“എന്ത് വേണമെങ്കിലും…” ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ശ്വേത പറഞ്ഞു. അവളുടെ പച്ചക്കണ്ണുകളിൽ പതിവില്ലാത്ത ഒരു തിളക്കം.

 

“ശരിക്കും എന്ത് വേണമെങ്കിലും?” സഞ്ജയ് ആവർത്തിച്ചു.

 

“ഏട്ടന് എന്താ ഇപ്പൊ മനസ്സിലാവാത്തത്,” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തല പിന്നിലേക്ക് കുടഞ്ഞു. “ഇന്ന് ഏട്ടന്റെ മുപ്പതിഅഞ്ചാം ജന്മദിനമല്ലേ… ഈ ഒരു ദിവസത്തേക്ക് എനിക്ക് ‘നോ’ പറയാൻ അവകാശമില്ല എന്ന് കൂട്ടിക്കോളൂ.”

 

പുറത്ത് മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലിവിംഗ് റൂമിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, സോഫയിൽ ചാരിയിരുന്ന് സഞ്ജയ് തന്റെ കയ്യിലെ വൈൻ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് നോക്കി. കുട്ടികൾ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ടേബിളിൽ ബാക്കി വന്ന ബർത്ത്ഡേ കേക്കിന്റെ കഷ്ണങ്ങൾ ശ്വേത അടുക്കി വെക്കുന്നുണ്ട്. 32 വയസ്സായിട്ടും ശ്വേതയുടെ ആ നടത്തത്തിലും ഭാവത്തിലും ഇപ്പോഴും ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ചുറുചുറുക്കുണ്ട്.

 

“എന്താ ഏട്ടാ ഇങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നത്?” സഞ്ജയ് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

 

ശ്വേത അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. അവൾ തന്റെ കാലുകൾ മടക്കി സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “ഏട്ടന് പന്ത്രണ്ട് മണി വരെ സമയമുണ്ട്. അത് കഴിഞ്ഞാൽ ഈ ഓഫർ ക്യാൻസൽ ആകും.”

 

സഞ്ജയ്‌യുടെ കയ്യിൽ അവൾ നേരത്തെ കൊടുത്ത ഒരു ബർത്ത്ഡേ കാർഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ അവളുടെ മനോഹരമായ കൈപ്പടയിൽ അവൾ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു: ‘നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട ആഗ്രഹം, ഉള്ളിൽ ഒളിച്ചുവെച്ച മോഹം… എന്തുതന്നെയായാലും ഇന്ന് അത് സാധിച്ചു തരും.’

 

“എനിക്ക്… എനിക്ക് വേണ്ടത്…”

 

“പറയൂ ഏട്ടാ…”

 

സഞ്ജയ് ഒന്ന് പതറി. പതിനാറ് വർഷത്തെ ദാമ്പത്യത്തിന് ശേഷവും അവളുടെ മുന്നിൽ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ താൻ പതറുന്നത് കണ്ട് ശ്വേത ഉള്ളിൽ ചിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.

 

“എനിക്ക് നിന്റെ ഒരു ചിത്രം വേണം.”

 

“ചിത്രമോ? ഒരു പെയിന്റിംഗ്?” അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

 

“അതെ, ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ആർട്ടിസ്റ്റിനെക്കൊണ്ട് വരപ്പിച്ച നിന്റെ ചിത്രം. പക്ഷെ… ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്.”

 

“എന്ത് നിബന്ധന?”

 

സഞ്ജയ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “നീ വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ അതിന് പോസ് ചെയ്യണം. ഒരു ന്യൂഡ് പെയിന്റിംഗ്.”

 

ശ്വേത ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. “ഏട്ടന് ഭ്രാന്താണോ? നടക്കില്ല… ഒരിക്കലും നടക്കില്ല!”

 

“നീ പറഞ്ഞതല്ലേ എന്ത് വേണമെങ്കിലും എന്ന്. വെറുമൊരു ഫോട്ടോയല്ല ശ്വേത, ഒരു ആർട്ടിസ്റ്റ് നിന്നെ നോക്കി വരക്കുന്ന ചിത്രം. അത് നമ്മുടെ സ്റ്റഡി റൂമിൽ ഒരു ലോക്കിനുള്ളിൽ ഞാൻ സൂക്ഷിക്കും. എനിക്ക് മാത്രം കാണാൻ.”

 

“ഏതെങ്കിലും ഒരു അപരിചിതന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിൽക്കണമെന്നാണോ ഏട്ടൻ പറയുന്നത്? ഏട്ടന് അത് വിഷമമാവില്ലേ?”

 

“അതൊരു ആർട്ടിസ്റ്റായിരിക്കും ശ്വേത. നിന്റെ ഭംഗി ആ കാൻവാസിലേക്ക് പകർത്താൻ അയാൾക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. ഞാൻ ഇത് കുറെ കാലമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണ്.”

 

ശ്വേത കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദയായി നിന്നു. പിന്നീട് അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. “ഏട്ടൻ ഇത്രയും ആഗ്രഹിച്ചതാണെങ്കിൽ… ശരി. നമുക്ക് ഒരു ആർട്ടിസ്റ്റിനെ തിരയാം.”

 

 

അങ്ങനെ അവർ പ്രശസ്ത ചിത്രകാരനായ കൈലാസിനെ കാണാൻ പോയത്. അറുപതിനോട് അടുത്ത പ്രായം. ഗൗരവക്കാരൻ. തന്റെ കലയിൽ അഹങ്കാരമുള്ള ഒരാൾ. നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള അയാളുടെ പഴയ ഫാം ഹൗസിലായിരുന്നു കൂടിക്കാഴ്ച.

 

“ഞാൻ ഓയിൽ പെയിന്റിംഗ് ചെയ്യാറില്ല. ടെമ്പറ ശൈലിയാണ് എന്റെ രീതി. ഇതിന് സമയമെടുക്കും,” കൈലാസ് തന്റെ കയ്യിലെ കോഫി കപ്പിൽ നിന്ന് ഒരു സിപ്പ് എടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “പിന്നെ ഒരു കാര്യം, ഞാൻ വരക്കുമ്പോൾ റൂമിൽ മറ്റാരും ഉണ്ടാവരുത്. ആർട്ടിസ്റ്റും സബ്ജക്റ്റും മാത്രം.”

 

സഞ്ജയ് ശ്വേതയെ നോക്കി. അവൾ പേടിയോടെ തലയാട്ടി.

 

“നിങ്ങൾക്ക് എത്ര വയസ്സായി മിസ്സിസ്സ് ശ്വേത?” കൈലാസ് തന്റെ വായനക്കണ്ണട താഴ്ത്തി അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.

 

“മുപ്പത്തി രണ്ട്…” അവൾ പതറി.

 

“കുട്ടികളുണ്ടോ?”

 

“രണ്ട് പേർ.”

 

“32 വയസ്സും രണ്ട് കുട്ടികളും ഉള്ള ഒരു ശരീരത്തിന് അതിന്റേതായ പാടുകളും വടിവുകളും ഉണ്ടാകും. കാൻവാസിൽ ഞാൻ കാണുന്നത് മാത്രമേ ഞാൻ വരയ്ക്കൂ. അതുകൊണ്ട് ‘എയർ ബ്രഷ്’ ചെയ്ത ഫോട്ടോകൾ പ്രതീക്ഷിക്കരുത്.”

 

ശ്വേത ഒന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും സഞ്ജയ് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.

 

 

അടുത്ത ആഴ്ച അവർ സിറ്റിയിൽ നിന്ന് മാറി ഒരു റിസോർട്ടിലെത്തി. അവിടെ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്താണ് ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ കൈലാസ് തീരുമാനിച്ചത്.

 

ശ്വേത ഒരു നീല ചുരിദാർ ധരിച്ച് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

“നീ എന്തിനാണ് ഈ ചുരിദാർ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്? ആ റോബ് എവിടെ?” കൈലാസ് ഗർജ്ജിച്ചു.

 

“ഞാൻ…”

 

“വേഗം പോയി റെഡിയാവൂ. എനിക്ക് വെളിച്ചം പോകുന്നതിന് മുൻപ് തുടങ്ങണം.”

 

സഞ്ജയ് കാറെടുത്ത് ഓഫീസിലേക്ക് പോകുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു. പക്ഷെ അവന് അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ തോന്നിയില്ല. തന്റെ ഭാര്യ ഒരു അപരിചിതന്റെ മുന്നിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിക്കുന്നത് കാണാനുള്ള ഒരു ‘ഗൂഢമായ’ ആഗ്രഹം അവനിൽ വളർന്നു. അവൻ കാർ ദൂരെ മാറ്റിയിട്ട്, മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു പാറയുടെ പിന്നിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു.

 

അവിടെ കൈലാസ് ശ്വേതയോട് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് താഴെയുള്ള ഒരു പാറയിൽ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഇനി നിന്റെ ഡ്രെസ്സുകൾ അഴിച്ച് എന്നിട്ട് ആ പാറയിലേക്ക് നടക്കു,” കൈലാസിന്റെ ശബ്ദം അധികാരസ്വരത്തിലായിരുന്നു.

 

മറഞ്ഞിരുന്ന് നോക്കുന്ന സഞ്ജയ്‌യുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്വേത പതുക്കെ തന്റെ ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ താഴെയിട്ടു. ഓരോ ബട്ടണുകളും അവൾ അഴിക്കുമ്പോൾ അവൾ ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ അപരിചിതനായ ആർട്ടിസ്റ്റിന്റെ മുന്നിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായി അനാവൃതയാകാൻ പോവുകയാണ്…

 

ശ്വേത ആ പാറയ്ക്ക് മുകളിൽ അനങ്ങാതെ നിന്നു. ചുറ്റുമുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ഇരമ്പൽ അവളുടെ കാതുകളിൽ ആഞ്ഞു പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ ആ വന്യമായ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലും അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

 

മരങ്ങൾക്കിടയിൽ, പാറയുടെ വിടവിലൂടെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് സഞ്ജയ് നോക്കി നിന്നു. ശ്വേതയുടെ മുഖത്തെ ആ പരിഭ്രമവും, ചുറ്റുമുള്ള നിശബ്ദതയിൽ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആ തനിമയും അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉത്തേജനം നിറച്ചു.

 

“ശ്വേത… സമയം കളയരുത്. വെളിച്ചം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.” കൈലാസിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും മുഴങ്ങി. അയാൾ തന്റെ പെയിന്റ് ബോക്സ് തുറന്ന് ബ്രഷുകൾ അടുക്കി വെക്കുകയായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കലാകാരന്റെ നിസ്സംഗത മാത്രം.

 

ശ്വേത പതുക്കെ തന്റെ ചുരിദാറിന്റെ തോളിൽ നിന്ന് ഷാൾ മാറ്റി. അത് ആ നനഞ്ഞ പാറയിലേക്ക് ഒരു നിഴൽ പോലെ വീണു. അവളുടെ വിരലുകൾ കുപ്പായത്തിന്റെ വശങ്ങളിലുള്ള ബട്ടണുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഓരോ ബട്ടണും അഴിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.

 

ആദ്യത്തെ ബട്ടൺ അഴിഞ്ഞതും, അവളുടെ കഴുത്തിലെ വെളുത്ത ചർമ്മം ആ വെയിലിൽ തിളങ്ങി. സഞ്ജയ് തന്റെ നഖങ്ങൾ പാറയിൽ അമർത്തി. തന്റെ ഭാര്യ, മറ്റൊരാളുടെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു മാറ്റുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവനിൽ കുറ്റബോധത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ലഹരിയാണ് പടർന്നത്.

 

കുപ്പായം പതുക്കെ അവളുടെ തോളുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. അവളുടെ വെളുത്ത തോളുകളും, മുപ്പതുകളുടെ പക്വതയുള്ള ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകളും വെളിപ്പെട്ടു. കൈലാസ് അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്, ഒരു വസ്തുവിനെ നോക്കി പഠിക്കുന്നതുപോലെ.

 

“തുടരൂ…” കൈലാസ് മന്ത്രിച്ചു.

 

ശ്വേത തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ചു. അവൾ തന്റെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ കൂടി അഴിച്ചുമാറ്റി. ഇപ്പോൾ ആ വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് താഴെ, പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായും അനാവൃതയായി. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ നഗ്നത മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

“കൈകൾ മാറ്റൂ ശ്വേത,” കൈലാസ് എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “നിന്റെ ഈ ഭയമാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. പക്ഷേ ശരീരം സ്വതന്ത്രമായിരിക്കണം. ആ പാറയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്ന് വെള്ളത്തിലേക്ക് കാലുകൾ നീട്ടി ഇരിക്കൂ.”

 

അവൾ പതുക്കെ നടന്നു. നഗ്നമായ പാദങ്ങൾ നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ പതിയുമ്പോൾ അവൾ ഒരു പുതിയ പെണ്ണായി മാറുന്നതുപോലെ സഞ്ജയ്ക്ക് തോന്നി. അവൾ വെള്ളത്തിലേക്ക് കാലുകൾ നീട്ടി ഇരുന്നു. അവളുടെ നഗ്നമായ പുറംഭാഗം ഇപ്പോൾ സഞ്ജയ്ക്ക് നേരെയാണ്. ആ വെയിലിൽ അവളുടെ ശരീരം ഒരു സ്വർണ്ണ ശില്പം പോലെ തിളങ്ങി.

 

കൈലാസ് തന്റെ ബ്രഷെടുത്ത് കാൻവാസിലേക്ക് ആദ്യത്തെ വര വരച്ചു. സഞ്ജയ് അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. തന്റെ ഭാര്യയുടെ നഗ്നത ഒരു അപരിചിതൻ തന്റെ ക്യാൻവാസിലേക്ക് പകർത്തുമ്പോൾ, ആ കാഴ്ചയുടെ രഹസ്യം സഞ്ജയുടെ രക്തത്തെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു.

 

ശ്വേത അവിടെ അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു. അവളുടെ നഗ്നമായ ചർമ്മത്തിൽ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലെ ചെറിയ തുള്ളികൾ വന്നു പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തുള്ളിയും തന്റെ ശരീരത്തെ തൊടുമ്പോൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആ വന്യമായ അനുഭൂതി അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രതിഫലിച്ചു.

 

“നന്നായിട്ടുണ്ട് ശ്വേത… നീ ഇപ്പോൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെയുണ്ട്.” കൈലാസ് വരച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

സഞ്ജയ് തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ആ കാഴ്ചയുടെ ഒരു പടം പകർത്തി. അത് ശ്വേതയോടുള്ള പ്രണയമായിരുന്നോ അതോ തന്റെ ഫാന്റസിയുടെ പൂർണ്ണതയായിരുന്നോ എന്ന് അവന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു.

 

 

ഏതാണ്ട് മൂന്ന് മണിക്കൂറോളം ആ നഗ്നതയിൽ ശ്വേത ആ പാറപ്പുറത്ത് ഇരുന്നു. വെയിൽ താഴ്ന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കൈലാസിന്റെ ബ്രഷുകൾ കാൻവാസിൽ ചലിക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രം അവിടെ ബാക്കി നിന്നു. ശ്വേതയുടെ മനസ്സ് ആദ്യം ഭയത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും, പതുക്കെ അവൾ ആ അവസ്ഥയുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു. താൻ പൂർണ്ണമായും നഗ്നയാണെന്ന ബോധം ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു ആർട്ടിസ്റ്റിന്റെ മുന്നിൽ വെറുമൊരു ‘ചിത്രമായി’ മാറുന്നത് അവൾക്ക് പുതിയൊരു അനുഭവം നൽകി.

 

“ഇന്നത്തേക്ക് മതി,” കൈലാസ് ബ്രഷ് താഴെ വെച്ചു. “നാളെ ഇതേ സമയത്ത് വരണം.”

 

അയാൾ കാൻവാസ് ഒരു തുണികൊണ്ട് മൂടി. ശ്വേതയെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അയാൾ തന്റെ സാധനങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കാൻ തുടങ്ങി. ശ്വേത പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. മരവിച്ച തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അവൾ തിരികെ ധരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു. താൻ അത്രയും നേരം മറ്റൊരാൾക്ക് മുന്നിൽ അനാവൃതയായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവളിൽ ഒരു തരം തരിപ്പുണ്ടാക്കി.

 

അവൾ പതുക്കെ നടന്ന് റിസോർട്ടിലേക്ക് പോയി. സഞ്ജയ് അപ്പോഴേക്കും കാറുമായി അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ഒന്നും അറിയാത്തവനെപ്പോലെ അവൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

 

“എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു ശ്വേതാ? കൈലാസ് സാർ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചോ?”

 

അവൾ കാറിൽ കയറി മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖം വിളറിയിരുന്നു. സഞ്ജയ് വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു.

 

“അയാൾ… അയാൾ എന്നെ ഒരുപാട് നേരം നോക്കിയിരുന്നു ഏട്ടാ. എനിക്ക് ആദ്യം പേടിയായിരുന്നു, പക്ഷെ പിന്നീട്…” അവൾ പാതിവഴിയിൽ നിർത്തി.

 

“പിന്നീട് എന്ത്?” സഞ്ജയ് ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

 

“പിന്നീട് എനിക്ക് എവിടെയോ ഒരു സുഖം തോന്നി. ഒരു അപരിചിതന്റെ മുന്നിൽ വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരുതരം സ്വാതന്ത്ര്യം.”

 

സഞ്ജയ് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവൻ ഒളിച്ചിരുന്ന് കണ്ട ആ ദൃശ്യങ്ങൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ അഗ്നി പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ റൂമിലെത്തി. ശ്വേത ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ സഞ്ജയ് അവളെ പിന്നിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

 

“സത്യം പറയൂ ശ്വേതാ… അയാൾ നിന്നെ തൊട്ടോ?” അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

“ഇല്ല… പക്ഷെ അയാളുടെ നോട്ടം… അത് സ്പർശനത്തേക്കാൾ തീവ്രമായിരുന്നു. ഞാൻ നഗ്നയായി നിൽക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ ഓരോ വടിവുകളിലും ഉടക്കി നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.”

 

സഞ്ജയ് അവളെ തിരിച്ചു നിർത്തി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “നാളെയും ഇത് തുടരണം. എനിക്ക് നിന്റെ ആ ചിത്രം പൂർണ്ണമായി കിട്ടണം.”

 

അവൻ തന്റെ ഫോണിലെ ആ ഫോട്ടോ അവളെ കാണിച്ചില്ല. പക്ഷേ അന്ന് രാത്രി സഞ്ജയും ശ്വേതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന് മുൻപത്തേക്കാൾ വലിയൊരു തീവ്രതയുണ്ടായിരുന്നു. ശ്വേതയുടെ മനസ്സിൽ കൈലാസിന്റെ ആ രൂക്ഷമായ നോട്ടവും, സഞ്ജയുടെ മനസ്സിൽ തന്റെ ഭാര്യ മറ്റൊരാൾക്ക് മുന്നിൽ നഗ്നയായി ഇരുന്ന ആ ദൃശ്യവും ഒരു ലഹരിയായി മാറി.

 

 

അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്ന് മണി. വെയിലിന് ഇന്നലെത്തേക്കാൾ അല്പം കൂടി തീക്ഷ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ഇരമ്പൽ മാറ്റമില്ലാതെ തുടർന്നു. ശ്വേത ഇത്തവണ ഒരു പട്ടുസാരിയാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്, പക്ഷെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇന്നലത്തെ ആ മരവിപ്പല്ലായിരുന്നു. ഒരുതരം വന്യമായ ആകാംക്ഷ അവളെ പിടികൂടിയിരുന്നു.

 

സഞ്ജയ് പതിവുപോലെ അവളെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്ത് ഇറക്കിവിട്ടു. “ഞാൻ ഓഫീസിലേക്ക് പോവുകയാണ്” എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞ് അവൻ കാർ തിരിച്ചു. പക്ഷെ മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ അവൻ പഴയ ഒളിത്താവളത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. പാറയുടെ മറവിൽ നിന്ന് അവൻ നോക്കുമ്പോൾ കൈലാസ് തന്റെ ഈസൽ സെറ്റ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

“ഇന്ന് നമുക്ക് ഇന്നലത്തെ പോസ് പോരാ,” കൈലാസ് ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. അയാൾ ശ്വേതയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.

 

ശ്വേതയുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു. കൈലാസ് അവളുടെ സാരിയുടെ തുമ്പിൽ വിരൽ തൊട്ടു.

 

“ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ നിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ഭംഗിയെ കെടുത്തുകയാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു ‘സമർപ്പണമാണ്’. നീ ആ വലിയ പാറയുടെ ചരിവിൽ ഒന്ന് മലർന്നു കിടക്കണം. ഒരു കാൽ മടക്കി, മറ്റേ കൈ തലയ്ക്ക് പിന്നിൽ വെച്ച്… ഒരു വന്യമായ പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗമായി.”

 

ശ്വേത കൈലാസിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ സാരി അഴിച്ചുമാറ്റി. ഇന്നലെ ഉണ്ടായിരുന്ന ചമ്മൽ ഇന്ന് മാറിയിരിക്കുന്നു. തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരം ആ തുറന്ന ആകാശത്തിന് കീഴിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നത് അവൾ ഒരു ലഹരിയായി കണ്ടു.

 

അവൾ ആ പാറയുടെ ചരിവിൽ മലർന്നു കിടന്നു. പരുക്കനായ ആ പാറ അവളുടെ പുറത്ത് ഉരസിയപ്പോൾ അവൾ ഒരു ചെറിയ ഞരക്കത്തോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. നഗ്നമായ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ വെയിലിൽ ഉയർന്നു താണു.

 

“പൂർണ്ണമായും അയഞ്ഞു കിടക്കൂ…” കൈലാസ് അവളുടെ അരികിൽ വന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ ഒന്ന് അമർന്നു. ആ സ്പർശനം ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം പോലെ ശ്വേതയുടെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയി. പത്ത് വർഷത്തെ ദാമ്പത്യത്തിനിടയിൽ സഞ്ജയല്ലാത്ത മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ കൈകൾ ആദ്യമായി തന്റെ നഗ്നമായ ചർമ്മത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

 

ഒളിച്ചിരുന്ന സഞ്ജയ് ഇത് കണ്ടു ശരിക്കും വിറച്ചു പോയി. തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരു പുരുഷൻ തൊടുന്നു! അവന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യമാണോ അതോ വന്യമായ ഒരു ആവേശമാണോ എന്ന് അവന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ തന്റെ ഫോണിൽ ആ ദൃശ്യം വീഡിയോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

“സൂപ്പർബ്…” കൈലാസ് തന്റെ ബ്രഷ് ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. “നിന്റെ ശരീരം ഇപ്പോൾ ഒരു കവിത പോലെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് ശ്വേതാ. നിന്റെ ഭർത്താവ് നിന്നെ ഇങ്ങനെ എപ്പോഴെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമാണ്.”

 

കൈലാസിന്റെ ഓരോ വാക്കും ശ്വേതയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ പെണ്ണിനെ ഉണർത്തി. അവൾ കൂടുതൽ പ്രകോപനപരമായി ആ പാറയിൽ കിടന്നു. തന്റെ നഗ്നത ആസ്വദിക്കുന്ന ആ പുരുഷന്റെ നോട്ടം അവൾക്ക് വലിയൊരു സുഖം നൽകി.

 

മണിക്കൂറുകൾ കടന്നുപോയി. സെഷൻ കഴിഞ്ഞ് ശ്വേത എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അവളുടെ ദേഹത്ത് പാറയുടെ പാടുകൾ വീണിരുന്നു. കൈലാസ് തന്റെ പെയിന്റിംഗ് തുണികൊണ്ട് മൂടി വെച്ചു.

 

“നിന്റെ ഈ പോസ്… ഇത് എന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും മികച്ച വർക്ക് ആയിരിക്കും. നിനക്ക് നിന്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് അഭിമാനം തോന്നണം.” കൈലാസ് പറഞ്ഞു.

 

തിരികെ റൂമിലെത്തിയപ്പോൾ സഞ്ജയ് വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തിലായിരുന്നു. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ശ്വേതയെ നോക്കി.

 

“എന്താ ഏട്ടാ…?” അവൾ പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

സഞ്ജയ് തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് ആ വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്തു. ശ്വേത നഗ്നയായി പാറയിൽ കിടക്കുന്നതും കൈലാസ് അവളെ തൊടുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ആകെ തകർന്നുപോയി.

 

“ഏട്ടൻ… ഏട്ടൻ ഇത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നോ?” അവൾ വിറച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

സഞ്ജയ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ മുറുക്കി. “അതെ ശ്വേതാ… ഞാൻ എല്ലാം കണ്ടു. നീ അവന് മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ കിടന്നു കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയ ആ വികാരം… അത് സ്നേഹത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു. എനിക്ക് നിന്നെ ഇപ്പോൾ വേണം… ആ പാറയിൽ നീ അവന് കൊടുത്ത അതേ ഭാവത്തിൽ!”

 

അവൻ അവളെ പിടിച്ച് ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി അവളുടെ മുകളിലായി കിടന്നു.

 

അന്ന് രാത്രി ആ റിസോർട്ട് മുറിയിൽ അവരുടെ ഫാന്റസികൾ എല്ലാ അതിർവരമ്പുകളും ലംഘിച്ചു. ശ്വേതയ്ക്ക് മനസ്സിലായി, ഈ പെയിന്റിംഗ് ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണ്. തന്റെയും സഞ്ജയുടെയും ജീവിതം ഇനി ഒരിക്കലും പഴയതുപോലെ ആകില്ല.

തുടരും….