അടിമാലി കഴിഞ്ഞ്, ഇടുക്കി ജില്ലയുടെ മല നിരകളിലൂടെ വാടകക്ക് എടുത്ത ജീപ്പുമായി എങ്ങോട്ടേക്ക് എന്ന് അറിയാതെ പോവുകയാണ് രാജീവും കുടുംബവും.

 

“അച്ഛാ നമ്മൾ മൂന്നാറിൽ എത്ര ദിവസം സ്റ്റേ ചെയ്യും?” ജീപ്പിന്റെ പിൻ സീറ്റിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് മകൻ അരവിന്ദ് ചോദിച്ചു.

 

“മക്കളുടെ വെക്കേഷൻ എന്ന് കഴിയും?”

 

“നാല് ദിവസം കൂടെയുണ്ട്!” പിൻ സീറ്റിൽ അരവിന്ദന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുന്ന അവന്റെ ചേച്ചി ദിയ അച്ഛന് മറുപടി നൽകി.”

 

“മ്മ്… എങ്കിൽ ഒരു 3-4 ദിവസം നിൽക്കാം.” വണ്ടി ഓടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന രാജീവ്‌ പറഞ്ഞു.

 

യാത്രയിൽ രാജീവിന്റെ കൂടെ തന്റെ ഭാര്യയായ ശരണ്യയും ഉണ്ട്. പക്ഷെ, ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുൻ സീറ്റിൽ പുറത്തെ കാഴ്ചയും കണ്ടുകൊണ്ട്, എന്നാൽ മനസ്സിന്റെയുള്ളിൽ തീ തിന്നുകൊണ്ട് ഇരിക്കുകയാണ് അവൾ. കൂടാതെ അതിന്റെ ഇടയിൽ മറ്റൊരു വിഷയം കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു നാൾക് മുൻപ് താനുമായി വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നയൊരു ചെറുപ്പകാരനുമായിയുള്ള അവിഹിതം രാജീവ്‌ പിടിച്ചതിന്റെ ഒരു ഭീതിയും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആളികത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അതിന് ശേഷം അവർക്കു അന്ന് നടന്നതിനെ പറ്റി വലിയതായിയൊന്നും സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

 

സത്യത്തിൽ മക്കൾ വിചാരിച്ചത് പോലെ മുന്നാറിലേക്ക് ട്രിപ്പ്‌ പോകുകയല്ലേ ഇവർ. മറിച്ച്, ഇതൊരു ഒളിച്ചോട്ടമാണ്. അതെ, രാജീവ്‌ ഒരു ആറ് മാസം മുൻപ് കോട്ടയത്തെ അവറാച്ഛൻ മുതലാളിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഒരു ബിസിനെസ്സ് സ്ഥാപനം തുടങ്ങാനായി 15 ലക്ഷം രൂപ കടം വാങ്ങിയിരുന്നു.

എന്നാൽ തുടങ്ങിയ ആദ്യ ഒന്ന് രണ്ടു മാസങ്ങൾക്കൊണ്ട് തന്നെ അവന് ആ സ്ഥാപനം അടച്ചു പൂട്ടേണ്ടി വന്നു.

 

മുന്നേ ഉള്ള കടങ്ങൾ കുറക്കാം എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് സ്ഥാപനം തുറന്നതെങ്കിലും നേർ വിപരീതമായിരുന്നു സംഭവിച്ചത്. ഇപ്പോൾ അവന്റെ കയ്യിൽ അവറാച്ചനിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ 15 ലക്ഷത്തിന്റെ ബാക്കി 5 ലക്ഷം മാത്രമേയുള്ളു. ഏകദേശം പത്തു ലക്ഷം അവൻ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ചിലവിനായി മുടക്കിയിരുന്നു. കട അടച്ചു പൂട്ടിയെന്ന വിവരം അറിഞ്ഞ അവറാച്ഛൻ രാജീവുമായി വട്ടം ഒടക്കി. തന്റെ പൈസ പലിശ സഹിതം 18 ലക്ഷം തിരികെ മൂന്ന് മാസത്തിനു ഉള്ളിൽ അടച്ചില്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ കയറി ഞാനും എന്റെ പിള്ളേരും കയറി മെയ്യും എന്നാണ് അവറാച്ഛൻ അവനോട് പറഞ്ഞിരുന്നത്.

 

മെയ്യും എന്നുകൊണ്ട് അയാൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് ഭാര്യയെയും മകളെയും കയറി പണിയും എന്ന് തന്നെയാണ്. കോട്ടയത്തെ അത്യാവശ്യം നല്ല ഗുണ്ട സെറ്റപ്പും, പോലീസ് സപ്പോർട്ടും ഉള്ള കുടുംബമാണ് അവറാച്ചെന്റേത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അയാളുടെ തോന്നിയവാസം തടുക്കാനായി രാജീവിന് കഴിയില്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയത്തികൊണ്ടാണ് അവൻ നേരെ ഒരു വണ്ടി വാടകക്കും എടുത്തുകൊണ്ടു ഇടുക്കിയിലേക്ക് തിരിച്ചത്. ഇതിന്റെ പിന്നിലെ സത്യാവസ്ഥ എന്തെന്ന് രാജീവിനും, ഭാര്യ ശരണ്യക്കും മാത്രമേ അറിയുള്ളു.

 

ക്രിസ്മസ് വെക്കേഷൻ ആയതുകൊണ്ട് ട്രിപ്പ്‌ പോകാം എന്നും പറഞ്ഞാണ് ഇവർ മക്കളെ കൂടെ കൂട്ടിയത്. എന്നാൽ അവർക്കു അറിയില്ല ഈ യാത്ര ചിലപ്പോൾ അവരുടെ അവസാനത്തെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഒരു തിരിച്ചു വരവില്ലാത്ത യാത്രയായിരിക്കും എന്ന്.

 

****

 

42 വയസ്സ് പ്രായമുള്ളയൊരു അച്ഛനും, ഭർത്താവുമാണ് രാജീവ്‌. ഭാര്യ ശരണ്യക്ക് ഈ വർഷം 38 ആവും.

 

മക്കൾ അരവിന്ദിന്റെയും, ദിയയുടെ കാര്യം ആണെങ്കിൽ: രണ്ടു പേരും സ്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥികളാണ്. അരവിന്ദ് ഏഴാം ക്ലാസ്സിലും, ദിയ +2-വിലും. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച 18 വയസ്സ് തികഞ്ഞതിന്റെയൊരു അധികാരം അവൾക് അനിയന്റെയടുത് ഉണ്ട് താനും.

 

****

 

ഇടുക്കിയിലെ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞ റോഡുകളിലൂടെ ആ ജീപ്പ് മലകയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്തെ തണുപ്പിനെക്കാൾ വലിയൊരു മരവിപ്പ് ശരണ്യയുടെ ഉള്ളിൽ പടരുന്നുണ്ട്.

 

​“രാജീവേട്ടാ… നമ്മൾ എവിടെയാ താമസിക്കുന്നത്? സമയം ഇരുട്ടി തുടങ്ങി.” ശരണ്യ ശബ്ദം താഴ്ത്തികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

​“എന്റെ പഴയ സുഹൃത്ത് വർഗീസിന്റെ ഒരു എസ്റ്റേറ്റ് ബംഗ്ലാവുണ്ട്, കുറച്ച് ഉള്ളിലോട്ട് മാറിയാണ്. ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു അവിടെ ആരും കാണില്ലെന്ന്. തൽക്കാലം നമ്മക്ക് അവിടെ തങ്ങാം” രാജീവ് മറുപടി നൽകി.

 

ഇടുക്കിയുടെ ഉള്ളിലേക്കു കയറും തോറും മൂടൽ മഞ്ഞു കൂടി, കൂടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ പോയിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ, ​അപ്രതീക്ഷിതമായി റോഡിനു കുറുകെ ഒരു കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞ് വന്നു മൂടി. ജീപ്പിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റുകൾ ആ വെളുത്ത പുകയെ ഭേദിക്കാൻ പണിപ്പെട്ടു. രാജീവ് വണ്ടി പതുക്കെ ഒതുക്കി നിർത്തി. നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന വണ്ടിയിൽ ഇരുന്ന് ചുറ്റും നോക്കുമ്പോൾ അവിടെ മൊത്തം കൊടും ഇരുട്ടാണ്. ഇടുക്കിയിലെ വനപ്രദേശങ്ങളുടെ നിഗൂഢത ആ ജീപ്പിനുള്ളിൽ അവൻ അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.

 

​“അച്ഛാ, പുറത്ത് ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ!” വണ്ടി നിർത്തിയതുകൊണ്ട് ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ അരവിന്ദ് പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു.

 

​“പേടിക്കണ്ട. നമ്മക്ക് കുറച്ചു നേരം ഇവിടെ ഇരിക്കാം. ഈ മഞ്ഞ് ഒന്ന് കുറയുമോ എന്ന് നോക്കാം.” രാജീവ് അവനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

​എന്നാൽ ശരണ്യയുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തെ ആ ഇരുട്ടിലായിരുന്നു. മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ആരോ ഒരാൾ തങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വെറുമൊരു തോന്നലല്ല, തീക്ഷ്ണമായ ഏതോ ദൃഷ്ടികൾ തന്റെ ശരീരത്തിലുടനീളം തഴുകിപ്പോകുന്നതായി അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ഭയമാണോ അതോ പേടിയോടൊപ്പം കലർന്ന മറ്റേതോ വികാരമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.

 

****

 

ആ ബംഗ്ലാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർഗീസിന്റെ വാക്കുകൾ രാജീവിന്റെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു: ” നീ തത്കാലം ഇന്ന് രാത്രി അവിടെ നിന്നോ. പിന്നെ, രാത്രി സമയത്ത് പുറത്ത് ഇറങ്ങാൻ നിക്കണ്ട. വാതിൽ അടച്ചിട്ടു ഇരുന്ന മതി. കാരണം, ആ കാട് അത്ര ശരിയല്ല.”

 

കുറച്ചു നേരമായി മഞ്ഞിനു ചെറിയയൊരു ശമനമുണ്ട് എന്ന് കണ്ട അവൻ പതിയെ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കി വീണ്ടും ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇടുക്കിയിലെ കൊടും തണുപ്പും ആ ജീപ്പിന്റെ ഉള്ളിലെ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദതയും ആ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ വലിമുറുക്കമുള്ളതാക്കുന്നത് അവന്റെയുള്ളിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.

ഓടികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ​രാജീവ് ഗിയർ മാറ്റുന്ന ഓരോ തവണയും അവന്റെ കൈകൾ തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ശരണ്യയുടെ തുടകളിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടെൻഷൻ കാരണം അവൾ മുറുക്കി ഉടുത്തിരുന്ന സാരിയുടെ പല്ല് തോളിൽ നിന്നും അല്പം വഴുതി മാറി. ആ ചെറിയ വിടവിലൂടെ ദൃശ്യമായ അവളുടെ വെളുത്ത തോളും ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ വിയർപ്പുകണങ്ങളും രാജീവിന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. സ്വന്തം കുടുംബം വലിയൊരു അപകടത്തിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നതെന്ന ബോധം ഒരു വശത്ത് വേട്ടയാടുമ്പോഴും, ശരണ്യയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും അവൾ അറിയാതെ സംഭവിക്കുന്ന ആ സംബർകവും അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉണർവുണ്ടാക്കി.

 

കാർ ഇടുക്കിയുടെ വിജനമായ കൊടും വളവുകൾ പിന്നിടുമ്പോൾ രാജീവിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ ഉച്ചനേരത്തെ ഓർമ്മകൾ ഒരു തീയായി അവന്റെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു:

 

ബിസിനസ്സ് തകർച്ചയുടെ ഭാരം പേറി തളർന്നു വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച! തന്റെ ബെഡ്റൂമിൽ ശരണ്യ മറ്റൊരാളുടെ കൈകളിൽ കിടന്നു രതി മൂർച്ചയിൽ പിടയുന്നത്! അന്ന് താൻ അനുഭവിച്ച ആ തകർച്ചയിൽ നിന്നാണ് വന്യമായ മറ്റൊരു വികാരം തന്നിൽ മൊട്ടിട്ടതെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഭ്രാന്തമായ ഒരു തരം ലൈംഗിക ഉണർവ്.

 

​സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു. ഗിയർ മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ കൈ തെന്നി ശരണ്യയുടെ തുടകളിൽ അമർന്നു. മുൻപ് താൻ കണ്ട ആ അവിഹിത ബന്ധത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഈ തണുപ്പിലെ വിറയലുമായി കൂടിച്ചേർന്നു.

 

​“രാജീവേട്ടാ… എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?” ശരണ്യ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു

 

​രാജീവ് മിററിലൂടെ ഒന്ന് പുറകോട്ട് നോക്കി. മക്കൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിയിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കാതിലേക്ക് അടുത്തു.

 

“അന്ന് അവന്റെ കൂടെ ഞാൻ നിന്നെ പിടിച്ചപ്പോൾ ഉള്ള നിന്റെ അപ്പോഴത്തെ മാനസിക നില എന്തായിരിക്കും എന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചതാ.”

 

​ശരണ്യ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളുടെ മുഖം വിളറി. “ഏട്ടാ നമ്മൾ ഈ ഒരു അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പഴയ കാര്യങ്ങൾ എന്തിനാ…”

 

​ആ നിമിഷം വണ്ടി ഒരു വലിയ കുഴിയിൽ ചാടി. പുറകിൽ ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്ന ദിയ പതുക്കെ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു.

 

“അച്ഛാ… എന്താ ഉണ്ടായേ?” അവൾ സീറ്റുകൾക്കിടയിലൂടെ മുന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു.

 

​ദിയയുടെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള സാമീപ്യവും ശരണ്യയുടെ പാതി തുറന്ന സാരിയും ആ നിമിഷത്തെ കൂടുതൽ വന്യമാക്കി. രാജീവ് ഗ്ലാസ്സിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി. അവറാച്ചന്റെ ഗുണ്ടകൾ പുറകിൽ ഉണ്ടോ എന്ന പേടിയും, അതേസമയം തന്റെ കുടുംബം ഒരു വലിയ നാശത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുകയാണെന്ന തിരിച്ചറിവും അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു ലൈംഗിക പിരിമുറുക്കം നിറച്ചു. താൻ രക്ഷപ്പെടാനല്ല, മറിച്ച് തന്റെ നാശത്തിലേക്ക് തന്നെയാണ് ഓടിച്ചു കയറുന്നതെന്ന് അവൻ ആ നിമിഷം ഓർത്തു.

 

​”അമ്മേ… എനിക്കൊരു പുതപ്പ് കിട്ടോ? വല്ലാത്ത തണുപ്പ്! ഹൂ!”. പുറകിൽ നിന്നും ദിയ പരാതിപ്പെട്ടു.

 

​ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ അവൾ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ഒന്ന് മറിഞ്ഞു നിവർന്നപ്പോൾ, അവളുടെ കുഞ്ഞു ടോപ്പ് അല്പം മുകളിലേക്ക് കയറി. വയറിലെ മിനുസമുള്ള ചർമ്മം ആ ഇരുട്ടിലും മിറരിലൂടെ രാജീവിന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പതിനെട്ട് തികഞ്ഞ മകളുടെ ശാരീരികമായ വളർച്ച രാജീവ് ഇതാദ്യമായി ഒരു ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.

​തണുപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ദിയ പതുക്കെ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മുൻപിലെ സീറ്റുകൾക്കിടയിലുള്ള വിടവിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.

 

​”അമ്മേ, ഞാൻ മുന്നിൽ അമ്മയുടെ കൂടെ ഇരുന്നോട്ടെ? പുറകിൽ നല്ല തണുപ്പ്,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ രാജീവിന്റെയും ശരണ്യയുടെയും ഇടയിലുള്ള ആ ചെറിയ സ്ഥലത്തേക്ക് നൂഴ്ന്നു കയറി.

 

അവൻ വണ്ടിയുടെ വേഗത പതിയെ കുറച്ചു.

 

​അവൾ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ മാറിടം രാജീവിന്റെ ഇടത്തെ തോളിൽ അമർന്നു. മനഃപൂർവമല്ലാത്ത ആ സ്പർശനത്തിൽ രാജീവ് ഒന്ന് വിറച്ചു. മകളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രവർത്തിയാണെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും, ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് അവനിൽ കുറ്റബോധവും അതോടൊപ്പം തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ഒരു വികാരവും നിറച്ചു.

 

ദിയ തന്റെ തല ശരണ്യയുടെ മടിയിലേക്ക് ചായ്ച്ചു വെച്ചു. ശരണ്യ അവളുടെ തലയിൽ തലോടുമ്പോഴും, രാജീവ് അറിയുകയായിരുന്നു ദിയയുടെ കാലുകൾ തന്റെ കാലിനോട് ചേർന്ന് ഉരസുന്നത്. ഭയവും, തണുപ്പും, പിന്നെ അവിടെ പടരുന്ന അസാധാരണമായ ആ ശാരീരിക സാമീപ്യവും ആ യാത്രയെ കൂടുതൽ വന്യമാക്കി മാറ്റുന്നത് പോലെ അവനു തോന്നി. ​രാജീവ് മെല്ലെ മഞ്ഞിൽ മൂടി കിടന്നിരുന്ന റോഡിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ ദൂരെ ആ പഴയ ബംഗ്ലാവിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം ചെറുതായി അവൻ കണ്ടു. അവിടേക്ക് എത്തുമ്പോൾ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ത് എന്നറിയാതെ ശരണ്യയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ രാജീവിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

 

****

 

കാർ ബംഗ്ലാവിന്റെ പോർച്ചിലേക്ക് പതുക്കെ കയറി നിന്നു. വണ്ടി ഓഫായതോടെ ആ പ്രദേശം നിശബ്ദതയിൽ മുങ്ങി. ​രാജീവ് സീറ്റിൽ ഒന്ന് ചാരിയിരുന്നു. തന്റെ തോളിൽ തട്ടി നിൽക്കുന്ന ദിയയുടെ തലയിലേക്ക് അവൻ നോക്കി. നിഷ്കളങ്കമായി ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതുന്ന അവൾക്ക് അറിയില്ല,

തന്നെയും അമ്മയെയും കാത്തിരിക്കുന്ന അപകടമെന്താണെന്ന്. അവൾ വളർന്നു വലുതായിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഒരു പിതാവെന്ന നിലയിൽ അവനിൽ ഭയമാണ് നിറച്ചത്. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അവളുടെ മാറിടം തന്റെ തോളിൽ തട്ടുമ്പോൾ, രാജീവിന്റെ ഉള്ളിൽ തോന്നിയത് ഒരു വല്ലാത്ത നീറ്റലായിരുന്നു. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ എന്റെ മകളെയും, ശരണ്യയെയും ആ ഗുണ്ടകളുടെ കൈകളിൽ ഇട്ടു കൊടുക്കേണ്ടി വരുമോ?

എന്ന ചിന്ത അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കല്ലുപോലെ വന്നു തറച്ചു. ​ശരണ്യയുടെ സാരിയുടെ പല്ല് അപ്പോഴും തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണു കിടക്കുകയാണ്. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കഴുത്തിലെയും മാറിടത്തിലെയും വിയർപ്പുകണങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നത് രാജീവ് കണ്ടു. ​അവൾ പതുക്കെ രാജീവിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു.

 

“നമുക്ക് ഇറങ്ങണ്ടേ?” അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

​”മ്മ്… ഇറങ്ങാം. മക്കൾ എഴുന്നേൽക്കട്ടെ,” രാജീവ് പറഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ ദിയയെ തട്ടി വിളിച്ചു.

 

​”മോളെ… എഴുന്നേൽക്ക്, നമ്മൾ സ്ഥലത്ത് എത്തി.”

 

​ദിയ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി എഴുന്നേറ്റു. മടക്കയാത്രയിൽ സീറ്റിൽ നിന്നും മാറിയപ്പോൾ അവളുടെ ടോപ്പ് ഒന്ന് കൂടി ഉയർന്നു. അത് കണ്ട രാജീവ് പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു. തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഈ സ്വകാര്യതയും സൗന്ദര്യവും സംരക്ഷിക്കാൻ താൻ എന്തും ചെയ്യുമെന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. വീടിന്റെ താക്കോൽ മാറ്റിന്റെ താഴെ വെച്ചിട്ടുണ്ടാവും എന്നാണ് അവനോട് വര്ഗീസ് പറഞ്ഞിരുന്നത്.

രാജീവ്‌ താക്കോൽ തിരിച്ചു വാതിൽ തുറന്നു ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ആ വീട് ഒരു വലിയയൊരു രണ്ടു നല്ല ബംഗ്ലാവ പോലെത്തെയൊരു എസ്റ്റേറ്റ് ആണ്. അതിൽ കയറിയപ്പോൾ ഒരു പ്രേത സിനിമയിലെ ബംഗ്ലാവിൽ കയറിയ പോലെയാണ് അവന് തോന്നിയത്. ഒരുപക്ഷെ അവിടുത്തെ പ്രേതസാന്നിധ്യത്തേക്കാൾ രാജീവിനെ ഭയപ്പെടുത്തിയത്, തന്റെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയുമോ എന്ന വേവലാതിയായിരുന്നു എന്നതാണ് വാസ്തവം.

 

മാത്രമല്ല, മറ്റൊരിടത്തു പുറകിൽ ആരോ തങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന തോന്നൽ ശരണ്യയെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ രാജീവിന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് ഒട്ടി നടന്നു. ആ ശാരീരിക സാമീപ്യം അവർക്ക് ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം നൽകിയെങ്കിലും, വരാനിരിക്കുന്ന രാത്രിയുടെ കാഠിന്യം അവൾക് ഊഹിക്കാവുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ….

 

****

 

​”മക്കൾ ഈ മുറിയിൽ കിടന്നോ. പിന്നെ, വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പൂട്ടിക്കോണം. കേട്ടോ?”. രാജീവ്‌ ഗൗരവത്തോടെ ദിയയോടും അരവിന്ദിനോടും പറഞ്ഞു.

 

​”അച്ഛാ… എനിക്ക് ഈ വീട് കണ്ടിട്ട് പേടിയാവുന്നു, ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക്…” അരവിന്ദൻ വിറയലോടെ ചുറ്റും നോക്കി.

 

​”പേടിക്കണ്ട മോനെ, അച്ഛനും അമ്മയും തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ തന്നെയുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി.” രാജീവ്‌ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി സമാധാനിപ്പിച്ചു.

 

“ഞാൻ ബുക്ക്‌ ചെയ്ത റിസോർട് മുറി നാളെയെ കിട്ടുള്ളു. അതുകൊണ്ട് മക്കൾ ഇന്നൊരു രാത്രി ഇവിടെയൊന്നു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യണം. ഓക്കേ?”

 

“മ്മ്… ശരി അച്ഛാ.” ദിയ മറുപടി നൽകി.

 

​മക്കൾ അകത്തു കയറി വാതിൽ അടച്ചതോടെ, ആ വലിയ ഇടനാഴിയിൽ രാജീവും ശരണ്യയും മാത്രമായി. ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു മൗനം പടർന്നു. രാജീവ്‌ തന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ശരണ്യ അവനെ അനുഗമിച്ചു.

​മുറിക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പായിരുന്നു. രാജീവ്‌ റൂമിലെ മങ്ങിയ ലൈറ്റ് ഒക്കെ ഓൺ ചെയ്ത് ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു.

 

ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ശരണ്യയുടെ മുഖത്തെ ഭയവും കുറ്റബോധവും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു അവന്.

 

“നീ ഡ്രസ്സ് മാറി ആ സ്വെറ്റർ എടുത്തിട്ടോ.” രാജീവ്‌ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

​ശരണ്യ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ സാരിയുടെ പല്ല് മാറ്റി. ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്നത് രാജീവ്‌ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആ പഴയ കാഴ്ച്ചകൾ മിന്നിമറയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വെളുത്ത വയറിലെ മടക്കുകളും, തണുപ്പ് കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന തോളുകളും കണ്ടപ്പോൾ രാജീവിന്റെ ഉള്ളിൽ വന്യമായ ഒരു ആവേശം ഉടലെടുത്തു.

 

ശരണ്യ ജനലരികിൽ തണുത്തുകൊണ്ട് സാരീ അഴിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണ്. അവളുടെ വിറയൽ തണുപ്പ് കൊണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് രാജീവിനറിയാം. വണ്ടിയിൽ വെച്ച് തുടങ്ങിയ ആ പഴയ വിഷയം അവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു മൂർച്ചയുള്ള ആയുധം പോലെ തൂങ്ങിനിന്നു.

 

ശരണ്യ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ സാരിയുടെ പല്ല് താഴേക്കിട്ടു. അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കുമ്പോൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ രാജീവ് ഒരു കാമഭ്രാന്തന്റെ പോലെ നോക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

 

ശരണയുടെ പാതിനഗ്നത കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ ഉച്ചനേരം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഓഫീസിൽ നിന്ന് വയ്യാതെ നേരത്തെ എത്തിയപ്പോൾ, സ്വന്തം കിടപ്പുമുറിയിൽ താൻ കണ്ട ആ കാഴ്ച… ഒരു ചെറുപ്പകാരൻ ശരണ്യയുടെ മുകളിൽ കിടന്നു അവളുടെ പൂറ്റിലേക്ക് അതിവേഗത്തിൽ കുണ്ണ കയറ്റി ആഞ്ഞു പണ്ണുന്നതും, അവൾ അവന്റെ പുറത്ത് നഖം ആഴ്ത്തി രതിമൂർച്ഛയിൽ,

 

“അഹ്… ഫ്മ്മ്മ്… എനിക്ക് വരാറായി… സ്സ്… ഹാ!! അകത്തോഴികടാ!!! സ്സ്‌ ആഹ്!!!” എന്ന് സുഖംകൊണ്ട് പിടയുന്നതും!

 

​അന്നത്തെ ആ കാഴ്ച രാജീവിന്റെ പുരുഷത്വത്തെ തകർത്തു കളഞ്ഞെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ ആ അപകടത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വികാരം ഇരച്ചു കയറി.

 

കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്നെ രാജീവ്‌ നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ശരണ്യ ആ സാരീ അഴിച്ച് ബ്ലൗസും, പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന വേഷത്തിൽ തന്നെ തിരിഞ്ഞു.

 

“ഏട്ടാ? സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ട്. “

 

“എന്തിനു?”

 

“നമ്മൾ ഇനി ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവറാച്ഛനെ പേടിച്ചു ഒളിവിൽ കഴിയേണ്ടി വരുമോ?”

 

“എനിക്ക് അറിയില്ലാടി. നമ്മുക്ക് നോക്കാം.

 

ശരണ്യേ.”

 

“അഹ്.”

 

“അന്ന് അവനോടൊപ്പം ഉള്ള നിന്റെ സ്വകാര്യ സമയത്തിൽ പെട്ടെന്നു ഞാൻ കയറി വന്നപ്പോൾ നീ ഇതുപോലെ പേടിച്ചിരുന്നോ?” രാജുവിന്റെ ആ ചോദ്യം അവളുടെ മനസ്സിനെ കീറിമുറിച്ചു.

 

ശരണ്യ സാരി മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ നിശ്ചലയായി നിന്നു.

 

“രാജീവേട്ടാ… പ്ലീസ്… നമ്മുകിതിനെ പറ്റി ഇപ്പോൾ തന്നെ സംസാരിക്കണൊ?”

 

അവൻ എഴുന്നേറ്റു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. എന്നിട്ട് അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈയ്യിട്ടു തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

 

“പിന്നെ എപ്പോഴാടി?”

 

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

 

“ഹാ. കുഴപ്പം ഇല്ല. നമ്മുക്ക് എന്നാൽ അതിനെ പറ്റി നാളെ കാലത്ത് സംസാരിക്കാം.”

 

“മ്മ്….”

 

“ഞാൻ എന്നാൽ ഒന്ന് ബാത്‌റൂമിൽ പോകട്ടെ!”

 

രാജീവ്‌ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കടന്നു.

 

അവൻ മൊബൈൽ ഫോണും കൊണ്ടാണ് അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്കു കയറിയത്.

 

എന്നിട്ട് ഉള്ളിലേക്കു കയറി വാതിൽ അടച്ചു.

 

ബാത്‌റൂമിലെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ രാജീവ് ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൻ ഗാലറി തുറന്നു. അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അവൻ മുറിയിൽ വെച്ച് രഹസ്യമായി എടുത്ത ശരണ്യയുടെ ചിത്രമായിരുന്നു. വെറും ബ്രായും ഷഡ്ഢിയും മാത്രം ധരിച്ച്,

മുടി അഴിച്ചിട്ട്, നിൽക്കുന്ന ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും ആ പഴയ ഉച്ചനേരത്തെ ബെഡ്റൂം ദൃശ്യത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞുപോയി. തന്റെ ഭാര്യയുടെ കാലുകൾ വായുവിലേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ അവളുടെ പൂറ്റിലേക്ക് ആഞ്ഞു പണ്ണുന്നതും,

അതിന്റെ കൂടെ അവന്റെ കൈക്കൊണ്ട് തന്റെ ഭാര്യയുടെ വെളു വെളുത്ത കൊഴുത്ത തുടകളെ അടിച്ചു ചുമപ്പിക്കുന്നതും, സുഖം സഹിക്കാനാവാതെ അവൾ അവന്റെ തോളിൽ കടിച്ചു പിടിക്കുന്നതും രാജീവ് ഓർത്തു.

 

“അഹ്… അടിക്കട!! സ്സ്‌… ഹാ!!!…” എന്ന അവളുടെ അന്നത്തെ ആ മുരൾച്ച അവന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി.

തന്റെ പുരുഷത്വത്തെ അപമാനിച്ച ആ കാഴ്ച, ഇപ്പോൾ ഈ ഏകാന്തമായ രാത്രിയിൽ അവനെ ഭ്രാന്തമായി ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയാണ്. പുറത്ത് അവറാച്ചന്റെ ഗുണ്ടകൾ പിന്നാലെ വരുന്നുണ്ടെന്ന ഭയത്തേക്കാൾ, തന്റെ ഭാര്യ മറ്റൊരുവന്റെ കീഴിൽ കിടന്നു പിടയുന്നത് കാണാനുള്ള ആ വന്യമായ ആഗ്രഹം അവനെ കീഴടക്കി. അവൻ തന്റെ കുണ്ണ മുറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അതിവേഗത്തിൽ വാണമടിച്ചു തുടങ്ങി. ശരണ്യയെ ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ പണ്ണുന്നതും, ഇപ്പോൾ താഴെ എത്തിയേക്കാവുന്ന അവറാച്ചന്റെ പിള്ളേർ അവളെ വട്ടമിട്ടു പിടിക്കുന്നതും അവൻ ഒരുപോലെ സങ്കൽപ്പിച്ചു.

 

“ആഹ്ഹ്!! ശരണ്യ!!!” അവൻ മനസ്സിൽ അലറി.

 

ആ ചിന്തയിൽ അവന്റെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

 

ആർത്തലച്ചു വന്ന അവന്റെ കുണ്ണപ്പാൽ ബാത്‌റൂമിലെ തറയിലേക്ക് തെറിച്ചു.

 

ആ ശുക്ലം ബാത്‌റൂമിലെ തണുത്ത തറയിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണതോടെ രാജീവിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വന്യമായ ലഹരി പെട്ടെന്ന് അണഞ്ഞുപോയി. ഒരു മരവിപ്പായിരുന്നു അടുത്ത നിമിഷം അവന് തോന്നിയത്. താൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന കാര്യത്തിന്റെ ഭീകരത ഒരു ആഞ്ഞടിയായി അവന്റെ ബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു.

അവൻ കണ്ണാടിയിലെ സ്വന്തം പ്രതിരൂപത്തിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം മാഞ്ഞുപോയി. പകരം വല്ലാത്തൊരു അറപ്പാണ് അവന് തോന്നിയത്.

 

 

“ഞാൻ എന്തൊരു മനുഷ്യനാണ്?”

 

“എനിക്കെന്തു പറ്റി?”

 

അവൻ സ്വയം പിറുപിറുത്തു.

തന്റെ ഭാര്യയും മക്കളും മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ടുനിൽക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം ചോരയെയും മാനം കാക്കേണ്ട പെണ്ണിനെയും അപകടത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടിട്ട് ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ വാണമടിച്ച തന്നോട് തന്നെ അവന് വല്ലാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നി. ശരണ്യ അന്ന് ചതിച്ചപ്പോൾ അനുഭവിച്ച വേദനയെ ഒരുതരം ലൈംഗിക വൈകൃതമാക്കി മാറ്റിയ തന്റെ മനസ്സിനെ അവൻ ശപിച്ചു. മറുപുറത്ത് ദിയയും അരവിന്ദും പേടിച്ചു വിറച്ചു കിടക്കുകയാവാം. അവരെ രക്ഷിക്കാൻ നോക്കുന്നതിന് പകരം തന്റെ വൈകൃതങ്ങളിൽ അഭിരമിച്ച ഒരു പിതാവായി അവൻ സ്വയം അടയാളപ്പെടുത്തി.

 

ആ പശ്ചാത്താപം അവനെ നടുക്കി. വേഗം വെള്ളമെടുത്ത് അവൻ തറ കഴുകിക്കളഞ്ഞു. ഓരോ തുള്ളി വെള്ളവും തന്റെ ഉള്ളിലെ പാപക്കറ കഴുകിപ്പോകാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് പോലെ അവൻ മുഖം അമർത്തി കഴുകി.

 

ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ രാജീവ് ഒരു നിഴൽ പോലെ ശരണ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. തന്റെ ഉള്ളിൽ നടന്ന ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിന്റെയോ, കുറ്റബോധത്തിന്റെയോ യാതൊരു അടയാളവും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അവൻ മെല്ലെ ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു. ​ശരണ്യ അപ്പോഴും ഭയത്തിന്റെ പിടിയിലായിരുന്നു. ​

അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു. രാജീവ് അവൾക്ക് പുറകിലായി വന്ന് അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. അവളോട് പിന്നിൽ ചേർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കുട്ടൻ കുലച്ചു അവളുടെ പിന്നിൽ തട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

എന്നാൽ രാജീവ്‌ ആണേൽ, അല്പം മുൻപ് താൻ സങ്കൽപ്പിച്ച വൈകൃതങ്ങളെ പറ്റിയാലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ യുക്തിയുമായിട്ടുള്ളയൊരു യുദ്ധത്തിലാണ്. എങ്കിലും, തന്റെ ഭാര്യയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഈ ചൂട്. അത് ആരുടെയോ കൂടെ പങ്കുവെക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന സത്യം നിലനിൽക്കെ തന്നെ അവന് ഒരേസമയം വേദനയും ആശ്വാസവും നൽകി. ആ നിശബ്ദതയിൽ, പുറത്തെ കാറ്റടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം ഒട്ടി കിടന്നു.

​മറ്റൊരു മുറിയിൽ മക്കൾ സുരക്ഷിതരാണെന്ന ചിന്ത അവന് അല്പം ആശ്വാസം നൽകി. പക്ഷേ, തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ രഹസ്യമായ വൈകൃതത്തെയും, ശരണ്യയുടെ ചതിയെയും, അവറാച്ചന്റെ ഭീഷണിയെയും കൂട്ടുപിടിച്ച് ആ ഇരുട്ടിൽ രാജീവ് കണ്ണ് തുറന്നു കിടന്നു.

രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ശരണ്യയുടെ ഓരോ ശ്വാസവും തന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടുമ്പോൾ രാജീവ് ചിന്തിച്ചു, ഈ യാത്ര അവരെ എങ്ങോട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നതെന്ന് തനിക്ക് പോലും നിശ്ചയമില്ലെന്ന്.

​അവൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ആ ഇരുട്ടിലും, തന്റെ ഫോണിലെ ആ ഫോട്ടോയും, ശരണ്യയുടെ ആ നിലവിളികളും അവന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ഒരു വിറയലായി അവശേഷിച്ചു.