ടെക്നോപാർക്കിലെ ആ പത്തൊൻപതാം നിലയിലുള്ള ഹൈടെക് അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി എൻ്റെ കാറിലേക്ക് ഓടുമ്പോൾ എൻ്റെ കാലുകൾ നിലത്തുറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

നിവേദിതയുടെ ആ പൈശാചികമായ ചിരിയും, വലിയ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ എൻ്റെ നഗ്നതയും, അതിലുപരി അവൾ കാണിച്ചുതന്ന എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെയും അമ്മയുടെയും ഫോട്ടോകളും എൻ്റെ ബോധം കെടുത്താൻ പോന്നതായിരുന്നു. കായംകുളത്തേക്കുള്ള ഇരുണ്ട ഹൈവേയിലൂടെ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എൻ്റെ കരുത്തുള്ള ആ 9 ഇഞ്ച് ആയുധത്തിന് മുൻപിൽ പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം വീഴുമെന്ന് അഹങ്കരിച്ച എനിക്ക്, ഒരു ചെറിയ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

എൻ്റെ മാംസപേശികൾക്കും കരുത്തിനും ടെക്നോളജിയുടെ ആ കണ്ണിനെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിവേദിതയുടെ അടിമയായി മാറാൻ എൻ്റെ മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ആ വീഡിയോ പുറത്തുവന്നാൽ എൻ്റെ കുടുംബം ആത്മഹത്യ ചെയ്യും.

പണവും അധികാരവും വെറുമൊരു മിഥ്യയാണെന്നും, ആരുടെ കയ്യിലാണോ മറ്റൊരാളുടെ രഹസ്യങ്ങളുള്ളത് അവരാണ് യഥാർത്ഥ രാജാവെന്നും ഞാൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.

വണ്ടി കൊല്ലം ബൈപ്പാസ് എത്താറായപ്പോൾ എൻ്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു. നിവേദിത ആയിരിക്കുമോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ഭയത്തോടെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. അല്ല, അതൊരു കസ്റ്റമർ കെയർ നമ്പർ ആയിരുന്നു.

ഞാൻ ഫോൺ സീറ്റിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് എൻ്റെ തലച്ചോറിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പോലെ ആ പഴയ ഓർമ്മ കടന്നുപോയത്. കൊച്ചിയിലെ ആ പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ! എൻ്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട് പോയ കാക്കി യൂണിഫോം ധരിച്ച ആ ഐ.പി.എസ് ഓഫീസർ. എ.സി.പി ദേവിക ഐ.പി.എസ്!

“നീ ഇപ്പോൾ സ്വതന്ത്രനാണ്. പക്ഷേ, നീ എൻ്റെ സ്വന്തം കൂടിയാണ്. എനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം എൻ്റെ ഫോൺ വരും. അന്ന്, ലോകത്ത് എവിടെയാണെങ്കിലും നീ എൻ്റെ മുന്നിൽ ഹാജരാകണം…” സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ നേരം അവർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എൻ്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങി.

അതെ, നിവേദിതയ്ക്ക് ടെക്നോളജി ഉണ്ടാകാം, കോടികളുടെ കമ്പനി ഉണ്ടാകാം. പക്ഷേ ദേവികയുടെ കയ്യിലുള്ളത് ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ അധികാരമാണ്. പോലീസിൻ്റെ കരുത്താണ്. ഈ കെണിയിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കേരളത്തിൽ ഒരാൾക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ—ദേവികയ്ക്ക്!

സമയം പുലർച്ചെ ഒരു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എൻ്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഞാൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ദേവികയുടെ പ്രൈവറ്റ് നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. ഫോൺ കുറെ നേരം റിംഗ് ചെയ്തു. ഞാൻ പ്രതീക്ഷ കൈവിടാൻ തുടങ്ങിയ ആ നിമിഷം മറുതലയ്ക്കൽ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടു.

“ഹലോ…” ഉറക്കച്ചുവടുള്ള, എന്നാൽ ഗാംഭീര്യമുള്ള ആ ശബ്ദം.
“മാഡം… ദേവിക മാഡം… ഞാൻ കിംഗ് ആണ്…” എൻ്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മറുതലയ്ക്കൽ ഒന്ന് രണ്ട് സെക്കൻഡുകൾ നിശബ്ദതയായിരുന്നു. പിന്നെ ആ ശബ്ദം കനത്തു, “എന്താടാ ഈ പാതിരാത്രിക്ക്? നിനക്ക് എന്ത് പറ്റി? ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നല്ലോ.”
എൻ്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാൻ ഫോണിലൂടെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. “മാഡം… ഞാൻ വലിയൊരു കെണിയിൽ പെട്ടു. എന്നെ ഒന്ന് രക്ഷിക്കണം. എൻ്റെ ലൈഫ് തീർന്നു മാഡം…”

“കരയാതെ കാര്യം പറയടാ!” ദേവികയുടെ ശബ്ദത്തിൽ പോലീസ് ഓഫീസറുടെ ആജ്ഞാശക്തി പ്രകടമായി. ഞാൻ കഴക്കൂട്ടത്ത് നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം—നിവേദിതയെക്കുറിച്ചും, ഒളിക്യാമറയെക്കുറിച്ചും, എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ നമ്പറിലേക്ക് വീഡിയോ അയക്കുമെന്നുള്ള ഭീഷണിയെക്കുറിച്ചും—ഒന്നും മറച്ചുവെക്കാതെ അവരോട് പറഞ്ഞു.

എല്ലാം കേട്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദേവികയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് എനിക്ക് ഫോണിലൂടെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ നിശബ്ദത എന്നെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.
“ഒരു ഐ.ടി കമ്പനി നടത്തുന്ന കൊച്ചുകള്ളി ഒരു ഐ.പി.എസ് ഓഫീസറുടെ പ്രോപ്പർട്ടിയെ തൊടാൻ മാത്രം വളർന്നോ?” ദേവികയുടെ ശബ്ദം ഐസിനേക്കാൾ തണുത്തതായിരുന്നു.

“നീ വണ്ടി തിരിച്ച് നേരെ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് തന്നെ വിട്. കോവളത്ത് പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൻ്റെ ഒരു പഴയ ഗസ്റ്റ് ഹൗസുണ്ട്. ഞാൻ അവിടെയുണ്ട്, ഔദ്യോഗികമായ ഒരു മീറ്റിംഗിനായി വന്നതാണ്. ലൊക്കേഷൻ ഞാൻ അയച്ചുതരാം. ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ നീ എൻ്റെ മുന്നിൽ ഉണ്ടാകണം.”

കാക്കിയിലെ കാവൽമാലാഖ
വണ്ടി തിരിച്ച് കോവളത്തേക്ക് കുതിക്കുമ്പോൾ എൻ്റെയുള്ളിൽ ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ ജനിച്ചിരുന്നു. ദേവിക അയച്ചുതന്ന ലൊക്കേഷൻ കോവളം ബീച്ചിൽ നിന്ന് അല്പം മാറിയുള്ള, വളരെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു പഴയ സർക്കാർ ഗസ്റ്റ് ഹൗസായിരുന്നു. അവിടെ ഗേറ്റിൽ ഒരു പോലീസുകാരൻ കാവലുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ദേവികയുടെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ ഗേറ്റ് തുറന്നുതന്നു.

മുകളിലത്തെ നിലയിലുള്ള വലിയൊരു സ്യൂട്ട് റൂമിലേക്കാണ് ഞാൻ കയറിച്ചെന്നത്. വാതിൽ പകുതി തുറന്നിട്ടിരുന്നു. അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് കാക്കി യൂണിഫോമിലല്ല, മറിച്ച് കറുത്ത ട്രാക്ക് പാൻ്റ്സും സ്ലീവ്‌ലെസ്സ് ടീഷർട്ടും ധരിച്ച് നിൽക്കുന്ന ദേവികയെയാണ്. അവരുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ദേഷ്യം എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവർ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എൻ്റെ കോളറിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു.

“ഏത് കൂത്തിച്ചിയുടെ കൂടെ പോയാലും ഗ്രൂപ്പിലെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കണമെന്ന് നിന്നോട് ഗീത പറഞ്ഞിട്ടില്ലേടാ? നിനക്ക് റിയയുടെ കൂടെ നടക്കാനല്ലേ ഇഷ്ടം? ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?” അവർ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ തലകുനിച്ച് നിന്നു. “മാപ്പ് മാഡം… എനിക്കൊരു അബദ്ധം പറ്റിയതാണ്…”
അവർ എന്നെ വിട്ടു. എന്നിട്ട് തൻ്റെ ഫോണെടുത്ത് ആർക്കോ ഡയൽ ചെയ്തു. സ്പീക്കറിലിട്ടാണ് സംസാരിച്ചത്.

“ഹലോ വിഷ്ണു, നീ ഉണർന്നിരിക്കുകയാണോ?” ദേവിക ചോദിച്ചു.

“യെസ് മാഡം. എന്താണ് ഒരു അർജൻ്റ് കോൾ?” മറുതലയ്ക്കൽ തിരുവനന്തപുരം സൈബർ സെല്ലിലെ സി.ഐ വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശബ്ദം.

“ടെക്നോപാർക്ക് ഫേസ് 3-ക്ക് അടുത്തുള്ള സ്കൈലൈൻ അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിലെ 19-ാം നില. നിവേദിത എന്നൊരു പെണ്ണ്. വലിയൊരു ഐ.ടി കമ്പനിയുടെ സി.ഇ.ഒ ആണ്. അവൾ ഒരു വലിയ സൈബർ ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗ് റാക്കറ്റിൻ്റെ തലവിയാണെന്ന് എനിക്ക് ഇൻഫർമേഷൻ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. വി.ഐ.പികളെ റൂമിലെത്തിച്ച് ഒളിക്യാമറയിൽ പകർത്തി പണം തട്ടുന്നവൾ.

അവളുടെ റൂമിൽ ഡാർക്ക് വെബ് സെർവറുകളുണ്ട്. നീ നിൻ്റെ ടീമിനെയും കൂട്ടി ഇപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ റെയ്ഡ് ചെയ്യണം. അവളുടെ ലാപ്ടോപ്പ്, ഹാർഡ് ഡിസ്ക്, ഫോൺ എല്ലാം പിടിച്ചെടുക്കണം. അവളുടെ സെർവറിലെ കഴിഞ്ഞ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറിലെ മുഴുവൻ ഡാറ്റയും വൈപ്പ് ഔട്ട് ചെയ്യണം. ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായോ?”

“യെസ് മാഡം. വാറൻ്റ് ഇല്ലാതെ…”

“വാറൻ്റ് നാളെ രാവിലെ ഞാൻ എൻ്റെ ടേബിളിൽ വെച്ച് ഒപ്പിട്ട് തരാം വിഷ്ണു. ജസ്റ്റ് ഡു ഇറ്റ്! അവൾക്ക് പുറത്തേക്ക് ഒരു ഫോൺ കോൾ പോലും ചെയ്യാൻ സമയം കിട്ടരുത്.” ദേവിക കോൾ കട്ട് ചെയ്തു.

എൻ്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത് അപ്പോഴാണ്. എൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ അത്ഭുതമായിരുന്നു. വെറും രണ്ടു മിനിറ്റുകൾ! ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ടെക്നോളജി ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ നിവേദിതയുടെ സാമ്രാജ്യം തകർക്കാൻ ഈ കാക്കി ഇട്ട സ്ത്രീക്ക് വെറും രണ്ടു മിനിറ്റുകൾ മാത്രമേ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ. യഥാർത്ഥ അധികാരം എന്താണെന്ന് ഞാൻ നേരിട്ട് കാണുകയായിരുന്നു.

ദേവിക ഫോൺ മേശപ്പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് എൻ്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ ദേഷ്യം ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു കാമത്തിന് വഴിമാറിയിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ ഏസിയുടെ തണുപ്പിലും എന്നെ നോക്കുന്ന അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ തീപാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“നിൻ്റെ പ്രശ്നം ഞാൻ തീർത്തു തന്നു കിംഗ്. നിൻ്റെ മാനവും നിൻ്റെ ജീവനും ഞാൻ തിരിച്ചുതന്നു,” അവർ വളരെ പതുക്കെ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“പക്ഷേ, ഈ ലോകത്ത് ഒന്നും ഫ്രീ അല്ല എന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ. കൊച്ചിയിൽ വെച്ച് എൻ്റെ മുന്നിൽ നീ വലിയ അഹങ്കാരിയായിരുന്നു. നിൻ്റെ ആ 9 ഇഞ്ച് കരുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ എൻ്റെ പോലീസ് യൂണിഫോം വരെ അഴിഞ്ഞുവീണു. പക്ഷേ ഇന്ന്… ഇന്ന് നീ എൻ്റെ മുന്നിൽ യാചിച്ചു വന്നവനാണ്. ഇന്ന് ഭരിക്കേണ്ടത് ഞാനാണ്.”

അവർ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൈവെച്ച് എന്നെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളി. ഞാൻ ആ വലിയ കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. എൻ്റെയുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പേടിയും ഒപ്പം അതിയായ ആവേശവും നിറഞ്ഞു. മാളവികയുടെ ഫ്ലാറ്റിലോ വർക്കലയിലെ വില്ലയിലോ അല്ല ഞാൻ, ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ അധികാരമുള്ള ഒരു ഐ.പി.എസ് ഓഫീസറുടെ മുന്നിലാണ്.

അവർ എൻ്റെ മുകളിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. എൻ്റെ ഷർട്ടിൻ്റെ ബട്ടണുകൾ വലിച്ചഴിച്ചു. എൻ്റെ ജീൻസും അണ്ടർവെയറും അവർ തന്നെ ഊരിമാറ്റി. കൊച്ചിയിൽ വെച്ച് എൻ്റെ വലിപ്പം കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ട ദേവിക ആയിരുന്നില്ല ഇപ്പോൾ എൻ്റെ മുന്നിൽ. ഇത് അധികാരത്തിൻ്റെ ലഹരി പിടിച്ച ഒരു വേട്ടക്കാരിയായിരുന്നു. അവർ തൻ്റെ ടീഷർട്ടും ട്രാക്ക് പാൻ്റ്സും ഊരിയെറിഞ്ഞു. ജിമ്മിൽ വർക്കൗട്ട് ചെയ്ത് ഉറച്ച ആ ശരീരം, ആ വെളിച്ചത്തിൽ അതിമനോഹരമായി തോന്നി.
“എന്നെ അനുസരിക്കെടാ…” അവർ അധികാരസ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ പൂർണ്ണമായും അവർക്ക് കീഴടങ്ങി. എൻ്റെ കരുത്തുറ്റ ലിംഗം അവർ തൻ്റെ കൈകളിൽ എടുത്തു. എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ വലിപ്പം അവരുടെ ആധിപത്യത്തിന് മുന്നിൽ വെറുമൊരു കളിപ്പാട്ടം മാത്രമായി മാറി. അവർ എൻ്റെ മുകളിൽ ഇരുന്ന്, എൻ്റെ പൂർണ്ണമായ വലിപ്പത്തെ തന്നിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു. ഞാൻ വേദനകൊണ്ട് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു, കാരണം അവരുടെ ചലനങ്ങളിൽ സ്നേഹമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് എന്നെ പൂർണ്ണമായും അടിച്ചമർത്താനുള്ള ഒരു ത്വരയായിരുന്നു.

“ആഹ്… അതെ… നീ എൻ്റേതാണ്… എൻ്റെ മാത്രം…” അവർ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് കിതച്ചു. അവരുടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് വീണു.
പുറത്ത് കോവളം ബീച്ചിലെ തിരമാലകളുടെ അലർച്ച കേൾക്കാമായിരുന്നു.

ആ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൻ്റെ വലിയ മുറിയിൽ വെച്ച്, എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ഞാൻ മുട്ടുകുത്തി. ഞാൻ എൻ്റെ അരക്കെട്ട് ഉയർത്തി അവരെ സഹായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവർ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. “അനങ്ങരുത്! ഞാൻ പറയുന്നത് മാത്രം നീ ചെയ്താൽ മതി,” അവർ ആജ്ഞാപിച്ചു.

എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് ആയുധത്തിൻ്റെ ഓരോ ചലനവും അവർ നിയന്ത്രിച്ചു. എന്നിലെ പുരുഷത്വത്തെ തൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് അവർ ചൂഷണം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഈ നിമിഷം ഞാൻ വെറുമൊരു ജിഗോള അല്ല, ജീവൻ രക്ഷിച്ചവൾക്ക് ശരീരം കൊണ്ട് കപ്പം കൊടുക്കുന്ന ഒരു അടിമയായിരുന്നു. അവരുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളിലും ആ ഐ.പി.എസ് കാക്കിയുടെ അഹങ്കാരമുണ്ടായിരുന്നു. എൻ്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ പേശിയും വേദനിച്ചെങ്കിലും, ആ വേദന നൽകിയ സുഖം അവർണ്ണനീയമായിരുന്നു.

മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ട ആ വന്യമായ അധികാരക്കൈമാറ്റത്തിനൊടുവിൽ, ഞങ്ങളുടെ രണ്ട് പേരുടെയും ശരീരങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും തളർന്നു. എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ നഖങ്ങൾ ആഴത്തിൽ പതിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, വലിയൊരു അലർച്ചയോടെ അവർ എന്നിലേക്ക് തളർന്നുവീണു. എൻ്റെ ഉള്ളിലെ സകല ലഹരിയും അവർ ഊറ്റിയെടുത്തിരുന്നു. ആ കട്ടിലിൽ ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു.

കൊച്ചിയിലെ ആ രാത്രിയിൽ ഞാൻ നേടിയ വിജയം, കോവളത്തെ ഈ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ ഞാൻ അവർക്ക് തിരികെ നൽകിയിരിക്കുന്നു.
വേട്ടക്കാരിയുടെ വീഴ്ചയും പുതിയ പാഠങ്ങളും
പുലർച്ചെ അഞ്ചു മണിയോടെ ദേവികയുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു. അവർ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി ഫോണെടുത്തു. സി.ഐ വിഷ്ണുവിൻ്റെ കോൾ ആയിരുന്നു അത്.
“മാഡം, ഓപ്പറേഷൻ സക്സസ്ഫുൾ.

നിവേദിതയുടെ അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിലെ മുഴുവൻ സിസ്റ്റവും നമ്മൾ സീസ് ചെയ്തു. ലാപ്ടോപ്പുകളും ഇൻ്റേണൽ സെർവറും നമ്മുടെ കസ്റ്റഡിയിലാണ്. ഡാറ്റ മുഴുവൻ സൈബർ വിദഗ്ദ്ധർ വൈപ്പ് ഔട്ട് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. ബാക്കപ്പുകൾ ഒന്നുമില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മാഡം പറഞ്ഞതുപോലെ ആ പെണ്ണിനെ നമ്മൾ അറസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല, പക്ഷേ ഇനി ഇങ്ങനെയൊരു പരിപാടിക്ക് അവൾ മുതിരില്ല. ആകെ പേടിച്ച് വിറച്ചിരിക്കുകയാണ് അവൾ.”

“ഗുഡ് വർക്ക് വിഷ്ണു. ആ ഡിവൈസുകൾ എല്ലാം എൻ്റെ ക്യാബിനിൽ എത്തിച്ചേക്ക്.” ദേവിക ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ ഫോൺ വെച്ചു.
അവർ എൻ്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. എൻ്റെ മുഖത്തെ ആശ്വാസം കണ്ടപ്പോൾ അവർ എൻ്റെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു.
“നിൻ്റെ ആ വീഡിയോ ഇനി ഈ ലോകത്ത് ഒരിടത്തുമില്ല കിംഗ്. ആ കുട്ടിത്തേവാങ്ക് ഇനി നിൻ്റെ പേര് പോലും ഓർക്കില്ല.”

എനിക്കെന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. വലിയൊരു മരണച്ചുഴിയിൽ നിന്നാണ് ഈ സ്ത്രീ എന്നെ വലിച്ചു കയറ്റിയത്. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ മുൻപിൽ കൈകൂപ്പി. “മാഡം… ഞാൻ എൻ്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കും. എൻ്റെ കുടുംബത്തിൻ്റെ ജീവനാണ് മാഡം തിരിച്ചു തന്നത്.”

ദേവിക തൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ പോലീസ് ഓഫീസറുടെ ഭാവം തിരികെ വന്നിരുന്നു. അവർ എൻ്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്നിരുന്ന മാളവിക തന്ന സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.

“നിനക്ക് ഞാൻ എല്ലാം തിരിച്ചു തന്നു കിംഗ്. നീ സ്വതന്ത്രനാണ്,” അവർ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒരു കാര്യം നീ എപ്പോഴും ഓർക്കണം. പുതിയ പിള്ളേരുടെയും മോഡലുകളുടെയുമൊക്കെ കൂടെ നടന്ന് നീ വലിയ സാമ്രാജ്യം ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചോ. എനിക്ക് അതിലൊന്നും യാതൊരു വിരോധവുമില്ല.

പക്ഷേ നിൻ്റെ ജീവനും നിൻ്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും എൻ്റെ കൈകളിലാണ്. നീ എൻ്റെ മാത്രം സ്വന്തമാണ്. എൻ്റെ ഈ കാക്കിക്ക് താഴെയാണ് നിൻ്റെ സ്ഥാനം. ഞാൻ എപ്പോൾ വിളിച്ചാലും, അത് ഏത് പാതിരാത്രിയായാലും, നീ എൻ്റെ കിടക്കയിൽ വന്നിരിക്കണം. മനസ്സിലായോ?”

അവരുടെ ആ അധികാരസ്വരത്തിന് മുൻപിൽ തലയാട്ടുകയല്ലാതെ എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു. അതെ, ഞാൻ പൂർണ്ണമായും അവർക്ക് കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

കോവളത്തെ ആ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി എൻ്റെ കാറിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സൂര്യനുദിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. രാത്രിയിലെ ആ വലിയ പേമാരി ഒഴിഞ്ഞുപോയതിൻ്റെ ആശ്വാസം എൻ്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. പണവും ഗ്ലാമറുമല്ല, ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും വലിയ അധികാരം ഭരണകൂടത്തിൻ്റേതാണെന്ന് ഞാൻ പഠിച്ചു. ടെക്നോളജിയുടെ കെണികൾ കാക്കിയുടെ കരുത്തിന് മുൻപിൽ ഒന്നുമല്ല.

ഞാൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഹൈവേയിലേക്ക് കയറി. എൻ്റെ ജിഗോള ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുകയാണ്. പഴയ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ തകർന്നാലും പുതിയവ പടുത്തുയർത്താം.

പക്ഷേ ജീവിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ നമ്മളെക്കാൾ വലിയ അധികാരങ്ങൾക്ക് മുൻപിൽ തലകുനിക്കേണ്ടി വരും. ദേവികയുടെ ആ വാക്കുകൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു താളമായി മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കായംകുളം കിംഗ് വീണ്ടും പുതിയൊരു അധ്യായത്തിലേക്ക് കാർ ഓടിച്ചു കയറ്റുകയായിരുന്നു.

(തുടരും)