കോളേജ് വിട്ടതിന്റെ മണി മുഴങ്ങിയതോടെ കുട്ടികൾ ബഹളം വെച്ച് ഗേറ്റിന് പുറത്തേക്ക് ഓടിത്തുടങ്ങി. കോളേജ് ഗേറ്റിന് പുറത്ത് തന്റെ ബാഗും പിടിച്ച് സൗമ്യ ടീച്ചർ മാളവികയെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. എന്നും അവർ ഒരുമിച്ചാണ് ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കാറുള്ളത്.

അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും മാളവിക പുറത്തേക്ക് വന്നു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് ഒന്ന് ശരിയാക്കി പിടിച്ച്, അഴിഞ്ഞു വീണ സാരിത്തലപ്പ് തോളിലേക്ക് കയറ്റി വെച്ച് അവൾ സൗമ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. മാളവികയുടെ മുഖത്ത് പതിവില്ലാത്ത ഒരു മങ്ങൽ സൗമ്യ ശ്രദ്ധിച്ചു.

അവർ രണ്ടുപേരും പതുക്കെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങി.

സൗമ്യ: “എന്താ മാളു ഒരു ആലോചന? ഞാൻ കുറെ നേരമായല്ലോ നിന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.”

മാളവിക: (ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ) “ഒന്നുമില്ല സൗമ്യേ, ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങാൻ കുറച്ച് വൈകി.”

സൗമ്യ: “നീ കള്ളം പറയണ്ട. നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന്. രാഹുലിന്റെ കാര്യം തന്നെയാണോ? അവൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നതിനെപ്പറ്റി വല്ലതും പറഞ്ഞോ?”

മാളവിക: (നെടുവീർപ്പോടെ) “ഇല്ല സൗമ്യേ. ഇപ്പോൾ വിളിച്ചാൽ തന്നെ വരാൻ വലിയ താല്പര്യമില്ലാത്ത പോലെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. അവിടെ പോയിട്ട് ഒരു വർഷമായില്ലേ… വരാൻ പറഞ്ഞാൽ ഓരോരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞു മാറും. അവന് നാട്ടിലേക്ക് വരാൻ ഒട്ടും ഇഷ്ടമില്ലാത്ത പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.”

സൗമ്യ: “അതെന്താ അങ്ങനെ? കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ മൂന്ന് വർഷമായില്ലേ? വിശേഷമൊന്നും ആയില്ലല്ലോ എന്ന് നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും ചോദിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ അവൻ മാറി നിൽക്കുന്നത്?”

മാളവിക: “അതൊക്കെ ഒരു കാരണമായിരിക്കാം. പണ്ടേ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അത്ര വലിയ ചേർച്ചയൊന്നുമില്ല. ഇപ്പോൾ ഈ അകൽച്ച കൂടി വന്നപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ പോലും പേടിയാണ്. എപ്പോഴും ഒരു ദേഷ്യം പോലെയാണ് അവന്റെ മറുപടി. കുട്ടികളില്ലാത്തതിന്റെ സങ്കടം എനിക്കുമില്ലേ സൗമ്യേ? പക്ഷേ അവൻ അത് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.”

സൗമ്യ മാളവികയുടെ തോളിൽ കൈ ചേർത്തു. “നീ വിഷമിക്കണ്ട. ദൂരത്തിരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാവാം. അവൻ ഒന്ന് നാട്ടിൽ വന്നാൽ എല്ലാം ശരിയാകും.”

മാളവിക ഒന്നും മിണ്ടാതെ റോഡിലെ കല്ലുകളിലേക്ക് നോക്കി നടന്നു.

മാളവിക സൗമ്യയെ നോക്കി ശബ്ദം താഴ്ത്തി, എന്നാൽ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു:

മാളവിക: “സൗമ്യേ, നീ പറയുന്നതൊക്കെ ശരിയാവാം. പക്ഷേ അവന് മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്. ഞാനും ഒരു പെണ്ണല്ലേ… എനിക്കും വികാരങ്ങളൊക്കെയുണ്ടാകില്ലേ? അതൊന്നും പുള്ളി എന്താ മനസ്സിലാക്കാത്തത്? വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഈ മൂന്ന് വർഷത്തിനിടയിൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളത് എത്ര ദിവസമാണ്?”

സൗമ്യ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മാളവികയെ നോക്കി നിന്നു. മാളവിക തുടന്നു:

മാളവിക: “ജോലി കഴിഞ്ഞ് തളർന്നു വീട്ടിലെത്തിയാൽ ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിക്കാനോ, ആശ്വസിപ്പിക്കാനോ ആരുമില്ല. ഒരു വർഷമായിട്ട് അവൻ അവിടെ സുഖമായി കഴിയുന്നു. നാട്ടിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞാൽ നൂറ് മുടന്തൻ ന്യായങ്ങൾ. എന്റെ മനസ്സിനൊപ്പം തന്നെ എന്റെ ശരീരത്തിനും ആഗ്രഹങ്ങളുണ്ടാകില്ലേ? അതൊക്കെ ഈ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ തളച്ചിടേണ്ടി വരുന്നത് എത്ര സങ്കടമാണെന്ന് അറിയാമോ?”

സൗമ്യ: “മാളു… നീ പറയുന്നത് എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. പക്ഷെ അവൻ അവിടെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് നിങ്ങൾക്കും കൂടി വേണ്ടിയല്ലേ?”

മാളവിക: “എന്ത് കഷ്ടപ്പാട്? പണമുണ്ടാക്കിയാൽ മാത്രം മതിയോ സൗമ്യേ? ഒരു കുഞ്ഞില്ല എന്ന സങ്കടം ഒരു വശത്ത്, കൂട്ടിന് ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ മറുവശത്ത്. ഒരു പെണ്ണ് എന്ന നിലയിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്നേഹവും കരുതലും തരാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ കല്യാണം? നാട്ടുകാർക്ക് മുന്നിൽ ജീവിക്കാനാണോ ഞാൻ ഇങ്ങനെ കഴിയുന്നത്?”

അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരുപോലെ കലർന്നിരുന്നു. ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെ ബെഞ്ചിലേക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ മാളവികയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മാളവിക: “സൗമ്യേ… നേരിട്ട് കാണാത്തതിന്റെ വിഷമം പോകട്ടെ, അവനൊന്നു മര്യാദയ്ക്ക് ഫോണിലൂടെയെങ്കിലും സംസാരിച്ചിട്ട് എത്ര കാലമായി എന്നറിയാമോ? വിളിച്ചാൽ തന്നെ ഒന്നെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും തിരക്ക് പറയും, അല്ലെങ്കിൽ ഫോൺ വെക്കാൻ നോക്കും. എന്നോട് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കാനോ, എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാനോ അവന് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത പോലെ.”

സൗമ്യ അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ അമർത്തി.

മാളവിക: “കുറച്ചു ദിവസമായി ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഫോൺ ബിസിയാണ്. പിന്നെ തിരിച്ചു വിളിക്കില്ല. രാത്രി വല്ലപ്പോഴും വിളിച്ചാൽ തന്നെ മിണ്ടാൻ ഒട്ടും വയ്യാത്ത പോലെയാണ് പെരുമാറ്റം. ഒരു വർഷമായി നേരിട്ട് കണ്ടിട്ട്… ഫോണിലൂടെ പോലും ആ സ്നേഹം കിട്ടാതാകുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെയാ സൗമ്യേ സഹിക്കുന്നത്? എന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ ഹോമിക്കപ്പെടാനുള്ളതാണോ?”

സൗമ്യ: “നീ സമാധാനപ്പെട് മാളു. അവൻ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു ജോലി ചെയ്യുന്നതിന്റെ ടെൻഷൻ ആയിരിക്കുമോ? നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുമെന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരിക്കും.”

മാളവിക: “അറിയില്ല എന്നല്ല, അവന് അറിയേണ്ട എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. സ്നേഹം കുറയുമ്പോഴാണല്ലോ മൗനം കൂടുന്നത്. ഞാനിപ്പോൾ ആർക്കും വേണ്ടാത്ത ഒരാളായി മാറിയ പോലെ എനിക്ക് തോന്നുന്നു.”

സൗമ്യ മാളവികയുടെ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ശ്രദ്ധ മാറ്റാനും പെട്ടെന്നുണ്ടായ സങ്കടത്തിൽ നിന്ന് അവളെ പുറത്തു കൊണ്ടുവരാനുമായി സൗമ്യ കോളേജിൽ നടന്ന പുതിയൊരു സംഭവം പറയാൻ തുടങ്ങി.

സൗമ്യ: “മാളു… നീ ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ച് വിഷമിക്കാതെ. നമുക്ക് ഇതിനൊരു വഴി കണ്ടെത്താം. പക്ഷെ നീ ഒരു കാര്യം അറിഞ്ഞോ? നമ്മുടെ കോളേജിലെ ആ പിടി സാർ വിനോദ് ഇല്ലേ… പുള്ളിയുടെ കാര്യം വലിയ പ്രശ്നമായിരിക്കുകയാണ്.”

മാളവിക കണ്ണുകൾ തുടച്ച് സൗമ്യയെ ഒന്ന് നോക്കി. “വിനോദ് സാറോ? എന്തുപറ്റി?”

സൗമ്യ: “വിനോദ് സാറിന്റെ നോട്ടവും പെരുമാറ്റവുമൊന്നും അത്ര ശരിയല്ലെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം നമ്മുടെ മരിയ മിസ്സിനോട് അയാൾ മോശമായി പെരുമാറി എന്നാ കേട്ടത്. മരിയ മിസ്സ് വിട്ടുകൊടുത്തില്ല, നേരെ ഹെഡ്മാസ്റ്ററുടെ അടുത്ത് പോയി കംപ്ലയിന്റ് കൊടുത്തു.”

മാളവിക: “അയ്യോ, ശരിക്കും? മരിയ മിസ്സ് പരാതിപ്പെട്ടോ?”

സൗമ്യ: “പിന്നെ! ആൾ ഇപ്പോൾ ആകെ പേടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. നീ അറിഞ്ഞില്ലേ, ഇന്ന് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ അതായിരുന്നു സംസാരം. പുള്ളി ചില കുട്ടികളോടും ലേഡി ടീച്ചർമാരോടും ഒക്കെ ഒരുമാതിരി നോട്ടമാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് നേരത്തെ പരാതിയുണ്ട്. ഇപ്പോൾ മരിയ മിസ്സ് എഴുതിത്തന്നെ പരാതി കൊടുത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഇത്തവണ അയാൾ രക്ഷപ്പെടില്ല. എച്ച്.എം അത് ഗൗരവമായിട്ടാണ് എടുത്തിരിക്കുന്നത്.”

മാളവിക ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. തനിക്കും പലപ്പോഴും വിനോദ് സാറിന്റെ സാമീപ്യം അത്ര സുഖകരമായി തോന്നിയിരുന്നില്ല. തന്റെ സങ്കടങ്ങൾക്കിടയിൽ കോളേജിലെ ഈ കാര്യങ്ങളൊന്നും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

മാളവിക: “ശരിയാണ് സൗമ്യേ, അയാൾക്ക് എല്ലാവരോടും ഒരു പ്രത്യേക തരം പെരുമാറ്റമാണ്. പക്ഷെ മരിയ മിസ്സ് ധൈര്യം കാണിച്ചത് നന്നായി.”

സൗമ്യ: “അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കാതെ പുറത്തു പറയണം. നിന്റെയും രാഹുലിന്റെയും കാര്യമായാലും, വിനോദ് സാറിനെപ്പോലെയുള്ളവരുടെ കാര്യമായാലും.”

സൗമ്യ വിനോദ് സാറിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മാളവികയുടെ മുഖത്ത് ഒരു അസ്വസ്ഥത പടർന്നു. അവൾ അല്പനേരം മൗനമായി നിന്നു, എന്നിട്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി സൗമ്യയോട് ആ രഹസ്യം പങ്കുവെച്ചു.

മാളവിക: “സൗമ്യേ, നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. അയാളുടെ നോട്ടം പണ്ടേ മോശമാണ്. നീ ആരോടും പറയരുത്, കുറച്ചു ദിവസം മുമ്പ് ലാബിൽ വെച്ച് എനിക്കും അയാളിൽ നിന്ന് ഒരു മോശം അനുഭവമുണ്ടായി.”

സൗമ്യ: (അമ്പരപ്പോടെ) “എന്ത്? എന്നിട്ട് നീ എന്താ എന്നോട് പറയാതിരുന്നത്? എന്താ ഉണ്ടായത്?”

മാളവിക: “അന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാൻ ലാബിൽ റെക്കോർഡ് ബുക്കുകൾ നോക്കുകയായിരുന്നു. കുനിഞ്ഞ് ബുക്ക് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്റെ സാരിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഇന്നർ വെയറിന്റെ സ്ട്രാപ്പ് (Strap) അല്പം പുറത്തേക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അതറിഞ്ഞില്ല. പെട്ടെന്നാണ് വിനോദ് സാർ അങ്ങോട്ട് വന്നത്.”

സൗമ്യ ആകാംക്ഷയോടെ അവളെ നോക്കി. മാളവിക തുടന്നു:

മാളവിക: “അയാൾ എന്റെ അരികിൽ വന്നിട്ട് വളരെ മോശമായ രീതിയിൽ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു, ‘മാളവിക ടീച്ചറെ… കോളേജിൽ വരുമ്പോൾ വസ്ത്രമൊക്കെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണ്ടേ? ആ സ്ട്രാപ്പ് പുറത്തുകാണുന്നത് ടീച്ചർക്ക് ഒട്ടും ചേരുന്നില്ല. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ ഒന്ന് ശരിയാക്കി തരണോ?’ എന്ന്.”

സൗമ്യ: “എന്റെ ദൈവമേ! അയാൾ അത്രയും പറഞ്ഞോ? എന്നിട്ട് നീ എന്ത് ചെയ്തു?”

മാളവിക: “സൗമ്യേ, ഞാൻ പിന്നെ അത് അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല. അയാളുടെ ഭാര്യയും പുറത്താണല്ലോ ജോലി ചെയ്യുന്നത്. അതിന്റെ ഒരു അസുഖമാണ് അയാൾക്ക്. വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്തതിന്റെയും ആ സ്നേഹം കിട്ടാത്തതിന്റെയും ഒക്കെ ഒരു നിരാശ അയാൾ മറ്റുള്ളവരോട് തീർക്കുന്നതാകാം എന്ന് ഞാൻ കരുതി.”

സൗമ്യ: “അതിന് ടീച്ചർമാരോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണോ പെരുമാറുന്നത്? ഭാര്യ കൂടെയില്ലെങ്കിൽ അത് അയാളുടെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യം. അതിന് ഇത്തരത്തിൽ തരംതാഴ്ന്ന കമന്റുകൾ അടിക്കുന്നത് ശരിയാണോ?”

മാളവിക: “ശരിയല്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, എന്റെ അവസ്ഥയും ഏതാണ്ട് അതുതന്നെയല്ലേ സൗമ്യേ? രാഹുൽ ഗൾഫിൽ, അയാൾ ഇവിടെ തനിച്ച്. ഒരാളുടെ ഏകാന്തത അയാളെ മോശക്കാരനാക്കുന്നു, എന്റെ ഏകാന്തത എന്നെ തളർത്തുന്നു. അത്രയേ ഉള്ളൂ വ്യത്യാസം. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അന്ന് അയാളോട് തർക്കിക്കാനൊന്നും നിന്നില്ല.”

സൗമ്യ: “നീ വല്ലാതെ മാറിപ്പോയി മാളു. നിന്റെ സങ്കടങ്ങൾ നിന്നെ ഒന്നിനോടും പ്രതികരിക്കാൻ വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനോദ് സാറിനെപ്പോലെയുള്ളവർക്ക് അതൊരു അവസരമാണ്. നീ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് അയാൾ വീണ്ടും ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നത്.”

മാളവിക: “എനിക്കിപ്പോൾ എന്തിനോടും ഒരു മടുപ്പാണ് സൗമ്യേ. വീട്ടിലെത്തിയാൽ രാഹുലിന്റെ ആ മുഖം മൂടിയ മൗനം, കോളേജിൽ വന്നാൽ ഇങ്ങനെയുള്ളവരുടെ ശല്യം. ഇതിനിടയിൽ എന്റെ സ്വകാര്യമായ ഇഷ്ടങ്ങളും ആവശ്യങ്ങളും ആരോട് പറയാൻ? ആര് മനസ്സിലാക്കാൻ?”

മാളവിക: “സൗമ്യേ, നീ വിശ്വസിക്കില്ല… കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഇങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. ഭയങ്കര ആക്ടീവ് ആയിരുന്നു. ഫാഷൻ ഷോകളിലും ഡാൻസിനുമൊക്കെ മുൻപന്തിയിൽ ഉണ്ടാകും. അന്ന് കുറച്ചു മോഡേൺ ആയി നടക്കാനായിരുന്നു എനിക്കിഷ്ടം. സ്ലീവ്‌ലെസ്സ് ബ്ലൗസും ജീൻസുമൊക്കെ ഇട്ടു നടന്ന ആ മാളവികയെ നിനക്ക് ഇപ്പോൾ ഊഹിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.”

സൗമ്യ: “സത്യമാണോ മാളു? നിന്നെ കണ്ടാൽ അത്രയും ബോൾഡ് ആയിരുന്നു എന്ന് തോന്നില്ലല്ലോ. നീ ഇപ്പോഴത്തെ ഈ മാളവികയെ മാത്രമേ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ.”

മാളവിക: “അതാണ് പറഞ്ഞത്… ഈ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെയാണ് എന്റെ എല്ലാ കളിയും ചിരിയും പോയത്. രാഹുലിന് ഞാൻ മോഡേൺ ആയി നടക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. അവനും അവന്റെ വീട്ടുകാരും പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് ഓരോന്നായി ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇഷ്ടമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചു, ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ സംസാരിക്കുന്നത് നിർത്തി. അവസാനം ഞാൻ എനിക്ക് തന്നെ അന്യയായി മാറി.”

സൗമ്യ: “രാഹുൽ അത്രയും സ്ട്രിക്റ്റ് ആണോ മാളു? എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ വലിയ അടുപ്പമില്ലല്ലോ.”

മാളവിക: “അതല്ലേ സങ്കടം സൗമ്യേ. ആർക്ക് വേണ്ടിയാണോ ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളെല്ലാം വേണ്ടെന്നു വെച്ചത്, അവൻ പോലും ഇന്ന് എന്നെ ഗൗനിക്കുന്നില്ല. അന്ന് ഞാൻ കാണിച്ച ആ ഒരു ബോൾഡ്നെസ്സ് ഇന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ വിനോദ് സാറിനെപ്പോലെയുള്ളവർ ആ കമന്റ് അടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അടിച്ചവന്റെ കരണക്കുറ്റി നോക്കി ഒരെണ്ണം കൊടുത്തേനെ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തിനോടും പേടിയാണ്, ഒരുതരം തളർച്ചയാണ്.”

സൗമ്യ: “മാളു, നിന്റെ ആ പഴയ സ്വഭാവം നീ പാടെ കളയരുത്. വസ്ത്രം മാറുന്നതുപോലെ മാറ്റാനുള്ളതല്ലല്ലോ നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വം. നീ ഒന്ന് സ്വയം സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങൂ. അപ്പോൾ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമേ ഈ വിനോദ് സാറൊക്കെ ഉണ്ടാക്കുന്നുള്ളൂ.”

മാളവിക: “സ്വയം സ്നേഹിക്കാൻ പോലും മറന്നു പോയി സൗമ്യേ… കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ പഴയ ആ മാളവികയെ തിരയാറുണ്ട് ഞാൻ. പക്ഷേ കാണുന്നത് ഒരു പാവയെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന ഈ അധ്യാപികയെ മാത്രമാണ്.”

സൗമ്യ ടീച്ചർ തന്റെ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി തലയിൽ കൈവെച്ചു.

സൗമ്യ: “എന്റെ മാളൂ, സമയം അഞ്ചരയായി! അഞ്ചു മണിക്ക് വരേണ്ട ബസ്സാണ്. ഇതിപ്പോ വരാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഇനി വരും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നമ്മൾ എന്തു ചെയ്യും?”

മാളവിക: “അതാ എനിക്കും പേടി. ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കണോ അതോ ജംഗ്ഷൻ വരെ നടക്കണോ? ഇനി ഓട്ടോ പോലും കിട്ടാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും. രാഹുൽ ഇപ്പൊ വിളിക്കുന്ന സമയമാണ്. വീട്ടിലെത്തിയില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അവൻ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഓരോന്ന് ചോദിച്ചു തുടങ്ങും. അവന് എന്നെ ഒട്ടും വിശ്വാസമില്ലാത്ത പോലെയാണ് പെരുമാറ്റം.”

മാളവികയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും സങ്കടം നിറഞ്ഞു. താൻ പഴയതുപോലെ ആക്ടീവ് ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു ലിഫ്റ്റ് ചോദിക്കാനോ മറ്റോ മടിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് അവൾ ഓർത്തു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് എന്തിനേയും ഭയമാണ്.

സൗമ്യ: “നീ പേടിക്കാതെ. നമുക്ക് പതുക്കെ നടക്കാം. ജംഗ്ഷനിൽ എത്തിയാൽ വല്ല ടാക്സിയോ ഓട്ടോയോ കിട്ടാതിരിക്കില്ല. വാ, നേരം വൈകിയാൽ പിന്നെ നടക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടാവും.”

അവർ ബാഗും മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് റോഡിലൂടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. വിജനമായ ആ റോഡിൽ അവരുടെ ചെരുപ്പിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം കേട്ടു.

വിജനമായ ആ റോഡിൽ പെട്ടെന്നാണ് പുറകിൽ നിന്നും ഒരു കാറിന്റെ ഹോൺ ശബ്ദം കേട്ടത്. അവർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അത് നമ്മുടെ കോളേജിലെവിനോദിന്റെ കാറായിരുന്നു.

കാർ അവർക്ക് അരികിൽ വന്ന് നിന്നു. വിനോദ് സാർ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എന്തോ ഒരു വശപ്പിശക് ഉള്ളതുപോലെ മാളവികയ്ക്ക് തോന്നി. ലാബിൽ വെച്ച് അയാൾ നടത്തിയ ആ മോശം പരാമർശം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പോലെ കടന്നുപോയി.

വിനോദ് സാർ: “എന്താ ടീച്ചർമാരെ, ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്? ബസ് കിട്ടിയില്ലേ?”

സൗമ്യ: “അതെ സാർ, അഞ്ചു മണിയുടെ ബസ് വന്നില്ല. ഇനിയിപ്പോ അടുത്ത ബസ് എപ്പോഴാണെന്ന് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ജംഗ്ഷൻ വരെ നടക്കാമെന്നു കരുതി.”

വിനോദ് സാർ: (മാളവികയുടെ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചുകൊണ്ട്) “ഈ വെയിലത്ത് എന്തിനാ നടക്കുന്നത്? ഞാൻ അങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്. രണ്ടുപേരും കയറിക്കോളൂ, ഞാൻ ജംഗ്ഷനിൽ വിടാം. മാളവിക ടീച്ചറെ… എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? കയറുന്നില്ലേ?”

സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ശരിയാക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ വിനോദ് സാർ മാളവികയുടെ നേരെ പാതിയും ചരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കുടുങ്ങിക്കിടന്ന ബെൽറ്റ് അയാൾ ശക്തിയായി താഴേക്ക് പിടിച്ചു വലിച്ചപ്പോൾ, അയാളുടെ കൈകൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി മാളവികയുടെ മാറിടത്തിൽ തട്ടി.

ആ സ്പർശനം ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ മാളവികയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവളുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു. പക്ഷേ, വിനോദ് സാർ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് മാറ്റാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ബെൽറ്റ് ശരിയാക്കുന്ന മട്ടിൽ അയാൾ തന്റെ കൈകൾ അവിടെത്തന്നെ ഒന്ന് അമർത്തി.

വിനോദ് സാർ: (വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “ഓ… സോറി ടീച്ചറെ, ഇത് വല്ലാതെ കുടുങ്ങിപ്പോയി. ഞാൻ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ ടൈറ്റാണല്ലോ ഇത്…”

മാളവിക: “അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല സാർ… സാരമില്ല. ബെൽറ്റ് ടൈറ്റായതുകൊണ്ടല്ലേ.”

അവളുടെ ആ മറുപടിയും ചിരിയും കണ്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാർ ശരിക്കും ഒന്ന് അമ്പരന്നു. മാളവിക ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വഴങ്ങുമെന്ന് അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവളുടെ അനുവാദം കിട്ടിയതോടെ അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിജയിയുടെ ഭാവം മിന്നിമറഞ്ഞു.സീറ്റ് ബെൽറ്റ് വല്ലാതെ ടൈറ്റായി ഇരുന്നത് കൊണ്ട് മാളവികയുടെ സാരിത്തലപ്പ് അല്പം നീങ്ങുകയും, ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു വരികയും ചെയ്തു. വിനോദ് സാർ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് മാളവിക കണ്ടു.

സാധാരണ ഗതിയിൽ മാളവിക അപ്പോൾ തന്നെ അത് ശരിയാക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരുതരം ലഹരി പടർന്നിരുന്നു. തന്നെ ആരോ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന തോന്നലും, അത് നൽകുന്ന ഒരു സുഖവും അവൾ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. അവൾ അത് ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, വിനോദ് സാർ നോക്കുന്നത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ അല്പം കൂടി സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

അവളുടെ ആ മൗനാനുവാദം കണ്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം വന്നു.

വിനോദ് സാർ: “മാളവിക ടീച്ചറെ… വല്ലാത്തൊരു സ്മെൽ ആണല്ലോ! ഈ പെർഫ്യൂം ഏതാണ്? കാറിനുള്ളിൽ മൊത്തം ഇതിന്റെ മണമാണ്. ഇത് എവിടുന്നാ വാങ്ങിയത്? ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ടീച്ചറുടെ ഈ സാമീപ്യം എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.”

മാളവിക തന്റെ ബ്ലൗസിന് പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ആ സ്ട്രാപ്പ് വിനോദ് സാർ നോക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും അത് മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം, ആ നോട്ടം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിരിയോടെ അയാളെ നോക്കി.

മാളവിക: “ഇതോ… ഇത് രാഹുൽ ദുബായിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ കൊണ്ടുവന്നതാണ് സാർ. പക്ഷെ അയാൾക്ക് ഇതിന്റെ മണം അത്ര ഇഷ്ടമല്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇത് അധികം ഉപയോഗിക്കാറില്ലായിരുന്നു. ഇന്ന് എന്തോ ഇത് ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് തോന്നി.”

വിനോദ് സാർ: “രാഹുലിന് ഇതിന്റെ ഗുണം അറിയില്ല ടീച്ചറെ

വിനോദ് സാർ മാളവികയുടെ തോളിലെ ആ ക്രീം സ്ട്രാപ്പിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുന്നത് പെട്ടെന്നാണ് പിന്നിലിരുന്ന സൗമ്യ മിസ്സ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. വിനോദ് സാറിന്റെ നോട്ടം അത്ര ശരിയല്ലെന്ന് തോന്നിയ സൗമ്യ, ഉടനെ സീറ്റിൽ നിന്നും ഒന്ന് ആഞ്ഞു മുന്നിലേക്ക് വന്നു.

സൗമ്യ: “അയ്യോ മാളു, നിന്റെ സ്ട്രാപ്പ് പുറത്തേക്ക് കാണുന്നുണ്ടല്ലോ! വണ്ടിയിൽ കയറിയപ്പോൾ മാറിയതാവും.”

ഇതും പറഞ്ഞ് സൗമ്യ തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി മാളവികയുടെ തോളിലെ ആ ക്രീം സ്ട്രാപ്പ് ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്ക് ഇറക്കി വെച്ച് സാരിത്തലപ്പ് കൃത്യമായി പുതപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. അതോടെ വിനോദ് സാർ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ കാഴ്ച മറഞ്ഞു.

അതുവരെ ഒരു പ്രത്യേക ആവേശത്തിൽ നോക്കിയിരുന്ന വിനോദ് സാറിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് മങ്ങി. ഒരു നല്ല കാഴ്ച പെട്ടെന്ന് ആരോ തട്ടിമാറ്റിയതുപോലെയുള്ള ഒരു നിരാശ അയാളുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. അയാൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ ഒന്ന് സീറ്റിൽ ഇളകിയിരുന്നു വെറുതെ വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

വിനോദ് സാറിന്റെ ആ മുഖത്തെ സങ്കടവും നിരാശയും മാളവിക ശരിക്കും ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ ചെറിയൊരു ഭാഗം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഇത്രയും നിരാശനാകുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി. ഒരു പുരുഷനെ തന്റെ സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് ഇത്രയധികം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്നത് അവൾക്ക് വലിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.

അവൾ വിനോദ് സാറെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് സൗമ്യ കേൾക്കാത്ത രീതിയിൽ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:

മാളവിക: “എന്താ സാർ… മുഖം പെട്ടെന്ന് വാടിപ്പോയല്ലോ?

മാളവികയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാർ വീണ്ടും അവളെ നോക്കി. അവൾ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് തന്റെ ചമ്മൽ മാറി.

സൗമ്യ ടീച്ചർ തന്റെ ബാഗ് ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് വിനോദ് സാറിനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

സൗമ്യ: “സാർ, ഇവിടെ വണ്ടി നിർത്തിക്കോളൂ. ഞാനും മാളവികയും ഇവിടെ ഇറങ്ങിക്കോളാം. ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടുന്ന് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ കൂടി വാങ്ങാനുണ്ട്.”

വിനോദ് സാർ വണ്ടി പതുക്കെ റോഡരികിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി.

സൗമ്യ ടീച്ചർ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. മാളവികയും ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി സീറ്റ് ബെൽറ്റ് അഴിച്ചു. സീറ്റ് ബെൽറ്റ് വിട്ടതോടെ അവളുടെ സാരിത്തലപ്പ് വീണ്ടും അല്പം ഒന്ന് അഴിഞ്ഞു മാറി. സൗമ്യ ശരിയാക്കി കൊടുത്ത ആ സ്ട്രാപ്പ് വീണ്ടും അല്പം പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു നിന്നു. മാളവിക അത് കണ്ടെങ്കിലും, വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെത്തന്നെയാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അത് ശരിയാക്കാൻ ധൃതി കാണിച്ചില്ല.

സൗമ്യ: “എന്നാൽ ശരി സാർ, നാളെ കാണാം. മാളൂ… വാ ഇറങ്ങാം.”

മാളവിക കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. അവൾ ഡോർ അടയ്ക്കുന്നതിന് മുൻപ് വിനോദ് സാറിനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി. സൗമ്യയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തനിക്ക് കിട്ടാതെ പോയ ആ കാഴ്ചയുടെ നിരാശ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് വീണ്ടും ഒരു കള്ളച്ചിരി വന്നു.

വിനോദ് സാർ: (പതുക്കെ മാളവികയോടായി) “ടീച്ചറെ…

.”

മാളവിക ഒരു മറുപടിയും പറഞ്ഞില്ല, പകരം ആ പഴയ കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഡോർ വലിച്ചടച്ചു. കാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ വിനോദ് സാർ കണ്ണാടിയിലൂടെ മാളവിക നടന്നു പോകുന്നത് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

റോഡരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് മാളവിക തന്റെ സാരിയും സ്ട്രാപ്പും ഒന്ന് ശരിയാക്കി.

അവർ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരു സ്റ്റേഷനറി കടയിലേക്ക് കയറി.

സാധനങ്ങൾ തിരയുന്നതിനിടയിലും സൗമ്യയുടെ മനസ്സിൽ കാറിലെ ആ സംഭവങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു.

സൗമ്യ: “മാളൂ, നീ ഇത് കേൾക്ക്. ആ വിനോദ് സാർ നിന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ സ്ട്രാപ്പ് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ശരിക്കും എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. അയാൾ അത് കണ്ടു ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. നീ എന്താ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാത്തത്?”

മാളവിക ഒരു നോട്ട്ബുക്ക് എടുത്തു തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

മാളവിക: “അയ്യോ ചേച്ചി, ഞാൻ അത് കണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ബെൽറ്റ് വലിച്ചപ്പോൾ അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാകും എന്ന് കരുതി ഞാൻ അങ്ങ് വിട്ടു.”

സൗമ്യ: “അറിയാതെ പറ്റിയതല്ല മാളൂ. അത് അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി നിർത്തിയപ്പോൾ അയാൾ നിന്റെ വയറിനടുത്ത് കൈ മുട്ടിച്ചതും ആ ബെൽറ്റിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചതുമെല്ലാം പ്ലാൻ ചെയ്തത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. നിന്റെ ആ സ്ട്രാപ്പ് ഞാൻ ശരിയാക്കിയപ്പോൾ അയാളുടെ മുഖം വാടിയത് നീ കണ്ടില്ലേ? ശരിക്കും ഒരു വല്ലാത്ത നോട്ടമായിരുന്നു അയാളുടേത്.”

മാളവിക ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു ഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു. വിനോദ് സാർ തന്നെ അത്രത്തോളം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്നത് അവളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആവേശം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മാളവിക: “സാരമില്ല ചേച്ചി, ഇനിയിപ്പോ നമ്മൾ അയാളുടെ കൂടെ എപ്പോഴും പോകുന്നില്ലല്ലോ. ചേച്ചി എന്തിനാ വെറുതെ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്?”

സൗമ്യ: “എനിക്ക് പേടി നിന്നെ ഓർത്താണ്. നീ പാവമാണ്. രാഹുൽ ആണെങ്കിൽ ദൂരെയും. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ തുടക്കത്തിലേ ശ്രദ്ധിക്കണം. എന്തായാലും ആ സ്ട്രാപ്പ് പുറത്തു വന്നപ്പോൾ അയാളുടെ ആ മുഖഭാവം… അതൊരിക്കലും എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റില്ല. അത്രയും കൊതിയോടെയാണ് അയാൾ നോക്കിയത്.”

മാളവിക പതുക്കെ ആ കടയിലെ ഗ്ലാസ്സിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം നോക്കി. അവളുടെ സാരിത്തലപ്പ് മാറ്റി ആ ക്രീം സ്ട്രാപ്പ് ഒന്ന് കാണാൻ അവൾക്ക് തന്നെ തോന്നി. വിനോദ് സാർ കൊതിച്ച ആ കാഴ്ച അവളിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം നിറച്ചു.

മാളവിക: “നമുക്ക് ഈ സാധനങ്ങൾ വേഗം ബില്ല് ചെയ്യാം ചേച്ചി. നേരം വൈകുന്നു.”

അവർ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി ബില്ല് കൊടുക്കുമ്പോൾ മാളവികയുടെ ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു. അവൾ വേഗം അത് എടുത്തു നോക്കി.

അത് വിനോദ് സാർ ആയിരുന്നു.

ബില്ല് പേയ്മെന്റ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ മാളവികയുടെ ഫോണിൽ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബെൽ മുഴങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. സ്ക്രീനിൽ വിനോദ് സാറിന്റെ പേര് കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അത് ശ്രദ്ധിച്ചതും സൗമ്യ ടീച്ചർ കയ്യിലിരുന്ന സാധനങ്ങൾ താഴെ വെച്ച് മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് നീങ്ങി നിന്നു.

സൗമ്യ: “ആരാ മാളൂ ഈ നേരത്ത്? രാഹുൽ ആണോ? അതോ ഇനി ആ വിനോദ് സാർ വല്ലതും…”

മാളവിക പെട്ടെന്ന് ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് ബാഗിനുള്ളിലേക്ക് വെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

മാളവിക: “ഏയ്… ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി, വെറുതെ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നതാ.”

സൗമ്യ: (സംശയത്തോടെ കണ്ണുചുരുക്കി നോക്കിക്കൊണ്ട്) “നീ എന്തിനാ ഇത്ര വെപ്രാളപ്പെടുന്നത്? നിന്റെ ആ കള്ളച്ചിരി കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് തോന്നി. അത് വിനോദ് സാർ തന്നെയാണല്ലേ? അയാൾ എന്താ അയച്ചത്? അയാൾക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു തീർന്നിട്ടും നിന്നെ വിടാൻ ഭാവമില്ലേ?”

മാളവിക ഒന്ന് ചമ്മി. സൗമ്യയുടെ നിശിതമായ നിരീക്ഷണം അവൾക്ക് മറച്ചു വെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മാളവിക: “അയാൾ വെറുതെ… നമ്മൾ എത്തിയോ എന്ന് ചോദിച്ചതാ ചേച്ചി. അതിന് ഇത്ര ആലോചിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു?”

സൗമ്യ: “എത്തിയോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ നമ്മൾ അയാളുടെ വീട്ടുകാരൊന്നുമല്ലല്ലോ മാളൂ. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അയാളുടെ നോട്ടവും പോക്കും ശരിയല്ലെന്ന്. അയാൾ വണ്ടിയിൽ വെച്ച് ആ സ്ട്രാപ്പ് നോക്കിയത് മുതൽ ഈ മെസ്സേജ് അയക്കുന്നത് വരെ എല്ലാം കൃത്യമായ പ്ലാനിംഗ് ആണ്. നീ ഇതിനൊന്നും മറുപടി കൊടുക്കാൻ നിൽക്കണ്ട.

സൗമ്യ: “എന്താ മാളൂ ആലോചിക്കുന്നത്? സാധനങ്ങളെല്ലാം എടുത്തോ? നമുക്ക് പോകാം.”

മാളവിക പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മയിൽ നിന്നുണർന്നു. സൗമ്യയോടൊപ്പം കടയ്ക്ക് പുറത്തിറങ്ങി.

അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് സാധനങ്ങളുമായി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. യാത്രയിലുടനീളം സൗമ്യ ടീച്ചർ ഓരോരോ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നെങ്കിലും മാളവികയുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ബാഗിനുള്ളിലെ ആ ഫോണിലായിരുന്നു.

ഓട്ടോ ആദ്യം സൗമ്യയുടെ വീടിന് മുന്നിലാണ് നിർത്തിയത്.

സൗമ്യ: “എന്നാൽ ശരി മാളൂ, നാളെ കാണാം. ഞാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും മറക്കണ്ട… ആ വിനോദ് സാറിന്റെ കാര്യം ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചേക്കണം. പിന്നെ,മറുപടി കൊടുക്കാൻ നിൽക്കണ്ട.”

മാളവിക ഒന്ന് തലയാട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്രയാക്കി. സൗമ്യ ഇറങ്ങിയതോടെ ഓട്ടോ മാളവികയുടെ വീടിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവൾ ഓട്ടോയിൽ തനിച്ചാണ്. ചുറ്റും ഇരുട്ടു പടർന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ ബാഗിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തു. ആ “Hello” മെസ്സേജ് ഇപ്പോഴും സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. അവൾ വിരലുകൾ കീബോർഡിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആ നമ്പറിലേക്ക് തിരിച്ച് എന്തെങ്കിലും അയക്കണോ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ വീടിന് മുന്നിൽ ഓട്ടോ എത്തി. വാടക കൊടുത്ത് അവൾ സാധനങ്ങളുമായി അകത്തേക്ക് കയറി.

മാളവിക ഓട്ടോയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി സാധനങ്ങളുമായി വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ രാഹുലിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി എന്തോ ഗൗരവമായി സംസാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. മാളവികയെ കണ്ടതും അവർ പെട്ടെന്ന് സംസാരം നിർത്തി.

അമ്മ അച്ഛന്റെ ചെവിയിൽ എന്തോ പതുക്കെ പറയുന്നത് മാളവികയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായില്ല. അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ എന്തോ ഒരു അസ്വാഭാവികത ഉള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

അമ്മ: “എന്താ മാളൂ, വരാൻ ഇത്രയും വൈകിയത്? ഞങ്ങൾ നിന്നെയും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.”

മാളവിക: “അത് അമ്മേ…കുറെ നേരം നോക്കി നിന്നിട്ടും ബസ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകാരണമാണ് വരാൻ ഇത്ര ലേറ്റായത്.

അവളുടെ മറുപടി കേട്ട് അച്ഛൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അകത്തേക്ക് പോയി. അമ്മ അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി.

അമ്മ: “ശരി, എന്നാൽ നീ വേഗം പോയി കുളിക്ക്. ഞാൻ പോയി കഴിക്കാനുള്ളത് എടുത്തു വയ്ക്കാം. അച്ഛനും വിശക്കുന്നുണ്ടാകും. കുളി കഴിഞ്ഞ് നീ വേഗം വരണം, തണുക്കുന്നതിന് മുൻപ് കഴിക്കാം.”

മാളവിക മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചതോടെ ഒരു വലിയ ആശ്വാസം തോന്നി. അവൾ തന്റെ ബാഗ് ടേബിളിൽ വെച്ചു. തോളിലെയും അരയിലെയും സേഫ്റ്റി പിന്നുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു. ആ കറുത്ത സാരിയുടെ ചുറ്റുകൾ അഴിച്ച് അവൾ അത് ബെഡിലേക്ക് മടക്കി വെച്ചു.

ഇപ്പോൾ അവൾ ബ്ലൗസും അടിപ്പാവാടയും മാത്രമാണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ നേരത്താണ് അവളുടെ ഫോണിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നത്. അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. അത് രാഹുലിന്റെ മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു.

രാഹുൽ: “മാളൂ, സോറി എടാ… ഭയങ്കര തിരക്കിലായിരുന്നു. നീ ഉച്ചയ്ക്ക് അയച്ച മെസ്സേജ് ഇപ്പോഴാണ് കണ്ടത്. നീ വീട്ടിൽ എത്തിയോ?”

രാഹുലിന്റെ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം മാറി ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും രാഹുൽ വീഡിയോ കോൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. സാരി അഴിച്ചു മാറ്റിയ ഈ അവസ്ഥയിൽ ഫോൺ എടുക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. എങ്കിലും തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനോട് സംസാരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ അവൾ ആ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

ഫോൺ എടുത്ത മാളവികയുടെ രൂപം കണ്ട് അവൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. സാരി പൂർണ്ണമായും അഴിച്ചുമാറ്റി, വെറും ബ്ലൗസും അടിപ്പാവാടയും മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ബ്ലൗസിനും സ്ട്രാപ്പിനും ഇടയിലൂടെ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ഭംഗി വെളിവാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഓഫീസിൽ സഹപ്രവർത്തകർക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്ന രാഹുലിന് ഇത് കണ്ട് നിയന്ത്രണം വിട്ടു. അവൻ പതുങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ പക്ഷേ കടുത്ത ദേഷ്യത്തോടെ സംസാരിച്ചു.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നിനക്ക് വട്ടാണോ? ഞാൻ ഓഫീസിലാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ? നിന്റെ ഈ വേഷം കണ്ടോ? ബ്ലൗസിന്റെ ഇടയിലൂടെ എല്ലാം കാണുന്നുണ്ട്! ഡ്രസ്സ് മാറുകയായിരുന്നു എങ്കിൽ എന്തിനാ നീ കോൾ എടുത്തത്? നിനക്ക് അല്പം പോലും ബോധമില്ലേ?”

മാളവിക പെട്ടെന്ന് തന്റെ മാറിടം കൈകൾ കൊണ്ട് മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു.

മാളവിക: “രാഹുൽ… അത്… ഞാൻ പെട്ടെന്ന് നിന്റെ കോൾ കണ്ടപ്പോൾ…”

രാഹുൽ: “നിന്റെ ഈ അശ്രദ്ധ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ആരെങ്കിലും ഇത് കണ്ടിരുന്നെങ്കിലോ? നീ വേഗം പോയി വസ്ത്രം മാറ്. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല.”

രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. മാളവിക തകർന്നുപോയി. തന്റെ ഭർത്താവിന് മുന്നിൽ സുന്ദരിയായി നിൽക്കണമെന്ന് കരുതിയത് ഇത്രയും വലിയ തെറ്റായി മാറുമെന്ന് അവൾ കരുതിയില്ല. അവൾ കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ രൂപം നോക്കി. രാഹുൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അവളുടെ വശ്യത വ്യക്തമായിരുന്നു.

അവൾ വേഗം ഒരു നൈറ്റി എടുത്ത് തലയിലൂടെ ഇട്ടു. കണ്ണ് നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നൈറ്റി ധരിച്ച ശേഷം മാളവിക ഒരിക്കൽ കൂടി രാഹുലിനെ വിളിച്ചു നോക്കി. എന്നാൽ രാഹുൽ ആ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം അവന്റെ ഒരു ടെക്സ്റ്റ് മെസ്സേജ് ഫോണിൽ തെളിഞ്ഞു: “ഇനി എന്നെ വിളിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.”

രാഹുലിന്റെ ആ മെസ്സേജ് കണ്ടതും മാളവിക ആകെ തകർന്നുപോയി.

അവൾ കുറെ ‘സോറി’ മെസ്സേജുകൾ അവന് അയച്ചു. പക്ഷേ രാഹുൽ അതൊന്നും കണ്ട ഭാവം പോലും കാണിച്ചില്ല.

അവളുടെ മെസ്സേജുകൾക്ക് ഒരു മറുപടി പോലും നൽകാൻ അവൻ തയ്യാറായില്ല.

ഈ സമയം വാതിലിൽ വീണ്ടും മുട്ട് കേട്ടു.

അമ്മ: “മാളൂ… നീ ആരോടാ ഇത്ര ദേഷ്യത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നത്? വാതിൽ തുറക്ക് മോളെ.”

കണ്ണ് തുടച്ച് മുഖത്ത് ഒരു കൃത്രിമ ചിരി വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു.

അമ്മ: “എന്താ മാളൂ ഇത്? വാതിലടച്ച് അകത്ത് എന്ത് ചെയ്യുകയാ നീ? ഞാൻ എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു. ആരോടോ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് പോലെ തോന്നിയല്ലോ?”

അമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മാളവിക പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി.

മാളവിക: “അത്… രാഹുലായിരുന്നു അമ്മേ. അവൻ ഓഫീസിലെ തിരക്കിനിടയിലാ വിളിച്ചത്. സംസാരിച്ചപ്പോൾ ചെറിയൊരു തർക്കം.

എന്തോ ജോലിത്തിരക്കുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ട് കട്ട് ചെയ്തു. അതാ എനിക്കും സങ്കടം വന്നത്.”

രാഹുൽ ദേഷ്യപ്പെട്ടത് സത്യമായതുകൊണ്ട് അവൾക്ക് അത് പറയാൻ പ്രയാസമില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ വസ്ത്രത്തിന്റെ കാര്യം അവൾ മറച്ചുവെച്ചു.

അമ്മ: “അതിനൊക്കെ എന്തിനാ മോളെ വിഷമിക്കുന്നത്? അവൻ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ, ജോലിഭാരം കാണും.

രാഹുലിന്റെ മറുപടി വരാത്തതിലുള്ള സങ്കടം ഉള്ളിലൊതുക്കി മാളവിക വേഗം കുളിക്കാൻ കയറി. തണുത്ത വെള്ളം തലയിലൂടെ ഒഴിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ചൂട് അല്പം കുറഞ്ഞു. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മുടിയോടെ ഒരു സാധാരണ ചുരിദാർ ധരിച്ച് അവൾ താഴേക്ക് ചെന്നു.

അമ്മ മേശപ്പുറത്ത് ചോറും കറികളും വിളമ്പി വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അച്ഛൻ രാഹുലിനോട് ഫോണിൽ സംസാരിച്ച ശേഷം മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം കണ്ടിട്ടാകണം, അച്ഛൻ ആ തീരുമാനം ഔദ്യോഗികമായി തന്നെ അവളോട് വിശദീകരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അച്ഛൻ: “മാളൂ, ഞാൻ രാഹുലിനോടും സംസാരിച്ചു. നമ്മുടെ ഔട്ട്‌ഹൗസ് ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർക്ക് വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അടുത്ത മാസം മുതൽ അവർ താമസം തുടങ്ങും. അത്യാവശ്യം നല്ലൊരു തുക വാടകയായി കിട്ടും,

മാളവികയ്ക്ക് ആ വാർത്ത ഒട്ടും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ അച്ഛനെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

മാളവിക: “അച്ഛാ, പണത്തിന്റെ കാര്യമല്ല. പക്ഷേ നമ്മുടെ മുറ്റത്ത് അപരിചിതരായ ആളുകൾ വന്നു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടില്ലേ?”

അച്ഛൻ: “അതൊന്നും നീ പേടിക്കണ്ട മോളെ. അവർ പണിക്കാരല്ലേ, രാവിലെ പോയാൽ രാത്രിയേ വരൂ. പിന്നെ ഔട്ട്‌ഹൗസിന് പ്രത്യേകം വഴിയുണ്ടല്ലോ. നിനക്ക് അവരെ കാണേണ്ടി പോലും വരില്ല.”

അമ്മയും അച്ഛന്റെ തീരുമാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

അച്ഛൻ:ജോസഫ് എന്റെ കൂട്ടുകാരനല്ലേ. അവന്റെ പണിക്കാർക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരിടമില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ സഹായിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ.”

മാളവികയ്ക്ക് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നി. ആ പണിക്കാർ ആരായിരിക്കും? അവരുടെ വരവ് തന്റെ സ്വൈര്യജീവിതത്തെ ബാധിക്കുമോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.

മാളവിക: “അച്ഛാ…എന്തിനാ അച്ഛാ നമ്മുടെ ഈ സമാധാനം കളയുന്നത്? നമുക്ക് ആ പണത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ. അപരിചിതരായ ആളുകൾ നമ്മുടെ പറമ്പിൽ താമസിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.”

അച്ഛൻ പെട്ടെന്ന് കയ്യിലിരുന്ന പ്ലേറ്റ് മാറ്റിവെച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. മാളവിക അച്ഛനെ ഇത്രയും ദേഷ്യത്തിൽ ഇതിനുമുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല.

അച്ഛൻ: (സീറ്റിൽ നിന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട്) “മതി മാളൂ! നീ എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വരണ്ട. ഈ വീട് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്, ഇതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാൻ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ജോസഫ് പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേൾക്കും. രാഹുലിന്റെയും നിന്റെയും അഭിപ്രായം ചോദിച്ചതല്ല ഞാൻ, എന്റെ തീരുമാനം അറിയിച്ചതാണ്.”

മാളവിക തളർന്നുപോയി. അവൾ അമ്മയെ നോക്കിയെങ്കിലും അമ്മ പേടിയോടെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.

അച്ഛൻ: (ഉച്ചത്തിൽ) “ഇനി ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരക്ഷരം മിണ്ടിപ്പോകരുത്. ഞാൻ പറയുന്നതാണ് ഈ വീട്ടിൽ നടക്കുക. നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും അടുത്ത ആഴ്ച അവർ അവിടെ താമസം തുടങ്ങും. വേണമെങ്കിൽ നീ നിന്റെ മുറിയിൽ അടച്ചിരുന്നോ, പക്ഷെ എന്റെ തീരുമാനത്തിൽ മാറ്റമില്ല!”

അത്രയും പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ ദേഷ്യത്തോടെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയി.

അച്ഛൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു പോയതിനുശേഷം മാളവിക അവിടെത്തന്നെ കുറച്ചുനേരം സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. കണ്ണുനീർ തടയാൻ അവൾ പണിപ്പെട്ടു. പകുതി കഴിച്ച ചോറ് അവൾക്ക് ഇറക്കാൻ തോന്നിയില്ല. എങ്കിലും, വീട്ടിലെ അച്ചടക്കം തെറ്റിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ പ്ലേറ്റ് കഴുകി വൃത്തിയായി വെച്ചു.

അമ്മ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അച്ഛന്റെ ദേഷ്യം കണ്ടത് കൊണ്ട് മാളവികയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വന്നില്ല. പ്ലേറ്റ് വെച്ച ശേഷം ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് ആശ്വാസമായത്. താൻ വല്ലാത്തൊരു ഒറ്റപ്പെടൽ അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. നേരത്തെ രാഹുലിനോട് കാണിച്ച ആ വേഷവും അവൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടതും, ഇപ്പോൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും എല്ലാം അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരുമിച്ച് വന്നു.

അവൾ കട്ടിലിൽ കമഴ്ന്നു കിടന്നു. ഫോൺ അപ്പോഴും അവളുടെ അരികിലുണ്ടായിരുന്നു. രാഹുലിന് അയച്ച വോയിസ് മെസ്സേജ് അവൻ കണ്ടോ എന്നറിയാൻ അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ സ്ക്രീനിൽ നോക്കി.

രാഹുൽ തന്റെ റൂമിലെത്തി ഷർട്ടൂരി മാറ്റി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ അടുത്തിരുന്ന് മദ്യപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടുകാരൻ ഗ്ലാസിലേക്ക് മദ്യം പകർന്ന് ഓരോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും രാഹുലിന്റെ മനസ്സ് അവിടെയൊന്നുമായിരുന്നില്ല.

അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ മാളവികയുടെ ആ രൂപം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വന്നു. നേരത്തെ വീഡിയോ കോളിൽ കണ്ട, ആ ബ്ലൗസിന്റെ ഇടയിലൂടെ വെളിവായ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ഭംഗിയും, ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പും, അവളുടെ ആ വശ്യമായ നോട്ടവും അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധം ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവന്റെ മനസ്സ് മാളവികയുടെ ശരീരത്തിന്റെ സുഗന്ധം ഓർത്തെടുക്കുകയായിരുന്നു.

അവളോട് ദേഷ്യപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് അവന് ഇപ്പോൾ ഉറപ്പായി. ആ വശ്യതയുടെ ലഹരി അവന്റെ തലയ്ക്ക് പിടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കൂട്ടുകാരന്റെ സംസാരത്തിനിടയിലും അവൻ ഫോണെടുത്തു. മാളവിക അയച്ച സങ്കടം നിറഞ്ഞ വോയിസ് മെസ്സേജ് അവൻ കണ്ടു.

ഡാ, ഞാൻ ഒന്ന് വീട്ടിൽ വിളിക്കട്ടെ,” എന്ന് കൂട്ടുകാരനോട് പറഞ്ഞ് രാഹുൽ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

അവിടെ ഇരുട്ടത്ത് നിന്ന് അവൻ മാളവികയെ വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തു. മാളവിക മുറിയിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഫോൺ ശബ്ദിച്ചപ്പോൾ അവൾ വേഗം കണ്ണുതുടച്ച് ഫോൺ എടുത്തു.

അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റ് ഇട്ടു. ഇപ്പോൾ അവൾ ഒരു നീല ചുരിദാറും കറുത്ത ലെഗിൻസുമാണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നീ ഉറങ്ങിയോ? എനിക്ക് നിന്നെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് തോന്നി.”

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ, അച്ഛൻ എന്നോട് വല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. ആ ഔട്ട്‌ഹൗസിൽ പണിക്കാർ വരുന്നത് എനിക്ക് വലിയ പേടിയാണ്. ഏട്ടൻ അതൊന്ന് അച്ഛനോട് പറയുമോ?”

രാഹുലിന്റെ ശ്രദ്ധ അവളുടെ വാക്കുകളിലായിരുന്നില്ല. അവൻ അവളുടെ ആ നീല ചുരിദാറിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

രാഹുൽ: “അതൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം മാളൂ. നീ ഇപ്പോൾ അതീവ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്. ആ നീല ചുരിദാർ നിന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്.”

മാളവിക: “ഏട്ടാ… ഞാൻ ഒരു സീരിയസ് കാര്യം പറയുകയല്ലേ?”

രാഹുൽ: (വികാരം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ) “പ്ലീസ് മാളൂ… എനിക്ക് വേണ്ടി നീ ഒന്ന് സഹകരിക്കണം. നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം രസകരമായി സംസാരിക്കാം

രാഹുൽ: “അതൊക്കെ പോട്ടെ മാളൂ… നീ ഇന്ന് കോളേജിൽ പോയപ്പോൾ ആ പച്ച സാരിയാണോ ഉടുത്തത്? നിന്റെ ആ സാരിയുടുത്ത ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. നിന്റെ മുലയുടെ സൈസ് ഇപ്പോൾ പണ്ടത്തേക്കാൾ കൂടിയിട്ടുണ്ടോ? ആ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അവ വല്ലാതെ മുറുകി നിൽക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. നീ ആ സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ നിന്റെ മാറിടത്തിന്റെ ആ വിടവ് ശരിക്കും കാണാമായിരുന്നു.”

രാഹുലിന്റെ ഇത്രയും തുറന്നതും പരുഷവുമായ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. സ്വന്തം ഭർത്താവ് തന്നെ ഇത്രയും നഗ്നമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അവൾക്ക് നാണവും ഒപ്പം ചെറിയൊരു അപമാനവും ഉണ്ടാക്കി.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… എന്തൊക്കെയാ ഈ ചോദിക്കുന്നത്? ആരെങ്കിലും കേട്ടാലോ?”

രാഹുൽ: “ആര് കേൾക്കാനാണ്? നീ ആ ചുരിദാർ ഒന്ന് താഴ്ത്തി പിടിച്ചേ… എനിക്ക് ഒന്ന് നോക്കണം. ആ സാരിയിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ വലിപ്പം ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നുണ്ട്.നീ ആ ടോപ്പ് പതുക്കെ ഒന്ന് വലിച്ച് നെഞ്ച് കാണിച്ചു തന്നേ… എനിക്ക് അതിന്റെ സൈസ് ഒന്ന് കൃത്യമായി കാണണം.”

രാഹുൽ വികാരം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ മാളവികയുടെ നെഞ്ചിൽ തന്നെ തറച്ചു നിന്നു. മാളവിക തന്റെ നീല ചുരിദാറിന്റെ നെക്ക് പതുക്കെ താഴ്ത്തി പിടിച്ചു.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നിന്റെ ആ ആഴം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ നിന്നെ ശരിക്കും ഒന്ന് അനുഭവിക്കണം.”

രാഹുലിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾ തന്റെ നീല ചുരിദാറിന്റെ നെക്ക് അല്പം കൂടി താഴ്ത്തി പിടിച്ച്, രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വികാരം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… എനിക്കും ഏട്ടനെ കാണാൻ കൊതിയാകുന്നു. ഏട്ടൻ വേഗം നാട്ടിൽ വരണം. ഏട്ടൻ വരുമ്പോൾ… എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടക്കണം. എന്റെ ഈ മുലകൾ ഏട്ടന് കുടിക്കാനായി ഞാൻ തരും… ഏട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ എന്നെ എടുത്തോളൂ…”

ഇത് കേട്ടപ്പോൾ രാഹുൽ ആകെ ഉത്തേജിതനായി. മാളവിക ഇത്രയും തുറന്ന് സംസാരിക്കുമെന്ന് അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

രാഹുൽ: “സത്യമാണോ മാളൂ? നീ എനിക്ക് വേണ്ടി അത് ചെയ്യുമോ? എങ്കിൽ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്ന് കാണിച്ചു തന്നേ… ആ ചുരിദാറിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് അവയെ ഒന്ന് പുറത്തെടുത്ത് എനിക്ക് കാണിച്ചു തരാമോ? പ്ലീസ് മാളൂ… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ അത് കുടിക്കാൻ തോന്നുന്നു.”

മാളവിക തന്റെ വികാരങ്ങളുടെ പരകോടിയിലായിരുന്നു. അവൾ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് അണയ്ക്കാതെ തന്നെ, രാഹുലിന്റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു കൊടുക്കാനായി ചുരിദാറിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ കൈ കടത്തി ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് പതുക്കെ താഴ്ത്താൻ തുടങ്ങി.അവൾ ഉള്ളിൽ ധരിച്ചിരുന്നത് ഒരു വെള്ള ബ്രാ (White Bra) ആയിരുന്നു. ആ നീല നിറത്തിന് താഴെ ആ വെള്ള നിറം അതീവ വശ്യമായി രാഹുലിന് തോന്നി.

രാഹുൽ: “മാളൂ… ആ വെള്ള ബ്രായിൽ നിന്റെ മാറിടങ്ങൾ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാണ്! അത് നിന്റെ ശരീരത്തിന് വല്ലാത്തൊരു എടുപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്. ആ കപ്പുകൾക്കുള്ളിൽ അവ ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുകയാണല്ലോ. നീ പതുക്കെ ആ ഹുക്ക് ഒന്ന് മാറ്റിയേ… എനിക്ക് അവയെ ഒന്ന് മുഴുവനായി കാണണം.”

മാളവികയുടെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വികാരവും ഭയവും ഒരേപോലെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തിരതല്ലി. രാഹുലിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ പതുക്കെ പുറകിലെ ഹുക്കിലേക്ക് കൈ കൊണ്ടുപോയി.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ…

രാഹുൽ: “നീ വെറുതെ പേടിക്കാതെ മാളൂ. ആ വെള്ള ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് പതുക്കെ ഒന്ന് താഴ്ത്തിയേ… നിന്റെ ആ വെളുത്ത തോളിൽ അത് പതിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല രസമാണ്. നീ ഒന്ന് കാണിച്ചേ…”

രാഹുലിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി മാളവിക പതുക്കെ ആ വെള്ള സ്ട്രാപ്പ് തോളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് നീക്കി. അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും വെളിയിലായിരുന്നു.രാഹുൽ: “മാളൂ… ഇനി ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ പോരാ. നീ ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്ക്. എനിക്ക് നിന്നെ മുഴുവനായി കാണണം. ആ നീല ടോപ്പ് പതുക്കെ തലയിലൂടെ ഊരി മാറ്റിയേ…

നിന്റെ ആ വെളുത്ത ശരീരത്തിൽ ആ വെള്ള ബ്രാ മാത്രം ഇട്ടു നിൽക്കുന്ന നിന്നെ കാണാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്ത കൊതിയാകുന്നു. പ്ലീസ്, എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് അത് അഴിക്ക്!”

മാളവികയ്ക്ക് ആകെ വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. പുറത്ത് ആരോ ഉണ്ടെന്ന ഭയം ഒരിടത്ത്, രാഹുലിന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹം മറുവശത്ത്. പക്ഷേ രാഹുലിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ അവൾക്ക് വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു.

അവൾ ഫോൺ കട്ടിലിൽ ചരിച്ചു വെച്ച് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. കറുത്ത ലെഗിൻസിനും നീല ടോപ്പിനും ഇടയിൽ അവളുടെ ഉടൽ വശ്യമായി നിഴലിച്ചു.

രാഹുൽ: “അതുതന്നെ… കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി പതുക്കെ ആ ടോപ്പ് ഊരിയെടുക്ക്. ആ വെള്ള ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പുകൾ നിന്റെ ചുമലിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണണം. വേഗം മാളൂ…”

മാളവിക പതുക്കെ തന്റെ ടോപ്പിന്റെ അറ്റത്തു പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ വയറും അരക്കെട്ടും വെളിവാകാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ടോപ്പ് തലയിലൂടെ ഊരാ

രാഹുൽ: “മാളൂ… കൈകൾ മാറ്റൂ. ആ വെള്ള ബ്രായിൽ നീ അതീവ വശ്യയാണ്. പക്ഷേ ഇത്രയും മതിയെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ആ കറുത്ത ലെഗിൻസ് കൂടി പതുക്കെ താഴേക്ക് ഊരിക്കളയൂ. എനിക്ക് നിന്നെ പൂർണ്ണമായും ഒന്ന് കാണണം.”

മാളവികയ്ക്ക് ആകെ തളർച്ച തോന്നി. എങ്കിലും രാഹുലിന്റെ ആ വികാരം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അവളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ തന്റെ കറുത്ത ലെഗിൻസിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക് പിടിച്ചു പതുക്കെ താഴേക്ക് നീക്കാൻ തുടങ്ങി.

ലെഗിൻസ് പതുക്കെ താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണപ്പോൾ, അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾക്ക് മുകളിലായി അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന കറുത്ത പാന്റീസ് വെളിവാകാൻ തുടങ്ങി. വെള്ള ബ്രായുടെയും കറുത്ത പാന്റീസിന്റെയും ആ കോമ്പിനേഷൻ കണ്ടപ്പോൾ രാഹുൽ ആവേശത്തോടെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

രാഹുൽ: “മാളൂ… ആ കറുത്ത പാന്റീസ് നിനക്ക് വല്ലാതെ ചേരുന്നുണ്ട്! നിന്റെ ആ അരക്കെട്ടിന്റെയും തുടകളുടെയും വശ്യത എനിക്ക് വർണ്ണിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. നീ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു ആ ഭാഗം കൂടി എനിക്ക് കാണിച്ചു തരാമോ?”

മാളവികയ്ക്ക് ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അഴിച്ചു മാറ്റി, തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും രാഹുലിന് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത പേടി നിറഞ്ഞു

രാഹുൽ: “മാളൂ… നിന്റെ ആ കറുത്ത പാന്റീസിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക് നിന്റെ വയറിൽ അമർന്നു കിടക്കുന്നത് കാണാൻ എന്ത് രസമാണ്. ആ വെള്ള ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് ഒന്നുകൂടി താഴ്ത്തി നിന്റെ മാറിടം എനിക്ക് കാണിച്ചു തരുമോ? നിന്റെ ആവേശം എനിക്കും അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്…”

രാഹുലിന്റെ ആ വികാരം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ മാളവിക കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ച് പതുക്കെ തന്റെ ശരീരം താലോലിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്ക് പുറത്തെ പേടിയോ പണിക്കാരെയോ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാതെ എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു. ഏട്ടൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ ശരീരം മൊത്തം വിറയ്ക്കുകയാണ്. ഏട്ടൻ എന്നെ ഇതുപോലെ കാണുന്നത് എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി.”

അവൾ ഫോണിന് മുന്നിൽ അല്പം കൂടി അടുത്ത് നിന്ന്, തന്റെ വികാരങ്ങൾ മുഴുവൻ രാഹുലിന് മുന്നിൽ പ്രകടിപ്പിച്ചു. ആ നീല ചുരിദാറും ലെഗിൻസും താഴെ കിടക്കുന്നു. അവൾ ഇപ്പോൾ ആ വെള്ള ബ്രായിലും കറുത്ത പാന്റീസിലും തന്റെ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.

രാഹുൽ: “മാളൂ… ആ വെള്ള ബ്രാ മാത്രം പോരാ. നീ ആ കറുത്ത പാന്റീസും കൂടെ പതുക്കെ താഴേക്ക് ഊരിക്കളഞ്ഞേ… എനിക്ക് നിന്നെ പൂർണ്ണമായും ഒന്ന് കാണണം. നിന്റെ ആ നഗ്നമായ രൂപം കാണാൻ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്ത കൊതി തോന്നുന്നു.”

മാളവികയ്ക്ക് ആകെ വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം ഇപ്പോൾ തറയിൽ കിടക്കുകയാണ്. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആവേശം തിരതല്ലുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പൂർണ്ണ നഗ്നയാകാൻ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു മടി തോന്നി.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… ഇത്… ഇത് ശരിയാണോ? എനിക്ക് വല്ലാത്ത നാണം തോന്നുന്നു. ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ?”

രാഹുൽ: (വികാരം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ) “ആര് കാണാനാണ് മാളൂ? നീ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടതല്ലേ… നിന്റെ ഭർത്താവല്ലേ ഞാൻ? പതുക്കെ ആ പാന്റീസ് താഴേക്ക് ഊര്. നിന്റെ ആ വെളുത്ത തുടകളും നിന്റെ വശ്യതയും എനിക്ക് ഒന്ന് ആസ്വദിക്കണം. പ്ലീസ് മാളൂ… എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത് ചെയ്യില്ലേ?”

രാഹുലിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മാളവിക പതുക്കെ ആ കറുത്ത പാന്റീസിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ വിരലുകൾ കോർത്തു. അവൾ പതുക്കെ അത് താഴേക്ക് നീക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ വെളുത്ത തുടകളിലൂടെ ആ കറുത്ത തുണി പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു വീണു.

ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് മുകളിൽ ആ വെള്ള ബ്രാ മാത്രമാണുള്ളത്. താഴെ അവൾ പൂർണ്ണ നഗ്നയായിരുന്നു.

രാഹുൽ: “സൂപ്പർ! മാളൂ… നീ അതീവ സുന്ദരിയാണ്. നിന്റെ ആ അരക്കെട്ടിന്റെയും തുടകളുടെയും ഭംഗി കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു. നീ പതുക്കെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു ആ ഭാഗം കൂടി എനിക്ക് കാണിച്ചു തരാമോ?”

മാളവിക തന്റെ ആവേശം അടക്കാനാവാതെ ഫോണിന് മുന്നിൽ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി നിറവേറ്റുമ്പോൾ അവൾ മറ്റൊരു ലോകത്തായിരുന്നു.

അവൾ ആ വെള്ള ബ്രായിൽ മാത്രം നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവന് തന്റെ ആവേശം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

രാഹുൽ: “മാളൂ… ആ വെള്ള ബ്രാ കൂടി ഇനി അവിടെ എന്തിനാ? അതും കൂടി പതുക്കെ ഒന്ന് അഴിച്ചു മാറ്റിക്കേ… എനിക്ക് നിന്നെ ഈ ഭൂമിയിൽ പിറന്ന ആ പഴയ രൂപത്തിൽ ഒന്ന് കാണണം. നിന്റെ ആ മുലക്കണ്ണുകൾ ആ സ്ക്രീനിൽ ഒന്ന് മുട്ടിച്ചേ… എനിക്ക് അവയെ ഒന്ന് തൊടാൻ തോന്നുന്നു.”

മാളവികയുടെ ശ്വാസം വല്ലാതെ ഉയർന്നു താണു. ശരീരത്തിൽ ഇപ്പോൾ ആകെ ആ ഒരു വെള്ള തുണി മാത്രമാണുള്ളത്. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ വികാരം നിറഞ്ഞ ഈ ആവശ്യത്തിന് മുന്നിൽ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ പുറകിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ആ വെള്ള ബ്രായുടെ ഹുക്ക് തിരഞ്ഞു.

രാഹുൽ: “അതുതന്നെ… പതുക്കെ… ഓരോ ഹുക്കായി അഴിക്ക്. ആ സ്ട്രാപ്പ് നിന്റെ തോളിൽ നിന്ന് പതുക്കെ താഴേക്ക് വീഴുന്നത് എനിക്ക് കാണണം. മാളൂ… നീ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത് ചെയ്യുന്നതിൽ എനിക്ക് വലിയ അഭിമാനമുണ്ട്.”

മാളവിക തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചുകൊണ്ട് ആ ഹുക്ക് പതുക്കെ തുറന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ആ വെള്ള ബ്രാ പതുക്കെ അടർന്നു മാറി താഴേക്ക് വീണു. ഇപ്പോൾ അവൾ പൂർണ്ണമായും നഗ്നയായിരുന്നു. അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങളും വെളുത്ത ശരീരവും ആ മുറിയിലെ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി.

രാഹുൽ: “ദൈവമേ… മാളൂ… നീ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെയുണ്ട്! നിന്റെ ആ മാറിടത്തിന്റെ വലിപ്പവും ആ വശ്യതയും… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ നാട്ടിൽ വന്ന് നിന്നെ ശരിക്കും ഒന്ന് അനുഭവിക്കണം എന്ന് തോന്നുന്നു.”

മാളവിക തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരം കൈകൾ കൊണ്ട് മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ രാഹുൽ വീണ്ടും നിർബന്ധിച്ചു: “കൈകൾ മാറ്റൂ മാളൂ… എനിക്ക് നിന്നെ മുഴുവനായി കാണണം. ആ ജനലിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് നീങ്ങി നിന്നേ… എനിക്ക് വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നെ ഒന്ന് കൂടി വ്യക്തമായി കാണണം.”

പൂർണ്ണ നഗ്നയായി നിൽക്കുന്ന മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ നാണവും വികാരവും ഇഴചേർന്നു നിൽക്കുകയാണ്. തന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ അവന് മുന്നിൽ തുറന്നു കാട്ടിയപ്പോൾ അവളിലും ഒരു കൗതുകം ഉണർന്നു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, അതീവ നാണത്തോടെ ചോദിച്ചു.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… ഞാൻ… ഞാൻ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം ചെയ്തില്ലേ. എനിക്ക്… എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ ആ ഭാഗം ഒന്ന് കാണിച്ചു തരാമോ? ഏട്ടനെ ആ രൂപത്തിൽ കാണാൻ എനിക്കും ഇപ്പോൾ വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നുന്നു.”

മാളവികയുടെ ഈ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ രാഹുൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

രാഹുൽ: “പിന്നെന്താ മാളൂ… നിനക്ക് കാണിച്ചു തരാൻ എനിക്ക് മടിയൊന്നുമില്ല.

രാഹുൽ: “ദാ നോക്കിക്കോ മാളൂ… നിനക്ക് വേണ്ടിയുള്ള നിന്റെ ഏട്ടന്റെ സ്നേഹം!”

രാഹുൽ തന്റെ നഗ്നത മാളവികയ്ക്ക് മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അവൾ അത്ഭുതത്തോടെയും നാണത്തോടെയും കൈകൊണ്ട് വായ പൊത്തി. അവൾ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഒരാളെ ഇത്രയും നഗ്നനായി ഇത്രയും അടുത്തുനിന്ന് കാണുന്നത്.

രാഹുൽ: “എങ്ങനെയുണ്ട് മാളൂ? നിനക്ക് ഇത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?

വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, കണ്ണുകളിൽ കാമത്തിന്റെ തിളക്കത്തോടെ അവൾ രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞു:

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ ഏട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് വരണമെന്ന് തോന്നുന്നു. സ്ക്രീനിൽ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് മതിയാകുന്നില്ല. എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ ആ അണ്ടി എന്റെ വായിലിട്ടു ഒന്ന് ഊമ്പാൻ… അതൊന്ന് നുണയാൻ ഭയങ്കരമായ കൊതിയാകുന്നു… അത്രയ്ക്ക് ആവേശമാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.”

മാളവിക ഇത്രയും പച്ചയായി സംസാരിക്കുമെന്ന് രാഹുൽ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ ആകെ സ്തംഭിച്ചു പോയി, ഒപ്പം അവന്റെ ആവേശം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നീ ഇത്രയും റൊമാന്റിക് ആണോ? നിന്റെ ആ കൊതി ഞാൻ നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ തീർത്തു തരാം. നിന്റെ ആ നാവു കൊണ്ട് നീ അത് ചെയ്യുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്ത് സുഖമായിരിക്കും എന്നറിയാമോ? നീ പതുക്കെ നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് നനച്ചേ… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അത് കാണണം.”

മാളവിക തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ നനച്ച് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി വികാരം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അവൾ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി, ആ നീല ചുരിദാർ നിലത്ത് ഉപേക്ഷിച്ച് നിൽക്കുന്ന ആ അവസ്ഥയിൽ അവളുടെ ഓരോ വാക്കും രാഹുലിനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

രാഹുൽ: “സൂപ്പർ! നീ അത് പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് വല്ലാത്ത അനുഭൂതിയാണ്. നീ പതുക്കെ നിന്റെ വിരലുകൾ താഴെ നിന്റെ ആ വശ്യതയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ…

രാഹുൽ തന്റെ ഫോൺ ക്യാമറ കൃത്യമായി സെറ്റ് ചെയ്ത്, മാളവികയ്ക്ക് വ്യക്തമായി കാണാവുന്ന രീതിയിൽ തന്റെ അണ്ടിയിൽ പിടിച്ച് വാണം വിടാൻ

തുടങ്ങി. സ്ക്രീനിലൂടെ ആ കാഴ്ച കണ്ട മാളവികയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവൾ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി, തന്റെ മാറിടങ്ങൾ കൈകൾ കൊണ്ട് താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ആവേശത്തോടെ ആ ദൃശ്യം നോക്കി നിന്നു.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നോക്ക്… നിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. നീ ഇത് വായിലിട്ടു നുണയുന്നത് സങ്കൽപ്പിച്ചാണ് ഞാൻ ഇത് ചെയ്യുന്നത്. നിന്റെ ആ നഗ്നമായ ശരീരം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് ആവേശമാണ്!”

മാളവിക തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു. രാഹുലിന്റെ കൈകളുടെ ചലനം വേഗത്തിലാകുമ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസഗതിയും വർദ്ധിച്ചു. അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിലൂടെ പതുക്കെ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… അത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത കൊതിയാകുന്നു. ഏട്ടന്റെ കൈകൾ ചലിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു തരിപ്പ് തോന്നുന്നു. വേഗം… ഏട്ടാ… എനിക്ക് അത് കാണണം!”

രാഹുൽ കണ്ണുകൾ അടച്ച് മാളവികയുടെ പേര് വിളിച്ചു കൊണ്ട് ആവേശത്തോടെ സ്വയംഭോഗം തുടർന്നു. മാളവിക സ്ക്രീനിനോട് ചേർന്ന് നിന്ന്, തന്റെ നഗ്നത അവനെ കാണിച്ചുകൊണ്ട് ആ നിമിഷം ആസ്വദിച്ചു.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നീ പതുക്കെ ആ കട്ടിലിൽ ഒന്ന് ഇരിക്കൂ. നിന്റെ ആ വെളുത്ത തുടകൾ രണ്ട് വശത്തേക്കും നന്നായി ഒന്ന് അകത്തി വെച്ച് നിന്റെ ആ പൂറ് എനിക്ക് കൃത്യമായി ഒന്ന് കാണിച്ചു തന്നേ… എനിക്ക് അതിന്റെ ആ വശ്യത ഒന്ന് ആസ്വദിക്കണം. പ്ലീസ് മാളൂ, മടിക്കാതെ ഒന്ന് കാണിക്കൂ…”

മാളവികയുടെ ശരീരം ആവേശത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിന്റെ മധ്യഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. തന്റെ നഗ്നമായ തുടകൾ അവൾ രണ്ട് വശത്തേക്കും പരമാവധി അകത്തി വെച്ചു. സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നാണത്തോടെ അവൾ തന്റെ വശ്യത വെളിപ്പെടുത്തി.

രാഹുൽ: “അതുതന്നെ! മാളൂ… നിന്റെ ആ പൂറ് കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാണ്. ആ വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ അത് ഒരു വിടർന്ന പൂവ് പോലെ ഇരിക്കുന്നു. നീ പതുക്കെ നിന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അതിന്റെ ഇതളുകൾ ഒന്ന് വിടർത്തി പിടിക്കൂ… എനിക്ക് അതിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ നനവും ചുവപ്പും ഒന്ന് കാണണം. വേഗം മാളൂ, എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല!”

മാളവിക തന്റെ വിരലുകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾ തന്റെ യോനീദളങ്ങൾ പതുക്കെ വിടർത്തി രാഹുലിന് നേരെ പിടിച്ചു. രാഹുൽ സ്ക്രീനിൽ നോക്കി ആവേശത്തോടെ വാണം വിടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കും തന്റെ വികാരം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് തന്റെ വിരലുകൾ അവിടെ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… എനിക്ക് ഇത് ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു നീറ്റലാണ്. ഏട്ടൻ വരുമ്പോൾ എന്റെ ഈ പൂറ് ഒന്ന് നക്കി തരാമോ? എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ നാവുകൊണ്ട് അവിടെ ഒന്ന് തൊടണം… ഏട്ടൻ അത് നുണയുന്നത് എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല.”

ഇത് കേട്ടപ്പോൾ രാഹുൽ ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച അവസ്ഥയിലായി. അവൻ തന്റെ കൈകളുടെ വേഗത കൂട്ടി.

രാഹുൽ: “പിന്നെന്താ മാളൂ… ഞാൻ നാട്ടിൽ വന്നാൽ നിന്നെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി നിന്റെ ആ വെളുത്ത തുടകൾ വിടർത്തി വെച്ച്, നിന്റെ ആ പൂറിലെ ഓരോ തുള്ളിയും ഞാൻ നക്കി എടുക്കും. നിന്റെ ആ നനവ് എന്റെ നാവുകൊണ്ട് ഞാൻ നുണയും. നിന്നെ ഞാൻ അന്ന് സ്വർഗ്ഗം കാണിക്കും മാളൂ…”

രാഹുലിന്റെ ആ പച്ചയായ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മാളവിക കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവിടെ പതുക്കെ തലോടാൻ തുടങ്ങി. ഭർത്താവിന്റെ നാവു തന്റെ രഹസ്യഭാഗത്ത് സ്പർശിക്കുന്നത് അവൾ സ്വപ്നം കണ്ടു.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നിന്റെ ആ ചുണ്ടുകൾ കാണാൻ എന്ത് രസമാണ്. നീ പതുക്കെ നിന്റെ വിരലുകൾ ഒന്ന് നുണയുന്നത് എനിക്ക് കാണണം. നീ അത് ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാൻ വരുന്നത് വരെ നിനക്ക് എന്നെ ഓർക്കാം.”

രാഹുലിന്റെ ആഗ്രഹം കേട്ടതും മാളവിക തന്റെ വിരലുകൾ പതുക്കെ വായിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ വിരലുകൾ നനച്ചു. രാഹുലിന്റെ അണ്ടി വായിലിട്ട് നുണയുന്നത് സങ്കൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് തന്റെ വിരലുകൾ ആവേശത്തോടെ ഊമ്പി.

അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഉയർന്നു താണുകൊണ്ടിരുന്നു. താഴെ തുടകൾ ഇപ്പോഴും അകന്നുതന്നെയായിരുന്നു.

മാളവിക: (വിരലുകൾ വായിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് പിച്ചിച്ചീന്തിയ ശബ്ദത്തിൽ) “രാഹുലേട്ടാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഏട്ടനെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യാനേ പറ്റുന്നുള്ളൂ… ഇത് ഏട്ടന്റേതാണെന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ നുണയുന്നത്.”

രാഹുൽ തന്റെ കൈകളുടെ വേഗത പരമാവധി കൂട്ടി. മാളവിക നഗ്നയായി ഇരുന്ന് വിരലുകൾ നുണയുന്ന ആ കാഴ്ച അവനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

വിരലുകൾ വായിലിട്ട് ഊമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവൾ, രാഹുലിന്റെ അടുത്ത നിർദ്ദേശത്തിനായി കാതോർത്തു.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നിന്റെ വിരലുകൾ ഇപ്പോൾ നന്നായി നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ. ആ രണ്ട് വിരലുകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ… നിന്റെ ആ വിടർന്ന പൂറ്റിലേക്ക് ആ വിരലുകൾ പതുക്കെ കയറ്റി എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നേ. നീ അത് ചെയ്യുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത ആവേശമാണ്.”

മാളവിക തന്റെ വായിൽ നിന്ന് വിരലുകൾ എടുത്തു. അവ ഉമിനീര് കൊണ്ട് നന്നായി നനഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ നഗ്നമായ തുടകൾ ഒന്നുകൂടി അകത്തി വെച്ചു. സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് കണ്ണുകൾ നട്ടു കൊണ്ട്, അവൾ തന്റെ രണ്ട് വിരലുകൾ പതുക്കെ പൂറ്റിലേക്ക് കയറ്റി.

മാളവിക: “ഹാ… രാഹുലേട്ടാ… എനിക്ക് വല്ലാതെ നീറുന്നു… ഏട്ടന്റെ വിരലുകളാണെന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ ഇത് ചെയ്യുന്നത്. ഏട്ടാ… നോക്ക്… ഞാൻ ഏട്ടന് വേണ്ടിയാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്.”

അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ ഉള്ളിലേക്കും പുറത്തേക്കും ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്ത് വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റമായിരുന്നു. ഓരോ തവണ വിരലുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോഴും അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ആ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ നഗ്നതയും ചലനങ്ങളും അതീവ വ്യക്തമായിരുന്നു.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… എനിക്ക് ഇനി വയ്യ… ഏട്ടൻ എന്നാണ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്? എന്നാണ് ഏട്ടൻ എന്റെ ഈ മുലകൾ രണ്ടും മാറി മാറി കുടിക്കാൻ വരുന്നത്?

അവളുടെ ആ പച്ചയായ ചോദ്യം കേട്ടതും രാഹുൽ ആവേശം കൊണ്ട് വിറച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈകളുടെ വേഗത പരമാവധി കൂട്ടി.

രാഹുൽ: “മാളൂ… നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കല്ലേ… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ വിമാനം കയറി നിന്റെ അടുത്ത് വരാൻ തോന്നുന്നു. ഞാൻ വരുമ്പോൾ നിന്റെ ആ മാറിടങ്ങളിൽ മുഖം അമർത്തി, ആ മുലക്കണ്ണുകൾ കടിച്ചു പിടിച്ച് നിന്റെ ആ പാൽ മുഴുവൻ ഞാൻ കുടിച്ചു തീർക്കും. നിന്നെ ഞാൻ ശ്വാസം മുട്ടിക്കും മാളൂ… അത്രയ്ക്ക് കൊതിയാണ് എനിക്ക്!”

മാളവിക തന്റെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും അമർത്തിപ്പിടിച്ച് സ്ക്രീനിലേക്ക് കാട്ടിക്കൊടുത്തു. തന്റെ ഭർത്താവ് തന്റെ ശരീരത്തെ കുറിച്ച് വർണ്ണിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ആവേശം അടക്കാനായില്ല.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… എനിക്ക് അത് കാണുമ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല! ഏട്ടന് ഇപ്പോൾ വരികയാണോ? എങ്കിൽ അത് കളയല്ലേ… അത് എന്റെ വായിലേക്ക് തരാമോ? എനിക്ക് അത് മുഴുവൻ കുടിക്കണം! ഏട്ടന്റെ ആ സ്നേഹം എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് എടുക്കാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്ത കൊതിയാകുന്നു… പ്ലീസ് ഏട്ടാ…”

രാഹുൽ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച്, പല്ലുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ച് തന്റെ വേഗത കൂട്ടി.

രാഹുൽ: “മാളൂ… ഇതാ വരുന്നു! നീ വായ പൊളിച്ചു പിടിച്ചോ… നിന്റെ ആ വെളുത്ത മുഖം നിറയെ എനിക്ക് ഇത് ഒഴിച്ച് തരണം! നീ അത് നുണഞ്ഞു കുടിക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണണം!”

രാഹുൽ സ്ക്രീനിന് നേരെ ആവേശത്തോടെ നീങ്ങി. മാളവിക തന്റെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഫോൺ പിടിച്ച്, വായ പതുക്കെ തുറന്ന് ആ ദൃശ്യം ആസ്വദിക്കാൻ തയ്യാറായി നിന്നു. അവൾ തന്റെ നാവു പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നീട്ടി.

രാഹുൽ: “മാളൂ… എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ എന്റെ ആവേശം ഇപ്പോഴും അടങ്ങിയിട്ടില്ല. നീ പതുക്കെ ആ കട്ടിലിൽ ഒന്നുകൂടി മലർന്നു കിടന്നേ. എന്നിട്ട് നിന്റെ ആ മുലകളും പൂറും എനിക്ക് ഒന്നുകൂടി ശരിക്കും കാണിച്ചു തന്നേ. എനിക്ക് നിന്നെ ആ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി ആസ്വദിക്കണം. പ്ലീസ് മാളൂ… ആ ഫോൺ കുറച്ചുകൂടി താഴേക്ക് പിടിച്ച് നിന്റെ ആ വശ്യത മുഴുവൻ എനിക്ക് കാട്ടിത്തന്നേ.”

മാളവിക അപ്പോഴും ആ ലഹരിയിൽ തന്നെയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്നു. തന്റെ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും മുലകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് കാലുകൾ രണ്ട് വശത്തേക്കും പരമാവധി അകത്തി വെച്ച്, തന്റെ ആ വിടർന്ന പൂറ് രാഹുലിന് കാണാൻ പാകത്തിൽ ഫോൺ ചരിച്ചു പിടിച്ചു.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… ഇതാ… ഏട്ടന് വേണ്ടിയുള്ളതാണ് ഇതെല്ലാം. നോക്കൂ… ഏട്ടന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഇത് എത്രമാത്രം നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന്…”

അവൾ തന്റെ ഒരു വിരൽ പതുക്കെ അവിടെ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് രാഹുലിനെ കാണിച്ചു. രാഹുൽ ആർത്തിയോടെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

തന്റെ വികാരങ്ങൾ അടക്കാനാവാതെ നിൽക്കുന്ന രാഹുൽ പെട്ടെന്ന് ഗൗരവത്തിലായി. സ്ക്രീനിൽ നോക്കി അവൻ മാളവികയോട് പറഞ്ഞു:

രാഹുൽ: “മാളൂ, നീ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രം ധരിക്ക്. എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് വിളിക്കുന്നുണ്ട്, അത്യാവശ്യ കാര്യമാണ്. നീ ഇപ്പോൾ പോയി കിടന്നുറങ്ങൂ. ബാക്കി നമുക്ക് നാളെ സംസാരിക്കാം. രാവിലെ ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാം.”

മാളവികയ്ക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു നിരാശ തോന്നി. തന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ അവന് മുന്നിൽ തുറന്നു കാട്ടി, വികാരത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അവൻ പെട്ടെന്ന് കോൾ കട്ട് ചെയ്യാൻ പറയുന്നത്.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… ഇപ്പോൾ തന്നെ വേണോ? എനിക്ക് ഏട്ടനോട് ഇനിയും സംസാരിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു…”

രാഹുൽ: “അതെ മാളൂ, അവൻ എന്നെ കുറെ നേരമായി വിളിക്കുന്നു. നീ പേടിക്കാതെ കിടന്നോ. ഗുഡ് നൈറ്റ്!”

രാഹുൽ പെട്ടെന്ന് വീഡിയോ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. മാളവിക പൂർണ്ണ നഗ്നയായി ആ കട്ടിലിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. തറയിൽ കിടക്കുന്ന തന്റെ നീല ചുരിദാറും വെള്ള ബ്രായുമെല്ലാം നോക്കി അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവൾ കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്നു തന്റെ വലതുവശത്തെ മുല പതുക്കെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു.

അവൾ തന്റെ തല അല്പം താഴ്ത്തി, വിറയ്ക്കുന്ന നാവ് പുറത്തേക്ക് നീട്ടി ആ മുലക്കണ്ണ് പതുക്കെ നക്കി. അത് പതുക്കെ ചപ്പാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ഞരക്കം പുറത്തുവന്നു.

മാളവിക: “ഹമ്മ്… രാഹുലേട്ടന് പകരം എനിക്ക് തന്നെ ഇത് ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നുണ്ടല്ലോ…”

അവൾ കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ച്, തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ മുലക്കണ്ണിൽ വട്ടം വരയ്ക്കുകയും ആർത്തിയോടെ അത് നുണയുകയും ചെയ്തു.

മാളവിക തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ആവേശത്തോടെ സെൽഫി ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്തു. സ്‌ക്രീനിൽ തെളിയുന്ന തന്റെ തന്നെ നഗ്നമായ രൂപം കണ്ട് അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഉന്മാദം തോന്നി. കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന്, ഒരു കൈകൊണ്ട് മുല ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച്, നാവുകൊണ്ട് മുലക്കണ്ണിൽ തൊടുന്ന ആ വശ്യമായ ദൃശ്യം അവൾ ക്യാമറയിൽ നോക്കി ആസ്വദിച്ചു.

അവൾ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വികാരം നിറഞ്ഞ മുഖഭാവത്തോടെ പല പോസുകളിൽ ഫോട്ടോകൾ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ ഫ്ലാഷ് അടിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ നഗ്നമേനി കൂടുതൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി.

സെൽഫികൾ എടുത്തുകഴിഞ്ഞതും മാളവിക ആവേശത്തോടെ ഫോണിലെ ഗാലറി തുറന്നു. തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അംശവും ക്യാമറയിൽ പതിഞ്ഞത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഗാലറിയിലെ ഓരോ ഫോട്ടോയും അവൾ വലുതാക്കി നോക്കി. തന്റെ വെളുത്ത തുടകളും, നാവുകൊണ്ട് തഴുകുന്ന ആ മുലക്കണ്ണുകളും, പിന്നെ അതീവ വശ്യമായി വിടർത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന പൂറും എല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ അവളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ലഹരി പടർന്നു. സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ ആ സൗന്ദര്യം അവളെ ഒന്നുകൂടി ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.

അവൾ കട്ടിലിൽ ഒന്നുകൂടി മലർന്നു കിടന്ന്, ഫോണിലെ തന്റെ തന്നെ നഗ്നചിത്രങ്ങൾ നോക്കിക്കൊണ്ട് മറു കൈ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആ ഫോട്ടോകൾ തരുന്ന ആവേശം രാഹുലിന്റെ വീഡിയോ കോളിനേക്കാൾ വലുതാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

അവൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്റെ രണ്ടു വിരലുകൾ ആ നനഞ്ഞ പൂറ്റിലേക്ക് പതുക്കെ ഇറക്കി.

ആദ്യത്തെ സ്പർശനത്തിൽ തന്നെ അവളിൽ നിന്ന് ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം പുറത്തുവന്നു. വിരലുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുന്നതിനനുസരിച്ച് അവൾ തന്റെ ഇടുപ്പ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. ഫോണിലെ ഫോട്ടോകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ ആവേശത്തോടെ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

മാളവിക: “ഹമ്മ്… രാഹുലേട്ടാ…

വിരലുകളുടെ ആ ചലനം അവളുടെ ശരീരത്തെ വില്ലുപോലെ വളച്ചു. ഓരോ തവണയും വിരലുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ആ മുറിയിൽ അവളുടെ ചെറിയ ഞരക്കങ്ങൾ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

കുറേനേരം ആ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തന്റെ ഉള്ളിലെ വശ്യതയെ താലോലിച്ചപ്പോൾ മാളവികയുടെ ശരീരം പൂർണ്ണമായും അയഞ്ഞു. അവളുടെ ശ്വാസം മുറുകുകയും കണ്ണുകൾ മേലോട്ട് തിരുകുകയും ചെയ്തു. പെട്ടെന്ന്, ഒരു വലിയ വിറയലോടെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും വെള്ളം അണപൊട്ടി ഒഴുകി.

ആ നനവ് കട്ടിലിലെ വിരിപ്പിലേക്കും അവളുടെ തുടകളിലേക്കും പടരുന്നത് അവൾ ഒരു നിർവൃതിയോടെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ ഇപ്പോഴും ആ നനവിൽ കുതിർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.

മാളവിക ശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കിടന്നു. അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നിലത്തു കിടന്ന തന്റെ പാൻറ് കയ്യിലെടുത്ത അവൾ, അത് ധരിക്കുന്നതിന് പകരം തന്റെ തുടകളിലും പൂറ്റിലും പറ്റിയിരുന്ന ആ നനവ് ആ തുണി കൊണ്ട് പതുക്കെ തുടച്ചെടുത്തു. ആ പ്രവർത്തി ചെയ്യുമ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വശ്യമായ പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു.അതിനുശേഷം, അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടന്ന തന്റെ തലമുടി ഉയർത്തിക്കെട്ടി, ആ വശ്യമായ ചിരിയോടെ തന്നെ അവൾ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ബാത്റൂമിൽ കയറി

ബാത്റൂമിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ അവൾ തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ചു

ബാത്റൂമിൽ കയറിയ മാളവിക ഷവറിലെ തണുത്ത വെള്ളം തുറന്നുവിട്ടു. ആ തണുപ്പ് അവളുടെ ചൂടുപിടിച്ച ദേഹമാകെ പടർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. വിനോദ് സാർ ജനലിലൂടെ കണ്ട ആ വന്യമായ വികാരത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളെല്ലാം അവൾ ആ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ കഴുകിക്കളഞ്ഞു.

കട്ടിലിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ പഴയ തോർത്ത് എടുത്തു അവൾ തന്റെ ദേഹം ആകെ തുടച്ചു. നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ തോർത്ത് കൊണ്ട് ഒപ്പി.മാളവിക ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ ഉടനെ ചെയ്തത് മുറിയിലെ വെട്ടം കെടുത്തുകയായിരുന്നു.മുറിയിലെ വെട്ടം അണഞ്ഞതോടെ ആ ഇരുട്ടിൽ മുറിക്കുള്ളിലെ ചൂട് വല്ലാതെ കൂടുന്നത് മാളവികയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ദേഹം കഴുകി വന്നിട്ടും, ഉള്ളിലെ ആകെപ്പാടെയുള്ള വെപ്രാളം കാരണം അവൾ വല്ലാതെ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. കാറ്റ് കിട്ടാനായി അവൾ പതുക്കെ ജനലിനടുത്തേക്ക് നടന്ന് കർട്ടൻ വകഞ്ഞുമാറ്റി.

തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ നഗ്നമായ മേനിയിൽ ആഞ്ഞുപതിച്ചു. തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ കഴുകി വന്ന ശരീരത്തിൽ ആ കാറ്റ് തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് കൂടി വിറച്ചു. തോർത്ത് കൊണ്ട് തുടച്ചിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഇപ്പോഴും ആ തണുപ്പിന്റെ സ്പർശമുണ്ടായിരുന്നു.

ആ തണുത്ത കാറ്റ് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് മാളവിക പതുക്കെ കട്ടിലിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ദേഹമാകെ ഒരു തളർച്ചയും അതേസമയം വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയും അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. കുറച്ചുനേരം അവിടെയൊന്ന് കിടക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചാണ് അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് മലർന്നു വീണത്.

തണുത്ത കാറ്റ് ജനലിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ നഗ്നമേനിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് ആ കട്ടിലിൽ കിടന്ന മാളവിക എപ്പോഴാണ് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണതെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞതേയില്ല. ശരീരത്തിന്റെ തളർച്ചയും രാത്രിയിലെ വികാരവിക്ഷോഭങ്ങളും അവളെ അത്രമേൽ ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിലേക്ക് നയിച്ചിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് അമ്മയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി കേട്ടാണ് അവൾ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റത്. പരിഭ്രമത്തോടെ അവൾ സൈഡ് ടേബിളിലിരുന്ന ഫോൺ എടുത്തു സമയം നോക്കിയപ്പോൾ രാവിലെ ആറുമണി!

അവൾ പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ദേഹത്ത് വസ്ത്രങ്ങളൊന്നും ഇല്ലെന്ന കാര്യം അവൾ ഓർത്തത്!

അവൾ പെട്ടെന്ന് കിടക്ക വിരിയും പുതപ്പും ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ആ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ അവൾ ജനലിന് അടുത്തേക്ക് ഓടി. ജനൽ പാളികൾ അപ്പോഴും തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ ആരെങ്കിലും തന്നെ കണ്ടോ എന്ന പേടിയോടെ അവൾ വേഗം ജനൽ വലിച്ചടച്ചു.

അമ്മ വീണ്ടും വാതിലിൽ മുട്ടി.

അമ്മ: “മാളൂ, നീ എന്തിനാ വാതിൽ തുറക്കാത്തത്? സമയം ഇത്രയുമായില്ലേ.മാളവിക വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് നിലത്ത് കിടന്ന തന്റെ പാൻറും ടോപ്പും എടുത്ത് വേഗം ധരിച്ചു. മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി.

ഫോൺ ഓണാക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അതിൽ ഒട്ടും ചാർജ് ഇല്ലായിരുന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ വീഡിയോ കോളും മറ്റും നടന്നത് കാരണം ബാറ്ററി പൂർണ്ണമായും തീർന്നുപോയിരുന്നു. മാളവിക വെപ്രാളത്തോടെ ഫോൺ ചാർജറിൽ കുത്തിയിട്ടു. ഫോൺ ഒന്ന് തെളിയാൻ പോലും സമയമെടുക്കുമെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.അവൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും മുടിയും ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി. മുഖത്തെ പരിഭ്രമം പരമാവധി മറച്ചുവെച്ച് അവൾ പതുക്കെ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി.

ഹാളിലെത്തിയ മാളവിക കണ്ടത് സോഫയിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന അച്ഛനെയാണ്. അമ്മ അച്ഛന് കുടിക്കാൻ വെള്ളം കൊടുക്കുന്നു.അമ്മ: “എന്താ മോളേ… നിന്റെ മുഖമാകെ വാടിയിരിക്കുന്നത്? നിനക്ക് വയ്യേ? എന്തെങ്കിലും സുഖമില്ലായ്മ ഉണ്ടോ?”

അമ്മ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്ന് നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ച് ചൂടുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി. മാളവിക വെപ്രാളത്തോടെ ഒന്ന് പിന്നിലേക്ക് മാറി.

മാളവിക: “അതൊന്നുമില്ല അമ്മേ… രാത്രി ഉറക്കം ശരിയാവാത്തത് കൊണ്ടാകും.

അമ്മേ, ഞാൻ ചായ എടുക്കാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

അടുക്കളയിൽ എത്തിയ അവൾ പാൽ തിളപ്പിക്കാൻ വച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ കൈകൾ അപ്പോഴും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.തന്റെ നഗ്നമേനിയിൽ തണുത്ത കാറ്റേറ്റപ്പോൾ തോന്നിയ ലഹരി—ഇതെല്ലാം മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ ആഞ്ഞടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകി നിന്ന അവൾ, അടുക്കളയിലെ അടുപ്പിൽ പാൽ തിളച്ചു തൂവുന്നത് പോലും അറിഞ്ഞില്ല.

പാൽ തിളച്ചു പാത്രത്തിന് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ശബ്ദവും ഗന്ധവുമാണ് അവളെ പെട്ടെന്ന് ബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത്.

മാളവിക: “അയ്യോ…!”