കവടിയാറിലെ കൊട്ടാരത്തിൽ അരുന്ധതി വർമ്മയുമായുള്ള ആ രാജകീയ രാത്രിക്കും ‘കിംഗ്സ് ചേമ്പർ’ എന്ന എൻ്റെ പുതിയ ടെലിഗ്രാം ഗ്രൂപ്പിൻ്റെ ഉദയത്തിനും ശേഷം, എൻ്റെ ജീവിതം ഒരു റോക്കറ്റ് പോലെ കുതിച്ചുയരുകയായിരുന്നു. അരുന്ധതി പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിച്ചു.

ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതരായ അഞ്ച് സ്ത്രീകൾ കൂടി എൻ്റെ ഗ്രൂപ്പിലെത്തി. ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ഭാര്യമാർ, കോടികളുടെ ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യമുള്ളവർ—അങ്ങനെ എൻ്റെ ക്ലയൻ്റ് ലിസ്റ്റ് ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള ഒന്നായി മാറി. ആരും എന്നെ ഭരിക്കാൻ വന്നില്ല, എൻ്റെ നിയമങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അവർ എൻ്റെ സമയം കാത്തുനിന്നു. എൻ്റെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിലെ തുക കോടികളിലേക്ക് അടുക്കുകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ, തിരുവനന്തപുരത്തെ ആ നഗരത്തിൽ എന്നെ കാത്തിരുന്നത് എൻ്റെ കരിയറിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. പണവും പ്രതാപവും ഞാൻ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു, ഇനി എനിക്ക് നേരിടാനുള്ളത് ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ അധികാരത്തെയാണ്.

ബുധനാഴ്ച വൈകുന്നേരമാണ് ഗ്രൂപ്പിൽ അരുന്ധതിയുടെ ഒരു പ്രൈവറ്റ് മെസ്സേജ് വരുന്നത്.

“കിംഗ്, എൻ്റെ വളരെ അടുത്ത ഒരു സുഹൃത്തിന് നിന്നെ കാണണം. അവർക്ക് ടെലിഗ്രാമോ വാട്സാപ്പോ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതീവ സുരക്ഷയുള്ള പദവിയിലാണ് അവർ. നാളെ രാത്രി തിരുവനന്തപുരത്ത് നീ ഉണ്ടാകണം. നിൻ്റെ വണ്ടിയിൽ വരരുത്, ഞാൻ ഒരു കാർ അറേഞ്ച് ചെയ്യാം.”

ആരാണ് ആ വി.ഐ.പി എന്ന് ഞാൻ അരുന്ധതിയോട് ചോദിച്ചില്ല. എൻ്റെ സാമ്രാജ്യത്തിൽ അരുന്ധതിക്ക് വലിയൊരു സ്ഥാനമുള്ളതുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ ബുക്കിംഗ് സ്വീകരിച്ചു. വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി ഒൻപത് മണിക്ക് തിരുവനന്തപുരം മ്യൂസിയത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ കാത്തുനിന്നു. അല്പനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കറുത്ത ഗ്ലാസ്സിട്ട ഒരു ഇന്നോവ ക്രിസ്റ്റ എൻ്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഞാൻ അതിൽ കയറി. വണ്ടി നന്തൻകോട് ഭാഗത്തേക്കാണ് പോയത്.

വണ്ടി തിരിഞ്ഞത് വലിയൊരു മതിൽകെട്ടിനുള്ളിലേക്കാണ്. പുറത്ത് തോക്കേന്തിയ പോലീസുകാർ കാവൽ നിൽക്കുന്നു! ഗേറ്റിലെ വലിയ ബോർഡ് കണ്ടപ്പോൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിന്നുപോയി. അതൊരു മന്ത്രിമന്ദിരമായിരുന്നു! സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ, പ്രതിപക്ഷത്തെപ്പോലും തൻ്റെ നാവുകൊണ്ട് വിറപ്പിക്കുന്ന, ഫയർബ്രാൻഡ് നേതാവായ മന്ത്രി രാജലക്ഷ്മിയുടെ ഔദ്യോഗിക വസതി!

മന്ത്രിമന്ദിരത്തിൻ്റെ ഇടനാഴികൾ
വണ്ടി പോർച്ചിൽ നിർത്തിയപ്പോൾ ഡ്രൈവർ എന്നോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “മാഡം മുകളിലത്തെ നിലയിലുണ്ട്. ആരും കാണാതെ വേഗം കയറിക്കോളൂ.”

എൻ്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും പോലീസുകാരുടെ കാവലുള്ള, സംസ്ഥാന ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു മന്ത്രിയുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ എൻ്റെ ജീവിതം അവിടെ തീരും. പക്ഷേ, എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ജിഗോള ആ വെല്ലുവിളിയെ വല്ലാതെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരു സംസ്ഥാനത്തെ മുഴുവൻ ഭരിക്കുന്ന മന്ത്രിയെ എൻ്റെ കാൽക്കീഴിൽ നിർത്തുക! അതൊരു വല്ലാത്ത ലഹരിയാണ്.

ഞാൻ പടവുകൾ കയറി മുകളിലെത്തി. നീളമുള്ള ഒരു ഇടനാഴി കടന്ന് വിശാലമായ ഒരു മുറി. വാതിൽക്കൽ ഞാൻ മുട്ടി.

“കയറി വാ,” ഗാംഭീര്യമുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ടു.
അകത്ത് കയറിയ ഞാൻ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു. വളരെ വലിയ, ആഡംബര പൂർണ്ണമായ ഒരു മുറി. ചുവരുകളിൽ പല പ്രമുഖർക്കൊപ്പമുള്ള ചിത്രങ്ങൾ. മേശപ്പുറത്ത് ഫയലുകളുടെ വലിയൊരു കൂമ്പാരം. ആ ഫയലുകൾക്ക് മുന്നിൽ തൻ്റെ കണ്ണടയൂരി വെച്ച്, കസേരയിലേക്ക് ചാരിയിരിക്കുകയായിരുന്നു മന്ത്രി രാജലക്ഷ്മി.
പ്രായം ഏകദേശം അൻപതിനോടടുക്കും. എപ്പോഴും ടിവിയിൽ കാണുന്ന, കടുത്ത നിറമുള്ള കോട്ടൺ സാരിയും വലിയ വട്ടപ്പൊട്ടുമായിരുന്നു വേഷം. മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സംസ്ഥാനത്തിൻ്റെ വലിയൊരു വകുപ്പ് ഭരിക്കുന്നതിൻ്റെ ഭാരം ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവർ എഴുന്നേറ്റ് എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“അരുന്ധതി പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. നിന്നെ കാണാൻ നല്ല ഗാംഭീര്യമുണ്ട്,” അവരുടെ ശബ്ദം മൃദുവായിരുന്നു, പക്ഷേ ആജ്ഞാശക്തി ഒട്ടും കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല. “പേടിയുണ്ടോ കിംഗ്? പുറത്ത് എൻ്റെ സുരക്ഷയ്ക്ക് നിൽക്കുന്ന പത്ത് പോലീസുകാരുണ്ട്. ഒരു ശബ്ദം കേട്ടാൽ അവർ ഓടിയെത്തും.”

“എനിക്ക് പേടിയില്ല മാഡം,” ഞാൻ അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. “കാരണം ആ പോലീസുകാർ മാഡത്തിൻ്റെ ജീവനാണ് കാവൽ നിൽക്കുന്നത്. പക്ഷേ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത് മാഡത്തിൻ്റെ യൗവ്വനം കാക്കാനാണ്.”
എൻ്റെ ആ മറുപടിയിൽ അവർ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവർ എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് മുറിയോട് ചേർന്നുള്ള വിശാലമായ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വലിയൊരു എ.സി മുറി. അവിടെ ഒരു വലിയ തടികൊണ്ടുള്ള കട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു.

“എല്ലാവരും എന്നെ കാണുന്നത് ഒരു ഉരുക്കുവനിതയായിട്ടാണ് കിംഗ്,” അവർ എൻ്റെ ഷർട്ടിൻ്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “രാവിലെ മുതൽ രാത്രി വരെ ഞാൻ ഫയലുകളോടും പോലീസുകാരോടും രാഷ്ട്രീയക്കാരോടും യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണ്.

എൻ്റെ ഭർത്താവ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. എനിക്ക് അധികാരമുണ്ട്, പണമുണ്ട്, പ്രശസ്തിയുണ്ട്. പക്ഷേ രാത്രി ഈ മുറിയിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. എൻ്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അണുവും ഒരു പുരുഷൻ്റെ സ്പർശനത്തിനായി ദാഹിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ എൻ്റെ പദവി വെച്ച് എനിക്ക് ആരെയും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ല.”

അവർ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ആ കോട്ടൺ സാരിയുടെ പരുക്കൻ സ്പർശനവും, അവരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള വിയർപ്പിൻ്റെ ഗന്ധവും എൻ്റെ സിരകളെ ഉണർത്തി.
അധികാരത്തിൻ്റെ സമർപ്പണം
അവർ തൻ്റെ കോട്ടൺ സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചുമാറ്റി. ഒരു മന്ത്രിയുടെ ഗൗരവത്തിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും ഒരു പെണ്ണിലേക്കുള്ള മാറ്റം. ആ പരുക്കൻ സാരിക്ക് താഴെ വളരെ ലോലമായ, വെളുത്ത ശരീരമായിരുന്നു അവർക്ക്. പ്രായത്തിൻ്റെ ചെറിയ ചുളിവുകൾ അവിടെയുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ ശരീരത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണമുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി എൻ്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.

“ഇനി എന്നെ ഭരിക്കേണ്ടത് നീയാണ്. എനിക്കീ അധികാരം മടുത്തു കിംഗ്. ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ വെറുമൊരു പെണ്ണാണ്, നിൻ്റെ അടിമ,” അവർ മന്ത്രിച്ചു.

ഞാൻ എൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചുമാറ്റി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ ശരീരത്തിലൂടെ താഴേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു. എൻ്റെ ആ 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള പൂർണ്ണ നഗ്നത കണ്ടപ്പോൾ ആ ഉരുക്കുവനിതയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. നിയമസഭയിൽ എതിരാളികളെ വിറപ്പിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീ, എൻ്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു.

“ദൈവമേ… ഇതൊരു അത്ഭുതമാണല്ലോ,” അവർ എൻ്റെ ആയുധത്തെ തൻ്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് തലോടി. “എൻ്റെ കാത്തിരിപ്പിന് ഇതിലും വലിയൊരു സമ്മാനം കിട്ടാനില്ല.”
ഞാൻ അവരെ വാരിയെടുത്ത് ആ വലിയ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി. ഒരു മന്ത്രിയോടുള്ള യാതൊരു ബഹുമാനവും ഞാൻ അവിടെ കാണിച്ചില്ല.

അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നെ, തികഞ്ഞ മൃഗീയതയോടെയാണ് ഞാൻ അവരെ നേരിട്ടത്. എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ വലിപ്പവും ഭാരവും ഞാൻ അവരിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും അമർത്തി. എൻ്റെ ഓരോ ചലനങ്ങൾക്കും അവർ ആർത്തിയോടെ പ്രതികരിച്ചു.

“ആഹ്… അതെ… എന്നെ കൊല്ല് കിംഗ്…” അവർ വേദനയും സുഖവും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അലറി.

പുറത്ത് സുരക്ഷാ ഉദ്യോഗസ്ഥർ കാവൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ വലിയ മന്ത്രിമന്ദിരത്തിൻ്റെ ഉള്ളറകളിൽ ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ യുദ്ധം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അവരുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് എൻ്റെ അധരങ്ങൾ അവരുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി. എൻ്റെ കരുത്ത് അവർ പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊണ്ടു. അവരുടെ നഖങ്ങൾ എൻ്റെ പുറത്ത് ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു. എൻ്റെ ഓരോ പ്രഹരങ്ങളിലും ആ വലിയ കട്ടിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

പകൽ മുഴുവൻ മറ്റുള്ളവരെ ഭരിക്കുന്ന ആ അധികാരത്തിൻ്റെ റാണി, എൻ്റെ കിടക്കയിൽ തൻ്റെ സകല അധികാരങ്ങളും അടിയറവ് വെച്ച് ഒരു സാധാരണ പെണ്ണായി യാചിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ പല പൊസിഷനുകളിലായി അവരെ പരീക്ഷിച്ചു. എൻ്റെ വലിപ്പം അവരുടെ ശരീരത്തെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവർ പലതവണ സ്വർഗ്ഗം കണ്ടു. വിയർപ്പിൽ കുളിച്ച്, ശ്വാസം കിട്ടാതെ അവർ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീഴുമ്പോഴും എൻ്റെ ഉള്ളിലെ കാമം അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവരെ കീഴടക്കി.

മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ആ കൊടുങ്കാറ്റിനൊടുവിൽ, ഒട്ടും അനങ്ങാൻ പോലുമാകാതെ മന്ത്രി രാജലക്ഷ്മി എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നുവീണു. ആ എ.സി മുറിയിലും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചിരുന്നു. എൻ്റെ സിരകളിൽ രക്തം തിളച്ചുമറിയുകയായിരുന്നു. ഒരു സംസ്ഥാനത്തിൻ്റെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രത്തിൽ എൻ്റെ പുരുഷത്വം അതിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ കൊടി നാട്ടിയിരിക്കുന്നു!

പുലർച്ചെ നാലുമണി. തിരുവനന്തപുരത്തെ നഗരം ഉണർന്നു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. മന്ത്രി രാജലക്ഷ്മി കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് പുതപ്പ് കൊണ്ട് തൻ്റെ നഗ്നത മറച്ചു. അവരുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലെ കണ്ട ആ ക്ഷീണമോ ടെൻഷനോ ഇല്ലായിരുന്നു. പകരം, വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയും പ്രസരിപ്പും.

വർഷങ്ങളായി അടക്കിപ്പിടിച്ച അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിച്ചതിൻ്റെ ആശ്വാസം.

അവർ എഴുന്നേറ്റ് തൻ്റെ മേശയുടെ ഡ്രോയർ തുറന്നു. അതിൽ നിന്ന് വലിയൊരു കവർ എടുത്ത് എൻ്റെ കയ്യിൽ വെച്ചുതന്നു. ഞാൻ അത് തുറന്നു നോക്കി. മുഴുവൻ പുതിയ അഞ്ഞൂറിൻ്റെ നോട്ടുകൾ. എത്രയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. കുറഞ്ഞത് പത്ത് ലക്ഷം രൂപയെങ്കിലും വരും!

“ഇത് നിനക്കുള്ള എൻ്റെ പാരിതോഷികമാണ് കിംഗ്,” അവർ എൻ്റെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “പണം മാത്രമല്ല. ഈ കേരളത്തിൽ നിനക്ക് എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും, അത് പോലീസിൻ്റെയോ ഗവൺമെൻ്റിൻ്റെയോ എന്ത് കാര്യമായാലും, എൻ്റെ ഈ പേഴ്സണൽ നമ്പറിലേക്ക് ഒരു കോൾ ചെയ്താൽ മതി. ഈ രാജലക്ഷ്മി അത് നടത്തിത്തന്നിരിക്കും. നീ എനിക്ക് തന്ന ഈ സുഖത്തിന് പകരം വെക്കാൻ ഈ അധികാരത്തിനോ പണത്തിനോ കഴിയില്ല.”
ഞാൻ ആ വലിയ തുക പോക്കറ്റിലാക്കി അവരെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. “നന്ദി മാഡം. കിംഗ്സ് ചേമ്പർ എപ്പോഴും മാഡത്തിനായി തുറന്നിരിക്കും.”
പുറത്ത് ആ ഇന്നോവ കാർ എന്നെ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മന്ത്രിമന്ദിരത്തിൻ്റെ പടവുകൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ കാലുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അവർക്കറിയില്ലല്ലോ, തങ്ങൾ കാവൽ നിൽക്കുന്ന ആ ഉരുക്കുവനിതയുടെ സകല അധികാരങ്ങളും എൻ്റെ കിടക്കയിലെ വിയർപ്പിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന കാര്യം!

കിംഗ്സ് ചേമ്പറിൻ്റെ പുതിയ നിയമങ്ങൾ
കാറിൽ തിരികെ കായംകുളത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ എൻ്റെ ഡയറിയിലെ താളുകൾ ഞാൻ വീണ്ടും മറിച്ചുനോക്കുകയായിരുന്നു. ഗീതാ മേനോൻ്റെ ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ശൂന്യനായിരുന്നു. നിവേദിത എന്നെ ബ്ലാക്ക്മെയിൽ ചെയ്തപ്പോൾ ഞാൻ ഭയന്നു. ദേവിക എന്നെ അധികാരമുപയോഗിച്ച് കീഴടക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ അടിമയായി.

പക്ഷേ ഇന്ന്, എൻ്റെ സ്വന്തം സാമ്രാജ്യമായ ‘കിംഗ്സ് ചേമ്പറിൽ’ ഞാൻ യഥാർത്ഥ രാജാവായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അരുന്ധതിയെപ്പോലെയുള്ള രാജകുമാരിമാരും, രാജലക്ഷ്മിയെപ്പോലെയുള്ള മന്ത്രിമാരുമാണ് ഇപ്പോൾ എൻ്റെ ക്ലയൻ്റുകൾ. എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് ആയുധം പണിതുയർത്തിയ ഈ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ഇനി ഞാൻ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് നിയമം. എന്നെത്തൊടാൻ ഇനി കേരളത്തിൽ ഒരു പോലീസിനോ രാഷ്ട്രീയക്കാരനോ കഴിയില്ല.

പോക്കറ്റിലെ ആ പത്ത് ലക്ഷം രൂപയുടെ കവർ എന്നെ വല്ലാതെ അഹങ്കാരിയാക്കി. എൻ്റെ ജിഗോള ജീവിതം അതിൻ്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇരുളടഞ്ഞ ഇടവഴികളിൽ നിന്ന് ഭരണസിരാകേന്ദ്രങ്ങളിലെ ശീതീകരിച്ച മുറികളിലേക്കുള്ള ഈ യാത്ര വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയാണ്. ഇനി എൻ്റെ മുന്നിലേക്ക് വരാനിരിക്കുന്നത് ആരൊക്കെയാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ, കായംകുളം കിംഗ് തൻ്റെ സിംഹാസനത്തിൽ വളരെ സുരക്ഷിതനാണ്.

(തുടരും)