​ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും നതാഷയുടെ ശകാരമേറ്റ് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയെങ്കിലും ലില്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരുതരം ഉന്മാദമായിരുന്നു.

 

സാധാരണ നിലയിൽ മാഡം ദേഷ്യപ്പെട്ടാൽ കരയുന്ന ലില്ലിയായിരുന്നില്ല അന്ന് വീട്ടിലെത്തിയത്.

 

നതാഷയുടെ ശാപവാക്കുകൾ അവളുടെ ഒരു കാതിലൂടെ കയറി മറുഭാഗത്തിലൂടെ പുറത്തുപോയി.

 

അവളുടെ മനസ്സിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നത് ആ ചെറിയ ചെക്കപ്പ് റൂമിലെ ബെഡ് ഇരമ്പുന്ന ശബ്ദവും സാമിന്റെ കിതപ്പുമായിരുന്നു.

 

​ലില്ലിയുടെ റൂംമേറ്റായ നേഴ്സ് രാത്രി ഷിഫ്റ്റിനായി നേരത്തെ തന്നെ ഇറങ്ങിയിരുന്നു.

 

ഇനി പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വരെ ആ ചെറിയ വീട് ലില്ലിക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ്.

 

അവൾ കുളിച്ച് ഈറൻ മാറാതെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു.

 

കഴുത്തിലും തോളിലും സാം അവശേഷിപ്പിച്ച പാടുകൾ അവൾ വിരലുകൊണ്ട് തലോടി. അവൾക്ക് നോവിനേക്കാൾ സുഖമാണ് തോന്നിയത്.

 

 

 

​ലില്ലി: (മനസ്സിൽ) “സാം… നിങ്ങൾ വെറുമൊരു പുരുഷനല്ല…ഒരു ലഹരിയാണ്… നിങ്ങളുടെ ആ പാർട്ണർക്ക് വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട… എനിക്ക് നിങ്ങളെ മുഴുവനായി വേണം.”

 

​അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്നും സാമിന്റെ നമ്പർ എഴുതിയ പേപ്പർ കഷ്ണം പുറത്തെടുത്തു.

 

ആ പത്തക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സുഖം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

 

സാം പറഞ്ഞ ആ ഫാന്റസികൾ..കണ്ണുകെട്ടി തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന ആ നിമിഷം…!!

 

അത് നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാൻ അവൾ വെമ്പി.

 

 

 

​അവൾ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു കിടന്നു….

 

​ലില്ലി: “നിങ്ങളുടെ ആ വിഡ്ഢിയായ പാർട്ണർ നിങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് സാം…!!

അവർക്ക് നിങ്ങളുടെ ഈ വന്യത താങ്ങാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ എനിക്കറിയാം ഇത്.. നിങ്ങളുടെ ആ വന്യത..എങ്ങനെ ആസ്വദിക്കണമെന്ന്….!!

ഒരു തവണ കൂടി… നിങ്ങളുടെ ആ കൈകൾ എന്റെ ഉടലിൽ ഒന്നുകൂടി പടർന്നിരുന്നെങ്കിൽ…!!”

 

 

 

​അവൾ ഫോണെടുത്ത് ആ നമ്പറിലേക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

 

പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് അവൾ നിർത്തി.

 

സാം ഇപ്പോൾ എവിടെയായിരിക്കും?

 

അയാൾ എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിലായിരിക്കുമോ?!!

 

ലില്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരുതരം ഉടമസ്ഥാവകാശം ജനിച്ചു തുടങ്ങി.

 

തന്റെ റൂംമേറ്റ് പോയ ഈ രാത്രി സാമിനെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചാലോ എന്ന ചിന്ത അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു പുതിയ തരിപ്പുണ്ടാക്കി.

 

 

 

​അതേസമയം അവർ ആരും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല നതാഷ വലിയ ഒരു കെണിയിൽ വീണു കഴിഞ്ഞുവെന്ന്.

 

ലില്ലി സാമിനെ സ്വപ്നം കാണുമ്പോൾ നതാഷ തന്റെ ജീവിതം രക്ഷിക്കാനായി റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.

 

അന്ന് പകൽ അസ്‌തമിക്കാറാവുമ്പോൾ മലമുകളിലെ ആ വീട്ടിൽ ഇരിക്കാൻ സാമിന് കഴിഞ്ഞില്ല.

 

നതാഷയുടെ ആ ശപിച്ചുകൊണ്ടുള്ള നോട്ടവും “മൃഗം” എന്ന വിളിയും അയാളുടെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ ആയിരം വണ്ടുകൾ ഇരമ്പുന്നതുപോലെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

ആ പുറത്തെ കാലാവസ്ഥ യുടെ ചൂടും അകത്തെ മനസ്സിന്റെ ചൂടും അയാളെ ആകെ വട്ടംകറക്കി..

 

അയാൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു വീട്ടിലെ ബാത്‌റൂമിൽ കയറി ഷോവർ തുറന്നിട്ട്‌ നനഞ്ഞു..

 

അയാൾ അറിയാതെ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെക്കപ്പ് റൂമിൽ നിന്നും ലഭിച്ച ലില്ലിയുടെ കാമഗന്ധം അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും സോപ്പിന്റെ കൂടെ പതഞ്ഞു ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു…

 

താൻ ഇതുവരെ ചെയ്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ശരിയാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന സാമിന് നതാഷയുടെ ആ വാക്കുകൾ ഒരു വലിയ പ്രഹരമായിരുന്നു.

 

കുളികഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ അയാൾ അലമാരയിൽ നിന്നും തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അതിവേഗം എടുത്ത് ധരിച്ചു..

 

അയാൾ ക്രോധത്തോടെ തന്റെ ബൈക്ക് എടുത്ത് താഴേക്ക് പാഞ്ഞു. കാറ്റിൽ അവന്റെ മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറന്നു.

 

എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ ബൈക്ക് ഓടിച്ചുപോയ അവൻ വിജനമായ ഒരു കവലയിൽ വണ്ടി നിർത്തി.

 

അവിടെ ഒരു പഴയ ചായക്കട മാത്രം ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ മിന്നിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും കാടും ഇരുട്ടും മാത്രം.

 

 

 

​സാം ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങി കടയുടെ വശത്തുള്ള ഇരുളിലേക്ക് മാറിനിന്നു.

 

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഒരു സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരെണ്ണം എടുത്ത് കത്തിച്ചു. ആ കനത്ത പുക ഉള്ളിലേക്ക് വലിക്കുമ്പോൾ അവന് അല്പം ആശ്വാസം തോന്നി.

 

 

 

​സാം: (മനസ്സിൽ) “നീ എന്നെ അത്രയ്ക്ക് വെറുത്തല്ലേ നതാഷാ? നീ എന്നെ മൃഗം എന്ന് വിളിച്ചു… കാമപ്രാന്തൻ എന്ന് വിളിച്ചു….

 

പക്ഷേ നീ എന്റെ കൂടെ ചിലവഴിച്ച ആ നിമിഷങ്ങളിൽ നിനക്ക് തോന്നിയിരുന്നത് സ്നേഹമായിരുന്നോ അതോ വെറുപ്പായിരുന്നോ?!!”

 

 

 

​സാം ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി പുക ഊതിവിട്ടു.

 

നതാഷയുടെ ഭയത്തെയും നിസ്സഹായാവസ്ഥയെയും താൻ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്.

 

പക്ഷേ അവളെ വേദനിപ്പിക്കുക എന്നതിനേക്കാൾ അവളെ തന്റെ വരുതിയിൽ നിർത്തുക എന്നതായിരുന്നു തന്റെ ലക്ഷ്യം.

 

ലില്ലിയുടെ കൂടെയുള്ള ആ സെക്സ് തന്റെ വിജയം ആഘോഷിക്കാനായിരുന്നു ചെയ്തതെങ്കിലും നതാഷയുടെ ആ പൊട്ടിത്തെറി എല്ലാ ആവേശത്തെയും തല്ലിക്കെടുത്തി.

 

 

 

​താൻ ഒരു കാമഭ്രാന്തനാണെന്ന് അവൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.

 

തന്റെ ഫാന്റസികൾ അവൾക്ക് വെറും വൈകൃതങ്ങളായി തോന്നുന്നു.

 

സാം ആദ്യമായി തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. താൻ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ശരിയാണോ?!!

 

 

 

​അതേസമയം നതാഷ വീട്ടിൽ തന്റെ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ പാർക്കിംഗിലേക്ക് പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു.

 

സാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ മാറ്റിവെച്ച് താൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് വീഡിയോ കാട്ടി ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന ആ പുതിയ വേട്ടക്കാരനെ നേരിടാൻ അവൾ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു….

 

 

 

അതേസമയം ലില്ലിയുടെ മുറിയിൽ ഒരുതരം വന്യമായ നിശബ്ദത പടർന്നിരുന്നു.

 

കുളി കഴിഞ്ഞ് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു ഏറെ നേരം തന്റെ ശരീരം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവൾക്ക് തന്റെ ശരീരം ഒരു അപരിചിതയെപ്പോലെ തോന്നി.

 

സാമിന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവശേഷിപ്പിച്ചു പോയ ചുവന്ന പാടുകൾ ഓരോന്നും അവളിലെ കാമത്തെ ഉണർത്തുകയായിരുന്നു.

 

സാമിന്റെ വന്യമായ ശബ്ദം അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി….

 

“കണ്ണുകൾ മൂടിക്കെട്ടി കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് ബന്ധിച്ചു പ്രിയതമയെ ഞാൻ ഭോഗിക്കുമ്പോൾ…”

 

​അവൾ തന്റെ അലമാര തുറന്നു. ഏറ്റവും പുതിയ ചുവന്ന ചുരിദാറും ടൈറ്റ് ലെഗ്ഗിൻസും അതിനൊപ്പം അതേ ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള ഡിസൈൻ ബ്രാസറും ഷഡ്ഢിയും അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു..

 

ആ ഡിസൈൻ ബ്രാസരും ഷഡ്ഢിയും ധരിച്ചു നിന്ന അവളുടെ കുഞ്ഞു മുലകളെ അവൾ അമർത്തി കൂട്ടി പിടിച്ചു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി നിന്നു..

 

അത് ധരിച്ചു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെ തന്നോട് വല്ലാത്തൊരു ആവേശം തോന്നി.

 

അവൾ അതിനു മുകളിൽ തനിക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ചുവന്ന ഫുൾ കൈ ചുരിദാറും ലെഗിൻസും സാവധാനം തന്റെ മൃദുലമായ ശരീരത്തിലേക്ക് വലിച്ചു ധരിച്ചു..

 

തന്റെ ഉടലിലെ ഓരോ വശ്യതയും സാം ഇന്ന് കാണണം…അനുഭവിക്കണം… അവൾ മനസ്സിൽ കരുതി..

 

 

 

​അവൾ തന്റെ ചുവന്ന ചുരിദാറിനു ഒപ്പം ഉള്ള ചുവന്ന ഷാൾ എടുത്തു.

 

യാതൊരു ദാക്ഷണ്യവുമില്ലാതെ അത് രണ്ടായി മുറിച്ചു.

 

സാം പറഞ്ഞ ആ ഫാന്റസി ഇന്ന് യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

 

അവൾ തന്റെ ഫോൺ ജനലരികിലെ ചുമരിൽ ചാരി വെച്ചു. സെൽഫ് ടൈമറും ഫോട്ടോ മോഡും ഓൺ ചെയ്തു.

 

 

 

​പിന്നീട് നടന്നത് അവളുടെ തന്നെ ഒരു വ്യത്യസ്തമായ പരീക്ഷണമായിരുന്നു.

 

ബെഡിന് നടുവിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്ന് ആ ചുവന്ന ഷാൾ ഉപയോഗിച്ച് അവൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ പുറത്ത് ഒന്നും കാണാത്ത രീതിയിൽ വരിഞ്ഞുകെട്ടി.

 

പിന്നിലേക്ക് കൈകൾ കെട്ടിയ പോലെ വച്ചു വിരലുകൾ കോർത്തു കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു…

 

അവൾ ആ കാമദേവനെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ഇരയെപ്പോലെ ഇരുന്നു.

 

ഫോണിന്റെ ടൈമർ ശബ്ദിച്ചു. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ഫോട്ടോകളും ബ്ലർ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.

 

​നാലാമത്തെ തവണ ടൈമർ ശബ്ദിച്ചപ്പോൾ ലില്ലി ശ്വാസമടക്കി പിടിച്ചു ഇരുന്നു.

 

ഫോട്ടോ എടുത്ത ശേഷം അവൾ കണ്ണിലെ കെട്ടഴിച്ച് ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.

 

ആ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു.

 

കണ്ണുകൾ ചുവന്ന തുണികൊണ്ട് മൂടിക്കെട്ടി കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിച്ചു വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന ആ രൂപം…

 

അത് താൻ തന്നെയാണെന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

 

​അവൾ ആ ഫോട്ടോ സെലക്ട് ചെയ്തു. ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ സാം നൽകിയ ആ നമ്പറിലേക്ക് അത് സെൻഡ് ചെയ്തു.

 

ഒപ്പം തന്റെ വീടിന്റെ ലൊക്കേഷനും.

 

 

 

​”സാം… ഞാൻ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നു….നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി…. നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ…. എന്നെ മാറ്റാൻ നിങ്ങൾ വരണം…..

 

ഇന്ന് രാത്രി എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം…!!”

 

 

 

​ലില്ലി ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് ബെഡിലേക്ക് വീണു.

 

അവളുടെ ഹൃദയം പട പടാന്ന് ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സാം ഈ മെസ്സേജ് കാണുമോ…?

കണ്ടാൽ സാം വരുമോ?..

അതേ അയാൾ വരും…..!!

 

 

 

​അതേ സമയം ചായക്കടയുടെ മുന്നിൽ ബൈക്കിലിരുന്നു സിഗരറ്റ് വലിക്കുകയായിരുന്ന സാമിന്റെ കീശയിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു…

 

ചായക്കടയുടെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നും മാറി ഇരുട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന സാമിന്റെ ഫോൺ ഒന്നുകൂടി ഒരു ചെറിയ ശബ്ദത്തോടെ മിന്നി.

 

നതാഷയുടെ ശാപം മനസ്സിൽ കനലായി എരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ വന്ന ആ മെസ്സേജ് സാമിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു പുതിയ വഴിത്തിരിവായിരുന്നു.

 

ലില്ലി അയച്ച ആ വന്യമായ ഫോട്ടോ മങ്ങി നിന്നു.ആ കാടിനകത്തു സിഗ്നൽ ഇല്ലാതെ ലില്ലിയുടെ ഫോട്ടോ അയാളുടെ മുന്നിൽ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിന്നു..

 

അല്പം ​കഴിഞ്ഞു ഫോട്ടോ തുറന്ന സാം ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായി പോയി.

 

ലില്ലിയുടെ ആ ഫോട്ടോ! കണ്ണുകൾ ചുവന്ന തുണികൊണ്ട് വരിഞ്ഞുകെട്ടി, കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിച്ച്, തന്റെ ഉടലിലെ വന്യത വെളിപ്പെടുത്തി ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്ന അവൾ…

 

ആ ഫോട്ടോ സൂം ചെയ്ത് അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ഭാവം അയാൾ ഒന്നുകൂടി നോക്കി.

 

കാമം തുളുമ്പുന്ന ആ അധരങ്ങളും താൻ പറഞ്ഞ വന്യമായ ഫാന്റസികൾക്ക് കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന ആ ശരീരവും സാമിലെ മൃഗത്തെ ഉണർത്താൻ അധികം നേരം വേണ്ടി വന്നില്ല.

 

ചായക്കടയുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിന് അപ്പുറം ഇരുളിൽ ലയിച്ചു നിന്ന സാമിന്റെ ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ആ ഫോട്ടോ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അയാളുടെ സിരകളിൽ രക്തം തിളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

പാന്റിനുള്ളിൽ അയാളുടെ ആയുധം തലപൊക്കി..

 

നതാഷ തന്റെ മുഖത്തെറിഞ്ഞ ശാപവാക്കുകൾ ഏൽപ്പിച്ച മുറിവിലേക്ക് ലില്ലി കാമത്തിന്റെ തേൻ പകരുകയായിരുന്നു.

 

ആ ഫോട്ടോ സൂം ചെയ്ത് നോക്കുമ്പോൾ സാം ഒരു കവിയുടെ ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ ലില്ലിയുടെ ഉടലിനെ മനസ്സിൽ ആവാഹിച്ചു.

 

 

 

​സാം: (മനസ്സിൽ) “നീ എന്നെ മൃഗമെന്ന് വിളിച്ചതല്ലേ നതാഷാ?

 

എങ്കിൽ ഇതാ നിന്റെ നിഴലിൽ വളരുന്നവൾ ആ മൃഗത്തിനായി സ്വയം വരിഞ്ഞുകെട്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു.

 

കറുത്ത പട്ടുപോലെ പടരുന്ന ഇരുട്ടിൽ അവൾ തന്റെ കണ്പോളകളെ ചുവന്ന പട്ടുകൊണ്ട് മൂടിയിരിക്കുന്നു. കാമത്തിന്റെ ഈ കവിത നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ല നതാഷാ…!!!”

 

 

 

​ലില്ലിയുടെ ആ രൂപം സാമിന്റെ ഭാവനയിൽ ഒരു കാമരൂപമായി വിരിഞ്ഞു.

 

അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ കറുപ്പിന് മേൽ ചുവന്ന ഷാൾ അമർന്നു കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കാഴ്ചകൾ മരിക്കുകയും സ്പർശനങ്ങൾ മാത്രം സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ വന്യമായ ലോകത്തേക്ക് അയാൾ വീണ്ടും എത്തി.

 

അവളുടെ പുറകോട്ടു പിടിച്ച കൈകളും വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളും മുട്ടുകുത്തിയുള്ള ആ ഇരുപ്പും… അതൊരു സമർപ്പണമായിരുന്നു.

 

തനിക്ക് ഏറ്റവും വേണ്ടപ്പെട്ട പ്രിയതമന് വേണ്ടിയുള്ള സമർപ്പണം…

 

 

 

​അയാളുടെ ഉള്ളിൽ കാമം ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു.

 

ആ ചായക്കടയിലെ തിരക്കിൽ അയാൾക്ക് നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

ലില്ലി അയച്ചുതന്ന ലൊക്കേഷൻ അയാളുടെ ഫോണിൽ ലോഡ് ആയപ്പോൾ അത് ലില്ലിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിലേക്കുള്ള ദൂരമായി അയാൾക്ക് തോന്നി.

 

 

 

​സാം: (മനസ്സിൽ) “രാത്രിയുടെ ഈ യാമങ്ങളിൽ നഗരത്തിന്റെ ഒരു കോണിൽ എനിക്കായി ഒരു ഉടൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

 

ഭയവും ആവേശവും ഇഴചേർന്ന ആ നിമിഷങ്ങൾ…

 

ലില്ലി നീ ഇന്ന് അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ ആ വന്യതയല്ല… അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു പ്രളയമാണ്.”

 

 

 

​അയാൾ ചായക്കടക്കാരന് നേരെ ഒരു നൂറു രൂപ നോട്ട് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

 

ബൈക്കിന് അരികിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ ഓരോ ചുവടിലും ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യമുണ്ടായിരുന്നു. ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ ആ ഇരമ്പൽ ആ രാത്രിയുടെ നെഞ്ചു പിളർന്നു.

 

 

 

​റോഡിലെ തണുത്ത കാറ്റ് അയാളുടെ മുഖത്ത് അടിച്ചപ്പോൾ അത് ലില്ലിയുടെ ശ്വാസമായി അയാൾക്ക് തോന്നി.

 

ബൈക്കിന്റെ വേഗത കൂട്ടുമ്പോൾ അയാൾ നതാഷയെ പൂർണ്ണമായും മറന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

ലില്ലിയുടെ കാമപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ തോട്ടത്തിലേക്ക് ആവേശത്തിന്റെ തേരുമായി അയാൾ പറന്നു.

 

നതാഷയോടുള്ള പകയും ദേഷ്യവും ലില്ലിയുടെ മേൽ തീർക്കാനുള്ള ആവേശത്തോടെ അയാൾ ആക്സിലറേറ്റർ തിരിച്ചു.

 

ലൊക്കേഷനിലെ ആ പച്ച ബിന്ദുവിനടുത്ത് എത്തുമ്പോൾ തന്റെ ഫാന്റസികളുടെ ലോകം ലില്ലിയുടെ ഉടലിൽ തുറക്കപ്പെടുമെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

 

 

 

​അതേസമയം ലില്ലി തന്റെ മുറിയിൽ ഫോണിലേക്ക് നോക്കി ശ്വാസമടക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

ബ്ലൂ ടിക്ക് വീണതും തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. സാം വരുന്നുണ്ട്! ഇന്ന് രാത്രി അവളുടെ ആ ഫാന്റസികൾ യാഥാർത്ഥ്യമാകും.

 

അവൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ ഷാൾ കൊണ്ട് വീണ്ടും കെട്ടി തന്റെ കാഴ്ച മറച്ചു..ആ ബെഡിന് നടുവിൽ അവൾ കാലുകൾ മടക്കി ഇരുന്ന് കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് കോർത്തിണക്കി സാമിന് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു…

 

 

 

അതേ സമയം നഗരത്തിന്റെ മറ്റൊരു വശത്തു ഏകാന്തത നിറഞ്ഞ തന്റെ വീട്ടിലെ മുറിയിൽ നിന്നും നാതാഷ പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി.

 

സാധാരണയായി റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ഓരോ മുടിയിഴയും വസ്ത്രത്തിന്റെ ഓരോ ചുളിവും ശ്രദ്ധിക്കുന്ന നതാഷയായിരുന്നില്ല അന്ന്..

 

അവളുടെ മനസ്സാകെ പുകയുകയായിരുന്നു.

 

​അലമാരയിൽ നിന്നും കയ്യിൽ കിട്ടിയ ഒരു കറുത്ത സാറ്റിൻ സാരി അവൾ അലക്ഷ്യമായി ചുറ്റി.

 

കണ്ണുകളിൽ കരിയെഴുതാനോ ചുണ്ടിൽ ചായം പൂശാനോ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല.

 

കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട തന്റെ തന്നെ രൂപം ഒരു അപരിചിതയെപ്പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

ഭയം കൊണ്ട് വിളറിയ ആ മുഖം… വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ…തന്റെ ജീവിതം തകരാൻ പോകുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.

 

 

 

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ) “ആരായിരിക്കും അയാൾ?

എന്റെ ഓരോ ചലനവും ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ആ ക്രൂരൻ ആരാണ്?

 

റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോകുന്ന ഇടവഴിയിലെ ആ രാത്രി സാമുമായി ഉള്ള ചുംബനരംഗങ്ങൾ ഉള്ള തന്റെ വീഡിയോ അയാൾക്ക് എങ്ങനെ കിട്ടി?

പണം മാത്രമല്ല.അയാൾക്ക് വേണ്ടതെന്ന് പറഞ്ഞു… ദൈവമേ, എന്നെ രക്ഷിക്കൂ…”

 

 

 

​അവൾ വീട് പതുക്കെ പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി.

 

കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നത് കൊണ്ട് താക്കോൽ ഇടാൻ പോലും അവൾ ബുദ്ധിമുട്ടി.

 

ഗേറ്റ് കടന്ന് റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നി.

 

നഗരത്തിലെ ഓരോ തെരുവുവിളക്കുകളും തന്നിലേക്ക് കുറ്റബോധം ചൊരിയുന്നത് പോലെ.

 

കയ്യിൽ ആ രഹസ്യ വീഡിയോയുമായി തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ അജ്ഞാതനെ നേരിടാൻ അവൾ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി കാർ ഓടിച്ചു തുടങ്ങി.

 

നഗരത്തിന്റെ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളിൽ മൂന്ന് പേർ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വഴിത്തിരിവിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു.

 

 

 

​കാർ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. ഓരോ കിലോമീറ്റർ കഴിയുന്തോറും അവളുടെ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

​നതാഷ: “ഇന്ന് രാത്രി അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ എന്റെ അന്തസ്സ് ഞാൻ പണയപ്പെടുത്തേണ്ടി വരുമോ?

 

ആ അജ്ഞാതന്റെ മുന്നിൽ എനിക്ക് കീഴടങ്ങേണ്ടി വരുമോ?

 

മാത്യു… എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ. ഈ ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് എല്ലാം തീരുമെങ്കിൽ…

 

ഈ വീഡിയോ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാകുമെങ്കിൽ ഞാൻ എന്തിനും തയ്യാറാണ്….!!”

 

പോകുന്ന വഴിയിൽ വച്ചു എടിഎം കൗണ്ടറിൽ നിന്നും അവൾ ഒരു അമ്പതിനായിരം രൂപ പിൻവലിച്ചു തന്റെ പേഴ്സിൽ വച്ചു…

 

​കാർ സ്റ്റേഷൻ റോഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

 

ദൂരെ റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ ആ വലിയ ടവർ ഇരുട്ടിൽ ഒരു ഭീമനെപ്പോലെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു.

പാർക്കിംഗ് ഏരിയ വിജനമാണ്.

 

ഒരൊറ്റ ലൈറ്റ് മാത്രം ദൂരെ കത്തുന്നുണ്ട്.

 

അവിടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ രൂപത്തെ കാണാൻ നതാഷയ്ക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ല.

 

എങ്കിലും ഒരു മരുഭൂമിയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടവളെപ്പോലെ അവൾ ആ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് തന്റെ വണ്ടി ഓടിച്ചു.

 

 

 

​അതേസമയം ലില്ലിയുടെ വാടകവീടിന് സമീപത്തെ വളവിന് മുന്നിൽ സാമിന്റെ ബൈക്ക് ഇരമ്പിക്കൊണ്ട് വന്നുനിന്നു.

 

നതാഷ ഭയത്തിന്റെ ഇരുളിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുമ്പോൾ ലില്ലി കാമത്തിന്റെ തടവറയിൽ സാമിനെ വരവേൽക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു..

 

നഗരത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് കാമവും പകയും ഭയവും ഇഴചേർന്ന നാടകങ്ങൾ അരങ്ങേറുമ്പോൾ മറ്റൊരു വശത്ത് മാത്യു തന്റെ പ്രൊഫഷണൽ ജീവിതത്തിലെ വലിയ ഒരു പോരാട്ടത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.

 

അയാൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒരു എമർജൻസി കേസ് വന്ന് എത്തിയതായിരുന്നു.

 

ഒരു അപകടത്തിൽ പെട്ട് ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും ഇടയിലായ ഒരു യുവാവ്.

 

​മാത്യു തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഇരുന്നു.

 

പുറത്ത് തിയേറ്ററിൽ നഴ്‌സുമാരും അനസ്തേഷ്യ ഡോക്ടറും അവസാനവട്ട ഒരുക്കങ്ങളിലാണ്.

 

മാത്യു തന്റെ കണ്ണുകളടച്ചു.

 

അയാൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ഇപ്പോൾ നിലച്ചുപോയിരിക്കുന്നു.

 

നതാഷയുടെ മുഖമോ അവരുടെ കുടുംബപ്രശ്നങ്ങളോ ഒന്നും ഇപ്പോൾ അയാളുടെ ചിന്തയിലില്ല.

 

 

 

​ഒരു ഡോക്ടർ എന്ന നിലയിൽ ആ ജീവൻ രക്ഷിച്ചെടുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം മാത്രമാണ് അയാളുടെ ഉള്ളിൽ.

 

അയാൾ പതുക്കെ മെഡിറ്റേഷനിലേക്ക് നീങ്ങി.

 

ഓരോ ശ്വാസവും ദീർഘമായി എടുത്തുകൊണ്ട് തന്റെ ഏകാഗ്രത അയാൾ കൂട്ടി.

 

ആ സർജറി ടേബിളിൽ കിടക്കുന്ന ആൾക്ക് മാത്യു ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ കൈകളാണ്.

 

അയാളുടെ വിരലുകൾക്ക് തെറ്റുപറ്റാൻ പാടില്ല.

 

​മാത്യു: (മനസ്സിൽ) “നീ എനിക്ക് നൽകിയ ഈ അറിവ്, ഈ വിരലുകളിലെ വിരുന്ന്… അത് ആ ജീവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ സഹായിക്കട്ടെ.”

 

 

 

​അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം മാത്യു കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

 

ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തീക്ഷ്ണതയുണ്ട്.

 

അയാൾ തന്റെ സ്റ്റെതസ്കോപ്പും കോട്ടും മാറ്റി സർജറി ഗൗൺ ധരിക്കാൻ തിയേറ്ററിലേക്ക് നടന്നു.

 

നതാഷ ഇപ്പോൾ എവിടെയായിരിക്കുമെന്നോ അവൾ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരിക്കുമെന്നോ അയാൾക്ക് ഒരു സംശയവുമില്ല.

എങ്കിലും തന്റെ ഭാര്യ സുരക്ഷിതയായി വീട്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന വിശ്വാസം അയാൾക്ക് കരുത്ത് നൽകി.

 

​പക്ഷേ മാത്യു തന്റെ കൈകളിൽ കത്തിയും കത്രികയുമായി ജീവന് വേണ്ടി പോരാടുമ്പോൾ നതാഷ തന്റെ മാനം രക്ഷിക്കാനായി റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ ഇരുട്ടിൽ ആ ബ്ലാക്ക്മെയിലർക്ക് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.

 

ലില്ലിയുടെ വീട്ടിൽ സാമും ലില്ലിയും തമ്മിലുള്ള വന്യമായ കൂടിക്കാഴ്ചയും ഇതേ സമയം തന്നെ തുടങ്ങാൻ പോവുകയായിരുന്നു…

 

​നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി  വിജനമായ ചില വളവുകളും കയറ്റങ്ങളും പിന്നിട്ട് സാം ലില്ലി അയച്ചു കൊടുത്ത ആ ലൊക്കേഷനിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.

ബൈക്കിന്റെ ഇരമ്പൽ നിർത്തി അയാൾ ചുറ്റും നോക്കി.

നിശബ്ദത തളം കെട്ടിനിൽക്കുന്ന ആ പ്രദേശം.

മുറ്റത്ത് പടർന്നു നിൽക്കുന്ന മരങ്ങളുടെ നിഴലുകൾക്ക് താഴെ ആ വീട് ഒരു രഹസ്യം പോലെ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

മുമ്പ് അവിടെ വന്നിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് സാം ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു നിന്നെങ്കിലും ലില്ലിയുടെ ആ മെസ്സേജ് അവന് ഉറപ്പു നൽകി.

​അയാൾ ഗേറ്റ് തുറന്ന് ബൈക്ക് തള്ളി അകത്തേക്ക് കയറ്റി.

പുറത്തെ വെളിച്ചം കുറവായിരുന്നു.

കാളിംഗ് ബെല്ലിൽ അമർത്താൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോഴാണ് ആ പ്രധാന വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു കിടക്കുന്നത് സാമിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്.

അവൾ തനിക്കായി വാതിൽ തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നു..!

സാമിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ഗൂഢമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അയാൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അകത്തേക്ക് കയറി മെയിൻ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു.

​വീടിനുള്ളിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്.

വായുവിൽ ലില്ലി ഉപയോഗിക്കുന്ന പെർഫ്യൂമിന്റെയും ഈർപ്പത്തിന്റെയും ഗന്ധം കലർന്നു നിന്നു.

അകത്തെ ഹാളിൽ നിന്ന് വലതുവശത്തുള്ള ആ മുറിയിൽ നിന്ന് ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആ മുറി തന്നെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സാം പതുക്കെ അങ്ങോട്ട് നടന്നു.

​മുറിയുടെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.

സാം ആ വാതിൽ പതുക്കെ തള്ളി തുറന്നതും അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

ബെഡിൽ കണ്ട കാഴ്ച അയാളുടെ സിരകളിൽ രക്തം തിളപ്പിച്ചു.

ലില്ലി പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ആ ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടപോലെ… അവൾ ആ ബെഡിന് നടുവിൽ മുട്ടുമടക്കി ഇരിക്കുകയാണ്.

ചുവന്ന ഷാൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ വരിഞ്ഞുകെട്ടിയിരിക്കുന്നു. കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു കോർത്തു പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.

അവൾ ധരിച്ച ചുവന്ന ടൈറ്റ് ചൂരിദാർ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ കൂടുതൽ തീവ്രമായി തോന്നി.

​ഭയവും ആവേശവും കലർന്ന് ലില്ലിയുടെ ശരീരം നേരിയ തോതിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

താൻ എത്തിയ വിവരം അവൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് സാമിന് മനസ്സിലായി.

അയാൾ അനങ്ങാതെ ആ കാഴ്ച ആസ്വദിച്ചു നിന്നു.

കാമത്തിന്റെ ഒരു വന്യമായ പുഞ്ചിരി സാമിന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു.

അയാൾ തന്റെ ഫോൺ പതുക്കെ പുറത്തെടുത്തു.

കാഴ്ചകൾ മരിക്കുകയും സ്പർശനങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കിയാവുകയും ചെയ്യുന്ന ആ നിമിഷത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അവളുടെ ആ സമർപ്പിത രൂപം അയാൾ തന്റെ ഫോണിൽ പകർത്തി.

​ഫ്ലാഷ് അടിക്കാതെ അയാൾ എടുത്ത ആ ഫോട്ടോയിൽ ലില്ലിയുടെ ആ കാമം തുളുമ്പുന്ന ഭാവം കൃത്യമായി പതിഞ്ഞു.

നതാഷ തന്നെ മൃഗമെന്ന് വിളിച്ചത് എത്ര ശരിയാണെന്ന് സാം ആ നിമിഷം ഓർത്തു.

ഇതാ തന്റെ കാൽക്കൽ ഒരു പെണ്ണ് മൃഗത്തിന് മുന്നിലെ ഇരയെപ്പോലെ സർവ്വവും സമർപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്നു.

അയാൾ തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ പതുക്കെ അഴിച്ചു തുടങ്ങി.

മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയിൽ അപ്പോൾ ലില്ലിയുടെ വേഗത്തിലുള്ള ശ്വാസോച്ഛ്വാസം  മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

കണ്ണുകൾ ചുവന്ന ഷാൾ കൊണ്ട് മൂടിക്കെട്ടിയതിനാൽ പുറംലോകം അവൾക്ക് അന്യമായിരുന്നു.

സാം അകത്തേക്ക് കയറിയതും തനിക്കരികിൽ എത്തിയതും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

പക്ഷേ വായുവിൽ പടർന്ന അയാളുടെ സിഗരറ്റിന്റെയും പൗരുഷത്തിന്റെയും മണം അവളുടെ നാഡികളെ ഉണർത്തി.

അയാൾ എത്തിയെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി എങ്കിലും എവിടെയാണെന്ന് അവൾക്കറിയില്ല.

​സാം ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവളുടെ ചുറ്റും ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ നടന്നു.

ഓരോ ചുവടിലും അയാൾ അവളുടെ ഉടലിനെ ആർത്തിയോടെ നോക്കി.

അവളുടെ ആ ഇരിപ്പിൽ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അവളുടെ കുഞ്ഞു മുലകൾ തുടുത്തു തന്നെ നിൽക്കുന്നു..

അവളുടെ  ശരീരത്തിന് അനുപാതം അല്ലാത്ത വിധം തള്ളി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ വലിയ നിതബങ്ങൾ ആ ചുവന്ന ഡ്രെസ്സിൽ കൂടുതൽ ആകർഷകമായി തോന്നി അയാൾക്ക്…

അവളുടെ ഹൗർഗ്ലാസ് ബോഡി ഷേപ്പ് അയാൾ ശെരിക്കും നോക്കി നിന്നുപോയി..

മുട്ടിലിരുന്നു കൈകൾ പിന്നിൽ കോർത്തു പിടിച്ചു ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് അയാളിലെ വന്യതയെ ഉണർത്തി. അയാൾ പതുക്കെ അവൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.

​അവളുടെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കാതെ തന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ അനുഭവപ്പെടും വിധം അയാൾ അടുത്തുനിന്നു. ലില്ലി ഭയം കൊണ്ടും ആവേശം കൊണ്ടും ഒന്ന് വിറച്ചു.

​ലില്ലി: (മന്ത്രിച്ചു) “സാം… നിങ്ങളാണോ? സാം…”

​സാം മറുപടി നൽകിയില്ല. അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ തോളിലെ ചുവന്ന വസ്ത്രത്തിന് മുകളിലൂടെ പതുക്കെ തലോടി.

സ്പർശനം അറിഞ്ഞതും ലില്ലി ഞെട്ടിപ്പോയി.

കാഴ്ചയില്ലാത്ത ആ ഇരുട്ടിൽ ഓരോ സ്പർശനവും ആയിരം മടങ്ങ് തീവ്രതയോടെയാണ് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്.

അയാളുടെ കൈകൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്തിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു.

അയാൾ അവളുടെ കൈ മുഴുവൻ മറക്കുന്ന ചുരിദാർ ടോപ്പിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും ആ സിപ്പർ പതുക്കെ വലിച്ചു താഴ്ത്തി..

എങ്കിലും ആ ഇറുകിയ ഫുൾ കൈ ചുരിദാർ ടോപ് ഡ്രസ്സ്‌ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ തന്നെ അഴിയാതെ ചേർന്ന് നിന്നു.

​അയാൾ അവളുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് പതുക്കെ മാറി മുന്നിലെത്തി.

ലില്ലിയുടെ കണ്കെട്ടിന് താഴെ വിറയ്ക്കുന്ന ആ ചുണ്ടുകളെ അയാൾ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടി.

അവൾ ആ കൈകൾ ചുംബിക്കാൻ മുന്നിലോട്ട് ആഞ്ഞുപിടിച്ചെങ്കിലും സാം കൈകൾ പിൻവലിച്ചു അയാൾ അവളെ ടീസ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.

​സാം അവളുടെ അരികിൽ ആ ബെഡിൽ ഇരുന്ന് അവളുടെ ചുവന്ന വസ്ത്രത്തിനു പുറത്തുകൂടെ അവളുടെ ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ഓടിച്ചു പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി.

അപ്പോഴാണ് അയാൾ ആ ബെഡിൽ നേരത്തെ ലില്ലി മുറിച്ചുവച്ച ഷാള്ളിന്റെ ബാക്കിഭാഗം കണ്ടത്..

​സാം പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി.

നേരത്തെ മുറിച്ചു വെച്ച ആ ചുവന്ന ഷാളിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം അയാൾ കയ്യിലെടുത്തു.

ലില്ലിയുടെ കൈകൾ നേരത്തെ തന്നെ പിന്നിലേക്ക് ചേർത്തു വെച്ചിരുന്നു.

സാം ആ ഷാൾ ഉപയോഗിച്ച് അവളുടെ കൈത്തണ്ടകൾ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.

​ലില്ലി: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “സാം… അത് മുറുകുന്നു… സാം…”

​സാം മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അയാൾ ആ കെട്ട് കൂടുതൽ ബലപ്പെടുത്തി.

അവളുടെ കൈകൾ ചലിക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം മുറുകിയപ്പോൾ ലില്ലിക്ക് ഒരുതരം നിസ്സഹായാവസ്ഥയും അതോടൊപ്പം ഒരു വന്യമായ സുഖവും തോന്നി.

അവൾ ബെഡിൽ ഇരുന്നു പിടഞ്ഞു.

ആ ചുവന്ന പട്ടിന്റെ സ്പർശനവും സാമിന്റെ കൈകളുടെ കരുത്തും അവളെ ആകെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.

അവൾ തന്റെ മുഖം നിസ്സഹായാവസ്ഥായിൽ ഇരുവശത്തേക്കും പിന്നിലേക്ക് നോക്കി സാം നേ തേടുന്നതിനിടയിൽ അയാൾ മുന്നിൽ നിന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്നു അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ആഞ്ഞു വലിച്ചു.. അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ അയാൾ വായിലാക്കുകയായിരുന്നു..

അല്പസമയം അയാൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ ഊമ്പി വലിച്ചു… പെട്ടെന്ന് അയാൾ പിന്മാറി..

“സ്സ്… സ്സ്… സാം….”

ലില്ലി സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. അവളുടെ കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ അവൾക്ക് അയാളെ തടയാനോ പിടിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല…

അവളുടെ പിടപ്പ് കണ്ട സാം അവളുടെ ഇടത് വശത്തേക് വന്നു അവളുടെ കാതിനെ ഉമ്മവെച്ചു.. പതിയെ കടിച്ചു..

“ആഹ്ഹ.. സാം….”

​സാം: (താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു)

“കാഴ്ചകൾ മരിക്കുമ്പോഴാണ് പെണ്ണേ സ്പർശനങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത്…

നീ ആഗ്രഹിച്ച ആ ഇരുട്ട് ഇതാ നിന്നെ മൂടിയിരിക്കുന്നു. ഇനി ഞാൻ പറയുന്നത് മാത്രം കേൾക്കുക…”

​അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതുക്കെ തന്റെ അധരങ്ങൾ അമർത്തി.

“ആഹ്…”

അപ്രതീക്ഷിതമായ സാമിന്റെ കാമലീലകൾ കാരണം ലില്ലി ആ ചുവന്ന കൺകെട്ടിനുള്ളിൽ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.

കാഴ്ചയില്ലാത്ത ആ ലോകത്ത് സാമിന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും അവൾക്ക് ഒരു പുതിയ അനുഭൂതിയായിരുന്നു.

അയാൾ അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു അവളുടെ മുഖത്ത് ആ ചുവന്ന ഷാൾ കെട്ടിയ കണ്ണുകളിലൂടെ അവളുടെ നീണ്ട മൂക്ക് വഴി അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ചൂണ്ടുവിരൽ ഓടിച്ചു..

ലില്ലി അയാളുടെ കൈ വിരൽ വായിലാക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അയാൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചു താഴേക്ക് അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് നീങ്ങി..

ആ ചൂരിദാർ ടോപ്പിന് മുകളിലൂടെ അവളുടെ കുഞ്ഞു മുലകളുടെ ആകൃതി അയാൾ കൈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു..

ആ ചുരിദാറിന് പുറത്തുകൂടെ സാം തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കുഞ്ഞു മുലകളെ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു അമർത്തി…

“ആഹ്ഹ.. ആഹ്…”

അവൾ ഒന്ന് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞെങ്കിലും സാം തന്റെ പിടി അവളുടെ മുലകളിൽ നിന്നും വിട്ടിരുന്നു..

അയാൾ  ലില്ലിയുടെ മുന്നിൽ വന്നു ബെഡിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു തന്റെ മുഖം ലില്ലിയുടെ മുഖത്തോട് ചേർത്തു..

അത് മനസ്സിലാക്കിയ ലില്ലി ആവേശത്തോടെ അയാളുടെ ചുണ്ടുകളെ കോർത്തിണക്കി…

സാം ലില്ലിയുടെ ചുണ്ടുകൾ ഓരോന്നായി ഉമിനീരിൽ നുണയുകയായിരുന്നു..

ആ ഇരുപ്പിൽ ലില്ലിക്ക് ബാലൻസ് നഷ്ടപ്പെടാതെ ഇരിക്കാൻ അയാൾ അവളെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചു തന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്തു..

ലില്ലിയുടെ പിൻ കഴുത്തിൽ കൈ പിടിച്ചു അവളുടെ നാവ് അയാൾ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു…

അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തും അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒരു കവിതയെന്നോണം ഇഴഞ്ഞു നടന്നു.

അവൾ അറിയാത്ത അവളുടെ ഉടലിലെ രഹസ്യങ്ങൾ അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സാം അവളെ അകത്തിമാറ്റി ആ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു ​.. ആ മുറിക്കുള്ളിൽ വായുവിൽ ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ അയാൾ ചലിക്കുകയായിരുന്നു.

ലില്ലിയുടെ ശ്വാസം ഓരോ നിമിഷവും മുറുകി വന്നു. കാഴ്ചകൾ ഇല്ലാത്ത ആ ലോകത്ത് അവളുടെ സ്പർശനങ്ങൾ മാത്രം ജാഗ്രതയോടെ അയാളുടെ കൈകൾക്കായി കാത്തിരുന്നു.

സാം മുട്ടുമടക്കി ഇരുന്ന ലില്ലിയുടെ കാലുകൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.

​അയാൾ തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നും പതുക്കെ ആ ഇറുകിയ ലെഗ്ഗിൻസിനു മുകളിലേക്ക്  ചലിപ്പിച്ചു.

ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി അവളുടെ മൃദുവായ കാലുകളിലൂടെ അയാളുടെ വിരലുകൾ തുടകളിലേക്ക് പടർന്നപ്പോൾ ലില്ലി അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു.

ആ സ്പർശനം അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ മഞ്ഞുപെയ്യുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു തണുപ്പും പിന്നാലെ ഒരു വലിയ ചൂടും പടർത്തി.

അവൾ ബെഡിൽ ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ തന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വില്ലുപോലെ മുന്നിലോട്ട് വളച്ചു.

​സാം അവളുടെ ഇറുകിയ ലെഗ്ഗിൻസിനു മുകളിലൂടെ തുടകളിൽ പതുക്കെ നഖം കൊണ്ട് വരഞ്ഞു. ആ ചെറിയ നോവ് ലില്ലിയെ ഉന്മാദത്തിന്റെ അറ്റത്തെത്തിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് തന്നെ അയാളുടെ സ്പർശനം അവിടെ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായതായി ലില്ലിക്ക് തോന്നി..

കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഇരുട്ടിൽ സാം എവിടെയാണെന്നോ അടുത്തതായി എവിടെ സ്പർശിക്കുമെന്നോ അറിയാത്ത ആ ആകാംക്ഷ അവളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

​അയാൾ പിന്നിൽ കൂടെ വന്നു അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിലെ മറുകിൽ തന്റെ പല്ലുകൾ അമർത്തി. ലില്ലി ഉച്ചത്തിൽ കരയാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും സാം അവളുടെ വായ തന്റെ കൈകൊണ്ട് പൊത്തി.

​സാം: (അവളുടെ കാതിൽ ക്രൂരമായ ആവേശത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു)

“ശബ്ദമുണ്ടാക്കരുത് ലില്ലി… നീ ഒരു മാലാഖയാണ്… എന്റെ തടവറയിൽ അകപ്പെട്ട മാലാഖ.. ഇന്ന് രാത്രി നീ കാണാൻ പോകുന്നത് നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ സുഖമല്ല.. നിന്റെ ഉടലിനെ ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു രുചിക്കുന്ന ആ കാഴ്ചയാണ്.കണ്ണുകളിലൂടെ അല്ല എന്ന് മാത്രം… എന്റെ സ്പർശനങ്ങളിലൂടെ….”

​സാം അവളെ ബെഡിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും തള്ളി അമർത്തി കിടത്തി. അവളുടെ ലെഗ്ഗിൻസ് പാന്റ് അയാൾ പണിപ്പെട്ടു അഴിച്ചുമാറ്റി.. അതിനു ശേഷം അയാൾ അവളെ ആ ബെഡിന്റെ ഒരുവശത്തു കാലുകൾ നിലതുകുത്തിയവിധം ഇരുപ്പിച്ചു..

ലില്ലിയുടെ അടിവയറ്റിൽ കാമത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

സാം തന്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലൂടെയും അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെയും ലജ്ജയെയും അഴിച്ചുമാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ ആ ഇരുട്ടിൽ സാമിനായി സ്വയം സമർപ്പിച്ചു.

അയാൾ വീണ്ടും അവളുടെ ശരീരത്തെ നേരിട്ട് സ്പർശിക്കാതെ  ഒരു നിഴൽ പോലെ ചുറ്റും നടന്നു.

ലില്ലിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി. എവിടെയാണ് അയാൾ? അടുത്ത സ്പർശനം എവിടെയായിരിക്കും?

​മുറിയുടെ ഒരു കോണിൽ നിന്ന് ഒരു കസേര നീക്കിയിടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.

ലില്ലിക്ക് തോന്നി സാം തന്റെ മുന്നിൽ വന്നിരിക്കുന്നു.

അവൾ ആ കസേര ഇരിക്കുന്ന ദിശയിലേക്ക് തന്റെ ശരീരം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു.

അവന്റെ സാന്നിധ്യം മുന്നിൽ അനുഭവപ്പെടാൻ അവൾ വെമ്പി.

പക്ഷേ  സാം ഒരു കൈകൊണ്ട് കസേര നീക്കുക മാത്രമേ ചെയ്തുള്ളൂ. അയാൾ ലില്ലിയുടെ പുറകിൽ  അവൾക്ക് അദൃശ്യനായി നിന്നു.

​ലില്ലി സാമിനെ മുന്നിൽ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ  പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു മിന്നൽ പിണരുപോലെ സാമിന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതിച്ചു.

ഓർക്കപ്പുറത്തുണ്ടായ ആ ഉമ്മകളുടെ പ്രവാഹം ലില്ലിക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത സുഖം നൽകി.

അവൾ സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞുപോയി. മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ അവളുടെ ശരീരം പിന്നിലേക്ക് ഒരു തുള്ളിച്ചയോടെ ബെഡിലേക് മറിയാൻ പോയി..

​ലില്ലി: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “സാം… നിങ്ങൾ… നിങ്ങൾ എവിടെയാണ്?”

​സാം മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ നിശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചൂടായി പടർന്നു. ലില്ലിക്ക് സാമിന്റെ ഈ കളികൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഒരു നിമിഷം അവൻ മുന്നിൽ  അടുത്ത നിമിഷം പിന്നിൽ. കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഇരുട്ടിൽ അയാൾ ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ അവളുടെ ചുറ്റും നടന്നു.

​സാമിന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും ലില്ലിയുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം സൃഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നു.

കൈകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടതിനാലും കണ്ണുകൾ മറയ്ക്കപ്പെട്ടതിനാലും അവൾക്ക് ഒരു ഇരയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ തോന്നി.

എന്നാൽ ആ നിസ്സഹായാവസ്ഥ പോലും അവൾക്ക് ഒരുതരം വന്യമായ സുഖം നൽകി.

​അവൾ മനസ്സിൽ സാമിനെ വരച്ചുകാട്ടാൻ ശ്രമിച്ചു.

തന്റെ ശരീരത്തെ ഓരോ കോണിൽ നിന്നും കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന അവന്റെ കരുത്തുറ്റ രൂപം  അവന്റെ വന്യമായ കണ്ണുകൾ  ക്രൂരമായ ചിരിഅവൾ ആ കണ്ണുകെട്ടിയ അവസ്ഥയിൽ സാമിനാൽ ഭോഗിക്കപ്പെടുന്ന തന്റെ രൂപം മനസ്സിൽ കണ്ടു.

​ലില്ലി: (മനസ്സിൽ) “സാം… എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം. എന്റെ ഈ ശരീരം നിങ്ങളുടെ കാൽക്കീഴിലാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയണം.

“നിങ്ങളുടെ ഈ കളികൾ എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു സാം….”

അവളുടെ ശബ്ദം പുറത്ത് വന്നു…

പെട്ടെന്ന് ​സാമിന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് തോളിലേക്ക് പടർന്നു.

അയാൾ പതുക്കെ അവളുടെ ചുരിദാറിന്റെ ഷോൽഡർ താഴേക്ക് വലിച്ച് മാറ്റി.

അവളുടെ നഗ്നമായ തോളിൽ അയാളുടെ വിരലുകൾ ചലിച്ചപ്പോൾ ലില്ലിയുടെ ശരീരം വിറച്ചു.

അടുത്തത് എന്താണെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംഷയിൽ അവൾക്ക് ശ്വാസം പോലും എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

​ലില്ലിയുടെ വിറയൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞ സാം അവളുടെ തൊട്ടുപിന്നിൽ ഒരു ശ്വാസദൂരത്തിൽ നിന്നു.

കസേര നീക്കി അവളെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കിയ ശേഷം അവളുടെ കഴുത്തിൽ പടർന്ന ചുംബനങ്ങൾ നൽകിയ തരിപ്പിൽ അവൾ തളർന്നു ഇരി ക്കുകയായിരുന്നു.

സാം പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തോളിൽ അമർത്തി  താഴ്ന്നതും എന്നാൽ ഗാംഭീര്യമുള്ളതുമായ സ്വരത്തിൽ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.

​സാം: “പേടിക്കണ്ട ലില്ലി… നീ അനുഭവിക്കുന്നത് ഒരു ഭയമല്ല…അതൊരു തിരിച്ചറിവാണ്. നിന്റെ ഉടൽ ഇതുവരെ അറിയാത്ത നിഗൂഢമായ ഒരു ലോകത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയാണിത്.

ആദ്യമായി ഒരു പൂവ് വിരിയുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു വേദനയുണ്ടാകാം…

പക്ഷേ അതിനു പിന്നാലെ വരുന്നത് പ്രളയം പോലെ പടരുന്ന സുഖമാണ്…”

​സാമിന്റെ വാക്കുകൾ ലില്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മന്ത്രം പോലെ മുഴങ്ങി.

അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു പുതിയ കാമത്തിന്റെ തിരമാല അടിച്ചുകയറി. സാം അവളുടെ കെട്ടപ്പെട്ട കൈത്തണ്ടകളിൽ പതുക്കെ വിരലോടിച്ചു.

​സാം: “എന്തിനാണ് ഈ കണ്ണുകൾ ഞാൻ മൂടിക്കെട്ടിയതെന്ന് അറിയാമോ?

കാഴ്ചകൾ വെറും ചതിയാണ് ലില്ലി.

അത് ലോകത്തെ മാത്രം കാണിച്ചുതരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഇരുട്ടിൽ  നിനക്ക് നിന്നെത്തന്നെ കാണാം.

നിന്റെ തൊലിപ്പുറത്ത് എന്റെ വിരലുകൾ ചലിക്കുമ്പോൾ ആ സ്പർശനം നിന്റെ ആത്മാവോളം ചെല്ലുന്നത് നിനക്ക് അനുഭവപ്പെടും.

ഓരോ സ്പർശനവും ഒരു കവിതയാകും. ഓരോ നോവും ഒരു ലഹരിയാകും.”

​ലില്ലി ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും മറന്നുപോയി.

സാമിന്റെ സാഹിത്യം കലർന്ന വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉടലിലെ വസ്ത്രങ്ങളെക്കാൾ വേഗത്തിൽ അവളെ നഗ്നയാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.

​സാം: “ഇന്ന് രാത്രി, നീ എന്റെ വെറുമൊരു പങ്കാളിയല്ല…

നീ എന്റെ ആരാധനാപാത്രമാണ്.

നിന്റെ ഓരോ അണുവും ഞാൻ കീഴ്പ്പെടുത്തും.

എന്റെ കൈകൾ നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ തേടിയിറങ്ങും.

നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ വന്യത, ആ അനാൽ സെക്സിന്റെ ആഴങ്ങൾ…

അവയൊക്കെ നിനക്ക് ഒരു പുതിയ ജന്മം നൽകും.

നിന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഞാൻ ഓരോന്നായി അഴിച്ചുമാറ്റും.

നീയറിയാതെ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉറങ്ങുന്ന ആ പെണ്ണിനെ ഞാൻ ഉണർത്തും.

നീ എന്നെ കാണണ്ട ലില്ലി… എന്നെ അനുഭവിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുക….”

​സാമിന്റെ വാക്കുകൾ ലില്ലിയിൽ സാം എന്ന പുരുഷനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ആസക്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ സാമിനെ കാണണ്ട മറിച്ച് അവനാൽ ഭോഗിക്കപ്പെടാൻ അവൾ വെമ്പി.

തന്റെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ വന്യമായ പുരുഷൻ തന്റെ ശരീരത്തെ എങ്ങനെ പിച്ചിചീന്തും എന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ ഭാവന ചെയ്തു.

​ലില്ലി: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “സാം… മതി… വാക്കുകൾ മതി… എന്നെ എടുക്കൂ… എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം… ഇപ്പോൾ തന്നെ!”

​ലില്ലിയുടെ ആ അപേക്ഷ കേട്ടതും സാം അവളുടെ ചുരിദാർ പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് നീക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവളുടെ നഗ്നമായ പുറത്ത് സാമിന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഒരു വിങ്ങലോടെ ബെഡിലേക്ക് വീണു.

​മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ലില്ലിയുടെ ഉടലിലെ ആ ചുവന്ന ചുരിദാർ ഒരു തടസ്സമായി സാമിന് തോന്നി.

അയാൾ അതീവ ജാഗ്രതയോടെ അവളുടെ തോളുകളിൽ നിന്നും ആ വസ്ത്രം താഴേക്ക് വലിച്ചു…

കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ആ കൈ മുഴുവൻ മറക്കുന്ന വസ്ത്രം ഊരി മാറ്റുക എന്നത് ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു.

എങ്കിലും, ഒരു ശില്പിയെപ്പോലെ സാം അത് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…

അപ്പോഴാണ് അയാൾ ആ ബെഡിനോട് ചേർന്നുള്ള ടേബിളിൽ ചുമരിൽ തൂക്കിവച്ച വലിയ കണ്ണാടിക്ക് താഴെയായി ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് പെട്ടിയിൽ ലില്ലി മുടി മുറിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നോണം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വണ്ണമുള്ള കത്രിക അയാളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്..

സാം തന്റെ ഷർട്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി ആ കസേരയിൽ ഇട്ടതിനു ശേഷം ആ പെട്ടിയിൽ നിന്നും ആ കത്രിക എടുത്ത് ലില്ലിയുടെ പിന്നിലായി ഇരുന്നു…

പിന്നിൽ നിന്നും ലില്ലിയുടെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടുന്നതിന് ഇടയിൽ അയാൾ നേരത്തെ അഴിച്ചു താഴ്ത്തിയ സിപ്പർ ന്റെ താഴെയായി ആ കത്രിക വച്ചു താഴേക്ക് വലിച്ചു..

ആ ചൂരിദാർ ഡ്രസ്സ്‌ പിന്നിൽ നിന്നും
‘കര്ര്ര്ര്ര് ർർർ ‘ കര്ര്ര്ര്ര്…..’

ശബ്ദത്തിൽ വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ കീറി താണു..

“അയ്യോ… സാം.. ഇതെന്റെ പുതിയ ചൂരിദാർ.. ആആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്”….

ലില്ലിയെ അയാൾ പറഞ്ഞു മുഴുവപ്പിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല.. ലില്ലിയുടെ ആശങ്ക കേട്ട് ചിരി വന്ന സാം അവളുടെ ആ ഇരിപ്പിൽ ലില്ലിയുടെ പിൻ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞു കടിച്ചു ഒപ്പം അവളുടെ ഉരുണ്ട് നിൽക്കുന്ന ചന്തിപ്പാളികളിൽ ഒന്നിൽ ആഞ്ഞു അമർത്തി….
“ആഹ്ഹ്ഹ്…”

ആ മുറിച്ചു വച്ച ​ചുരിദാർ തലവഴി ഊരുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ചുവന്ന പട്ടിലെ കെട്ട് അഴിഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ സാം തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അത് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

കാഴ്ചകൾ മറഞ്ഞുതന്നെ ഇരിക്കണം..

എങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ രതിയുടെ ആഴം അവൾക്ക് പൂർണ്ണമായും അനുഭവപ്പെടൂ എന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

വസ്ത്രം അവളുടെ തലയ്ക്കു മുകളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ  അവളുടെ കഴുത്തിലും തോളിലും സാം തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് പ്രണയത്തിന്റെ മുദ്രകൾ ചാർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​അവസാനം ആ വസ്ത്രം നിലത്തു വീണപ്പോൾ അവളുടെ നഗ്നമായ പുറം ആ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി.ഒപ്പം ആ ചുവന്ന ഡിസൈൻ ബ്രാസറും…

അവിടെ നേരത്തെ ക്ലിനിക്കിൽ വെച്ച് സാം നൽകിയ ആ ചുവന്ന പാടുകൾ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തിയ പാടുകളും ചുംബനത്തിന്റെ പാടുകളും ചുവന്ന ലിപികൾ പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

സാം തന്റെ വിരലുകൾ ആ പാടുകളിൽ പതുക്കെ ഓടിച്ചു.

​സാം: (മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ അവളുടെ കാതിൽ)

“ലില്ലി… ഈ പാടുകൾ… നിനക്ക് നോവുന്നുണ്ടോ? എന്റെ വന്യത നിന്നെ മുറിപ്പെടുത്തിയോ?”

​ലില്ലി ഒന്ന് വിറച്ചു. ആ തണുത്ത വിരലുകൾ തന്റെ മുറിപ്പാടുകളിൽ തൊട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നി  തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അണുവും സാമിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി കേഴുകയാണെന്ന്.

അവൾ തന്റെ തല സാമിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​ലില്ലി: (തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട്, കിതപ്പോടെ) “ഇല്ല സാം… ഇത് വേദനയല്ല. നിങ്ങൾ എനിക്ക് നൽകിയ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണിവ… എനിക്ക് വേദന ഇല്ലാ സാം…..

ഈ അടയാളങ്ങൾ എന്റെ ഉടലിൽ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം  ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നും.

ആ തോന്നലിൽ എനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന സുഖം മറ്റൊന്നിലും എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല. ഈ പാടുകൾ ഇനിയും വേണം സാം… എന്നെ ഇനിയും മുറിപ്പെടുത്തൂ…!!”

​ലില്ലിയുടെ ആ വാക്കുകൾ സാമിനെ കൂടുതൽ ഉന്മാദത്തിലാക്കി.

അവൾ തന്റെ വന്യതയെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അയാളിലെ മൃഗത്തെ പൂർണ്ണമായും ഉണർത്തി.

അയാൾ അവളുടെ നഗ്നമായ തോളിൽ തന്റെ അധരങ്ങൾ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി.

​സാം: “എങ്കിൽ ഇന്ന് രാത്രി ഈ ചുവന്ന പാടുകൾ നിന്റെ ഉടലിൽ ഒരു പുതിയ പുരാണം രചിക്കും ലില്ലി.

നീ ഇതുവരെ അറിയാത്ത വേദനകളുടെയും സുഖങ്ങളുടെയും ഒരു പുരാണം…”

​അയാൾ അവളെ പതുക്കെ ബെഡിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരം ആ ചുവന്ന ഷാളിന്റെ കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ ഒരു പാവക്കുട്ടിയെ പോലെ കിടന്നു.

കാഴ്ചയില്ലാത്ത ആ ലോകത്ത് സാമിന്റെ കൈകൾ തന്റെ ഉടലിനെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ ഒരുങ്ങുന്നത് അറിഞ്ഞു ലില്ലി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.

അതേസമയം നഗരത്തിന്റെ മറ്റൊരു വശത്തു ​റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ ആ വിജനമായ പാർക്കിംഗിൽ നതാഷയുടെ കാർ ഒരു തുരുത്ത് പോലെ നിന്നു.

ചുറ്റും കനത്ത നിശബ്ദത.

ദൂരെയുള്ള തെരുവുവിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം.

കാറിനുള്ളിലെ എസി പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നിട്ടും നതാഷയുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിലേക്ക് തുളച്ചു കയറാൻ ശ്രമിച്ചു..

ആരാണ് തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്?!!

ആ ഭീകരൻ എവിടെ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു?!!

​മിനിറ്റുകൾ യുഗങ്ങൾ പോലെ കടന്നുപോയി.

പെട്ടെന്ന് കാറിന്റെ മുൻഭാഗത്തെ ചില്ലിനെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് കടുത്ത ഒരു ടോർച്ച് വെളിച്ചം അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് പതിച്ചു.

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ണഞ്ചിപ്പോയ നതാഷ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു.

ആ വെളിച്ചത്തിനപ്പുറം ഒരു രൂപം കാറിന് അരികിലേക്ക് നടന്നു വരുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

​അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാന്ന് ഇടിച്ചു.

ആ രൂപം കാറിന്റെ സൈഡ് ഗ്ലാസിന് അരികിലെത്തി.

ടോർച്ച് വെളിച്ചം താഴ്ന്നപ്പോൾ വിൻഡോ ഗ്ലാസിനപ്പുറം തെളിഞ്ഞ ആ മുഖം കണ്ട് നതാഷയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി.

​നതാഷ: (ഞെട്ടലോടെ മന്ത്രിച്ചു) “ഇത്… ഇത് വക്കച്ചൻ ചേട്ടനോ?!!”

​റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ ഗേറ്റിൽ എന്നും തനിക്ക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സല്യൂട്ട് അടിക്കാറുള്ള  മാന്യമായി പെരുമാറുന്ന ആ സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരൻ വക്കച്ചൻ!!

എപ്പോഴും വിധേയത്വത്തോടെ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള ആ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ വന്യമായ ഒരു ചിരി പടർന്നിരിക്കുന്നു.

അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ ബഹുമാനമില്ല…
പകരം ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ക്രൂരമായ ആസക്തി മാത്രം.!!

​അയാൾ കാറിന്റെ ചില്ലിൽ പതുക്കെ കൊട്ടി.

ആ ശബ്ദം നതാഷയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ തോന്നി.

​വക്കച്ചൻ: (പുറത്തുനിന്ന് പരുക്കൻ സ്വരത്തിൽ)
“ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തൂ ഡോക്ടറേ…
പുറത്ത് വല്ലാത്ത തണുപ്പാണ്. അകത്തെ ആ ചൂടിൽ നമുക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

​നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വിൻഡോ ഗ്ലാസ് അല്പം താഴ്ത്തി. അവളുടെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.

​വക്കച്ചൻ: “എന്താ ഡോക്ടറേ… എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു അത്ഭുതം?ഏഹ്ഹ്….
പാവം സെക്യൂരിറ്റി വക്കച്ചൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന് കരുതിയില്ല അല്ലേ?!!

പക്ഷേ ഡോക്ടർ ആ പാതിരാത്രി ആ ചെറുപ്പക്കാരനോടൊപ്പം ഇടവഴിയിൽ കാറിന് വെളിയിൽ കാണിച്ച അഭ്യാസങ്ങൾ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ ഈ പാവത്തിനും തോന്നി ഒന്ന് പരീക്ഷിക്കണമെന്ന്…

പേടിക്കണ്ട..ആ വീഡിയോ ഇപ്പോൾ എന്റെ കയ്യിൽ സുരക്ഷിതമാണ്…”

​

നതാഷയുടെ ലോകം തകരുകയായിരുന്നു.

താൻ എന്നും കാണുന്ന താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു ഇത്രയും വലിയ പണിയുമായി വരുമെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല.

അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ നോട്ടം അവളുടെ സാറ്റിൻ സാരിക്കുള്ളിലെ ശരീരത്തെ പിച്ചിചീന്തുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

​വക്കച്ചൻ: “എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിവാ ഡോക്ടറേ… നമുക്ക് ആ പഴയ വീഡിയോയുടെ ബാക്കി ഭാഗം ഇന്ന് ഇവിടെ വെച്ച് ഷൂട്ട് ചെയ്യാം. വന്നില്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇത് മാത്യു സാറിന് പോകും.”

കാറിനുള്ളിൽ ​നതാഷയുടെ കാലുകൾ വിറച്ചു. ഒരു വശത്ത് സാമിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു യുവത്വം തുളുമ്പുന്ന വേട്ടക്കാരൻ….

മറുവശത്ത് വക്കച്ചനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു വികൃതമായ മനസ്സിന് ഉടമ. താൻ ആകെ ചതിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​വക്കച്ചൻ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് മുൻസീറ്റിലേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കയറി.

നതാഷ ഭയന്ന് വിറച്ച് ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.

ആ പരിമിതമായ സ്ഥലത്ത് വക്കച്ചന്റെ സാന്നിധ്യം അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ശ്വാസംമുട്ടലുണ്ടാക്കി.

അയാളിൽ നിന്നുള്ള വിയർപ്പിന്റെയും പുകയിലയുടെയും മണം അവളുടെ ഓക്കാനം വരുത്തി.

​നതാഷ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട്) “വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ… പ്ലീസ്…

നമുക്ക് ഇവിടെയിരുന്ന് സംസാരിക്കാം…
ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്…
ആ വീഡിയോ എനിക്ക് വേണം. അത് മറ്റാരും കാണരുത്. നിങ്ങൾക്ക് പണമാണല്ലോ വേണ്ടത്?

എത്ര വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തരാം. എന്റെ സേവിങ്‌സ് എല്ലാം തരാം… പ്ലീസ് അത് ഡിലീറ്റ് ചെയ്യൂ.”

​വക്കച്ചൻ കാറിനകത്തു മുൻസീറ്റിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചാരിയിരുന്ന് ഒരു വന്യമായ ചിരി ചിരിച്ചു.

അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നതാഷയുടെ സാറ്റിൻ സാരിക്കുള്ളിലെ ഉടലിനെ ആർത്തിയോടെ ഉഴിഞ്ഞു നോക്കുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ വെളുത്ത തുടുത്ത കൈകളിലെ വിരലുകൾ വിറക്കുന്നത് അയാൾ ആവേശത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്നു..

​വക്കച്ചൻ: “പണമോ?!!!
ഡോക്ടർ വലിയ പണക്കാരിയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.

പക്ഷേ പണം കൊണ്ട് എല്ലാം തീരില്ലല്ലോ…!!

എന്നാലും ഒന്ന് ചോദിക്കട്ടെ, എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും തരുമോ ഡോക്ടറേ?

ഒരു കോടി രൂപ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഡോക്ടർ അത് തരുമോ?!!”

​അയാൾ അത് പറഞ്ഞിട്ട് നതാഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

നതാഷ സ്തംഭിച്ചു പോയി. ഒരു കോടി രൂപ!

അത്രയും വലിയൊരു തുക താൻ എങ്ങനെ സംഘടിപ്പിക്കും?!!

അവൾ ആകെ തകർന്നുപോയി.

പക്ഷേ വക്കച്ചന്റെ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ മറ്റൊരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു.

​വക്കച്ചൻ: “പേടിക്കണ്ട ഡോക്ടറേ… എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ കോടികളൊന്നും വേണ്ട.

അതിനേക്കാൾ വിലപിടിപ്പുള്ള ചിലത് ഡോക്ടറുടെ കയ്യിലുണ്ട്.

രാത്രി റേഡിയോയിൽ വന്നിരുന്ന് ‘സ്നേഹം വായു പോലെയാണ്’ എന്നൊക്കെ തള്ളുന്ന ഈ ശരീരം…!!

അത് എന്ന് കാണാൻ തുടങ്ങിയോ അന്ന് എന്റെ നിയന്ത്രണം പോയതാ…ഒരവസരം കിട്ടാൻ നോക്കിയിരിക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ..
എന്തായാലും ആ മറ്റവനും ഡോക്ടറും കൂടി വഴിയിൽ വച്ചു കാണിച്ചതിന്റെ ബാക്കി എനിക്ക് കിട്ടണം.

ഏതായാലും ഭർത്താവ് മാത്യു ഡോക്ടറെ അറിയിക്കാതെ ചെയ്യുന്നതല്ലേ..മറ്റവന് കൊടുക്കുന്നത് പോലെ ഒരു രാത്രി എനിക്കും തിന്നാൻ താ ഡോക്ടറേ…എന്താ… ഏഹ്ഹ്..”
അയാൾ നാതാഷയെ നോക്കി ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു…

​വക്കച്ചന്റെ കാമക്കണ്ണുകൾ നതാഷയുടെ കഴുത്തിലേക്കും നെഞ്ചിലേക്കും അവിടെ തുളുമ്പിനിൽക്കുന്ന വലിയ മുലകളിലേക്കും ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

അയാൾ പതുക്കെ തന്റെ കൈ നീട്ടി നതാഷയുടെ തോളിലെ കറുത്ത സാറ്റിൻ തുണിയിൽ തൊട്ടു.

നതാഷ ഭയം കൊണ്ട് പിടഞ്ഞുമാറി കാറിന്റെ ഡോറിലേക്ക് ചേർന്നു ഇരുന്നു…

​വക്കച്ചൻ: “എന്തിനാ ഡോക്ടറേ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്?

അവൻ ചെയ്തപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വലിയ സുഖമായിരുന്നല്ലോ.

എന്നെയും കൂടി ഒന്ന് സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ ഈ വീഡിയോയും കൊണ്ട് ഒരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യാതെ ഞാനങ്ങ് പോകും.

ഇല്ലെങ്കിൽ… നാളെ നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ ഈ നാട് മുഴുവൻ ഡോക്ടറുടെ ഈ വീഡിയോ യിലെ വിക്രിയകൾ കാണും. എന്ത് പറയുന്നു!!?”

​നതാഷയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.

മാന്യതയുടെയും പണത്തിന്റെയും ലോകത്ത് നിന്ന് താൻ ഒരു അഴുക്കുചാലിലേക്ക് വീണതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

വക്കച്ചൻ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നപ്പോൾ അവൾ നിസ്സഹായയായി കണ്ണുകളടച്ചു.

വക്കച്ചന്റെ കൈകൾ ആർത്തിയോടെ തന്റെ തോളിൽ മാംസളമായ ഭാഗത്ത്‌ അമരുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെനിന്നോ ഒരു ധൈര്യം ഉണർന്നു.

ഭയം അറപ്പായി മാറിയ നിമിഷം അവൾ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അയാളെ തള്ളിമാറ്റി.

​”പ്ലീസ്… വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ… എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്… ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്!”

നതാഷയുടെ വാക്കുകൾ കരച്ചിലായി പുറത്തുവന്നു.

​താൻ ആജ്ഞാപിച് കീഴടക്കാൻ വെച്ചിരുന്ന ആ രൂപം തന്നെ തള്ളിമാറ്റിയത് വക്കച്ചന് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

അയാളുടെ മുഖം ക്രോധം കൊണ്ട് വലിഞ്ഞുമുറുകി.

നതാഷയെ ബലമായി പിടിക്കാൻ അയാൾ ആഞ്ഞപ്പോഴാണ് പാർക്കിംഗ് ഏരിയയുടെ മറുഭാഗത്തുനിന്ന് ഒരാളുടെ കാലൊച്ച കേട്ടത്.

റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലെ ആരോ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ വക്കച്ചൻ പെട്ടെന്ന് പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു.

​അയാൾ നതാഷയുടെ മുഖത്തിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി പരുക്കൻ സ്വരത്തിൽ ആക്രോശിച്ചു:

​”ഇപ്പോൾ നീ ആ റേഡിയോ ഷോയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോ…

പോയി നിന്റെ ആ തേനൊലിക്കുന്ന ശബ്ദം കൊണ്ട് നാട്ടുകാരെ മയക്ക്!

പക്ഷേ ഒന്നുണ്ടല്ലോ ഡോക്ടറേ… ഷോ കഴിഞ്ഞ് നീ നേരെ പോകേണ്ടത് വീട്ടിലേക്കല്ല.

അന്ന് ആ ചെക്കനുമായി കാർ നിർത്തി നീ കാമലീലകൾ ആടിയ അതേ സ്ഥലമുണ്ടല്ലോ… അവിടെ കാർ നിർത്തണം…അങ്ങോട്ട് വരണം!

അവിടെ ഞാനുണ്ടാകും. പൈസ എത്ര വേണം… വേറെ എന്തൊക്കെ വേണം എന്നൊക്കെ നമുക്ക് അവിടെയിരുന്ന് തീരുമാനിക്കാം. കേട്ടോടി ഡോക്ടറേ…?”

​നതാഷ വിറച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി.

വക്കച്ചൻ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഒരു വന്യമൃഗത്തെപ്പോലെ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“ഹാ… പോ!”

അയാളുടെ ആക്രോശം കേട്ട് ഭയന്ന നതാഷ വേഗത്തിൽ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നടന്നു.

​സ്റ്റേഷനുള്ളിലെ സഹപ്രവർത്തകരെ ആരെയും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ തറയിൽ തറച്ചു നിന്നു.
എന്നാൽ പുറത്ത് ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞുനിന്ന് വക്കച്ചൻ അവളുടെ ആ നടത്തം ആർത്തിയോടെ നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

“എന്താ ആ അരയന്നപ്പിട പോലെ കുണ്ടി ആട്ടിയുള്ള നടത്തം… ആഹ്ഹ..ഇന്ന് രാത്രി എന്റെ കൈകളിൽ പിടയാൻ പോകുന്ന മുതലാണല്ലോ ഇത്…”

അത് ആലോചിച്ചപ്പോൾ അയാളുടെ പാന്റിന്റെ ഉള്ളിൽ കാമം ഇരച്ചുകയറി.

​നതാഷ നേരെ റെക്കോർഡിങ് സ്റ്റുഡിയോയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.

അവിടെയുള്ള ആ തണുത്ത നീലവെളിച്ചത്തിൽ അവൾ തളർന്നിരുന്നു.

മൈക്രോഫോണിന് മുന്നിലിരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പുറത്ത് തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ വലിയ കെണിയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്റെ ശബ്ദം എങ്ങനെ പുറത്തുവരുമെന്ന് അവൾക്ക് പോലുമറിയില്ലായിരുന്നു.

​അതേസമയം നഗരത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് ലില്ലിയുടെ വീട്ടിൽ സാമും ലില്ലിയും തമ്മിലുള്ള വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ അതിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു.

ആ ബെഡിലേക്ക് ലില്ലിയെ ആഞ്ഞു കിടത്തിയ സാം അവളുടെ മുകളിലേക്ക് പടർന്നു കയറുകയായിരുന്നു..

അവളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നും ഉമ്മ വച്ചു കൊണ്ട് മുന്നേറിയ സാം അവളുടെ തുടുത്ത ഷേപ്പ് ഉള്ള തുടകളിൽ നക്കി മുകളിലോട്ട് കയറി..

കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് ബന്ധിച്ചു കണ്ണുകൾ കെട്ടി ആ ചുവന്ന ബ്രാസറും ഷഡ്ഢിയും ധരിച്ചു ആ ബെഡിൽ കിടന്നു പുളയുകയായിരുന്നു ലില്ലി…

സാം ന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലും പൊക്കിളിലും തപ്പി തടവിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഉന്മാദം അനുഭവപ്പെട്ടു..
അയാളുടെ കുറ്റി താടിരോമങ്ങൾ അവളെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തികൊണ്ടിരുന്നു..

അതേസമയം അയാൾ ആ ഡിസൈൻ ബ്രസറിൽ നിന്നും അവളുടെ മുലകളെ വലിച്ചു പുറത്തേക്കിട്ടു..

ഒരു മുലയെ അയാൾ ഊമ്പി വലിക്കുമ്പോൾ മറ്റേമുലയിൽ ഉമിനീർ കൂട്ടിയ അയാളുടെ വിരലുകൾ ലില്ലിയുടെ മുലക്കണ്ണിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരക്കുകയായിരുന്നു…

“ആഹ്… അഹ്.. സാം…”

അവൾ വിയർത്തു കുളിച്ചു ആ ബെഡിൽ സുഖലഹരിയോടെ പിടഞ്ഞു..

അതേസമയം ​സ്റ്റുഡിയോയിലെ ആ തണുത്ത നീലവെളിച്ചത്തിന് നതാഷയുടെ മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മൈക്രോഫോണിന് മുന്നിലെ ‘On Air’ ലൈറ്റ് ചുവപ്പായി തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പ്രണയത്തെയും മനശാസ്ത്രത്തെയും കുറിച്ച് സംസാരിക്കേണ്ട ഡോക്ടർ നതാഷ അന്ന് ഒരു തകർന്ന പ്രതിമയെപ്പോലെ അവിടെ ഇരുന്നു.

​ആദ്യത്തെ കോൾ വന്നു. ഒരു യുവതിയായിരുന്നു ലൈനിൽ.

“ഡോക്ടർ, എനിക്ക് എന്റെ പങ്കാളിയെ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല…. എപ്പോഴും ഒരു ഭയം…”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ നതാഷയുടെ തൊണ്ടയിൽ വാക്കുകൾ കുടുങ്ങി.

സ്വന്തം ജീവിതം ഒരു ബ്ലാക്ക്മെയിലറുടെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾക്ക് എങ്ങനെ ഉപദേശം നൽകും?

​നതാഷ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ)

“വിശ്വാസം… അത്… അത് തകരുന്നത് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടാണ്. ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ അറിയാത്ത ചില നിഴലുകൾ നമ്മളെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടാകും…”

​അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാക്കുകൾക്കിടയിലെ ദീർഘമായ നിശബ്ദതകൾ ആ ഷോയുടെ താളം തെറ്റിച്ചു.

സ്റ്റുഡിയോയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള ടെക്നീഷ്യൻ ഈ ഡോക്ടർക്ക് ഇന്ന് ഇത് എന്തുപറ്റി എന്ന സംശയത്തോടെ നതാഷയെ നോക്കി.

റേഡിയോ സ്റ്റേഷന് താഴെ സെക്യൂരിറ്റി ക്യാബിനിൽ ഇരുന്നു വക്കച്ചൻ റേഡിയോ ഓൺ ചെയ്ത് അട്ടഹസിച്ചു ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

നതാഷയുടെ ആ ഇടറുന്ന ശബ്ദവും ഓരോ വാക്കിലെയും ഭയവും അയാൾ മദ്യലഹരിയെന്നോണം ആസ്വദിച്ചു.

​വക്കച്ചൻ: (സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട്) “എന്തൊക്കെ ആടി നീ ഈ വിറച്ചു പറയുന്നത്…ഏഹ്…കേൾക്കട്ടെ…

നിന്റെ ആ ജാഡയൊക്ക എവിടെപ്പോയി ഡോക്ടറേ?
ആ വിറയൽ… അത് നിനക്ക് ഞാൻ തന്ന സമ്മാനമാണ്. മൈക്കിന് മുന്നിലിരുന്ന് നീ പിടയുമ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇവിടെ പാലാഴി ഒഴുകുകയാണ്!”

​അയാൾ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു.

റേഡിയോയിൽ നിന്ന് നതാഷയുടെ ഓരോ ദീർഘശ്വാസവും കേൾക്കുമ്പോൾ അയാൾ തന്റെ മീശ പിരിച്ചു.

അവൾ ഭയക്കുന്നത് തന്നെ ഓർത്താണെന്ന സത്യം അയാളിൽ വലിയൊരു ലഹരിയായി പടർന്നു.

​വക്കച്ചൻ:(മനസ്സിൽ)
“ഇന്ന് രാത്രി നീ നാട്ടുകാർക്ക് വേണ്ടിയല്ല സംസാരിക്കുന്നത്…
എനിക്ക് വേണ്ടിയാണ്. ഈ ഷോ കഴിയാൻ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. നീ ആ ചെറുപ്പക്കാരനോട് കാണിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയൊന്ന് എനിക്ക് വേണ്ടി കരുതിവെച്ചോ!”

​സ്റ്റുഡിയോക്കുള്ളിൽ നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ മൈക്രോഫോണിലേക്ക് ഇറ്റുവീണു.

തന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും മോശം ഷോ അവൾ തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ കാളും ഓരോ ചാട്ടവാറടികളായി അവൾക്ക് തോന്നി.

​സ്റ്റുഡിയോയുടെ മുകൾനിലയിൽ നതാഷയുടെ ഇടറുന്ന ശബ്ദം റേഡിയോ തരംഗങ്ങളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ താഴെ വക്കച്ചൻ തന്റെ വന്യമായ പദ്ധതിയുടെ അവസാനവട്ട ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു.

അന്ന് അയാൾക്ക് സെക്യൂരിറ്റി യൂണിഫോമിനോട് വല്ലാത്തൊരു മടുപ്പ് തോന്നി.

ഒരു അധികാരസ്ഥാനത്തിരുന്ന് നതാഷയെ കീഴടക്കാൻ അയാൾക്ക് യൂണിഫോമിനേക്കാൾ നല്ലത് സ്വന്തം വേഷമാണെന്ന് തോന്നി.

​അയാൾ തന്റെ സഹപ്രവർത്തകനായ സെക്യൂരിറ്റിയെ വിളിച്ചു.

“എടാ, എനിക്ക് വീട്ടിൽ ചെറിയൊരു അത്യാവശ്യമുണ്ട്.

നീ ഈ ബാക്കി സമയം കൂടി ഒന്ന് നോക്കിക്കോ.

ഞാൻ നാളെ രാവിലെ നേരത്തെ വരാം,”

എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു.

നാതാഷയുടെ കൈയിൽ നിന്നും പണം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാൽ ചോദിക്കാൻ ആരും വരില്ലെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

എന്തിന്.. ഈ സെക്യൂരിറ്റി പണി വരെ നിർത്താം എന്ന് അയാൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു..!!

​സെക്യൂരിറ്റി ക്യാബിനുള്ളിലെ ചെറിയ മുറിയിൽ കയറി അയാൾ തന്റെ യൂണിഫോം അഴിച്ചുമാറ്റി.

വിയർപ്പ് മണക്കുന്ന ആ കാക്കി വസ്ത്രത്തിന് പകരം അയാൾ ഒരു കടും നിറത്തിലുള്ള ഷർട്ടും വെള്ള മുണ്ടും ധരിച്ചു.

കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അൻപത് കഴിഞ്ഞ തന്റെ നീളമുള്ള മെലിഞ്ഞ ശരീരത്തിലെ മുഖത്തുള്ള കട്ടി മീശ ഒന്ന് പിരിച്ചു വെച്ചു.

ഇത്രയും കാലം നതാഷയ്ക്ക് സല്യൂട്ട് അടിച്ചു നിന്ന ആ പഴയ വക്കച്ചനല്ല ഇപ്പോൾ അവിടെയുള്ളത് മറിച്ച്
അവളെ തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായിരുന്നു..

​വക്കച്ചൻ: (മനസ്സിൽ) “ഇന്ന് ഡോക്ടർക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ വെറുമൊരു സെക്യൂരിറ്റിയല്ല.
അവളുടെ വിധി തീരുമാനിക്കുന്നവൻ ഞാനാണ്.

യൂണിഫോം ഇട്ടിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ചില പരിമിതികളുണ്ട്, പക്ഷേ ഈ മുണ്ടും ഷർട്ടും… ഇത് എന്റെ ലോകമാണ്.”

​അയാൾ സഹപ്രവർത്തകനോട് ‘ഗുഡ് നൈറ്റ്’ പറഞ്ഞു പതുക്കെ ഗേറ്റിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

തന്റെ പഴയ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി അയാൾ ആ വിജനമായ റോഡിലേക്ക് പാഞ്ഞു.

അന്ന് നതാഷയും സാമും കൂടി ആ കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത നഗരത്തിലേ റോഡിലേക്ക് കയറും മുന്നേ ഒരു മൂലയിലുള്ള ആ ഇരുളടഞ്ഞ സ്ഥലമായിരുന്നു അയാളുടെ ലക്ഷ്യം.

അവിടെ അല്പം മാറി ആയിരുന്നു അയാളുടെ വീടും…

​നതാഷയുടെ റേഡിയോ ഷോ കഴിയാൻ ഇനി അധികം സമയമില്ല.

അവൾ വരുമ്പോൾ അവിടെ താൻ അവളെ കാത്തിരിക്കണം.

തന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ അവൾ ആടുന്നത് കാണാൻ വക്കച്ചന്റെ ഉള്ളിൽ കാമം ഇരച്ചുകയറി.

​അതേസമയം സ്റ്റുഡിയോയിൽ നതാഷ സമയം നോക്കി വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

ഷോ കഴിയുന്ന ഓരോ മിനിറ്റും അവളെ മരണത്തിലേക്കോ അല്ലെങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു നരകത്തിലേക്കോ അടുപ്പിക്കുകയാണെന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ ഓർത്തു.

​സ്റ്റുഡിയോയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ നതാഷ ഒരു ജീവച്ഛവത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു.

ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി.

സഹപ്രവർത്തകർ പറഞ്ഞ “ഗുഡ് നൈറ്റ്” വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതുകളിൽ ശൂന്യതയോടെ പതിച്ചു.

കണ്ണുനീർ തടയാൻ പാടുപെട്ട് അവൾ വേഗത്തിൽ പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടന്നു.

​സെക്യൂരിറ്റി ക്യാബിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നോക്കി.

അവിടെ നേരത്തെ കണ്ട വക്കച്ചന്റെ രൂപമില്ല. പകരം മറ്റൊരു സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡാണ് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നത്..

നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ വേട്ടയാടാൻ അയാൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് നതാഷയ്ക്ക് ഉറപ്പായി.

​കാറിനുള്ളിൽ കയറി വാതിലടച്ചതും അവളുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു.

സ്റ്റിയറിംഗ് വീലിൽ തല ചായ്ച്ച് അവൾ വിതുമ്പിക്കരഞ്ഞു.

​നതാഷ: “ദൈവമേ… ഞാൻ എന്തിനാണ് അന്ന് അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തത്?!!
എന്തിനാണ് സാമിനെ കൂടെക്കൂട്ടിയത്?!!

എന്റെ ജീവിതം ഇന്ന് ഈ സെക്യൂരിറ്റിയുടെ കൈകളിൽ അവസാനിക്കുമോ?!!”

​താൻ ആകെ ഒറ്റപ്പെട്ടുവെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
മാത്യുവിനെ വിളിക്കാൻ കഴിയില്ല..
ഈ നിമിഷം തന്നെ സഹായിക്കാൻ ആരുണ്ട്? പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ പഴയ വേട്ടക്കാരന്റെ മുഖം മിന്നിമറഞ്ഞു..സാം!

സാം പരുക്കനാകാം, മൃഗമാകാം, പക്ഷേ ഈ വൃത്തികെട്ട സെക്യൂരിറ്റിയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ആർക്കെങ്കിലും ഈ ലോകത്ത് സാധിക്കുമെങ്കിൽ അവന് മാത്രമേ കഴിയൂ.!!

​വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ ഫോണെടുത്ത് സാമിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. പത്താം തവണ അടിച്ചപ്പോഴും ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടില്ല..

 

അതേ സമയം ​ലില്ലിയുടെ നഗ്നമായ അടിവയറ്റിൽ ചുംബനങ്ങളുമായി വന്യമായ രതിയിലേക്ക് കടക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു സാം.

ലില്ലി തന്റെ കണ്ണുകളിലെ കെട്ടഴിച്ച് സാമിന്റെ വന്യമായ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ കേഴുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ ലില്ലിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഇരുട്ട് വേർപെടുത്താൻ സാം ന് ഉദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..

പെട്ടെന്ന് ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്നത് സാം അറിഞ്ഞു. .
.
​നതാഷയുടെ ഫോൺ ബെല്ലുകൾ ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

സാമിന്റെ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന് ഫോൺ നിർത്താതെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ ലില്ലിയുടെ ഉടലിൽ പടർന്നു പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ വിരലുകൾ ഒരു നിമിഷം ചലനമറ്റതായി.

സ്ക്രീനിൽ തെളിയുന്ന “Natasha” എന്ന പേര് സ്ക്രീനിൽ തെളിയുന്നത് കണ്ട് സാം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലനായി..

പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് അത് ഒരു പുച്ഛം കലർന്ന ചിരി ആയി മാറിവന്നു…
​സാം: (മനസ്സിൽ) “മൃഗം എന്ന് വിളിച്ചവളാണ്…
കാമഭ്രാന്തൻ എന്ന് ആക്ഷേപിച്ചവളാണ്. ഇപ്പോൾ എന്തിനാണ് നീ എന്നെ തിരയുന്നത് നതാഷാ? നിന്റെ ആ മാന്യതയുടെ കോട്ടകൾ തകരാൻ തുടങ്ങിയോ?!!”

​സാം ഫോൺ എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം ആ ഫോൺ കാൾ കട്ട് ചെയ്ത് ബെഡിൽ ദൂരേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

തന്റെ അധികാരം ചോദ്യം ചെയ്തവളോട് കാണിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ക്രൂരത അവളെ ഈ അർദ്ധരാത്രിയിൽ അവഗണിച്ചു വിടുക എന്നതാണെന്ന് അവന് തോന്നി.

​ആ നിമിഷം വരെ സാമിന്റെ വന്യതയിൽ ഒന്ന് ശ്വാസം വിടാൻ അവസരം കിട്ടിയ ലില്ലി സാം ഫോൺ വലിച്ചെറിയുന്നത് കാതുകളിൽ മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ഒന്ന് ഭയന്നു.

പക്ഷേ തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം സാം കൂടുതൽ വന്യമായി അവളിലേക്ക് ആഞ്ഞു.

ലില്ലിയുടെ ഷഡ്ഢി കാലിൽ നിന്നും വലിച്ചുമാറ്റി അയാൾ പൂറിലെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ചോക്ലേറ്റ് കന്തിൽ മൃദുവായ ഭാഗത്ത് സാം തന്റെ അധരങ്ങൾ അമർത്തി.

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ സ്പർശനത്തിൽ ലില്ലി ബെഡിൽ പിടഞ്ഞുപോയി.

​സാം: “ലില്ലി… ഇന്ന് നമ്മൾക്കിടയിൽ വേറെ ആരും വേണ്ട…..”
അയാൾ ലില്ലിയുടെ കന്ത് ചുണ്ടുകൊണ്ട് ഊമ്പി വലിച്ചു.. അയാളുടെ കൈ വിരലുകൾ ലില്ലിയുടെ കാൽ തുടയിൽ അമർത്തി ഞെങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

​സാം ലില്ലിയുടെ അടിവയറ്റിൽ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിയുമ്പോൾ ലില്ലിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടായി.

സാമിന്റെ ഈ പുതിയ ഭാവത്തിൽ നതാഷയോടുള്ള പകയും ലില്ലിയോടുള്ള ആസക്തിയും കലർന്നിരുന്നു.

കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ലില്ലി ആ ഇരുട്ടിൽ സാമിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിനും കീഴടങ്ങി. അവളുടെ ഉടലിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ തരിപ്പ് പടർന്നു തുടങ്ങി.

​അതേസമയം, റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ പാർക്കിംഗിൽ കാറിനുളിൽ ഫോൺ കിട്ടാതെ നതാഷ തളർന്നു വീണു.

സാം തന്നെ കൈവിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി തനിക്ക് മുന്നിൽ ആ ബ്ലാക്ക്മെയിലർ മാത്രം.

​ദൂരെ ആ വിജനമായ വഴിയിൽ ഷർട്ടും മുണ്ടും ധരിച്ച് കയ്യിൽ ആ വീഡിയോ ഉള്ള ഫോണുമായി വക്കച്ചൻ തന്റെ ഇരയെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

ഓരോ സെക്കൻഡിലും അയാൾ തന്റെ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. നതാഷയുടെ കാറിന്റെ വെളിച്ചം എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ആ വളവിൽ തെളിയുമെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

​സാമിന്റെ ഫോൺ കിട്ടാതെ വന്നതോടെ നതാഷയുടെ അവസാന പ്രതീക്ഷയും അറ്റുപോയി.

ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ച് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.

റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കാതിനകത്ത് ഒരു പെരുമ്പറ പോലെ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നഗരം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു..

തെരുവുവിളക്കുകളുടെ മഞ്ഞവെളിച്ചം മാത്രം റോഡിൽ നിഴലുകൾ വീഴ്ത്തി.

​അല്പദൂരം മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ റോഡിന്റെ വശത്ത് ഒരു നിഴൽരൂപം നിൽക്കുന്നത് നതാഷ കണ്ടു.

കാറിന്റെ ഹെഡ്ലൈറ്റ് ആ രൂപത്തിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.
അത് വക്കചനായിരുന്നു!

യൂണിഫോം മാറി മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ച അയാളെ കണ്ടാൽ ആരും തിരിച്ചറിയില്ല. ഒരു കയ്യിൽ ടോർച്ചും മറുകയ്യിൽ ഫോണുമായി അയാൾ റോഡിൽ ആധിപത്യത്തോടെ നിന്നു.

​നതാഷ കാറിന്റെ വേഗത കുറച്ചു. വക്കച്ചൻ തന്റെ വന്യമായ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കാറിനുള്ളിലെ നതാഷയെ ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞുനോക്കി.

അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അയാൾ തന്റെ കൈ ഉയർത്തി ദൂരെ കാടിനോട് ചേർന്നുള്ള ഒരു ചെറിയ വഴി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.

ആ വഴിയുടെ അറ്റത്ത് മങ്ങിയ ഒരു വെളിച്ചം മാത്രം കത്തുന്ന ഒരു വീട് കാണാമായിരുന്നു..വക്കച്ചന്റെ വീടായ ഒളിത്താവളം..

​അയാൾ കാറിന്റെ ചില്ലിനടുത്തെത്തി ആംഗ്യം കാട്ടി.

വണ്ടി നിർത്തി അങ്ങോട്ട് പോകാനായിരുന്നു ആ ആജ്ഞ.

നതാഷയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി.

ആ വിജനമായ വീട്ടിലേക്ക് തനിച്ച് പോകുക എന്നാൽ തന്റെ സർവ്വവും അയാൾക്ക് മുന്നിൽ അടിയറവ് വെക്കുക എന്നാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

​വക്കച്ചൻ: (വാക്കുകൾ പുറത്തു കേൾക്കുന്നില്ലെങ്കിലും അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ ആക്രോശിച്ചു) ”

അങ്ങോട്ട് പോ ഡോക്ടറേ… നമ്മുടെ വീഡിയോയുടെ ബാക്കി ഭാഗം അവിടെ വെച്ച് പൂർത്തിയാക്കാം!”

​അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ കാമം കണ്ടപ്പോൾ നതാഷയ്ക്ക് പേടി കൂടിതുടങ്ങി..

എങ്കിലും ആ വീഡിയോ പുറത്തുവന്നാൽ മാത്യുവിന്റെ മുന്നിൽ താൻ ഇല്ലാതാകും എന്ന ഭയം അവളെ തളർത്തി.

ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ അവൾ കാർ ആ ഇടവഴിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. വക്കച്ചൻ തന്റെ സൈക്കിളിൽ അവൾക്ക് പിന്നാലെ പാഞ്ഞു.

​കാർ ആ വീടിന് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നു. എൻജിൻ ഓഫ് ചെയ്തപ്പോൾ ഉണ്ടായ നിശബ്ദത ഭീകരമായിരുന്നു.

നതാഷ വിറച്ചുകൊണ്ട് കാറിലിരുന്നു. തന്നെ വിഴുങ്ങാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന ആ വീടിന്റെ വാതിൽ വക്കച്ചൻ തുറക്കുന്നത് അവൾ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ കണ്ടു.

 

​കാറിൽ നിന്നിറങ്ങാൻ വക്കച്ചൻ ആജ്ഞാപിക്കുമ്പോൾ  മരണത്തെ മുഖാമുഖം കാണുന്നവളുടെ വെപ്രാളത്തോടെ നതാഷ തന്റെ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു.

അവളുടെ വിരലുകൾ ഭയം കൊണ്ട് മരവിച്ചിരുന്നു. അവസാനത്തെ കച്ചിത്തുരുമ്പ് എന്ന നിലയിൽ അവൾ സാമിന് ഒരു മെസ്സേജ്  ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

​മെസ്സേജ്: “സാം…
പ്ലീസ് ഹെൽപ്പ് മി…
റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലെ സെക്യൂരിറ്റി…

അയാൾക്ക് നമ്മുടെ വീഡിയോ കിട്ടി…
അയാൾ എന്നെ ഒരു വിജനമായ വീട്ടിൽ എത്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്…
പ്ലീസ് സാം…
എന്നെ രക്ഷിക്കൂ…
എനിക്ക്  പേടിയാണ്…”

​അവൾ ആ മെസ്സേജ് ഓരോന്നായി സെൻഡ് ചെയ്യുമ്പോൾ വക്കച്ചൻ വന്ന് കാറിന്റെ ഡോറിൽ ശക്തിയായി തട്ടി.

നതാഷ വിറച്ചുകൊണ്ട് ഫോൺ സാരിത്തലപ്പിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.

അതേസമയം ലില്ലിയെ ആ ബെഡിന് സൈഡിൽ മാറ്റിയിരുത്തി അവളുടെ  വായിലേക്ക് തന്റെ കുണ്ണയെ തള്ളി കൊടുക്കാൻ പാകത്തിന് അവളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു സാം.
അവളുടെ ചുണ്ടിനു നേരെ തന്റെ കുണ്ണയുടെ മകുടം അയാൾ നീട്ടിയും പിന്നിലോട്ട് വലിച്ചും അയാൾ ലില്ലിക്ക് പിടികൊടുക്കാതെ കളിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

ലില്ലിയുടെ വായിലേക്ക് കുണ്ണ കടത്തിയും മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ കന്തിനെ ഞെരടിയും അയാൾ ലില്ലിയെ സുഖിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ലില്ലി സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ കണ്ണുകളടച്ച് പിടയുകയായിരുന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് ദൂരേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ സാമിന്റെ ഫോൺ വീണ്ടും തുടർച്ചയായി ശബ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.

​ആദ്യമൊക്കെ അവഗണിച്ചെങ്കിലും ആ ശബ്ദത്തിലെ എന്തോ ഒരു അപകടസൂചന സാമിനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.

അയാൾ ലില്ലിയെ താൽക്കാലികമായി വിട്ട് അവിടുന്ന് മാറി പോയി ഫോൺ എടുത്തു.

നതാഷയുടെ മെസ്സേജുകൾ കണ്ടതും സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

​സാം: (മനസ്സിൽ) “ആ വൃത്തികെട്ട സെക്യൂരിറ്റി! വക്കച്ചൻ… അവനാണോ ഇത് ചെയ്യുന്നത്?”
​ ആറു മാസം മുന്നേ റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് ആദ്യ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ തന്നെ വക്കച്ചന് നതാഷയിൽ ഉള്ള കാമ ആർത്തി അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നു സാം മനസ്സിലാക്കിയതാണ്.

ഒരു കീടം തന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള പെണ്ണിനെ തൊടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് സാമിന്റെ ഉള്ളിലെ മൃഗത്തെ ഉണർത്തി.

പക്ഷേ അയാൾ സ്തംഭിച്ചുപോയി.

ഒരു വശത്ത് ലില്ലി താൻ അഴിച്ചുവിട്ട കാമത്തിന്റെ ചുഴിയിൽ പെട്ട് ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ തനിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

മറുവശത്ത് നതാഷ തന്നെ ഒരു മൃഗമെന്ന് വിളിച്ച് ആട്ടിയോടിച്ചവൾ ഇപ്പോൾ തന്റെ സഹായത്തിനായി കേഴുന്നു.

​ലില്ലി ബെഡിൽ നിന്ന് പതുക്കെ തലയുയർത്തി ചുറ്റും നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു .
“സാം… എന്താ… എവിടെപ്പോയി നിങ്ങൾ?”
അവളുടെ ശബ്ദം കാമത്താൽ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​സാം ലില്ലിയെയും ഫോണിലെ മെസ്സേജിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.

നതാഷയോടുള്ള പക തീർക്കാൻ അവളെ ആ സെക്യൂരിറ്റിക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കണോ?

അതോ തന്റെ ഫാന്റസികൾക്ക് നടുവിൽ ലില്ലിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് നതാഷയെ രക്ഷിക്കാൻ പോകണോ?

സാമിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു യുദ്ധം തന്നെ നടക്കുകയായിരുന്നു.

​മുറിക്കുള്ളിലെ കാമത്തിന്റെ ഗന്ധത്തെക്കാൾ തീവ്രമായി സാമിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ നതാഷയുടെ ആ നിലവിളി മുഴങ്ങി.

തന്റെ വന്യതയെ ചോദ്യം ചെയ്തവളാണെങ്കിലും മറ്റൊരുവന്റെ വൃത്തികെട്ട കൈകൾ അവളിൽ പതിക്കുക എന്നത് സാമിന് ചിന്തിക്കാൻ പോലുമാകില്ലായിരുന്നു.

തന്റെ അധീനതയിലുള്ള ഒന്നിനെ തട്ടിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വക്കച്ചനോടുള്ള പക അവന്റെ രക്തത്തിൽ തിളച്ചു.

​സാം പതുക്കെ ഷർട്ട് എടുത്ത് ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ബെഡിൽ കണ്ണുകൾ കെട്ടപ്പെട്ട നിലയിൽ കൈകൾ പിന്നിൽ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ കിടന്നിരുന്ന ലില്ലി സാമിന്റെ ചലനങ്ങൾ നിലച്ചത് അറിഞ്ഞു.

​ലില്ലി: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “സാം… എന്താ നിങ്ങൾ മിണ്ടാത്തത്? സാം… പ്ലീസ്… എന്നെ ഇങ്ങനെ വിട്ടു പോകല്ലേ…”

​സാം മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അയാൾ ലില്ലിയുടെ അരികിൽ ചെന്ന് അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി.

പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണിലെ കെട്ടോ കൈകളിലെ ഷാളിന്റെ ബന്ധനമോ അയാൾ അഴിച്ചില്ല.

​സാം: “ലില്ലി… എനിക്ക് പോകണം. ഒരു അത്യാവശ്യമുണ്ട്. നീ ഈ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ ഇവിടെ കിടക്കുക. ഞാൻ വരുന്നത് വരെ നിനക്ക് ഈ ഇരുട്ടാണ് കൂട്ട്. നിന്റെ കാത്തിരിപ്പിന് ഞാൻ വരുമ്പോൾ മധുരമേറും.”

​ലില്ലി: (കരച്ചിലോടെ) “സാം… വേണ്ട! എന്നെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിയിട്ട് പോകല്ലേ… എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു… സാം!”

​ലില്ലിയുടെ അപേക്ഷകൾ കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ സാം മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി.

മെയിൻ ഡോർ പുറത്തുനിന്നും വലിച്ചടച്ചു അയാൾ തന്റെ ബൈക്കിന് അരികിലേക്ക് ഓടി.

ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ അയാളുടെ ലക്ഷ്യം ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ മാത്രം…

വക്കച്ചന്റെ ആ ഒളിത്താവളം അതിനടുത്തു തന്നെ  വിജനമായ സ്ഥലത്ത് എവിടെയോ ആണെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി.

​റോഡിലെ തണുത്ത കാറ്റിലൂടെ സാം ബൈക്ക് പറത്തി.

മണിക്കൂറിൽ 100 കിലോമീറ്ററിലധികം വേഗത്തിൽ അയാൾ ആക്സിലറേറ്റർ തിരിച്ചു.

സാമിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ കാമമല്ല ക്രൂരമായ ഒരു പ്രതികാരബുദ്ധിയായിരുന്നു.

നതാഷയെ തൊടാൻ തുനിഞ്ഞ വക്കച്ചനെ നേരിടാൻ ഒരു യമദൂതനെപ്പോലെ അയാൾ ആ കറുത്ത പാതകളിലൂടെ കുതിച്ചു.

​അതേസമയം വക്കച്ചന്റെ വീടിനുള്ളിൽ നതാഷ ഭയന്ന് വിറച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

വക്കച്ചൻ മുറിയിലെ കതക് ഉള്ളിൽ നിന്നും ലോക്ക് ചെയ്ത് തന്റെ മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി നതാഷയുടെ സാരിത്തലപ്പിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു വലിച്ചു ക്രൂരമായ ചിരിയോടെ അയാൾ തന്റെ ബെഡിനടുത്തേക്ക് നടന്നു…
“ശെ.. വിട്.. പ്ലീസ്…..”
അവൾ ആ സാരി നേരെയാക്കി…

ആ വീടിനുള്ളിലെ മങ്ങിയ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ വക്കച്ചൻ തന്റെ തനിനിറം പുറത്തെടുക്കുകയായിരുന്നു.

അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ച് മുറിയിലെ ആ പഴയ കട്ടിലിലേക്ക് അയാൾ ആഞ്ഞു ചാരിയിരുന്ന് ഒരു വിദേശ മദ്യത്തിന്റെ കുപ്പി തുറന്നു.

നതാഷ ഒരു മൂലയിൽ ഭയന്ന് വിറച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.

അവളുടെ സാറ്റിൻ സാരിയുടെ തുമ്പ് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിൽ മുറുകിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

വക്കച്ചൻ ആർത്തിയോടെ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അയാളുടെ നോട്ടം അവളുടെ ശരീരത്തെ പിച്ചിചീന്തുന്നത് പോലെ നതാഷയ്ക്ക് തോന്നി.

​വക്കച്ചൻ: “എന്തിനാ ഡോക്ടറേ ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ നിൽക്കുന്നത്?
അവനോട്  കാണിക്കുന്ന ആവേശം ഇപ്പോഴില്ലേ?എനിക്കും കാണണം ആ ആവേശം…”

അയാൾ അവളെ ഒന്ന്  ശെരിക്കും നോക്കി..
ആ ഇരുണ്ട വെളിച്ചതിലും മേക്കപ്പ് ഒന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ആ കറുത്ത സാരിയിലെ വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരം അയാളെ ശരിക്കും കമ്പിയാക്കി..

അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകൾ കാട്ടിൽ സിംഹത്തിന് മുന്നിൽ കുടുങ്ങിയ പേടമാൻ മിഴികൾ പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി..

“ശരി… നമുക്ക് പതുക്കെ തുടങ്ങാം. ഡോക്ടർക്ക് സാരി അഴിക്കാൻ മടി അല്ലെ… വേണ്ട… പോട്ടെ…ഡോക്ടർ ആ സാരിയിൽ തന്നെ കുറച്ചു ഡാൻസ് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇട്ടേ… എനിക്ക് അത് കാണണം…ഡോക്ടറുടെ ഡാൻസ്…”

​നതാഷ അമ്പരന്നുപോയി. തന്നെ ഉപദ്രവിക്കുമെന്നോ ഭോഗിക്കുമെന്നോ കരുതിയ അവൾക്ക് മുന്നിൽ അയാൾ ഗ്ലാസിൽ മദ്യം ഒഴിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു പുതിയ വികൃത നാടകം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

​നതാഷ: (നെഞ്ചുപൊട്ടി) “വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ… പ്ലീസ്… എന്നെക്കൊണ്ട് ഇതൊന്നും ചെയ്യിക്കരുത്. ഞാൻ… ഞാൻ ഡാൻസ് ഒന്നും ചെയ്യില്ല…”

വക്കച്ചൻ: (ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട്) “ചെയ്യെടി! വീഡിയോ നിന്റെ കെട്ടിയോന് അയച്ചു കൊടുക്കണോ? നീ ഇന്ന് ഈ വക്കച്ചനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചേ പറ്റൂ.”

​അയാൾ തന്റെ പഴയ ഫോണിൽ ഒരു വന്യമായ താളത്തിലുള്ള ഹിന്ദി പാട്ട് ഉറക്കെ വെച്ചു.

ആ പാട്ടിന്റെ താളം ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭീതിപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. അയാൾ മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു താളം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​വക്കച്ചൻ: “ആ സാരി ഒന്ന് ഒതുക്കി പിടിച്ചു ആ പാട്ടിനൊപ്പം ചുവടുവെക്ക് ഡോക്ടറേ…ഇൻസ്റ്റാ ഗ്രാമത്തിൽ റീൽസ് ഒന്നും ഇടാറില്ലേ ഡോക്ടർ… ഈ ശരീരം വച്ചു ഒരു റീൽ പെടച്ചാൽ മില്യൺ വ്യൂസ് ഉറപ്പാ…
ഹഹ.ഹഹഹ…..ഹഹഹ…
നിന്റെ ആ വടിവൊത്ത ശരീരം ആടുമ്പോൾ ഈ വീഡിയോ കാണുന്ന സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെയായിരിക്കും.”

​നതാഷ നിസ്സഹായയായി കണ്ണുകളടച്ചു.

തന്റെ അഭിമാനം ഓരോ നിമിഷവും ലേലം വിളിക്കപ്പെടുകയാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ആ പാട്ടിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ അവൾ പതുക്കെ ചലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

വക്കച്ചൻ ആസ്വദിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ ഫോണിൽ ആ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്താൻ തുടങ്ങി.

​അതേസമയം  നഗരത്തിന്റെ വിജനമായ റോഡുകളിലൂടെ സാമിന്റെ ബൈക്ക് ഒരു തീപിടിച്ച അമ്പ് പോലെ ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിക്കുകയായിരുന്നു.

​മുറിയിൽ വക്കച്ചന്റെ ഫോണിൽ നിന്ന്

“ചോലി കേ പീച്ചേ ക്യാ ഹേ…”
എന്ന ഗാനം വന്യമായ ശബ്ദത്തിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

നതാഷ തന്റെ അഭിമാനം പണയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് കണ്ണുനീരോടെ ആ താളത്തിനൊപ്പം കാലുകൾ കൊണ്ട് ചുവടുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അവളുടെ അലക്ഷ്യമായ ചുവടുകളിൽ പോലും ആ സാറ്റിൻ സാരി അവളുടെ ശരീരവടിവുകളെ എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ ചലനങ്ങളും ആ ചെറിയ ചലനത്തിലും കുലുങ്ങുന്ന വലിയ മുലകളും വിറയ്ക്കുന്ന ഉടലും ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വക്കച്ചന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാമത്തിന്റെ ഭ്രാന്ത് നിറച്ചു.

വക്കച്ചൻ തന്റെ ഷർട്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി ആ കട്ടിലിൽ ചെരിഞ്ഞു കൈ കുത്തി കിടന്നുകൊണ്ട് തന്റെ വികൃതമായ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളെ ആപാദചൂഡം ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി.

വക്കച്ചൻ: “കൊള്ളാം ഡോക്ടറേ… കൊള്ളാം!
പക്ഷേ ആ സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ആ ഭംഗി മറയ്ക്കുകയാണ്. അത് അങ്ങ് അഴിച്ചു മാറ്റിയേക്ക്…..അതാ രസം…

എനിക്ക് നിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ വയറും മനോഹരമായ തുടകളും ആ ബ്ലൗസ്സിൽ കുടുങ്ങി കിടക്കുന്ന വലിയ മുലകളെയും നേരിട്ട് കാണണം…
മടിക്കേണ്ട… ഇവിടെ നമ്മൾ രണ്ടുപേരല്ലാതെ വേറെ ആരുമില്ല!”

​നതാഷ: (കൈകൂപ്പി കരഞ്ഞുകൊണ്ട്) “വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ….. പ്ലീസ്… ഇനി എന്നെക്കൊണ്ട് വയ്യ… ഞാൻ ചെയ്തോളാം… പക്ഷേ ഇതൊന്നും… പ്ലീസ്!”

​വക്കച്ചൻ: (അലറിക്കൊണ്ട്) “അഴിക്കെടി! നിന്റെ ആ ജാഡയൊക്കെ പുറത്ത്. ഇവിടെ നീ വെറുമൊരു പെണ്ണാണ്. അഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആ വീഡിയോ ഗ്രൂപ്പുകളിലേക്ക് ഇടും.”

​നതാഷയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ സാരിയുടെ ഞൊറികളിലേക്ക് നീങ്ങി.

ഓരോ ഞൊറിയും അഴിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ജീവനും അഴിഞ്ഞു പോകുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

സാരി പതുക്കെ താഴേക്ക് വീണപ്പോൾ  സാറ്റിൻ തുണിക്കടിയിലെ അവളുടെ വെളുത്ത ഉടൽ കൂടുതൽ വെളിപ്പെട്ടു..

അവളുടെ വിരിഞ്ഞ വയറും അതിനു നടുവിലെ വലിയ പൊക്കിൾ കുഴിയും ബ്ലൗസ്സിനുള്ളിലെ വലിയ മുലകളും  വെളുത്ത ഉടലും കണ്ട് വക്കച്ചന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

​അയാൾ തന്റെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് അല്പം പോലും ലജ്ജയില്ലാതെ തന്റെ മുണ്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി. അയാളുടെ ഷഡിക്കകത് കുലച്ചുനിക്കുന്ന കുണ്ണയുടെ തടിപ്പ് അവൾക്ക് കാണാം..

നതാഷ സ്തംഭിച്ചു പോയി. ഒരു നിമിഷം അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.

തന്റെ മുന്നിൽ ഇത്രയും വികൃതമായ ഒരു രൂപം അവൾ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ഭയവും അറപ്പും കൊണ്ട് അവൾ തറയിൽ ഇരുന്നുപോയി.

​വക്കച്ചൻ: “ഇനി എന്തിനാ ഡോക്ടറേ നാണിക്കുന്നത്? ആ ചെക്കനും നീയും കൂടി ചെയ്തതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ നടക്കും. ഇങ്ങോട്ട് വാ…”

നാതാഷാ അവിടെ തന്നെ തല താഴ്ത്തി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ആവണം അയാൾ അവൾക്ക് നേരെ ചെന്നു..

അവളെ കൈ തുടയിൽ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു…

തന്റെ തൊട്ടടുത്തു ആ വക്കച്ചന്റെ കാമമുഖം കാണാൻ താല്പര്യവും ധൈര്യവും ഇല്ലാതെ നതാഷ കണ്ണുകൾ ഇറുകി അടച്ച് വശത്തേക്  നോക്കി…

ആ പാവാടയും ബ്ലവുസും ധരിച്ചു നാതാഷാ അങ്ങനെ തൊട്ടടുത്തു നിൽക്കുന്നത് അയാൾക്ക് പ്രത്യേക സുഖം തന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

അയാൾ തന്റെ പരുക്കൻ കൈ വിരലുകൾ നാതാഷയുടെ തുടുത്ത വയറിലൂടെ ഓടിച്ചു…

പെട്ടെന്ന് അയാൾ അപ്പം  വിരൽ നാതാഷയുടെ വിടർന്ന പൊക്കിളിൽ തള്ളി ക്കയറ്റി…

“അആഹ്ഹ…..”
നാതാഷ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു..

ആ പിടച്ചിലിൽ താൻ ഇന്ന് ഇയാളുടെ കൈകളിൽ പിടയും എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാകുകയായിരുന്നു…

അയാൾ അവളെ അമർത്തി ചുംബിക്കാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും എന്തോ ആലോചിച്ച ശേഷം അയാൾ പിന്നിലേക്ക് വലിഞ്ഞു ആ ബെഡിൽ വന്നിരുന്നു…

നാതാഷാ ആ ചുമരിൽ ചാരി നിലത്തു നോക്കി നിന്നു ഏങ്ങി കരഞ്ഞു…..

വക്കച്ചന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ കാമത്തിന്റെ ഒരു വന്യമായ തിളക്കമായിരുന്നു. അയാൾ ആ ബെഡിൽ ഇരുന്നു താൻ അഴിച്ചുമാറ്റിയ മുണ്ട് നതാഷയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി.

​വക്കച്ചൻ: “ഇതാ… നിന്റെ ആ വിലകൂടിയ പട്ടുതുണികളൊക്കെ അങ്ങ് മാറ്റൂ ഡോക്ടറേ.

നിന്റെ ഉള്ളിലെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി ഈ മുണ്ട് മാത്രം ചുറ്റി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വാ.
എനിക്ക് നിന്നെ ഈ നാടൻ വേഷത്തിൽ ഒന്ന് കാണണം.”

​നതാഷയുടെ ലോകം തന്നെ കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ഈ മനസ്സ് പോലും അഴുക്കുചാലായ മനുഷ്യന്റെ മുന്നിൽ തന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ വസ്ത്രങ്ങൾ പോലും അഴിച്ചുമാറ്റേണ്ടി വരുന്നത് അവൾക്ക് ചിന്തിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

എങ്കിലും വക്കച്ചന്റെ കയ്യിലെ ഫോണും അതിലെ വീഡിയോയും അവളെ ഒരു തടവുകാരിയെപ്പോലെ തളച്ചിട്ടു.

​അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വക്കച്ചന്റെ അഭിമുഖമായി നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ തിരിഞ്ഞു ആ മുഷിഞ്ഞ ചുമരിനെ നോക്കി നിന്നു.

അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ തന്റെ പാവാട നാട അഴിച്ചു..

ആ പാവാട അടർന്നു താഴെ അവളുടെ കാൽപാദങ്ങളിൽ വന്നുവീഴുന്നത് അയാൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കിയിരുന്നു..

അവളുടെ വെളുത്ത ഷഡ്ഢിയും ആ വെളുത്ത കൊഴുത്ത തുടകളും അയാൾക്ക് മുന്നിൽ ആവരണപ്പെട്ടു…

തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയും വെളുത്തു കൊഴുത്ത പെണ്ണിനെ കണ്ടിട്ടും ഇല്ലാ കളിച്ചിട്ടും ഇല്ലാ എന്ന തിരിച്ചറിവ് വക്കച്ചന്റെ കുണ്ണയെ വീണ്ടും മൂപ്പിച്ചു..

അവളുടെ ബ്ലൗസും  പതുക്കെ താഴേക്ക് വീണപ്പോൾ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കൊഴുത്ത ഉടൽ കൂടുതൽ വെളിപ്പെട്ടു.

വക്കച്ചൻ ആർത്തിയോടെ ആ കാഴ്ച നോക്കിനിന്നു. അയാളുടെ ലിംഗം ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നത് അയാൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു.

​വക്കച്ചൻ: (നാവ് നനച്ചുകൊണ്ട്) “ഹോ… എന്തൊരു മേനിയാണ് ഡോക്ടറേ നിന്റേ..ബാക്കിയുള്ളതും കൂടി അങ്ങ് അഴിച്ചു മാറ്റന്നേ….ഇങ്ങനെ കുണ്ടി കാണിച്ചു തിരിഞ്ഞ് നിക്കണ്ട… എന്നെ നോക്കി നിന്നോ….. ഹഹഹ…..”
നാതാഷാ യുടെ പിൻ ഭാഗം കണ്ട് വക്കച്ചന് ശരിക്കും മൂക്കുകയായിരുന്നു..

“എന്താ ബ്രാസിർ വള്ളി ഞാൻ പിന്നിൽ നിന്നും അഴിക്കണോ…ഏഹ്ഹ്… ഹഹാ..വേണമെങ്കി ഞാൻ വരാം..”

“പ്ലീസ്… വേണ്ട…”
അവൾ ആ ബ്രാസിർ ഹൂക് അഴിച്ചതും പെട്ടെന്ന് തന്നെ അയാളുടെ മുണ്ട് മുലക്കു മുകളിൽ ചുരുട്ടി കെട്ടി.. ആ മുണ്ട് അവളുടെ വലിയ തുട പകുതി മറയുന്ന രീതിയിൽ വന്നുനിന്നു..അതിനിടയിലൂടെ അവൾ കൈ ഇട്ട് ആ ബ്രാസറും അഴിച്ചു നിലത്തിട്ടു..

“ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ശരിക്കും ഭാഗ്യവാനാണ് ഡോക്ടറേ…. ഈ കൊഴുത്ത ഉടൽ പിടിക്കാൻ അവൻ എത്ര കൊതിച്ചിട്ടുണ്ടാകും?
ഓരോരുതന്റെ ഭാഗ്യമേ….!!
ഇനി ആ ബാക്കിയുള്ളതും കൂടി അങ്ങ് അഴിക്ക്. എന്തിനാ നാണിക്കുന്നത്?”

​നതാഷ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..ഒരു കൈകൊണ്ട് അയാൾ നൽകിയ മുണ്ട് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് മറച്ചുപിടിച്ചു.

മറുകൈ കൊണ്ട് അതിസാഹസികമായി തന്റെ ഷഡ്ഢി കാലുകൾക്കിടയിലൂടെ വലിച്ചു താഴ്ത്തി. അവൾ ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നു. അടിവസ്ത്രം പൂർണ്ണമായും അഴിച്ചുമാറ്റിയപ്പോൾ വക്കച്ചൻ ആക്രോശിച്ചു:

​വക്കച്ചൻ: “അത് എനിക്ക് താ… ഇങ്ങോട്ട് താ!”
​അവൾ ആ മുണ്ട് മുലകൾക്ക് മുകളിലായി ചുറ്റിക്കെട്ടി തന്റെ നഗ്നത മറച്ചു.

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ തന്റെ വെളുത്ത ഷഡ്ഢി അടിവസ്ത്രം അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

വക്കച്ചൻ അത് തട്ടിപ്പറിച്ചു വാങ്ങി. അയാൾ അത് തന്റെ മുഖത്തോടടുപ്പിച്ചു ദീർഘനേരം മണപ്പിച്ചു നോക്കി. അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഭ്രാന്തമായ ആനന്ദം പടർന്നു.

​വക്കച്ചൻ: “ഈ മണം… ഇത് നിന്റെ പൂറിന്റെ ഗന്ധമാണോ ഡോക്ടറേ. നീ ഇത്രയും നേരം നിന്റെ ഈ സുന്ദരമായ ഉടലിൽ ചേർത്തുവെച്ച മണം…ആഹ്… അത്തറിന് പോലും ഉണ്ടാവില്ല ഇത്രയും കിക്ക്… ആഹ്ഹ… ഹാ.”

​അയാൾ അത് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ
റോഡിലെ തണുത്ത കാറ്റിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ സാമിന്റെ ബൈക്ക് ആ വിജനമായ പാതകളെ കീറിമുറിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

സ്പീഡോമീറ്ററിലെ സൂചി അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്ത് വിറച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴും സാമിന്റെ മനസ്സ് നതാഷയ്ക്കൊപ്പമായിരുന്നു.

ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ ‘മൃഗം’ എന്നും ‘കാമഭ്രാന്തൻ’ എന്നും വിളിച്ച് ആക്ഷേപിച്ച അതേ സ്ത്രീ  ഇപ്പോൾ തന്റെ മുന്നിൽ സർവ്വസ്വം അടിയറവ് വെച്ച് സഹായത്തിനായി കേഴുന്നു.

ആ തിരിച്ചറിവ് സാമിന്റെ പൗരുഷത്തെക്കാൾ ഉപരി അവന്റെ ഈഗോയെയാണ് ഉണർത്തിയത്.

നതാഷ തന്റെ പെണ്ണാണ് അവളെ മറ്റൊരു കള്ളപ്പന്നി സ്പർശിക്കുന്നത് സാമിന് സഹിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല.

അകലെ ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ പുറത്ത് സാമിന്റെ ബൈക്ക്  ചരലുകൾ തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വന്നുനിന്നു.

പക്ഷേ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അയാളെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കി.

അവിടെ വക്കച്ചൻ ഇല്ല. പകരം ഇരിക്കുന്ന പുതിയ സെക്യൂരിറ്റിക്കാരന്റെ അടുത്തേക്ക് സാം പാഞ്ഞുചെന്നു.

​സാം: “എടാ… ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വക്കച്ചൻ എവിടെ?”

​സെക്യൂരിറ്റി: “അയാൾക്ക് വീട്ടിൽ എന്തോ വലിയ അത്യാവശ്യമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് നേരത്തെ പോയി സാറേ… ഇന്ന് ലീവാണെന്ന് പറഞ്ഞു.”

വക്കച്ചന്റെ ആ ‘അത്യാവശ്യം’ എന്താണെന്ന് സാം തന്റെ മനസ്സിൽ കണ്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

കാമഭ്രാന്തനായ ആ നാറി നതാഷയെ എവിടെയോ കുടുക്കിയിരിക്കുകയാണ്.

സാം പരുക്കൻ സ്വരത്തിൽ അയാളുടെ വീട് എവിടെയാണെന്ന് ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.

“ആ വളവ് കഴിഞ്ഞുള്ള ഇടവഴിയുടെ അറ്റത്ത്…”

എന്ന മറുപടി കിട്ടിയതും സാം ബൈക്ക് പറപ്പിച്ചു.

ആ പഴയ മുറിയിലെ വായുവിൽ കാമത്തിന്റെയും മദ്യത്തിന്റെയും അസഹനീയമായ ഗന്ധം പടർന്നു നിന്നു.

മുണ്ട് മാത്രം മുലകൾക്ക് മുകളിലായി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി  വിറയ്ക്കുന്ന ഉടലോടെ നിൽക്കുന്ന നതാഷയെ വക്കച്ചൻ ഒരു വേട്ടമൃഗത്തെപ്പോലെ നോക്കിയിരുന്നു.

അയാളുടെ അധരങ്ങളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

​വക്കച്ചൻ: “എന്താ ഡോക്ടറേ അങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്?

ഈ വക്കച്ചന്റെ മുണ്ട് നിന്റെ മേനിയിൽ ചുറ്റിയപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക അഴകാണല്ലോ.

പക്ഷേ ഇത് ഇങ്ങനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു അവിടെ നിന്നാൽ മതിയോ? ഇങ്ങോട്ട് വാ… എന്റെ അടുത്തേക്ക് വാ!”

​അയാൾ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്റെ അടിവസ്ത്രം പതുക്കെ താഴേക്ക് നീക്കി.

പൂർണ്ണ നഗ്നനായി മാറിയ അയാളുടെ വന്യമായ രൂപം കണ്ട് നതാഷ സ്തംഭിച്ചു പോയി.

കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന അയാളുടെ ലിംഗം ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ ഭയവും അറപ്പും കൊണ്ട് അവൾക്ക് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.

നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർ ഇന്ന് ഈ വൃത്തികെട്ട മനുഷ്യന്റെ മുന്നിൽ അയാളുടെ ഉടുമുണ്ട് ധരിച്ചു നിൽക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു.

​വക്കച്ചൻ: (പരിഹാസത്തോടെ) “എന്താ ഡോക്ടറേ… കണ്ണുതള്ളിപ്പോയോ? എന്റെ ഈ സാധനത്തിൽ ഇരുന്ന് തുള്ളാൻ നിനക്ക് കൊതിയായോ?

എങ്കിൽ വാ… നിന്റെ ആ വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിലെ സർജന്മാർക്കൊന്നും തരാൻ കഴിയാത്ത സുഖം ഇന്ന് ഈ വക്കച്ചൻ നിനക്ക് തരും. ഇങ്ങോട്ട് അടുത്ത് വാടി!”

​നതാഷ പേടിച്ചു മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വക്കച്ചൻ ആക്രോശിച്ചു. ആ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. വേറെ വഴിയില്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ അവൾ ആ കട്ടിലിന്റെ അരികിലെത്തി.

മുലകൾക്ക് മുകളിൽ കെട്ടിയിരുന്ന മുണ്ട് അഴിഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അത് മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ അയാളുടെ വശത്ത് ഇരുന്നു.

​വക്കച്ചന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകളിലൂടെ ചലിപ്പിച്ചു.

അയാളുടെ നഖങ്ങൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ വേദന കൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു. തന്റെ മുഷിഞ്ഞ മുണ്ട് ചുറ്റി  ഈ സൗന്ദര്യധാമം തന്റെ അരികിലിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അയാൾ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ചിരിച്ചു.

​വക്കച്ചൻ: “ഹോ… നിന്റെ ഈ ശരീരം! ഇത് ഇത്രയും കാലം ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടതാണ്. ഈ മുണ്ട് പോലും നിന്റെ മേനിയിൽ തട്ടുമ്പോൾ കുളിരുകോരുവാണ് ഡോക്ടറേ…”

​അയാൾ പെട്ടെന്ന് കൈ നീട്ടി അവളുടെ മുലകളിൽ പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു. നതാഷ ഭയത്തോടെ അവിടെ നിന്നും വലിഞ്ഞു മാറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വക്കച്ചൻ വിട്ടില്ല.

അയാൾ അവളുടെ കൈകളിൽ ബലമായി പിടിച്ചു തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിലേക്ക് അവളെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

​വക്കച്ചൻ: “ഇങ്ങോട്ട് വാടി നീ! എവിടെ ഓടിപ്പോകാനാണ്? നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ തിന്നു സുഖിപ്പിക്കും. നിന്റെ ഈ കൊഴുത്ത മേനി ഇന്ന് ഈ വക്കച്ചനുള്ളതാണ്. വാടി എന്റെ അടുത്തേക്ക്…”

​അയാൾ അവളെ ബലമായി തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തി.

അയാളുടെ വിയർപ്പ് മണക്കുന്ന നഗ്നമായ ശരീരവും നതാഷയുടെ മൃദുവായ ഉടലും തമ്മിൽ ഉരസിയപ്പോൾ അവൾ ഓക്കാനത്തോടെ കുതറാൻ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷേ വക്കച്ചന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളെ വിട്ടില്ല. അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം അമർത്താൻ തുടങ്ങിയതും നാതാഷാ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു..

​ആ വിജനമായ തോപ്പിന് നടുവിലുള്ള ആ ചെറിയ വീടിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ തീയായി മാറി.

അവിടെ നതാഷയുടെ കാർ ഒരനാഥയെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു.

കാറിനുള്ളിൽ അവളില്ല. ആ ചെറിയ വീടിനുള്ളിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം കണ്ടപ്പോൾ സാമിന് ഉറപ്പായി..വക്കച്ചൻ നതാഷയെ അവിടെ എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.

​സാം ബൈക്ക് ഒതുക്കി വെച്ച് ഒരു നിഴൽ പോലെ ആ വീടിന് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.

മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് “ചോലി കേ പീച്ചേ…”

എന്ന ഗാനത്തിന്റെ വന്യമായ താളം അയാൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

നതാഷയുടെ കരച്ചിലും ആ ശപിക്കപ്പെട്ട സെക്യൂരിറ്റിയുടെ ആർത്തിയോടെയുള്ള സംസാരവും സാമിന്റെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു. തന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ ചുരുട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ ആ വാതിലിന് മുന്നിൽ ഒരു യമദൂതനെപ്പോലെ നിന്നു.

മുറിക്കുള്ളിൽ വക്കച്ചൻ നതാഷയെ ബലമായി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു തന്റെ വൈകൃതങ്ങൾ തുടരാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ആ ഇടിമുഴക്കം ഉണ്ടായത്.

‘ട്ടാട്ട്ട….. ‘
എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ആ പഴയ മരവാതിൽ സാമിന്റെ ബൂട്ടിട്ട കാലടിയുടെ കരുത്തിൽ തകർന്നു വീണു. തകർന്ന വാതിലിന്റെ പാളികൾക്കിടയിലൂടെ പുകയും പൊടിയും വകഞ്ഞുമാറ്റി സാം അകത്തേക്ക് കയറി.

അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കത്തുന്ന കലിപ്പ് കണ്ട വക്കച്ചൻ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി.

​പിടി അയഞ്ഞതും നതാഷ വക്കച്ചന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും കുതറി ഓടി.

അവൾ ചെന്നു തറഞ്ഞത് സാമിന്റെ കരുത്തുറ്റ നെഞ്ചിലായിരുന്നു.

വക്കച്ചന്റെ മുഷിഞ്ഞ മുണ്ട് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു അവൾ വിങ്ങിക്കരഞ്ഞു.

സാം അവളെ തന്റെ ഇടതുകൈകൊണ്ട് ചേർത്തുപിടിച്ചു പതുക്കെ വശത്തേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി. അവന്റെ നോട്ടം വക്കച്ചനിൽ നിന്നും മാറിയിരുന്നില്ല.

​വക്കച്ചൻ ഭയന്നെങ്കിലും തന്റെ ഷഡ്ഢി വലിച്ചു കയറ്റി ആക്രോശിച്ചു:

വക്കച്ചൻ: “ഓ… നിന്റെ രക്ഷകൻ വന്നോടി? ഇവന് വേണ്ടിയാണോ നീ ആ പാവം ഭർത്താവിനെ മറന്നു കാൽ അകത്തിക്കൊടുക്കുന്നത്?!!
ഇന്ന് നിന്റെ അന്ത്യമാടാ നായേ!”

​അയാൾ അടുത്തുള്ള മേശപ്പുറത്തുനിന്നും മദ്യക്കുപ്പി കയ്യിലെടുത്തു.

“കൊല്ലുമെടാ നിന്നെ!”

എന്ന് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ സാമിന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.

പക്ഷേ സാം ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവും ഇല്ലാതെ നിന്നു. കുപ്പി തലയ്ക്ക് നേരെ വന്ന നിമിഷം സാം തന്റെ വലതുകാൽ വായുവിൽ ഉയർത്തി വക്കച്ചന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. വക്കച്ചൻ തെറിച്ചുപോയി ഭിത്തിയിൽ അടിച്ചു താഴെ വീണു.

​സാം അവിടെ നിർത്തിയില്ല. അയാൾ വക്കച്ചന്റെ അടുത്തേക്ക് കുതിച്ചു.

‘ട്ടേ… ട്ടേ… ട്ടേ…’

സാമിന്റെ ഇടതുകൈകൊണ്ടുള്ള പ്രഹരങ്ങൾ വക്കച്ചന്റെ മുഖത്ത് ഇടിമുഴക്കം പോലെ പതിച്ചു. വക്കച്ചന്റെ മൂക്ക് അടിച്ചു പരന്നു.. ചോര ചീറ്റിയൊഴുകി.

​സാം: (പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട്) “നീ എന്റെ പെണ്ണിനെ തൊടുവോടാ? എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് അധികപ്രസംഗം നടത്തുന്നോടാ നായേ?”

​ഓരോ അടിയിലും സാമിന്റെ ഉള്ളിലെ പകയും വന്യതയും പ്രതിഫലിച്ചു.

വക്കച്ചൻ തന്റെ ജീവനുവേണ്ടി കേഴുകയായിരുന്നു.

അതേസമയം നതാഷ നിലത്തുനിന്നും തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ വാരിക്കൂട്ടി വേഗത്തിൽ അലസമായി സാരി ചുറ്റി അവരുടെ മുന്നിലെത്തി.

ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന വക്കച്ചനെ സാം വീണ്ടും തല്ലുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഭയമായി. അവൾ ഓടിച്ചെന്നു സാമിനെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു വലിച്ചു.

​നതാഷ: “സാം… മതി! നിർത്തു സാം… ഇനി തല്ലിയാൽ അയാൾ ചത്തുപോകും… പ്ലീസ് സാം… നിർത്തൂ!”

​സാം കിതച്ചുകൊണ്ട് വക്കച്ചനെ വിട്ടു. സാമിന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ആ മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞുനിന്നു. വക്കച്ചൻ ചോരയിൽ കുളിച്ചു തറയിൽ കിടന്നു നതാഷയ്ക്ക് നേരെ കൈകൾ കൂപ്പി.

​വക്കച്ചൻ: “പ്ലീസ് ഡോക്ടറേ… എന്നെ കൊല്ലാൻ അനുവദിക്കരുത്… ഒന്ന് രക്ഷിക്കൂ…ആരെങ്കിലും എന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കൂ…”

സാം നിന്ന നിൽപ്പിൽ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ വീണ്ടും ഒരു ചവിട്ട് കൊടുത്തു…

“ആഹ്ഹ്ഹ്… എന്നെ കൊല്ലല്ലേ….”

​സാം തന്റെ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ കലിപ്പ് മാറിയിരുന്നില്ല. ആ ഇരുട്ടിൽ ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന വക്കച്ചനും..അലസമായി സാരി ചുറ്റി വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന നതാഷയും ചേർന്ന് ആ രാത്രിയെ കൂടുതൽ ഭീകരമാക്കി.

​”സാം… ആ ഫോണിൽ നമ്മുടെ വീഡിയോ ഉണ്ട്.. അത്…”

നതാഷയുടെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാകും മുൻപേ സാം മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ആ ഫോൺ പിടിച്ചെടുത്തു.

ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ അയാൾ അത് തറയിലിട്ട് അടിച്ചു തകർത്തു.

ഫോൺ രണ്ട് കഷ്ണമായി തെറിച്ചു.

അവിടെയും നിർത്താതെ തന്റെ കടുപ്പമേറിയ ഷൂ കൊണ്ട് അയാൾ ആ കഷ്ണങ്ങളെ ചവിട്ടി അരച്ചു.

​സാം: (വക്കച്ചന്റെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞ്)

“ഇനി നീ ഇവളുടെ കൺവെട്ടത്ത് വന്നാൽ നിന്നെ ഇനിയും ഞാൻ ഇതുപോലെ ചവിട്ടി തേക്കും നായേ… കേട്ടോടാ?”

​വക്കച്ചൻ ഭയം കൊണ്ട് വിറച്ച് തന്റെ തകർന്ന മുഖം കൈകൾ കൊണ്ട് മറച്ചു.

“ഇല്ല സാറേ… ഞാൻ ഇനി ഒന്നിനും വരില്ല… പ്ലീസ്… സോറി ഡോക്ടറേ… ഞാൻ ഇനി വഴിയിൽ പോലും നിൽക്കില്ല…”

അയാൾ ചോരയൊലിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ നതാഷയുടെ കാല്ക്കൽ വീണ് കേണു.

​മേശപ്പുറത്തിരുന്ന അമ്പതിനായിരം രൂപയുടെ കെട്ട് നതാഷ കയ്യിലെടുത്തു. അവളത് വക്കച്ചന്റെ നേരെ നീട്ടി ആക്രോശിച്ചു..

“ഇതും കൊണ്ട് പോയി എവിടെയെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്!
ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെക്കിടന്ന് ചാവേണ്ടി വരും
തനിക്ക്!”

​സാം ഇടപെട്ടു. അവൾ നീട്ടിയ ആ പണം പിടിച്ചുവാങ്ങി അയാൾ വക്കച്ചന്റെ നെഞ്ചത്തേക്ക് ആഞ്ഞു എറിഞ്ഞു.

“ഈ ജില്ലയിൽ ഇനി നിന്നെ കണ്ടു പോകരുത്. പോയി ചാവെടാ!”

സാം അലറി. വക്കച്ചൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വേദന കൊണ്ട് പുളയുകയായിരുന്നു.

“ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം… എന്നെ ഇനി കാണില്ല…”

അയാൾ ദയനീയമായി മന്ത്രിച്ചു.

​സാം വക്കച്ചനെ അവസാനമായി ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കിയിട്ട് ആ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.

നതാഷ ഒരു നിഴൽ പോലെ അവനെ പിന്തുടർന്നു. വീടിന് പുറത്തെ ആ തണുത്ത വായുവിൽ ശ്വാസം വിടുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ സാം എന്ന മനുഷ്യനോടുള്ള ഭയം ബഹുമാനമായി മാറിയിരുന്നു.

​നതാഷ: “സാം… താങ്ക്സ്… സാം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് ഞാൻ…”

​നതാഷയുടെ വാക്കുകൾ സാം ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല.

അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. തന്നെ മൃഗമെന്ന് വിളിച്ച അതേ നതാഷയുടെ നന്ദിപ്രകടനം അയാൾക്ക് പുച്ഛമായിരുന്നു.

സാം ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.

​നതാഷ: “സാം… സാം ഒന്ന് നിൽക്കൂ… പ്ലീസ് പോവല്ലേ!”

​അവൾ ബൈക്കിന് പുറകെ ഓടിയെങ്കിലും സാം തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കിയില്ല.

എൻജിന്റെ ഇരമ്പലോടെ അവൻ ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

നതാഷ ആ വിജനമായ വഴിയിൽ തനിച്ച് നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.

താൻ എന്തൊക്കെയാണ് ഇത്രയും ദിവസം അവനെക്കുറിച്ച് കരുതിയത്?
അവൻ വന്യമായിരിക്കാം…

പക്ഷേ തനിക്ക് ഒരു ആപത്ത് വന്നപ്പോൾ തന്റെ ജീവനും മാനവും രക്ഷിക്കാൻ ഓടിയെത്തിയത് ആ ‘മൃഗം’ മാത്രമായിരുന്നു.

​അവൾ കാറിനുള്ളിൽ കയറി സ്റ്റിയറിംഗ് വീലിൽ തല ചായ്ച്ച് ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു.

സാമിനോട് താൻ പെരുമാറിയ തെറ്റുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഓരോന്നായി തെളിഞ്ഞു വന്നു.

അവനോടുള്ള അവളുടെ മനസ്സിലെ വെറുപ്പ് പ്രണയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ലഹരിയായി മാറുകയായിരുന്നു.

നതാഷയുടെ കണ്ണുകൾ കാഴ്ചമറയ്ക്കുംവിധം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിയിരുന്നു.

എങ്കിലും ആവേശം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളാൽ അവൾ സ്റ്റിയറിംഗ് തിരിച്ചു.

ദൂരെ ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചു പോകുന്ന സാമിന്റെ ബൈക്കിന്റെ ചുവന്ന ടെയിൽലൈറ്റായിരുന്നു അവളുടെ ഏക ലക്ഷ്യം.

അവൾ അവനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. സാമിന്റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന് ആ ഫോൺ ഒരു മുറിവേറ്റ പക്ഷിയെപ്പോലെ നിർത്താതെ പിടഞ്ഞു.

​വളരെ പ്രകോപിതനായി സാം ഹൈവേയുടെ വശത്ത് തന്റെ ബൈക്ക് ചവിട്ടി നിർത്തി.

പാതിരാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അയാളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പോലും ഒരു അലർച്ചയായി തോന്നി.

അയാൾ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു,

നതാഷയുടെ പേര് സ്ക്രീനിൽ മിന്നുന്നു. ദേഷ്യത്തോടെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കിയ അയാൾ കണ്ടത് ടയറുകൾ റോഡിൽ ഉരസി പുകയുയർത്തിക്കൊണ്ട് തന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ വന്നുനിൽക്കുന്ന നതാഷയുടെ കാറാണ്.

​കാർ നിന്നതും വാതിൽ തുറന്ന് നതാഷ പുറത്തേക്ക് ഓടിവന്നു.

വിറയ്ക്കുന്ന ഉടലോടെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന സാരിത്തുമ്പുമായി അവൾ സാമിന് മുന്നിൽ നിന്നു.

​സാം: (പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട്) “എന്താ നതാഷാ നിനക്ക് വേണ്ടത്? ആപത്ത് കഴിഞ്ഞില്ലേ?
മാനം രക്ഷിച്ചില്ലേ?
ഇനി എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നത്?
എന്നെ എന്റെ വഴിക്ക് വിട്ടേക്ക്!”

​സാമിന്റെ ആക്രോശങ്ങൾ നതാഷയുടെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞതേയില്ല.

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി.

ഒരു നിമിഷം അവൾ സാമിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തീക്ഷ്ണമായി നോക്കി.

പിന്നീട് നടന്നത് സാമിന് ചിന്തിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

​അവൾ വേഗത്തിൽ നടന്ന് അയാളുടെ അരികിലെത്തി.

സാമിന്റെ ഉറച്ച ചുമലുകളിൽ പിടിച്ചു തൂങ്ങി
തന്റെ കാൽവിരലുകളിൽ ഉയർന്നുനിന്ന് അവൾ സാമിന്റെ പരുക്കൻ ചുണ്ടുകളെ തന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് വന്യമായി ബന്ധിച്ചു.

ഒരു പ്രണയദാഹിയായ വേഴാമ്പലിനെപ്പോലെ അവൾ സാമിനെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു.

സാമിന്റെ അധരങ്ങളിൽ പടർന്ന ആ ഉപ്പുവെള്ളം അവളുടെ പശ്ചാത്താപത്തിന്റെയും തിരിച്ചറിവിന്റെയും രുചിയായിരുന്നു.

​ആ ഹൈവേയിലൂടെ ദൂരെ വാഹനങ്ങൾ പാഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവയുടെ വെളിച്ചം അവരെ സ്പർശിച്ചു കടന്നുപോയി.

പക്ഷേ നതാഷയ്ക്ക് ലോകം നിലച്ചുപോയിരുന്നു.

തന്നെ ഒരു മൃഗമെന്ന് വിളിച്ച നാവുകൊണ്ട് അവൾ സാമിന്റെ വന്യതയെ ചുംബിച്ചു കീഴടക്കുകയായിരുന്നു.

ഒരു നിമിഷം സാം സ്തംഭിച്ചുനിന്നുപോയി. പരുക്കനായ ആ വേട്ടക്കാരന്റെ കൈകൾ ആദ്യമായി ഒരു പെണ്ണിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നത് അയാൾ അറിഞ്ഞു.

എവിടെനിന്നോ തുടങ്ങിയ ആ ബന്ധം പ്രണയത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ ഏടുകളിലേക്ക് വഴിമാറുകയായിരുന്നു.

​ചുംബനത്തിന് ശേഷം അവൾ സാമിനെ വിട്ടു.

സാമിന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു തന്റെ കാറിനടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ അവൾ അവനെ പാസഞ്ചർ സീറ്റിൽ കയറ്റിയിരുത്തി.

അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ നിശ്ചയദാർഢ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു നേരെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ലക്ഷ്യം വച്ചു…

​സാമിന് ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അയാളുടെ മനസ്സ് ലില്ലിയുടെ വീട്ടിൽ താൻ കെട്ടിയിട്ട ആ ഉടലിനെക്കുറിച്ച് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചെങ്കിലും നതാഷയുടെ ഈ പുതിയ വന്യത അവനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.

രാത്രിയുടെ അവസാന യാമങ്ങളിൽ നതാഷ തന്റെ രക്ഷകനെ തന്റെ സ്വകാര്യ ലോകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.

ഹൈവേയിലെ ആ വന്യമായ ചുംബനത്തിന് ശേഷം കാർ നഗരത്തിന്റെ ഉൾവീഥികളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു..

പകരം ഒരുതരം ഉന്മാദവും ആശ്വാസവും അവളെ പൊതിഞ്ഞു. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് അവൾ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സാമിനെ നോക്കി ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ ചിരിച്ചു.

നതാഷ: (ആവേശം അടക്കാനാവാതെ) “സാം… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ എത്രമാത്രം പേടിച്ചുവെന്നോ?

വക്കച്ചൻ ആ ഫോണിൽ ആ പാട്ട് വെച്ച് എന്നോട് ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ…

ദൈവമേ, എന്റെ ആത്മാവ് പോയി എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. ആ സെക്യൂരിറ്റിയുടെ ആ നോട്ടം… ഇപ്പോഴും എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നുന്നു.”

സാം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാൾ സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി.

നതാഷയുടെ ശബ്ദം അയാളുടെ കാതുകളിൽ പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അയാളുടെ മനസ്സിൽ ലില്ലിയുടെ വീട്ടിലെ കെട്ടുപോകാത്ത ആസക്തിയുടെ കനലുകളായിരുന്നു.

നതാഷ: (ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “പക്ഷേ സാം…

സാം ആ ഡോർ ചവിട്ടിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ…

ശരിക്കും ഒരു സിനിമയിലെ ഹീറോയെപ്പോലെ തോന്നി.
എന്നിട്ട് സാം അയാളെ ഇട്ട് തല്ലിയ ആ തല്ല്!
അയാളുടെ മൂക്ക് ഇടിച്ച് താൻ പരത്തിയത് കണ്ടപ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. പാവം വക്കച്ചൻ… അയാൾ ഇനി ആ ജില്ലയിലേക്ക് പോലും വരില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.”

അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ഇടതുകൈ നീട്ടി സാമിന്റെ തോളിൽ അമർത്തി. സാമിന്റെ വിയർപ്പിന്റെയും പൗരുഷത്തിന്റെയും മണം ആ കാറിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

നതാഷ: “സാം… എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത്?
എന്നോട് ഇപ്പോഴും ദേഷ്യമാണോ?

സാം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതം അവസാനിച്ചേനെ. എനിക്ക് സാം തന്ന ആ പഴയ പാടുകളേക്കാൾ വലിയ പാടുകൾ ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ അയാൾ ഉണ്ടാക്കിയേനെ. താൻ ആണ് എന്നെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചത്…”

സാം പതുക്കെ തല തിരിച്ച് അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ തീക്ഷ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു.

അയാൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അയാളുടെ നിശബ്ദത നതാഷയെ കൂടുതൽ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു.

മാത്യു ഇല്ലാത്ത ആ വീട്ടിലേക്ക് താൻ കൊണ്ടുപോകുന്നത് ഒരു അപകടകാരിയായ മനുഷ്യനെയാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

എങ്കിലും ആ അപകടത്തിൽ വീഴാൻ അവൾ ഇപ്പോൾ കൊതിക്കുന്നു.

കാർ പതുക്കെ നതാഷയുടെ വലിയ വീട്ടിലേ പോർച്ചിലേക്ക് കയറി നിന്നു.

എൻജിൻ ഓഫ് ചെയ്തപ്പോൾ വീണ്ടും ആ ഭയാനകമായ നിശബ്ദത തിരിച്ചുവന്നു.

നതാഷ: (മൃദുവായി) “എന്താ സാം… മാത്യു ഹോസ്പിറ്റലിലാണ്. നാളെ രാവിലെയേ വരൂ. വീട്ടിൽ ആരുമില്ല… നമുക്ക് അകത്തേക്ക് കയറാം?”

ആ വലിയ വീട്ടിലെ ആഡംബരം സാമിന്റെ വന്യമായ പ്രകൃതത്തിന് ഒട്ടും ചേരാത്തതായിരുന്നു.

എങ്കിലും നതാഷയുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അയാൾ ആ വിശാലമായ ലിവിംഗ് റൂമിലെ മൃദുവായ സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

സാമിന്റെ ഉള്ളിലെ കലിപ്പ് പൂർണ്ണമായും മാറിയിരുന്നില്ല എങ്കിലും നതാഷയുടെ ഈ പുതിയ ഭാവം അയാളെ ഒരുതരം നിഗൂഢമായ നിശബ്ദതയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു.

നതാഷ വേഗത്തിൽ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

തിരികെ വന്നപ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിൽ തണുത്തുറഞ്ഞ ഒരു ബിയർ ബോട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു. അവളത് സ്നേഹത്തോടെ സാമിന് നേരെ നീട്ടി.

നതാഷ: (ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ) “സാം… ഇത് കുടിക്കൂ. സാമിന്റെ ആ ദേഷ്യം ഒന്ന് തണുക്കട്ടെ. എനിക്കറിയാം,താൻ ഇപ്പോഴും എന്നോട് പിണക്കത്തിലാണെന്ന്. അത് മാറ്റാൻ എനിക്ക് അറിയാം.”

സാം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആ ബോട്ടിൽ വാങ്ങി.

നതാഷ തന്റെ സാരിത്തലപ്പും വസ്ത്രങ്ങളും ഒന്ന് നോക്കി..
വക്കച്ചന്റെ വീട്ടിലെ ആ അഴുക്കും പൊടിയും വിയർപ്പും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നതാഷ: “സാം… എന്റെ ദേഹത്താകെ ആ സെക്യൂരിറ്റിയുടെ വീടിന്റെ അഴുക്കാണ്.

എനിക്ക് വല്ലാത്ത അറപ്പ് തോന്നുന്നു.

ഞാൻ വേഗത്തിൽ ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം. താൻ അവിടെ ഇരിക്കണം കേട്ടോ… ഞാൻ തിരിച്ചു വരുന്നതിനു മുന്നേ സ്ഥലം വിട്ടു പോകരുത്. എനിക്ക് സാമിനോട് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

അവൾ പടികൾ ഓടിക്കയറി മുകളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ താഴേക്ക് നോക്കി ഒരിക്കൽ കൂടി ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയിൽ ഒരു പുതിയ വാഗ്ദാനമുണ്ടായിരുന്നു.

സാം അവിടെയിരുന്ന് ആ ബിയർ ബോട്ടിൽ തുറന്നു.

തണുത്ത ബിയർ തൊണ്ടയിലൂടെ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അയാളുടെ തലച്ചോറിലെ ചൂട് പതുക്കെ കുറയാൻ തുടങ്ങി.

അയാൾ ആ വലിയ മുറിയിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു.

മാത്യുവിന്റെയും നതാഷയുടെയും വലിയ ഫോട്ടോകൾ ഭിത്തിയിൽ ഇരിക്കുന്നു.

മാത്യു ഹോസ്പിറ്റലിൽ രോഗികളെ ചികിത്സിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ വീട്ടിൽ താൻ അയാളുടെ മനോഹരമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് സാമിന് ഒരുതരം ക്രൂരമായ സുഖം നൽകി.

മുകളിൽ ഷവറിൽ നിന്നും വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം അയാൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

ആ വെള്ളത്തുള്ളികൾ നതാഷയുടെ കൊഴുത്ത മേനിയിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നത് അയാൾ തന്റെ മനസ്സിൽ കണ്ടു.

നതാഷയുടെ പശ്ചാത്താപം കേവലം വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങില്ലെന്നും അവൾ ഇന്ന് രാത്രി തനിക്ക് വലിയൊരു വിരുന്ന് ഒരുക്കുമെന്നും അയാൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

അതേസമയം ലില്ലിയുടെ വീട്ടിൽ കൈകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുന്ന ലില്ലി സാമിന്റെ ഓരോ കാൽപ്പെരുമാറ്റത്തിനുമായി കാതോർത്ത് വിങ്ങിക്കരയുകയായിരുന്നു.

മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട നിശബ്ദത ലില്ലിയെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ നഗ്നമായ ഉടൽ സാമിനായി സമർപ്പിച്ചു കിടന്നിരുന്ന അവൾക്ക് പതുക്കെ സത്യം ബോധ്യമായി…

സാം അവളെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു.

സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് കരുതിയവൻ അവളെ നരകതുല്യമായ ഏകാന്തതയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.

അവളുടെ സങ്കടം പതുക്കെ കനത്ത ദേഷ്യമായി മാറി.

ലില്ലി: (പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട്) “സാം… നിങ്ങൾ എന്നോട് ഇത് ചെയ്യരുതായിരുന്നു.
എന്നെ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയാക്കി മാറ്റി നിങ്ങൾ എങ്ങോട്ടാണ് കടന്നുകളഞ്ഞത്?”

കൈകൾ പിന്നിൽ വരിഞ്ഞുമുറുക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ അവൾ ബെഡിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു.

ഓരോ ചലനത്തിലും ആ ഷാളിന്റെ കെട്ട് അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയാകാൻ അവൾ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് പരിശ്രമിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് ബെഡിന്റെ അരികിൽ സാം നേരത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ മുറിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആ ചെറിയ കത്രിക അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തടഞ്ഞു.

ഒരു കച്ചിത്തുരുമ്പ് കിട്ടിയ ആവേശത്തോടെ അവൾ അത് കൈക്കലാക്കി.

കാഴ്ച മറയ്ക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ അതീവ സൂക്ഷ്മതയോടെ അവൾ ആ കത്രിക തന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ കെട്ടിനിടയിലേക്ക് തിരുകാൻ ശ്രമിച്ചു.

പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ആ കത്രിക കടിച്ചുപിടിച്ചും വിരലുകൾ കൊണ്ട് ബാലൻസ് ചെയ്തും അവൾ നടത്തിയ ആ പോരാട്ടം അവസാനം വിജയിച്ചു.

‘ ഷർർർർർർർർ ‘
എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ആ തുണി ഇഴകൾ മുറിഞ്ഞു മാറി.

കൈകൾ സ്വതന്ത്രമായതും അവൾ ആദ്യം ചെയ്തത് കണ്ണിലെ ആ ചുവന്ന പട്ടിലെ കെട്ട് വലിച്ചെറിയുകയായിരുന്നു.

വെളിച്ചത്തിലേക്ക് കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് ആശ്വാസത്തേക്കാൾ വല്ലാത്തൊരു വാശി തോന്നി.

അവളുടെ വെളുത്ത കൈത്തണ്ടയിൽ സാം വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയ ആ ചുവന്ന പാടുകൾ അവളെ നോക്കി പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു ബെഡിൽ ഇരുന്നു.

തന്റെ നഗ്നതയെ ഒരു പുതപ്പ് കൊണ്ട് മറച്ചു.

മുറിയിലാകെ സാമിന്റെ ഗന്ധം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ ഫോണെടുത്ത് സാമിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.

ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പക ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

സാമിന്റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന് ഫോൺ നിർത്താതെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ലില്ലിയാണ് അതെന്ന് അയാൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

ഒരുവേള ആ കോൾ എടുക്കണമെന്നും താൻ അവളെ തനിച്ചാക്കിയതിൽ ഒരു വിശദീകരണം നൽകണമെന്നും അയാൾ ചിന്തിച്ചു.

എന്നാൽ മുകളിൽ നിന്നുള്ള പടികളിൽ നതാഷയുടെ കാലൊച്ച കേട്ടതോടെ സാമിന്റെ ശ്രദ്ധ പൂർണ്ണമായും അങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

അയാൾ ലില്ലിയെയും അവളുടെ തടവറയെയും ആ നിമിഷം വിസ്മരിച്ചു.

മുകളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്ന നതാഷയുടെ രൂപം സാമിന്റെ ശ്വാസം നിലപ്പിച്ചു.

ഒരു വെള്ള നിറത്തിലുള്ള ഓവർസൈസ്ഡ് ടീഷർട്ട് മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം.

കുളി കഴിഞ്ഞ് ശരീരം പൂർണ്ണമായും തോർത്താതെ ഇറങ്ങി വന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകളിൽ വെള്ളത്തുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആ ടീഷർട്ടിന്റെ നീളം അവളുടെ തുടകളുടെ പകുതി വരെ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ ഉടൽ ആ നേർത്ത തുണിക്കുള്ളിൽ തത്തിക്കളിച്ചു.

ഷർട്ടിനുള്ളിൽ അവൾ മറ്റൊന്നും ധരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അവളുടെ മാറിടത്തിലെ ഉയർച്ചകൾ സാമിന് സൂചന നൽകി.

അവൾ ആ അരക്കെട്ടിനു താഴെ ഷഡ്ഢി പോലും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അയാൾക്ക് കൗതുകം ഉണർത്തി…

നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്നും വെള്ളം അവളുടെ പുറത്തും നെഞ്ചിലുമായി പടരുന്നു.

ഒരു കാമപൂർണ്ണമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ പടികൾ ഇറങ്ങി സാമിന് നേരെ നടന്നു വന്നു.

നതാഷ: (മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ) “എന്താ സാം… ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? ഈ വേഷം എനിക്ക് ചേരുന്നില്ലേ?”

അവൾ സാമിന്റെ തൊട്ടടുത്തെത്തി നിന്നു.

കുളി കഴിഞ്ഞ് സോപ്പിന്റെയും ഷാംപൂവിന്റെയും മണത്തോടൊപ്പം അവളുടെ ഉടലിന്റെ തനതായ ഗന്ധവും സാമിന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.

സാം ബിയർ കുപ്പി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായ ഒരു തിളക്കം തിരിച്ചുവന്നു.

സാം: “നീ… നീ വല്ലാത്തൊരു അപകടമാണല്ലോ നതാഷാ.
ഒരു ഭാഗത്ത് മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി… മറുഭാഗത്ത് ഈ പ്രലോഭനം…!!”

നതാഷ പതുക്കെ തന്റെ കൈ നീട്ടി സാമിന്റെ താടിയിൽ ഒന്ന് തലോടി.

“ആ മുഖംമൂടി ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ അഴിച്ചുവെച്ചല്ലോ സാം.

ഇപ്പോൾ നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് വെറുമൊരു നതാഷ മാത്രമാണ്… നിന്റെ വന്യതയെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിച്ചവൾ.”

അതേസമയം ലില്ലി ദേഷ്യത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും സാമിനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവളുടെ ഓരോ കോളും സാമിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഒരു മുഴക്കം പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടെങ്കിലും നതാഷയുടെ നനഞ്ഞ ഉടലിലേക്ക് കൈകൾ നീട്ടാൻ തുടങ്ങിയ സാം ആ ഫോൺ പുറത്തെടുത്ത് സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്ത് സോഫയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.

 

അന്നേരം ഏറെ സമയം വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന  ഫോൺ സാം സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്ത് സോഫയിലേക്ക് എറിഞ്ഞതോടെ നതാഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അവൾ പതുക്കെ സാമിന് അഭിമുഖമായി അയാളുടെ മടിയിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.

ആ ഓവർസൈസ്ഡ് ടീഷർട്ട് അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി.

നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്ന് ഇറ്റുവീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികൾ സാമിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നതാഷ: (സാമിന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ കൈകൾ കോർത്തുകൊണ്ട്) “ഇന്ന് രാത്രി നീ എനിക്കുള്ളതാണ് സാം.

ആ വക്കച്ചന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച ഓരോ ഭയവും നിന്റെ ഈ വന്യതയിൽ എനിക്ക് മറക്കണം.”

അവൾ തന്റെ ടീഷർട്ടിന്റെ താഴ്ഭാഗം പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ തുടങ്ങി.

സാമിന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ നനഞ്ഞ തുടകളിൽ മുറുകി.

ആ നേർത്ത വെള്ള തുണി അവളുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ അഴിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ലിവിംഗ് റൂമിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ നതാഷയുടെ നഗ്നമായ ഉടൽ ഒരു ശില്പം പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

അവളുടെ തള്ളിനിൽക്കുന്ന വലിയ ഉരുണ്ട മുലകൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി നിന്നു..
അവളുടെ വലിയ ഉരുണ്ട് കൊഴുത്ത നഗ്നമായ ചന്ദിപ്പാളികളിൽ അയാൾ കൈ പിടിച്ചു വച്ചു..

കുളി കഴിഞ്ഞ് തോർത്താത്തതിനാൽ അവളുടെ ചർമ്മം വഴുക്കലോടെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സാം തന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ നനഞ്ഞ തോളുകളിൽ അമർത്തി.

അവളുടെ വലിയ ഉരുണ്ട മുലകളെ അയാൾ ശ്രദ്ധയോടെ കൈകളിലാക്കി..

ആ വലിയ റോസ് കളർ മുലഞെട്ട് അയാൾ നാവു കൊണ്ട് നക്കിയെടുത്തു…

“ആഹ്ഹ.. സാം…”
അവൾ അയാളുടെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൻസ് ഓരോന്നായി അഴിച്ചുമാറ്റി..

നതാഷ ഒരു സുഖകരമായ ആവേശത്തോടെ അയാളിലേക്ക് ചേർന്നു.

അതേ സമയം ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണെന്ന സന്ദേശം കേട്ടപ്പോൾ ലില്ലിയുടെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം തളർച്ചയായി മാറി.

താൻ പൂർണ്ണമായി വിഡ്ഢിയാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

സാം ഇനി തിരിച്ചു വരില്ല എന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. ആ ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ളിൽ അസൂയയും അതേസമയം ഒരുതരം വന്യമായ ആസക്തിയും നിറച്ചു.

തന്റെ ഉടലിൽ സാം അവശേഷിപ്പിച്ചു പോയ ആ ചുവന്ന പാടുകളിൽ അവൾ വിരലോടിച്ചു.

ആ വേദനയിൽ പോലും അവൾക്ക് സാമിന്റെ സ്പർശനം അനുഭവപ്പെട്ടു.

അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു ബെഡിൽ കിടന്നു.

സാമിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ കൈകളും പരുക്കൻ ചുംബനങ്ങളും ഓർത്തെടുത്തപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരം വീണ്ടും ചൂടുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

സാം തനിക്ക് തരാതെ പോയ ആ സുഖം സ്വന്തം വിരലുകളിലൂടെ കണ്ടെത്താൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു.

തന്നെ കണ്ണുകെട്ടി ബന്ധിച്ചു പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചവനെ അവൾ ശപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും
അയാളുടെ സാമീപ്യത്തിനായി അവളുടെ ഓരോ അണുവും തുടിച്ചു.

ലില്ലി അയാളുടെ സാമീപ്യം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു തന്റെ കൈ വിരലുകൾ അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ അമർത്തി ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി…

നഗ്നമായ ബെഡിൽ കിടന്ന് അവൾ പിടയുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ സാമിന്റെ വന്യമായ രൂപം മാത്രമായിരുന്നു.

“അആഹ്.. അആഹ്ഹ..സാം.. ആഹ്ഹ..”

ഒരു ഏകാന്തമായ രതിയുടെ താളത്തിൽ ലില്ലി ആ രാത്രിയുടെ ബാക്കി യാമങ്ങൾ സ്വയം സമർപ്പിച്ചു….

അതേ സമയം മാത്യുവിന്റെ ഗന്ധമുള്ള പ്രധാന കിടപ്പുമുറി ഒഴിവാക്കി നതാഷ സാമിനെ കൂട്ടി താഴത്തെ നിലയിലുള്ള ഗസ്റ്റ് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

ഒരു അരയന്നപ്പിടപോലെ നഗ്നയായി അവൾ സാമിന്റെ കൈ പിടിച്ചു അയാളെ ഗസ്റ്റ്‌ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് ആനയിച്ചു..

അവിടെ ആരും താമസിക്കാറില്ലാത്തതിനാൽ ആ മുറിയിൽ ഒരുതരം നിഗൂഢമായ തണുപ്പും നിശബ്ദതയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്നും ലോക്ക് ചെയ്ത നതാഷ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മങ്ങിയ വെളിച്ചമുള്ള ലാംപ് മാത്രം ഓൺ ചെയ്തു.

അവൾ സാമിനെ ആ ബെഡിന്റെ അരികിലേക്ക് ഇരുത്തി.

പൂർണ്ണ നഗ്നയായ അവളുടെ നനഞ്ഞ ഉടൽ ആ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ തിളങ്ങി.

അവൾ സാമിന് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. സാമിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അതീവ പ്രണയത്തോടെയും നന്ദിയോടെയും അവൾ നോക്കി.

നതാഷ: (മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ) “സാം… ഇന്ന് നീ എനിക്ക് ചെയ്തത്…
അതിന് പകരം വെക്കാൻ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നുമില്ല.

ആ വക്കച്ചന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച നരകത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ വീണ്ടെടുത്തത് നിന്റെ ഈ കരുത്താണ്.

എന്റെ ഈ ശരീരം ഇന്ന് നിനക്കുള്ള നന്ദി പ്രകടനമാണ്. നിനക്ക് എന്നെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം…”

അവൾ പതുക്കെ സാമിന്റെ ബെൽറ്റിൽ പിടിമുറുക്കി.

അയാളുടെ പാന്റ്സ് താഴേക്ക് വലിച്ചു മാറ്റുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ സാമിന്റെ തുടകളിൽ തരിപ്പുണ്ടാക്കി.

സാമിനെ പൂർണ്ണമായും നഗ്നനാക്കിയ ശേഷം അവൾ അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ ലിംഗം തന്റെ കൈകളിൽ എടുത്തു.

സാമിന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.

നതാഷ തന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് അയാളുടെ ലിംഗം ആവരണം ചെയ്തപ്പോൾ സാം ബെഡിലെ വിരിപ്പിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.

ഒരു പ്രാവീണ്യമുള്ള കലാകാരിയെ പോലെ അവൾ സാമിന്റെ ആയുധം വായിൽ എടുത്ത് സുഖിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇടയ്ക്ക് അവൾ തലയുയർത്തി സാമിനെ നോക്കി.

നതാഷ: “ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടോ സാം?

ഈ ഡോക്ടർ നിന്റെ ഈ വന്യതയ്ക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റുപോയി സാം… നീ ഒരു മൃഗമല്ല..നീ എന്റെ രക്ഷകനാണ്.”

അവളുടെ വാക്കുകളും പ്രവർത്തികളും സാമിനെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു.

നതാഷയുടെ കൊഴുത്ത ഉടൽ അയാളുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ അമരുമ്പോൾ.. ലില്ലിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ പോലും അയാളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയി.

അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ സാമിന്റെ വയറിൽ ഇക്കിളിയാക്കി.

സാം അവളുടെ തലമുടിയിൽ പിടിമുറുക്കി  ആ സുഖത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് സ്വയം താഴ്ന്നു.

മുറിക്കുള്ളിലെ തണുപ്പ് മാഞ്ഞുപോയി.

പകരം അവിടെ കാമത്തിന്റെ ചൂടുപിടിച്ച ശ്വാസങ്ങൾ നിറഞ്ഞു.

നതാഷ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് സാമിന്റെ പൗരുഷത്തെ പുണരുമ്പോൾ സാം സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ കണ്ണുകളടച്ച് ഇരുന്നു.

ആ ഗസ്റ്റ് റൂമിലെ നിശബ്ദതയിൽ നതാഷയുടെ കുഴലൂത്ത് ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
.

നതാഷയുടെ അധരങ്ങൾ നൽകിയ ആ സുഖത്തിൽ സാമിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

അയാൾ അവളെ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് ആ ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി.

ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കൊഴുത്ത വെളുത്ത ഉടൽ ഒരു സ്വർണ്ണശില്പം പോലെ തോന്നിച്ചു . സാം അവളുടെ മേൽ ഒരു മേഘത്തെപ്പോലെ പടർന്നു കയറി.

അയാൾ അവളോട് വന്യമായി പെരുമാറുന്നതിന് പകരം അതീവ സാവധാനത്തിൽ അവളെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിയാൻ തുടങ്ങി.

അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തുടങ്ങി.. കണ്ണുകളിലൂടെയും മൂക്കിൻതുമ്പിലൂടെയും കടന്ന് അയാൾ അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളിലെത്തി..
അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ അയാൾ പതിയെ വലിച്ചു കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

അവിടുന്ന് താഴ്ന്നു വന്നു അയാൾ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ പിടക്കുന്ന വലിയ മുലകളെ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു.
“ആഹ്ഹ.. ഹഹ..”

സാമിന്റെ ഉമിനീർ അവളുടെ പട്ടുപോലുള്ള ചർമ്മത്തിൽ പടർന്നു. ഓരോ ചുംബനത്തിലും നതാഷ സുഖം കൊണ്ട് ബെഡിലെ വിരിപ്പിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി പിടഞ്ഞു.

നതാഷ: (ശ്വാസം കിട്ടാതെ മന്ത്രിച്ചു)

“സാം… ആഹ്… നീ ശരിക്കും ഒരു മാന്ത്രികനാണ്… നിന്റെ ഈ സ്പർശനം എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു…”

അവർ ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത രീതിയിലുള്ള ഒരു സെൻഷ്വൽ എറോട്ടിക് രതിയിലേക്ക് നീങ്ങി.

സാം തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ഉടലിലെ ഓരോ വളവുകളും വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവളുടെ മാറിടങ്ങളിലും അടിവയറ്റിലും സാമിന്റെ അധരങ്ങൾ വിഹരിച്ചു.
അവളുടെ തടിച്ച പൂറിന് പുറത്തുകൂടെ സാം തന്റെ നാവ് കൊണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ രചിച്ചു..അവൾ ആ ബെഡിൽ കിടന്നു പുളയുകയായിരുന്നു..

നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും അറിയാതെ ശബ്ദങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു.
“അആഹ്ഹ… ആഹഹാ..”

അയാൾ തന്റെ കുലച്ചുവച്ച ആയുധം ബെഡിൽ മലർന്നു കിടന്ന നാതാഷായുടെ  തടിച്ച പൂറിനു ഇടയിൽ വച്ചു പതിയെ കയറ്റാൻ ആരംഭിച്ചു..അവളുടെ വഴുവഴുത്ത പൂറിന്റെ ഉൾഭാഗം സാം ന്റെ കുണ്ണയെ പുണർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു..

അയാൾ വേഗത കുറച്ചു കൊണ്ട് അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

ആ സാവധാനത്തിലുള്ള ചലനങ്ങൾ നതാഷയ്ക്ക് നൽകിയത് വിവരിക്കാനാവാത്ത സുഖമായിരുന്നു.
“ആഹ്… ആഹാ.. ആഹ്ഹ് ഹാഹ്ഹ…”

സാമിന്റെ പരുക്കൻ ഉടലും നതാഷയുടെ മൃദുവായ ചർമ്മവും തമ്മിലുള്ള ഉരസൽ ആ മുറിയിൽ ഒരു കാമാഗ്നി സൃഷ്ടിച്ചു.

ഓരോ തവണയും അയാൾ അവളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ നതാഷയുടെ ശരീരം ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

“ആഹ്ഹ… ആഹഹാ… സാം… ഇത്രയും സുഖം ഞാൻ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല… പ്ലീസ് സാം… നിർത്തല്ലേ…”

അവരുടെ കിതപ്പുകളും കട്ടിലിന്റെ ശബ്ദവും ആ മുറിയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു. സാം അവളുടെ കൈകൾ തന്റെ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട ആ കാമലഹരി സാമിനെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.

മിനിറ്റുകൾ നീണ്ട ആ സെൻഷ്വൽ പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ സുഖത്തിന്റെ ആ പരകോടിയിൽ സാം തന്റെ സർവ്വ ഊർജ്ജവും അവളുടെ യോനിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പകർന്നു നൽകി.

ആ ചൂടുള്ള പ്രേമരസം തന്റെ പൂറിനുള്ളിൽ ആഴങ്ങളിൽ പതിക്കുന്നത് നതാഷ അറിഞ്ഞു.

അവൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് സാമിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

അവളുടെ യോനിയിൽ നിന്നും സാമിന്റെ രതിരസം ധാര ധാരയായി ഇറ്റിറ്റു താഴേക്ക് വീഴുന്നത് അവൾ ഓരോ നിമിഷവും അനുഭവിച്ചു.

ആ രതിമൂർച്ഛയിൽ അവളുടെ ശരീരം തളർന്നു.

അല്പനേരം അവർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ  വിയർപ്പുതുള്ളികൾക്കിടയിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.

ഒരു യഥാർത്ഥ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരെപ്പോലെ അവർ ആ ബെഡിൽ കെട്ടിപ്പുണർന്നു കിടന്നു.

മാത്യുവിനോടൊപ്പം ഒരിക്കലും ലഭിക്കാത്ത ആ വന്യമായ സംതൃപ്തിയും സുരക്ഷിതബോധവും അവൾ സാമിൽ നിന്നും കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

ആ സുഖമുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം നതാഷ പൂർണ്ണമായും തളർന്നിരുന്നു.

അവളുടെ ഉടലിലെ ഓരോ കോശവും സാമിനോട് ചേർന്നുനിന്ന ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ച് അവൾ വേഗത്തിൽ തന്നെ ഗാഢനിദ്രയിലേക്ക് വഴുതിവീണു.

സാം ആ ബെഡിൽ തല കൈയിൽ കുത്തിവച്ചു ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു,  ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആ സുന്ദരരൂപത്തെ നോക്കി നിന്നു.

അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ കണ്ട ആ ശാന്തത കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾക്ക് മുമ്പ് താൻ കണ്ട ആ പരിഭ്രാന്തയായ സ്ത്രീയിൽ നിന്നും തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ പതുക്കെ തലോടി.

ഈ മുറിയിൽ ഈ ബെഡിൽ ഇവർക്കിടയിൽ ബാക്കിയുള്ള ആ കാമത്തിന്റെ ഗന്ധത്തിൽ ലയിച്ച് ആ പുലർച്ചെ മുഴുവൻ അവളുടെ കൂടെ ഇരിക്കാൻ സാമിന് വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹം തോന്നി.

എങ്കിലും  ഭിത്തിയിലെ ഫോട്ടോയിൽ തെളിയുന്ന മാത്യുവിന്റെ മുഖം അയാളെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു.

സാം: (മനസ്സിൽ) “നീ ഇപ്പോഴും മാത്യുവിന്റെ ഭാര്യയാണ് നതാഷാ… ഞാൻ നിന്റെ രക്ഷകനാകാം…പക്ഷേ ഈ ആഡംബരങ്ങളുടെ ഉടമയല്ല ഞാൻ.”

അയാൾ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.

നിലത്തു ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അയാൾ ഓരോന്നായി എടുത്തു ധരിച്ചു.

ഉറക്കത്തിൽ നതാഷയുടെ ഉടൽ തണുക്കാതിരിക്കാൻ അയാൾ ഒരു പുതപ്പ് എടുത്ത് അവളെ കരുതലോടെ പൊതിഞ്ഞു.
നേരത്തെ അഴിച്ചിട്ട അവളുടെ ആ ഓവർസൈസ് ഷർട്ട്‌ അയാൾ ആ പുതപ്പിനുള്ളിൽ തിരുകി..

ആ പട്ട് പുതപ്പിനുള്ളിൽ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ ഒളിച്ചു കിടന്നു.

സാം മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി.

ആ വലിയ വീടിനുള്ളിലെ ഓരോ നിഴലും മാത്യുവിന്റെ അധികാരത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അയാൾ പതുക്കെ ഇറങ്ങി..

മെയിൻ ഡോർ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ചാരി അടച്ചു. പുലർച്ചെയിലെ മഞ്ഞുവീണ ആ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് അയാൾ പുറത്തിറങ്ങി.

റോഡിലെ തണുത്ത കാറ്റ് അയാളുടെ മുഖത്ത് തട്ടിയപ്പോൾ അയാളിലെ പകയും ആസക്തിയും പതുക്കെ അടങ്ങി.

തന്റെ ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന ആ വിജനമായ സ്ഥലത്തേക്ക് അയാൾ സാവധാനം നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

പക്ഷേ സാമിന് അറിയാമായിരുന്നു ഈ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകൾ നതാഷയുടെയും തന്റെയും ജീവിതം എന്നന്നേക്കുമായി മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന്…

അന്ന് രാവിലെ വെളിച്ചം പരക്കുന്നതിനു മുന്നേ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ജീവൻ മരണ പോരാട്ടത്തിൽ ഒരു ജീവൻ കൂടി രക്ഷിച്ചെടുത്ത സംതൃപ്തിയോടെയാണ് മാത്യു തന്റെ കാർ വീടിന്റെ പോർച്ചിലേക്ക് കയറ്റിയത്.

രാത്രി മുഴുവൻ നീണ്ട സർജറിയുടെ ക്ഷീണം അയാളുടെ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും നതാഷയെ കാണാമെന്ന ചിന്ത അയാൾക്ക് ആവേശം നൽകി.

എന്നാൽ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ അയാൾ കണ്ടത് പാതി തുറന്നു കിടക്കുന്ന മെയിൻ ഡോറാണ്.

അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി.

“എന്ത്… നതാഷ ഈ വീട് ലോക്ക് ചെയ്യാതെയാണോ കിടന്നുറങ്ങുന്നത്?
ഈ നഗരത്തിൽ ഇത്രയും അശ്രദ്ധ കാണിക്കാമോ?”

അയാൾ പരിഭ്രമത്തോടെ അകത്തേക്ക് കയറി.

മുകളിലത്തെ നിലയിൽ അവരുടെ ബെഡ്‌റൂമിൽ തിരഞ്ഞെങ്കിലും അവിടെ നതാഷ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ബെഡ് വിരികൾ വടിവൊത്ത രീതിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നു..അതിനർത്ഥം അവൾ അവിടെ കിടന്നിട്ടില്ല എന്നാണ്.

“നതാഷാ… നതാഷാ…”

അയാൾ വിളിച്ചു നോക്കി. മറുപടിയില്ല.

താഴേക്ക് ഓടിയിറങ്ങിയ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ആ ഗസ്റ്റ് റൂമിൽ ഉടക്കി.

തുറന്നു കിടക്കുന്ന ആ വാതിലിലൂടെ അയാൾ കണ്ടത് പുതപ്പിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി ഉറങ്ങുന്ന നതാഷയെയാണ്.

ഉപയോഗശൂന്യമായി കിടന്നിരുന്ന ആ മുറിയിൽ അവൾ എന്തിന് വന്നു കിടന്നു എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

അവളുടെ മുടിയിഴകൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു, ആ മുറിയിലാകെ അപരിചിതമായ ഒരു മണം പടർന്നു നിൽക്കുന്നത് മാത്യു ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

ക്ഷീണം കാരണം അവൾ അവിടെ ഉറങ്ങിപ്പോയതാകാം എന്ന് കരുതി അയാൾ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

ഒരു ചായ കുടിച്ചാൽ ആശ്വാസം കിട്ടുമെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി.

എന്നാൽ ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന അയാൾ സ്തംഭിച്ചു പോയി.

അവിടെ പാൽ പാക്കറ്റുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

സ്ഥിരം ദിനചര്യ മാതിരി ദിവസവും വൈകുന്നേരം നതാഷ വാങ്ങാറുള്ള ആ രണ്ട് പാക്കറ്റുകൾ എവിടെപ്പോയി?

അവൾ അത് വാങ്ങാൻ മറന്നോ അതോ ഇന്നലെ രാത്രി അവൾ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ?

സംശയങ്ങളുമായി  അയാൾ പുറത്തുള്ള ചെറിയ കടയിലേക്ക് പാൽ പാക്കറ്റ് വാങ്ങാനായി നടന്നു.

അവിടെ പാൽ വാങ്ങാൻ  അയാളെ കണ്ടതും കടയുടമ ചിരിച്ചു.

കടയുടമ:
“ആഹ്… മാത്യു സാർ, ഗുഡ് മോർണിംഗ്.
ഇന്നലെ രാത്രി രണ്ടാളും വരാൻ വല്ലാതെ വൈകി അല്ലേ?
ഞാൻ രണ്ടുമണിക്ക് അങ്ങനെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ജനലിലൂടെ കണ്ടു രണ്ടാളും കാറിൽ അതിവേഗത്തിൽ വരുന്നത്.
വല്ല എമർജൻസി കേസും ആയിരുന്നോ?”…

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട മാത്യുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീയമ്പ് പായിച്ചു..

മാത്യു അയാളുടെ സംസാരം ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി കേട്ടു….അയാൾ പാൽ പാക്കറ്റ് വാങ്ങി ഒന്ന് തലയാട്ടി മൂളി തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു…

“രണ്ടാളും വരാൻ വൈകിയെന്നോ?”
ഏത് രണ്ടാൾ!!!

അയാൾ ദൂരെ ജനലിലൂടെ കണ്ട ആ ആൾ താനല്ല…!!

തന്റെ ഭാര്യ ഇന്നലെ രാത്രി മറ്റൊരാളോടൊപ്പം വൈകിയാണ് വന്നതെന്ന സത്യം അയാളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.

കടക്കാരനിൽ നിന്നും പാൽ വാങ്ങി തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ മാത്യുവിന്റെ മനസ്സിൽ നതാഷ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആ ഗസ്റ്റ് റൂമിലെ നിഗൂഢതകൾ ഒന്നൊന്നായി തെളിഞ്ഞു വന്നു.

കടക്കാരന്റെ വാക്കുകൾ മാത്യുവിന്റെ കാതുകളിൽ ചുട്ടുപഴുത്ത ഈയം ഒഴിക്കുന്നത് പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു.

“രണ്ടാളും വരാൻ വൈകിയോ!!!”
ആ ഒരൊറ്റ വാചകം മാത്യുവിന്റെ ലോകത്തെ കീഴ്മേൽ മറിച്ചു.

അയാൾ പാൽ പാക്കറ്റുമായി വിയർത്തു കുളിച്ച് വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി.

ശാന്തനും സൽസ്വഭാവിയുമായ ആ സർജന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു.

അയാൾ നേരെ ആ ഗസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

നതാഷ ഇപ്പോഴും ഗാഢനിദ്രയിലാണ്.

അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു. അവളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ഗന്ധം…

അത് സാധാരണ അവൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന വിലകൂടിയ പെർഫ്യൂമിന്റേതല്ലായിരുന്നു.

ആ മുറിയിൽ പുരുഷവിയർപ്പിന്റെയും  സിഗരറ്റിന്റെയും പരിചിതമായ മദ്യത്തിന്റെയും വന്യമായ ഒരു മണം കലർന്നിരുന്നതായി അയാൾക്ക് തോന്നി..

അപ്പോഴാണ് പുറത്ത് ലിവിങ് റൂമിലെ മേശപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്ന ആ ബിയർ ബോട്ടിൽ മാത്യുവിന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടത്.

അത് ശൂന്യമായിരുന്നു.

അയാൾ അത് കയ്യിലെടുത്തു.
നതാഷയ്ക്ക് ബിയർ ഇഷ്ടമല്ല.
വല്ലപ്പോഴും ഒരു ഗ്ലാസ് വൈൻ കുടിക്കുന്നതല്ലാതെ അവൾ മദ്യം തൊടാറില്ല.

അങ്ങനെയുള്ളവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു ബിയർ കുപ്പി മുഴുവൻ കുടിച്ചു തീർക്കില്ല എന്ന് മാത്യുവിന് ഉറപ്പായിരുന്നു.അയാൾ തളർന്നു ലിവിങ് റൂമിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നു..

മാത്യു: (പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് മനസ്സിൽ) “ആരായിരുന്നു നതാഷാ ഇന്നലെ ഇവിടെ?!!

എന്റെ അഭാവത്തിൽ നീ ആരെയാണ് ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്..?”

തന്റെ ഭാര്യ തന്നെ ചതിക്കുകയാണോ എന്ന ചിന്ത അയാളുടെ തലച്ചോറിൽ ഒരു വെടിയുണ്ട പോലെ തറഞ്ഞു കയറി.

അയാൾക്ക് അലറിക്കരയണമെന്നും അവളെ തട്ടിവിളിച്ച് ആ മുടിയിൽ പിടിച്ചുലച്ചു സത്യം ചോദിക്കണമെന്നും തോന്നി.

പക്ഷേ ഒരു സർജന്റെ മനസ്സ് അയാളെ ശാന്തനാക്കി.

രണ്ടാമത്തെ ആളാണ് നതാഷയെ വേറൊരു പുരുഷനൊപ്പം കണ്ട കാര്യം തന്നോട് പറയുന്നത്.

ആദ്യം ഫോണിൽ വിളിച്ച അപരിചിതനും ഇപ്പോൾ അയൽവാസിയായ കടക്കാരനും…

ഇതൊക്കെ തനിക്ക് നാതാഷാ യെ സംശയിക്കാൻ പോന്നവണ്ണം ഉള്ള സാഹചര്യ തെളിവുകൾ മാത്രം…!!

മാത്യു ആ ശൂന്യമായ ബിയർ കുപ്പി കയ്യിലെടുത്ത് ദീർഘനേരം നോക്കിനിന്നു.

നതാഷയുടെ ശീലങ്ങൾ അയാൾക്ക് മനഃപാഠമാണ്. അവൾ ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊന്ന് ചെയ്യില്ല.

പാൽ പാക്കറ്റ് വാങ്ങാൻ പോലും മറന്നുപോയ അവളുടെ ആ അശ്രദ്ധയും  ഈ മുറിയിലെ വായുവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന അപരിചിതമായ ഗന്ധവും അയാളുടെ ഉള്ളിൽ അപായമണി മുഴക്കി…

അയാൾ അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് അവൾ കിടക്കുന്ന മുറിയിൽ പോയി അവളെ തട്ടിവിളിക്കാൻ ആഞ്ഞു…പക്ഷേ ഒരുനിമിഷം അയാൾ അവിടെ തന്നെ  തടഞ്ഞുനിന്നു.

പെട്ടെന്ന് വിളിച്ചുണർത്തി ചോദിച്ചാൽ അവൾ എന്തെങ്കിലും കള്ളം പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുമാറുമെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി.

ഇതിന് പിന്നിൽ ആരാണെന്ന് അയാൾക്ക് നേരിട്ട് കണ്ടെത്തണം.

തന്റെ വീട്ടിൽ താനില്ലാത്ത നേരത്ത് നടന്ന ആ രഹസ്യകൂടിക്കാഴ്ചയുടെ ആഴം അയാൾക്ക് അളക്കണം.

അയാൾ ആ ബിയർ കുപ്പി തിരികെ മേശപ്പുറത്ത് തന്നെ വെച്ചു…

ലിവിംഗ് റൂമിലെ സോഫയിലേക്ക് അയാൾ തളർന്നിരുന്നു. അയൽവാസി അർദ്ധരാത്രി ദൂരെ നിന്ന് കണ്ട് നാതാഷായുടെ കാറിൽ താൻ
ആണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച ആ
‘കൂടെയുള്ള ആൾ ‘…
അത് അയാളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. ആരായിരിക്കും രാത്രി അവളോടൊപ്പം വന്നത്?!!
കണ്ടുപിടിക്കണം… കണ്ടുപിടിച്ചേ മതിയാവൂ..കൈയ്യോടെ പിടിക്കണം…!!!!
അയാൾ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു..

(തുടരും.)