(ആമുഖം:-പ്രിയരേ.. സുതാര്യമായ തടവറ എന്ന ഈ കഥയെ പറ്റി പറയുകയാണെങ്കിൽ, തന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയിൽ നിന്ന് ലൈംഗിക അനുഭൂതി ലഭിക്കാതെ വരുന്ന നായിക അപ്രതീക്ഷിതമായി കടന്നുവരുന്ന അപരിചിതനുമായി അടുക്കുന്നു… പിന്നീട് നടക്കുന്ന സംഭവവികാസങ്ങളുമായി കഥ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു..
ഇതിൽ നായികയായി നടി നതാഷ നൈസ് ആണ് എന്റെ മനസ്സിൽ..ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ ഉൾപെടുത്താൻ നോക്കിയെങ്കിലും എറർ വന്ന കാരണം ഒഴിവാക്കുന്നു.. അതുകൊണ്ട് അരക്കെട്ട് വരെ നീളുന്ന മുടിയുമായി കേരളാ സ്റ്റൈൽ സാറ്റിൻ സാരിയിൽ നിങ്ങൾ നതാഷ നൈസ് നേ സങ്കൽപ്പിക്കുക.ഇത് ആദ്യഭാഗം, വായിക്കുക.അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുക.)
പുറത്ത് കർക്കിടകത്തിലെ തോരാമഴ തകർത്തു പെയ്യുന്നു.
സിറ്റിയിലെ പ്രമുഖ FM സ്റ്റുഡിയോയുടെ ഉള്ളിൽ മങ്ങിയ നീല വെളിച്ചം. പകൽ മുഴുവൻ നഗരത്തിലെ വലിയ ആശുപത്രിയിൽ ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റായി ജോലി ചെയ്ത് മടുപ്പുമായിട്ടാണ് മുപ്പത്തഞ്ചു കാരിയായ ഡോക്ടർ നതാഷ ഇവിടെയെത്തുന്നത്. എന്നും രാത്രി ഒരു മണിക്കൂർ സമയം അവർ ആ ഫ്എം റേഡിയോ യിലൂടെ ആൾക്കാരുമായി സംവദിക്കാൻ ചെലവഴിക്കുമായിരുന്നു..
തന്റെ കാർ ആ സ്റ്റുഡിയോ പാർക്കിംഗ് ഭാഗത്തേക്ക് നീക്കി ജോലിയിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ അലസമായി ധരിച്ച സാറ്റിന് സാരിയിൽ ഡോക്ടർ നതാഷ ആ സ്റ്റുഡിയോ എൻട്രൻസ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു..
പുറത്തുനിൽക്കുന്ന താൻ സ്ഥിരം കാണാറുള്ള ആ സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടന് തന്റെ വിടർന്ന വട്ടമുഖത്തിൽ നിന്നും ഒരു ചിരിയും നൽകി അവൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു…അവർ ചിരിക്കുമ്പോൾ ആ വിടർന്ന കവിളിൽ നുണക്കുഴി തെളിഞ്ഞുനിന്നു.. രാത്രിയിൽ അയാൾ അവസാനം കാണാറുള്ള തന്റെ ഏകാന്ത രാത്രികൾ മനോഹരമാക്കാറുള്ള ആ വാണറാണിയേ നോക്കി ആ സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടനും തിരിച്ചു ചിരിച്ചു..അയാൾ അവരെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിനിന്നു….
വെളുത്ത കൊഴുത്ത ശരീരം ആ സാരിക്കുള്ളിൽ…വലിയ കണ്ണുകൾ, തുടുത്ത ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ… ആ ലൈറ്റ് കളർ സാറ്റിന് സാരിയിൽ അവൾ പൊക്കിൾ കാട്ടാതെ ധരിച്ച സാരിക്കുള്ളിൽ വെളുത്ത തുടുത്ത വയറും.. ആ ബ്ലൗസ് തകർക്കാൻ പാകത്തിൽ നിൽക്കുന്ന വലിയ മുലകളും ഉള്ളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു പോകുമ്പോൾ കണ്ട ആടുന്ന നിതംബങ്ങളും അയാൾ നോക്കിനിന്നു…..
അയാളുടെ മനസ്സിൽ ആ ചിത്രം അയാൾ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചു…ഇന്നത്തെ വിക്ഷേപണം ഡോക്ടർ നതാഷക്ക് തന്നെ..!!
വെള്ളക്കോട്ടിനുള്ളിൽ തളച്ചിട്ട തന്റെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിൽ നിന്നും, ഭർത്താവ് മാത്യുവിന്റെ മരവിച്ച നിശബ്ദതയിൽ നിന്നുമുള്ള നതാഷയുടെ ഏക മോചനമായിരുന്നു ഈ രാത്രികാല റേഡിയോ ഷോ.
സമയം 10 മണി..ഷോ തുടങ്ങാൻ നിമിഷങ്ങൾ ബാക്കി..
മൈക്രോഫോണിന് മുന്നിലെ ചുവന്ന ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞു. നതാഷ ഹെഡ്ഫോൺ ശരിയാക്കി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
നതാഷ: “നിശബ്ദതയ്ക്ക് പോലും സ്വന്തമായൊരു ഭാഷയുള്ള ഈ രാത്രിയാമത്തിൽ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ കേൾക്കാൻ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇത് ‘മനസ്സുതുറക്കാം’.
നഗരം ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഉണർന്നിരിക്കുന്ന ചില മുറിവുകളെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. ഞാൻ ഡോക്ടർ നതാഷ. ഇന്ന് നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ സുഹൃത്ത് ആരാണ്?”
ലൈൻ കണക്റ്റായി. മറുപുറത്ത് അല്പം പരിഭ്രമിച്ച ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം.
ശ്രോതാവ്: “ഹലോ മാഡം… എനിക്ക് വലിയൊരു സങ്കടമുണ്ട്. എന്റെ ഭർത്താവിന് എപ്പോഴും ജോലിത്തിരക്കാണ്. എന്നോടൊന്ന് സംസാരിക്കാൻ പോലും പുള്ളിക്ക് സമയമില്ല. ആ വലിയ വീട്ടിൽ എനിക്കൊരു വിലയുമില്ലാത്തതുപോലെ തോന്നുന്നു. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?”
നതാഷ ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി. ഇത് അവൾക്ക് സ്ഥിരം കേൾക്കുന്ന പരാതിയാണ്, ഒരുപക്ഷേ അവളുടെ തന്നെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു നേർച്ചിത്രം.
നതാഷ: “പലപ്പോഴും പങ്കാളികൾ ജോലിത്തിരക്കിനിടയിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് നൽകേണ്ട പരിഗണന മറന്നുപോകാറുണ്ട്. പക്ഷേ അതിനർത്ഥം അവർക്ക് സ്നേഹമില്ലെന്നല്ല. നിങ്ങൾ നേരിട്ട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കൂ. മൗനത്തേക്കാൾ വലിയ മരുന്ന് വാക്കുകളാണ്. ധൈര്യമായിരിക്കൂ.”
ആ കോൾ കട്ടായി. നതാഷ ഒരു നിമിഷം ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
‘മൗനത്തേക്കാൾ വലിയ മരുന്ന് വാക്കുകളാണ്’ എന്ന് താൻ ഉപദേശിക്കുമ്പോഴും തന്റെ ഭർത്താവ് മാത്യുവിനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ പോലും തനിക്ക് കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
അപ്പോഴാണ് അടുത്ത കോൾ വന്നത്. ഒരു വലിയ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം, അഗാധമായ കടൽ പോലെ ശാന്തവും എന്നാൽ വശ്യവുമായ ഒരു പുരുഷശബ്ദം ഹെഡ്ഫോണിൽ മുഴങ്ങി.
സാം: “നമസ്കാരം നതാഷാ… ഞാൻ സാം…മറ്റുള്ളവരുടെ മുറിവുകൾ തുന്നിക്കെട്ടാൻ നിങ്ങൾ എത്ര മിടുക്കിയാണ്! പക്ഷേ നതാഷാ, ചില മുറിവുകൾ സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ചാൽ മാറില്ലെന്ന് നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അറിയാം, അല്ലേ?”
നതാഷ പെട്ടെന്ന് ജാഗരൂകയായി. ആ ശബ്ദത്തിലെ ഗാംഭീര്യം അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.
നതാഷ: “സുഹൃത്തേ… നിങ്ങൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?”
സാം: “ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് നിങ്ങളെയാണ്. പകൽ മുഴുവൻ ആശുപത്രിയുടെ ആ മരവിച്ച ഗന്ധത്തിനിടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ഒന്ന് ശ്വസിക്കാൻ പോലും മറന്നുപോകുന്നു.
ഈ രാത്രിയിലെ സ്റ്റുഡിയോ മാത്രമാണ് നിങ്ങളുടെ ശ്വാസനാളം.
മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപദേശം നൽകുമ്പോഴും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ആ ശൂന്യത ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്.
സ്പർശിക്കുമ്പോൾ തണുത്തുറഞ്ഞ മഞ്ഞുപാളി പോലെ മരവിച്ചുപോയ ഒരു ദാമ്പത്യം…!!!!
ഒരു സർജന്റെ ബ്ലേഡ് പോലെ മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുകൾ മാത്രമാണ് ആ പെൺകുട്ടി തന്റെ പങ്കാളിയിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നത്. ഇതിന് എന്ത് മരുന്നാണ് നതാഷയുടെ കൈയിലുള്ളത്?”
നതാഷയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. തന്റെ ഭർത്താവ് മാത്യുവിനെക്കുറിച്ചാണ് അവൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. അവൻ പേര് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ‘സർജൻ’ എന്ന പരാമർശം അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടി.
നതാഷ: “സാം… നിങ്ങൾ പരിധി ലംഘിക്കുകയാണ്. നിങ്ങൾ ആരാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല, പക്ഷേ എന്റെ സ്വകാര്യ ജീവിതം ഈ ഷോയുടെ ഭാഗമല്ല. എന്റെ പങ്കാളിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് അവകാശമില്ല.”
സാം: (ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ) “അവകാശങ്ങൾ ചോദിച്ചു വാങ്ങേണ്ടതല്ല നതാഷാ, അത് തോന്നിപ്പോകുന്നതാണ്. നിന്റെ ഭർത്താവിന് നീ ഒരു ഡോക്ടറോ ഭാര്യയോ മാത്രമായിരിക്കാം. പക്ഷേ എനിക്ക് നീ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കവിതയാണ്. നിന്റെ വിരലുകൾ ഇപ്പോൾ മേശപ്പുറത്ത് വിറയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്. കാത്തിരിക്കൂ… നിന്നെ തേടി ഒരു വസന്തം വരുന്നുണ്ട്. അത് നിന്നെ പൊള്ളിച്ചേക്കാം, പക്ഷേ ആ പൊള്ളലിൽ മാത്രമേ നീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നിനക്ക് തോന്നു.!!!”
ലൈൻ ഡിസ്കണക്റ്റായി. സ്റ്റുഡിയോയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിലും നതാഷ വിയർത്തു.
തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യ അറകളിലേക്ക് ആരോ വിളക്കടിച്ചു നോക്കിയത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. സാം ആരാണ്? അയാൾ എങ്ങനെ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ പുസ്തകപ്പേജുകളും ഇത്ര കൃത്യമായി വായിക്കുന്നു?!!!
ഭയമുണ്ടെങ്കിലും, ആ ശബ്ദത്തിലെ തീവ്രതയും നിഗൂഢതയും അവളിൽ ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു ആകാംക്ഷ ബാക്കിവെച്ചു.
സാമിന്റെ കാൾ വന്നതിനുശേഷം വീണ്ടും ആരുടെയൊക്കെയോ കാൾസ് വന്നു… അവരുടെ ഒക്കെ പ്രശ്നങ്ങൾക് തന്നാൽ കഴിയുന്ന പരിഹാരം നതാഷ വാക്കുകളിലൂടെ നൽകി..ആ ഒരു മണിക്കൂർ അവൾക് വളരെ ദൈര്ഗ്യമുള്ളതായി തോന്നി…
റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നുള്ള മടക്കയാത്രയിലുടനീളം നതാഷയുടെ കാതുകളിൽ സാമിന്റെ ആ താഴ്ന്ന സ്വരം അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കാറിന്റെ ഹെഡ്ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ ഓട്ടോമാറ്റിക് ഗേറ്റ് തുറന്ന് അവൾ തന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക് വണ്ടി അകത്തേക്ക് കയറി.
നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കുന്ന, ഗ്ലാസ്സും കോൺക്രീറ്റും കൊണ്ട് തീർത്ത ഒരു ആധുനിക ശില്പം പോലെയായിരുന്നു ആ വീട്. പുറമെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ അതിമനോഹരം, എന്നാൽ നതാഷയ്ക്ക് അതൊരു സുതാര്യമായ തടവറയായിരുന്നു.
അകത്തേക്ക് കയറിയ നതാഷയുടെ കാലടികൾ വിലകൂടിയ ഇറ്റാലിയൻ മാർബിളുകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു. ലിവിംഗ് റൂമിലെ കൂറ്റൻ ഗ്ലാസ് വിൻഡോകൾക്ക് അപ്പുറം പുറത്തെ മഴ ഇരുട്ടിൽ ചാലിച്ച ചിത്രമായി തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. ആ ഹാളിലെ മിനിമലിസ്റ്റിക് സോഫയിൽ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലെ ഫയലുകൾക്ക് നടുവിൽ ഭർത്താവ് മാത്യു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
മുന്നിൽ തന്റെ സ്ഥിരം ബിയർ ഗ്ലാസും…
നതാഷ: (ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട്) “മാത്യു…നിങ്ങൾ ഉറങ്ങിയില്ലേ? സമയം ഒരുപാട് വൈകി.”
മാത്യു തന്റെ കണ്ണട ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
വയസ്സ് നാൽപ്പത്തിന് അടുക്കുന്ന അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഗൗരവമായിരുന്നു. ഒരു സർജന്റെ കൃത്യതയോടെ അയാൾ നതാഷയെ ഒന്ന് നോക്കി.
മാത്യു: “ഇന്ന് രണ്ട് മേജർ സർജറികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു നതാഷാ. ലേറ്റ് ആയി.
പിന്നെ നിന്റെ ഈ റേഡിയോ ഷോ…
രാത്രി മുഴുവൻ ഉറക്കമിളച്ച് മറ്റുള്ളവരുടെ സങ്കടങ്ങൾ കേൾക്കുന്നത് നിന്റെ മാനസികാരോഗ്യം നശിപ്പിക്കുമെന്ന് ഞാൻ എത്ര തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്?!!”
വികാരങ്ങളൊക്കെ വെറും കെമിക്കൽ റിയാക്ഷൻസ് മാത്രമാണ്.., നീ അതിൽ ഇത്രയധികം ഇൻവോൾവ് ആകുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.നിനക്ക് അറിയില്ലേ നതാഷാ…”
നതാഷ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയ്ക്ക് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ചില്ലിന് അപ്പുറം മഴത്തുള്ളികൾ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് അവൾ നോക്കി നിന്നു.
നതാഷ: “രാസപ്രവർത്തനങ്ങൾ മാത്രമാണോ മാത്യു ജീവിതം?
നമ്മൾ തമ്മിൽ സംസാരിക്കാൻ പോലും സമയമില്ലാതായിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ എപ്പോഴാണ് എന്നെ ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിച്ചിട്ടുള്ളത്?
ഒരു രോഗിയുടെ ശരീരത്തെ സമീപിക്കുന്ന ആ തണുത്ത കൃത്യതയോടെയല്ലാതെ എന്നെ നിങ്ങൾ സ്പർശിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”
മാത്യു എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ ശബ്ദം മാർബിൾ തറയെക്കാൾ തണുപ്പുള്ളതായിരുന്നു.
മാത്യു: “എനിക്ക് നാളെ രാവിലെ ഏഴ് മണിക്ക് ഒരു ക്രിട്ടിക്കൽ കേസ് ഉണ്ട്. ഇത്തരം ഇമോഷണൽ ഡ്രാമക്ക് എനിക്ക് സമയമില്ല. ഗുഡ് നൈറ്റ്.”
ഒരു വാക്കുകൊണ്ട് പോലും അവളെ സ്പർശിക്കാതെ അയാൾ ആ വലിയ സ്റ്റെയർകേസ് കയറി മുകളിലേക്ക് പോയി.
ആ വലിയ ഹാളിലെ ശൂന്യതയിൽ നതാഷ തനിച്ചായി. അവൾ ആ വലിയ ഗ്ലാസ് ഭിത്തിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി. സാമിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങി— ‘ഒരു സർജന്റെ ബ്ലേഡ് പോലെ മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുകൾ.’
പെട്ടെന്ന്, അവളുടെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. അപരിചിതമായ നമ്പറിൽ നിന്നൊരു സന്ദേശം.
”ആ സുതാര്യമായ ചില്ലുകൾ നിന്നെ പുറംലോകത്തുനിന്നും മറയ്ക്കുന്നില്ല നതാഷാ. ആ ആധുനിക തടവറയിൽ നീ എത്രമാത്രം ശ്വാസംമുട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്. പുറത്തേക്ക് നോക്കൂ… നിന്റെ രക്ഷകൻ ദൂരെയല്ല.”
നതാഷ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ വേഗത്തിൽ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തെ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി.
ദൂരെ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, മഴ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു നിഴൽരൂപം അവൾ കണ്ടു.
ചില്ലിന് അപ്പുറം നിൽക്കുന്ന ആ രൂപം തന്റെ ഉള്ളിലെ ഏകാന്തതയെ വായിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെയും അതേസമയം ഒരു നിഗൂഢമായ ആവേശത്തോടെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
മാത്യു മുകളിൽ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ, താഴെ നതാഷ ആ ചില്ലിന് അപ്പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് സാമിനെ തേടുകയായിരുന്നു..
പിറ്റേന്ന് പകൽ.
നഗരത്തിലെ പ്രമുഖ ഹോസ്പിറ്റലിൽനതാഷയുടെ ക്യാബിനിൽ എയർകണ്ടീഷണർ നിശബ്ദമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് വല്ലാതെ ശ്വാസംമുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.
രാവിലെ മുതൽ രോഗികളുടെ തിരക്കായിരുന്നു.
ഓരോരുത്തർക്കും പറയാനുള്ളത് ദാമ്പത്യത്തിലെ തകർച്ചകളെക്കുറിച്ചും മനസ്സിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകളെക്കുറിച്ചുമാണ്.
മറ്റുള്ളവരുടെ സങ്കടങ്ങൾ കേട്ട് അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോഴും നതാഷയുടെ മനസ്സ് തലേദിവസം രാത്രി കേട്ട സാമിന്റെ ശബ്ദത്തിലായിരുന്നു.
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു പേഷ്യന്റ് നതാഷയെ കാണാൻ എത്തി.
അയാൾക്ക് പറയേണ്ടിയിരുന്നത് തന്റെ ഭാര്യയുടെ അവിശ്വസ്തതയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അയാൾ പെട്ടെന്ന് നതാഷയുടെ നേരെ ആക്രോശിച്ചു.
പേഷ്യന്റ്: “നിങ്ങളൊക്കെ വലിയ ഡോക്ടർമാരാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം?
മനസ്സ് വായിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കാവില്ല ഡോക്ടർ!!!!!!
നിങ്ങൾക്കും കാണില്ലേ ഇതുപോലെ എന്തെങ്കിലും രഹസ്യങ്ങൾ? ഈ വെള്ളക്കോട്ടിനുള്ളിൽ നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം കള്ളങ്ങൾ ഒളിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്?”
അയാളുടെ വാക്കുകൾ നതാഷയെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു.
ആ നിമിഷം അവൾക്ക് താൻ തന്നെ ഒരു പേഷ്യന്റ് ആണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി.
തന്റെയുള്ളിലെ സംഘർഷങ്ങൾ ആരോ വിളിച്ചു പറയുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയായി. നതാഷ ഉടനെ മാത്യുവിനെ ഫോൺ ചെയ്തു.
മാത്യു: “യെസ് നതാഷാ, വേഗം പറയൂ. ഞാൻ ഒരു പ്രൊസീജറിലാണ്.”
നതാഷ: “മാത്യു… എനിക്ക് ഇന്ന് വയ്യ. നമുക്ക് ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ഒന്ന് പുറത്തുപോയാലോ? വെറുതെ ഒരിടത്ത് പോയി ഇരിക്കാം, സംസാരിക്കാം.”
മാത്യു: “നതാഷാ, നീ വീണ്ടും തുടങ്ങുകയാണോ? എന്റെ ഷെഡ്യൂൾ നിനക്കറിയാവുന്നതല്ലേ. ഇന്ന് രാത്രി ഒരു ലേറ്റ് സർജറിയുണ്ട്. നീ നിന്റെ ആ റേഡിയോ പരിപാടിയും കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഉറങ്ങിക്കാണും.”
മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ മാത്യു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. മാത്യുവിന് അവളേക്കാൾ പ്രധാനം രോഗിയുടെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകളാണെന്ന് അവൾ വേദനയോടെ വീണ്ടും തിരിച്ചറിഞ്ഞു
സമയം രാത്രിയാമങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു… റേഡിയോ സ്റ്റുഡിയോയിൽ ഇപ്പഴും ആ നീല വെളിച്ചം….
നതാഷ ഇന്ന് സ്റ്റുഡിയോയിൽ എത്തിയത് വല്ലാത്തൊരു ഭാരത്തോടെയാണ്. സാമിന്റെ കോൾ വരുമെന്ന് അവൾ കരുതിയെങ്കിലും, ഷോയിൽ വന്നതെല്ലാം സാധാരണ കോളുകളായിരുന്നു.
ഒരാൾക്ക് ജോലിയിലെ ടെൻഷൻ, മറ്റൊരാൾക്ക് പ്രണയനൈരാശ്യം.
ഓരോരുത്തർക്കും മറുപടി നൽകമ്പോഴും നതാഷയുടെ കണ്ണുകൾ സാമിന്റെ കോളിനായി കൺസോളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ 11 മണിയായിട്ടും സാം വിളിച്ചില്ല.
ഒരു വശത്ത് ആശ്വാസവും മറുവശത്ത് വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യതയും അവൾക്ക് തോന്നി. സാം തന്നെ വെറുതെ കളിപ്പിക്കുകയാണോ എന്നവൾ സംശയിച്ചു.
റേഡിയോ ഷോ കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുമ്പോൾ നതാഷ ആകെ ശൂന്യയായിരുന്നു.
സാമിന്റെ കാൾ വരുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സാം പറഞ്ഞ വസന്തം ഒരു നുണയായിരിക്കുമെന്ന് അവൾ വിശ്വസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
കാറിന്റെ വിൻഡോ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി അവൾ തണുത്ത കാറ്റേറ്റു.
പെട്ടെന്ന്,ഒരു കാൾ വന്നു….കാറിലെ ബ്ലൂടൂത്ത് സ്പീക്കറിൽ നിന്നും ആ പരിചിതമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങി.
സാം: “ആ പേഷ്യന്റ് പറഞ്ഞത് സത്യമല്ലേ നതാഷാ? ആ വെള്ളക്കോട്ടിനുള്ളിൽ നീ അനുഭവിക്കുന്ന ശ്വാസംമുട്ടലിന് ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരാണ് മരുന്ന് നൽകുക?”
നതാഷ കാർ റോഡരികിലേക്ക് വെട്ടിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി.
നതാഷ: “സാം… നിങ്ങൾ എങ്ങനെ ഇത് അറിയുന്നു? നിങ്ങൾ എന്നെ നിരീക്ഷിക്കുകയാണോ?”
സാം: (മന്ദസ്വരത്തിൽ, വശീകരിക്കുന്ന രീതിയിൽ) “ഞാൻ നിന്നെ നിരീക്ഷിക്കുകയല്ല നതാഷാ, ഞാൻ നിന്നെ തൊടുകയാണ്. നിന്റെ കാറിനുള്ളിലെ ഈ തണുപ്പിലും നിന്റെ വിരലുകൾ വിയർക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്.
മാത്യുവിന് നിന്നെ ഒരു ഉടലായി മാത്രമേ കാണാൻ അറിയൂ…!!!
അയാൾ നിന്റെ ശരീരത്തിലെ അളവുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തെയും ചുംബിക്കുന്നു. നതാഷാ…!!
നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ രാത്രി ദൂരെയല്ല. നിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ പിച്ചകപ്പൂക്കളുടെ മണം പടരുന്ന ആ നിമിഷത്തിനായി നീ കാത്തിരിക്കുകയല്ലേ?”
സാമിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു മാന്ത്രികതയുണ്ടായിരുന്നു. നതാഷ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചുപോയി. അവൻ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വിറയൽ പടർത്തി.
സാം: “നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തണുത്ത കൈകൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്ത ആ പൊള്ളൽ ഞാൻ നിനക്ക് തരും.
ഗേറ്റ് തുറക്കുമ്പോൾ ഇടത് വശത്തെ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കൂ. അവിടെ പൂത്തുനിൽക്കുന്നത് പിച്ചകപ്പൂക്കളല്ല നതാഷാ… അത് നിന്റെ ഉള്ളിലെ അടക്കിവെച്ച ആഗ്രഹങ്ങളാണ്. ഗുഡ് നൈറ്റ്, മൈ ലവ്.”
ഫോൺ കട്ടായി.
നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ തന്റെ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്നു.
ഇരുട്ടിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ വെളുത്ത പിച്ചകപ്പൂക്കൾ അവളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
അവൾ അറിയാതെ ആ പൂക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അതിന്റെ സുഗന്ധം അവളെ ഒരു ലഹരി പോലെ പൊതിഞ്ഞു.
സാമിന്റെ ഓരോ വാക്കും അവളെ വല്ലാതെ വശീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നതാഷ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾക്ക് അവനെ കാണണം, അവനെ തൊടണം എന്ന ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ മൊട്ടിട്ടു കഴിഞ്ഞു.
റേഡിയോ ഷോ കഴിഞ്ഞ് സാമിന്റെ ആ വശീകരിക്കുന്ന വാക്കുകളുടെ ലഹരിയിൽ വീട്ടിലെത്തിയ നതാഷ ആകെ പരവശയായിരുന്നു.
സാമിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീയുണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
കാലങ്ങളായി മാത്യുവിൽ നിന്ന് കിട്ടാത്ത ആ പരിഗണനയും കാമവും ഒരു ഭ്രാന്തായി അവളെ പിടികൂടി. ആ ആവേശം സാമിനോടുള്ളതാണോ അതോ തന്റെ ഏകാന്തതയോടുള്ളതാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവൾ ഉലഞ്ഞുപോയി.
മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ മാത്യു ഒരു മെഡിക്കൽ ജേണൽ തന്റെ പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന വയറിൽ താങ്ങിവെച്ചു വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അയാളുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം നാതാഷക്ക് അലോസരമുണ്ടാക്കി.
അവൾ ഇന്ന് എന്തോക്കെയോ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു… അവൾ സ്തിരം രാത്രി ധരിക്കാറുള്ള നയിറ്റി ഒഴിവാക്കി അവൾ ഒരു ഡിസൈൻ നയിറ്റി ധരിച്ചു…ഉള്ളിൽ ഇന്നേഴ്സ് ഒന്നും ഇല്ലാതെ… നതാഷ സാവധാനം അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ആ നടത്തത്തിൽ അവളുടെ വലിയമുലകളും നിതബങ്ങളും താളത്തിൽ കുലുങ്ങുന്നുണ്ട്…അവൾ പതിവില്ലാത്ത വിധം അയാളെ ചേർന്നുനിന്നു.
നതാഷ: (അനുരാഗത്തോടെ, മാത്യുവിന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചുകൊണ്ട്) “മാത്യു… നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒന്ന് സ്പർശിച്ചിട്ട് പോലും എത്ര നാളായി? നിനക്ക് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും സമയമില്ലേ?”
മാത്യു ജേണലിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ പറഞ്ഞു:
മാത്യു: “നതാഷാ, ഞാൻ പറഞ്ഞു എനിക്ക് രാവിലെ ഒരു സർജറി ഉണ്ടെന്ന്. എനിക്ക് ഉറങ്ങണം. നീ ഈ രാത്രി വൈകി വരുന്നത് തന്നെ വലിയ പ്രശ്നമാണ്.”
നാതാഷ വിട്ടില്ല. അവൾ മാത്യുവിന്റെ കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി.
അവൾ അവനോട് ചേർന്ന് കിടന്നു.. ആ വലിയ മുലകൾ മാത്യു വിന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു..
അവളുടെ വിരലുകൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ പടർന്നു. അവൾക്ക് വേണ്ടത് ആ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടായിരുന്നു, സാമിന്റെ വാക്കുകൾ തന്ന ആ ലഹരിയെ മാത്യുവിലൂടെ ശാന്തമാക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
മാത്യു ധരിച്ച ട്രാക്ക് പാന്റിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കിനുള്ളിലൂടെ നതാഷ തന്റെ ഒരു കൈ കൊണ്ട് പോയി… ആ ചുരുണ്ടു ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന മാത്യുവിന്റെ കുണ്ണയേ അവൾ വിളിച്ചുണർത്തുകയായിരുന്നു…പതിയെ അവൾ കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ കുണ്ണ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി…
നാതാഷ: “പ്ലീസ് മാത്യു… എന്നെ ഒന്ന്
സ്പർശിക്കൂ. എനിക്ക് നിന്നെ വേണം.”
അവൾ അയാളെ ചുംബിക്കാൻ മുതിർന്നതും മാത്യു വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി അവളെ തള്ളിമാറ്റി.
മാത്യു: (ദേഷ്യത്തോടെ) “നിനക്ക് എന്താണ് നാതാഷാ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോ? സെക്സ് എന്നത് ഹോർമോണുകളുടെ ഒരു കളി മാത്രമാണ്. എനിക്കിപ്പോൾ അതിനുള്ള താല്പര്യമില്ല. എനിക്ക് വിശ്രമം വേണം. ഓരോന്നിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ട്. നീ പോയി കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്.”
മാത്യു ലൈറ്റ് അണച്ച് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അയാളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ക്രമമായി.
അയാൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. പക്ഷേ നതാഷക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. ആ ഇരുട്ടിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു കിടന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം ഒരു മുറിവായി മാറി. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഈ മരവിപ്പ് അവളെ തകർത്തു കളഞ്ഞു.
സമയം കടന്നു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു… മാത്യു തന്റെ ഗാഠമായ നിദ്രയിൽ…. മാത്യുവിന്റെ കൂർക്കംവലി ആ റൂം നിറഞ്ഞു നിന്നു..
തന്റെ ഭർത്താവിനാൽ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായി, കത്തുന്ന കാമത്തിന്റെ ഭാരവുമായി അവൾ കിടക്കയിൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന്, തലയണയ്ക്കരികിലിരുന്ന നാതാഷയുടെ ഫോൺ നിശബ്ദമായി പ്രകാശിച്ചു. അതേ ആണ്നോൺ നമ്പർ..സാമിന്റെ കാൾ!
നതാഷ ഭയത്തോടെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മാത്യുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് വളരെ സാവധാനം ഫോണെടുത്ത് മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി. ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ ആ വലിയ വീടിന്റെ ലിവിംഗ് റൂമിലെ വിശാലമായ സോഫയിൽ അവൾ തളർന്നിരുന്നു.
ഗ്ലാസ് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തെ മങ്ങിയ നിലാവെളിച്ചം അവളുടെ മേനിയിൽ വീണുകിടക്കുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
നാതാഷ: (കിതപ്പോടെ) “സാം… പ്ലീസ്… ഇത് അരുത്.. ഇങ്ങനെ ഞാൻ വീട്ടിലുള്ളപ്പോ വിളിക്കരുത്…..”
സാം: (അതിമനോഹരമായ, വശീകരിക്കുന്ന താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “നാതാഷാ… നിന്റെ ശ്വാസം എനിക്ക് ഇവിടെ കേൾക്കാം. നിന്റെ ആ വെളുത്ത ഉടൽ ആ രാത്രി വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്. ആ തണുത്ത സർജൻ നിന്നെ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും, എന്റെ കണ്ണുകൾ നിന്റെ ഓരോ വടിവുകളിലും പടരുകയാണ്…”
നതാഷ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. സാമിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ സിരകളിൽ ലഹരിയായി പടർന്നു.
സാം: “നതാഷാ… നിന്റെ ആ കൊഴുത്ത മേനി… അത് വെണ്ണയിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ശില്പം പോലെയാണ്. നിന്റെ തുടകളിലെ ആ വശ്യമായ വടിവുകളും, നിന്റെ മാറിടങ്ങളുടെ ആ താളവും മാത്യുവിന്റെ തണുത്ത വിരലുകൾക്ക് അർഹതപ്പെട്ടതല്ല.
പഴുത്തു നിൽക്കുന്ന ഒരു കനി പോലെ നീ ഇങ്ങനെ ഉടഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോൾ, അത് നുകരാൻ അറിയാത്തവൻ ഒരു മൃതദേഹത്തിന് തുല്യനാണ്.
സങ്കൽപ്പിക്കൂ നതാഷാ…..
നീ ഇരിക്കുന്ന ലിവിങ് റൂമിൽ ഇപ്പൊ ഞാൻ ഉള്ളതായി…..ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് വന്നു ഇരിക്കുന്നു… നിന്റെ മുടിയിഴകൾ മറുവശത്തേക്ക് മാറ്റി നിന്റെ ചെവിയിടയിൽ പതിയെ ചുണ്ടോടിക്കുന്നു… എന്റെ ശ്വാസഗതി നിന്റെ മുഖത്ത് അനുഭവിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലേ നതാഷാ…”
നതാഷ ആ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് കുളിരുകോരി…..
“പറയ്.. നതാഷാ… എന്റെ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകൾ നിന്റെ കവിളിൽ തലോടുന്നത് നിനക്കറിയുന്നില്ലേ…”
നാതാഷ തന്റെ വിരലുകൾ തന്റെ മുഖത്തൂടി ഓടിച്ചു.. അവന്റെ ഫോണിൽ കൂടെ ഉള്ള സ്പർശനം അവൾ ശെരിക്കും അറിയുന്നപോലെ…
“യെസ്… യെസ്.. സാം…”
“നീ സുന്ദരിയാണ് നാതാഷാ…നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ സാധിച്ചുതരും…സമ്മതമാണോ നാതാഷാ നിനക്ക്… നീ ഞാൻ പറയുന്നപോലെ ചെയ്യില്ലേ…”
“ആഹ്.. യെസ് സാം… സമ്മതം…”
നിന്നെ ഞാൻ ആ സോഫയിലേക്ക് പതിയെ കിടത്തുകയാണ്..നതാഷാ നിന്റെ വിരലുകൾ ഇപ്പോൾ എന്റേത് ആണ്….
എന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ ആ തടിച്ച തുടകളിലൂടെ സാവധാനം മുകളിലേക്ക് പടരുന്നത്…
നിന്റെ ഉടലിലെ ഓരോ കോശവും എന്റെ സ്പർശനത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നത് നീ അറിയുന്നില്ലേ?”
നതാഷ ഫോണിൽ സാം പറയുന്നപോലെഅ സോഫയിൽ കിടന്നു… അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ കൈകൾക് സമം… കാൽപാദം വരെ എത്തുന്ന ആ നയിറ്റി അവൾ പതിയെ കാൽവിരൽ കൊണ്ട് മുകളിലോട്ട് കയറ്റി…അവൾ തന്റെ വെളുത്ത തടിച്ച ഒരു രോമം പോലും ഇല്ലാത്ത കാൽ തുടകളിലൂടെ വിരൽ കൊണ്ടുപോയി…
“നതാഷാ..നിന്റെ വലിയ പാൽ ക്കുടങ്ങളെ ഇപ്പോ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന നയിറ്റി ക്ക് വെളിയിലേക്ക് ഇടൂ…ഇതുവരെ നിന്റെ ഭർത്താവ് മര്യാദക്ക് ഒന്ന് തൊട്ടുനോക്കുക പോലും ചെയ്യാത്ത മുലകളെ ഞാൻ ഇന്ന് കൈകളിലാക്കും…. എന്റെ ഉമിനിമീരിൽ നിന്റെ വലിയ മുലഞെട്ട് വായിലാക്കി ഞെരടും ഞാൻ….”
“ആഹ്.. സാം…ആഹ്.. ”
സാമിന്റെ ഓരോ വാക്കും നാതാഷക്ക് ഒരു സ്പർശനമായി അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ തന്റെ കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ പൊന്തിനിൽക്കുന്ന വലിയ മുലകളെ അമർത്തി ഞെക്കി….വായിൽ നിന്നും ഉമിനീർ കൊണ്ട് വന്നു അവളുടെ മുലഞെട്ട്ടിൽ ചേർത്തു അമർത്തി….ഇന്നുവരെ ആരും തന്നെ ഇത്ര തീക്ഷ്ണമായി വർണ്ണിച്ചിട്ടില്ല എന്ന കാര്യം നതാഷയെ ചൂടാക്കികൊണ്ടിരുന്നു….
മാത്യുവിന് അവൾ വെറുമൊരു ശരീരമായിരുന്നു, എന്നാൽ സാമിന് അവൾ ഒരു ലഹരിയായിരുന്നു. സാമിന്റെ വിവരണങ്ങൾ കേട്ട് നതാഷ കോരിത്തരിച്ചു.
അവളുടെ കൈകൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ സോഫയിൽ കിടന്ന് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സാം: “നതാഷാ… നിന്റെ ആ നിശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. നിന്റെ ആ കൊഴുത്ത ഉടൽ എന്റെ മുന്നിൽ അനാവൃതമാകുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു. പതുക്കെ… നിന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പടരട്ടെ. നീ നിന്റെ വിരൽ ആ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പൂവിലേക്ക് പതിയെ പതിയെ കയറ്റൂ…..നീ നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ല, എനിക്ക് വേണ്ടി ഉരുകുകയാണ്…”
ഇതുവരെ താൻ നേരിട്ടുകാണാത്ത സാം ഫോണിൽ കൂടി പറയുന്നത് നതാഷ അതേപോലെ അനുസരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…
അവൾ തന്റെ വിരൽ പൂവിലേക്ക് കയറ്റിയപ്പോൾ അവിടെ നനഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു… വളരെ കാലത്തിനു ശേഷം ആണ് ഇതെന്ന് അവൾക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു അനുഭവം…
“ആഹ്.. സാ. സാം…നീ എന്നെ എന്താ ചെയ്യുന്നേ….”
“നിന്നെ ഞാൻ സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ എത്തിക്കും നതാഷാ… ഇപ്പോൾ നിന്റെ കൈയിലെ രണ്ടു വിരലുകൾ പൂവിനകത്തേയ്ക്ക് കയറ്റൂ…നീ ഇതുവരെ കാണാത്ത എന്റെ ആയുധം നിന്റെ പൂവിൽ കയറി ഇറങ്ങുന്നതിനെ പറ്റി ആലോചിക്കൂ….ആഹ്ഹ്ഹ്… നാതാഷാ…ഞാൻ വേഗത്തിൽ നിന്റെ പൂവിൽ എന്റെ ആയുധം ചലിപ്പിക്കുകയാണ്…”
അവന്റെ സംസാരം അവളെ കൂടുതൽ പരവേശ ആക്കി….ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചു….
“സാം… ആഹ്.. ആഹ്.. എനിക്ക്… വരാറായി…സാം…ആഹ്.. സാം..പ്ളീസ്….”
നതാഷയുടെ വിറയൽ കൂടി വന്നു. സാമിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വശ്യത അവളെ ഒരു മാന്ത്രിക ലോകത്തെത്തിച്ചു. മാത്യുവിനോടുള്ള പ്രതികാരവും സാമിനോടുള്ള തൃഷ്ണയും ചേർന്ന് അവളിൽ ഒരു വലിയ പ്രളയം സൃഷ്ടിച്ചു. അവൾ സോഫയിൽ കിടന്ന്
സ്വയം ഭോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. രതിമൂർച്ഛയുടെ ആ അന്തിമ നിമിഷത്തിലേക്ക്, പ്രകാശത്തിന്റെ ആ ഉച്ചിയിലേക്ക് അവൾ എത്താറായ നിമിഷം…
“ആഹ്.. സാം…നീ… നീയെന്താ…ഒന്നും…. പറയാതെ…… അആഹ്.. സാം….”
പെട്ടെന്ന്, മറുപുറത്ത് ഫോൺ നിശബ്ദമായി. സാം കോൾ കട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു!
നതാഷ ഞെട്ടിപ്പോയി. കൊടുമുടിയിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണതുപോലെ അവൾ ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അപൂർണ്ണമായ ആ നിമിഷം അവളെ കൂടുതൽ പരവശയാക്കി. അവൾ ആ സോഫയിൽ നിന്നും നിരങ്ങി മുട്ടുകാലിൽ തറയിൽ ഇരുന്നുപോയി. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവളുടെ ഫോണിൽ ഒരു സന്ദേശം മിന്നി. സാമിന്റേതായിരുന്നു അത്:
”അയാളുടെ ആ തണുത്ത മരവിപ്പിൽ നീ നീറുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് നതാഷാ. നിന്റെ ശരീരം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ചൂട് നൽകാൻ ആ സർജന്റെ വിരലുകൾക്കോ ലിംഗത്തിനോ കഴിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ… ഞാൻ നിനക്കായി പൂത്തുനിൽക്കുകയാണ്. ഇത്രയേറെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും നിനക്ക് കിട്ടാത്ത ആ സ്വർഗ്ഗം എന്റെ കൈകളിലുണ്ട്. നാളെ നിന്റെ ക്യാബിനിൽ വെച്ച് ഞാൻ അത് നിനക്ക് നൽകും.”
നതാഷ ആ സന്ദേശം വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു.
നാളെ… നാളെ തന്റെ ക്യാബിനിൽ സാം നേരിട്ട് വരുമെന്ന ചിന്ത അവളെ ഭയത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.
അവൾ സാമിന്റെ വശ്യവലയിൽ പൂർണ്ണമായും കുടുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ,നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും മാറി, വിജനമായ ഒരു മലഞ്ചെരിവിനോട് ചേർന്ന പഴയ വാടകവീട്ടിലായിരുന്നു സാമിന്റെ താമസം..
ഒറ്റത്തടി….
അയാൾ തന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും കുടുംബവീടും ഒക്കെ വിട്ട് അവിടെക്ക് വന്നിട്ട് വർഷങ്ങൾ ആവുന്നു…
35 വയസ്സിനോട് അടുത്ത പ്രായം. ജിമ്മിൽ പോയി രൂപപ്പെടുത്തിയ, ഉരുക്കുപോലെയുള്ള ഉറച്ച ശരീരം അവന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും പ്രകടമായിരുന്നു.
സാം ഒരു ചിത്രകാരനായിരുന്നു.
അവന്റെ വീട്ടിലെ ചുവരുകളിലുടനീളം പകുതി പൂർത്തിയായ വലിയ ഓയിൽ പെയിന്റിംഗുകൾ നിരന്നു കിടന്നു.
അതിലേറെയും സ്ത്രീരൂപങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള വശ്യതയെ കുറിക്കുന്നതായിരുന്നു.
മനുഷ്യരോട് അധികം അടുപ്പം കാണിക്കാത്ത പ്രകൃതം.
അവന്റെ ഏക സുഹൃത്ത് മുറ്റത്ത് ഇരിക്കുന്ന കറുത്ത റോയൽ എൻഫീൽഡ് ഹിമാലയൻ ബൈക്ക് മാത്രമാണ്.
ഒറ്റപ്പെട്ട യാത്രകളോടായിരുന്നു അവന് പ്രണയം.
പലപ്പോഴും ആ ഹിമാലയനിൽ അവൻ മലനിരകളിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷമാകും.
ആ യാത്രകളിൽ നിന്നായിരുന്നു അവൻ തന്റെ കാൻവാസിനുള്ളിലെ നിറങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നത്.
അന്ന് രാവിലെ സാം തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ ഒരു പുതിയ ചിത്രത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. അത് നതാഷയുടെ ചിത്രമായിരുന്നു.
അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത മേനിയുടെ വടിവുകൾ ഓയിൽ പെയിന്റിലൂടെ അവൻ കാൻവാസിൽ പകർത്താൻ തുടങ്ങി.
ഇടയ്ക്ക് ബ്രഷ് മാറ്റി വെച്ച് അവൻ ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വിചിത്രമായ ചിരി ചിരിച്ചു.
അവന് നതാഷയോടുള്ളത് വെറുമൊരു കൗതുകമല്ല, മറിച്ച് തന്റെ കാൻവാസിൽ പൂർത്തിയാക്കാൻ ബാക്കിവെച്ച ഏറ്റവും മനോഹരമായ ചിത്രം പോലെ അവളെ കീഴ്പ്പെടുത്താനുള്ള ദാഹമായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് അവൻ എന്തോ ഓർത്തെടുത്തു തന്റെ ഹിമാലയന്റെ ചാവി എടുത്തു. ആ കരുത്തുറ്റ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഗർജ്ജനം ആ താഴ്വരയിൽ മുഴങ്ങി.
ഹെൽമെറ്റ് ധരിച്ച് അവൻ ആശുപത്രി ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു. കാറ്റിൽ അവന്റെ ഉറച്ച തോളുകൾ വിരിഞ്ഞു നിന്നു.
അന്ന് രാവിലെ നതാഷയുടെ ഹോസ്പിറ്റൽ ക്യാബിൻ പതിവിലും ശാന്തമായത് പോലെ തോന്നി…
ക്യാബിനുള്ളിൽ മരുന്നുകളുടെ ഗന്ധത്തേക്കാൾ പ്രബലമായി നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ പിച്ചകപ്പൂക്കളുടെ മണം ഇപ്പോഴും തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രാത്രിയിലെ സാമിന്റെ ആ വശ്യമായ ശബ്ദം അവളുടെ സിരകളിൽ അഗ്നിയായി പടർന്നു കിടക്കുകയാണ്. ഇന്നലത്തെ രതിമൂർച്ച പൂർത്തിയാക്കാൻ അവൻ സമ്മതിച്ചില്ല… അവൾക്ക് ഏകാന്തമായി അത് സാധിച്ചും ഇല്ലാ..
അപ്പോഴാണ് യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ ക്യാബിന്റെ വാതിൽ തുറന്നത്.
ഒരു നിഴൽ വീണതുപോലെ നതാഷ തലയുയർത്തി നോക്കി. സാം!
മുപ്പത്തിയഞ്ചോളം പ്രായം. ടൈറ്റ് ആയ കറുത്ത ഷർട്ടിലൂടെ അവന്റെ ജിമ്മിൽ വാർത്തെടുത്ത ഉരുക്കുപോലെയുള്ള മസിലുകൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. മുഖത്ത് പോലും ഫാറ്റ് അംശം ഇല്ലാ.. അത്രക്കും ഫിറ്റ്..മുടി അല്പം നീട്ടിയിരിക്കുന്നു..
വിച്ചർ സീരീസ് ൽ ഹെൻറി കാവിൽ നേ ഓർത്തുപോകും വിധം മുഖഭംഗി…
ആരെയും കൂസാത്ത ഭാവം. നതാഷയുടെ മുന്നിലെ കസേരയിലേക്ക് അവൻ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ലാഘവത്തോടെ സമ്മതം ചോദിക്കാതെ ഇരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം നതാഷയെ വിറപ്പിച്ചു.
സാം: (ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ) “നിന്റെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു നതാഷാ… രാത്രി നീ ഒട്ടും ഉറങ്ങിയില്ലേ? അതോ ഞാൻ നൽകിയ ആ അപൂർണ്ണമായ നിമിഷങ്ങൾ നിന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചോ?”
നതാഷ: (ഭയത്തോടെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി) “സാം… നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്? ഇത് ഹോസ്പിറ്റലാണ്.ഇവിടെ രോഗികൾ ഉണ്ട്.. നേഴ്സ് മാർ ഉണ്ട്… അത് കൂടാതെ മാത്യു എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരാം. പ്ലീസ്, നിങ്ങൾ പോകണം.”
സാം: (കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് സാവധാനം മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും നടന്നു)
“മാത്യു… നിന്റെ ആ സർജൻ ഭർത്താവ്! അയാൾ ഇപ്പോൾ ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിൽ ഒരു ശരീരത്തെ കീറിമുറിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കും.
എന്റെ കാൻവാസിൽ ഞാൻ ചായങ്ങൾ ചാലിക്കുമ്പോൾ നീ എന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ ഒരു കവിതയായി മാറുകയായിരുന്നു നതാഷാ.
ഒരു ചിത്രകാരന് തന്റെ മോഡലിനെ നേരിൽ കാണാതെ എങ്ങനെ ചിത്രം പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയും?”
അവന്റെ സംസാരം നതാഷ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി കേട്ടിരുന്നു…
സാം നതാഷയുടെ കസേരയ്ക്ക് പിന്നിലെത്തി.
അവന്റെ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള കൈകൾ നതാഷയുടെ മാംസളമായ തോളുകളിൽ അമർന്നു.
ആ സ്പർശനത്തിൽ നതാഷയുടെ കൊഴുത്ത ഉടൽ കോരിത്തരിച്ചു.
സാമിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിലെ അവളുടെ ഇടതൂർന്ന മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ പടർന്നു.
സാം: (അവളുടെ കാതിൽ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “ഈ വെള്ളക്കോട്ടിനുള്ളിൽ ധരിച്ച സാരിക്കകത്ത് നീ നിന്റെ യൗവനത്തെ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുകയാണ്.
ഈ തടിച്ച തുടകളും, ഈ കൊഴുത്ത മേനിയും ഒരു മരവിച്ച സർജന് അർഹതപ്പെട്ടതല്ല.
നതാഷാ…
നിന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്. എന്റെ സാമീപ്യം നിന്നെ പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടോ?”
നതാഷ: (കണ്ണുകളടച്ച്, കിതപ്പോടെ) “സാം… വേണ്ട… ആരെങ്കിലും കാണും.”
സാം: “കാണട്ടെ. നീയൊരു പാവയല്ല, ചോരയും നീരുമുള്ള പെണ്ണാണെന്ന് ലോകം അറിയട്ടെ.
അത് പറഞ്ഞു സാം അവളുടെ വൈറ്റ് കളർ ഓവർ കോട്ട് അഴിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്…
“സാം… പ്ലീസ്…ഇപ്പൊ എനിക്ക് മീറ്റിംഗ് ഉള്ളതാ…..ഇവിടെ അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് എടുത്ത പേഷ്യന്റ് വരും…നേഴ്സ് മാർ വരും…പ്ലീസ്…”
-നതാഷയുടെ സംസാരം യാചനയായി മാറുന്നതായി സാം ന് തോന്നി..
പെട്ടെന്ന് തന്നെ സാം അവളുടെ കൈത്തുടയിൽ പിടിച്ചു അവളുടെ ക്യാബിനു അകത്തുള്ള ഡോക്ടർ പ്രൈവറ്റ് ഏരിയ സാധാരണ ഡോക്ടർസ് ഡ്രസ്സ് മാറാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന, റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി…ആ റൂം ലോക്ക് ചെയ്തു…അതിനകത്തു ഒരു ചെറിയ സിറ്റിംഗ് സ്പേസ് ഉം വാഷബേസിൻ,ക്ലോസേറ്റ്, ഷോവർ സ്പെസും മാത്രം…
പതിയെ അവളുടെ ഓവർ കോട്ട് സാം പിന്നിൽ നിന്നും ഊരിമാറ്റി.. ആ ഹാങ്ങേരിൽ കൊളുത്തി… അകത്തു അവൾ ധരിച്ച ചെറിയ ട്രാൻസ്പേരെന്റ് ടൈപ്പ് സാരിയിൽ അവളുടെ മുലകൾ തിങ്ങി ഞെരിഞ്ഞ ബ്ലൗസും തടിച്ച വയറും കാണാമായിരുന്നു…. പക്ഷെ നതാഷ ക്ക് ഇപ്പോഴും പേടി വിട്ട് മാറിയില്ല..
സാം അവൾക് അഭിമുഖമായി നിന്നു തന്റെ കൈ അവളുടെ ആ തടിച്ച വയറിന്റെ ഇടയിലേക്ക് കൈ ഓടിച്ചു… ആ തഴമ്പ് നന്നായുള്ള അവന്റെ കൈയിഴകൾ അവളെ ചൂടാക്കാൻ പാകത്തിന് ഉള്ളത് ആയിരുന്നു…
പതിയെ അയാൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചു അവളെ അവനിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു… അവളുടെ കൊഴുത്ത മേനി അവനിലേക്ക് അമർന്നു…
അവളുടെ ചുവന്ന തുടുത്ത ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകളുമായി അടുത്തു… ഒരു അനുവാദം ചോദിക്കൽ സാമിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഉണ്ടായില്ല…!!!
പതിയെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവൻ വായിലാക്കി…അവളുടെ കൈ രണ്ടും അവൻ എടുത്തു അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് ഇട്ടു… അവന്റെ നീളത്തിൽ വളർത്തിയ മുടിയിഴകളിൽ അവളുടെ കൈ എന്തോ ചികഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു….
അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ഗതി അവൻ നിയന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങിയ നേരം… പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് ആ ഡോക്ടർ ക്യാബിനിലെ ബെൽ ചലിച്ചു…
” നതാഷാ മേടം…മീറ്റിംഗ് ടൈം ആയി…5 മിനുട്ടിൽ എത്തണം.. അവിടെ എല്ലാവരും വെയ്റ്റിങ് ഇൽ ആണ്…….”
-അവിടെത്തെ നേഴ്സ് ആയിരുന്നു അത്…
അത് കേട്ടതും നതാഷ സാം നേ ആയാസത്തോടെ തള്ളിമാറ്റി…
“ആ.. ഒക്കെ…… ഞാൻ ഇതാ വരുന്നു… ബാത്റൂമിൽ ആണ്…ഒരു ഫൈവ് മിനുട്ട്സ്..”
എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് ആ നേഴ്സ് ന്റെ വരവ് നതാഷയെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതിനു പകരം അലോസലപ്പെടുതുകയാണ് ചെയ്തത്….
അതവരുടെ മുഖത്ത് നിന്നും സാമിന് വായിക്കാൻ പറ്റി…അത് കണ്ട് സാമിന് തന്റെ ചിരി അടക്കിപ്പിടിക്കേണ്ടിവന്നു…. ഈ ദേവത താൻ വിരിച്ച വലയിൽ വീണെന്ന് സാമിന് ഇതിനോടകം വ്യക്തം…
സാം: നതാഷാ അഞ്ചു മിനുട്ട് കൂടെ ഉണ്ട് നമുക്ക് പ്രണയിക്കാൻ….
നാതാഷ: പ്ലീസ് സാം… എനിക്ക് പോകണം…
“നോ..അഞ്ചുമിനുട്ടിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പരുപാടി ഉണ്ട് നതാഷ മോളെ….”
അതും പറഞ്ഞു അവൻ അവന്റെ ജീൻസ് പാന്റ് ബട്ടൺ അഴിച്ചു…
അവന്റെ കത്തിനിൽക്കുന്ന കടും കാപ്പി കളർ ആയുധം വെളിയിലേക്ക് വന്നു… അത്രയും വലിയ ലിംഗം നാതാഷ കാണുന്നത് തന്നെ ആദ്യം…
തന്റെ സർജൻ ഭർത്താവിന്റെ ലിംഗതിന്റെ ഇരട്ടി വലുപ്പം ഉള്ളതായി അവൾക്ക് തോന്നി….
പതിയെ അവൻ അവളെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു താഴേക്ക് താഴ്ത്തി… അവൾ കുനിഞ്ഞു മുട്ടിൽ ആ ചുമരിനോട് ചാരി ഇരുന്നു…അവൾ എതിർക്കാൻ നിന്നില്ല..
അവളുടെ വെളുത്ത തടിച്ച കൈകൾ രണ്ടും അവന്റെ നീളമുള്ള തടിച്ച കുണ്ണയെ തലോടി…
പതിയെ തന്നെ അവൻ അവളുടെ തലക്ക് പിന്നിൽ മുടിയെ പിടിച്ചു അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ കുണ്ണയിൽ മുട്ടിച്ചു…
അവൾ അത് ആവേശത്തോടെ വായിലാക്കി.. പതിയെ തല ചലിപ്പിച്ചു അവൾ ആ പ്രവൃത്തി മനോഹരമാക്കി…സാമിന് രോമാഞ്ചവും….അവൾ വായിലാക്കും തോറും സാമിന്റെ കുണ്ണക്ക് വണ്ണം കൂടുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് ഫീൽ ചെയ്തു…സാം അതേ സമയം അവളുടെ മുടി കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു അവളുടെ വായിലെ പണി സ്പീഡ് കൂട്ടിയും കുറച്ചും നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…
“ഗ്ലും… ഗുഗ്ഗ്… ഗ്ളൂഗ്… ഗ്ലു… ഗ്ലും…..”
ആ ശബ്ദം അവർക്ക് രണ്ടാൾക്ക് മാത്രം കേൾക്കാനെ കഴിയു എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അവൻ അവളെ കൊണ്ട്
വായിലെടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…
അവളുടെ കാലിൽ അവളുടെ മുഴുവൻ ഭാരവും താങ്ങി കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ അവൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
“റ്റിംഗ്… റ്റിങ്…”
പുറത്ത് വീണ്ടും ബെൽ ശബ്ദം….
“മേടം..അവിടെ മേടം മാത്രമേ വരാൻ ബാക്കിയുള്ളു…”
വീണ്ടും നേരത്തെ വന്ന അതേ നേഴ്സ് ന്റെ ശബ്ദം പുറത്ത്…
സാം പെട്ടെന്ന് കൈകൾ പിൻവലിച്ചു. ഒരു നിമിഷം അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി. ആ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരുന്നു.
ആ നോട്ടത്തിൽ നതാഷയുടെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും തകർന്നു വീണു. അവൾക്ക് അവനെ തള്ളിമാറ്റാനോ എതിർക്കാനോ തോന്നിയില്ല.
അവൻ അവളെ അവിടെ നിന്നും പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു….
“ചെല്ല്… മീറ്റിംഗ് ന് പോ….”
“സാം.. പോവ്വാണോ….”
“നീ മുഖം ഒന്ന് തുടക്കു….എന്നിട്ട് മീറ്റിംഗ് ന് പോ.. ഞാൻ അതിനു ശേഷമേ പോവു…
എന്റെ പ്രേമരസം നിനക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു അവസരത്തിൽ തരാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല…ആരും ശല്യപ്പെടുത്താൻ ഇല്ലാത്ത നേരത്ത് ഞാനും നീയും ഒന്നിച്ചുള്ളപ്പോ തരാം എന്റെ പരമാനന്ദരസം …..”
അവന്റെ സംസാരം അവളെ കൂടുതൽ മാതുപിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു…
നതാഷ അവിടെ യുള്ള ഒരു ബാത്രൂം ടർക്കിയിൽ മുഖം ഒപ്പി… തന്റെ ഡ്രസ്സ് ഒന്ന് റെഡി ആക്കി… സാം അവൾക് ആ ഹാങ്ങേരിൽ നിന്നും കോട്ട്എടുത്ത് അവൾക് ഇട്ടുനൽകി…പോകുന്നതിനു മുമ്പ് അവൻ അവളെ കോരിപ്പിടിച്ചു ഒരു ചുടുചുംബനം കൂടി ചുണ്ടിൽ നൽകി..
ആ ഡോർ തുറന്നു നതാഷ കേബിനിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നടന്നു…
അവൾ നടക്കുമ്പോൾ ഇത്രനേരം ആ വലിയ കുണ്ണ വായിലെടുത്തിട്ടും സാമിന് വരാത്തതിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചു അത്ഭുതം ആയിരുന്നു…!!
തന്റെ ഭർത്താവാണെങ്കിൽ ഈ സമയത്തിനിടക്ക് പറ്റുമെങ്കിൽ രണ്ടുപ്രാവശ്യം പാൽ ചോർത്തിയേനെ എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിപോയി… അവൾ അതും മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു മീറ്റിംഗ് റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു..
അൽപനേരം കഴിഞ്ഞു സാം ക്യാബിനിൽ നിന്നിറങ്ങി . നിമിഷങ്ങൾക്കകം പുറത്ത് സാമിന്റെ ഹിമാലയൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ആകുന്ന ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിനൊപ്പം താളം പിടിക്കുന്നത് പോലെ നതാഷയ്ക്ക് തോന്നി. മാത്യു നൽകിയ മരവിപ്പിനേക്കാൾ സാമിന്റെ വന്യമായ സ്നേഹം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു തുടങ്ങി.
അന്ന് രാത്രി എട്ടു മണി ആയിട്ടും മാത്യുവിനു ഓഫീസിൽ നിന്നു ഇറങ്ങാൻ തോന്നിയിരുന്നില്ല..
നതാഷ വർക്സ് കഴിഞ്ഞു സ്റ്റുഡിയോ യിൽ പോകുന്ന അതേ സമയത്ത്, മാത്യു തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഇരുന്നു അവസാനത്തെ സർജറി റിപ്പോർട്ടുകൾ പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു.
അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ കടുത്ത ക്ഷീണമുണ്ട്.
ലോകം അയാളെ ഒരു പ്രമുഖ സർജനായി കാണുമ്പോൾ, മാത്യു തന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മരവിപ്പാണ് കൊണ്ടുനടന്നിരുന്നത്.
ഓരോ ദിവസവും മരണത്തിന്റെ വക്കിൽ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യരെ കാണുന്നതും, അവരുടെ ചോരയും വേദനയും നേരിടുന്നതും അയാളെ മാനസികമായി വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു.
ഒരു ചെറിയ പിഴവ് സംഭവിച്ചാൽ ഒരു ജീവൻ പൊലിയുമെന്ന പേടി അയാളെ ഒരു ‘പെർഫെക്ഷനിസ്റ്റ്’ ആക്കി മാറ്റി.
ആ കണിശത അയാളുടെ സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിലേക്കും പടർന്നു.
നതാഷയുമായി സമയം പങ്കിടാൻ അയാൾക്ക് ആഗ്രഹമില്ലാത്തതല്ല, മറിച്ച് അയാൾക്ക് അതിന് കഴിയുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു സത്യം.
ഒരു സർജറി കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ അയാൾക്ക് വേണ്ടത് ആരും ശല്യം ചെയ്യാത്ത നിശബ്ദതയായിരുന്നു.
നതാഷയുടെ വൈകാരികമായ ആവശ്യങ്ങളെ നേരിടാനുള്ള ഊർജ്ജം തന്റെ ജോലി അയാളിൽ നിന്നും ഊറ്റിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.
വൈകുന്നേരം നതാഷ അയച്ച മെസ്സേജ് അയാൾ ഒന്നുകൂടി നോക്കി: “നമുക്ക് ഇന്ന് പുറത്തുപോയാലോ?”
അയാൾ ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. അവൾക്കൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൾ സംസാരിക്കുന്ന പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചും വികാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും കേൾക്കാൻ അയാൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു.
കാരണം, ഓരോ ദിവസവും ഓപ്പറേഷൻ ടേബിളിൽ താൻ കീറിമുറിക്കുന്ന ശരീരങ്ങളിൽ വികാരങ്ങളില്ലെന്നും വെറും മാംസവും രക്തവും മാത്രമാണെന്നും അയാൾ സ്വയം വിശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നു.
നതാഷയുടെ സാമീപ്യം തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കടുപ്പമുള്ള കവചത്തെ തകർക്കുമെന്ന് അയാൾ ഭയന്നു. സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അയാൾ മറന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
അതേ സമയം മാത്യു ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വരാൻ വൈകുമെന്ന് സാമിന് കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു.
നതാഷ റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആ വലിയ വീട് കാവൽക്കാരില്ലാത്ത ഒരു കോട്ട പോലെയാണ്.
സാം തന്റെ ഹിമാലയൻ ബൈക്ക് ദൂരെ മാറ്റിയിട്ട്, മതിൽ ചാടി പൂന്തോട്ടത്തിലൂടെ വീടിന്റെ പിൻഭാഗത്തെത്തി.
ആഡംബര പൂർണ്ണമായ ആ വീടിന്റെ സുരക്ഷാ ക്രമീകരണങ്ങളിലെ വിടവുകൾ ഒരു ചിത്രകാരന്റെ നിശിതമായ കണ്ണുകളാൽ അവൻ നേരത്തെ തന്നെ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.
ലിവിംഗ് റൂമിലെ മിനി ബാറിന് അടുത്തേക്ക് സാം നീങ്ങി. മാത്യുവിന് ഓരോ രാത്രിയും ജോലി കഴിഞ്ഞ് വന്നാൽ ഒരു കുപ്പി ബിയർ കുടിക്കുന്ന ശീലമുണ്ടെന്ന് നതാഷയിൽ നിന്നും അവൻ തന്ത്രപൂർവ്വം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
ഫ്രിഡ്ജിൽ ഇരുന്ന ബിയർ ബോട്ടിലുകളിൽ ഒന്ന് സാം പുറത്തെടുത്തു. തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ചെറിയൊരു സിറിഞ്ച് എടുത്ത്, അതീവ ലാഘവത്തോടെ അവൻ അതിലേക്ക് ഒരു ഡ്രഗ് ദ്രാവകം കലർത്തി.
”മാത്യു… നീ ഇന്ന് ഉറങ്ങണം. നിന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞാൽ മാത്രമേ നതാഷയുടെ ഉടലിലെ വസന്തം എനിക്ക് ആസ്വദിക്കാനാവൂ,”
സാം മന്ദഹാസത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു. ബോട്ടിൽ പഴയതുപോലെ തന്നെ അവിടെ വെച്ച് അവൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷനായി
സമയം കടന്നുപോയി…. അന്ന് രാത്രി 10 മണിക്ക് സ്റ്റുഡിയോയിലെ നീല വെളിച്ചത്തിൽ നതാഷ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
പുറത്ത് മഴ ചാറുന്നുണ്ട്. അവളുടെ മനസ്സ് പകൽ ക്യാബിനിൽ വെച്ച് സാം നൽകിയ ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂടിലായിരുന്നു.
ഷോയുടെ ഇടവേളയിൽ, മൈക്രോഫോൺ ഓഫ് ചെയ്ത് അവൾ ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ചിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ പേഴ്സണൽ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.
സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ ആ ‘Unknown Number’ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ നതാഷയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഫോണെടുത്തു.
നതാഷ: (ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച്) “സാം…”
സാം: (മറുപുറത്ത് ബൈക്കിന്റെ ഇരമ്പലിനിടയിൽ സാമിന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം മുഴങ്ങി) “നിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആ വിറയൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട് നതാഷാ…
സ്റ്റുഡിയോയിലെ ആ മൈക്രോഫോണിന് നിന്റെ ഉള്ളിലെ തീ അറിയാമോ? ഇന്ന് നീ സംസാരിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടിയല്ല, നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ്.”
നതാഷ: “സാം… നിങ്ങൾ എവിടെയാണ്? എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ ടീസ് ചെയ്യുന്നത്?”
സാം: (ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ) “ഞാൻ നിന്റെ വീടിന് ചുറ്റുമുള്ള ഇരുട്ടിലുണ്ട്. നതാഷാ…
ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ നിന്റെ ജാലകവാതിൽക്കൽ എത്തുമ്പോൾ, ആ വെള്ളക്കോട്ടിന്റെ ഭാരമില്ലാത്ത നിന്റെ ആ കൊഴുത്ത ഉടലിനെ എനിക്ക് വേണം.
മാത്യു നിന്റെ അരികിൽ ഒരു മൃതദേഹത്തെപ്പോലെ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ഞാൻ നിന്റെ ഓരോ ഇഞ്ചും എന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അളക്കും.
നിന്റെ ആ തടിച്ച തുടകളിൽ എന്റെ വിരലുകൾ അമരുമ്പോൾ നീ അറിയും, ഒരു സർജന്റെ തണുപ്പിനേക്കാൾ ഒരു ചിത്രകാരന്റെ പൊള്ളലിന് എത്രമാത്രം ലഹരിയുണ്ടെന്ന്…”
നതാഷയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു.
സ്റ്റുഡിയോയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിലും അവൾ വിയർത്തു. സാമിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിലൂടെ ഇഴയുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
സാം: “കാത്തിരിക്കൂ… എന്റെ ഹിമാലയന്റെ ശബ്ദം നിന്റെ ജനലുകൾക്ക് താഴെ കേൾക്കുമ്പോൾ, ആ മുകളിലെ നിലയിലെ വലിയ ജാലകം നീ എനിക്കായി തുറന്നിടണം. നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും തീക്ഷ്ണമായ രാത്രിക്ക് ഞാൻ നിറം നൽകാൻ വരികയാണ്.”
ഫോൺ കട്ടായി. നതാഷ ആകെ തളർന്നു പോയി. അവൾക്ക് ഷോ പൂർത്തിയാക്കാൻ പോലും പ്രയാസമായി. സാമിന്റെ വന്യമായ വാഗ്ദാനങ്ങൾ അവളുടെ സിരകളിൽ ലഹരിയായി പടർന്നു.
11 മണി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയ നതാഷ കണ്ടത് പതിവുപോലെ മാത്യു ഉറങ്ങുന്നതാണ്.പക്ഷെ ആ ഉറക്കം സാം ബിയറിർ കലർത്തിയ മരുന്നിന്റെ എഫക്ട് ആണെന്ന് നതാഷ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല…അയാൾക്ക് ചുറ്റും മെഡിക്കൽ ജേണലുകളും ലാപ്ടോപ്പും ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.
ആ മുറിയിലെ മരവിച്ച നിശബ്ദതയിൽ നതാഷയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി. അവൾ സാവധാനം ആ ബെഡ്റൂമിന് പുറത്തെ ലിവിങ് റൂമിലെ ജനലരികിലേക്ക് നടന്നു.
പെട്ടെന്ന്, ദൂരെ നിന്നും ആ ഗർജ്ജനം കേട്ടു. സാമിന്റെ ഹിമാലയൻ ബൈക്കിന്റെ ഇരമ്പൽ! അത് അടുത്തടുത്തു വരികയാണ്. നതാഷയുടെ ഹൃദയം നിലച്ചുപോയി. ആ ശബ്ദം അവളുടെ വീടിന്റെ മതിലിന് അപ്പുറം നിന്നു.
നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ വലിയ ഗ്ലാസ് ജാലകത്തിന്റെ ലോക്ക് തുറന്നു.
തണുത്ത കാറ്റ് ഉള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. താഴെ, ഇരുട്ടിൽ തന്റെ ബൈക്കിന് മുകളിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ കരുത്തുറ്റ രൂപം അവൾ കണ്ടു.
ഹെൽമെറ്റ് മാറ്റിയ സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ മുകളിലേക്ക് നോക്കി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സാം ബൈക്ക് സ്റ്റാൻഡിലിട്ട് സാവധാനം പൈപ്പിലൂടെയും ഗ്ലാസ് വിൻഡോയുടെ വശങ്ങളിലൂടെയും അനായാസമായി മുകളിലേക്ക് കയറി. ഒരു ചിത്രകാരന്റെ ലാഘവത്തോടെ അവൻ നതാഷയുടെ മുറിയിലെ ആ തുറന്ന ജാലകപ്പടിയിൽ വന്നിരുന്നു.
സാം: (മന്ദസ്വരത്തിൽ) “ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നതാഷാ… നിന്റെ തടവറയുടെ താക്കോൽ എന്റെ കൈയിലാണെന്ന്.”
സാം അകത്തേക്ക് ചാടി. അവന്റെ കറുത്ത ഷർട്ടിലെ മഴത്തുള്ളികൾ നതാഷയുടെ മുഖത്ത് തെറിച്ചു.
മാത്യു തൊട്ടടുത്ത ബെഡ്റൂമിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നുണ്ടെന്ന ബോധം പോലും മറന്ന് നതാഷ ആ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള ഉടലിലേക്ക് തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി നിന്നു.
സാം അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുത്തു. അവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ നതാഷയുടെ മേനിയിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
“ഇവിടെ കിടന്നാണോ നതാഷ നീ ഇന്നലെ?? “-
ആ അപ്പർ ലിവിങ് റൂമിലെ വലിയ സോഫ നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചകാര്യം ഇന്നലത്തെ പൂർണതയിൽ എത്താത്ത സ്വയംഭോഗത്തെ കുറിച്ചാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി..
സാം അവളെ ആ സോഫയിൽ ഇരുത്തി..
സാധാരണ ധരിക്കാറുള്ള കാൽ വരെ എത്തുന്ന സാറ്റിന് ടൈപ്പ് നയിറ്റി തന്നെ നതാഷ ഇന്നും ധരിച്ചിരുന്നു…
ആ ഡ്രെസ്സിൽ അവളുടെ വലിയ മുലകളും നിതബങ്ങളും കൂടുതൽ തള്ളിനിൽക്കുന്നതായി അവനു തോന്നപ്പെട്ടു…
അവളുടെ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം സാം അവിടെ നിന്നു ആ പ്രകാശം കുറഞ്ഞ തരം സ്പോട്ട് ലൈറ്റ് വെട്ടത്തിൽ ഒപ്പിയെടുത്തു.. അങ്ങനെ അധികനേരം നോക്കിയിരിക്കാൻ അയാൾക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
അയാൾ തന്റെ ചാറ്റൽ മഴയത്തു അല്പം നനഞ്ഞ ഷൂ ആ സോഫയ്ക്ക് സമീപം ഫ്ലോറിൽ മാറ്റിവെച്ചു…
സാം ആ സോഫയിൽ അവൾക്ക് സമീപം വന്നിരുന്നു..
നാണത്താൽ തലതാഴ്ത്തി കാൽ ത്തുടകൾക്ക് ഇടയിൽ കോർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവളുടെ കൈ വിരലുകൾ അവൻ അകത്തി മാറ്റി..
പതിയെ അയാൾ അവളുടെ കൈ തന്റെ കയ്യാൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു മുത്തം നൽകി..
അവന്റെ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കൈ വിരലുകളിൽ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി… അവൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു…നിലത്തു തണുത്ത ഫ്ലോറിൽ അവളുടെ കാലുകൾ വിറക്കുന്നതായി സാമിന് താഴെ നോക്കിയപ്പോൾ തോന്നി..
സാം ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ കൊഞ്ചിക്കുന്നത് പോലെ അവളെ ചെരിച്ചു ഇരുത്തി അവളുടെ കാലുകളെ തന്റെ മടിയിലേക്ക് കയറ്റിവെച്ചു..അവളാണെങ്കിൽ ആ സോഫ ഹാൻഡ് റെസ്റ്റിൽ തല ചാരി ഇരുന്നു.
അവളുടെ കാലുകൾ ഏതോ ഒരു ഫ്രഞ്ച് ചിത്രകാരന്റെ വിലപിടിപ്പുള്ള പെയിന്റിംഗ് പോലെ സാമിന് തോന്നി..
അയാൾ അവളുടെ കാൽ വിരലുകളെ അല്പസമയം.. തലോടി….പെട്ടെന്ന് സാം സോഫയിൽ ഒരു കാൽ കുത്തി ഇരുന്നു അവളുടെ പാദങ്ങളെ തന്റെ മുഖത്തോട് ചേർത്തു…
പതിയെ സാം അവളുടെ കാൽ വിരലുകൾ മുത്തമിട്ടു.. നതാഷ കണ്ണുകൾ അടച്ചു… തന്റെ ഭർത്താവ് ഇതുവരെ അവളുടെ കാലുകൾ ഒന്ന് തൊട്ടുനോക്കിയിട്ടുപോലും ഇല്ലാ എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു….
അതേ സമയം സാമിന്റെ സ്പർശനം നാതാഷ യിൽ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തുന്നതിനൊപ്പം കുളിരുകോരി…
പതിയെ സാം നാതാഷയുടെ കാൽ വിരലുകൾ വായിലാക്കി… നുണയാൻ തുടങ്ങി…
“സ്സ്…. സാം… സ്സ്….”
സാം അവളുടെ നയിറ്റി മുകളിലോട്ട് കൈ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയി..അവളുടെ വെളുത്ത തടിച്ച കാലുകൾ ആ അരണ്ട മഞ്ഞ സ്പോട്ട് ലൈറ്റ് വെട്ടത്തിൽ തിളങ്ങുന്നത് സാം ശ്രദ്ധിച്ചു…
സാം അയാളുടെ മുഖം ആ കൈ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനൊപ്പം പിന്നാലെ കൊണ്ടുപോയി….
സാം അവളുടെ തടിച്ച കാൽ മസിൽസിൽ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി…
അതേ സമയം നതാഷ തനിക്കിതു വരെ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയാത്ത അനുഭൂതി ആ രാവ് നൽകുന്നു എന്ന ത്രിലിൽ ആയിരുന്നു….
തൊട്ടപ്പുറത്തെ റൂമിൽ തന്റെ പാതി ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നകാര്യം നതാഷ ആ സമയം മറന്നു…
അവൾ തന്റെ കൈ അവളുടെ മുടിയിലൂടെയും മുഖത്തൂടെയും ഓടിച്ചു ചൂണ്ടുവിരൽ പല്ലുകൊണ്ട് പതിയെ കടിച്ച് സാം തരുന്ന അനുഭൂതി ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു..
സാമിന്റെ കൈ ഇപ്പോൾ നതാഷ യുടെ മുട്ടിനു മുകളിലെ മാംസളമായ തുടഭാഗത്ത് തട്ടി നിന്നു… അയാൾ അവിടെ കൈ അമർത്തി പിടിച്ചു നാതാഷയേ ടീസ് ചെയ്തു…
“ആഹ്.. സാം…”
അയാൾ ആ നയിറ്റി തുടകൾക്ക് മുകളിലേക്ക് മുഴുവനായും കയറ്റി വച്ചു നതാഷ യുടെ വൈറ്റ് കളർ ഇന്നേഴ്സ് കാണുന്നത് വരെ കൊണ്ടെത്തിച്ചു….അയാൾ അവിടെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു ഒന്ന് ആഞ്ഞു മണത്തു..
“ഇവിടെ ആണോ നതാഷാ നീ പിച്ചകപ്പൂക്കളെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചത്…”
നതാഷ നാണത്താൽ കണ്ണു ഇറുക്കിപൂട്ടി…
നാതാഷാ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ നയിറ്റി താഴ്ത്താൻ നോക്കിയെങ്കിലും അതൊരു പരാജയപ്പെട്ട ദൗത്യം ആയി മാറി…
സാം ആ നയിറ്റി മുന്നിൽ നിന്നും വീണ്ടും പൊന്തിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു അവളുടെ മനോഹരമായ പൊക്കിൾ കാണുന്ന വിധം കയറ്റിവച്ചു…
അയാളുടെ കണ്ണുകളെ ആ വലിയ പൊക്കിൾ ഈറനണിയിപ്പിച്ചു..
താഴെതേ നിലയിൽ താൻ നേരത്തെ കണ്ട മിനി ബാറിൽ നിന്നും ഒരു വൈൻ എടുത്ത് അവളുടെ പൊക്കിളിൽ ഒഴിച്ച് കുടിക്കാൻ ഒരു നിമിഷം അയാളുടെ ചിന്ത പോയി…
പക്ഷെ അയാൾ അന്ന് ശാന്തനായി അവൾക്ക് മുന്നിൽ ആ മാദക സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചുനിന്നു..
സാം തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടനുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു.. നതാഷ ആ രംഗം ആ സോഫയിൽ കിടന്നു നോക്കുന്നുണ്ടായി… അവന്റെ ഉരുക്കുശരീരത്തിൽ രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിന്നു…
അതിനിടയിലൂടെ ആ ശിലയിൽ കൊതിവെച്ചപോലെ ഉള്ള ബോഡി കട്ടിങ്സ് കണ്ട് അവൾ വായിലെ വെള്ളമിറക്കി…
അവൻ തന്റെ ഷർട്ട് നിലത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു..
ആ സോഫയിൽ അവൾ കിടന്നതിന് ഇരുവശവും കൈ ഊങ്ങി അവളുടെ പൊക്കിളിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ കുറ്റി മീശ അവളെ ഇക്കിളിയാക്കി…
പതിയെ അവൻ തന്റെ നാവ് അവളുടെ ആഴമുള്ള പൊക്കിളിലേക്കു കയറ്റി…
“ആഹ്ഹ…”- അവൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു…
ആ സുഖത്തിൽ തന്റെ അരക്കെട്ട് ആ സോഫയിൽ നിന്നും മുകളിലോട്ട് വളഞ്ഞു…
പക്ഷേ സാം അവളെ അരക്കെട്ട് പിടിച്ചു ആ സോഫയിലേക്ക് താഴ്ത്തി….
സാം ആ അരക്കെട്ടിൽ നാവ് കൊണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു…
നതാഷ ആ സോഫയിൽ കിടന്നു പുളയാൻ തുടങ്ങി….
അവളുടെ നയിറ്റി അവൻ വീണ്ടും പതിയെ മുകളിലോട്ട് കൊണ്ടുപോയി…
ആ പൊങ്ങിനിൽക്കുന്ന ബ്രസീയറും അതിനുള്ളിലെ വലിയ മുലകളും തിന്നാൻ സാം ആർത്തിപിടിച്ചു…
അവൾ ധരിച്ച നയിറ്റി ഒരു അതികപറ്റ് പോലെ അവനു തോന്നി..
അവൻ അവളെ ആ സോഫയിൽ നിന്നും കൈ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു… അവളുടെ പിന്നിൽ നിന്നും അവൻ ആ നയിറ്റി ഊരിമാറ്റി.. അവൾ കൈ പൊക്കിപിടിച്ചു അവനു പൂർണ്ണ സമ്മതം നൽകി. ..
അപ്പോൾ അവളെ ഇന്നേഴ്സ് മാത്രം ധരിച്ചു കണ്ട സാമിന്റെ കുണ്ണ പാന്റിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും തകർത്തു പൊന്തി….
അവളുടെ ആ മാദക രൂപം കണ്ടു അവനു കുളിരുകോരി….
ആ വലിയ ഉരുണ്ട മുലകൾ ബ്രാസറിന് ഉള്ളിൽ പൊട്ടി വെളിയിൽ വരാൻ നിൽക്കുന്നു…
ആ തടിച്ച ചന്ദികൾ പാന്റി ക്ക് ഉള്ളിൽ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്നു…. അരയന്ന പിടപോലെ നാണിച്ചു അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ അങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്…
“നതാഷാ… ഇത്രയും സൗന്ദര്യമുള്ള നിന്നെ എങ്ങനെ അയാൾക്ക് അവഗണിക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല…….!!”
അതും പറഞ്ഞു അവൻ അവളെ കെട്ടി പിടിച്ചു അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വലിച്ചു ഊമ്പി….
അവളുടെ നാവ് അവൻ അകത്താക്കി നുണഞ്ഞു…
അപ്രതീക്ഷിതമായി അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി അവളുടെ ബാലൻസ് തന്നെ തെറ്റി…
അവൾ പിന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു… പക്ഷെ അവൻ അവളെ പിടിച്ചു പിന്നിലേക്ക് ആ ചുമരിന് ചാരി നിർത്തി…അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ആഞ്ഞു വായിലാക്കി…
പിന്നിൽ നിന്നും കൈ ഉപയോഗിച്ചു അവളുടെ ബ്രസീയർ ഹൂക് ഊരി… അവളുടെ ആ വലിയ മുലകൾ പിടിത്തം വിട്ടത് പോലെ ആ ബ്രസീയർ ന് ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തുചാടി…
ആ വലിയ വെളുത്ത ഉരുണ്ട് തൂങ്ങുന്ന മുലകളിൽ വലിയ വട്ടവും റോസ് കളർ മുലഞെട്ടും കണ്ട് അവനെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു….
ആ ബ്രെസിയർ മുഴുവനായും അവൻ അഴിച്ചെടുത്തു നിലത്തേക്ക് ഇട്ടു..
അവൻ ആ വലിയ മുലകളെ കൈയിലെടുത്തു… ആ മുലകളുടെ മൃദുത്വം അവനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി…. ആ വലിയ മുലകൾ ഓരോന്നായി അവൻ വായിലാക്കി…
“ആഹ്… സാം.. പ്ലീസ്….ആഹ്…”
അവൻ മുലഞെട്ടുകളെ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു..
ഒരു വികൃതി കുഞ്ഞിനെ പോലെ…അവൻ തന്റെ കൈ അവളുടെ താഴേക്ക് പാന്റീയിൽ കൊണ്ടുപോയി.. അവിടെ ആകം നനഞ്ഞത് അവന്റെ കൈ അറിഞ്ഞു…. അവൻ അവളെ തിരിച്ചു ആ സോഫയിലേക്ക് തള്ളി… അവൾ ആ സോഫയിൽ വീണു…
സാം തന്റെ പാന്റും ഷഡ്ഢിയും ഒരുമിച്ചു അഴിച്ചു … അവന്റെ വടിപോലെ നിന്ന കുണ്ണ അവൾ കണ്ട് പേടിച്ചു..
ഇന്ന് ഈ കുണ്ണ അവളെ സ്വർഗ്ഗം കാണിക്കുമ്മെന്നു അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു…
പക്ഷെ തൊട്ട് അപ്പുറത്തെ ചുമരും കഴിഞ്ഞു ബെഡ്റൂമിൽ തന്റെ ഭർത്താവ് ഉറങ്ങുന്ന കാര്യം അവളെ വ്യാകുലപ്പെടുത്തി…
“സാം… വേണ്ട.. സാം… എന്റെ ഹുസ്ബൻഡ് ഉണ്ട് ബെഡ്റൂമിൽ…. എഴുന്നേൽക്കും….”
അവളുടെ സംസാരം സാമിനെ ഒട്ടും ഭയപ്പെടുത്തിയില്ല…
സാം ആ സോഫയിൽ ചാരി കിടന്നു അവളുടെ ഷഡ്ഢി വലിച്ചെറിഞ്ഞു…
ആ തടിച്ച പൂർത്തടം കുട്ടിരോമങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു…
അവൻ തന്റെ കൈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ പൂർ തലോടി. ..പതിയെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു അവൻ ആ പൂർ തിന്നാൻ തുടങ്ങി…
അവൾ തന്റെ തടിച്ച തുടകൾ വിടർത്തിവച്ചു…. അവൻ ആ നനഞ്ഞു ഒലിച്ചു നിൽക്കുന്ന പൂറിനുള്ളിൽ നാവിട്ട് ചുഴറ്റി…അവൾ സ്വർഗം കണ്ടു….
“ആഹ്ഹ…. സാം…. ആഹ്ഹ…”
സാമിനെ പോലെ ഒരാളുടെ കരസ്പർശം തന്റെ മേനിയിൽ പതിയുമ്പോൾ അവൾക്ക് തന്റെ വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു…
അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു….അവൾ തന്റെ പൂറിൽ നിന്നും ധാരയായി മദനജലം ഒഴുക്കി…. സാമിന്റെ വായിലേക്ക് ആ രതിരസം ഒഴുകിയെത്തി…. സാം അത് വലിച്ചോപ്പി…..
അവൾ തളർന്നു… പക്ഷെ സാമിന്റെ കുട്ടൻ തകർക്കാൻ പോകുന്നെ ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ….
സാം തന്റെ കാലിൽ മുട്ടുകുത്തി ആ സോഫയിൽ ഇരുന്നു അവളുടെ പൂർചുണ്ടിൽ അവന്റെ കടും കാപ്പി നിറത്തിലുള്ള തടിച്ച കുണ്ണ വെച്ച് തടവി…സാം പതിയെ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി…
“ആഹ്…”
നതാഷ ഒന്ന് പുളഞ്ഞു…
സാം പതിയെ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് കടത്തി അടിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു… അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വച് അവൻ ആ കുഴമ്പ് പരിവത്തിലുള്ള പൂറിനകത്തു അടിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു…
“ആഹ്.. അആഹ്.. ആഹ്ഹ.. സാം….”
നതാഷ തന്റെ ശബ്ദം പുറത്തു കേൾക്കാതിരിക്കാൻ നന്നേ പ്രയാസപ്പെട്ടു…
അവളുടെ വലിയ മുലകൾ താളത്തിൽ കുലുങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു…സാം പതിയെ പതിയെ മുഴുവൻ കുണ്ണയും അവളുടെ പൂറിനകത്തു എത്തിച്ചു സ്പീഡ് ക്രമതീതമായി കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു….
“ആഹ്ഹ… സമ്…. സാ… അആഹ്…”
അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു വിറയലായി മാറി..
അവളുടെ കാലുകൾ സാമിനെ വലിഞ്ഞുമുറുക്കി…
ആ വിറയൽ സാമിന്റെ ദേഹത്തേക്കും പടർന്നു… സാം അല്പസമയം കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിൽ അനക്കാത്തെ നിർത്തിവച്ചു.
അവളുടെ കവിളിൽ അവൻ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി… സാം അവളെ അടർത്തി മാറ്റി.. അവൻ ആ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു…
“വാ… ഇനി ബെഡ്റൂംമിൽ പോവാം…”
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നതാഷ സ്തംഭിച്ചുനിന്നു…
അത് അവൻ പറയുന്നത് തന്റെ ഭർത്താവ് മാത്യു ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബെഡിനെ കുറിച്ചാണ്…
“നോ.. നോ സാം…. മാത്യു എഴുന്നേറ്റാൽ ഞൻ ജീവനോടെ കാണില്ല.. പ്ലീസ്…. സാം ഇപ്പോ പോ…”
പക്ഷെ സാം അവളെ കോരി കൈയിൽ എടുത്തു…. അത്രയും ഭാരം ഉള്ള തന്നെ സാം തന്റെ കൈയിൽ പൊന്തിച്ചു കൊണ്ടുപോയത് അവൾക്ക് അത്ഭുതം ആയിമാറി…
ആ കിടപ്പുമുരിയിലെ ക്ലോക്കിലെ സമയം ഒന്നര കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
മുറിക്കുള്ളിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിനെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് സാമിന്റെ ശരീരത്തിന്റെയ്യും മഴയുടെയും മണം നതാഷയുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
തൊട്ടടുതായ് തന്നെ കട്ടിലിൽ മാത്യു തന്റെ തണുത്ത ലോകത്ത് നിശബ്ദനായി ഉറങ്ങുകയാണ്.
സാം ആ കിടക്കയിൽ ആദ്യം കിടന്നു അവളെ തന്റെ അരയിൽ ഇരുവശവും മുട്ടിൽ ഇരുത്തി
തന്റെ ഭർത്താവിന്നിപ്പുറം, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാപവും പ്രണയവും ഒരുപോലെ തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റി നിൽക്കുന്നത് നതാഷ
അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി നിന്നു.
സാം: (അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു) “നീ പേടിക്കുന്നുണ്ടോ നതാഷാ? നിന്റെ ഈ ഹൃദയമിടിപ്പ്… ഇത് മാത്യുവിനോടുള്ള പേടിയല്ല, എന്നോടുള്ള ദാഹമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.”
സാമിന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ നതാഷയുടെ അരക്കെട്ടിൽ വച്ചു അവളുടെ ഉടലിൽ പടർന്നു.
ആ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള വിരലുകൾ അവളുടെ കൊഴുത്ത മേനിയിൽ അമർന്നപ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞു.
അവൾ അറിയാതെ സാമിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞുപോയി. ജിമ്മിൽ വാർത്തെടുത്ത അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ഉറപ്പ് അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വവും ഒപ്പം ലഹരിയും നൽകി.
നതാഷ: (നേർത്ത സ്വരത്തിൽ) “സാം… മാത്യു ഉണരും… പ്ലീസ്…”
സാം: (ഒരു വന്യമായ ചിരിയോടെ അവളെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു) “അയാൾ ഉണരില്ല. മരുന്നുകളുടെയും മെഡിക്കൽ ജേണലുകളുടെയും ലോകത്ത് അയാൾ മരവിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ നീ… നീ ഇപ്പോൾ എന്റെ കാൻവാസ് ആണ് നതാഷാ. എന്റെ ചായങ്ങൾ നിന്റെ ഈ വെളുത്ത ഉടലിൽ പടരാൻ പോവുകയാണ്.”
സാം സാവധാനം അവളുടെ പൂറിലേക്ക് അവന്റെ കുണ്ണ തള്ളി.. നതാഷ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കൊഴുത്ത മേനി തിളങ്ങി.
സാം അവളുടെ തടിച്ച ചന്ദികളിൽ കൈകൾ അമർത്തി അവളെ എടുത്ത് അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും പതിയെ തന്റെ കുണ്ണയിൽ ഇരുത്തി ഇളക്കി കൊണ്ടിരുന്നു .
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ വടിവുകളെ ഒരു ചിത്രകാരന്റെ കൃത്യതയോടെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
സാം: “ഈ മേനി… ഇത് കാണാൻ കഴിയാത്തവൻ ഒരു ഡോക്ടറല്ല, ഒരു മൃതദേഹമാണ്. നതാഷാ, നിന്റെ ഈ ഉടലിലെ ഓരോ അടരുകളും എന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ വായിക്കാൻ പോവുകയാണ്. ഇന്ന് രാത്രി നീ ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റ് അല്ല… നീ എന്റെ മാത്രം പെണ്ണാണ്.”
സാം അവളുടെ കഴുത്തിലും തോളിലും തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി.
അവന്റെ പരുക്കൻ താടിരോമങ്ങൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസിയപ്പോൾ നതാഷയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നി.
മാത്യുവിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും ലഭിക്കാത്ത ആ വന്യമായ സ്നേഹം അവളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. സാം അവളുടെ ഉടലിൽ പടരുമ്പോൾ, തൊട്ടടുത്ത് ഉറങ്ങുന്ന തന്റെ ഭർത്താവിനെ അവൾ പൂർണ്ണമായും മറന്നു.
സാമിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നപ്പോൾ നതാഷയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.
അവൾ സാമിന്റെ മുടിയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ആ രാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ കിതപ്പുകൾ മാത്രം മുഴങ്ങി.
സാമിന്റെ വശ്യതയിൽ നതാഷയുടെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും അലിഞ്ഞില്ലാതായി.
ഒരു ചിത്രകാരൻ തന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നതുപോലെ സാം അവളെ ആ രാത്രിയിൽ കീഴടക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.പതിയെ അയാൾ അവളുടെ പൂറിൽ വേഗത കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
അവളുടെ തൂങ്ങിയാടുന്ന മുലകളെ സാം വായിലാക്കി.. പതിയെ ആ സുഖത്തിൽ അവിടെ കടിച്ചു….
“ആഹ്.. സാം…അആഹ്ഹ”
അവൾ വീണ്ടും വിറക്കാൻ തുടങ്ങി….
“ആഹ്ഹ്ഹ്…..”
മാത്യു ഈ സീൽക്കാരങ്ങൾ അറിയാതിരിക്കാൻ അവൾ
വായപൊത്തിപിടിച്ചു…
സാം അവളെ ചെരിച്ചു ബെഡിൽ കിടത്തി… തന്റെ നേരെ ചെരിച്ചു കിടത്തി സാം അവളുടെ പൂറിൽ വീണ്ടും അവന്റെ കുണ്ണ ചലിപ്പിച്ചു…..
“അആഹ്…. നതാഷാ….”
അവന്റെ ചൂട് കുണ്ണപ്പാൽ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് തെറിച്ചു.. അവൾ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു… അൽപനേരം അവർ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു….
സാം മുന്നേ പറഞ്ഞപോലെ അവളെ തേടി ആ വസന്തം ആദ്യമായി എത്തിയതായി അവൾക് തോന്നി… അതവളെ ശെരിക്കും പൊള്ളിച്ചു…
നതാഷ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ കിട്ടാത്ത ലഹരിയുമായി ആ
രാത്രിയാമങ്ങളിൽ ഉറക്കത്തിലേക്ക് നീങ്ങി…
അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും ആ കുണ്ണപ്പാൽ പതിയെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു… അതവളുടെ കാൽതുടയിടുക്കിൽ വന്നുനിന്നു…..
അല്പം കഴിഞ്ഞു സാം അവിടെ നിന്നും വന്നവഴി ഇറങ്ങി…
ഇറങ്ങും മുന്നേ അവൻ അവളെ കമ്പിളി കൊണ്ട് പുതപ്പിക്കുകയും ആ ലിവിങ് റൂമിൽ രതിയിൽ ഏർപ്പെട്ടപ്പോൾ അഴിച്ചുമാറ്റിയ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളെ ആ പുതപ്പിനടിയിലേക്ക് ചേർത്തുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു…
മഞ്ഞുതുള്ളികൾ വീണുകിടക്കുന്ന ജനൽച്ചില്ലിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശം സാവധാനം അകത്തേക്ക് അരിച്ചുകയറി.
സമയം പുലർച്ചെ അഞ്ചര…
നതാഷ ഞെട്ടി ഉണർന്നു.
രാത്രിയിലെ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നുവോ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു.
പക്ഷേ, അവളുടെ ഉടലിലെ പൊള്ളലും അഴിച്ചുമാറ്റിയ വസ്ത്രങ്ങളും അതിലെ ചുളിവുകളും സാം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിന് സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു.അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ നയിറ്റി അണിഞ്ഞു…
സാം വന്നതുപോലെ തന്നെ നിശബ്ദനായി അപ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്നു.
തൊട്ടടുത്ത് മാത്യു പതിയെ ഉണർന്നു. മാത്യു സാധാരണ നേരത്തെ അഞ്ചുമണിക്ക് എഴുന്നേൽക്കുന്നതാണ്…ഇന്നത് ഉണ്ടായില്ല എന്നോർത്തു നതാഷാ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു…അയാൾ കണ്ണട തപ്പി എടുത്ത് വെച്ചു.
മാത്യു: (നതാഷയെ ഒന്ന് നോക്കി) “നതാഷാ… നീ ഇന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ? നിന്റെ മുഖം… വല്ലാതെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു. പനിയുണ്ടോ?
മാത്യു തന്റെ തണുത്ത വിരലുകൾ കൊണ്ട് നതാഷയുടെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടു.
സാമിന്റെ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള കൈകളുടെ ചൂട് അറിഞ്ഞ ആ ചർമ്മത്തിന് മാത്യുവിന്റെ സ്പർശനം ഒരു മരവിപ്പായിട്ടാണ് തോന്നിയത്.
നതാഷ അറിയാതെ മാത്യുവിന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി.
നതാഷ: “ഏയ്… ഒന്നുമില്ല മാത്യു. ഉറക്കം ശരിയായില്ല, അത്രമാത്രം.”
മാത്യു ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയതും നതാഷ വേഗത്തിൽ ജനലരികിലേക്ക് നടന്നു.
അവൾ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ സ്തംഭിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.
ജാലകപ്പടിയിൽ ഒരു ചെറിയ കടലാസ് ചുരുളും അതിനു മുകളിൽ ഒരു പിച്ചകപ്പൂവും ഇരിക്കുന്നു.
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ ആ കത്ത് തുറന്നു. അതിൽ പെൻസിൽ കൊണ്ട് വരച്ച ഒരു ചെറിയ സ്കെച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിലാവെളിച്ചത്തിൽ നതാഷ ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന ആ ദൃശ്യം സാം തന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിന്നും വരച്ചതാണ്.
അവളുടെ കൊഴുത്ത മേനിയുടെ വശ്യതയും ആ രാത്രിയിലെ അവളുടെ ഭാവവും അതിൽ കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. താഴെ സാം ഇങ്ങനെ കുറിച്ചു:
”പകുതിയായ കാൻവാസിൽ നിറങ്ങൾ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു നതാഷാ.
മാത്യുവിന് നൽകാൻ കഴിയാത്ത ആ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ താക്കോൽ ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്. ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ കാത്തിരിക്കും… നിന്റെ ആ വലിയ ഗ്ലാസ് വീടിന്റെ നിശബ്ദത എനിക്ക് വേണം.കൂടെ വരണം…..!!”
നതാഷ ആ ചിത്രം തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.
മാത്യു ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ നതാഷ ആ ചിത്രം തന്റെ രഹസ്യ അറയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.
അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഭയമല്ല, മറിച്ച് സാമിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
സമയം എട്ടര യോട് അടുക്കുന്നു…മാത്യു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പുറപ്പെടാൻ നോക്കുകയാണ്… നതാഷ അടുക്കളയിലും…
മാത്യു: “നതാഷാ, ഇന്നലെ രാത്രി നമ്മുടെ വീടിന്റെ പരിസരത്ത് ആരോ വന്നിരുന്നോ?!!!
ജനലുകൾ ശരിക്കും ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നോ നീ?
രാവിലെ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ലിവിംഗ് റൂമിലെ ആ വലിയ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയുടെ ലോക്ക് തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
പിന്നെ പൂന്തോട്ടത്തിലെ ചെടികൾ ആരോ ചവിട്ടി മെതിച്ചതുപോലെ…!!!”
നതാഷയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിലച്ചു. അവൾ കയ്യിലിരുന്ന കാപ്പി കപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
നതാഷ: “അത്… അത് കാറ്റത്ത് ലോക്ക് വീഴാത്തതാവും മാത്യു. നിങ്ങൾ വെറുതെ ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കാതെ.”
മാത്യു: “ആകാം. പക്ഷേ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു അപരിചിതത്വം തോന്നുന്നു. ആ വീട്ടിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമാണല്ലോ. എങ്കിലും…ആ… അത് വിട്….!!!
ഇന്നലെ രാത്രി നന്നായ് ഉറങ്ങാൻ പറ്റി… ചിലപ്പോ ഈ ക്ലൈമറ്റിന്റെ ആവാം… മഴയല്ലേ….!!”
മാത്യു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി മുന്നോട്ട് നടന്നു. നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു. മാത്യു അറിയുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു വിപത്തിലേക്കാണ് താൻ പോകുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയാം, പക്ഷേ സാമിന്റെ ആ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള കൈകളുടെ സ്പർശനത്തിനായി അവളുടെ ഉടൽ വീണ്ടും ദാഹിച്ചു തുടങ്ങി.
(തുടരും)…
Your email address will not be published.