രാഹുലിന്റെ ഫോൺ കോളിന് ശേഷം മനസ്സിൽ ബാക്കിയായ അസ്വസ്ഥതയും, വിനോദ് സാറുമായുള്ള ചാറ്റിലെ ആശ്വാസവും പേറിയാണ് മാളവിക ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണത്. ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ പുലർകാല വെളിച്ചം മുഖത്തടിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണുതുറന്നത്.
തലേദിവസത്തെ അസ്വസ്ഥതകൾ കാരണം വല്ലാതെ വൈകിയാണ് ഉറങ്ങിയത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ശരീരത്തിന് നല്ല തളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു. കട്ടിലിൽ കിടന്നുതന്നെ അവൾ ഒന്ന് ആഞ്ഞു നിവർന്നു.

സുന്ദരമായ അവളുടെ ശരീരം ആ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. നൈറ്റിക്ക് ഉള്ളിൽ മറ്റ് വസ്ത്രങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ, അവൾ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നപ്പോൾ നൈറ്റിയുടെ നേർത്ത തുണി അവളുടെ ശരീരവടിവുകളെ എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഏതോ സ്വപ്നലോകത്തെന്ന പോലെ അല്പനേരം കൂടി അവൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നു.ഒടുവിൽ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റ്, മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി അവൾ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
പുറത്ത് ഉമ്മറത്ത് അച്ഛൻ പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുടെയും പലഹാരത്തിന്റെയും മണം വരുന്നുണ്ട്. മാളവിക പതുക്കെ അടുക്കള ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

മാളവിക: “അമ്മേ… ചായ ആയോ?”
അടുക്കളയിൽ അമ്മ തിരക്കിലായിരുന്നു.

അമ്മ: “ആ ആയോ. നീ എഴുന്നേറ്റോ? ഇന്നലെ കിടക്കാൻ വൈകിയോ മോളെ? മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു.”

മാളവിക: “ഏയ്, ഒന്നുമില്ല അമ്മേ. കുറച്ചു നേരം ഫോൺ നോക്കിയിരുന്നു പോയി.”
അമ്മ മാളവികയെ ഒന്ന് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

അമ്മ: “രാഹുൽ വിളിച്ചിരുന്നോ മോളെ ഇന്നലെ? അവൻ അവിടെ തിരക്കിലായിരിക്കും അല്ലേ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിലൊന്ന് കാളി. എങ്കിലും അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.

മാളവിക: “ആ… വിളിച്ചിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു.”

അവൾ ചായ ഗ്ലാസുമായി ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ അച്ഛൻ ഗൗരവത്തിൽ പത്രം വായനയിലാണ്. മാളവിക അച്ഛന്റെ അടുത്തുള്ള ചാരുകസേരയിൽ പോയി ഇരുന്നു. നൈറ്റി മുട്ടിന് മുകളിലേക്ക് അല്പം കയറി നിന്നെങ്കിലും അവൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

അച്ഛൻ: (പത്രത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ) “എന്താ മോളെ, ഇന്ന് നേരത്തെ സ്കൂളിൽ പോകേണ്ടതുണ്ടോ?

അമ്മ: (അടുക്കളയിൽ നിന്ന്) “മാളൂ… വേഗം വന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ. ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞില്ലേ? നമുക്ക് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാം.”

മാളവിക: “ദാ വരുന്നു അമ്മേ…”

അച്ഛൻ: “മാളൂ, നീ ഇത് കേട്ടോ… അടുത്ത മാസം മുതൽ ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ ഇവിടെ താമസിക്കാൻ വരും. ഞാൻ അത് ഉറപ്പിച്ചു. അവർക്ക് സൈറ്റിലേക്ക് പോകാൻ ഇവിടെ സൗകര്യമാണ്.”

മാളവികയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മങ്ങി. അവൾക്ക് പണിക്കാരെയും അവരുടെ നോട്ടത്തെയും പണ്ടേ പേടിയാണ്.

മാളവിക: “അച്ഛാ… അത് വേണ്ടെന്ന് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ? ഓരോരോ പണിക്കാർ ഇവിടെ വന്നു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല. നമ്മുടെ സ്വൈര്യം പോകും. പോരാത്തതിന് അവർ എങ്ങനെ ഉള്ളവരാണെന്ന് ആർക്കറിയാം?”

അച്ഛൻ പത്രം മടക്കി വെച്ച് കസേരയിൽ നേരെയിരുന്ന് അവളെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി.
അച്ഛൻ: “നോക്ക് മാളവിക, ഓരോ കാര്യത്തിനും നിന്റെ അനുവാദം ചോദിക്കേണ്ട കാര്യം എനിക്കില്ല. ജോസഫ് എന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരനാണ്. അവന്റെ പണിക്കാർക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരിടം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു. നീ ആവശ്യമില്ലാതെ ഓരോ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കരുത്.”

മാളവിക: “പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നതല്ല അച്ഛാ… എനിക്ക് ഇത് ഒട്ടും കംഫർട്ടബിൾ അല്ല. നമ്മുടെ വീട്ടിൽ നമുക്ക് സ്വതന്ത്രമായി നടക്കാൻ പോലും പറ്റില്ലല്ലോ?”

തന്റെ അയഞ്ഞ നൈറ്റിയുടെ അറ്റത്ത് പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ പറഞ്ഞു. ആ വസ്ത്രത്തിൽ അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ പുറത്തുനിന്നുള്ള ആണുങ്ങൾ വീട്ടിൽ വരുന്നത് അവൾക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.

അച്ഛൻ: “ഞാൻ പറഞ്ഞു എന്ന് മാത്രം. നീ സമ്മതിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അവർ വരും. എന്റെ വീട്ടിൽ ആര് താമസിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ എനിക്ക് നിന്റെ പെർമിഷൻ വേണ്ട. നിന്നോട് ഒരു മര്യാദയ്ക്ക് പറഞ്ഞു എന്നേയുള്ളൂ. ഇനി ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു സംസാരം വേണ്ട.”

അമ്മ അരികിൽ വന്ന് മാളവികയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
അമ്മ: “സാരമില്ല മോളെ, അവർ അവിടെ സൈഡിലല്ലേ നിൽക്കുന്നത്? നമുക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.”

മാളവിക: “അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും അത് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. എനിക്ക് ജോസഫിന്റെ ആ പണിക്കാരെ കാണുന്നത് തന്നെ പേടിയാണ്. ആ ജോസഫ് മുതലാളിയുടെ നോട്ടം തന്നെ ശരിയല്ല, പിന്നെയാണോ അയാളുടെ പണിക്കാർ!”

അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

അച്ഛന്റെ കർക്കശമായ മറുപടി കേട്ട് മനസ്സ് മടുത്ത് മാളവിക തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ തന്റെ മുറിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ഫോൺ ചാർജിലിട്ടു. ഇന്ന് സ്കൂളിൽ പോകാൻ അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഒരു മെറൂൺ കളർ സാരിയാണ്. അലമാര തുറന്ന് ആ സാരിയും, അതിന് ചേരുന്ന ബ്ലൗസും, അടിപ്പാവാടയും പിന്നെ ഒരു ക്രീം കളർ ബ്രായും എടുത്ത് കട്ടിലിൽ വിരിച്ചിട്ടു.കുളിക്കാനായി ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ വിനോദ് സാർ അയച്ച ആ വീഡിയോയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുതലുള്ള സംസാരവുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ.

കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു തോർത്ത് മാത്രം ശരീരത്തിൽ ചുറ്റി അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. നനഞ്ഞ മുടിയിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവളുടെ തോളിലൂടെയും പുറകിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ നനവാർന്ന ശരീരം കൂടുതൽ വശ്യമായി തോന്നി.

അവൾ ജനലിനടുത്തേക്ക് പോയി കർട്ടൻ വലിച്ചിട്ടു. നേർത്ത ട്രാൻസ്പെരന്റ് ആയ കർട്ടനായതുകൊണ്ട് പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ മങ്ങലായി കാണാം. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അണിയാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യം ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ ഹുക്കുകൾ ഇടുമ്പോൾ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം നോക്കി അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് സാരി ഉടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്.

നോക്കിയപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ വീഡിയോ കോൾ ആണ്. അവൾ ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് ചരിച്ചുവെച്ച് കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

രാഹുൽ: “എന്താടി… ഇത്ര നേരത്തെ ഒരുങ്ങുകയാണോ? ഈ മെറൂൺ ബ്ലൗസിൽ നിന്നെ കാണാൻ നല്ല ലുക്ക് ഉണ്ടല്ലോ. ആ ബ്രാ സ്ട്രാപ്പ് ഒക്കെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്നുണ്ട്. ഒന്ന് ശരിയാക്കി ഇട്ടൂടെ?”

രാഹുലിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ശരീരത്തിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരുതരം അസ്വസ്ഥത തോന്നി. എങ്കിലും അവൾ സാരിയുടെ ഞൊറികൾ എടുത്തുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

മാളവിക: “സ്കൂളിൽ പോകണ്ടേ രാഹുൽ, അതുകൊണ്ട് നേരത്തെ ഒരുങ്ങുന്നതാണ്. നിനക്ക് സുഖമാണോ?”

രാഹുൽ: “എനിക്ക് സുഖമാണ്. പക്ഷെ നീ അറിഞ്ഞല്ലോ, അവിടെ വീട്ടിൽ അടുത്ത മാസം മുതൽ ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ വരുന്നുണ്ടെന്ന്. അച്ഛൻ എന്നോട് വിളിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതൊക്കെ നല്ല കാര്യമാണ്, കുറച്ച് വരുമാനം കിട്ടുമല്ലോ.”

സാരി ഉടുക്കുന്നതിനിടയിൽ മാളവികയുടെ കൈകൾ ഒന്ന് നിശ്ചലമായി.

മാളവിക: “രാഹുൽ, നിനക്കും അത് സമ്മതമാണോ? ഓരോരോ പണിക്കാർ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒട്ടും താൽപ്പര്യമില്ല. എനിക്ക് അവിടെ സമാധാനമായി നടക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല. അച്ഛനോട് നീയൊന്ന് സംസാരിക്കില്ലേ?”

രാഹുലിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി. ശബ്ദത്തിൽ ദേഷ്യം പടർന്നു.

രാഹുൽ: “നീ എന്തിനാടി എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ നെഗറ്റീവ് അടിക്കുന്നത്? അച്ഛൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അത് അനുസരിച്ചാൽ മതി. പണിക്കാർ വന്നാൽ നിനക്ക് എന്താ കുഴപ്പം? നീ നിന്റെ മുറിയിൽ ഇരുന്നാൽ പോരേ? വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട.”

മാളവിക: “എനിക്ക് പേടിയാണ് രാഹുൽ. ആ ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ ശരിയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നിനക്ക് എന്നെക്കുറിച്ച് ഒരു ചിന്തയുമില്ലേ?”

രാഹുൽ: “നിന്റെ ഈ പേടി എനിക്ക് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല. അച്ഛൻ പറഞ്ഞതാണ് ശരി. അദ്ദേഹം അവിടെ താമസിക്കുന്നതല്ലേ, നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ അദ്ദേഹം നോക്കിക്കോളും. വെറുതെ എന്റെ തല തിന്നാതെ ആ സാരി വേഗം ഉടുത്ത് സ്കൂളിൽ പോകാൻ നോക്ക്. എനിക്ക് ഇവിടെ വേറെ പണിയുണ്ട്.”

അത്രയും പറഞ്ഞ് രാഹുൽ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. മാളവികയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിനോദ് സാർ തന്റെ ഭാര്യയെ എത്ര ബഹുമാനത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്! എന്നാൽ ഇവിടെ സ്വന്തം ഭർത്താവ് തന്റെ സുരക്ഷയെക്കാൾ വലുതായി കാണുന്നത് അച്ഛന്റെ തീരുമാനത്തെയും കുറച്ച് പണത്തെയുമാണ്.

സാരി ഉടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവളുടെ മനസ്സ് ആകെ തകർന്നിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ മെറൂൺ സാരിയിൽ അതിസുന്ദരിയായിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ഭയം ബാക്കിയായിരുന്നു. ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ വരുന്നതോടെ തന്റെ സ്വകാര്യത ഇല്ലാതാകുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

രാഹുലുമായുള്ള ആ വല്ലാത്ത വീഡിയോ കോൾ കഴിഞ്ഞ് കണ്ണുതുടച്ച് മാളവിക സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് കുത്തിയിട്ടു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുഖം ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി. മെറൂൺ സാരിയുടെ ശാലീനതയിൽ അവൾ അതിസുന്ദരിയായിരുന്നുവെങ്കിലും ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ സങ്കടം മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അപ്പോഴാണ് താഴെ നിന്നും അമ്മയുടെ വിളി വന്നത്.

അമ്മ: “മാളൂ… ചായ തണുത്തു പോകുന്നു, വേഗം വാ മോളെ. സ്കൂളിൽ പോകാൻ സമയമായില്ലേ?”

അവൾ പതുക്കെ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് ചെന്നു. ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അച്ഛൻ ചായ കുടിച്ചു തീർക്കാറായിരുന്നു. മാളവിക വന്നു കസേര വലിച്ചിട്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ദേഷ്യവും ഗൗരവവും കലർന്നിരുന്നു. പണിക്കാരെ താമസിപ്പിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ അവൾ കാണിച്ച എതിർപ്പ് അദ്ദേഹത്തെ അത്രമേൽ ചൊടിപ്പിച്ചിരുന്നു.

അച്ഛൻ: (ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് ശബ്ദത്തോടെ വെച്ചുകൊണ്ട്) “പറഞ്ഞതൊക്കെ ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ?അത്രയും പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ദേഷ്യത്തോടെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. മാളവിക ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചായ ഗ്ലാസ് കയ്യിലെടുത്തു.

അവളുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അമ്മ: “സാരമില്ല മാളൂ… അച്ഛന്റെ സ്വഭാവം അറിയില്ലേ? നീ അത് വിട്ടേക്ക്. കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്കട്ടെ?”
മാളവിക: “വേണ്ടമ്മേ, വിശപ്പില്ല. ഈ ചായ മതി.ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് മാളവിക ബാഗും എടുത്ത് ഇറങ്ങി. ഉമ്മറത്ത് അച്ഛൻ ഇപ്പോഴും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

മാളവിക: “അച്ഛാ… ഞാൻ പോകുന്നു.”

അച്ഛൻ പത്രത്തിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു, ഒരു മറുപടിയും പറഞ്ഞില്ല. തന്റെ മകളെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അദ്ദേഹം ആ ദേഷ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മാളവികയുടെ ഉള്ളിലൊരു വിങ്ങൽ തോന്നി.

വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു.ടൗണിലെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മാളവികയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ദൂരെയൊരു ബസ് വരുന്നത് കണ്ട് അവൾ ബാഗ് തോളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

സ്കൂൾ സമയം ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കുണ്ടാകുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.കയറാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ ബാക്കിലൂടെ കേറിക്കോ…” എന്ന് കിളി വിളിച്ചു പറഞ്ഞതോടെ മാളവിക വേഗം പിൻവാതിലിലേക്ക് നീങ്ങി. അവിടെയും തിരക്കിന് കുറവൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കമ്പിയിൽ പിടിച്ച് ബസ്സിലേക്ക് ആഞ്ഞു കയറുമ്പോൾ അവളുടെ മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പ് തിരക്കിനിടയിൽ കുരുങ്ങി ഒന്നമർന്നു.

ബസ്സിനുള്ളിലെ കഠിനമായ തിരക്കിൽ മാളവികയ്ക്ക് സീറ്റുകളൊന്നും കിട്ടിയില്ല. അവൾ കമ്പിയിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുമ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നവർ തള്ളിക്കയറാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ ഉന്തും തള്ളും കാരണം അവളുടെ സാരിയുടെ കുത്ത് പതുക്കെ അയഞ്ഞു. സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിൽ നിന്നും വഴുതി മാറിയതോടെ, അവളുടെ വയറിന്റെ ഭാഗവും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.

അവൾക്ക് തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് സാരി വലിച്ചു മറയ്ക്കാൻ പോലും പറ്റാത്തത്ര തിരക്കായിരുന്നു അവിടെ. ഒരു കൈ കമ്പിയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്, മറുകൈ കൊണ്ട് ബാഗും.

അവളുടെ നഗ്നമായ വയറിൽ അപരിചിതരുടെ നോട്ടം പതിയുന്നത് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്ത് നിന്നിരുന്ന കുറച്ച് യുവാക്കൾ അവളുടെ വയറിലെ ആ വടിവിലേക്കും പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലേക്കും കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.

അവൾ പരമാവധി സാരി വലിച്ചിട്ട് ആ ഭാഗം മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഓരോ കുലുക്കത്തിലും സാരി വീണ്ടും വഴുതിമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ബസ് പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നിരുന്ന ഒരാൾ അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് പാതി അമർന്നു. അയാളുടെ കൈകൾ അവളുടെ നഗ്നമായ വയറിൽ അറിയാതെയെന്നോണം ഒന്ന് തട്ടി. ആ സ്പർശനം മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കി.

സാരിയുടെ നേർത്ത തുണി അവളുടെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിൽക്കുകയാണ്. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ ഭംഗി അവിടെയുള്ളവർക്ക് ഒരു കാഴ്ചവസ്തുവായി മാറി.

ഒരു ഘട്ടത്തിൽ തന്റെ സാരി ശരിയാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾ ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു. നാണം കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം തുടുത്തു. അപരിചിതരുടെ ആർത്തിയുള്ള നോട്ടങ്ങൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ തുളച്ചു കയറുന്നത് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

“ഇത്രയും ആളുകളുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിൽക്കേണ്ടി വന്നല്ലോ…”
സാരിയുടെ തലപ്പ് വീണ്ടും മാറിയപ്പോൾ അവളുടെ മുലക്കച്ചയുടെ അരികുകൾ പോലും ആ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ വെളിവാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബസ്സിലെ ചൂടും ആണുങ്ങളുടെ ആവിയും ചേർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.

അവസാനം സ്കൂൾ സ്റ്റോപ്പിൽ ബസ് നിർത്തിയപ്പോൾ, ആ നരകത്തിൽ നിന്നും മോചിതയായത് പോലെ അവൾ പുറത്തേക്ക് ചാടി. ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ച്, സാരി അലങ്കോലപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്ന തന്റെ രൂപം അവൾക്ക് തന്നെ അന്യമായി തോന്നി.
വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന മെറൂൺ സാരി അവളുടെ ശരീരത്തോട് വല്ലാതെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

ബസ് നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. പിൻവാതിലിൽ നിന്നിരുന്ന ആ യുവാക്കളും പണിക്കാരും അവളെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തന്റെ ശരീരത്തിൽ അവർ നടത്തിയ ആ സ്പർശനങ്ങൾ, നഗ്നമായ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലേക്ക് അവർ നോക്കി നിന്നത്—എല്ലാം അവർ ആസ്വദിച്ചുവെന്ന് ആ ചിരി വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മാളവികയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഓക്കാനം തോന്നി. അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ തലപ്പ് വേഗം തോളിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട്, അരക്കെട്ടിലെ നഗ്നത മറച്ചുകൊണ്ട് സ്കൂൾ ഗേറ്റിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു.

സ്കൂൾ സമയം ആയതുകൊണ്ട് വരാന്തയിൽ കുട്ടികളുടെയും അധ്യാപകരുടെയും വലിയ തിരക്കായിരുന്നു. ചിലർ അവളെ നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആരോടും സംസാരിക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. നേരെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ചെന്ന് ബാഗ് സീറ്റിൽ വെച്ചു. തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ടീച്ചർ ചോദിച്ചു:

ടീച്ചർ: “എന്താ മാളവിക… രാവിലെ തന്നെ മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നല്ലോ? വിയർത്തു കുളിച്ചല്ലോ നീ?”

മാളവിക: “ബസ്സിൽ ഭയങ്കര തിരക്കായിരുന്നു ടീച്ചർ… ആകെ ബുദ്ധിമുട്ടായി.”
അവൾ വേഗം ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് സാരിയുടെ കുത്തുകൾ അഴിച്ചു. വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അവളുടെ മാറിലും വയറിലും മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സാരിയുടെ ഞൊറികൾ വീണ്ടും കൃത്യമായി എടുത്തു.

ബസ്സിലെ തിരക്കിൽ ആരോ അമർത്തിയ പാടുകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടോ എന്ന് അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് നോക്കിപ്പോയി. മുഖം നന്നായി കഴുകി, കർച്ചീഫ് കൊണ്ട് തുടച്ചു. മുടി ഒന്നുകൂടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.

സ്റ്റാഫ് റൂമിന് പുറത്തെ വരാന്തയിൽ വിനോദ് സാർ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക വരുന്നത് കണ്ടതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.വിനോദ് സാർ: “മാളവിക… ഇന്ന് വരാൻ വൈകിയല്ലോ? രാവിലെ തന്നെ വല്ലാതെ തളർന്നല്ലോ നീ.”

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആ കരുതലിൽ മാളവികയുടെ സങ്കടം കുറച്ചൊന്ന് കുറഞ്ഞു.

മാളവിക: “ബസ്സിലെ തിരക്കാണ് സാർ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചത്. ആ തിരക്കിൽപ്പെട്ട് ശ്വാസം മുട്ടിപ്പോയി.”

വിനോദ് സാർ: “എന്തിനാ മാളവിക നീ ഇപ്പോഴും ഈ ബസ്സിനെ ആശ്രയിക്കുന്നത്? നിനക്ക് ഡ്രൈവിംഗ് അറിയില്ലേ?”

മാളവിക: “അറിയാം സാർ. എനിക്ക് ടു വീലറും ഫോർ വീലറും ഒക്കെ ഓടിക്കാൻ ലൈസൻസ് ഉള്ളതാണ്.”

വിനോദ് സാർ: “എന്നാപ്പിന്നെ ടീച്ചർക്ക് ഒരു സ്കൂട്ടിയോ കാറോ വാങ്ങിക്കൂടേ? സ്വന്തമായി ഒരു വണ്ടി ഉണ്ടെങ്കിൽ ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒഴിവാക്കാമല്ലോ. രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞാൽ അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ തന്നെ വാങ്ങിത്തരില്ലേ?”

രാഹുലിന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ മുഖം വീണ്ടും മങ്ങി. വിനോദ് സാർ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

മാളവിക: “രാഹുൽ വാങ്ങിത്തരുമായിരിക്കും സാർ… പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ വേറെയാണ്. വിദേശത്തിരുന്ന് ഇതൊന്നും അദ്ദേഹം അറിയുന്നില്ലല്ലോ. രാവിലെ വിളിച്ചപ്പോൾ പോലും എന്നെ ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നിയില്ല.”
വിനോദ് സാർ അവളുടെ അരികിലേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങി നിന്നു. ആ സാമീപ്യം മാളവികയ്ക്ക് ഒരു സുരക്ഷിതത്വം നൽകി.

വിനോദ് സാർ: “നീ വിഷമിക്കണ്ട. സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കണം. ഒരു വണ്ടി ഉണ്ടെങ്കിൽ നിനക്ക് എത്രയോ സൗകര്യമായിരിക്കും. ആരെയും ആശ്രയിക്കാതെ അന്തസ്സായി സ്കൂളിൽ വരാം. നീ രാഹുലിനോട് സീരിയസ് ആയി ഒന്ന് സംസാരിച്ചു നോക്ക്.”
മാളവിക സാറിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

വിനോദ് സാർ കാണിക്കുന്ന ഈ താല്പര്യം, തന്റെ സൗകര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ചിന്ത—ഇതൊന്നും രാഹുലിൽ നിന്നും അവൾക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് വീണ്ടും വിനോദ് സാറിനോട് ബഹുമാനം തോന്നി.ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യത്തെ പിരീഡ് മാളവികയ്ക്കും വിനോദ് സാറിനും ഒഴിവായിരുന്നു.

സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ മറ്റു അധ്യാപകർ ക്ലാസുകളിലേക്ക് പോയതോടെ അവിടെ ഒരു ശാന്തത പരന്നു. മാളവിക തന്റെ ടേബിളിൽ റെക്കോർഡുകൾ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്തുപോയിരുന്ന വിനോദ് സാർ അല്പസമയത്തിന് ശേഷം തിരിച്ചെത്തിയത് കയ്യിൽ രണ്ട് പഴുത്ത മാമ്പഴങ്ങളുമായാണ്.

“മാളവിക… നല്ല നാടൻ മാമ്പഴം. പുറത്ത് ഒരാൾ വിൽക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതാ. കണ്ടാപ്പോൾ നിന്നെ ഒന്ന് ഓർത്തു,” അദ്ദേഹം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അരികിലെ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.

അദ്ദേഹം ഒരു കത്തി ഉപയോഗിച്ച് മാമ്പഴം മുറിച്ച് ഓരോ കഷ്ണങ്ങളായി അവൾക്ക് നൽകി. മാമ്പഴത്തിന്റെ മധുരമുള്ള നീര് അവളുടെ വിരലുകളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി.

കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം മാമ്പഴം അവളുടെ കൈതട്ടി മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പിനിടയിലൂടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വീണു.
“അയ്യോ… സാർ, ഇത് ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്ക് പോയല്ലോ!” മാളവിക പരിഭ്രമത്തോടെ കൈകൊണ്ട് അത് തുടയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“നിൽക്ക് മാളവിക, കൈകൊണ്ട് ആക്കിയാൽ സാരിയിൽ കറയാകും. ഞാൻ തുടച്ചുതരാം,” വിനോദ് സാർ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും വൃത്തിയുള്ള ഒരു കർച്ചീഫ് എടുത്തു.
അദ്ദേഹം വളരെ സാവധാനം അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ അരികിലേക്ക് കർച്ചീഫ് എത്തിച്ചു. മാളവിക ശ്വാസമടക്കി ഇരുന്നു.

വിനോദ് സാറിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ മുകൾഭാഗത്ത് തട്ടിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. കറ തുടയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ അദ്ദേഹം ബ്ലൗസിന്റെ തുണി അല്പം നീക്കിയപ്പോൾ, അതിനുള്ളിൽ അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ നേർത്ത അരികുകൾ വെളിവാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ മുകൾഭാഗത്തെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിൽ സ്പർശിച്ചു. മാമ്പഴത്തിന്റെ കറ പതുക്കെ തുടച്ചു നീക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ അറിയാതെയെന്നോണം അവളുടെ മുലച്ചാലിലേക്ക് അമർന്നു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ സോഫ്റ്റ്‌നസ് അദ്ദേഹത്തിന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.

മാളവികയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി. അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി ഇരുന്നുവെങ്കിലും അവളുടെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വിനോദ് സാർ പതുക്കെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആവേശവും കരുതലും കലർന്നിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പിൽ തട്ടി പതുക്കെ ചലിച്ചു. മാളവികയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ഉച്ചത്തിലായി. ആ നിമിഷം അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം മറന്നുപോയതുപോലെ തോന്നി.

പെട്ടെന്നാണ് മാളവികയുടെ ഫോണിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബെല്ലടിച്ചത്. ആ ശബ്ദം കേട്ടതും രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു. മാളവിക വേഗം സാരിയുടെ തലപ്പ് ശരിയാക്കി മാറിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.

വിനോദ് സാർ: (ഒന്നു പതറി) “അത്… കറ പോയിട്ടുണ്ടാകും മാളവിക. സാരിയിൽ ആകാതിരിക്കാൻ നോക്കിയതാ.”

മാളവിക: “സാരമില്ല സാർ… അത് പോയി.

വിനോദ് സാർ സ്റ്റാഫ് റൂമിന്റെ കോണിലുള്ള വാഷ് ബേസിനിലേക്ക് നടന്നു. മാളവികയും തന്റെ ഫയലുകൾ ഒതുക്കി വെച്ച് പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുറകെ ചെന്നു. വിനോദ് സാർ കൈ കഴുകി ടാപ്പ് അടച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞതും, തൊട്ടുപിന്നിൽ നിന്നിരുന്ന മാളവികയുടെ ദേഹത്ത് അദ്ദേഹം തട്ടി.

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ തിരിയലിൽ വിനോദ് സാറിന്റെ കൈമുട്ട് മാളവികയുടെ മൃദുവായ മുലകളിൽ ചെന്നു മുട്ടി. ഒരു നിമിഷം രണ്ടുപേരും നിശ്ചലമായിപ്പോയി. മാളവികയുടെ ശരീരത്തിലെ ആ മൃദുലത വിനോദ് സാറിന്റെ കൈമുട്ടിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ പാഞ്ഞു കയറി.

മാളവിക: (മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “അയ്യോ… സോറി സാർ! ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.”
വിനോദ് സാർ: (ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “അയ്യോ സോറി ടീച്ചറെ… ഞാനും കണ്ടില്ല. ടീച്ചർക്ക് വേദനിച്ചോ? ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ തട്ടിയതാ…”

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരുതരം ആകുലതയേക്കാൾ ഉപരി വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി ഒന്ന് ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു.

മാളവിക: “ഇല്ല സാർ… എനിക്ക് വേദനയൊന്നുമില്ല. സാർ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്?”
അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ കടന്നുപോയി കൈ കഴുകാനായി ബേസിനിലേക്ക് അടുത്തു. വിനോദ് സാർ അവിടെത്തന്നെ നിന്ന് അവളുടെ ആ വയലറ്റ് സാരിയിൽ തിളങ്ങുന്ന അരക്കെട്ടും നടക്കുമ്പോഴുള്ള ആ ചലനങ്ങളും കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു.

കൈ കഴുകി തിരിഞ്ഞ മാളവിക കണ്ടത് തന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന വിനോദ് സാറിനെയാണ്. അവൾ സാറിനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ “എല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്” എന്നൊരു മൗനസമ്മതം ഉണ്ടായിരുന്നു. വിനോദ് സാർ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നടന്നു.

മാളവികയും അവളുടെ സീറ്റിൽ പോയി ഇരുന്നു.സ്റ്റാഫ് റൂമിലെ ആ നിശബ്ദതയിലേക്കാണ് സൗമ്യ ടീച്ചർ വെപ്രാളപ്പെട്ട് ഓടി വന്നത്. മാളവിക അപ്പോഴും വിനോദ് സാർ മാമ്പഴക്കറ തുടച്ച ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായി മുക്തയായിരുന്നില്ല. സൗമ്യ ടീച്ചറുടെ പെട്ടെന്നുള്ള വരവ് അവളെ ഒന്ന് ഞെട്ടിച്ചു.

സൗമ്യ ടീച്ചർ: “മാളവിക… എനിക്കൊരു വലിയ സഹായം വേണം. അടുത്ത പിരീഡ് എന്റെ ക്ലാസ്സാണ്, പക്ഷെ എനിക്ക് ഇപ്പോത്തന്നെ വീട്ടിൽ വരെ ഒന്ന് പോകണം. ഒരു അത്യാവശ്യമുണ്ട്.”

മാളവിക: “എന്താ സൗമ്യേ? എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ? ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പോകാൻ?”
സൗമ്യ ടീച്ചർ: “അതൊക്കെ ഞാൻ നാളെ വന്നിട്ട് വിശദമായി പറയാം. ഇപ്പോൾ നിൽക്കാൻ സമയമില്ല. നീ ആ ക്ലാസ് ഒന്ന് മാനേജ് ചെയ്യണേ…”

അത്രയും പറഞ്ഞ് സൗമ്യ ടീച്ചർ തന്റെ ബാഗുമെടുത്ത് ധൃതിയിൽ പുറത്തേക്ക് പോയി. മാളവികയ്ക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. അവൾ അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അപ്പുറത്തിരുന്ന വിനോദ് സാർ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.

വിനോദ് സാർ: “സൗമ്യ ടീച്ചർക്ക് എന്തോ വലിയ എമർജൻസി ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്തായാലും മാളവിക രാത്രി അവരെ ഒന്ന് വിളിച്ച് കാര്യം അന്വേഷിക്കണം. എന്നിട്ട് എന്നെയും ഒന്ന് അറിയിക്കണേ.”

അദ്ദേഹം അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി അടുത്തു വന്നു. മാളവിക തന്റെ റെക്കോർഡ് ബുക്കുകൾ അടുക്കി വെക്കുകയായിരുന്നു.

വിനോദ് സാർ: “പിന്നെ മാളവിക… ആ ക്ലാസ്സിലെ പിള്ളേരൊക്കെ ഇത്തിരി അലമ്പാണ്. നീ ഒറ്റയ്ക്ക് അവരെ ഹാൻഡിൽ ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുമെങ്കിൽ പറയണം. വേണമെങ്കിൽ നീ ഇവിടെ ഇരുന്നോ, ഞാൻ പോയി അവരെ നോക്കിക്കോളാം.”

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വരത്തിലെ ആ സംരക്ഷണമനോഭാവം മാളവികയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷം നൽകി. അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

മാളവിക: “അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല സാർ. നമ്മുടെ പിള്ളേരല്ലേ, അവരെ എനിക്കറിയാം. ഞാൻ പോയി നോക്കിക്കോളാം. സാർ ഇവിടെ ഇരുന്നോളൂ.”

ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാനായി മാളവിക എഴുന്നേറ്റു. ആ നേരത്ത് അവൾ തന്റെ സാരി ഒന്ന് ഒതുക്കി ചുറ്റി. കുനിഞ്ഞ് സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ശരിയാക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ വളവും, ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാറിടത്തിന്റെ വശ്യതയും വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി.

സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിലേക്ക് വലിച്ചിടുമ്പോൾ അവളുടെ നഗ്നമായ വയറിന്റെ ഭാഗം വീണ്ടും അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. വിനോദ് സാർ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ ആ കാഴ്ച ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

മാളവിക പതുക്കെ നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ ചലനങ്ങളിൽ ഒരു പ്രത്യേക താളം ഉണ്ടായിരുന്നു. മെറൂൺ സാരിയുടെ അരികുകൾ അവളുടെ കാലുകളിൽ തട്ടിത്തടഞ്ഞു. വിനോദ് സാർ തന്റെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു തന്നെ അവളുടെ ആ പോക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവൾ ക്ലാസ് മുറിയിലേക്ക് കയറുന്നത് വരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം ആ പിന്നഴകിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

സൗമ്യ ടീച്ചറുടെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് മാളവിക നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ, അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും ആ മെറൂൺ സാരി അവളുടെ ഉടലിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു കിടന്നു. ക്ലാസ്സിന് പുറത്തെ വരാന്തയിൽ എത്തിയപ്പോൾത്തന്നെ അകത്തുനിന്നും കുട്ടികളുടെ ആവേശത്തിലുള്ള ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു.

അവിടെ ബാക്ക് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ദീപക്കും ശ്യാമും അടക്കമുള്ള സംഘം മാളവികയെ കണ്ടതും പരസ്പരം കണ്ണുചിമ്മി.

ദീപക്: “എടാ ശ്യാമേ… നോക്കിയേടാ, സൗമ്യക്ക് പകരം വന്ന ചരക്കിനെ നോക്ക്. ആ മെറൂൺ സാരിയിൽ അവളുടെ ആ ഫിഗർ കണ്ടോ? ഇന്ന് നമ്മൾ ശരിക്കും അങ്ങോട്ട് ആസ്വദിക്കും.”

ശ്യാം: “സത്യം… ആ സൗമ്യ പൂറി വരാതിരുന്നത് നന്നായി. മാളവിക ടീച്ചറുടെ ഈ സ്ട്രക്ചർ ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയാ. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുമ്പോൾ ആ വയറൊക്കെ ഒന്ന് നോക്കിയേ!”

മാളവിക ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിയതും കുട്ടികൾ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് “ഗുഡ് ആഫ്റ്റർനൂൺ ടീച്ചർ” എന്ന് പറഞ്ഞു. അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരോട് ഇരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

മാളവിക: “ഇന്ന് സൗമ്യ ടീച്ചർക്ക് ഒരു അത്യാവശ്യം വന്നതുകൊണ്ട് പോയതാണ്. പകരം ഈ പിരീഡ് ഞാൻ എടുക്കും. നിങ്ങൾ ടെക്സ്റ്റ് ഒക്കെ എടുത്ത് പഠിച്ചോളൂ. ആരും ബഹളം വെക്കരുത്.”

മാളവിക ക്ലാസ്സിൻ്റെ നടുവിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ നടക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ ഞൊറികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും ഇടയ്ക്കിടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ വശ്യത കണ്ടപ്പോൾ ബാക്ക് ബെഞ്ചിലെ ദീപക്കിന് നിയന്ത്രണം വിട്ടു.

ദീപക്: (ശ്യാമിനോട്) “എടാ… പെട്ടെന്ന് നിൻ്റെ ഫോൺ എടുത്തേ. ആ വയറും പൊക്കിൾച്ചുഴിയും കാണുന്ന രീതിയിൽ രണ്ട് ഫോട്ടോ എടുത്തോ. ഇത്തരം ചാൻസ് ഇനി കിട്ടില്ല.”

ശ്യാം പതുക്കെ ഡെസ്ക്കിന് അടിയിലൂടെ ഫോൺ ഉയർത്തി മാളവികയുടെ വയറിലെ ആ വടിവുകൾ ക്യാമറയിൽ പകർത്തി. അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ മടക്കുകളും അവർ ആസ്വദിച്ചു.അപ്പോഴാണ് അവർ ഒരു പ്ലാൻ ഇട്ടത്. മിഡിൽ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ശ്യാം കൈ പൊക്കി.
ശ്യാം: “ടീച്ചർ… എനിക്കൊരു ഡൗട്ട് ഉണ്ട്. ഇതൊന്ന് പറഞ്ഞു തരുമോ?”

മാളവിക അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. അവൾ കുനിഞ്ഞ് അവന്റെ ബുക്കിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, മെറൂൺ ബ്ലൗസിന്റെ കഴുത്തിനിടയിലൂടെ അവളുടെ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് പൂർണ്ണമായും പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു നിന്നു. മാത്രമല്ല, ആ കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നിൽപിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾക്കിടയിലെ ആഴമുള്ള മുലച്ചാലും ആ മെറൂൺ തുണിക്കിടയിലൂടെ വ്യക്തമായിരുന്നു.

ദീപക്: (മറ്റൊരു വശത്തിരുന്നു കൊണ്ട്) “ടീച്ചർ… എനിക്കും ഇത് മനസ്സിലായില്ല. പ്ലീസ്…”
മാളവിക ദീപക്കിൻ്റെയും ശ്യാമിൻ്റെയും ഇടയിലുള്ള ചെറിയ ഗ്യാപ്പിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. അവൾ ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരം രണ്ട് വശത്തും ഉള്ള ആ യുവാക്കളുടെ ശരീരത്തിൽ മുട്ടി. അവളുടെ ഇടത് വശത്ത് ദീപക്കും വലത് വശത്ത് ശ്യാമും. മാളവികയുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടും ആ വിയർപ്പിൻ്റെ ഗന്ധവും അവരെ ഉന്മത്തരാക്കി.

ഡൗട്ട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ അവൾ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ബ്ലൗസ് ഒന്നുകൂടി താഴ്ന്നു. അവളുടെ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ ഭാഗങ്ങൾ ദീപക്കിൻ്റെ കൈകളിൽ തട്ടുന്ന തരത്തിൽ അത്രയും അടുത്തായിരുന്നു അവൾ ഇരുന്നത്. ശ്യാം പതുക്കെ തൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ സാരിയുടെ തലപ്പിന് മുകളിലൂടെ അവളുടെ തോളിൽ സ്പർശിക്കത്തക്ക രീതിയിൽ വെച്ചു.
മാളവിക: “ഇത് ഇങ്ങനെയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്… മനസ്സിലായോ?”

അവൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം അവരുടെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദീപക് പതുക്കെ തൻ്റെ ഫോണെടുത്ത് അവളുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ ആ ക്രീം ബ്രായുടെയും മുലച്ചാലിൻ്റെയും ക്ലോസപ്പ് ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. മാളവിക ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഡൗട്ട് തീർക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.

ദീപക് പതുക്കെ തന്റെ കൈമുട്ട് ഉയർത്തി മേശപ്പുറത്തുള്ള ബാഗ് എടുക്കാനെന്ന വ്യാജേന മാളവികയുടെ ഇടതുവശത്തെ മാറിടത്തിൽ ബലമായി ഒന്ന് അമർത്തി. അവളുടെ മൃദുവായ ആ ശരീരഭാഗത്ത് തന്റെ കൈമുട്ട് തട്ടിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ സുഖം അവൻ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.

 

മാളവിക പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, ശരീരം ഒന്ന് പിൻവലിച്ചു. അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ദീപക്കിനെ നോക്കി.
മാളവിക: “ദീപക്! എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്?”

ദീപക്: (വളരെ നിഷ്കളങ്കമായി മുഖം വച്ച്) “അയ്യോ… സോറി ടീച്ചർ. ഞാൻ ആ ബാഗ് ഒന്ന് മാറ്റാൻ നോക്കിയതാ. അറിയാതെ തട്ടിയതാണ്. സോറി…”

അവന്റെ ആ ‘സോറി’ പറച്ചിലിൽ ഒരുതരം പരിഹാസം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റുമിരുന്ന ചില ആൺകുട്ടികൾ ഇത് കണ്ട് പരസ്പരം നോക്കി അർത്ഥഗർഭമായി ചിരിച്ചു. മാളവികയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ജാള്യത തോന്നി. അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു.

വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ കഴുത്തിലും മാറിലും ആ ചൂട് പടരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.അപ്പോഴാണ് വലതുവശത്തിരുന്ന ശ്യാം പതുക്കെ മൂളിത്തുടങ്ങിയത്. അവൻ മാളവികയുടെ മാറിലെ ആ മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പിലേക്കും, അല്പം തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന മുലച്ചാലിലേക്കും നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാടി:

“മാറിലെ മായ ചന്ദനപ്പൊട്ടല്ലേ… മനസ്സിൻ്റെ മയങ്ങുന്ന മന്ത്രമല്ലേ…”

അവൻ ആ വരികൾ പാടുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ മാളവികയുടെ വടിവൊത്ത ശരീരത്തിലൂടെ അലയുകയായിരുന്നു. പാട്ട് കേട്ടതും ക്ലാസ്സിലെ പിള്ളേർക്കിടയിൽ ഒരു അടക്കം പറച്ചിലും ചിരിയും പടർന്നു.

ശ്യാം: “ടീച്ചർ… ഈ ഭാഗം എനിക്ക് ഒട്ടും തലയിൽ കയറുന്നില്ല. ഒന്ന് കൂടി അടുത്തു വന്നു പറഞ്ഞു തരുമോ?”

അവൻ ‘തലയിൽ കയറുന്നില്ല’ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ‘തല’ എന്ന വാക്കിന് ഒരു പ്രത്യേക ഊന്നൽ നൽകി. ദീപക് അത് കേട്ട് അടക്കിപ്പിടിച്ചു ചിരിച്ചു.

ദീപക്: “അതെ ടീച്ചർ… ശ്യാമിന് മാത്രം പോരാ, എനിക്കും കയറുന്നില്ല. ടീച്ചർ കുറച്ചുകൂടി ‘ആഴത്തിൽ’ ഇറങ്ങി പറഞ്ഞു തന്നാലേ ഞങ്ങൾക്ക് ഇത് ഫീൽ ചെയ്യൂ.”

അവരുടെ ‘ഡബിൾ മീനിംഗ്’ സംഭാഷണങ്ങൾ മാളവികയ്ക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒന്ന് ആഞ്ഞു ശ്വാസമടുത്തു. ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ മെറൂൺ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ തള്ളി നിൽക്കുന്നത് ശ്യാം കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് ബുക്കിലെ വരികൾ വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ കുനിയുന്തോറും അവളുടെ സാരിയുടെ തലപ്പ് അയഞ്ഞു തൂങ്ങി.

ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ അരികുകളും, വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ ആഴമേറിയ മുലച്ചാലും ദീപക്കിന്റെ ക്യാമറക്കണ്ണുകൾക്ക് വിരുന്നായി.

ദീപക്: “ടീച്ചർ… ഈ ‘സ്ട്രക്ചർ’ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഇതിന്റെ ‘വളവുകൾ’ ഒക്കെ നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കൺഫ്യൂഷൻ ആകുന്നു.”

അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ ആ വടിവിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു. മാളവിക അത് ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ തുടർന്നു. അവൾ കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ നട്ടെല്ലിന്റെ താഴ്ഭാഗവും സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന അടിപ്പാവാടയുടെ ചരടും ദീപക്കിന് കാണാമായിരുന്നു.

ശ്യാം പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ മാളവികയുടെ തോളിലൂടെ തലയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. അവളുടെ മുടിയിലെ ഒരു ഇഴ ഒതുക്കി വെക്കാനെന്ന വ്യാജേന അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിലെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടി.

മാളവിക: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “ശ്യാം… എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? ആരെങ്കിലും കാണും.”
അവളുടെ ആ വാക്കുകളിൽ വലിയൊരു ദേഷ്യമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച് ഒരുതരം കീഴടങ്ങലിന്റെ ഭാവമായിരുന്നു. അത് മനസ്സിലാക്കിയ ദീപക് അവളുടെ സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ ഒന്ന് നീക്കി. അവളുടെ വയറിലെ വെളുത്ത ചർമ്മവും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും ഇപ്പോൾ അവരുടെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും തുറക്കപ്പെട്ടു.

 

ദീപക് ആ വിടവിലൂടെ അവളുടെ പൊക്കിൾച്ചുഴിയുടെയും അരക്കെട്ടിന്റെയും ക്ലോസപ്പ് ചിത്രങ്ങൾ ഫോണിൽ പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.അപ്പോഴാണ് ദൂരെ വരാന്തയിലൂടെ മറ്റൊരു ടീച്ചർ നടന്നു പോകുന്നത് കണ്ടത്. മാളവിക പെട്ടെന്ന് സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് സാരിയുടെ തലപ്പ് നന്നായി വലിച്ചു പുതച്ചു.

മാളവിക: “മതി… ബാക്കി നമുക്ക് നാളെ നോക്കാം. എല്ലാവരും ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കൂ.”
അവൾ തന്റെ ടേബിളിലേക്ക് നടന്നു പോകുമ്പോൾ ദീപക്കും ശ്യാമും ഫോണിലെ ചിത്രങ്ങൾ നോക്കി ആവേശത്തോടെ ചിരിച്ചു.

ടീച്ചർ 1: “എന്താ മാളവിക, ആ ക്ലാസ്സ് എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു? സൗമ്യ പോയതുകൊണ്ട് നീ പെട്ടുപോയല്ലേ?”

മാളവിക: “അതെയതെ, കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. പിള്ളേരൊക്കെ നല്ല ഉഷാറിലാണ്.”
അവർ തമ്മിൽ ചെറിയ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ച് നടക്കുമ്പോഴേക്കും അടുത്ത ബെല്ലടിച്ചു. അതോടെ വരാന്തയിലെ തിരക്ക് കൂടി.

മൂന്ന് പേരും ചേർന്ന് സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു. മാളവിക തന്റെ സീറ്റിൽ വന്നിരുന്ന് ആഞ്ഞു ശ്വാസം വിട്ടു. അവളുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും ദീപക്കും ശ്യാമും നടത്തിയ ആ കുസൃതികളിലായിരുന്നു. തന്റെ നഗ്നമായ വയറിലും മാറിടത്തിലും അവരുടെ നോട്ടം പതിഞ്ഞതും, ആ കൈമുട്ട് അമർന്നതും ഓർക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.

അപ്പുറത്തിരുന്ന വിനോദ് സാർ പതുക്കെ കസേര നീക്കി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
വിനോദ് സാർ: “ക്ലാസ്സ് എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ടീച്ചർ? ആദ്യമായിട്ടല്ലേ ആ ഡിവിഷനിൽ പോകുന്നത്? അവർ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചോ?”

മാളവിക ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവളുടെ മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പ് ഇപ്പോഴും അല്പം വഴുതി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിനോദ് സാറിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ കഴുത്തിലെ ആ വിയർപ്പുകണങ്ങളിലേക്കും വശ്യമായ മുഖത്തേക്കുമാണ് പോയത്.

മാളവിക: “ഏയ്, കുഴപ്പമില്ല സാർ. ക്ലാസ്സിലെ ആ ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചിലിരിക്കുന്ന കുറച്ചു പിള്ളേർ ഒഴിച്ചാൽ ബാക്കി എല്ലാവരും നല്ല കുട്ടികളാണ്. ആ ദീപക്കും ശ്യാമും ഒക്കെ കുറച്ച് അധികം സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”

അവൾ ‘സംശയം’ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വിനോദ് സാർ ഒന്ന് അർത്ഥഗർഭമായി ചിരിച്ചു.
വിനോദ് സാർ: “അവന്മാരുടെ കയ്യിൽ ഇരിപ്പ് എനിക്കറിയാം. അവർ ടീച്ചറെ കണ്ടപ്പോൾ ഓരോന്ന് ഒപ്പിച്ചു കാണും. എന്തായാലും ഇപ്പോൾ ബ്രേക്ക് ടൈം ആയില്ലേ, നമുക്ക് പോയി ഒരു ചായ കുടിച്ചാലോ? മനസ്സിനൊരു ആശ്വാസം കിട്ടും.”

മാളവിക: “ശരി സാർ, എനിക്കും നല്ല തളർച്ച തോന്നുന്നു. ഒരു ചായ കുടിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.”

അവൾ എഴുന്നേറ്റ് സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി. വിനോദ് സാർ അവളുടെ ഓരോ ചലനവും ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടുപ്പിലെ ആ വടിവ് സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം മിന്നി.
അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് സ്കൂൾ കാന്റീനിലേക്ക് നടന്നു. വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവരുടെ കൈകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സ്കൂൾ കാന്റീനിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ മൂലയിലുള്ള ടേബിളിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്നു. ചായയുടെയും വടയുടെയും മണം അവിടെയാകെ പടർന്നുനിൽക്കുന്നു. മാളവിക ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പ് വീണ്ടും തോളിൽ നിന്നും അല്പം വഴുതിമാറി. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ ബ്ലൗസ് ശരീരത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

വിനോദ് സാർ മാളവികയുടെ നേരെ എതിരെയുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു. മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ അദ്ദേഹം തന്റെ കാൽ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീക്കി. മാളവികയുടെ മൃദുവായ കാലുകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാന്റ്സ് ഉരസുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. അവൾ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി കാലെടുക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ പ്രത്യേക തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കൊരു കുസൃതി തോന്നി. അവൾ തന്റെ കാലുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലുകളോട് ചേർത്തുതന്നെ വെച്ചു.

അപ്പോഴാണ് കാന്റീൻ നടത്തുന്ന ദാസേട്ടൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്.
ദാസേട്ടൻ: “എന്താ സാറേ… ഇന്ന് ടീച്ചറും കൂടെയുണ്ടല്ലോ? കഴിക്കാൻ എന്താ വേണ്ടത്? നല്ല ചൂട് ഉഴുന്നുവടയുണ്ട്.”

വിനോദ് സാർ: (മാളവികയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട്) “എന്താ ടീച്ചറെ… നമുക്ക് ആ ഉഴുന്നുവട തന്നെ എടുക്കാം അല്ലേ? എനിക്ക് വടയാ ഭയങ്കര താല്പര്യം.”
അദ്ദേഹം ‘വട’ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മാളവികയുടെ വയറിലെ ആ വടിവൊത്ത പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലേക്കാണ് നോക്കിയത്. മാളവികയ്ക്ക് ആ ഡബിൾ മീനിംഗ് മനസ്സിലായി. അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

മാളവിക: “ശരി ദാസേട്ടാ… രണ്ട് ചായയും നാല് വടയും എടുത്തോളൂ.”
ദാസേട്ടൻ പോയതും വിനോദ് സാർ പതുക്കെ മേശയിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം മാളവികയുടെ മെറൂൺ ബ്ലൗസിന്റെ ആഴമുള്ള കഴുത്തിലേക്കായിരുന്നു.

കുനിഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ അരികുകളും, അതിനുള്ളിൽ തിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മാറിടത്തിന്റെ വശ്യതയും അദ്ദേഹത്തിന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.വിനോദ് സാർ: “ഈ മെറൂൺ കളർ നിനക്ക് ശരിക്കും ചേരുന്നുണ്ട് മാളവിക.

ബസ്സിലെ തിരക്കിലൊക്കെ പെട്ടതുകൊണ്ട് സാരി ആകെ ഒന്ന് അലങ്കോലപ്പെട്ടെങ്കിലും, ആ ഒരു ‘മെസ്സി ലുക്ക്’ നിനക്ക് കൂടുതൽ ഭംഗി നൽകുന്നുണ്ട്.”

അദ്ദേഹം തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മേശപ്പുറത്ത് താളം പിടിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് മനപ്പൂർവ്വം എന്നോണം മാളവികയുടെ കയ്യിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരലുകൾ തട്ടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.

മാളവിക: “സാർ ചുമ്മാ എന്നെ കളിയാക്കുകയാണോ? വിയർത്തു കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാ സാർ?

ദാസേട്ടൻ ചായയും വടയുമായി വന്നപ്പോൾ അവർ സംഭാഷണം നിർത്തി. വട കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ വിനോദ് സാർ തന്റെ കാൽ അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് പതുക്കെ ഒന്ന് തിരുകി. മാളവികയുടെ തുടകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൽമുട്ടുകൾ അമർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.

ചൂടുള്ള ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. വിനോദ് സാർ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ അവളുടെ ആ ഭാവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
മാളവിക: “സാർ… ആ ക്ലാസ്സിൽ സൗമ്യ ടീച്ചറുടെ പകരക്കാരിയായി പോയപ്പോൾ ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന രണ്ട് കുട്ടികൾ. എനിക്ക് അവരുടെ പേര് അറിയില്ല,
വിനോദ് സാർ: (ചായ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തിവെച്ച് താല്പര്യത്തോടെ) “അതെയോ? എങ്ങനെയുള്ളവരാണ് അവർ? ഒന്ന് വിവരിക്കാമോ?”

മാളവിക: “ഒരാൾ കുറച്ച് പൊക്കമുള്ള, കയ്യിൽ ഒരു കറുത്ത ചരട് കെട്ടിയ പയ്യനാണ്. കൂടെയുള്ളവൻ എപ്പോഴും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ ഡബിൾ മീനിംഗ് തമാശകൾ പറയുന്ന ഒരു ടൈപ്പ്. അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി സംശയം ചോദിക്കാനെന്ന പേരിൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു. ഒരാൾ പാട്ടൊക്കെ പാടി എന്നെ കളിയാക്കാൻ നോക്കി.

വിനോദ് സാർ ഒന്ന് ആലോചിച്ച ശേഷം പുഞ്ചിരിച്ചു.
വിനോദ് സാർ: “അത് ദീപക്കും ശ്യാമും ആയിരിക്കും. അല്ലേ ടീച്ചർ?”
മാളവിക: “അതെ സാർ! കുട്ടികൾ അവരെ ആ പേര് വിളിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. അവർ ആരാണ് സാർ?

കാണാൻ അത്ര ചെറിയ കുട്ടികളായി തോന്നുന്നില്ല.”

വിനോദ് സാർ: “അതാ ടീച്ചർ പറഞ്ഞത് ശരിയാ. അവർക്ക് ഇപ്പോൾ 18 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. പത്താം ക്ലാസ്സിൽ രണ്ടുതവണ തോറ്റവരാണ്. പ്രായം കൊണ്ട് അവർ മുതിർന്നവരായിക്കഴിഞ്ഞു, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവരുടെ ചിന്താഗതിയും രീതികളും അല്പം അപകടകരമാണ്.”

മാളവികയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പേടി നിഴലിച്ചു.

വിനോദ് സാർ: “അവർ കുറച്ച് കുഴപ്പക്കാരാണ് മാളവിക. പെൺകുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല, സ്കൂളിന് പുറത്ത് അടിപിടി കേസ്സുകളിലൊക്കെ അവർ ഇടയ്ക്കിടെ പെടാറുണ്ട്. നാട്ടിലെ ചില ഗുണ്ടകളുമായും അവർക്ക് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് കേൾക്കുന്നു. ടീച്ചർ അവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അല്പം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. അവരുടെ ആ കുസൃതികൾ വെറും തമാശയായി കാണരുത്.”വിനോദ് സാർ പതുക്കെ മാളവികയുടെ കൈകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒന്ന് തട്ടി.

ആ സ്പർശനം അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം നൽകി.

വിനോദ് സാർ: “നീ പേടിക്കണ്ട മാളവിക. അവർ വല്ലാതെ അതിരുവിടുകയാണെങ്കിൽ നമുക്ക് നോക്കാം.ചൂടുള്ള ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. വിനോദ് സാർ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ അവളുടെ ആ ഭാവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ബ്രേക്ക് തീരാൻ ഇനി കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൂടിയേ ബാക്കിയുള്ളൂ.മാളവികയും വിനോദ് സാറും സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് മടങ്ങി. ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള ക്ലാസുകൾ കഴിഞ്ഞ് സ്കൂൾ വിടാനുള്ള ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ മാളവിക ആകെ തളർന്നിരുന്നു. കുട്ടികളുടെ ബഹളവും ചൂടും കാരണം അവളുടെ മെറൂൺ സാരി ഇപ്പോൾ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിക്കിടക്കുകയാണ്.

സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എത്തിയ മാളവിക തന്റെ ബാഗ് ഒതുക്കി വെച്ചു. തലമുടി കെട്ടഴിച്ചപ്പോൾ അത് അവളുടെ തോളിലൂടെയും പുറകിലൂടെയും തിരമാലകൾ പോലെ പടർന്നു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ കഴുത്തിലും തോളിലും കാറ്റേറ്റപ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.

അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തന്റെ മുടി ഒന്നുകൂടി വാരിക്കെട്ടി. ആ നേരത്ത് കൈകൾ ഉയർത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ ബ്ലൗസ് ഒന്നുകൂടി മുറുകുകയും, വയറിലെ ആ വടിവൊത്ത ഭാഗവും പൊക്കിൾച്ചുഴിയും വിനോദ് സാറിന്റെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ വ്യക്തമാകുകയും ചെയ്തു.

വിനോദ് സാർ തന്റെ മേശയ്ക്കൽ ഇരുന്ന് ആ വശ്യമായ കാഴ്ച ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. മാളവിക മുഖം കഴുകി ബാഗുമെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങാൻ തയാറെടുത്തു.
വിനോദ് സാർ: “മാളവിക… ഇന്ന് ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കായിരിക്കും. രാവിലെ തന്നെ നീ അനുഭവിച്ചതല്ലേ? ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടാക്കാം. എന്റെ കൂടെ വാ.”

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു അധികാരവും കരുതലുമുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നു. വിനോദ് സാറിനോടൊപ്പം പോകാൻ അവൾക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, നാട്ടുകാർ കണ്ടാലോ എന്ന ഭയം അവളെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
മാളവിക: “അതൊന്നും വേണ്ട സാർ… ഞാൻ പൊക്കോളാം. സാർ ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട. എനിക്ക് ബസ്സിന് പോകുന്നത് ശീലമുള്ളതല്ലേ.”

അവൾ അത് നിരസിച്ച് പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സ്കൂൾ ഗേറ്റ് കടന്ന് മെയിൻ റോഡിലെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് അവൾ നടക്കുമ്പോൾ വിനോദ് സാർ തന്റെ കാറുമായി അവളുടെ അരികിലെത്തി.

വിനോദ് സാർ: (കാറിന്റെ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട്) “മാളവിക… വെറുതെ വാശി പിടിക്കാതെ. ആ വരുന്നത് കണ്ടോ, നല്ല തിരക്കുള്ള ബസ്സാണ്. രാവിലെ ഉണ്ടായതുപോലെ ആരെങ്കിലും നിന്നെ ശല്യം ചെയ്താൽ എന്ത് ചെയ്യും? കയറൂ… ഞാൻ നിന്റെ വീടിനടുത്ത് എത്തിക്കാം.”
ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ആളുകൾ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട മാളവിക കൂടുതൽ പരിഭ്രമിച്ചു. വിനോദ് സാർ കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

വിനോദ് സാർ: “നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം മാളവിക. നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ഒരു സഹപ്രവർത്തകൻ ലിഫ്റ്റ് കൊടുക്കുന്നതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്?”

അദ്ദേഹം അവളുടെ തോളിൽ തൊട്ടുരുമ്മി നിന്നു സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആ സ്പർശനം മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ലഹരി പടർത്തി. എങ്കിലും അവൾ ഉറച്ച തീരുമാനത്തിലായിരുന്നു.

മാളവിക: “സാർ… പ്ലീസ്. ആൾക്കാർ നോക്കുന്നു. എനിക്ക് ഇത് ശരിയാകില്ല. ഞാൻ പൊക്കോളാം.”

അവൾ തിരക്കിനിടയിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. വിനോദ് സാർ നിരാശയോടെ അവളെ നോക്കി നിന്നു.കടയിൽ നിന്നും കുറച്ച് പച്ചക്കറികളും വീട്ടിലേക്കാവശ്യമായ സാധനങ്ങളും മാളവിക വാങ്ങി. കയ്യിൽ രണ്ട് വലിയ കവറുകൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടും,ബസ് അനുഭവം ഓർമ്മയുള്ളതുകൊണ്ടും ഒരു ഓട്ടോ പിടിക്കാമെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു.

റോഡരികിൽ മാറിനിന്ന് വരുന്ന ഒരു ഓട്ടോയ്ക്ക് അവൾ കൈ കാണിച്ചു. ഓട്ടോ അടുത്തേക്ക് വന്ന് നിന്നപ്പോഴാണ് മാളവിക ശ്രദ്ധിച്ചത്—ഇത് കഴിഞ്ഞ ദിവസം അച്ഛനെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവിട്ട അതേ ഓട്ടോക്കാരൻ നിറുത്തിക്കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി വേണ്ടെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾ പതുക്കെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.ഓട്ടോയുടെ പുറകിലെ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന മാളവികയ്ക്ക്, ഡ്രൈവർ കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്നെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്നത് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പ് തിരക്കിനിടയിൽ അല്പം മാറിയിരുന്നു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ കഴുത്തിലെ വടിവുകളിലും, ബ്ലൗസിനും സാരിക്കും ഇടയിലുള്ള നഗ്നമായ വയറിലും അയാളുടെ നോട്ടം തറഞ്ഞുനിൽക്കുകയാണ്.

ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ: “ടീച്ചറെ… ഇന്ന് നല്ല തിരക്കാണല്ലോ. സാധനങ്ങളൊക്കെ കുറെ ഉണ്ടല്ലോ, ഞാൻ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ കൊണ്ടുവിട്ടേക്കാം.”

അയാൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് ആദ്യം ഒരു നീരസം തോന്നിയെങ്കിലും, രാവിലെ മുതലുള്ള ആവേശത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവൾ അതത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല.ആ നേരത്ത് കൈകൾ ഉയർത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ മെറൂൺ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ഒന്നുകൂടി മുറുകി നിന്നു.

മാളവിക: “സാരമില്ല… പതുക്കെ പോയാൽ മതി. എനിക്ക് വലിയ ധൃതിയൊന്നുമില്ല.”
ഓട്ടോ ഒരു വളവ് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ കുലുക്കത്തിൽ മാളവികയുടെ സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്നുകൂടി താഴേക്ക് വഴുതി. അവളുടെ ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും വെളുത്ത വയറും ഇപ്പോൾ ആ ഡ്രൈവർക്ക് കണ്ണാടിയിലൂടെ ഒരു വിരുന്നായി. അയാൾ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ശ്രദ്ധ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ കൊടുക്കുന്നത് മാളവിക ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ: “ടീച്ചറുടെ ഈ മെറൂൺ സാരി നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട് കേട്ടോ. രാവിലെ കണ്ടതിനേക്കാൾ ഒരു ലുക്ക് ഇപ്പോൾ ഉണ്ടല്ലോ…”

അവൻ ഓരോ കുഴിയിൽ ഓട്ടോ ഇറക്കുമ്പോഴും മാളവികയുടെ ശരീരം സീറ്റിലിരുന്ന് തുള്ളി. അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ ആ ചലനം കണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ട് അയാൾ വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക മനപ്പൂർവ്വം തന്നെ തന്റെ കാലുകൾ അല്പം അകത്തി വെച്ചു.അയാളുടെ നോട്ടം ആർത്തിയുള്ളതായി മാറി.വീട്ടുപടിക്കൽ ഓട്ടോ വന്നു നിന്നതും മാളവിക സാവധാനമാണ് പുറത്തിറങ്ങിയത്.

മെറൂൺ സാരിയുടെ ഞൊറികൾ അവളുടെ കാലുകളിൽ തട്ടിത്തടഞ്ഞു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പച്ചക്കറി കവറുകൾ അവൾ പതുക്കെ താഴെ തറയിൽ വെച്ചു. എന്നാൽ, മനപ്പൂർവ്വമെന്നോണം ഒരു ചെറിയ കവർ കൂടി ഓട്ടോയുടെ ഉൾവശത്ത് ഇരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് നോക്കാനായി അവൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ കുനിഞ്ഞ നിൽപ്പ് ഓട്ടോ ഡ്രൈവർക്ക് ഒരു വിരുന്നായി. സാരിയുടെ തലപ്പ് അയഞ്ഞു തൂങ്ങിയതോടെ, മെറൂൺ ബ്ലൗസിന്റെ ആഴമുള്ള കഴുത്തിനിടയിലൂടെ അവളുടെ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ അരികുകളും, വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന മുലച്ചാലും ആ ഡ്രൈവറുടെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെട്ടു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ മാറിലെ ആ വശ്യത കണ്ട് അയാൾ സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

മാളവിക പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അയാളെ നോക്കി. അവൾക്ക് അയാളുടെ ആർത്തിയുള്ള നോട്ടം നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് കുസൃതിയോടെ ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. ആ മെറൂൺ സാരിയിൽ അവളുടെ ആ വശ്യമായ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ ഡ്രൈവർ ഒന്ന് വിയർത്തു.

മാളവിക: “എത്രയായി ചേട്ടാ?”

അവൾ തന്റെ ഹാൻഡ്‌ബാഗിൽ നിന്നും പഴ്സ് എടുത്ത് പൈസ എണ്ണിക്കൊടുത്തു. പൈസ വാങ്ങുമ്പോഴും അയാളുടെ കൈകൾ അവളുടെ വിരലുകളിൽ അല്പം കൂടുതൽ നേരം സ്പർശിച്ചു. മാളവിക അത് തടഞ്ഞില്ല. അവൾ സാധനങ്ങളുമായി വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ഇടുപ്പിന്റെ ആ ചലനവും മെറൂൺ സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന വടിവുകളും അയാൾ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു.താൻ എത്ര സുന്ദരിയാണെന്നും പുരുഷന്മാർ തന്നെ എത്രമാത്രം കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ നല്ല ബോധ്യമുണ്ട്.

അടുക്കളയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അമ്മ അവിടെ തിരക്കിലായിരുന്നു.അമ്മ: “മോളെ… ആ സാധനങ്ങൾ അവിടെ വെക്ക്. നീ ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിരിക്കുകയാണല്ലോ. വേഗം പോയി ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ, ഞാൻ ചായ എടുക്കാം.”

മാളവിക സാധനങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ വെച്ച് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു.
മുറിയിലെ ഫാനിന്റെ വേഗത കൂട്ടിയിട്ട് അവൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണു കിടക്കുകയാണ്.

വിയർപ്പൊട്ടിപ്പിടിച്ച അവളുടെ വടിവൊത്ത ശരീരം ആ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ വശ്യമായി തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. പതുക്കെ അവൾ സാരിയുടെ കുത്തുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു. സാരി താഴേക്ക് വീണപ്പോൾ, അവളുടെ നഗ്നമായ വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും കണ്ണാടിയിൽ തിളങ്ങി.

അപ്പോഴാണ് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫോൺ പ്രകാശിച്ചത്. നോക്കിയപ്പോൾ വിനോദ് സാറിന്റെ മെസ്സേജ്!

വിനോദ് സാർ: “മാളവിക… എത്തിയോ വീട്ടിൽ? ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നോ?
ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചപ്പോൾ മാളവികയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. തന്നെ ഇത്രയധികം കരുതുന്ന ഒരാൾ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന ചിന്ത അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. അവൾ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
മാളവിക: “എത്തി സാർ… ഇപ്പോൾ മുറിയിലാണ്.

നല്ല തളർച്ചയുണ്ട്, ഒന്ന് കുളിക്കാൻ കയറാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.ഫോൺ മാറ്റിവെച്ച് അവൾ തന്റെ മെറൂൺ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച ബ്ലൗസ് മാറ്റിയപ്പോൾ, അവളുടെ വെളുത്ത തോളുകളും മാറിടവും പുറത്തേക്ക് വന്നു. ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി ചുവന്ന പാടുകൾ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം നഗ്നത നോക്കി അവൾ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു.

അടിപ്പാവാടയുടെ ചരട് പതുക്കെ അഴിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. ഓരോ വസ്ത്രവും അഴിച്ചു മാറ്റുന്തോറും തന്റെ ശരീരത്തിന് ലഭിക്കുന്ന ആ സ്വാതന്ത്ര്യം അവൾ ആസ്വദിച്ചു. ഇപ്പോൾ ആ ക്രീം കളർ ബ്രായും ചെറിയൊരു അടിവസ്ത്രവും മാത്രമാണ് അവളുടെ ശരീരത്തിലുള്ളത്. വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ തിങ്ങിനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ തന്റെ മാറിടങ്ങളിൽ കൈകൾ ഓടിച്ചു. വിനോദ് സാർ മാമ്പഴക്കറ തുടച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ സ്പർശനം അവൾ വീണ്ടും ഓർത്തുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ആ നിമിഷം തന്റെ മുറിയിൽ വിനോദ് സാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ കൊതിച്ചു പോയി.തോർത്തെടുത്ത് മാറിടത്തിന് മുകളിലൂടെ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് അവൾ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

കുളിമുറിയിലെ ഷവറിന് താഴെ നിൽക്കുമ്പോൾ, തണുത്ത വെള്ളം അവളുടെ വിയർപ്പൊട്ടിപ്പിടിച്ച ശരീരത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നതും കാത്ത് അവൾ നിന്നു.കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മുടിയോടെ പുറത്തിറങ്ങിയ മാളവിക ഒരു നേർത്ത വയലറ്റ് നൈറ്റിയാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്.

ബ്രായും ഷഡ്ഡിയും ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് നൈറ്റിയുടെ നനുത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ഉടൽവടിവുകൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. നനഞ്ഞ മുടിയിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ നൈറ്റിയിലേക്ക് പടർന്ന് അത് അവളുടെ മാറോട് ഒട്ടിനിന്നു.

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഉറങ്ങാൻ പോയതോടെ മാളവിക തന്റെ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് അവൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. അപ്പോഴാണ് രാഹുലിന്റെ മുഖം വീണ്ടും ഓർമ്മ വന്നത്. ഒരു അവസാന ശ്രമം എന്ന നിലയിൽ അവൾ അവനെ വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തു.

രാഹുൽ കോൾ എടുത്തപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു. കയ്യിൽ ഒരു ഗ്ലാസും ചുറ്റും സുഹൃത്തുക്കളുടെ ബഹളവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ നല്ല ലഹരിയിലാണെന്ന് കണ്ടപ്പോഴേ മാളവികയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.

മാളവിക: “രാഹുലേട്ടാ… നമുക്കൊരു കാർ വാങ്ങിത്തരുമോ? എനിക്ക് ബസ്സിൽ പോകാൻ വല്ലാത്ത പേടിയാകുന്നു. ഇന്ന് ഉണ്ടായ അനുഭവം അത്ര മോശമായിരുന്നു.”

നൈറ്റിയുടെ കഴുത്തിനിടയിലൂടെ വെളിവാകുന്ന അവളുടെ നനവാർന്ന മുലച്ചാലിലേക്ക് നോക്കി രാഹുൽ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു ചിരിച്ചു.

രാഹുൽ: “എന്താടി… എന്റെ പെണ്ണിന് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കാർ വേണമെന്ന് തോന്നാൻ എന്താ കാര്യം? അവിടെ ആരെങ്കിലും നിന്നെ വല്ലാതെ മോഹിച്ചോ?”

അവൻ ഗ്ലാസിലെ മദ്യം ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്ത് ക്യാമറയ്ക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്നു.
മാളവിക: “ഏട്ടാ… കളിയാക്കല്ലേ. ഇന്ന് ബസ്സിൽ വെച്ച് ഓരോരുത്തർ എന്റെ വയറ്റിലും ചന്തിയിലും ഒക്കെ കൈ വെച്ചു. സാരിയൊക്കെ വലിച്ചു മാറ്റി. എന്റെ പൊക്കിൾച്ചുഴി പോലും എല്ലാവരും നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”

ഇത് കേട്ടതും രാഹുൽ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് ക്യാമറ തിരിച്ച് തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ നേരെ പിടിച്ചു.

രാഹുൽ: “എടാ… കേട്ടോടാ! എന്റെ വൈഫിന്റെ മുലയിലും ചന്തിയിലും ഒക്കെ ബസ്സിൽ വെച്ച് ആരാണ്ട് പിടിച്ചത്രേ! അവളുടെ പൊക്കിൾ കണ്ടപ്പോൾ നാട്ടുകാർക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്ന്!”

അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ അപ്പുറത്തിരുന്ന് ആർത്തുചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.അവന്റെ ആ പരിഹാസവും ക്രൂരതയും കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ആളിപ്പടർന്നത് വെറുപ്പായിരുന്നു. സ്വന്തം ഭർത്താവ് തന്റെ അഭിമാനത്തെ ഇങ്ങനെ തെരുവിൽ ലേലം വിളിക്കുന്നത് അവൾക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.

മാളവിക: “നീ ഒരു മനുഷ്യനല്ല രാഹുൽ… നീയൊരു മൃഗമാണ്!”
അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കുളിക്കാനായി ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ തന്റെ നൈറ്റി അഴിച്ചുമാറ്റി. നഗ്നമായ തന്റെ ഉടൽവടിവുകൾ ഷവറിന് താഴെ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.

കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മുടിയോടെ വന്ന അവൾ ഇന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഒരു കടും പച്ച നിറത്തിലുള്ള സാരിയാണ്. അതിന് ചേരുന്ന സ്ലീവ്‌ലെസ് ആയ ബ്ലൗസും.കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഇടുമ്പോൾ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ മുറുക്കത്തിൽ തള്ളി നിന്നു.

സാരിയുടെ ഞൊറികൾ എടുത്ത് അരക്കെട്ടിൽ തിരുകുമ്പോൾ അവളുടെ വെളുത്ത വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും ആ പച്ച തുണിക്കിടയിൽ ഒരു രത്നം പോലെ തിളങ്ങി. മുടി പകുതി വാരിക്കെട്ടി, കറുത്ത പൊട്ടിട്ട്, ചുണ്ടിൽ നേർത്ത ലിപ്സ്റ്റിക് കൂടി പുരട്ടിയപ്പോൾ അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു.

താഴെ ചെന്ന് ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ പത്രം വായിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വേഗം ചായ കുടിച്ച് ബാഗുമെടുത്ത് അവൾ സ്കൂളിലേക്ക് തിരിച്ചു.സ്കൂൾ ഗേറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ മാളവികയുടെ കണ്ണുകൾ വിനോദ് സാറിനെയാണ് തിരഞ്ഞത്.സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എത്തിയ ഉടനെ അവൾ സാറിന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി.

അവിടെ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടില്ല.
മാളവിക: (അടുത്തുള്ള ടീച്ചറോട്) “ടീച്ചർ, വിനോദ് സാർ എവിടെ? വരാൻ വൈകിയോ?”
ടീച്ചർ: “അയ്യോ മാളവിക… വിനോദ് സാർ ഇന്ന് ലീവാണ്. രാവിലെ മെസ്സേജ് വന്നിരുന്നു, എന്തോ അത്യാവശ്യ കാര്യത്തിന് ടൗണിലേക്ക് പോയതാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും മാളവികയുടെ ഉള്ളിലൊരു മടുപ്പ് പടർന്നു.

തനിക്ക് ആകെയുള്ള ആശ്വാസം ഇല്ലാതായതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.ആകെ ഒരു അസ്വസ്ഥത തോന്നിയതുകൊണ്ട് അവൾ എച്ച്.എമ്മിനോട് പറഞ്ഞ് ഉച്ചയ്ക്ക് മുൻപ് തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഉമ്മറത്ത് ആരെയും കണ്ടില്ല.അവൾ നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ചൂടും വിയർപ്പും കാരണം ആ പച്ച സാരി അവളുടെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ സാരിയുടെ കുത്തുകൾ അഴിച്ചു. പച്ച സാരി താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണപ്പോൾ, അതിന് ചേരുന്ന സ്ലീവ്‌ലെസ് ബ്ലൗസും പച്ച അടിപ്പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ച് അവൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ തോളുകളും നഗ്നമായ വയറും ആ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി.

മുടി അഴിച്ചിട്ടപ്പോൾ അത് അവളുടെ നഗ്നമായ പുറകിലൂടെ പടർന്നു കിടന്നു.പെട്ടെന്നാണ് മുറിക്കുള്ളിലെ ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത്. ആരോ അകത്തുള്ളതുപോലെ! മാളവിക ഒന്ന് ഞെട്ടി. “അമ്മയാണോ?” അവൾ പതുക്കെ ചെന്ന് ബാത്റൂം വാതിലിൽ മുട്ടി.

മാളവിക: “അമ്മേ… അകത്തുണ്ടോ?”

പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. മാളവിക ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരാളായിരുന്നു പുറത്തേക്ക് വന്നത്—രാഹുലിന്റെ അച്ഛൻ! തോർത്ത് മാത്രം ഉടുത്ത്, നനഞ്ഞ ശരീരത്തോടെ അദ്ദേഹം പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ മാളവിക സ്തംഭിച്ചു പോയി. ബ്ലൗസും പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന തന്റെ രൂപം മറയ്ക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് സമയം കിട്ടിയില്ല.അവളുടെ മുലകൾബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചത് കൊണ്ട് തള്ളി നിന്നു.

​അദ്ദേഹം മാളവികയെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കി, ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേഗത്തിൽ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആർത്തി കലർന്നിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അവൾക്ക് സംശയം തോന്നി.

​അയാൾ പോയതും മാളവിക വേഗം ബാത്റൂമിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവൾ അലക്കി വെക്കാനായി ഇട്ടിരുന്ന അടിവസ്ത്രങ്ങൾ ഇരിക്കുന്ന ബക്കറ്റിലെ വസ്ത്രങ്ങൾ ആരോ വലിച്ചു വാരി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ആ ക്രീം കളർ ബ്രായൊക്കെ ബക്കറ്റിന് പുറത്ത് നനഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു. ആരോ അവ എടുത്ത് പരിശോധിച്ചതുപോലെ!

മുറിയിൽ തിരിച്ചെത്തി വാതിലടച്ച് അവൾ വേഗം വിനോദ് സാറിനെ വിളിച്ചു. കുറച്ചു നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം സാർ ഫോൺ എടുത്തു.

​മാളവിക: “സാർ… എന്താ ഇന്ന് വരാതിരുന്നത്? എന്നോടൊന്ന് പറയാമായിരുന്നില്ലേ? ഞാൻ സ്കൂളിൽ ചെന്നപ്പോഴാണ് സാർ ലീവാണെന്ന കാര്യം അറിയുന്നത്.”

​അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ സങ്കടം വിനോദ് സാറിന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.

​വിനോദ് സാർ: “അയ്യോ മാളവിക… ക്ഷമിക്കണം. പെട്ടെന്ന് ഒരു തിരക്കായിപ്പോയി.

വൈഫിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും സുഖമില്ലായിരുന്നു, അവരെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരേണ്ടി വന്നു. ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കാൻ വിചാരിച്ചതാണ്, പക്ഷെ അവിടെ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. നീ ഇപ്പോൾ എവിടെയാ? സ്കൂളിലാണോ?”

​മാളവിക: “അല്ല സാർ… എനിക്ക് അവിടെ നിൽക്കാൻ ഒരു സുഖവും തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ഹാഫ് ഡേ ലീവ് എടുത്ത് വീട്ടിൽ വന്നു. ഇവിടെ വന്നപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ അതിലും കഷ്ടമാണ് സാർ…”

മാളവിക: “അമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട് സാർ? കുറവുണ്ടോ?”

​വിനോദ് സാർ: “അമ്മയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് വന്നതാ, കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ എടുത്ത് ഉടനെ തിരിച്ചു പോകണം.
മാളവിക: ” സാർ ഇപ്പോൾ തിരക്കിലല്ലേ.

അമ്മയുടെ കാര്യം നോക്ക്. ഫ്രീ ആകുമ്പോൾ നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് വിളിച്ചതാ.”വിനോദ് സാർ: ” ഞാൻ അവിടെ എത്തിയ ശേഷം നിന്നെ വിളിക്കാം.​ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം മാളവിക കട്ടിലിലേക്ക് മലർന്നു കിടന്നു.

വീട്ടിലെ ആ മടുപ്പിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും ഒരു മാറ്റം ആഗ്രഹിച്ചാണ് മാളവിക അർജ്ജുന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചത്. അവൾ വേഗം ഒരു വെള്ള ടോപ്പും ചുവന്ന ലെഗിൻസും ധരിച്ചു. ആ വെള്ള ടോപ്പിന്റെ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ വടിവുകൾ അല്പം തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു.

മുടി അഴിച്ചിട്ട്, കണ്ണെഴുതി അവൾ ബസ്സിൽ കയറി അമ്മായിയുടെ വീട്ടിലെത്തി.അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മായി അവളെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. “മാളൂ… നീ ഈ വഴിയൊക്കെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? രാഹുലിനും അച്ഛനും ഒക്കെ സുഖമാണോ?” എന്ന് ചോദിച്ച് അവർ കുറെ നേരം വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. അമ്മാവൻ റെയിൽവേയിൽ ജോലിയായതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഡ്യൂട്ടിയിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞു.

​അല്പം കഴിഞ്ഞ് അമ്മായി പറഞ്ഞു, “മോളെ, എനിക്ക് കുടുംബശ്രീയുടെ ഒരു മീറ്റിംഗുണ്ട്. നീ അർജ്ജുന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെല്ല്, അവൻ അവിടെയുണ്ട്.”

​മാളവിക പതുക്കെ അർജ്ജുന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. മുറിയുടെ വാതിൽ പാതി ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവൾ പതുക്കെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നതും കണ്ട കാഴ്ച അവളെ ഒരു നിമിഷം തറപ്പിച്ചു നിർത്തി.

അർജ്ജുൻ ഒരു നീല ബോക്സർ ഷഡ്ഡി മാത്രം ധരിച്ച് കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടക്കുകയാണ്.ബോക്സറിനുള്ളിൽ അവന്റ കുണ്ണ അല്പം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.അവൾ കുറച്ചുനേരം ആ കാഴ്ച ആസ്വദിച്ചു നിന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ വിളിച്ചു, “അർജ്ജുൻ…”

​പെട്ടെന്ന് കണ്ണുതുറന്ന അർജ്ജുൻ മുന്നിൽ മാളവികയെ കണ്ടതും ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ വേഷം ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ അവൻ വേഗം കൈകൾ കൊണ്ട് ബോക്സറിന് മുകളിൽ മറച്ചു പിടിച്ചു. ആ നാണം കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

​മാളവിക: “അയ്യേ… നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നാണിക്കുന്നത്? ഞാൻ കാണേണ്ടതെല്ലാം കണ്ടു കഴിഞ്ഞു!”

​അർജ്ജുൻ: (നാണത്തോടെ) “ചേച്ചി എപ്പോഴാ വന്നത്? വാതിൽ തുറന്നിടാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. ഇത് എന്റെ മുറിയല്ലേ, എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ ഞാൻ കിടക്കും. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ തുണിയില്ലാതെ പോലും നടക്കും!”​മാളവിക: (വെല്ലുവിളിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ)

“ഓഹോ… അത്രയ്ക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ നിനക്ക്? എങ്കിൽ നിന്റെ ആ നിക്കർ ഒന്ന് ഊരി കാണിക്ക്. നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് ആണത്തം ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ!”
​അർജ്ജുൻ ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു. മാളവികയുടെ ആ നോട്ടവും അവളുടെ വെള്ള ടോപ്പിനുള്ളിലെ മാറിടങ്ങളുടെ വിങ്ങലും അവനെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.
​അർജ്ജുൻ: “എന്നെ കളിയാക്കണ്ട ചേച്ചി… ഞാൻ ഊരിയാൽ പിന്നെ പേടിച്ചു ഓടരുത്. പറഞ്ഞ വാക്കിന് വിലയുള്ളവനാണ് ഞാൻ!”

​മാളവിക: “എന്നാൽ കാണിക്ക്… നിന്റെ വാക്കിന് വിലയുണ്ടെങ്കിൽ അതൊന്ന് ഊരി കളയൂ.”
​അർജ്ജുൻ പതുക്കെ തന്റെ ബോക്സറിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക് താഴേക്ക് വലിച്ചു. മാളവിക ശ്വാസമടക്കി നോക്കി നിന്നു. ബോക്സർ താഴേക്ക് വീണപ്പോൾ അവൻ തന്റെ രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ട് നഗ്നത മറച്ചു പിടിച്ചു. അവന്റെ തുടകളിലെ രോമങ്ങളും വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന ശരീരവും കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരി തോന്നി.​അർജ്ജുന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു.

ആ മുറിക്കുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് ചൂടുപിടിച്ചു. മാളവികയുടെ വെള്ള ടോപ്പിനുള്ളിലെ വിയർപ്പൊട്ടിപ്പിടിച്ച ശരീരവും അർജ്ജുന്റെ നഗ്നതയും തമ്മിലുള്ള ആ കളി എങ്ങോട്ടാണ് നീങ്ങുന്നതെന്ന് അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അറിഞ്ഞുകൂടായിരുന്നു. അമ്മായി പുറത്തുപോയ ആ വീട്ടിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായി.മാളവിക: “എന്താടാ… കൈ മാറ്റാൻ പേടിയാണോ? വലിയ ആൺകുട്ടിയാണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് ഇതാണോ നിന്റെ അവസ്ഥ?”

​അവളുടെ പരിഹാസം കേട്ടതും അർജ്ജുൻ പതുക്കെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു. ഒരു പത്തു ഇരുപത് സെക്കൻഡ് അവൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ, പെട്ടെന്ന് അവൻ തന്റെ രണ്ടു കൈകളും വശങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റി.

​മാളവികയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവളുടെ മുന്നിൽ അർജ്ജുന്റെ പൂർണ്ണ നഗ്നത വെളിവാക്കപ്പെട്ടു. കറുത്ത് തടിച്ച, വലിയൊരു കുണ്ണ

അവളുടെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ വിറച്ചു നിന്നു. ആ കൗമാരക്കാരന്റെ ശരീരത്തിലെ വന്യമായ ആൺകരുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. അവൾ അറിയാതെ വാ പൊത്തിപ്പോയി. വെള്ള ടോപ്പിനുള്ളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആവേശത്തോടെ ഉയർന്നുതാണു.

​അർജ്ജുൻ: (വാശിയോടെ) “കണ്ടല്ലോ? ഇനി ചേച്ചി പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്തു. അർജ്ജുൻ പറഞ്ഞ വാക്കിന് വിലയുള്ളവനാണെന്ന് മനസ്സിലായല്ലോ? എങ്കിൽ ഇനി എന്റെ ഊഴമാണ്. ഞാൻ പറയുന്നത് ചേച്ചിയും ചെയ്യണം.”

​അവൻ മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു. നഗ്നനായ അവന്റെ ആ നിൽപ്പ് മാളവികയെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

​അർജ്ജുൻ: “ചേച്ചിയുടെ ആ വെള്ള ടോപ്പ് ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടെ ഊരി മാറ്റണം. ചേച്ചി വെല്ലുവിളിച്ചതല്ലേ, എങ്കിൽ അതും കൂടി കാണിക്ക്!”

​മാളവിക പെട്ടെന്ന് സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

​മാളവിക: “ഓഹോ… മോന്റെ പൂതി അതൊക്കെയാണല്ലേ? അതൊക്കെ പള്ളിയിൽ പോയി പറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല!”

​അവൾ വേഗം തിരിഞ്ഞ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഓടി. അർജ്ജുൻ പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, “ഇത് ചതിയാണ് ചേച്ചി… എന്നെ പറ്റിച്ചത് ശരിയായില്ല!”
​അവൾ വേഗം സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വന്ന് കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അപ്പോഴും സാധാരണ നിലയിലായിരുന്നില്ല. കണ്ട കാഴ്ചയുടെ ലഹരി അവളുടെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു കിടക്കുന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മായി കുടുംബശ്രീ മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് ഗേറ്റ് കടന്നു വരുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

​അമ്മായി: “മാളൂ… നീ ഒറ്റയ്ക്കാണോ ഇവിടെ? അർജ്ജുൻ എവിടെ?”
​മാളവിക: “അവൻ റൂമിലുണ്ട് അമ്മായി. ഞാൻ വെറുതെ ഇവിടെ കാറ്റുകൊള്ളാൻ ഇരുന്നതാ.”

​കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അർജ്ജുൻ നല്ല കുട്ടിയെപ്പോലെ ഒരു മുണ്ടൊക്കെ ഉടുത്ത് മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു. മാളവികയെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. മാളവികയുടെ നോട്ടം അപ്പോഴും അവന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിലെ ആ വന്യമായ നഗ്നതയെ ഓർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

​അമ്മായി: “എന്നാൽ ശരി, ഞാൻ പോയി എല്ലാവർക്കും ഓരോ ചായ എടുക്കാം. നിങ്ങൾ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഇരിക്ക്.”

​അമ്മായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയതും അർജ്ജുൻ മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് മാളവിക പതുക്കെ അമ്മായിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ അർജ്ജുന്റെ ആ നഗ്നരൂപം ഇപ്പോഴും ഒരു കനലായി നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മാളവിക: “അമ്മായി… ഞാനും അർജ്ജുനും കൂടി ഒന്ന് ടൗൺ വരെ പോയിട്ട് വരാം. എന്റെ ഒരു ബ്ലൗസ് തയ്ക്കാൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്, അതൊന്ന് വാങ്ങണം. പിന്നെ കുറച്ച് സാധനങ്ങളും കൂടി എടുക്കാനുണ്ട്. അവൻ കൂടെ വന്നാൽ എനിക്ക് എളുപ്പമാകും.”

​അമ്മായി സന്തോഷത്തോടെ അർജ്ജുനെ വിളിച്ചു.

​അമ്മായി: “അർജ്ജുനേ… നീ മാളു ചേച്ചിയുടെ കൂടെ ഒന്ന് ടൗൺ വരെ പോയിട്ട് വാടാ. അവൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ മടിയാകും.”

​അർജ്ജുൻ അകത്തുനിന്നും ഒരു കറുത്ത ഷർട്ടും നീല ജീൻസും ഇട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവമായിരുന്നു. മുറിക്കുള്ളിൽ വെച്ച് മാളവിക തന്നെ പറ്റിച്ചതിന്റെ ദേഷ്യം അവനിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ ബൈക്കിന്റെ കീ എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.അർജ്ജുൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ മാളവിക പുറകിൽ കയറി ഇരുന്നു. അവളുടെ വെള്ള ടോപ്പ് കാറ്റിൽ പാറി അവന്റെ പുറത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആവേശം കൊണ്ട് അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ മുതുകിൽ അമർന്നു.

​മാളവിക: “അർജ്ജുൻ… എന്താ ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്? ഞാൻ വെറുതെ ഒരു തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ?”

​അവൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. വണ്ടി വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. ഓരോ തവണ അവൻ ബ്രേക്ക് ഇടുമ്പോഴും മാളവികയുടെ ശരീരം അവന്റെ പുറത്തേക്ക് ആഞ്ഞു പതിച്ചു. അവളുടെ നഗ്നമായ കൈകൾ അവന്റെ തോളിൽ മുറുകി.

​മാളവിക: “നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത്? നമുക്ക് ആ കടയിൽ ചെന്ന് ബ്ലൗസ് എടുക്കണം.​അവൾ അവന്റെ ചെവിക്കടുത്ത് ചെന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർജ്ജുൻ അപ്പോഴും മൗനം പാലിച്ചു. പക്ഷേ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവൻ അവളുടെ ആ വെള്ള ടോപ്പിനുള്ളിലെ വടിവുകൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ ടൗണിലെ തിരക്കേറിയ ആ തയ്യൽക്കടയുടെ മുന്നിലെത്തി. അർജ്ജുൻ വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തിയിട്ടും മാളവികയുടെ കൈകൾ അവന്റെ തോളിൽ നിന്നും മാറ്റാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് കടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി.

​മാളവിക: “ചേട്ടാ… ഞാൻ തയ്ക്കാൻ തന്ന ആ ബ്ലൗസ് ആയോ? മാളവിക എന്നാണ് പേര്.”
​കടക്കാരൻ അകത്തുനിന്നും ഒരു പാക്കറ്റ് എടുത്തു പുറത്തുവെച്ചു. മാളവിക അത് തുറന്ന് ബ്ലൗസ് പുറത്തെടുത്തു.

മാളവിക: (അർജ്ജുനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി) “എങ്ങനെയുണ്ട് അർജ്ജുൻ? നിനക്ക് ഇഷ്ടമായോ? ഇത് ഇട്ടാൽ എന്നെ കാണാൻ എങ്ങനെയുണ്ടാകും?”

​അർജ്ജുൻ ആ ബ്ലൗസിന്റെ ചെറിയ തുണിക്കഷണത്തിലേക്കും മാളവികയുടെ മുഖത്തേക്കും മാറി മാറി നോക്കി. ആ ബ്ലൗസ് ഇട്ടു നിൽക്കുന്ന മാളവികയുടെ രൂപം അവൻ മനസ്സിൽ സങ്കല്പിച്ചു. മുറിക്കുള്ളിൽ വെച്ച് താൻ നഗ്നനായപ്പോൾ കണ്ട ആവേശത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ലഹരി ഇപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു.

​അർജ്ജുൻ: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “ഇത് ഇട്ടാൽ നിന്നെ കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ‘ലുക്ക്’ തന്നെയായിരിക്കും.

മാളവിക: “ചേട്ടാ… ഇതൊന്ന് ഇട്ടു നോക്കാൻ ഇവിടെ ട്രയൽ റൂം ഉണ്ടോ?”
​കടക്കാരൻ ഒരു വശത്തെ ചെറിയൊരു മുറി കാണിച്ചുകൊടുത്തു. മാളവിക അർജ്ജുന്റെ കൈ പിടിച്ചു പതുക്കെ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു. മുറിക്കുള്ളിൽ കയറിയതും അവൾ വാതിൽ പകുതി ചാരി. രണ്ട് പേർക്ക് കഷ്ടിച്ച് നിൽക്കാൻ മാത്രം സൗകര്യമുള്ള ആ ചെറിയ മുറിയിൽ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ മുട്ടി നിന്നു.

​മാളവിക: “അർജ്ജുൻ… നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക്.അവൾ പതുക്കെ തന്റെ വെള്ള ടോപ്പിന്റെ അറ്റത്തു പിടിച്ചു. അർജ്ജുൻ ശ്വാസമടക്കി നോക്കി നിൽക്കെ, അവൾ ആ ടോപ്പ് തലവഴി ഊരി മാറ്റി. അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകളും, ക്രീം കളർ ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ തിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മാറിടങ്ങളും അർജ്ജുന്റെ കണ്മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ ചർമ്മം കണ്ടപ്പോൾ അർജ്ജുന്റെ നിയന്ത്രണം പതുക്കെ വിട്ടുതുടങ്ങി.

​മാളവിക: (നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “എന്താടാ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? ആ ബ്ലൗസ് ഇങ്ങോട്ട് എടുത്ത് താ.”

​അർജ്ജുൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ മെറൂൺ ബ്ലൗസ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. മാളവിക അത് വാങ്ങി കൈകൾ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി ധരിച്ചു. പക്ഷേ പുറകിലെ ചരടുകൾ കെട്ടാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ അർജ്ജുന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു.
​മാളവിക: “നീ ഇതൊന്ന് കെട്ടിത്തന്നേ… പതുക്കെ മതി കേട്ടോ.”

​അർജ്ജുൻ അവളുടെ പുറകിൽ ചെന്നു നിന്നു.അവൾ പതുക്കെ അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. ബ്ലൗസിന്റെ ആഴമുള്ള കഴുത്തിനിടയിലൂടെ അവളുടെ മുലച്ചാലും ക്രീം ബ്രായുടെ അരികുകളും അർജ്ജുന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

​മാളവിക: “എങ്ങനെയുണ്ട് അർജ്ജുൻ? നിനക്ക് ഇഷ്ടമായോ?”

​അർജ്ജുൻ അവളുടെ ആ വശ്യമായ രൂപത്തിൽ തറഞ്ഞു നിന്നുപോയി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ പരതുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരി തോന്നി.

​അർജ്ജുൻ: “ചേച്ചി… നമുക്ക് ഒരു സെൽഫി എടുത്താലോ? ഈ ഡ്രസ്സിൽ നിന്നെ കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ട്.”

​അവൻ തന്റെ ഫോണെടുത്തു ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്തു. മാളവിക അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നു നിന്നു. സെൽഫി എടുക്കുമ്പോൾ അവൾ മനപ്പൂർവ്വം അവന്റെ തോളിലേക്ക് അമർന്നു നിന്നു.

ആ ഫോട്ടോകളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ വടിവും, ബ്ലൗസിന്റെ വിടവിലൂടെ കാണുന്ന നഗ്നതയും അങ്ങേയറ്റം വ്യക്തമായിരുന്നു. അർജ്ജുന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ആ ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുമ്പോൾ അവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ആ ചെറിയ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

​മാളവിക: “ഈ ഫോട്ടോ ആരും കാണരുത് കേട്ടോ… ഇത് നമുക്ക് മാത്രമുള്ളതാ.”
​അവൾ അവന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ കടിച്ചു. അർജ്ജുന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുകയായിരുന്നു.

ഈ കഥയെക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ സത്യസന്ധമായ അഭിപ്രായം (അത് പോസിറ്റീവ് ആയാലും നെഗറ്റീവ് ആയാലും) അറിയിക്കുമല്ലോ. അത് അടുത്ത തവണ കൂടുതൽ നന്നായി എഴുതാൻ എന്നെ സഹായിക്കും.