണമുണ്ടോ മറ്റുള്ളവരുടെ ചിന്തകൾ വായിക്കാൻ ”
വാക്കുകളിൽ ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും എന്റെ മുഖം ദയനീയമായിരുന്നു….
“നിനക്ക് എന്നെക്കുറിച്ച് വേണ്ടാത്തതൊക്കെ ചിന്തിക്കാം. ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സ് വായിക്കുന്നതാണ് ലേ ഏറ്റവും വലിയ കുറ്റം. ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും നിന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ മുറപെണ്ണല്ലേ ഞാൻ…”
വെറുതേ ഇരുന്ന എന്നേ മൂടാക്കിയതും പോരാ അതും പോരാഞ്ഞിട്ട് അവൾടെ മറ്റേടത്തെ ഡയലോഗും…
മൊത്തത്തിൽ എന്റെ ചോര തിളച്ചു മറിയാൻ തുടങ്ങി….
എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ആവേശത്തിൽ ഞാൻ നിധിയുടെ ശരീരത്തേക്ക് പടർന്നു കയറി.
കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന മോതിരമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം..
അതൂരി വലിച്ചെറിഞ്ഞാൽ തീരില്ലേ ഇവളുടെ കഴപ്പ്… 😤
അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മൃദുലതയും സുഗന്ധവും എന്നെ പലതും ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചെങ്കിലും എല്ലാ വികാരങ്ങളും കുറച്ചു നിമിഷത്തേക്ക് കടിച്ചമർത്താൻ തന്നേ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഒരുത്തരത്തിലുമുള്ള പ്രതിരോധം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നേ ഒരു കൈ മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവളുടെ രണ്ടു കൈകളെയും ഒതുക്കി നിർത്താൻ. കൈകളെ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചതിനു ശേഷം ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ശേഷം സിനിമയിൽ നായികയേ പീഡിപ്പിക്കുന്ന വില്ലന്മാരുടെ പോലേ ഒറ്റ ചിരി..
“ഹ…. ഹാ…. ഹാ……. ഹാ….. 😈”
പക്ഷേ ആ ചിരി അവളുടെ വികാരരഹിതമായ മുഖം കാണുന്ന വരെയേ ഉണ്ടായുള്ളൂ….
ഇവൾക്കൊന്ന് പേടിച്ചൂടെ 😐
“എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വേഗം ചെയ്യ്. ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ടുവേണം എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ വെച്ചുണ്ടാക്കാൻ…”
അവളുടെ ഭാവ വ്യത്യാസമില്ലാത്ത മറുപടി…
ഓ പിന്നേ…..അങ്ങനെ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിട്ട് നീ സുഖിക്കേണ്ട…
അവളുടെ മറുപടി പുച്ഛിച്ചു തള്ളിയ ശേഷം ഞാൻ എന്റെ കൈകളെ അവളുടെ വിരലുകൾ ലക്ഷ്യമാക്കി നീക്കി മോതിരത്തിൽ തൊട്ടു.
ശേഷം അവസാനമായി ഒരു പുഞ്ചിരിക്കൂടെ നൽകി ഒറ്റ വലിയിൽ മോതിരം അവളുടെ വിരലുകളിൽ നിന്നും ഊരാൻ നോക്കിയതും ഒരു ശക്തമായ പച്ചവെളിച്ചം ആ മോതിരത്തിൽ നിന്ന് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
പിന്നെ നടന്നതെല്ലാം കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന വേഗത്തിലായിരുന്നു.
ഒരു അതീന്ദ്രിയ ശക്തി എന്നെ പിന്നോട്ട് തള്ളി മാറ്റുന്നതായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ഞാൻ നിയന്ത്രണം വിട്ട് പിന്നോട്ട് തെറിച്ചു വീണു. തലയിടിച്ച് നിലത്ത് വീണതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ എന്റെ തലച്ചോറ് മരവിച്ചു പോയി
കുറെ നക്ഷത്രങ്ങളും കിളികളും ചുറ്റും വട്ടം കറങ്ങുന്നുണ്ട്….
ഭൂമി കറങ്ങുന്നത് നിന്നു എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനെന്റെ കണ്ണുകൾ പതിയെ തുറന്നു.
ആദ്യം നോക്കിയത് ആ പൂതനയേയാണ്…
അവളുടെ കണ്ണിലേ വെള്ളം കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം തെറ്റിദ്ധരിച്ചുവെങ്കിലും. ചുണ്ടിലേ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി ചരിച്ചു ചിരിച്ചു കണ്ണിൽ നിന്നും വെള്ളം വന്നതാണെന്ന്…
അല്ലെങ്കിലും അവളേ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ഒരു മടിയും കൂടാതെ കൈ വിരലുകൾ തുറന്ന് തന്നപ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ മനസ്സിലാക്കണമായിരുന്നു എന്തോ വലുത് വരാനുണ്ടെന്ന്…
ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് കരണം നോക്കി ഒരടി അടിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ചത്ത പോലേ കിടക്കുന്ന എനിക്കെന്ത് ജീവൻ…
പിന്നീട് അവിടേ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചില്ല കണ്ണടച്ച് നിലത്ത് തന്നെ കിടന്നു…
നിലത്ത് കിടക്കാതെ അവളുടെ അടുത്ത് പോയി കിടക്കാൻ ഇടക്കിടക്ക് അവൾ ആവശ്യപെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ അതിനെയെല്ലാം മൗനമെന്ന ആയുധം കൊണ്ട് നേരിട്ടു…
നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി…
“ശരി നീ ഇവിടേ കിടക്ക് ഞാൻ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കി വരാം… ”
അതുംപറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു…
പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്.
താഴെ നിന്നും കോണിപ്പടികൾ കയറി വരുന്ന ചുവടുകളുടെ ശബ്ദം.
ശബ്ദം ആദ്യം നേർത്തതായിരുന്നു, പിന്നെ ക്രമേണ ഉച്ചത്തിലായി മുറിയിലേക്ക് അടുക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.
അത് ഒന്നോ രണ്ടോ പേരുടെ കാൽപ്പെരുമാറ്റമാണോ അതോ അതിൽ
കൂടുതലാണോ എന്ന് വ്യക്തമായില്ല.
ഞാനും നിധിയും പരസ്പരം നോക്കി. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരേ സമയം അമ്പരപ്പും ആകാംഷയും നിഴലിച്ചു. ആരായിരിക്കും ഈ സമയത്ത്?
അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും തിരിച്ചു വന്നതോ? അതോ മറ്റാരെങ്കിലും?
ഞങ്ങൾ നിശബ്ദമായി, വാതിലിലേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു.
വാതിൽ തുറന്നു കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് തന്നേ ആര് വന്നാലും കാണാം…
കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ വന്ന ആളുകളുടെ മുഖം ഞാൻ കണ്ടു…
വേറെയാരുമായിരുന്നില്ല സച്ചിനും രാഹുലുമായിരുന്നു വന്നത്…
ഇവന്മാര് ഇന്ന് നേരത്തേ വന്നോ…
ഞാൻ അവരേ തന്നേ ശ്രദ്ധിച്ചു കിടന്നു..
”എടാ ദേവാ… നീ ഇതിനകത്തുണ്ടോ..? വാതിൽ തുറക്കെടാ…”
രാഹുൽ അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചാരി കിടന്ന എന്റെ റൂമിന്റെ ഡോറും തള്ളി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ഒപ്പം സച്ചിനും
പക്ഷേ മണ്ടന്മാർക്കറിയില്ലല്ലോ ഞാൻ ഇവിടെ നിധിയുടെ മുറിയിൽ തറയിൽ നക്ഷത്രവും എണ്ണി കിടക്കുകയാണെന്ന്.
അതിനുള്ളിൽ നിന്നും ആരെയും കാണാത്തതുകൊണ്ട് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവന്മാർ രണ്ടു പേരും പുറത്തേക്ക് വന്നു..
തിരിച്ചു പോവാനായി തുനിഞ്ഞപ്പോഴാണ് തുറന്നു കിടക്കുന്ന നിധിയുടെ മുറി അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്..
വാതിൽ തുറന്നു കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവർക്ക് അകത്തേക്ക് കയറാൻ തടസ്സമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
”ഇവൻ ഇത് എവിടെ പോയി കിടക്കുവാ…”
എന്നും പറഞ്ഞ് സച്ചിനും തൊട്ടുപിന്നാലെ
രാഹുലും നിധിയുടെ മുറിയിലേക്ക് തലയിട്ടു.
അകത്തേക്ക് കയറിയതും അവർ ആദ്യം കണ്ടത് കട്ടിലിന് അരികിൽ നിൽക്കുന്ന നിധിയെയാണ്. പെട്ടെന്ന് അവളെ അവിടെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതുകൊണ്ട് രണ്ടുപേരും ഒന്ന് പകച്ചു.
”ആഹാ… നിധി നീ ഇവിടേ ഉണ്ടായിരുന്നോ? ഞങ്ങൾ ദേവയെ നോക്കി വന്നതാ…”
സച്ചിൻ അത് പറയുന്നതിനിടയിലാണ് രാഹുലിന്റെ നോട്ടം തറയിലേക്ക് പതിഞ്ഞത്.
അവന്റെ കണ്ണ് തള്ളുന്നതും വായ പൊളിയുന്നതും കണ്ടിട്ടാവണം സച്ചിനും താഴേക്ക് നോക്കി.
വെട്ടിയിട്ട ബാഴ തണ്ട് പോലേ കിടക്കുന്ന എന്നേ കണ്ടതും അവന്റെ കണ്ണുകളും വിടർന്നു വന്നു…
എന്റെ കിടപ്പും, തൊട്ടടുത്ത് നിധിയുടെ നിൽപ്പും, മുറിയിലെ സാഹചര്യവും എല്ലാം കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ കിളി പോയെന്ന് ആ മുഖഭാവം കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം.
രാഹുൽ എന്നെയും നിധിയെയും മാറി മാറി നോക്കുന്നുണ്ട്.
ആരുമില്ലാത്ത നേരത്ത് പെണ്ണിനേ പീഡിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ തൂക്കിയെറിഞ് തറയിലിട്ടതാണെന്ന് വല്ലോം മൈരൻ വിചാരിക്കുമോ…😐
”അളിയാ… നിനക്ക് ഇതെന്തുപറ്റി? ഫിറ്റായി വീണതാണോ?”
എവിടെനിന്നോ വന്ന സച്ചിന്റെ ചോദ്യം…
“ഫിറ്റായി വീഴാൻ ഞാൻ നിന്റെ തന്തയല്ല മൈരേ… ”
ദേഹമനങ്ങിയില്ലെങ്കിലും എന്റെ നാവനങ്ങി..
കിട്ടിയപ്പോൾ അവനും ഹാപ്പി കൊടുത്തപ്പോൾ ഞാനും ഹാപ്പി…
“നോക്കി നിൽക്കാതെ എന്നേ ഒന്ന് പൊന്തിച്ച് നേരേ നിർത്തടാ… ”
ദയനീയമായി ഞാൻ പറഞ്ഞതും ചിരിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും മൈരന്മാർ എന്നേ നിലത്ത് നിന്നും പൊന്തിച്ചു നേരേ നിർത്തി…
“ഇവനിതെന്ത് പറ്റി….?”
രാഹുലിന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം നിധിയോടായിരുന്നു….
“ഏയ് അതൊന്നുമില്ല ഞങ്ങൾ ഒരു കളി കളിച്ചതാ അതിൽ അവൻ തോറ്റു പോയി….”
അവളുടെ മറുപടി അവന്മാരോടായിരുന്നെങ്കിലും നോട്ടം എന്റെ നേർക്കായിരുന്നു….
ഞാൻ അവന്മാരെയൊന്ന് നോക്കി. ഇനി കളി എന്ന് പറഞ്ഞത് തെറ്റിദ്ധരിച്ചോ ആവോ…
വിചാരിച്ചപോലെ അവളുടെ മറുപടി അവൻമ്മാർക്കങ് ദഹിച്ചിട്ടില്ല….
“നിങ്ങൾ താഴേക്ക് വാ ഫുഡ് കഴിക്കാം… ”
എല്ലാം എന്റെ തലയിലേക്കിട്ടുകൊണ്ടവൾ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി താഴോട്ട് പോയി…😐
“ദേവാ…. ”
രാഹുലിന്റെ വിളി…
“എന്നോടൊന്നും ചോദിക്കല്ലേ എല്ലാം പറഞ്ഞു തരാം. എന്തായാലും നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലെയൊന്നുമല്ല കാര്യങ്ങൾ…”
നിധിയുടെ പോലേ മനസ്സ് വായിക്കാൻ കഴിവൊന്നുമില്ലെങ്കിലും അവൻ ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കുന്നതെന്താണെന്ന് എനിക്ക് മറ്റാരേക്കാളും നന്നായറിയാം…
അതുകൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാനും താഴോട്ട് ചെന്നു…
ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു.പ്രധാന ചർച്ചാ വിഷയം എന്നേ കൂട്ടാതെ പോയ ക്രിക്കറ്റ് മാച്ചിനേ കുറിച്ചായിരുന്നു….
തോറ്റു എന്നറിഞ്ഞപ്പോഴുള്ള സന്ദോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും വലുതായിരുന്നു…
നിധി കിച്ചണിൽ കിടന്ന് എന്തൊക്കെയോ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. പിന്നേ നല്ല മീൻ വറുക്കുന്നതിന്റെ മണം വരുന്നതുകൊണ്ട് പോയി നോക്കാൻ നിന്നില്ല…
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും രണ്ടു കയ്യിലും ഓരോ പ്ലേറ്റ് വീതമായി അവൾ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു…
അവൾ കൊണ്ടുവന്ന പ്ലേറ്റുകളിലൊന്ന് എന്റെ മുന്നിലേക്ക് വെച്ചു.
ആവി പറക്കുന്ന ചോറും അതിനൊപ്പം മൊരിയിച്ചെടുത്ത മീൻ വറുത്തതും…അതും രണ്ടെണ്ണം… 🫦
അതിന്റെ മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയപ്പോൾ തന്നെ വായിൽ കപ്പലോടിക്കാനുള്ള വെള്ളം ഊറി വന്നിരുന്നു. വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയതുകൊണ്ടാവാം, ആ മീനിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ലോകത്ത് വേറെ ഒന്നിനും അത്ര ഭംഗിയുള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.
എന്നാൽ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ ആയിരുന്നില്ല നടന്നത്…
കയ്യിലുള്ള രണ്ടാമത്തെ പ്ലേറ്റ് സച്ചിനോ രാഹുലിനോ കൊടുക്കുന്നതിന് പകരം, അവൾ അത് ടേബിളിൽ എന്റെ പ്ലേറ്റിനോട് ചേർത്ത് വെച്ചു.
ശേഷം ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു.
തൊട്ടടുത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, ഒന്ന് അനങ്ങിയാൽ ദേഹം മുട്ടുന്ന അത്രയും അടുത്ത്…
ഇതെല്ലാം കണ്ട് വായും പൊളിച്ച് ഇരിക്കുന്ന സച്ചിനെയും രാഹുലിനെയും ഞാൻ പാളിയൊന്ന് നോക്കി.
അവരുടെ മുഖഭാവം കണ്ട് ചെറിയൊരു സന്ദോഷം എനിക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല
അവന്മാരുടെ നോട്ടം കണ്ടാൽ എന്നെയും മീനിനെയും കൂട്ടി പച്ചയ്ക്ക് കടിച്ചു തിന്നുമെന്ന് തോന്നും.
അവരുടെ കൊത്തിപറി സഹിക്കാൻ വയ്യാതെയായപ്പോൾ ഞാൻ മെല്ലെ അവളെ ഒന്ന് തോണ്ടി.
”ഡീ… അവർക്ക് കൊടുക്കുന്നില്ലേ…? ”
ശബ്ദം കുറച്ചാണ് ചോദിച്ചതെങ്കിലും, അത് കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
ശേഷം അവന്മാരെയും…
“ഇതെനിക്കും ദേവക്കും മാത്രമേ ഉള്ളു. നിങ്ങൾക്കുള്ളത് കിച്ചണിൽ ഉണ്ട് പോയി എടുത്ത് കഴിച്ചോ… ”
അവൾ ഒരു ഒഴുക്കൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു…
പക്ഷേ അവർ പല്ലിരുമ്മി കാണിച്ചത് എന്നെയാണ്…
രാഹുൽ എഴുന്നേറ്റ് കിച്ചണിലേക്ക് പോയി പിന്നാലെ സച്ചിനും.
അവർ പോയതും നിധി വീണ്ടും എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
”നീ അത് നോക്കണ്ട, ഇത് കഴിക്ക് ദേവാ…നിനക്ക് മാത്രം ഞാൻ രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്”
അവൾ സ്നേഹത്തോടെ എന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
അവളേ നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കണം അവളുടെ മൂഡ് സ്വിങ്സ്.
അവൾ കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ എന്നെ നോക്കി ഇരിക്കാനാണ് താല്പര്യപ്പെടുന്നത് എന്ന് തോന്നി. ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കാൽ എന്റെ കാലിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അതൊരു അബദ്ധം പറ്റുന്നതല്ല, മനപ്പൂർവം ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു.
അവളുടെ സാമീപ്യവും, ആ നോട്ടവും, ടേബിളിനടിയിലെ ആ സ്പർശനവും എല്ലാം കൂടെ ആയപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലായി ഞാൻ.
കിച്ചണിൽ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ആ രാക്ഷസന്മാർ ഉള്ളതൊക്കെ വടിച്ചു പെറുക്കി തിരയുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് നിധി എന്റെ ചെവിയിലേക്ക് ഒന്നുക്കൂടി ചേർന്നിരുന്നത്.
”രാത്രിയാവുമ്പോൾ എന്റെ റൂമിലേക്ക് ഒന്ന് വരണം ട്ടോ… ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്…”
അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ കാതിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
പറയാൻ പോകുന്നത് കാര്യമാണോ അതോ വേറെ വല്ലതും ആണോ എന്ന് കണ്ടറിയണം…
അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് എന്ത് മറുപടി പറയണം എന്ന് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് സച്ചിനും രാഹുലും തിരികെ വന്നത്.
കിച്ചണിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ ചോറും പേരിന് കുറച്ച് കറികളും ഒരു മീനും പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇട്ടുക്കൊണ്ട് രണ്ട് പേരും കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.
അവരുടെ വരവ് കണ്ടാൽ തോന്നും യുദ്ധം ജയിച്ചു വരുന്ന പോരാളികളാണെന്ന്. പക്ഷേ പ്ലേറ്റിലേക്ക് നോക്കിയാൽ യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റവന്റെ മുഖമാണ് രണ്ടുപേർക്കും.
അവരുടെ നോട്ടം എന്റെയും നിധിയുടെയും ഇടയിലുള്ള ആ കെമിസ്ട്രിയിലേക്കാണോ അതോ എന്റെ പ്ലേറ്റിലെ മീനിലേക്കാണോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
സച്ചിൻ ഇടയ്ക്കിടെ എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടുന്നുണ്ട്.
അവൾ പറഞ്ഞ കാര്യവും, ഇവന്മാരുടെ ഈ നോട്ടവും എല്ലാം കൂടെ ആയപ്പോൾ അവിടെയാകെ വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടൽ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ഈ മൂകമായ അവസ്ഥയും അവരുടെ തുറിച്ചുനോട്ടവും ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പെട്ടെന്ന് സംസാരവിഷയം മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഞാൻ ചോറിനിടയിൽ നിന്നും ഒരു മുള്ള് മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ അവരേ നോക്കി ചോദിച്ചു…
”അല്ല ഇന്നെന്താ നിങ്ങൾ നേരത്തേ വന്നേ? കോളേജ് വിട്ടതാണോ അതോ ഇറങ്ങി പോന്നതാണോ…?”
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് സച്ചിനും രാഹുലും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് നിർത്തി എന്നേ നോക്കി. അവരുടെ മുഖഭാവം മാറിയതും കാര്യമായി എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നെനിക്ക് വ്യക്തമായി..
“എന്താടാ എന്താ പറ്റിയേ… ”
ഞാൻ കഴിക്കുന്നത് നിർത്തി അവന്മാരോട് ചോദിച്ചു…
നിധിയുടെ ശ്രദ്ധയും അവരിലേക്കായി…
സച്ചിൻ കൈയിലിരുന്ന ചോറുരുള പ്ലേറ്റിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചിട്ടു.
അവന്റെ മുഖത്തെ പരിഹാസവും ദേഷ്യവും എല്ലാം മാറി അവിടെ ഭയം നിഴലിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
രാഹുലും വെള്ളം കുടിച്ച് ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു.
”
അളിയാ… കോളേജിലേ ഒരുത്തൻ മരിച്ചു…”
രാഹുലാണ് തുടങ്ങിയത്. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
”മരിച്ചെന്നോ..? എങ്ങനെ..?”
നിധിയാണ് അത് ചോദിച്ചത്. അവളുടെ കണ്ണുകളിലും ഞെട്ടൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സച്ചിൻ :-”അതൊരു സാധാ മരണമല്ലായിരുന്നു ദേവാ. എന്തോ ഒരു ജീവി ആക്രമിച്ചത് പോലെ… ശരീരം ആകെ കീറി മുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. കണ്ടാൽ തന്നെ പേടിയാകും…”
അവൻ ഒന്ന് നിർത്തിയശേഷം വീണ്ടും തുടർന്നു.
”ശരീരം മുഴുവൻ കറുത്ത് മരവിച്ച അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ഏതോ വിഷം ഉള്ളിൽ ചെന്നതുപോലെ… ആകെ ഒരു തരം കറുത്ത നിറം.”
”കോളേജിന്റെ ബാക്കിലെ ആളൊഴിഞ്ഞ പറമ്പിൽ നിന്നും ഇപ്പോഴാണ് ബോഡി കണ്ടെടുത്തത്. പോലീസൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട്. അവിടുത്തെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല, അതാ ഞങ്ങൾ നേരത്തെ പോന്നത്.”
ഇത് കേട്ടതും ഞാനും നിധിയും പരസ്പരം നോക്കി. ടേബിളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കളിചിരികൾ മാറി പെട്ടെന്ന് ഒരു മൂകത അവിടേക്ക് കടന്നുവന്നു.
തുടരും….
പതിവുപോലെ തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ ശ്രമിക്കുക
കഴിഞ്ഞ പാർട്ടിന് കിട്ടിയ കമന്റ്സ് ഒക്കെ കണ്ടിരുന്നു വളരേ സന്ദോഷം.
ഈ പാർട്ട് എഴുതുമ്പോൾ ഒരു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ പാർട്ട് പോലെ നന്നാവുമോ എന്ന്.
ഈ പാർട്ട് കുറച്ച് ബോർ ആണെന്നറിയാമെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ഒന്ന് കഥയുടെ ഒഴുക്കിന് അനുസരിച്ചു ആവശ്യമായിരുന്നു…
ബാക്കി നിങ്ങൾ വായിച്ചശേഷം ബാക്കി അഭിപ്രായം പറയു…
ഇതോടുകൂടെ കഥയുടെ ആദ്യ പാർട്ട് കഴിഞ്ഞു..
ഇനി പതിയേ adventure, treasure hunt ലേക്കൊക്കെ കടക്കുന്നതായിരിക്കും….
Your email address will not be published.