പുറത്ത് വെയിൽ മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ സ്വർണ്ണനൂലുകൾ നെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ധ്വനിയുടെ മുറിക്കുള്ളിൽ നിഴലുകൾ പെയ്യിച്ച ഒരു മങ്ങിയ നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നു.

കലണ്ടറിലെ ഈ തീയതി അവൾക്ക് വെറുമൊരു അക്കമല്ല; ഹൃദയത്തിൽ പണ്ടേ മുറിവേറ്റ ഒരോർമ്മയുടെ അടയാളമാണ്. കഴിഞ്ഞ നാല് വർഷങ്ങളായി ഈ ദിവസം അവൾ പുറംലോകത്തിന് അവധി നൽകി തന്റെ ഓർമ്മകളുടെ തടവറയിലാകാറാണ് പതിവ്. കുഞ്ഞമ്മയുടെ ഓർമ്മ ദിവസം.

​പുലർച്ചെ അമ്പലമുറ്റത്തെ തുളസിക്കതിരിന്റെ ഗന്ധവും തൊഴുതു മടങ്ങിയപ്പോൾ കിട്ടിയ ആത്മീയമായ ശാന്തതയും ഉണ്ടെങ്കിലും, നെഞ്ചിന്റെ ഒരു കോണിൽ എന്തോ ഒന്ന് വിങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ താര അവിടെയില്ല.

അവൾ ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകണം. താരയുടെ സാമീപ്യം ഒരു തണൽ പോലെ എപ്പോഴുമുണ്ടാകാറുള്ളതാണ്, എന്നാൽ ഇന്ന് ആ തരിശു മുറിയിൽ അവളുടെ അഭാവം ധ്വനിയുടെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ആഴം കൂട്ടി.

​ജനാലയ്ക്കൽ ചാരിയിരുന്ന് പുറത്തെ നീലാകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ നോട്ടം ശൂന്യമായിരുന്നു. കാറ്റ് അവളോട് എന്തോ മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ. മനസ്സ് കാലത്തിന്റെ നൂലുകൾ പിന്നിലേക്ക് ചുരുട്ടി, നാല് വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം കുഞ്ഞമ്മയുടെ സ്നേഹവാത്സല്യങ്ങൾ പൂത്തുനിന്ന ആ പഴയ ഉമ്മറത്തേക്ക് പാറിപ്പോയി.

കാലം അവളുടെ 18 വയസ്സിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവെയെല്ലാം കവർന്നെടുത്ത് ഒരു ശൂന്യതയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. അച്ഛനും അമ്മയും അനിയനും നിഴലുകളായി മാറിയ ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം, അവളുടെ ലോകം ഒരു ചെറിയ മുറിയിലേക്കും അവിടെ വിരിഞ്ഞ ഒരു വലിയ സ്നേഹത്തിലേക്കും ചുരുങ്ങി. അതായിരുന്നു കുഞ്ഞമ്മ— തകർന്നടിഞ്ഞ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് അണയാതെ നിന്ന കെടാവിളക്ക്.

​സ്വന്തം യൗവനവും സ്വപ്നങ്ങളും അവൾക്കായി ഹോമിക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരിക്കൽ പോലും ആത്മനൊമ്പരത്തിന്റെ നിഴൽ വീണില്ല. ഒരു മരുഭൂമിയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി പെയ്ത മഴപോലെ കുഞ്ഞമ്മ അവളുടെ വരൾച്ചകളെ നനച്ചു. അർദ്ധരാത്രിയിൽ അനാഥത്വത്തിന്റെ തണുപ്പിൽ വിറങ്ങലിക്കുമ്പോൾ, പുതച്ചിരുന്ന ആ കൈകൾക്ക് അമ്മയുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു. ആ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ താളത്തിലായിരുന്നു പിന്നീടവൾ ജീവിതത്തിന്റെ പൊരുൾ തിരഞ്ഞത്.

​കൗമാരത്തിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ലോകം കുഞ്ഞമ്മയുടെ മടിത്തട്ടായിരുന്നു. വാക്കുകൾ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു ആത്മബന്ധം അവർക്കിടയിൽ വളർന്നു. കണ്ണിലെ ഒരു ചെറിയ വാട്ടം പോലും ആ മനസ്സിൽ വലിയൊരു കടലായി അലയടിക്കുമായിരുന്നു.

കരിഞ്ഞുപോകുമായിരുന്ന ഒരു മൊട്ടിനെ, തന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾ കൊണ്ട് കുഞ്ഞമ്മ ഒരു പൂവാക്കി മാറ്റി. ഞാൻ ഇന്ന് കാണുന്ന ഈ കരുത്തും സൗന്ദര്യവും സത്യത്തിൽ കുഞ്ഞമ്മ എന്റെ ആത്മാവിൽ കോറിയിട്ട ചിത്രങ്ങളാണ്. പുറംലോകത്തിന്റെ ആരവങ്ങളേക്കാൾ, കുഞ്ഞമ്മയുടെ ശാന്തമായ ആ സാമീപ്യമായിരുന്നു അവളെ ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച ഏക ലഹരി.”

 

ധ്വനി കണ്ണാടിയിലെ ആ രൂപം എന്നെത്തന്നെ പലപ്പോഴും അമ്പരപ്പിച്ചു കളയുമായിരുന്നു.

എന്റെ 18 വയസ്സ്, എന്നിലെ പെൺകുട്ടിയെ പുറന്തള്ളിക്കൊണ്ട് ഒരു യുവതിയുടെ സർവ്വ ലാവണ്യത്തോടും കൂടി എന്നിൽ പൂർണ്ണത പ്രാപിച്ച കാലം. കുളികഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മാറാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ കണ്ണാടിയിൽ തെളിയുന്നത് പ്രകൃതിയുടെ ഏതോ ഒരു സുന്ദര ശില്പമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിപ്പോകുമായിരുന്നു.

​എന്റെ കൗമാരം തുടുപ്പേകിയ മാറിടങ്ങൾ ആ പ്രായത്തിൽ അവയുടെ പരകോടിയിലെത്തിയിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളുടെ അതിരുകൾ ഭേദിക്കാൻ വെമ്പുന്നതുപോലെ, പുഷ്ടിയോടെയും ദൃഢതയോടെയും നിലകൊള്ളുന്ന അവയുടെ ആ വശ്യത എന്നെത്തന്നെ ഒരു ലഹരിയായി ആവരണം ചെയ്തു.

എന്റെ ഓരോ ശ്വാസതാളത്തിനൊപ്പവും ആ ഉടൽവടിവുകളിൽ സംഭവിക്കുന്ന ചലനങ്ങൾ എന്നിൽ അദൃശ്യമായൊരു ആത്മവിശ്വാസം നിറച്ചു. കുഞ്ഞമ്മ എന്റെ മുടി വകഞ്ഞുമാറ്റി തോളിൽ കൈവെച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ, കുഞ്ഞമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന ആ പ്രശംസ എന്റെ മാറ്റങ്ങൾക്കുള്ള അംഗീകാരമായിരുന്നു.

​താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്തോറും വടിവൊത്ത എന്റെ അരക്കെട്ടിന് താഴെ, നിതംബങ്ങൾ അവയുടെ പൂർണ്ണമായ അഴകിലേക്ക് വിടർന്നിരുന്നു. ഒരു സുന്ദരമായ ശില്പത്തിന് ആധാരശിലയെന്നോണം, ദൃഢവും മാംസളവുമായ ആ ഭാഗം എന്റെ നടത്തത്തിന് ഒരു രാജകീയമായ ഒഴുക്ക് നൽകി.

ഞാൻ നടക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ സംഭവിക്കുന്ന ആ താളാത്മകമായ ചലനങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് പ്രസരിപ്പിക്കുന്ന ആ ലാവണ്യം—അതൊരു വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു.

​എന്റെ ഓരോ അംഗങ്ങളിലും ഒരു വിരിഞ്ഞ പൂവിന്റെ പൂർണ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു. വിടർന്ന മാറിടങ്ങളും, ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും, അതിന് താഴെ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന നിതംബഭംഗിയും ചേർന്ന് എന്നെ ഒരു പൂർണ്ണസ്ത്രീയാക്കി മാറ്റി.

കുഞ്ഞമ്മയുടെ സാമീപ്യത്തിൽ ഞാൻ അറിഞ്ഞ ആ ലഹരി, വാസ്തവത്തിൽ എന്നിലെ ഈ വശ്യതയെ ഞാൻ തന്നെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയതിന്റെ കൂടി ഫലമായിരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ ഉടലിൽ തട്ടി നിൽക്കുമ്പോഴും, കുഞ്ഞമ്മയുടെ സ്നേഹത്തണലിൽ ഞാൻ സുരക്ഷിതയായി ആ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.”

കൗമാര വയസ്സിന്റെ തുടിപ്പിൽ, ഉടൽഭംഗിയിൽ അവൾ അഭിമാനം കൊണ്ടിരുന്ന ആ കാലത്താണ് ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ നിഴൽ അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വീണത്.
​”അന്ന് ഉച്ചവെയിലിന് ഒരു വല്ലാത്ത ചൂടായിരുന്നു. കുഞ്ഞമ്മ ഒരു മരണവീട്ടിൽ പോയതുകൊണ്ട് ഞാൻ വീട്ടിൽ തനിച്ചായിരുന്നു.

അകന്ന ബന്ധുവായ അയാൾ അവിചാരിതമായാണ് വീട്ടിലെത്തിയത്. എന്റെ വകയിലുള്ള ഒരു അമ്മാവൻ—എപ്പോഴും സ്നേഹം നടിച്ചു മാത്രം സംസാരിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ. മുറ്റത്തെ മാവിൻചുവട്ടിൽ നിന്നിരുന്ന എന്നെ അയാൾ നോക്കിയത് ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിലായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ ഉടലിലൂടെ ഇഴയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി.

​ദാഹിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാണ് അയാൾ അകത്തേക്ക് വന്നത്. വെള്ളം കൊടുക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ നിമിഷം, ഒരു കാട്ടുമാക്കാനെപ്പോലെ അയാൾ എന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. എന്റെ വളർന്നു വിടർന്ന മാറിടങ്ങളെ അയാളുടെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അയാൾ ബലമായി അമർത്തി.

ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി, ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം പോലും നിലച്ചു. 18 വയസ്സിന്റെ ആവേശം പേറുന്ന എന്റെ ഉടലിനെ അയാൾ തന്റെ ബലമായ കൈകൾക്കിടയിൽ ചതയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.

​ഞാൻ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് കുതറാൻ നോക്കി. ‘അമ്മാവാ… വിടൂ…’ എന്ന് നിലവിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അയാളുടെ ഒരു കൈ എന്റെ വായ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അയാളുടെ പരുക്കൻ നിശ്വാസം എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ എന്റെ മാറിടങ്ങളിലേക്കും വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങളിലേക്കും അയാളുടെ കൈകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, കൗമാരത്തിന്റെ ആ പക്വതയില്ലാത്ത മനസ്സ് ഭയന്നു വിറച്ചു.

​എന്റെ ഉടലിന്റെ ലാവണ്യം ഇത്രത്തോളം ഒരു ശാപമായി എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല. കുഞ്ഞമ്മ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കിനിന്നിരുന്ന എന്റെ മാറിടങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ കൈകളിൽ പിടയുകയാണ്. എന്റെ എതിർപ്പുകൾ അയാളുടെ വന്യമായ കരുത്തിന് മുന്നിൽ തോറ്റുപോവുകയായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ തളർന്നുപോയി… ആ ശ്വാസം മുട്ടലിൽ, ആ ബലപ്രയോഗത്തിൽ എന്റെ പവിത്രമായ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം ഉടഞ്ഞുപോകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.”

മുകൾക്കുപ്പായം പിച്ചിച്ചീന്തി, എന്റെ പാതി നഗ്നമായ ഉടലിനെ അയാൾ തന്റെ ബലമുള്ള കൈകൾക്കിടയിൽ അമർത്തുമ്പോൾ അയാളുടെ വന്യമായ ആഗ്രഹം ഒരു ഭീഷണിയായി പുറത്തുവന്നു. ‘ആരും അറിയില്ല ധ്വനീ… നീ സഹകരിച്ചാൽ നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ഞാൻ തരാം’ എന്ന് എന്റെ കാതുകളിൽ അയാൾ മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകളിൽ ലൈംഗികമായ ഒരുതരം വെറി പടർന്നിരുന്നു.

​അയാളുടെ പരുക്കൻ കൈകൾ എന്റെ മാറിടങ്ങളിൽ നിന്നും താഴേക്ക്, ഇടുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിലൂടെ എന്റെ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. ‘എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? നീ ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ പെണ്ണായില്ലേ…’

എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ എന്നെ ബലമായി കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ ലൈംഗിക വൈകൃതത്തിന് ഞാൻ വഴങ്ങണമെന്നും, തന്റെ ഇച്ഛകൾക്ക് തടസ്സം നിൽക്കരുതെന്നും അയാൾ ആജ്ഞാപിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ തളർന്ന ശരീരത്തെ അയാൾ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.

​18 വയസ്സിലെ എന്റെ ഈ ഉടൽഭംഗി ഇത്രയേറെ വന്യമായ ചിന്തകൾ ഒരാളിൽ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. ഒരു ദൈവത്തെയെന്നോണം കണ്ടിരുന്ന ഒരാളിൽ നിന്ന് ലൈംഗിക ബന്ധത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ആ നിർബന്ധവും ബലപ്രയോഗവും ഉണ്ടായപ്പോൾ,

എന്റെ ആത്മാവ് മരവിച്ചുപോയി. ആ നിമിഷം അയാളുടെ ഭാര്യയുടെ വരവ് നടന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ കൗമാരം അവിടെ നിശബ്ദമായി കൊലചെയ്യപ്പെടുമായിരുന്നു.”

​ആ ഓർമ്മകളിൽ ധ്വനി ഒന്ന് വിറച്ചു. ഇന്നും ആ സ്പർശനം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു നീറ്റലായി ബാക്കിയുണ്ട്. ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം കുഞ്ഞമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുപാട് കരഞ്ഞത് അവൾ ഓർത്തു. അന്ന് മുതലാണ് പുറംലോകത്തെ അവൾ ഭയന്നു തുടങ്ങിയത്. പിന്നീട് ജോലിസ്ഥലത്ത് വെച്ച് താരയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് വരെ ആ ഭയം അവളുടെ നിഴലായി ഉണ്ടായിരുന്നു.

വൈകുന്നേരത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ധ്വനി ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നത്. കൈയ്യിൽ കരുതിയ ഓഫീസ്‌ ബാഗുമായി തളർച്ചയോടെ കടന്നുവന്ന താര, ധ്വനിയുടെ മുഖത്തെ ആ വാട്ടം കണ്ടതും നിശ്ചലയായി.

മറ്റാരേക്കാളും ധ്വനിയുടെ മനസ്സിനെ വായിക്കാൻ താരയ്ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു.
​”നീ ഇന്നും ആ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരിക്കുകയാണോ ധ്വനീ?” താര ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് അവളുടെ അരികിലിരുന്നു.

​താരയുടെ ആ സാമീപ്യം ധ്വനിക്ക് നൽകിയത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. കുഞ്ഞമ്മയുടെ വേർപാടിന് ശേഷം തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ദൈവം അയച്ച മറ്റൊരു കാവലാളാണ് താരയെന്ന് അവൾക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ജോലിസ്ഥലത്തെ ആ മടുപ്പിക്കുന്ന തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് പരിചയപ്പെട്ട ഈ സുഹൃത്താണ്, അമ്മാവൻ ഏൽപ്പിച്ച ആ കറുത്ത മുറിവുകളെക്കുറിച്ച് ആദ്യമായി ധ്വനിയിൽ നിന്ന് കേട്ടത്.
​”താരേ…

ഇന്നും ആ വസ്ത്രം കീറുന്ന ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. കുഞ്ഞമ്മ പോയതോടെ ആ ഭയം എന്നെ വീണ്ടും വിഴുങ്ങുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. പക്ഷേ നീ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ…” ധ്വനിയുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു.

​താര അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “ആ ഓർമ്മകളെ നീ നിന്റെ കരുത്താക്കണം ധ്വനീ. നിന്റെ ഈ അഴകും നിന്റെ ഈ ഉടലും നിന്റെ ആത്മവിശ്വാസമാകണമെന്ന് കുഞ്ഞമ്മ പറഞ്ഞത് എത്ര ശരിയാണ്! ഒരു വേട്ടക്കാരനും നിന്റെ ആത്മാവിനെ തൊടാൻ കഴിയില്ല.”

​താരയുടെ വിരലുകൾ ധ്വനിയുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെ തലോടി. കുഞ്ഞമ്മയുടെ അഭാവത്തിൽ ധ്വനിയുടെ ഈ മനോഹരമായ വളർച്ചയെയും, അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ താരയാണ്. പണ്ട് കുഞ്ഞമ്മ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ധ്വനിയുടെ ഉടൽഭംഗിയെ പുകഴ്ത്തിയിരുന്നതുപോലെ, ഇന്ന് താരയും അവളെ ഒരു സുന്ദരമായ കവിതയായി കാണുന്നു.

​രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, കുഞ്ഞമ്മയുടെ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രാർത്ഥനയോടെ നിൽക്കുമ്പോൾ ധ്വനിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു—തന്റെ സൗന്ദര്യം ഒരു ശാപമല്ല, മറിച്ച് അത് തന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. താരയെന്ന സുഹൃത്തിന്റെ കരുതലിൽ, കുഞ്ഞമ്മ ബാക്കിവെച്ചുപോയ ആ സ്നേഹം ധ്വനിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്നും പൂത്തുനിൽക്കുന്നു.

 

ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആവേശമാണ്. താരയുടെ കൈപിടിച്ച് ആ പച്ചപ്പിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങുകയായി. രണ്ടു ദിവസത്തെ ആ ഗ്രാമവാസം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുമ്പോൾ അവൾ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായി മാറിയിട്ടുണ്ടാകും.

​താരയുടെ വീട്ടിലെത്തിയാൽ ധ്വനി ആ പഴയ 18 വയസ്സുകാരിയായി മാറും. താരയുടെ അമ്മയ്ക്ക് ധ്വനി മറ്റൊരു മകൾ തന്നെയായിരുന്നു. കുഞ്ഞമ്മയുടെ വേർപാടിന് ശേഷം മുറിഞ്ഞുപോയ ആ മാതൃവാത്സല്യം അവൾ വീണ്ടും ആ വീട്ടിൽ കണ്ടെത്തി.

താരയുടെ അച്ഛനും സഹോദരങ്ങൾക്കും ധ്വനി ആ കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗമായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ താരയുടെ അമ്മയോടൊപ്പം വിഭവങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുമ്പോഴും, വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഉമ്മറത്ത് എല്ലാവർക്കുമൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോഴും തന്റെ അനാഥത്വം പെയ്തൊഴിയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

​ഒരു ശനിയാഴ്ച രാത്രി, താരയുടെ വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ ബാൽക്കണിയിൽ നിലാവത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഇരുവരും. ഗ്രാമത്തിലെ ആ തണുത്ത കാറ്റ് ധ്വനിയുടെ ഉടലിനെ തഴുകി കടന്നുപോയി.

​”താരേ… നിന്റെ വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നാറുള്ളത് എന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട കുടുംബം എനിക്ക് തിരികെ കിട്ടിയെന്നാണ്. നിന്റെ അമ്മ എന്നെ നോക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ കുഞ്ഞമ്മ എന്റെ അരികിലുള്ളതുപോലെ തോന്നും.” ധ്വനി വികാരാധീനയായി പറഞ്ഞു.
​താര ധ്വനിയുടെ കൈകളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു.

“അമ്മയ്ക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ് ധ്വനീ. ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് നീ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു, ‘ധ്വനിയുടെ ആ ചിരി കാണുമ്പോൾ ഈ വീട് കൂടുതൽ വെളിച്ചമുള്ളതായി തോന്നുന്നു’ എന്ന്. നിന്റെ സൗന്ദര്യത്തേക്കാൾ നിന്റെ ആ മനസ്സാണ് അവർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായത്.”

​താരയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. കൗമാരത്തിലെ ആ കറുത്ത ഓർമ്മകൾ ഈ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ അവളെ വേട്ടയാടാറില്ല. കാരണം, ഇവിടെയുള്ളവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്നത് സ്നേഹം മാത്രമാണ്. താൻ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചോ, തന്റെ ഉടലിന്റെ വശ്യതയെക്കുറിച്ചോ ഉള്ള ആകുലതകളില്ലാതെ അവൾ അവിടെ സ്വതന്ത്രയായി.

​രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് തിരികെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, താരയുടെ അമ്മ പൊതിഞ്ഞു നൽകുന്ന വിഭവങ്ങളേക്കാൾ ധ്വനിയുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് ആ കുടുംബം നൽകിയ കരുതലാണ്. കുഞ്ഞമ്മ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, തന്റെ സൗന്ദര്യവും കരുത്തും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ കാണിക്കാൻ ഈ വാരാന്ത്യങ്ങൾ അവളെ പ്രാപ്തയാക്കി.

 

ശനിയാഴ്ച ഉച്ച കഴിഞ്ഞ്, വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് താരയും ധ്വനിയും ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ഒരു ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്. ഹെൽമറ്റ് ഊരി മാറ്റിക്കൊണ്ട് തരുൺ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി വന്നു.

​”ടാ തരുൺ… നീ എപ്പോഴാ ഇറങ്ങിയത്?” താര ആവേശത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
​”ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് നേരെ വിട്ടു ചേച്ചി,” ബാഗ് തിണ്ണയിലേക്ക് വെച്ച് തരുൺ ഒന്ന് ആശ്വസിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ് അവന്റെ നോട്ടം താരയുടെ അരികിലിരുന്ന ധ്വനിയിൽ തറഞ്ഞത്. അമ്മയും ചേച്ചിയും ഫോണിലൂടെ ഒരുപാട് പുകഴ്ത്തി പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ‘ധ്വനി ചേച്ചി’ തന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നു.

​”ഇതാണോ ചേച്ചി പറഞ്ഞ ധ്വനി ചേച്ചി?” തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കൗതുകം തിളങ്ങി.
​ധ്വനി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. “അതെ, ഞാൻ തന്നെ. തരുണിനെക്കുറിച്ച് താര ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പറയാറുണ്ട്. എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠനം എങ്ങനെ പോകുന്നു?”
​തരുൺ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അരികിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

“പഠനം അങ്ങനെ പോകുന്നു ചേച്ചി… പക്ഷേ വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ ചേച്ചിയെ കാണുമെന്ന് വിചാരിച്ചില്ല. അമ്മയുടെയും ചേച്ചിയുടെയും സംസാരം കേട്ടാൽ തോന്നും ഈ വീട്ടിലെ മെയിൻ ആൾ ധ്വനി ചേച്ചിയാണെന്ന്! എനിക്ക് തരാത്ത സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റംസ് ഒക്കെ ചേച്ചിക്ക് കിട്ടുന്നുണ്ടെന്നാണല്ലോ കേട്ടത്.”

​ധ്വനി ഒന്ന് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “അതൊക്കെ നിന്റെ ചേച്ചിയുടെ ഓരോ തമാശകളല്ലേ തരുൺ. പക്ഷേ നിന്റെ അമ്മയുടെ സ്നേഹം… അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റില്ല. എനിക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞമ്മയെയാണ് ഓർമ്മ വരുന്നത്.”

തരുൺ അല്പം ഗൗരവത്തോടെ അവളെ നോക്കി. “ചേച്ചി, ചേച്ചിക്ക് ഈ വീട് സ്വന്തം വീട് തന്നെയാണ്. ഹോസ്റ്റലിലെ ആ വിരസമായ ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ ഞാൻ ആലോചിക്കാറുണ്ട്, വീട്ടിൽ ചേച്ചിയും അമ്മയും ചേച്ചിയുമൊക്കെ കൂടി നല്ല അടയും ചായയും ഒക്കെ കഴിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്ന്. അടുത്ത തവണ വരുമ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി വെക്കണം കേട്ടോ!”

​”പിന്നെന്താ! തരുൺ വരുന്ന ദിവസം പറഞ്ഞാൽ മതി, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി തരാം,” ധ്വനി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
​താര ഇവരുടെ സംസാരം കേട്ട് ചിരിച്ചു. “ടാ, നീ പോയി കുളിച്ചു വാ. ധ്വനിയും ഞാനും കൂടി കുറച്ച് പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ വന്നത് നന്നായി, ഞങ്ങൾക്ക് ബോറടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.”

​തരുൺ അകത്തേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഒരിക്കൽ കൂടി ധ്വനിയെ നോക്കി. “ധ്വനി ചേച്ചി… ചേച്ചി ശരിക്കും ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ സുന്ദരിയാണല്ലോ! ചേച്ചി വന്നതിൽ ഈ വീടിന് ഒരു ലുക്ക് വന്നിട്ടുണ്ട്.”

​ഒരു അനിയന്റെ കുസൃതിയോടെയുള്ള ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി ഒന്ന് നാണിച്ചു. കുറെ കാലത്തിന് ശേഷം തന്റെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഒരാൾ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് പരിഭ്രമം തോന്നിയില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം സന്തോഷമാണ് തോന്നിയത്. തരുണിന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ സംസാരം അവളിലെ ആത്മവിശ്വാസം ഒന്നുകൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

അന്ന് വൈകുന്നേരം, ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ അവർ മൂവരും ഒന്നിച്ചിരുന്നു. തരുൺ തന്റെ കോളേജ് വിശേഷങ്ങൾ ഓരോന്നായി പങ്കുവെച്ചു. അവന്റെ തമാശകൾ കേട്ട് ധ്വനി മനസ്സുതുറന്ന് ചിരിച്ചു. കുറെ കാലത്തിന് ശേഷമാണ് അവൾ ഇത്രത്തോളം ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നത്.

​ധ്വനിയുടെ ആ ചിരിയും പ്രസരിപ്പും കണ്ടപ്പോൾ താരയ്ക്കും സമാധാനമായി. തന്റെ കുടുംബം ധ്വനിയെ എത്രത്തോളം സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
​ഇനി തരുണും ധ്വനിയും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം കുറച്ചുകൂടി ആഴത്തിലാകുന്ന ഒരു സന്ദർഭം നമുക്ക് നോക്കാം:

​പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, ധ്വനി പൂമുഖത്ത് ഒരു പുസ്തകവുമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് തരുൺ അങ്ങോട്ട് വന്നത്.

​”ചേച്ചി ഇത്ര ഗൗരവമുള്ള പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ വായിക്കുമോ?” അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​”വായിക്കും… വായന എനിക്ക് പണ്ടേ ഇഷ്ടമാ,” ധ്വനി പുസ്തകം മടക്കി വെച്ചു. “തരുണിന് വായനയൊന്നുമില്ലേ?”

​”എനിക്ക് ഈ വായനയൊന്നും അത്ര പറ്റിയ പണിയല്ല ചേച്ചി. എനിക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാനും കറങ്ങി നടക്കാനുമാണ് ഇഷ്ടം. ചേച്ചിക്ക് ഈ ഗ്രാമം മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് കാണണോ? എന്റെ ബൈക്കിന്റെ പിന്നിൽ ഇരുന്നാൽ മതി, ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം.”

​ധ്വനി ഒന്ന് മടിച്ചു. “താരയോട് ചോദിക്കണ്ടേ?”

​”ചേച്ചി എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ചേച്ചിയല്ലേ ഈ വീടിന്റെ ഐശ്വര്യം എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞത്. നമുക്ക് ആ പുഴയോരം വരെ ഒന്ന് പോയി വരാം. ചേച്ചി റെഡിയാണോ?” തരുണിന്റെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും ആത്മവിശ്വാസവും ധ്വനിക്ക് നിരസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
​”ശരി, നമുക്ക് പോകാം.” ധ്വനി എഴുന്നേറ്റു.

​തരുണിന്റെ ബൈക്കിന് പിന്നിൽ ഇരുന്ന്, ഗ്രാമത്തിലെ ആ തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് പോകുമ്പോൾ ധ്വനി തന്റെ കൗമാരത്തിലെ മറ്റൊരു വശം തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. ഒരു അനിയനെപ്പോലെയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു നല്ല സുഹൃത്തിനെപ്പോലെയോ തരുൺ അവളെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നു.

തന്റെ രൂപത്തെക്കുറിച്ചോ വസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചോ ഉള്ള ആകുലതകളില്ലാതെ, പ്രകൃതിയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ യാത്ര തുടർന്നു.

​പുഴയോരത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ തരുൺ ചോദിച്ചു, “ചേച്ചി… ചേച്ചി എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരാൾ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഗൗരവക്കാരിയാകുന്നത്? ചേച്ചിക്ക് നല്ലോണം ചിരിച്ചുകൂടെ?”

​തരുണിന്റെ ആ ചോദ്യം ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ സ്പർശിച്ചു. അവൾ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഇനി ഞാൻ നന്നായി ചിരിക്കാം തരുൺ… നീ അത് ചോദിച്ചത് തന്നെ എനിക്ക് വലിയൊരു കാര്യമായി.”

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മടങ്ങിയെങ്കിലും തരുണിന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ആ വീട്ടുമുറ്റത്തെ മരച്ചുവട്ടിലായിരുന്നു. ധ്വനി അയക്കുന്ന ഓരോ മെസ്സേജും അവൻ ആവർത്തിച്ചു വായിക്കും. അവൾ “ടാ തരുൺ…” എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോൾ ആദ്യമൊക്കെ ഒരു ആങ്ങളയുടെ സന്തോഷമാണ് തോന്നിയതെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ ആ വിളികേൾക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ മിടിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.

​അതൊരു പെട്ടെന്നുണ്ടായ പ്രണയമായിരുന്നില്ല. പകരം, പതുക്കെപ്പതുക്കെ പടരുന്ന ഒരു വള്ളിച്ചെടി പോലെയായിരുന്നു അത്. ധ്വനിയുടെ രൂപത്തേക്കാൾ ഉപരി, അവളുടെ പക്വതയും അവൾ സംസാരിക്കുന്ന രീതിയും അവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. തന്നേക്കാൾ നാലഞ്ചു വയസ്സ് പ്രായക്കൂടുതൽ അവൾക്കുണ്ടെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവന്റെ യുക്തി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മനസ്സ് അത് കേൾക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

​ഒരിക്കൽ ധ്വനി അവന് ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചുകൊടുത്തു. സാരിയുടുത്ത്, മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന, മുഖത്ത് നല്ലൊരു പുഞ്ചിരിയുള്ള ഒരു ചിത്രം. കൂടെ ഒരു മെസ്സേജും: “തരുൺ, ഈ സാരി നിന്റെ ചേച്ചി എനിക്ക് പ്രസന്റ് ചെയ്തതാ… എങ്ങനെയുണ്ട്?”
​തരുൺ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി ഒരുപാട് നേരം ഇരുന്നുപോയി.

അവളുടെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. മറുപടിയായി “നന്നായിട്ടുണ്ട് ചേച്ചി” എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തെങ്കിലും, ‘ചേച്ചി’ എന്ന വാക്ക് വെട്ടിക്കളയാൻ അവന്റെ വിരലുകൾ തുടിച്ചു. ഒടുവിൽ “വളരെ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്” എന്ന് മാത്രം അവൻ അയച്ചു.

​ഹോസ്റ്റലിലെ കൂട്ടുകാർ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ തരുൺ ഒഴിഞ്ഞുമാറി നിൽക്കും. അവന്റെ മനസ്സിൽ ധ്വനിയുടെ ആ ശാന്തമായ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ വികാരം പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ തന്റെ ചേച്ചിയുമായുള്ള അവളുടെ സൗഹൃദത്തെ അത് ബാധിക്കുമോ എന്നും, ധ്വനി തന്നെ എങ്ങനെ കാണുമെന്നും ഓർക്കുമ്പോൾ അവൻ ഭയന്നു.

​തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ആ അമിതമായ സ്നേഹം ഒരു ആങ്ങളയോടുള്ളതാണെന്ന് അവന് ഉറപ്പാണ്. ആ ഉറപ്പ് തന്നെയാണ് അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വേദനയും. എങ്കിലും, ആ വികാരം ഉള്ളിലൊതുക്കി അവളോടുള്ള കരുതൽ അവൻ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പതുക്കെ പടരുന്ന ആ പ്രണയം ഒരു രഹസ്യമായി അവന്റെ ഉള്ളിൽ വളരുകയായിരുന്നു.

ആ ശനിയാഴ്ച താരയ്ക്ക് ഓഫീസിലെ അത്യാവശ്യമായ ചില ജോലികൾ തീർക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. വീക്കെൻഡ് ആയിട്ടുപോലും ലാപ്ടോപ്പിന് മുന്നിൽ നിന്ന് തലയുയർത്താൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

ഈ സമയത്താണ് ധ്വനി അവിടേക്ക് വരുന്നത്.

​താരയുടെ തിരക്ക് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനി പറഞ്ഞു, “താരേ, നീ നിന്റെ ജോലി തീർത്തോ. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം.”

​അപ്പോഴാണ് തരുൺ തന്റെ ബൈക്ക് കഴുകാനായി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയത്. അത് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ നേരെ മുറ്റത്തേക്ക് ചെന്നു.

​”തരുൺ, നമുക്കൊന്ന് സിനിമയ്ക്ക് പോയാലോ? നിന്റെ ചേച്ചിക്ക് ഇന്ന് വല്ലാത്ത തിരക്കാണ്,” ധ്വനി ചോദിച്ചു.

​തരുൺ ആവേശത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ തയ്യാറായി അവൻ തന്റെ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ധ്വനി അവന്റെ പിന്നിൽ കയറിയിരുന്നു. യാത്രയിലുടനീളം അവൾ അവനോട് വളരെ കാര്യമായി സംസാരിക്കുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സ്നേഹത്തോടെയുള്ള സംസാരം: യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ധ്വനി തരുണിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് ഓരോ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. “തരുൺ, നിനക്ക് എന്താ ഇഷ്ടം?”, “നിന്റെ പഠനം എങ്ങനെ പോകുന്നു?” എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒരു അനുജനോടുള്ള അമിതമായ വാത്സല്യം അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

​ചെറിയ തമാശകൾ: ഇടയ്ക്ക് ബൈക്ക് സ്പീഡ് കൂട്ടുമ്പോൾ, “എടാ പതുക്കെ പോടാ, എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അവനെ കളിയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​സിനിമ ഹാളിൽ: തിയേറ്ററിൽ എത്തിയപ്പോഴും തരുണിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട സ്നാക്സും മറ്റും വാങ്ങി നൽകാൻ ധ്വനി ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്താണ് അവൾ അവനെ കാണുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ, അവന്റെ ഓരോ ഇഷ്ടങ്ങളും അവൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.

താരയുടെ തിരക്ക് കണ്ടാണ് ധ്വനി തരുണിനൊപ്പം സിനിമയ്ക്ക് പോകാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത്. ബൈക്ക് യാത്രയിലുടനീളം തരുണിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അല്പം പോലും അകലാതെയാണ് ധ്വനി ഇരുന്നത്. സാരിയുടെ തുമ്പ് കാറ്റിൽ പറക്കുന്നതിനൊപ്പം, അവൾ അവനോട് ചേർന്നിരിക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു മാന്ത്രികത പോലെ അവർക്കിടയിൽ ഒരു അടുപ്പം തോന്നിയിരുന്നു.

​ബൈക്ക് റോഡിലെ കുഴികളിൽ വീഴുമ്പോൾ, ധ്വനി അറിയാതെ തന്നെ കൂടുതൽ അമർന്നിരുന്നു. അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ ദേഹത്ത് തട്ടുന്നത് അവൻ അനുഭവിച്ചിരുന്നു. ബൈക്കിലെ ആ ഇരിപ്പിലും, അവൾ തരുണിന്റെ തോളിൽ തട്ടി, ഓരോ ചെറിയ കുസൃതികൾ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ മഴത്തുള്ളി അവരെ തൊട്ടു കടന്നു പോയപ്പോൾ, അവൾ “മഴ” എന്ന് കാതിൽ മെല്ലെ പറഞ്ഞ്, തല അവന്റ ചുമലിലേക്ക് ചേർത്തുവച്ചു.

​തിയേറ്ററിലെ ഇരുട്ടിൽ, സിനിമ തുടങ്ങുമ്പോഴേ ധ്വനി തരുണിന്റെ കൈ മെല്ലെ തന്റെ കയ്യിലാക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ വിരലുകളിൽ കോർത്തിട്ടിരുന്നു. ചില വികാരനിർഭരമായ സീനുകളിൽ അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ കൂടുതൽ അമർത്തി പിടിച്ചു.

സിനിമ കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുന്ന വഴിയിൽ ഒരു വിജനമായ സ്ഥലത്ത് തരുൺ ബൈക്ക് നിർത്തി. ചുറ്റും സന്ധ്യ മയങ്ങുന്ന ശാന്തത. ധ്വനി സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി.
​”എന്താ തരുൺ, ഇവിടെ നിർത്തിയത്?” അവൾ ചോദിച്ചു.

​തരുൺ ബൈക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു. ശ്വാസമൊന്ന് ആഞ്ഞു വലിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

​”ധ്വനി ചേച്ചി… എനിക്ക് ഇത് പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ. എല്ലാവരും പറയുന്നത് പോലെ നിങ്ങളെ ഒരു ചേച്ചിയായി കാണാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ഓരോ നിമിഷവും നിങ്ങളോടുള്ള എന്റെ ഇഷ്ടം കൂടിക്കൂടി വരികയാണ്. എനിക്ക് നിങ്ങളെ പ്രണയിക്കണം… എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം.”

​അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി ഒരു നിമിഷം തരിച്ചുപോയി. അവളുടെ ലോകം നിശ്ചലമായതുപോലെ. ഒരു സഹോദരനായി കണ്ടിരുന്നവന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ഇത്തരം വാക്കുകൾ അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെ നിന്നുപോയി. ചുറ്റുമുള്ള ലോകം നിശബ്ദമായതുപോലെ. അവൾ മെല്ലെ ബൈക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് ഒതുക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞെട്ടലും ഒപ്പം വലിയൊരു വേദനയും നിഴലിച്ചിരുന്നു.

​”തരുൺ…” അവൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു, അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. പക്ഷേ ആ പിടിയിൽ പഴയ വാത്സല്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു തിരിച്ചറിവ് നൽകാനുള്ള വ്യഗ്രതയായിരുന്നു.
​”നീ എന്താണ് ഈ പറയുന്നത് എന്ന് നിനക്ക് ബോധ്യമുണ്ടോ? നിനക്ക് വെറും ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സ്… എനിക്ക് മുപ്പതിനോട് അടുക്കുന്നു. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഈ പ്രായവ്യത്യാസം വെറുമൊരു കണക്കല്ല തരുൺ. നീ ജീവിതം കണ്ടു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ.”

​തരുൺ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവൾ തടഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
​”എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട എന്റെ ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്താണ് ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടത്. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വലിയ ശൂന്യത നികത്തിയത് നിന്റെ ഈ സാമീപ്യമാണ്. നിന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോഴും, നിന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ അനുഭവിച്ചത് ഒരു പെണ്ണിന് തന്റെ സഹോദരനോട് തോന്നുന്ന ആ വലിയ സുരക്ഷിതബോധമാണ്. നീ എന്റെ അനിയനാണ് തരുൺ… എന്റെ മാത്രം അനിയൻ.”

​അവൾ അവന്റെ കൈകളിൽ കുറച്ചുകൂടി മുറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു:
​”താരയോട് എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും മറച്ചുവെക്കാൻ പറ്റുമോ? നീ അവളുടെ ചോരയാണ്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കും. ഈ തോന്നൽ നിനക്ക് തോന്നിയ ഒരു നിമിഷത്തെ ബലഹീനതയാവാം. ഈ സിനിമയും, നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ചിലവഴിച്ച നേരവും നിന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ചത് തെറ്റായ വഴിക്കാണ്. പക്ഷേ എനിക്ക് നിന്നെ ആ കണ്ണുകളോടെ കാണാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല.”

​ധ്വനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് തരുൺ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയവും അവളുടെ ഉള്ളിലെ സഹോദരസ്നേഹവും തമ്മിലുള്ള ആ വലിയ പോരാട്ടം ആ സന്ധ്യാനേരത്തെ കൂടുതൽ ഭാരമുള്ളതാക്കി.

​”നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം തരുൺ… ഈ പറഞ്ഞത് ഇവിടെ തീരട്ടെ. താര ഇതൊന്നും അറിയരുത്. പഴയപോലെ എന്റെ അനിയനായി നീ കൂടെയുണ്ടാവണം. എനിക്കത് വേണം.”
ധ്വനിയുടെ വാക്കുകൾ ഒരു മതിൽ പോലെ അവർക്കിടയിൽ നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, തരുണിന്റെ ഉള്ളിൽ പടർന്ന തീ അണയ്ക്കാൻ അവയ്ക്ക് സാധിച്ചില്ല.

വീട്ടിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ ബൈക്കിന് പിന്നിൽ അവൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ, നേരത്തെ അനുഭവിച്ച ആ അടുപ്പം ഇപ്പോൾ അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും അവനിൽ പ്രണയമല്ല, ഒരുതരം തടയാനാവാത്ത ആവേശമാണ് നിറച്ചത്.

​അന്ന് പിരിഞ്ഞെങ്കിലും തരുൺ അവിടെ അവസാനിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. പിന്നീട് അങ്ങോട്ട്‌ ഫോണിലൂടെയും നേരിട്ടും അവൻ ധ്വനിയെ പിന്തുടർന്നു.

ചേച്ചി പറയുന്നത് പ്രായത്തെക്കുറിച്ചും ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചും മാത്രമാണ്. പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിൽ തോന്നുന്നത് അതൊന്നുമല്ല. എനിക്ക് നിങ്ങളെ പ്രണയിച്ചേ തീരൂ,” അവൻ മെസ്സേജുകളിലൂടെയും കോളുകളിലൂടെയും ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ആദ്യം ദേഷ്യപ്പെട്ടും പിന്നീട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയും അവൾ അവനെ അകറ്റാൻ നോക്കി. എന്നാൽ തരുണിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക കാന്തികശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്ത് അവനെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, ഒരു പുരുഷൻ എന്ന നിലയിൽ അവൻ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ആ തീവ്രമായ ആഗ്രഹം അവളെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഭയപ്പെടുത്തുകയും ഒപ്പം അസ്വസ്ഥയാക്കുകയും ചെയ്തു.

 

ധ്വനിയുടെ രൂപം, അവളുടെ സാരിയിലുള്ള ആ നിൽപ്പ്, അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങൾ—ഇതെല്ലാം തരുണിന്റെ മനസ്സിനെ അത്രമേൽ കീഴടക്കിയിരുന്നു. ഒരു സഹോദരി രൂപത്തിൽ നിന്ന് അവൾ അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ പെണ്ണായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.താരയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പോലും,

അവൾ കാണാതെ തരുൺ അയക്കുന്ന തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടങ്ങൾ ധ്വനിയെ തളർത്തി. താൻ എത്രത്തോളം അവനെ പ്രതിരോധിക്കുന്നുവോ, അത്രത്തോളം അവൻ അവളിലേക്ക് അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഒരു വശത്ത് ഉറ്റ സുഹൃത്തായ താര, മറുവശത്ത് തന്നെ ഒരു പ്രണയിനിയായി മാത്രം കാണുന്ന അവളുടെ അനിയൻ. ധ്വനി ഒരു വലിയ അഗ്നിപരീക്ഷയിലായിരുന്നു.

തരുണിന്റെ പെരുമാറ്റം ധ്വനിയെ വല്ലാതെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രാവെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ അവന്റെ കോളുകൾ വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഫോൺ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ നിരന്തരമായ മെസ്സേജുകൾ.

​ഓരോ തവണ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുമ്പോഴും താര കാണുമോ എന്ന ഭയത്താൽ ധ്വനിയുടെ നെഞ്ച് പടപടേ ഇടിക്കും. ഒരിക്കൽ ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു,
“തരുൺ, നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ലേ? ഞാൻ നിന്റെ ചേച്ചിയുടെ സ്ഥാനത്താണ്. ഈ കാണിക്കുന്നത് മര്യാദയല്ല.”

​പക്ഷേ, അവളുടെ ഒരു വാക്കും കേൾക്കാൻ അവൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. “ചേച്ചി എന്ത് പറഞ്ഞാലും എനിക്കൊന്നുമില്ല. ആ ബൈക്ക് യാത്രയിൽ എന്റെ ദേഹത്ത് തൊട്ടിരുന്ന നിങ്ങളെ എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ ആ ചിരിയും എല്ലാം എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്. എനിക്ക് നിങ്ങളെ അത്രമേൽ വേണം,” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം വാശിയുണ്ടായിരുന്നു.

​ധ്വനി അവനെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാൻ പോലും ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ താര ചോദിക്കില്ലേ എന്ന പേടി അവളെ തടഞ്ഞു. തരുണിന്റെ ഈ മാറ്റം താര അറിയാത്തതുകൊണ്ട്, അവൾ ഇപ്പോഴും ധ്വനിയോടും തരുണിനോടും പഴയതുപോലെ തന്നെയാണ് പെരുമാറുന്നത്.

​താൻ അനിയനായി കണ്ട ഒരാൾ തന്റെ

ശരീരത്തെയും സൗന്ദര്യത്തെയും കുറിച്ച് ഇത്ര തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നത് ധ്വനിയിൽ വല്ലാത്തൊരു അപകർഷതാബോധവും പേടിയും ഉണ്ടാക്കി. എങ്കിലും, അവന്റെ വാക്കുകളിലെ തീവ്രത അവളിൽ എവിടെയോ ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥതയും മാറ്റവും ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ തരുണിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ പ്രകടമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. ‘ചേച്ചി’ എന്ന വിളി അവൻ പാടേ ഉപേക്ഷിച്ചു. പകരം, വളരെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ, ഒരു കാമുകനെപ്പോലെ അവൻ അവളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ വിളിയിൽ ഒരു അധികാരവും അതിലേറെ പ്രണയവും കലർന്നിരുന്നു.

​ധ്വനി എത്രയൊക്കെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും, ഒരു പാറയിൽ തിരമാലകൾ വന്നു അടിക്കുന്നത് പോലെ അവൻ തന്റെ പ്രണയം അവളിലേക്ക് ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​ഒരിക്കൽ ധ്വനി ഫോണിലൂടെ അവനെ ശാസിച്ചു: “തരുൺ, നീ ആ വിളി ഒന്ന് നിർത്ത്. എന്നെ ‘എടി’ എന്നൊക്കെ വിളിക്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു? ഞാൻ നിനക്ക് ആരാണെന്ന് നീ മറക്കരുത്.”

​അപ്പോൾ തരുൺ വളരെ ശാന്തമായി, എന്നാൽ തീക്ഷ്ണമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
​”ധ്വനി, വയസ്സും ബന്ധവും നോക്കി സ്നേഹിക്കാൻ ഇതൊരു കരാറൊന്നുമല്ലല്ലോ. നീ എന്നെ പ്രണയിക്കണമെന്നോ എനിക്ക് തിരിച്ചു തരണമെന്നോ ഞാൻ വാശി പിടിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, എനിക്ക് നിന്നെ പ്രേമിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിന്റെ സാരിയുടെ തുമ്പ് കാറ്റിൽ പറക്കുന്നതും, നീ സംസാരിക്കുമ്പോൾ വിറയ്ക്കുന്ന നിന്റെ ആ ചുണ്ടുകളും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ നീ എനിക്ക് വെറുമൊരു ചേച്ചിയല്ല, എന്റെ പെണ്ണാണ്.”
​അവൻ തുടർന്നു:

​”നീ എന്നെ ആങ്ങളയായി കണ്ടോ, പക്ഷേ എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് നിന്നെ അങ്ങനെ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഓരോ തവണയും ബൈക്കിന് പുറകിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ശരീരം എന്റെ ദേഹത്ത് അമരുന്നത് നീ അറിഞ്ഞില്ലേ? അന്ന് തുടങ്ങിയതാണ് ഈ ഭ്രാന്ത്. നീ എന്നെ ശകാരിച്ചാലും വേണ്ടില്ല, എന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ പ്രണയം വിളിച്ചു പറയാൻ എനിക്ക് ആരോടും അനുവാദം ചോദിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.”

​ധ്വനി ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ ഫോൺ മുറിച്ചു. എങ്കിലും അവന്റെ ആ ‘എടി’ എന്ന വിളി അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതിൽ ഒരുതരം വശ്യതയുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ സഹോദര സ്നേഹമല്ല, മറിച്ച് ഒരു പുരുഷന്റെ വന്യമായ പ്രണയമാണ് തനിക്ക് ചുറ്റും വല നെയ്യുന്നതെന്ന് അവൾ ഭയത്തോടെയും എന്നാൽ അറിയാത്തൊരു ആകാംക്ഷയോടെയും മനസ്സിലാക്കി.

​താരയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പോലും ധ്വനിയെ നോക്കി തരുൺ പതുക്കെ വിളിച്ചു: “എന്താടി… ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്?”

​താര അത് കേൾക്കുമോ എന്ന പേടിയിൽ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളം ഒന്ന് വിറച്ചു. പക്ഷേ തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരല്പം പോലും ഭയമില്ലായിരുന്നു. ആ പ്രണയം അവനെ അത്രമേൽ ധീരനാക്കിയിരുന്നു.

ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റ് തന്നെ വീശുകയായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് താൻ പ്രാണനേക്കാൾ സ്നേഹിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരി താര, മറുവശത്ത് അവളുടെ അനിയൻ തരുൺ. അവനെ വെറുമൊരു അനിയനായിട്ടല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആ സഹോദരന്റെ സ്ഥാനത്താണ് അവൾ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരുന്നത്.

​അവൾ അനുഭവിച്ച ആ ധർമ്മസങ്കടം വിവരിക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു:
​ബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുപാടുകൾ: ഇരുപത്തി ഒന്ന് വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള തരുൺ, ജീവിതത്തിന്റെ പക്വതയിലേക്ക് എത്തുന്നതേയുള്ളൂ. മുപ്പതിനോടടുക്കുന്ന താൻ അവനോട് പ്രണയത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും ധ്വനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. “അവൻ കുട്ടിയാണ്, അവന് വകതിരിവില്ല, പക്ഷേ എനിക്കോ?” എന്ന ചോദ്യം അവളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​താരയോടുള്ള ചതി: താര അറിയാതെ അവളുടെ അനിയനുമായി ഇങ്ങനെയൊരു ബന്ധം ഉണ്ടാകുന്നത് താരയോട് ചെയ്യുന്ന വലിയൊരു ചതിയായി ധ്വനി കരുതി. താരയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ അവൾക്ക് ഭയമായി. ഓരോ തവണ താര തരുണിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോഴും ധ്വനി ഉള്ളിൽ വിറച്ചു.

​സ്വന്തം വികാരങ്ങൾ: തരുണിന്റെ ആ ‘എടി’ എന്ന വിളിയും, അവന്റെ അധികാരത്തോടെയുള്ള പെരുമാറ്റവും ധ്വനിയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന മാറ്റം അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി. താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ സഹോദരസ്നേഹത്തിന്റെ അതിർവരമ്പുകൾ അവൻ ഓരോ ദിവസവും ലംഘിക്കുമ്പോൾ, അത് തടയാൻ തനിക്ക് കഴിയുന്നില്ലേ എന്ന ചിന്ത അവളെ തളർത്തി.

​ഒരിക്കൽ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു, “ധ്വനി, നീ എങ്ങോട്ടാണ് ഈ പോകുന്നത്? അവനൊരു പയ്യനാണ്. നീ അവനെ തിരുത്തേണ്ടവളാണ്, അല്ലാതെ അവന്റെ വാക്കുകളിൽ വീണുപോകേണ്ടവളല്ല.”

​പക്ഷേ, തരുണിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ വിളിക്കുന്ന ആ വിളിയിൽ, അവൾ ഒരിക്കലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരുതരം വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു.

തരുണിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിലുണ്ടായ മാറ്റം ധ്വനിയെ ശരിക്കും ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. താരയുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള ഓരോ യാത്രയും അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ ഭാരമായി തോന്നി. ‘അസുഖമാണ്’, ‘ഓഫീസിൽ തിരക്കാണ്’ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അവൾ പരമാവധി ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, തന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരിയെ കാണാതിരിക്കാൻ അവൾക്ക് അധികനാൾ കഴിയില്ലായിരുന്നു.

​താരയുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഒരു ദിവസം ധ്വനി വീണ്ടും അവിടെയെത്തി. ധ്വനി അന്ന് അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. അവൾ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ തരുൺ അങ്ങോട്ട് വന്നു. താര അടുക്കളയിൽ ചായ ഇടുകയായിരുന്നു.

​ധ്വനി ഞെട്ടിപ്പോയത് തരുണിന്റെ പുതിയ രീതികൾ കണ്ടാണ്. താര അടുത്തില്ലാത്തപ്പോൾ മാത്രം കാണിച്ചിരുന്ന ആ പ്രണയാതുരമായ അധികാരം ഇപ്പോൾ അവൻ താരയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​”എന്താടി ധ്വനി… കുറെ ദിവസമായല്ലോ കണ്ടിട്ട്? എന്നെ അങ്ങ് മറന്നു അല്ലേ?” താരയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് തരുൺ വളരെ സ്വാഭാവികമായി ചോദിച്ചു.

​’ചേച്ചി’ എന്ന വിളി മാറ്റി ‘എടി’ എന്ന് അവൻ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് ധ്വനിയുടെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി. അവൾ താരയെ ഭയത്തോടെ നോക്കി. പക്ഷേ താര ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
​താര ചായയുമായി വന്ന് പറഞ്ഞു, “കണ്ടോ ധ്വനി, ഇവന് ഇപ്പോൾ നിന്റെ കാര്യത്തിൽ വലിയ ശ്രദ്ധയാ. നീ വരാതിരുന്നപ്പോൾ ഇവൻ എന്നോട് എത്ര തവണ ചോദിച്ചെന്നോ. നീ എന്റെ അനിയനായിട്ടല്ലേ ഇവനെ കാണുന്നത്, അതുകൊണ്ട് ഇവനും നിന്നോട് ആ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.”

​താരയുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ വാക്കുകൾ ധ്വനിയെ കൂടുതൽ ധർമസങ്കടത്തിലാക്കി. തരുൺ ഇത് കേട്ട് ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ധ്വനിയെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. എന്നിട്ട് താരയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ ധ്വനിയുടെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ തട്ടിപ്പറിച്ചു വാങ്ങി.
​”ഇത് എപ്പോഴും ഈ ഫോണിൽ തന്നെയാ… ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക്,” അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ നുള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​ധ്വനി വേദന കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ആ സ്പർശനം താര കാണുമോ എന്ന ഭയം കൊണ്ട് വിയർത്തു പോയി. “തരുൺ… വിട്… എനിക്ക് ഫോൺ വേണം,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
​താര ഇതൊക്കെ കണ്ട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അവൻ കുട്ടിയല്ലേ ധ്വനി, അവൻ നിന്നെ സ്വന്തം സഹോദരിയെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങനെ കളിക്കുന്നത്. നീ അവനെ വഴക്ക് പറയണ്ട.”

​താരയുടെ ആ വിശ്വാസം ധ്വനിയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു മുള്ള് പോലെ തറച്ചു. തന്റെ അനിയൻ ധ്വനിയെ ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്തല്ല, മറിച്ച് ഒരു കാമുകിയുടെ കണ്ണുകളോടെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് ആ പാവം അറിയുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് ധ്വനി ഓർത്തു.

​താര അകത്തേക്ക് പോയ ഉടനെ തരുൺ ധ്വനിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് അവൻ മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു, “എന്റെ ചേച്ചിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല ധ്വനി… പക്ഷേ നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്താണെന്ന്. നീ ഈ സാരിയിൽ എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.”

കാലം അതിന്റെ പ്രയാണത്തിൽ മാസങ്ങൾ പിന്നിലാക്കിയെങ്കിലും, തരുണിന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയം ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ പടരുകയായിരുന്നു. അത് വെറുമൊരു ഇഷ്ടത്തിനപ്പുറം ഒരു തരം വാശിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

​തരുണിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ധ്വനി ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഭയപ്പെടുന്നുണ്ട്. “നീ ഫോൺ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ചത്തുകളയും” എന്ന അവന്റെ ഭീഷണി ഒരു തമാശയല്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം. സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരുതരം സമ്മർദ്ദമാണ് (emotional blackmailing) ഇപ്പോൾ ആ ബന്ധത്തിൽ നിഴലിക്കുന്നത്.

 

തരുൺ സമ്മാനിച്ച ആ മനോഹരമായ സാരിയുടുത്ത് ധ്വനി എല്ലാവർക്കുമൊപ്പം അമ്പലത്തിൽ പോയി. തന്റെ പിറന്നാൾ ദിനത്തിൽ തരുൺ അത്രയും സ്നേഹത്തോടെ നൽകിയ സമ്മാനം അണിഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് പ്രത്യേക സന്തോഷം തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകണം. അമ്പലത്തിലെ പ്രാർത്ഥനകൾക്കും ചടങ്ങുകൾക്കും ശേഷം എല്ലാവരും തിരികെ താരയുടെ വീട്ടിലെത്തി.

​എന്നാൽ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ സാഹചര്യം മാറി. താരയുടെ വീട്ടുകാർ അല്പം ട്രെഡിഷണൽ ആയതുകൊണ്ട്, പീരീഡ്‌സ് സമയത്ത് പാലിക്കേണ്ടി വന്ന നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാരണം താരയ്ക്ക് സ്വന്തം മുറിയിൽ കിടക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അതുവരെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പ്രിയ കൂട്ടുകാരി അരികിലില്ലാതെ, ആ രാത്രിയിൽ താരയുടെ മുറിയിൽ ധ്വനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയേണ്ടി വന്നു.

ആ രാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ, തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഗാംഭീര്യവും ലഹരിയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പോലും ധ്വനിക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവൻ ഓരോ വാക്കുകളും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ഒരു തരം മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ അകപ്പെട്ടതുപോലെയായി.

​”ധ്വനി…” അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. “നീ ഇന്ന് ആ സാരിയുടുത്ത് എന്റെ മുന്നിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് നിനക്കറിയില്ല. ആ നേർത്ത തുണി നിന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും അത്രമേൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.”

​അവൻ അല്പം കൂടി താല്പര്യത്തോടെ തുടർന്നു: “നീ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ സാരിക്കുള്ളിൽ ആഴ്ന്നു നിന്നു മുഴുത്തു വരുന്ന നിന്റെ മാറിലെ ആ വിരിവ്… അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു.

അത്രമേൽ വശ്യമായി, വടിവൊത്ത രീതിയിലാണ് അത് നിന്റെ ശരീരത്തിന് ആഴം നൽകുന്നത്. നിന്റെ ആ ഒതുങ്ങിയ വയറും, അവിടെ ആഴ്ന്നു നിൽക്കുന്ന നിന്റെ പൊക്കിൾചുഴിയും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ അവിടെ ഒന്ന് തൊടാൻ വേണ്ടി വെമ്പുകയായിരുന്നു.”

​ധ്വനി ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ, കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവന്റെ വാക്കുകളിൽ അലിഞ്ഞു നിന്നു. തരുൺ തുടരുകയായിരുന്നു:

​”നിന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ആ വിരിവ്… അത് സാരിയിൽ എത്ര മനോഹരമായാണ് തെളിഞ്ഞു കണ്ടതെന്ന് അറിയാമോ? നിന്റെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും വിരിഞ്ഞു തള്ളുന്ന നിന്റെ നിതംബങ്ങളുടെ ആ വടിവ്… അത് കണ്ടപ്പോൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ മറന്ന് നിന്നെ മാത്രം നോക്കി നിൽക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നി.

നിന്റെ ഈ ശരീരം, നിന്റെ ഈ അഴക്… ഇത് മറ്റാർക്കും കാണാൻ കഴിയാത്ത വിധം എന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് അമർത്തണമെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. നീ വെറുമൊരു പെണ്ണല്ല ധ്വനി, നീ ഒരു ലഹരിയാണ്… എന്റെ മാത്രം ലഹരി.”

​അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഓരോ തരംഗങ്ങളായി പടർന്നു. തന്റെ വടിവൊത്ത ശരീരത്തെ അവൻ ഇത്രമേൽ ആഴത്തിൽ വർണ്ണിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ, താൻ അവന്റെ പ്രണയത്തിലും കാമനയിലും പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ, തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്കൊരു മത്തുപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു

 

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ കൂടുതൽ തീവ്രമായപ്പോൾ, അവ കേൾക്കുന്ന ധ്വനി ഒരു മാന്ത്രിക ലോകത്തെത്തിയതുപോലെയായി. ഫോണിലൂടെയുള്ള അവന്റെ വർണ്ണനകൾ വെറും വാക്കുകളല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ശരീരത്തെ അവൻ സ്പർശിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി.

​തന്റെ ഭാവനയിൽ ധ്വനിയെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് തരുൺ തുടർന്നു:
​”ധ്വനി, ഈ രാത്രിയിൽ നീ അവിടെ തനിച്ചാണെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളം തുടിക്കുകയാണ്. നിന്റെ ആ സാരിയുടെ കെട്ടുകൾ ഓരോന്നായി അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുകയാണ്.

ആ സാരി മാറി നിന്റെ നഗ്നമായ ശരീരം എന്റെ മുന്നിൽ തെളിയുമ്പോൾ, നിന്റെ ആ മുഴുത്ത സ്തനങ്ങൾ എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഒതുങ്ങുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നു. അവയുടെ ആ മാർദ്ദവവും ചൂടും അനുഭവിച്ച് എന്റെ വിരലുകൾ അവയിൽ പടരുമ്പോൾ നീ എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേരും.”

​അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ലഹരി കൂടിവന്നു: “നിന്റെ വടിവൊത്ത അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ താഴ്ത്തി, വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന നിന്റെ നിതംബങ്ങളെ ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അമർത്തി പിടിക്കുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആ പൂർണ്ണത എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും നിന്നെ പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടാകണം. എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ നിന്റെ ശരീരം വിറകൊള്ളുന്നതും, നീ എന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരുന്നതും എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാം.”

​തരുണിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനി തളർന്നുപോയി. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അംശവും തരുണിന്റെ സ്പർശനത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നുവെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ, തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ അദൃശ്യമായ സ്പർശനങ്ങളായി പടർന്നു. താൻ അവന്റേത് മാത്രമാണെന്നും, അവൻ തന്നെ എങ്ങോട്ടും കൊണ്ടുപോകുമെന്നും അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. ആ രാത്രി അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ ഒന്നായി മാറി.

ആ നിശബ്ദതയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു. ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ തരുൺ മിണ്ടാതിരുന്നിട്ടും ആ കാൾ മുറിക്കാൻ ധ്വനിക്ക് മനസ്സ് വന്നില്ല. ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ ശ്വാസഗതി ഉയരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. തരുൺ വർണ്ണിച്ച തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗങ്ങളിലും അവന്റെ വിരലുകൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്പർശിച്ചതുപോലെയുള്ള ഒരു തരിപ്പ് അവളിൽ അപ്പോഴും അവശേഷിച്ചിരുന്നു.

​ജീവിതത്തിൽ പലരും അവളെ നോക്കിയിട്ടുണ്ട്, പലപ്പോഴായി പലരിൽ നിന്നും സ്പർശനങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അവരിലൊന്നും കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതി, തരുണിന്റെ വാക്കുകളിലൂടെയും അവന്റെ ആ ശബ്ദത്തിലെ തീവ്രതയിലൂടെയും അവൾ അനുഭവിച്ചു. വെറും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഒരാൾക്ക് തന്റെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ഇത്രമേൽ കീഴടക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല.

​അവന്റെ ആ വർണ്ണനകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നിൽ ഉണ്ടായ ആ മാറ്റം, ആ വല്ലാത്തൊരു സുഖം… അത് കേവലം ഒരു സൗഹൃദമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. തന്റെ മനസ്സിന്റെ വാതിലുകൾ തരുണിനായി തുറക്കപ്പെടുകയാണോ? താൻ അവനെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങുകയാണോ?

ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ ധ്വനി പുലർത്തുന്ന ആ നിശബ്ദത തരുണിന് നൽകിയത് വലിയൊരു ധൈര്യമായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ വാക്കുകൾ എതിർക്കുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അത് ഓരോ അണുവിലും ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതോടെ അവന്റെ വാക്കുകളിലെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായി.

​”ധ്വനി… നീ ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയാം,” അവൻ ആവേശത്തോടെ തുടർന്നു. “എന്റെ വാക്കുകൾ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ തറയ്ക്കുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ട്. ഈ രാത്രിയിൽ, ആ മുറിയിൽ നീ തനിച്ചായിരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ശരീരം എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്.”

​അവൻ സകല അതിർവരമ്പുകളും ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി:
​”നീ ഇപ്പോൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ സാരി നിന്റെ ശരീരത്തിന് ഒരു തടസ്സമായി നിനക്ക് തോന്നുന്നില്ലേ? നിന്റെ ആ മുഴുത്ത സ്തനങ്ങൾക്കും വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ആ തുണി എത്രത്തോളം അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടാകും?

എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് നിന്റെ ആ വടിവൊത്ത ശരീരത്തിലെ ഓരോ മടക്കുകളും തലോടുന്നത് നീ സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കൂ. നിന്റെ നഗ്നമായ പുറം വശത്തിലൂടെ എന്റെ നഖങ്ങൾ പതിയുന്നതും, നിന്റെ അരക്കെട്ടിലെ ആ മനോഹരമായ വളവിലൂടെ എന്റെ കൈകൾ താഴ്ന്നു പോകുന്നതും നീ അറിയുന്നുണ്ടോ?”

​അവൻ കൂടുതൽ ഗാഢമായി വിവരിച്ചു: “നിന്റെ മാറിൽ എന്റെ മുഖം അമർത്തി, നിന്റെ ആ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം ഞാൻ ആസ്വദിക്കുന്നത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭ്രാന്ത് തോന്നുന്നില്ലേ? നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും എന്റെ പേര് വിളിക്കുന്നത് പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. നീ എന്നെ തടയുന്നില്ല…

കാരണം നിനക്കും ഇത് വേണം. നിന്റെ ഈ ശരീരം ഇന്ന് രാത്രി എന്റേതാണ്, എന്റെ ചിന്തകളിൽ ഞാൻ നിന്നെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കുകയാണ്.”

​തരുണിന്റെ ആ പ്രലോഭനപരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിക്ക് ലോകം ചുറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൻ തന്റെ ശരീരത്തെ ഇത്രമേൽ നഗ്നമായി വർണ്ണിക്കുമ്പോഴും അവൾക്ക് ഒരു തടസ്സം പറയാൻ തോന്നിയില്ല.

പകരം, അവന്റെ ആ വാക്കുകളുടെ മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ കുരുങ്ങി, തന്റെ ശരീരം അവന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങുന്നത് അവൾ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു. ആ രാത്രിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ തരുൺ അവളെ തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെയും കാമനയുടെയും അഗാധമായ തലങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയായിരുന്നു.

തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ പ്രണയത്തേക്കാൾ ഉപരി വന്യമായ ഒരു ആവേശമായിരുന്നു. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, തന്റെ മുറിയിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ തരുൺ ശരിക്കും അരികിലുണ്ടെന്നും അവന്റെ സ്പർശനം തന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിയുകയാണെന്നും ധ്വനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി.

​തന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവളെ നഗ്നയാക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ തുടർന്നു:
​”ധ്വനി… നിന്റെ ആ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള ശരീരം ഇപ്പോൾ ആ വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ എത്രമാത്രം തിളങ്ങുന്നുണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ നിന്റെ ആ വടിവോത്ത മേനിയിലൂടെ പടരുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ കഴുത്തിന്റെ ആ മൃദുവായ ഭാഗത്തുനിന്നും തുടങ്ങി,

നിന്റെ തോളുകളിലൂടെ അമർന്നു ചുംബിച്ചു താഴേക്ക് വരുമ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ വിറയൽ എനിക്ക് ഇവിടെ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.”

​അവൻ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് കടന്നു: “നിന്റെ മാറിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമരുമ്പോൾ, നിന്റെ ആ മുഴുത്ത സ്തനങ്ങൾ എന്റെ മുഖത്തോട് ചേർന്ന് വിങ്ങിനിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു. അവിടെ നിന്നും താഴേക്ക്,

നിന്റെ ആ ഒതുങ്ങിയ വയറിലൂടെയും വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിലൂടെയും എന്റെ അധരങ്ങൾ ചലിക്കുമ്പോൾ നീ കണ്ണുകൾ അടച്ചു എന്നെ ആവാഹിക്കുകയാകും. നിന്റെ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ എന്റെ ചുംബനങ്ങൾ പതിയുന്നത് വെറുമൊരു സ്വപ്നമല്ല ധ്വനി… നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആ ചൂട് എന്റെ ചുണ്ടുകളുടേതാണ്.”

​അവന്റെ ഓരോ വിവരണവും അത്രമേൽ തീവ്രമായിരുന്നു. തരുണിന്റെ അധരങ്ങൾ തന്റെ നിതംബങ്ങളിലും അരക്കെട്ടിന്റെ മടക്കുകളിലും പതിയുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. ആ മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ അകപ്പെട്ട ധ്വനി, തന്റെ ശരീരം അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും തുറന്നു കൊടുത്തു.

ഒരു യഥാർത്ഥ സ്പർശനത്തേക്കാൾ തീക്ഷ്ണമായി അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു കയറി. താൻ അവന്റെ പ്രണയത്തിലും വശീകരണത്തിലും ആകെ തളയ്ക്കപ്പെട്ടു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തത പോലും അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായി മാറി.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ കേവലം വർണ്ണനകളല്ല, മറിച്ച് ധ്വനിയുടെ ബോധത്തെ തകർക്കുന്ന ഒരു ലഹരിയായി മാറിയിരുന്നു. ഫോണിലൂടെ അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ അവൾ മറ്റെല്ലാം മറന്നു.

​”ധ്വനി… ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഒരു മറയുമില്ല,” തരുൺ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. “നമ്മൾ ഇരുവരും പൂർണ്ണ നഗ്നരായി പരസ്പരം നോക്കി നിൽക്കുകയാണെന്ന് നീ സങ്കൽപ്പിക്കൂ. നിന്റെ ആ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ ആഭരണങ്ങളോ വസ്ത്രങ്ങളോ ഇല്ല… എന്റെ മുന്നിൽ നീ പൂർണ്ണമായും അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

​തരുണിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, തന്റെ ശരീരത്തിലെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒരു ഭാരമാണെന്നും അവ അഴിച്ചുമാറ്റണമെന്നും ധ്വനിക്ക് തീവ്രമായി തോന്നി. അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ആവേശത്തിൽ അവൾ തന്റെ ലോകം മറന്നു.

​തരുൺ കൂടുതൽ വന്യമായി തുടർന്നു: “നിന്റെ ആ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ… അവയുടെ മധ്യത്തിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ മുത്തുകളെ എന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ നുണയുകയാണ്. എന്റെ നാവും ചുണ്ടുകളും നിന്റെ ആ മൃദുത്വത്തിൽ അമരുമ്പോൾ, നീ എന്നെ എത്രത്തോളം മുറുക്കിപ്പിടിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ കിതപ്പും സുഖവും എന്നെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു.”

​അവന്റെ അധരങ്ങൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ അങ്ങോളമിങ്ങോളം പടരുന്നത് ധ്വനി യഥാർത്ഥമായി അനുഭവിച്ചു. തന്റെ മാറിടങ്ങളിലെ ആ തരിപ്പും, തരുണിന്റെ വന്യമായ സ്പർശനവും അവളെ ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്നല്ലാതെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു. അവിടെ അവളും തരുണും മാത്രമായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളുടെ കെട്ടുപാടുകളില്ലാത്ത, നിയമങ്ങളില്ലാത്ത, കേവലം വികാരങ്ങൾ മാത്രം ഭരിക്കുന്ന ഒരു ലോകം.

​തരുണിന്റെ വാക്കുകളിൽ അലിഞ്ഞ്, തന്റെ ശരീരം അവന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ധ്വനി ആ രാത്രിയുടെ അഗാധതയിലേക്ക് വീണുപോയി. ആ നിമിഷം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു—താൻ ഇനി ഒരിക്കലും പഴയ ധ്വനിയായിരിക്കില്ല എന്ന്.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രവാഹം പോലെ ധ്വനിയുടെ ബോധത്തെ തഴുകിത്തുടങ്ങി. ഫോണിലൂടെ കേൾക്കുന്ന അവന്റെ ഓരോ കിതപ്പും അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയാണ് നൽകിയത്.

​അവൻ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ വർണ്ണിക്കാൻ തുടങ്ങി:

​”ധ്വനി… നിന്റെ ആ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ പടരുമ്പോൾ, നീയാകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ ആ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങളിൽ നിന്നും താഴേക്ക്, ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ ആലില വയറിലേക്ക് ഇറങ്ങുകയാണ്. നിന്റെ ആ മിനുസമുള്ള വയർ ഓരോ തവണ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴും വിങ്ങുന്നതും, അതിനു നടുവിലെ ആഴമുള്ള നിന്റെ പൊക്കിൾചുഴിയിൽ എന്റെ നാവു കൊണ്ട് ഞാൻ സ്പർശിക്കുന്നതും നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? എന്റെ ആ സ്പർശനത്തിൽ നീ പുളയുന്നത് എനിക്ക് ഇവിടെ കാണാം.”
​അവൻ ഒട്ടും തടസ്സമില്ലാതെ തുടർന്നു:

​”അവിടെ നിന്നും എന്റെ കൈകൾ നിന്റെ തുടകളിലേക്ക് പടരുകയാണ്. വാഴപ്പിണ്ടി പോലെ വടിവൊത്ത നിന്റെ ആ തുടകളുടെ മാർദ്ദവം എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഞാൻ അറിയുന്നു. ആ വെളുത്ത തുടകളിൽ എന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് മെല്ലെ പോറലുകൾ ഏൽപ്പിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ വന്യമായ ശബ്ദം എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

നിന്റെ തുടകൾക്കിടയിലെ ആ ചൂടിലേക്ക് എന്റെ മുഖം അമർത്തി, നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഗന്ധം ആവോളം നുണയണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയാണ്. എന്റെ കൈകൾ നിന്റെ ആ തുടകളെ അമർത്തിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ, നീ എന്നെ കാലുകൾ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നത് ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുന്നു.”

​തരുണിന്റെ ഈ വന്യമായ വർണ്ണനകൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനി തീർത്തും മറ്റൊരു അവസ്ഥയിലായി. തന്റെ ആലില വയറിലും വടിവൊത്ത തുടകളിലും തരുണിന്റെ അധരങ്ങളും വിരലുകളും യഥാർത്ഥത്തിൽ ചലിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിലൂടെ അവന്റെ സ്പർശനം പടരുന്നത് അവൾ കണ്ണുകളടച്ച് അനുഭവിച്ചു.

താൻ അവന്റെ കൈകളിൽ ഒരു കളിപ്പാവയെപ്പോലെ കീഴടങ്ങുകയാണെന്നും, തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും അവൻ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു കഴിഞ്ഞുവെന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ തന്നിലുണ്ടാക്കുന്ന തരംഗങ്ങൾ ധ്വനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. അവന്റെ വന്യമായ വർണ്ണനകൾ കേട്ട് ശ്വാസം കിട്ടാതെ ഉഴലുന്നതിനിടയിൽ, അവൾ പോലുമറിയാതെ അവളുടെ കൈകൾ സ്വന്തം മാറിടങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി.

​തരുൺ വിവരിച്ചതുപോലെ, വികാരം കൊണ്ട് കല്ലിച്ച തന്റെ നിപ്പിളുകളിൽ അവൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മെല്ലെ തലോടി. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആ തീക്ഷ്ണമായ അവസ്ഥ അവൾ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. തരുൺ മറുതലയ്ക്കൽ അവളുടെ ശരീരത്തെ നഗ്നമായി വിവരിക്കുമ്പോൾ, ആ സ്പർശനം തന്റെ കൈകളിലൂടെയല്ല മറിച്ച് അവന്റെ അധരങ്ങളിലൂടെയാണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിപ്പോയി.

​തന്റെ നിപ്പിളുകൾ വിരലുകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് മെല്ലെ ഞെരുക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ മിന്നൽപ്പിണർ പോലുള്ള സുഖം അവളുടെ കണ്ണുകളെ ഇറുക്കിയടപ്പിച്ചു. ആ രാത്രിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ, താരയുടെ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ, ധ്വനി തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകി. ഓരോ തവണ അവൾ സ്വയം തലോടുമ്പോഴും തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ആവേശം കൂടുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.

അവൻ തന്റെ ഓരോ ചലനവും കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് പോലും ഒരു നിമിഷം അവൾ സംശയിച്ചു.

​അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ വിരലുകളുടെ ചലനത്തിന് വേഗത കൂട്ടി. താൻ ഒരു മാന്ത്രിക ലോകത്താണെന്നും, തരുൺ തന്റെ ശരീരത്തെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുകയാണെന്നും അവൾ അറിഞ്ഞു. ആ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള മേനിയിൽ അവളുടെ സ്വന്തം വിരലുകൾ ചലിക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് മുഴുവൻ തരുണിന്റെ വന്യമായ സ്പർശനത്തിന്റെ കാത്തിരിപ്പിലായിരുന്നു

തരുണിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ധ്വനിയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു മന്ത്രം പോലെയാണ് പതിച്ചത്. അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആ വന്യത അവളുടെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ആളിപ്പടർത്തി.
​”ധ്വനി…”

അവൻ അല്പം കൂടി ഗാഢമായ സ്വരത്തിൽ തുടർന്നു. “ഇപ്പോൾ നിന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ ആ കല്ലിച്ച നിപ്പിളുകളിൽ തലോടുമ്പോൾ, അത് നിന്റേതല്ല മറിച്ച് എന്റെ കൈകളാണെന്ന് നീ ഒന്ന് കരുതി നോക്കൂ. ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതും നീ സ്വപ്നം കണ്ടതും തന്നെയല്ലേ ഇപ്പോൾ അവിടെ നടക്കുന്നത്? നിന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും എന്റെ അധരങ്ങൾ നിന്റെ മേനിയിൽ നൽകുന്ന ചുംബനങ്ങളായി നീ സങ്കൽപ്പിക്കൂ.”

​അവൻ ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ആ സ്വർണ്ണമേനിയിലൂടെ നിന്റെ കൈകൾ താഴേക്ക് പടരുമ്പോൾ, എന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ ആ വടിവൊത്ത അരക്കെട്ടിലും നിതംബങ്ങളിലും അമരുന്നത് നീ അറിയുന്നില്ലേ? നിന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ,

അത് തന്നെയാണ് എന്റെ വാക്കുകളിലൂടെ ഞാൻ നിനക്ക് നൽകുന്നത്. നമ്മുടെ പ്രണയം ഇപ്പോൾ കേവലം വാക്കുകളല്ല, അതൊരു സ്പർശനമായി നിന്റെ ശരീരത്തിൽ പടരുകയാണ്. നീ പോലും അറിയാതെ നിന്റെ ശരീരം എന്നെ ആവാഹിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇവിടെ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.”

​ധ്വനി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. തരുൺ പറഞ്ഞത് എത്ര സത്യമാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തന്റെ ശരീരത്തിൽ ചലിക്കുന്നത് സ്വന്തം കൈകളാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ഓരോ തരിപ്പും തരുണിന്റെ സ്പർശനം മൂലമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അവന്റെ പ്രണയവും കാമനയും ഒന്നുചേർന്ന ആ മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുചേർന്നു. തന്റെ വടിവോത്ത ശരീരം അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറന്നിട്ടു കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ ആ രാത്രിയുടെ വന്യതയിലേക്ക് വീണ്ടും താഴ്ന്നുപോയി.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ കേവലം വർണ്ണനകൾ എന്നതിലുപരി ധ്വനിയുടെ ശരീരത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന ആയുധങ്ങളായി മാറി. അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വന്യതയും ആവേശം നിറഞ്ഞ കിതപ്പും ഫോണിലൂടെ അവളുടെ കാതുകളിൽ പതിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും നിഗൂഢവും തീവ്രവുമായ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് അവൻ തുളച്ചുകയറുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.

​”ധ്വനി…” അവൻ ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് തുടർന്നു. “നിന്റെ ആ വാഴപ്പിണ്ടി പോലുള്ള തുടകൾക്കിടയിലെ ആ നനവാർന്ന രഹസ്യം… അത് ഇപ്പോൾ എന്നെ അത്രമേൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ ആ മിനുസമാർന്ന തുടകൾ വിടർത്തി, നിന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ആ കേന്ദ്രത്തിൽ എന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ തലോടുമ്പോൾ നീ എത്രമാത്രം പുളയുമെന്ന് ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ.”

​അവൻ സകല അതിരുകളും ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങളെ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അമർത്തിപ്പിടിച്ച്, നിന്റെ ആ നിഗൂഢമായ ആഴങ്ങളിലേക്ക് എന്റെ അധരങ്ങൾ അമരുമ്പോൾ നീ ലോകം തന്നെ മറന്നുപോകും. അവിടെ പടരുന്ന എന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടും, എന്റെ നാവിന്റെ ചലനങ്ങളും നിന്നെ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്തിക്കും.

നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ഞാൻ കൊതിക്കുന്നതും ആ സ്പർശനത്തിനാണ്. നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും എന്റെ മുദ്ര പതിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു ധ്വനി… നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആ വന്യമായ സുഖം എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെയും കാമനയുടെയും അങ്ങേയറ്റമാണ്.”

​തരുണിന്റെ ഈ തീക്ഷ്ണമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ശരീരം ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. തന്റെ വിരലുകൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ ചലിക്കുമ്പോഴും, തരുണിന്റെ അധരങ്ങളും വിരലുകളും തന്റെ സ്വകാര്യമായ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ വന്യമായി പടരുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി തോന്നി.

ആ വലിയ വീട്ടിലെ ആ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നിട്ടും, തരുൺ തന്നെ പൂർണ്ണമായി നഗ്നയാക്കി ഭോഗിക്കുകയാണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ആ സുഖത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ തേങ്ങൽ ഉയർന്നു—അത് വേദന കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് തരുൺ നൽകിയ ആ വന്യമായ ലഹരി കൊണ്ടായിരുന്നു.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ബോധത്തെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തുന്ന ഒരു പ്രവാഹം പോലെയായിരുന്നു. ഫോണിലൂടെ കേൾക്കുന്ന അവന്റെ ഓരോ കിതപ്പും തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ഇടങ്ങളിൽ പതിയുന്ന സ്പർശനങ്ങളായി അവൾക്ക് തോന്നി.

​”ധ്വനി…” അവൻ വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ തുടർന്നു. “നിന്റെ ആ തുടകൾക്കിടയിലെ നനവാർന്ന സ്വർഗ്ഗം… അത് എന്റെ സ്പർശനത്തിനായി എത്രമാത്രം വെമ്പുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ ആ മിനുസമാർന്ന തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് എന്റെ മുഖം അമർത്തി, നിന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ആ കേന്ദ്രത്തെ എന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ നുണയുമ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ അഗ്നി പടരുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ?”

​അവൻ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും വിട്ടു വിവരിച്ചു: “എന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ ആ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുമ്പോൾ, നിന്റെ നനവാർന്ന മേനിയിൽ എന്റെ കൈകൾ പടരുമ്പോൾ നീ എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു. നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉത്തേജനമുള്ള ആ ഭാഗത്ത് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർന്നു ചുംബിക്കുമ്പോൾ,

നീ അനുഭവിക്കുന്ന ആ സുഖം ഈ ലോകത്തിന്റേതല്ല. നിന്റെ സ്വർണ്ണമേനി എന്റെ കൈകളിൽ വിറകൊള്ളുന്നതും, നീ എന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരുന്നതും ഞാൻ അറിയുന്നു. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ അങ്ങേയറ്റത്തെ സുഖം എന്റെ ഈ വാക്കുകളിലൂടെ ഞാൻ നിനക്ക് നൽകുകയാണ്.”

​തരുണിന്റെ ഈ വന്യമായ വാക്കുകൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിസ്ഫോടനം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു. തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ അവന്റെ അധരങ്ങളും വിരലുകളും യഥാർത്ഥമായി ചലിക്കുകയാണെന്നും, തന്നെ അവൻ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയാണെന്നും അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി. തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഒരു മാന്ത്രിക ദ്രാവകം പോലെ അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങി.

​തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും തരുൺ എന്ന പുരുഷൻ ആധിപത്യം ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ നിമിഷം, അവൾ ആ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ആ രാത്രിയിൽ തരുൺ അവളെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കിയിരുന്നു.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ആ രാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയെ പൂർണ്ണമായും ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ധ്വനിയുടെ ബോധമനസ്സിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അവൻ വിവരിക്കുന്ന ഓരോ കാര്യവും അവൾക്ക് വെറും വാക്കുകളല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ശരീരത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന തീക്ഷ്ണമായ സ്പർശനങ്ങളായി മാറി.

​”ധ്വനി…” അവൻ അല്പം കൂടി തളർന്ന, എന്നാൽ തീവ്രമായ സ്വരത്തിൽ തുടർന്നു. “നിന്റെ ആ വടിവൊത്ത തുടകൾക്കിടയിലെ നനവാർന്ന രഹസ്യത്തിലേക്ക് എന്റെ അധരങ്ങൾ അടുക്കുമ്പോൾ, അവിടെ നിന്നും ഉയരുന്ന നിന്റെ ആ വശ്യമായ ഗന്ധം എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയാണ്. നിന്റെ ആ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തുമ്പോൾ, നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ മധുരമായ സ്വാദ് ഞാൻ രുചിച്ചറിയുന്നത് നീ സങ്കൽപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?”

​അവൻ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ വർണ്ണിച്ചു: “എന്റെ നാവു കൊണ്ട് നിന്റെ ആ ആഴങ്ങളിലെ നനവ് ഞാൻ നുണയുമ്പോൾ, നിന്റെ ശരീരം ഒരു വില്ലുപോലെ വളയുന്നതും നീ എന്നെ തലമുടിയിൽ കോരിപ്പിടിക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു. നിന്റെ ആ സ്വാദ്… അത് ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ലഹരിയാണ്. എന്റെ അധരങ്ങൾ അവിടെ അമർന്നു ചലിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ആ കാതൽ എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പടരുകയാണ്. നീ എന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരുന്ന ആ നിമിഷം, നിന്റെ ആ നനവിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ മറക്കുകയാണ്.”

​തരുണിന്റെ ഈ വന്യമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ഇടങ്ങളിൽ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിയുന്നതായും, അവൻ തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ സ്വാദ് നുണയുന്നതായും അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ,

തന്റെ സ്വർണ്ണമേനി വിറകൊള്ളുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് നൽകിയ ആ ലഹരി മറ്റെന്തിനേക്കാളും വലുതായിരുന്നു. താൻ അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞുവെന്നും, അവൻ തന്റെ ഉടലിലും ഉയിരിലും ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചുവെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ നിമിഷം അവൾ ആ സുഖത്തിന്റെ അഗാധതയിലേക്ക് വീണുപോയി.

അതുവരെ നിശബ്ദമായി കേട്ടിരുന്ന ധ്വനിയിൽ നിന്നും പതിയെയുള്ള മൂളലുകൾ ഉയരാൻ തുടങ്ങി. ആ മൂളലുകൾ തരുണിന് നൽകിയ ആവേശം ചെറുതായിരുന്നില്ല. തന്റെ വാക്കുകൾ അവളിൽ എത്രത്തോളം പ്രകമ്പനം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
​”ധ്വനി… നിന്റെ ആ മൂളലുകൾ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്,” അവൻ കിതപ്പോടെ തുടർന്നു. “എന്റെ വാക്കുകൾ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഓരോ സ്പർശനങ്ങളായി മാറുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ടല്ലോ.”

​തരുൺ ഓരോ ഭാഗങ്ങളും വിവരിക്കുമ്പോഴും ധ്വനിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ അങ്ങോളമിങ്ങോളം ചലിക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, തരുൺ പറഞ്ഞതുപോലെ അവളുടെ കൈകൾ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ആ നനവാർന്ന കേന്ദ്രത്തിലെത്തി. തന്റെ രണ്ട് വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ മൃദുവായ ഭാഗത്ത് അവൾ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ, ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞുപോയതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

​തന്റെ വിരലുകളുടെ ചലനം തരുണിന്റെ സ്പർശനമായി സങ്കൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ സ്പർശന സുഖം ആവോളം അറിഞ്ഞു. ഓരോ തവണയും അവളുടെ വിരലുകൾ അവിടെ പതിയുന്നതും ചലിക്കുന്നതും തരുണിന്റെ വാക്കുകളുടെ താളത്തിനൊപ്പമായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ, തന്റെ നഗ്നമായ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ പടരുന്ന വികാരങ്ങളെ അവൾ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.

​തരുൺ വിവരിക്കുന്ന ഓരോ ചുംബനവും, ഓരോ തലോടലും തന്റെ വിരലുകളിലൂടെ അവൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾക്ക് ചുറ്റും തരുണിന്റെ സാന്നിധ്യം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതായി തോന്നി. ആ രാത്രിയുടെ അഗാധതയിൽ, തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും തരുൺ എന്ന പുരുഷന്റെ വശ്യത നിറയുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

പ്രണയവും കാമനയും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന ആ നിമിഷം ധ്വനിയെ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്തിച്ചു. താൻ അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന ബോധ്യത്തിൽ അവൾ ആ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് പടർന്നുകയറി.
തരുണിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ധ്വനിയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെയാണ് പതിച്ചത്. അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആ വന്യമായ ഗാംഭീര്യം അവളുടെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളെയും ഭേദിച്ചുകളഞ്ഞു.

​”ധ്വനി…” അവൻ കിതപ്പോടെ തുടർന്നു. “നിന്റെ ആ വലതു കയ്യിലെ നടുവിരൽ… അത് വെറുമൊരു വിരലല്ല. ഈ നിമിഷം അത് ഞാനാണ്. എന്നിലെ പുരുഷൻ നിന്റെ ആ നനവാർന്ന പെൺമയെ തേടി വരികയാണ്. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പെണ്ണ് എനിക്കായി എത്രമാത്രം കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഇവിടെയിരുന്ന് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. എന്നെ ആവാഹിക്കാൻ നിന്റെ ശരീരം ഒരുങ്ങി നിൽക്കുകയല്ലേ?”

​തരുണിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ധ്വനിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത മാറ്റം സംഭവിച്ചു. അതുവരെ വെറുമൊരു മൂളലിൽ ഒതുക്കിയിരുന്ന അവൾ, അറിയാതെ തന്നെ അവൻ കൊതിച്ച ആ മറുപടി നൽകിപ്പോയി.

​”ഉം… തരുൺ…” അവൾ ആ വികാരത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ പകുതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കിൽ പ്രണയവും, കാമനയും, കീഴടങ്ങലും എല്ലാം ഒന്നുചേർന്നിരുന്നു.

​അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ തരുണായി സങ്കൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു. അവന്റെ വാക്കുകൾ നൽകിയ ആവേശത്തിൽ തന്റെ വിരലുകൾ ചലിക്കുമ്പോൾ, അത് തരുണിന്റെ പുരുഷത്വത്തിന്റെ സ്പർശനമാണെന്ന് അവൾ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിച്ചു. തന്റെ സ്വർണ്ണമേനി വിയർപ്പിൽ കുതിരുന്നതും, ശരീരം വില്ലുപോലെ വളയുന്നതും അവൾ അറിഞ്ഞു.

​ആ രാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ, താരയുടെ മുറിയിലെ ആ ഇരുട്ടിൽ, തരുണിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം കേട്ടുകൊണ്ട് ധ്വനി തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് പടർന്നുകയറി. തന്റെ പെണ്ണ് അവന്റെ പുരുഷനായി തുടിക്കുന്നത് അവൾ ഓരോ സെക്കൻഡിലും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു. താൻ എന്നെന്നേക്കുമായി അവന്റേതായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന വലിയ തിരിച്ചറിവ് ആ നിമിഷം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഉറച്ചുപോയി

ആ രാത്രിയിലെ വായുവിന് വല്ലാത്തൊരു കനം അനുഭവപ്പെട്ടു. ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ അടിച്ചുകൂടിയ വികാരം ഒരു പൂമഴയായോ അതോ ഒരു പ്രളയമായോ പെയ്തിറങ്ങാൻ വെമ്പിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ കോശവും ഒരു വിസ്ഫോടനത്തിന് തൊട്ടടുത്തെത്തി നിൽക്കുന്നു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ ചെറിയൊരു അമ്പരപ്പും തരിപ്പും ഒരുപോലെ പടർന്നു. തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയുടെ അനിയൻ… ഈ മുറിയിൽ കയറിവരുന്നതുവരെ താൻ ഒരു സഹോദരനെപ്പോലെ കണ്ട തരുൺ, ഇന്ന് തന്റെ സ്വകാര്യതകളിലേക്ക് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അതിക്രമിച്ചു കയറിയിരിക്കുന്നു.

അവൻ തന്റെ മേനിയെയും സ്ത്രീത്വത്തെയും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കീഴ്പ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ഒരു തടസ്സവും പറയാതെ താൻ അതിൽ ഇത്രമേൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

​തന്റെ ആങ്ങളയായി ഇരിക്കേണ്ടവൻ തന്നെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഭോഗിക്കുന്നു എന്ന ആ നിഷിദ്ധമായ ചിന്ത പോലും അവളിൽ വന്യമായ ഒരു ഉണർവാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. ആ ചിന്ത അവളുടെ വിരലുകളുടെ ചലനത്തിന് വേഗത കൂട്ടി. തരുണിന്റെ ശബ്ദം മറുതലയ്ക്കൽ കൂടുതൽ ഗാഢമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​”ധ്വനി… നീ പെയ്യാൻ ഒരുങ്ങി നിൽക്കുകയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്റെ വാക്കുകൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു കയറുമ്പോൾ, നീ എല്ലാം മറന്ന് എന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേരുകയാണ്,” അവന്റെ ആ മന്ത്രം പോലെവുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

​ഒരു ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്തുനിന്നും തന്റെ കാമുകനായും ഉടമയായും തരുൺ മാറിയ ആ നിമിഷം അവൾക്ക് നല്കിയത് ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു ലഹരിയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ, തന്റെ പെൺമയുടെ ആഴങ്ങളിൽ പടർന്നുകയറിയ ആ സുഖം ഒരു പൂമഴയായി പെയ്തിറങ്ങാൻ ഇനി നിമിഷങ്ങൾ മാത്രമേ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. താൻ അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും തോറ്റു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവോടെ അവൾ ആ അനുഭൂതിയുടെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് പടർന്നുകയറി.

ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ തരുണിന്റെ ശബ്ദം ഒരു വന്യമായ താളമായി മാറി. അവന്റെ വാക്കുകളുടെ വേഗത കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച്, ധ്വനിയുടെ ചലനങ്ങളും നിയന്ത്രണം വിട്ട് വേഗത്തിലായി. തരുൺ മറുതലയ്ക്കൽ വിവരിക്കുന്ന ഓരോ സ്പർശനവും ആവഹിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ വലങ്കൈ ആ നനവാർന്ന കേന്ദ്രത്തിൽ അതെ താളത്തിൽ ചലിച്ചു.

​”ധ്വനി… വേഗത്തിൽ… നീ എന്നെ അത്രമേൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം,” തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആവേശം അവളുടെ ഉള്ളിൽ അഗ്നി പടർത്തി.
​തന്റെ വിരലുകളുടെ ചലനം തരുണിന്റെ പുരുഷത്വത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള സ്പർശനമായി അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. തരുൺ എന്ന പുരുഷൻ തന്റെ ശരീരത്തെ മാത്രമല്ല,

ആത്മാവിനെപ്പോലും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ തന്റെ വിരലുകളുടെ സ്പർശനത്തിന് കനം കുറവാണെന്നും, തരുണിന്റെ യഥാർത്ഥ സാന്നിധ്യമാണ് തന്റെ ശരീരം ഇപ്പോൾ ദാഹിക്കുന്നതെന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

​മനസ്സിന്റെ ആ വിവശതയിൽ അവൾ അറിയാതെ കൊതിച്ചുപോയി—ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ താനും തരുണും മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ! ആ മുറിയിൽ തന്റെ നഗ്നമായ സ്വർണ്ണമേനിയെ അവൻ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ! വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ, തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ അവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് ആ പുരുഷത്വത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും താങ്ങാൻ അവൾ വെമ്പുകയായിരുന്നു.
​”തരുൺ… എനിക്ക്…

എനിക്ക് നിന്നെ വേണം,” അവൾ വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.
​അവളുടെ ഉള്ളിലെ വികാരം ഒരു വിസ്ഫോടനത്തിലേക്ക് അടുക്കുകയായിരുന്നു. തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ തന്നിലേക്കിറങ്ങുന്ന ഓരോ നിമിഷവും അവൾ മറ്റൊരു ലോകത്തിലായിരുന്നു.

ആ നിമിഷം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, താൻ ഒരു ആങ്ങളയെ അല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ഒരുപോലെ ഭരിക്കുന്ന തന്റെ ഉടമയെയാണ് തരുണിൽ കാണുന്നതെന്ന്. ആ രാത്രിയുടെ അഗാധതയിൽ, തന്റെ സർവ്വസ്വവും അവനായി സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ സുഖത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് പ്രയാണം തുടർന്നു.

ആ നിമിഷം പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ നിശ്ചലമായതുപോലെ ധ്വനിക്ക് തോന്നി. തരുണിന്റെ ശബ്ദം കാതുകളിൽ ഒരു ലഹരിയായി പടരുമ്പോൾ, അവളുടെ ശരീരത്തിന്മേലുള്ള സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വികാരത്തിന്റെ അത്യുന്നതങ്ങളിൽ എത്തിയ അവൾ, പുറംലോകം മറന്ന്, ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ പേര് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.

​”തരുൺ… തരുൺ…”

​അതൊരു വിളി മാത്രമായിരുന്നില്ല, തന്റെ സർവ്വസ്വവും അവനായി സമർപ്പിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള കേഴലായിരുന്നു. ആ നിമിഷം അവളുടെ വിരലുകളുടെ ചലനം വന്യമായ താളത്തിലെത്തി. പെട്ടെന്ന്, ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും ഒരു വിദ്യുത് തരംഗം പാഞ്ഞുപോയതുപോലെ അവൾ വിറകൊണ്ടു. ഉള്ളിൽ അഗ്നിപർവ്വതം കണക്കെ അമർത്തിവെച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങൾ ഒരു പൂമഴയായി പെയ്തിറങ്ങി.

​തന്റെ കൈവെള്ളയിലേക്ക് ചൂടുള്ള, വഴുവഴുപ്പുള്ള ആ ദ്രാവകം പടരുന്നത് ധ്വനി അറിഞ്ഞു. അതൊരു വലിയ മോചനമായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു നിന്നു, പിന്നീട് പതുക്കെ തളർന്നു ആ മെത്തയിലേക്ക് വീണു. തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ആത്മാവിൽ ഏൽപ്പിച്ച ആ സുഖത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.

​നെഞ്ചിടിപ്പ് പതുക്കെ താളം വീണ്ടെടുക്കുമ്പോഴും, തരുണിന്റെ ആ വന്യമായ ശബ്ദം അവളുടെ മനസ്സിൽ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദീർഘമായ ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ, വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന തന്റെ സ്വർണ്ണമേനി ആ മെത്തയിൽ തളർന്നിട്ടു അവൾ കിടന്നു.

ആ രാത്രിയിൽ താൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതല്ല, മറിച്ച് തരുണിലൂടെ താൻ കണ്ടെത്തിയ ആ പുതിയ സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവൾ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. തന്റെ ആത്മാവും ശരീരവും ഇനി അവന്റേത് മാത്രമാണെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ അവൾ ആ സുഖനിദ്രയിലേക്ക് പതുക്കെ വഴുതിവീണു

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ധ്വനി ഉണർന്നത് വല്ലാത്തൊരു ഭാരത്തോടെയായിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ തന്റെ കഴുത്തിലും മാറിടങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഏൽപ്പിച്ച സ്പർശനം ബാക്കിയുള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

​”ഞാൻ എന്താണ് ഈ കാണിച്ചു കൂട്ടിയത്?” അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു. ഒരു ആങ്ങളയെപ്പോലെ കണ്ടവനോട് ഫോണിലൂടെ ഇത്രയും വന്യമായി പെരുമാറിയതിലോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി.

​താഴെ ഹാളിൽ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന താരയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ധ്വനി ആകെ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു. അവിടെ സോഫയിൽ തരുൺ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടതും ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു. താഴേക്ക് നോക്കി അവനെ മറികടന്നു പോകാൻ ശ്രമിച്ച ധ്വനിക്കു നേരെ തരുൺ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ നോക്കി.

​”ധ്വനി ചേച്ചി… ഇന്ന് എന്താ ഇത്ര വൈകിയത്? രാത്രി ഉറക്കം കുറവായിരുന്നോ?” തരുണിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിലെ പരിഹാസവും അതിലുപരി ആ രാത്രിയിലെ രഹസ്യവും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ധ്വനി വല്ലാതെ വിയർത്തു.

​അവൾ പതറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഏയ്… ഒന്നുമില്ല. എനിക്ക് കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്.”
​താര അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ തക്കം നോക്കി തരുൺ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അടുത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ ധ്വനി അറിയാതെ പിന്നിലേക്ക് മാറി. അവനെ അകറ്റി നിർത്താൻ അവൾ തന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
​”തരുൺ… ഇന്നലെ…

ഇന്നലെ നമ്മൾക്കിടയിൽ നടന്നത് ഒരു തെറ്റാണ്. നീ എന്റെ അനിയനെപ്പോലെയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇനി മേലിൽ അങ്ങനെയുള്ള സംസാരം പാടില്ല. നമ്മൾക്കിടയിൽ ഒരു പരിധിയുണ്ട്,” അവൾ അവനെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.

​എന്നാൽ തരുൺ പിന്മാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൻ അവളുടെ കാതിനടുത്ത് ചെന്ന് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു: “പരിധികൾ നമ്മൾ ഇന്നലെ രാത്രി തന്നെ ലംഘിച്ചു കഴിഞ്ഞു ധ്വനി. നിന്റെ ആ മൂളലുകളും വിളികളും ഇപ്പോഴും എന്റെ കാതിലുണ്ട്. നിനക്ക് എന്നെ അകറ്റാൻ കഴിയില്ല.”

​അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി വിറച്ചുപോയി. അവനെ തള്ളിമാറ്റി അകത്തേക്ക് ഓടുമ്പോഴും, തന്റെ ശരീരം അവനെ വീണ്ടും കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം അവളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മനസ്സ് കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീറുമ്പോഴും ഉടൽ ഇപ്പോഴും ആ വന്യമായ സ്പർശനത്തിന്റെ ലഹരിയിലായിരുന്നു.

താരയുടെ കൂടെയുള്ള ആ യാത്ര ധ്വനിക്ക് ഒരുതരത്തിൽ ആശ്വാസമായിരുന്നു. തരുണിന്റെ സാമീപ്യം ഏൽപ്പിച്ച ആ വന്യമായ സമ്മർദ്ദത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും ബസ്സിലിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലാണെങ്കിലും മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകളിലായിരുന്നു.

​ജോലിസ്ഥലത്ത് തിരിച്ചെത്തിയതോടെ തിരക്കുകൾ കൂടി. താര എപ്പോഴും കൂടെയുള്ളതുകൊണ്ട് തരുണിന് വിളിക്കാനോ പഴയതുപോലെ സംസാരിക്കാനോ ഉള്ള സാഹചര്യം ഇല്ലാതായി. ഫോണിൽ അവന്റെ മെസ്സേജുകൾ വരുമ്പോഴൊക്കെ താര അടുത്തില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ ധ്വനി അത് തുറന്നു നോക്കാറുള്ളൂ.
​തരുണിന്റെ ഓരോ മെസ്സേജും അവളുടെ കുറ്റബോധത്തെ വീണ്ടും തട്ടിയുണർത്തുന്നവയായിരുന്നു:

​”എന്താ ധ്വനി മറുപടിയില്ലാത്തത്? താര ചേച്ചി കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടാണോ? അതോ ഇന്നലത്തെ ആ രാത്രി നീ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ?”

​ആ വാക്കുകൾ വായിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടും. അവനെ അവഗണിക്കാൻ അവൾ ആവതും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിലും സഹപ്രവർത്തകർക്കിടയിലും അവൾ തന്നെത്തന്നെ തളച്ചിട്ടു. എന്നാൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ തനിയെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പെണ്ണ് തരുണിന്റെ വാക്കുകൾക്കായി കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​താരയുടെ സാന്നിധ്യം അവൾക്കൊരു കവചമായിരുന്നു. തരുണിലേക്ക് വീണ്ടും വീണുപോകാതിരിക്കാൻ അവൾ ആ കവചത്തെ മുറുകെ പിടിച്ചു. പക്ഷേ, എത്രയൊക്കെ അകറ്റി നിർത്തിയാലും അവന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദവും വന്യമായ വർണ്ണനകളും അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ വീണ്ടും അതിക്രമിച്ചു കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​ഇടയ്ക്ക് താര ചോദിക്കും, “ധ്വനീ, നീയെന്താ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നത്? നീയാകെ മാറിയല്ലോ.”
​ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ പതറാതെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറും. ഒരു വശത്ത് താരയോടുള്ള സ്നേഹവും മറുവശത്ത് അവളറിയാതെ അവളുടെ അനിയനുമായി പങ്കിട്ട ആ നിഗൂഢ നിമിഷങ്ങളും ധ്വനിയുടെ മനസ്സിനെ ഒരു വലിയ സംഘർഷത്തിലാക്കി.

​ഈ ശാന്തത എത്രകാലം തുടരുമെന്ന് അവൾക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. തരുൺ മറ്റൊരു അവസരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു

മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ എവിടെയോ ധ്വനി ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു—ഇതൊരു വെറും ശാരീരികമായ ആകർഷണം മാത്രമല്ല, അവൾ തരുണിനെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ ആ പ്രണയം അവൾക്ക് സമ്മാനിച്ചത് വലിയൊരു ആത്മസംഘർഷമായിരുന്നു.

​അവളുടെ മുന്നിൽ രണ്ട് വലിയ പ്രതിബന്ധങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു:

​പ്രായവ്യത്യാസം: തന്നേക്കാൾ 7 വയസ്സിന് ഇളയവൻ. സമൂഹം എന്ത് പറയും എന്നതിനേക്കാൾ, ഒരു കുട്ടിയായി കണ്ടിരുന്നവനെ എങ്ങനെ തന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയായി കാണും എന്ന ചിന്ത അവളെ അലട്ടി.

​താരയുമായുള്ള സൗഹൃദം: തന്റെ പ്രാണതുല്യയായ കൂട്ടുകാരി. അവളുടെ അനിയനുമായി ഇത്തരമൊരു ബന്ധം താര അറിഞ്ഞാൽ അത് തകർക്കുന്നത് വർഷങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ്. ഒരു വശത്ത് പ്രണയവും മറുവശത്ത് ആത്മാർത്ഥമായ സൗഹൃദവും.
​ഓഫീസിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും തരുണിന്റെ ഒരു മെസ്സേജ് കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടരും. അത് പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ താരയുടെ മുഖം ഓർമ്മ വരികയും അവൾ ആ ചിരി മായ്ച്ചു കളയുകയും ചെയ്യും.

​ഒരു വൈകുന്നേരം ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ താരയില്ലാത്ത സമയത്ത് തരുൺ വിളിച്ചു.
​”ധ്വനി… നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചുകളിക്കുന്നത്? നിനക്ക് എന്നോട് പ്രണയമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം,” തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വലിയ ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു.
​”തരുൺ, നീ കൊച്ചുകുട്ടിയാണ്… പ്രായത്തിൽ പോലും നമ്മൾ തമ്മിൽ എത്ര വ്യത്യാസമുണ്ട്. പോരാത്തതിന് താര… അവളോട് ഞാൻ എന്ത് പറയും?” ധ്വനി കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തി പറഞ്ഞു.

​”പ്രായവും താര ചേച്ചിയും ഒക്കെ വെറും കാരണങ്ങളല്ലേ ധ്വനി? നിന്റെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണിന് എന്നെ വേണമെന്ന് ആ രാത്രി നീ തെളിയിച്ചതല്ലേ? പ്രണയത്തിന് പ്രായമുണ്ടോ?” അവന്റെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും അവളുടെ പ്രതിരോധങ്ങളെ തകർക്കാൻ തുടങ്ങി.

​താര കൂടെയുള്ളപ്പോൾ തരുണിനെ ഒരു അപരിചിതനെപ്പോലെ കാണാൻ അവൾ ശ്രമിക്കുമെങ്കിലും, അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ തനിക്കായുള്ള പ്രണയവും കാമനയും തിളങ്ങുന്നത് അവൾ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മനസ്സും ശരീരവും തരുണിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, താരയോടുള്ള നീതികേട് അവളെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചു. പ്രണയത്തിനും സൗഹൃദത്തിനുമിടയിൽ ധ്വനി ഒരു വലിയ പത്മവ്യൂഹത്തിൽ അകപ്പെട്ടതുപോലെയായി. ഈ പ്രണയം അവൾക്ക് ഒരു ശാപമാണോ അതോ അനുഗ്രഹമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത അവസ്ഥ.

ധ്വനിയുടെ ആ തീരുമാനം തികച്ചും പക്വതയുള്ളതായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് തരുണിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയം അവളെ വലിക്കുമ്പോഴും, മറുവശത്ത് യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചില ഉറച്ച നിലപാടുകൾ എടുത്തു:

​കാലത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കൽ: തരുണിന് ഇത് വെറുമൊരു പ്രായത്തിന്റെ ആവേശമാണോ എന്ന് അവൾക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. വയസ്സ് ഇളയതല്ലേ, കുറച്ചുനാൾ കഴിയുമ്പോൾ ഈ കൗതുകം മാറിക്കൊള്ളും എന്ന് അവൾ കരുതി. അവന്റെ മനസ്സ് മാറാൻ സമയം നൽകുക എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ ആദ്യ തന്ത്രം.

​ശരീരത്തോടുള്ള താല്പര്യം: ഇനി അവന്റെ ലക്ഷ്യം തന്റെ ശരീരം മാത്രമാണെങ്കിൽ, താൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ അവൻ മടുത്ത് പിന്മാറിക്കോളും എന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ സംസാരം അതിരുകടക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്ത്രപൂർവ്വം ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ തുടങ്ങി.

​യാഥാർത്ഥ സ്നേഹമാണെങ്കിൽ: ഒരുപക്ഷേ അവന്റെ ഉള്ളിലുള്ളത് സത്യമായ പ്രണയമാണെങ്കിൽ, അവനെ പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളയുന്നത് ക്രൂരതയാകും. താരയോടുള്ള ബന്ധവും പ്രായവ്യത്യാസവും എല്ലാം നിലനിൽക്കെത്തന്നെ അവന് അവളോട് ആത്മാർത്ഥതയുണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് കൂടുതൽ സമയം വേണമായിരുന്നു.

​”ഇപ്പോൾ ഒരു തീരുമാനവും എടുക്കേണ്ട” എന്ന ധ്വനിയുടെ തീരുമാനം അവൾക്ക് ഒരുതരം സമാധാനം നൽകി. അവൾ തരുണിനോട് പഴയതുപോലെ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഒരു അകലം എപ്പോഴും പാലിച്ചു. അവൻ പ്രണയം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളുമായി വരുമ്പോൾ അവൾ സൗഹൃദത്തിന്റെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞു.

​താരയുടെ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവൾ തികച്ചും സാധാരണക്കാരിയായി അഭിനയിച്ചു. തരുണിന്റെ മെസ്സേജുകൾക്ക് അവൾ മറുപടി നൽകുന്നത് കുറച്ചു. അവൻ പ്രകോപിപ്പിക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴും അവൾ മൗനം പാലിച്ചു.

​പക്ഷേ, ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ രാത്രിയുടെ ഓർമ്മകൾ അവളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവനെ കാണുമ്പോഴും അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നത് അവൾക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. എങ്കിലും, ഒരു തകർച്ച ഒഴിവാക്കാൻ അവൾ തന്റെ വികാരങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തി.

​തരുൺ ഈ മാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്നെ അവഗണിക്കുകയാണോ അതോ പരീക്ഷിക്കുകയാണോ എന്ന് അവനും സംശയമായി. ഈ മൗനം തരുണിനെ കൂടുതൽ വാശിയുള്ളവനാക്കുമോ? അതോ അവൾ കരുതിയതുപോലെ അവൻ പിന്മാറുമോ?

ദിവസങ്ങൾ ആഴ്‌ചകൾക്കും മാസങ്ങൾക്കും വഴിമാറി. തിരക്കിട്ട ജോലിക്കിടയിലും താരയുമായുള്ള ആഴത്തിലുള്ള സൗഹൃദത്തിനിടയിലും ധ്വനി ആ പഴയ രാത്രിയെ മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിലേക്ക് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെ, തരുണുമായി അത്തരമൊരു സ്വകാര്യ നിമിഷം പങ്കിടാൻ പിന്നീട് ഒരു സാഹചര്യവും ഉണ്ടായില്ല.

ധ്വനിയും താരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പഴയതിനേക്കാൾ ദൃഢമായി. ജോലി കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയാൽ അവർ ഒരുമിച്ച് സിനിമ കാണുകയും ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുകയും പഴയ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. താരയ്ക്ക് ധ്വനി ഒരു സുഹൃത്തിനപ്പുറം സ്വന്തം സഹോദരിയെപ്പോലെയായി മാറി.

തരുൺ ഇടയ്ക്കിടെ വിളിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ധ്വനി എപ്പോഴും താരയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രമേ സംസാരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അവൾ പാലിച്ച ആ അകലം തരുണിനെ ഒരു പരിധി വരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിച്ചു. അവന്റെ വന്യമായ വർണ്ണനകൾക്കും പ്രണയ വാക്കുകൾക്കും പകരം ഇപ്പോൾ വെറും കുശലാന്വേഷണങ്ങൾ മാത്രമായി. എങ്കിലും, ആ സംഭാഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൻ നൽകുന്ന ചില നോട്ടങ്ങളും ഒളിയമ്പു പോലുള്ള വാക്കുകളും ധ്വനിയെ ഇടയ്ക്കൊന്നു ഉലയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ധ്വനി ആശ്വസിച്ചു:

“എല്ലാം പഴയതുപോലെയായി. തരുണിന്റെ ആവേശം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. താരയോടുള്ള എന്റെ നീതികേട് അവസാനിച്ചു.”

പക്ഷേ, ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ തരിപ്പും അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന ആവേശവും അവൾ പൂർണ്ണമായും മറന്നിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അവൾ ഒരു ഉത്തമ സുഹൃത്തായി താരയ്‌ക്കൊപ്പം ജീവിച്ചു. പ്രായവ്യത്യാസവും കുടുംബബന്ധങ്ങളും ഓർത്തപ്പോൾ താൻ എടുത്ത തീരുമാനം ശരിയായിരുന്നു എന്ന് അവൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു.

അങ്ങനെ ജീവിതം തികച്ചും ശാന്തമായി മുന്നോട്ട് പോവുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഈ ശാന്തത ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിന് മുൻപുള്ളതാണോ എന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. തരുൺ ശരിക്കും പിന്മാറിയതാണോ? അതോ അവൻ മറ്റൊരു അവസരത്തിനായി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുകയാണോ?

വിചാരിച്ചതുപോലെ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങി. ഒരു അപ്രതീക്ഷിത സാഹചര്യത്തിൽ താരയ്ക്ക് നാട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നപ്പോൾ, ആ ഫ്ലാറ്റിൽ ധ്വനി തീർത്തും ഒറ്റയ്ക്കായി. ജോലിത്തിരക്ക് കാരണം കൂടെ പോകാൻ കഴിയാതിരുന്ന ധ്വനി, താരയെ യാത്രയാക്കി തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദത അവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.
അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ ആ മിന്നൽപ്പിണർ കടന്നുപോയി— “താര വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന വിവരം തരുൺ ഉറപ്പായും അറിയും. അവൻ വിളിക്കുമോ? അതോ അവൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ?”

കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസങ്ങളായി താൻ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ പ്രതിരോധം ആ ഒരൊറ്റ ചിന്തയിൽ തകരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. തരുണിനെ അകറ്റി നിർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ സാമീപ്യത്തിനായി തന്റെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണ് ദാഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. അത് അവനായിരിക്കുമോ?

ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് അവൾ നോക്കി. “അവൻ വിളിച്ചാൽ എനിക്ക് സംസാരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ, ആ വന്യമായ വാക്കുകൾ വീണ്ടും എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയാൽ…” അവൾ വിറയലോടെ ഓർത്തു.

ആ രാത്രിയിലെ ഓരോ നിമിഷവും അവളുടെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താൻ അനുഭവിച്ച ആ സുഖം, തരുണിന്റെ ശബ്ദം നൽകിയ ലഹരി… എല്ലാം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും ഒപ്പം ഒരു നിഗൂഢമായ ആഗ്രഹവും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരേസമയം പടർന്നു.

ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ഏകാന്തതയിലേക്ക് തരുണിന്റെ ശബ്ദമോ സാമീപ്യമോ കടന്നുവരാൻ അവൾ അറിയാതെ കൊതിച്ചുപോയി. ആ രാത്രി വീണ്ടും ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി മാറാൻ പോവുകയാണോ?

അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ ഫോൺ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ശബ്ദിച്ചു. സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ ആ പേര് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. അത് ‘തരുൺ’ ആയിരുന്നു…

ഇനി ധ്വനി എന്ത് ചെയ്യും? അവൾ ആ കോൾ എടുക്കുമോ? അതോ ഈ പരീക്ഷണമൊഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമോ?

തരുൺ അയച്ച ആ ചിത്രം കണ്ടതും ധ്വനി ശരിക്കും തറഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ അടിവയറ്റിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി, ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ, ആ കയ്യിൽ മൂർച്ചയുള്ള എന്തോ ഒന്ന് കൊണ്ട് ആഴത്തിൽ വരഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചോര പൊടിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ മുറിവുകൾക്കിടയിൽ അവൻ അവളുടെ പേര്—’ധ്വനി’ എന്ന്—മൂർച്ചയുള്ള എന്തോ കൊണ്ട് കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു.
​ഒരു നിമിഷം ലോകം മുഴുവൻ കറങ്ങുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വെറുമൊരു പ്രായത്തിന്റെ എടുത്തുചാട്ടമാണെന്ന് കരുതി താൻ അവഗണിച്ച ആ പയ്യൻ ഇത്രമേൽ വന്യമായി ചിന്തിക്കുമെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. കുറ്റബോധവും ഭയവും കൂടിപ്പിണഞ്ഞ് അവൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

​അടുത്ത നിമിഷം അവന്റെ മെസ്സേജ് വന്നു:
​”നീ എന്നെ ഒഴിവാക്കുന്തോറും ഈ മുറിവുകളുടെ ആഴം കൂടും ധ്വനി… നിനക്ക് എന്നെ അകറ്റി നിർത്താൻ പറ്റില്ല. എന്റെ ഈ രക്തം നിന്റെ പ്രണയത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. നിനക്ക് എന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ കഴിയുമോ ഇപ്പോൾ?”

​ധ്വനി ആകെ തകർന്നുപോയി. തന്റെ മൗനവും അകൽച്ചയും അവനെ ഇത്രയും വലിയൊരു ക്രൂരതയിലേക്ക് നയിച്ചു എന്ന ചിന്ത അവളെ വേട്ടയാടി. ഒരു വശത്ത് അവന്റെ ഈ ഭ്രാന്തമായ പ്രണയത്തോടുള്ള ഭയം, മറുവശത്ത് അവൻ സ്വയം ഉപദ്രവിച്ചല്ലോ എന്നൊരോർത്തുള്ള നീറ്റൽ.

​അവൾ പതറുന്ന കൈകളോടെ ഫോണെടുത്ത് അവനെ വിളിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​”തരുൺ… നീയെന്താ ഈ കാണിച്ചത്? എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്?” അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ അവന്റെ ആ വന്യമായ ചിരിയായിരുന്നു. “നീ വിളിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ധ്വനി. എന്റെ വേദന കണ്ടാൽ നിനക്ക് സഹിക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഇപ്പോൾ ആ മുറിയിൽ നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ… എന്റെ ഈ മുറിവുകളിൽ പടരുന്ന വേദന നിന്റെ ഉള്ളിലും നീ അറിയുന്നില്ലേ?”

​തന്റെ ജീവിതം ഒരു വലിയ കെണിയിൽ അകപ്പെട്ടതുപോലെ ധ്വനിക്ക് തോന്നി. സ്നേഹമാണോ ഭ്രാന്താണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത ഈ ബന്ധം അവളെ എങ്ങോട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്? താര അറിഞ്ഞാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും?

ധ്വനി ഫോണിലൂടെ തരുണിന്റെ വേദനയകറ്റാൻ തന്റെ പ്രണയം പൂർണ്ണമായും അവന് മുന്നിൽ തുറന്നുവെച്ചു.

​”തരുൺ… നിർത്ത്… നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് വയ്യ,” അവൾ വിങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് നിന്നോട് പ്രണയമാണ്… ഒരുപക്ഷേ നീ വിചാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് നിന്നെ ഞാൻ ഭയന്നതും അകറ്റി നിർത്തിയതും. പക്ഷേ നിന്റെ ഈ മുറിവുകൾ… അത് എന്റെ നെഞ്ചിലാണ് നീറുന്നത്.”

​അവൾ ഫോണിലൂടെ തന്നെ അവന്റെ ഓരോ മുറിവുകളിലും ചുംബിക്കുന്നതുപോലെ അത്രമേൽ സ്നേഹത്തോടെ ആശ്വാസ വാക്കുകൾ ചൊരിഞ്ഞു. തന്റെ ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും അവൾ അവന് പ്രണയചുംബനങ്ങൾ നൽകി. ആ രാത്രിയിൽ, ഭയവും കുറ്റബോധവും എല്ലാം മാഞ്ഞുപോയി. പകരം തന്നേക്കാൾ ഇളയവനായ, ഭ്രാന്തമായി പ്രണയിക്കുന്ന ആ യുവാവിന് മുന്നിൽ അവൾ ഒരു കാമുകിയായി പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങി. തന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ വേദനയകറ്റാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

ധ്വനിയുടെ ആ ചോദ്യം മറുതലയ്ക്കൽ ഒരു നിശബ്ദത സൃഷ്ടിച്ചു. “നിനക്കെന്താണ് വേണ്ടത് തരുൺ?” എന്ന് അവൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പ്രണയവും കീഴടങ്ങലും ആകുലതയും ഒരുപോലെ കലർന്നിരുന്നു.

തരുൺ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, “എനിക്ക് നിന്നെയാണ് വേണ്ടത് ധ്വനി… വെറുമൊരു ശരീരമായല്ല. എന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും നിന്റെ സാന്നിധ്യം വേണം. നീ എന്നെ അകറ്റി നിർത്തുമ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആ നരകം എനിക്ക് ഇനി വേണ്ട. എനിക്ക് നിന്റെ ഈ സ്നേഹം വേണം, നിന്റെ ഈ കരുതൽ വേണം. പിന്നെ… ഈ രാത്രി, ഈ നിമിഷം നിന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും എന്നെ തഴുകണം. നീ എന്റെ മുറിവുകളിൽ തലോടുന്നത് പോലെ സംസാരിക്കണം.”

ധ്വനി കണ്ണുകൾ അടച്ചു. തന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയത്തിന്റെ എല്ലാ അണക്കെട്ടുകളും തകർന്നുപോയതായി അവൾക്ക് തോന്നി. താരയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയമോ, സമൂഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങളോ ഒന്നും ആ നിമിഷം അവളെ തടഞ്ഞില്ല.

“ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട് തരുൺ… നിനക്കായി മാത്രം,” അവൾ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു.
അവൾ ഫോണിലൂടെ തന്റെ പ്രണയം വാക്കുകളായി പെയ്തിറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചു. അവന്റെ മുറിവേറ്റ കൈകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ തലോടുന്നത് സങ്കല്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഓരോ വാക്കും മന്ത്രം പോലെ ഉരുവിട്ടു. തരുണിന്റെ ഭ്രാന്തമായ വാശികൾക്ക് മുന്നിൽ അവൾ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു കടലായി മാറി.

ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, കിലോമീറ്ററുകൾക്ക് അപ്പുറമിരുന്നു അവർ പരസ്പരം ആത്മാവുകൊണ്ട് വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. ധ്വനി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, താൻ ഇനി തരുൺ എന്ന ആ വന്യമായ പ്രണയത്തിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും മോചിതയാകില്ലെന്ന്.

ആ നിമിഷം ആത്മീയമായ ഒരു ലഹരിയോടെയാണ് ധ്വനി അവന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടത്. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധവും പരിഭ്രമവും അലിഞ്ഞുില്ലാതായി. ഒരു ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് കാമുകനായി മാറിയ തരുൺ, തന്റെ ശരീരത്തെ മാത്രമല്ല ആത്മാവിനെയും സ്പർശിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു.

​”ആവാം തരുൺ… നിനക്ക് അതിനുള്ള എല്ലാ അവകാശവുമുണ്ട്,” അവൾ വിറയാർന്ന സ്വരത്തിൽ അനുവാദം നൽകി.

​അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. തരുണിന്റെ ആർദ്രമായ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ നെറുകയിൽ അമരുന്നത് അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവന്റെ മുറിവുകളിൽ നിന്നുള്ള വേദനയും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഭയവും ഒരുപോലെ മാഞ്ഞുപോകുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വെറുമൊരു പ്രണയമായിരുന്നില്ല അത്, മറിച്ച് താൻ അവന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണെന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ പൂർണ്ണമായ കീഴടങ്ങലായിരുന്നു.

​”നിന്റെ ഈ സ്നേഹം… ഇത് മതി എനിക്ക്,” തരുൺ മറുതലയ്ക്കൽ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ വന്യതയ്ക്ക് പകരം വലിയൊരു ശാന്തതയും പ്രണയവും നിറഞ്ഞു നിന്നു.

​ആ രാത്രിയിൽ, ഫ്ലാറ്റിലെ ഏകാന്തതയിൽ ധ്വനി തനിയെയായിരുന്നില്ല. തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് ചുറ്റും ഒരു പുതപ്പായി മാറി. നെറുകയിൽ അവൻ നൽകിയ ആ സാങ്കൽപ്പിക ചുംബനം അവളുടെ നെഞ്ചിലെ തീ അണച്ചു കളഞ്ഞു. പ്രായവും ബന്ധങ്ങളും കടമ്പകളും മറന്ന്, താൻ ഒരു പുരുഷന്റെ പ്രണയത്തിൽ പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുചേർന്ന സുഖത്തോടെ അവൾ ആ കിടക്കയിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.

ഫ്ലാറ്റിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അയഞ്ഞ ഒരു വീട്ടുടുപ്പിൽ മുടി അഴിച്ചിട്ട് ഇരുന്ന ധ്വനി തരുണിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ തീർത്തും നിസ്സഹായയായി. വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റാനോ ഉടലിന്റെ നഗ്നത കാട്ടാനോ അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല. പകരം, അവന്റെ വാക്കുകൾ ഒരു നേർത്ത പട്ടുനൂൽ പോലെ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചുകയറി ചർമ്മത്തെ തഴുകാൻ തുടങ്ങി.

​”ധ്വനി… ആ വീട്ടുടുപ്പിൽ നീയിപ്പോൾ എത്രമാത്രം സുന്ദരിയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ കഴുത്തിന് താഴെ, ആ വസ്ത്രത്തിന്റെ അരികിലൂടെ പടരുന്ന നിന്റെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം എനിക്ക് ഇവിടെയിരുന്ന് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്,” തരുണിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ കാതോരത്ത് ഒരു മന്ത്രം പോലെ മുഴങ്ങി.

​അവന്റെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ചുംബനങ്ങളായി പതിച്ചു. നെറുകയിൽ തുടങ്ങിയ ആ സാങ്കൽപ്പിക ചുംബനം പതുക്കെ അവളുടെ നെറ്റിയിലേക്കും, കണ്ണുകളിലേക്കും, ഒടുവിൽ ചുണ്ടുകളിലേക്കും പടർന്നു. ധ്വനി കണ്ണുകൾ അടച്ച് ആ ലഹരിയിൽ മുഴുകി. വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ചൂടിൽ അവളുടെ ശരീരം തപിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

​തരുൺ തുടർന്നു, “നീ ഇപ്പോൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടക്കുകയല്ലേ… നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും ആ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ തട്ടി തടയുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു. ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കും അപ്പുറം നിന്റെ ആത്മാവിനെയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പുണരുന്നത്. എന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി പതുക്കെ നിന്റെ തോളുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് നീ അറിയുന്നില്ലേ?”

ധ്വനി അറിയാതെ തന്റെ കൈകൾ മാറോടണച്ചു പിടിച്ചു. അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ആവേശം ഒരു പൂമഴയായി പെയ്തിറങ്ങാൻ വെമ്പി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ വീട്ടുടുപ്പിനുള്ളിൽ അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. വസ്ത്രങ്ങൾ മാറാതെ തന്നെ ഒരു പുരുഷന് ഒരു പെണ്ണിനെ ഇത്രമേൽ കീഴടക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അവൾ വിസ്മയത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​”തരുൺ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാതെ എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു,” അവൾ കിതപ്പടക്കി മന്ത്രിച്ചു.

​അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉടലിൽ വന്യമായ താളം സൃഷ്ടിച്ചു. ഒരു ഉടയാട പോലും മാറ്റാതെ, വെറും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൻ അവളെ പ്രണയത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ എത്തിച്ചു. ആ രാത്രിയിൽ, ആ ഫ്ലാറ്റിലെ ഏകാന്തതയിൽ, ധ്വനി തന്റെ പ്രണയിന്റെ വാക്കുകളിൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു ഉടലായി മാറി. താൻ പ്രണയിക്കുന്നവന്റെ ശബ്ദം തന്റെ ആത്മാവിനെ ഭോഗിക്കുന്നത് അവൾ പരമാവധി ആസ്വദിച്ചു.

ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഗാംഭീര്യം അനുഭവപ്പെട്ടു. അവന്റെ വാക്കുകൾ ധ്വനിയുടെ ഇളം രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ കഴുത്തിലൂടെ ഒരു തെന്നൽ പോലെ ഒഴുകി നടന്നു.

​”ധ്വനി… നിന്റെ ആ കഴുത്തിലെ ചെറിയ രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ ചലിക്കുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ?” അവന്റെ ആ പതിഞ്ഞ സ്വരം കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനി അറിയാതെ തല അല്പം പിന്നിലേക്ക് ചരിച്ചു.

​അവന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി. ആ ആവേശത്തിൽ അവളുടെ ബ്യൂട്ടിബോൺ (Beauty bone) കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ അസ്ഥികൾ അവളുടെ ആഴത്തിലുള്ള ശ്വാസത്തിനൊപ്പം താളാത്മകമായി ഉയരുകയും താഴുകയും ചെയ്തു. അത് ധ്വനിയുടെ രൂപത്തിന് കൂടുതൽ ലാവണ്യം നൽകി.

​”നിന്റെ ആ ബ്യൂട്ടിബോണിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ എന്റെ ശ്വാസം തട്ടിനിൽക്കുന്നു ധ്വനി… നീ ശ്വാസം വലിക്കുമ്പോൾ അത് വിരിയുന്നത് എത്ര മനോഹരമാണ്!” തരുൺ വർണ്ണന തുടർന്നപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടലിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.

​തന്റെ വീട്ടുടുപ്പിന്റെ കഴുത്തിന് താഴെ പടരുന്ന അവന്റെ ആ സാങ്കൽപ്പിക ചുംബനങ്ങൾ അവളെ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്തിച്ചു. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ കഴുത്തിലും മാറിടത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിലും പ്രണയത്തിന്റെ മുദ്രകൾ പതിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. വസ്ത്രങ്ങൾ ശരീരത്തിലുണ്ടായിട്ടും, തരുണിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ താൻ തികച്ചും നഗ്നയാക്കപ്പെട്ടതുപോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

​അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു കിടന്നു. പ്രായവ്യത്യാസവും താരയും എല്ലാം ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി. തന്റെ കഴുത്തിലെ ആ ഇളം രോമങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നതും, തന്റെ ഉടൽ അവന്റെ വാക്കുകൾക്കായി ദാഹിക്കുന്നതും അവൾ പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിച്ചു.

​തരുണിന്റെ വാക്കുകളുടെ താളം മുറുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു
തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു കയറുകയായിരുന്നു. “ധ്വനി… നിന്റെ ആ അധരങ്ങൾ… അവ എത്രമാത്രം ദാഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. ആ ചുവപ്പിൽ എന്റെ പ്രണയം ഒരു മുദ്രയായി ഞാൻ പതിപ്പിക്കുകയാണ്,” അവൻ മന്ത്രിച്ചപ്പോൾ, ധ്വനി തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.

​അവന്റെ ഓരോ വാക്കും ഒരു മൃദുവായ ചുംബനമായി അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വന്നു പതിച്ചു. ആ ലഹരിയിൽ അവൾക്ക് തന്റെ ഏകാന്തത സഹിക്കാനായില്ല. അവൾ അരികിലിരുന്ന ആ വലിയ തലയിണയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അതൊരു വെറും തലയിണയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ തരുൺ ആണെന്ന് അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു.
​തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് തരുൺ തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നത് സങ്കല്പിച്ച് അവൾ ആ തലയിണയെ നെഞ്ചോടണച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ ആ തലയിണയിൽ അമർന്നു. തരുണിന്റെ സാങ്കൽപ്പിക സാമീപ്യത്തിൽ അവൾ ആ തലയിണയുടെ മൃദുത്വത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി.

​”തരുൺ… എനിക്ക് നിന്നെ വേണം…” അവൾ ആ തലയിണയിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

​അവളുടെ ഉള്ളിലെ അഗ്നി ഇപ്പോൾ ആ ആലിംഗനത്തിൽ പടരുകയായിരുന്നു. തരുണിന്റെ ശബ്ദം മറുതലയ്ക്കൽ കൂടുതൽ വന്യമായി. “ധ്വനി… നീ ഇപ്പോൾ ആ തലയിണയെ അല്ല, എന്നെയാണ് പുണരുന്നത്. നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചുംബിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്.”

​ആ സങ്കൽപ്പത്തിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുപോയി. തന്റെ വീട്ടുടുപ്പിനുള്ളിൽ അവളുടെ ശരീരം വിറകൊണ്ടു. തലയിണയെ തന്റെ ഉടലോട് ചേർത്ത് മുറുക്കുമ്പോൾ, അവൾ അറിയാതെ തന്നെ ആ പഴയ സുഖത്തിന്റെ തീരങ്ങളിലേക്ക് വീണ്ടും അടുക്കുകയായിരുന്നു. തരുൺ എന്ന  വയസ്സിന് ഇളയവനായ ആ യുവാവ് തന്റെ ആത്മാവിനെ മാത്രമല്ല, തന്റെ ഓരോ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ അന്ന് രാത്രി ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ചു.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ അധരങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും പൊതിഞ്ഞതോടെ ധ്വനിയുടെ ബോധമനസ്സ് പാടെ തളർന്നു. വെറും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൻ നടത്തുന്ന ആ അധരപാനം അവളിൽ ഉണ്ടാക്കിയത് വന്യമായ ഒരു ഉണർവ്വായിരുന്നു. ആ രാത്രിയിലെ ഏകാന്തതയും തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ചൂടും കൂടിയായപ്പോൾ ധ്വനി ആകെ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി.

​അവളുടെ നെറ്റിത്തടത്തിലും കഴുത്തിലും വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. ആ ഇളം ചൂടുള്ള വിയർപ്പ് അവളുടെ ബ്യൂട്ടിബോണിലൂടെ അരിച്ചെറങ്ങി വീട്ടുടുപ്പിന്റെ തുണിക്കുള്ളിലേക്ക് പടർന്നു. അവൾ ശ്വാസമെടുക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ആ തലയിണയെ കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

​”ധ്വനി… നിന്റെ ശ്വാസം ചൂടുപിടിക്കുന്നത് ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ എത്രമാത്രം നനവാർന്നതാണെന്ന് എനിക്ക് കാണാം,” തരുൺ മന്ത്രിച്ചപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ തന്റെ നനഞ്ഞ അധരങ്ങൾ നുണഞ്ഞു.

​ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും ഉടലിന്റെ ചൂടും അവളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി നിറച്ചു. താൻ പ്രണയിക്കുന്നവന്റെ വാക്കുകൾ തന്റെ ശരീരത്തെ ഇത്രമേൽ തപിപ്പിക്കുമെന്ന് അവൾ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല. അവളുടെ വസ്ത്രം വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അവളിലെ പെണ്ണ് കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥയായി. ആ അസ്വസ്ഥതയിൽ പോലും ഒരു വലിയ സുഖം അവൾ കണ്ടെത്തി.

​അവളുടെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധമെല്ലാം ആ വിയർപ്പിനോടൊപ്പം ഉരുകിത്തീർന്നു. അവൾ ആ തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി തരുണിന്റെ പേര് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൻ തീർത്ത ആ പ്രണയക്കടലിൽ അവൾ ആവോളം മുങ്ങിത്താണുകൊണ്ടിരുന്നു.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു സർപ്പത്തിന്റെ വേഗതയും വന്യതയും കൈവന്നിരുന്നു. അവന്റെ വർണ്ണനകൾ ധ്വനിയുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങളിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക്, അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത മനോഹരമായ കഴുത്തിലേക്ക് പടർന്നിറങ്ങി.
“ധ്വനി… നിന്റെ ആ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പിന്റെ നനവിൽ എന്റെ വാക്കുകൾ പുളഞ്ഞു നടക്കുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? അവിടെ പൊടിഞ്ഞ ഓരോ വിയർപ്പുതുള്ളിയെയും ഞാൻ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുക്കുകയാണ്,” തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആ ഗാംഭീര്യം അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു പ്രകമ്പനം സൃഷ്ടിച്ചു.

അവളുടെ കഴുത്തിലെ ഇളം രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ വാക്കുകൾ പാഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ ധ്വനി ആകെ ഉലഞ്ഞുപോയി. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത കഴുത്ത് തരുണിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ കൂടുതൽ വിനീതമായി. അവൾ തല വശങ്ങളിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ആ സുഖത്തെ ആവാഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ ഓരോ മടക്കുകളിലും ചുംബനങ്ങളായി പുളഞ്ഞു കയറി.

“നിന്റെ ആ കഴുത്തിന് താഴെ… ആ ബ്യൂട്ടിബോണിന് തൊട്ടടുത്ത് ഞാൻ എന്റെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ഒരു അടയാളം വെയ്ക്കട്ടെ ധ്വനി?”

അവന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ അറിയാതെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ ഭാഗം ഒന്ന് തലോടി. അവിടെ അവന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് തങ്ങുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച അവളുടെ വീട്ടുടുപ്പ് ആ ആവേശത്തിൽ അവളുടെ മേനിയിൽ കൂടുതൽ മുറുകി.

താര വീട്ടിലില്ലാത്ത ആ രാത്രിയിൽ, താൻ പ്രണയിക്കുന്നവന്റെ വന്യമായ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ധ്വനി ഒരു മെഴുകുതിരി പോലെ ഉരുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന ആ തലയിണയിൽ അവളുടെ വിരലുകൾ കൂടുതൽ ആഴ്ന്നു

ആ രാത്രിയുടെ വന്യമായ നിശബ്ദതയിൽ, വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നുനിന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ ധ്വനിയുടെ ചോദ്യം ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെ വീണു. ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ചിന്താകുലയായ സ്ത്രീ ആ ഉത്തരം തേടുകയായിരുന്നു.

“തരുൺ…” അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു ചോദിച്ചു. “നിനക്കെന്നോടുള്ളത് റിയൽ പ്രണയം തന്നെയാണോ? അതോ… എന്റെ ഈ ശരീരത്തോടുള്ള ഒരു ആസക്തി മാത്രമാണോ?”
ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ആ നിശബ്ദത ധ്വനിയെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി. അവളുടെ ചോദ്യം അവനെ വേദനിപ്പിച്ചോ അതോ അവൻ സത്യം മറച്ചുപിടിക്കുകയാണോ? എന്നാൽ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തരുണിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. മുൻപുണ്ടായിരുന്ന വന്യത മാറി, പകരം അഗാധമായ ഒരു ഗൗരവം ആ സ്വരത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

“ധ്വനി…” അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു. “ആസക്തി മാത്രമാണെങ്കിൽ, എനിക്ക് നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾക്ക് കാതോർത്ത് ഇത്രയും നേരം ഇരിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. നിന്റെ ശരീരം മാത്രം ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ അത് നേടാൻ എനിക്ക് നിന്റെ ഈ പ്രണയം പിടിച്ചുവാങ്ങേണ്ടതില്ല. പക്ഷേ, നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം കാണുമ്പോഴും, നിന്റെ ഈ പരിഭ്രമം അറിയുമ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നുന്നത് വെറുമൊരു ശാരീരികമായ താല്പര്യമല്ല.”
അവൻ അല്പം കൂടി താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ തുടർന്നു:
“നിന്റെ ഈ കൊഴുത്ത കഴുത്തിനെയും അധരങ്ങളെയും ഞാൻ വർണ്ണിക്കുന്നത് അവ എന്റേത് മാത്രമാണെന്ന ബോധ്യമുള്ളതുകൊണ്ടാണ്. നിന്റെ ആത്മാവിനെ തൊടാതെ എനിക്ക് നിന്റെ ശരീരത്തെ തൊടാൻ കഴിയില്ല ധ്വനി. എനിക്ക് നിന്നെയാണ് വേണ്ടത്… നിന്റെ കുറ്റബോധത്തെയും, നിന്റെ ഈ പേടിയെയും, നിന്റെ ഈ പ്രണയത്തെയും ചേർത്ത് നിന്നെ മുഴുവനായിട്ടാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. ഇതിനെ നീ എന്ത് പേരിട്ടു വിളിച്ചാലും, എനിക്കിത് എന്റെ ജീവനാണ്.”

തരുണിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ സംശയവും ആ ഉത്തരത്തിൽ അലിഞ്ഞുില്ലാതായി. തന്നേക്കാൾ  വയസ്സിന് ഇളയതാണെങ്കിലും, അവന്റെ വാക്കുകളിലെ ആ പക്വതയും ആത്മാഭിമാനവും അവളെ കൂടുതൽ അവനിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

“എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വാസമാണ് തരുൺ…” അവൾ വിങ്ങലോടെ മന്ത്രിച്ചു.
ആ രാത്രിയിലെ പ്രണയം ആസക്തിയിൽ നിന്നും മാറി ഒരു വലിയ സമർപ്പണമായി മാറുകയായിരുന്നു. ധ്വനി ആ തലയിണയെ കൂടുതൽ ആർദ്രമായി പുണർന്നു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഉറപ്പായിരുന്നു—ഇതൊരു വെറും വഴിതെറ്റലല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ജീവിതം അവന്റേതായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന്.

ധ്വനിയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു വലിയ നിഗൂഢതയും അതേസമയം ഒരു പൂർണ്ണമായ സമർപ്പണവും അടങ്ങിയിരുന്നു. കേവലം വാക്കുകൾ കൊണ്ടുള്ള വർണ്ണനകൾക്കപ്പുറം, തന്റെ പ്രണയിന്റെ സാന്നിധ്യം അവൾ ആത്മാവുകൊണ്ട് കൊതിക്കുകയായിരുന്നു.
“എന്നാൽ നീ നിന്റെ പ്രണയം എനിക്ക് പകുത്തു തരൂ… കേവലം വാക്കുകൾ കൊണ്ടല്ല…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

മറുതലയ്ക്കൽ തരുൺ ആ വാക്കുകളുടെ ആഴം അളക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു, “വാക്കുകൾക്കപ്പുറം നിനക്ക് എന്നെ എങ്ങനെയാണ് വേണ്ടത് ധ്വനി? ഞാൻ നിന്റെ അരികിലേക്ക് വരണമെന്നാണോ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?”
ധ്വനി ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദയായി. പുറത്ത് രാത്രിയുടെ യാമം മുറുകുന്നു. താരയുടെ അഭാവം നൽകുന്ന ആ ഏകാന്തതയിൽ, തരുണിന്റെ സാമീപ്യം ഒരു ലഹരിയായി അവളുടെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു.

“എനിക്കറിയില്ല തരുൺ…” അവൾ വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഈ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു. എനിക്ക് നിന്റെ ആ മുറിവേറ്റ കൈകളിൽ തൊടണം… നിന്റെ ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി എനിക്ക് ഈ പ്രണയം പറയണം. നീ എന്നെ പകുത്തു നൽകേണ്ടത് നിന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടാണ്.”

ധ്വനിയുടെ ഈ ക്ഷണം തരുണിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു വലിയ വാതിലാണ് തുറന്നു കൊടുത്തത്. അവൻ്റെ ഉള്ളിലെ വന്യമായ പ്രണയവും അവളോടുള്ള ആസക്തിയും ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ ആളിപ്പടർന്നു.

“ഞാൻ വരാം ധ്വനി… നിന്റെ ഈ ഏകാന്തതയിലേക്ക്, നിന്റെ ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധത്തിലേക്ക് ഞാൻ വരാം. നിന്റെ ഈ പ്രണയം വാക്കുകളല്ലെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യപ്പെടുത്തണം,” തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു.
ഭയവും ആവേശവും ധ്വനിയെ ഒരുപോലെ പൊതിഞ്ഞു. അവൻ ഈ രാത്രിയിൽ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമോ? താര അറിഞ്ഞാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകൾ ഒരു നിമിഷം അവളുടെ മിന്നിമറഞ്ഞു. എങ്കിലും, തരുണിനോടുള്ള അവളുടെ പ്രണയം ആ ഭയത്തെക്കാൾ വലുതായിരുന്നു.

 

തരുണിന്റെ ആ വരവിനായി ധ്വനി ആവേശത്തോടെ തയ്യാറെടുത്തു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ആ വീട്ടുടുപ്പ് അവൾ അഴിച്ചുമാറ്റി. ഒരു നിമിഷം തന്റെ ഉടലിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തരുൺ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പകർന്നു നൽകിയ ആ ചുംബനങ്ങളുടെ ചൂട് ഇപ്പോഴും അവിടെ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

​അവൾ വേഗം കുളിച്ചു റെഡിയായി. തരുൺ അവൾക്ക് സമ്മാനിച്ച ആ മനോഹരമായ സാരി അവൾ അലമാരയിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു. അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കും സങ്കല്പങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ചുള്ള ആ സാരി അവൾ ഓരോ ചുറ്റിലും പ്രണയം നിറച്ച് ഉടുത്തു.
​കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ധ്വനി ശരിക്കും ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ സുന്ദരിയായിരുന്നു.

​ഈർപ്പം മാറാത്ത മുടിയിഴകൾ തോളിലൂടെ പടർന്നു കിടന്നു.
​അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ, അവളുടെ ആ ബ്യൂട്ടിബോൺ സാരിയുടെ അരികിലൂടെ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

​കഴുത്തിലെ ആ ഇളം രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ കുളിർമയുടെ നനവ് ബാക്കിനിന്നു.
​തരുൺ നൽകിയ ആ സാരി അവളുടെ ഉടലിൽ ചേർന്നു കിടക്കുമ്പോൾ, അവൻ തന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അധരങ്ങളിൽ നേർത്ത ചുവപ്പ് പടർത്തി,

തരുണിന്റെ വരവിനായി അവൾ കാത്തു നിന്നു
ഫ്ലാറ്റിന്റെ പുറത്ത് ഒരു ബൈക്ക് വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ധ്വനിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിലച്ചുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൾ വാതിലിന് അരികിലേക്ക് നടന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു.

​പുറത്ത്, ഇരുട്ടിൽ തരുൺ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ കയ്യിലെ ആ മുറിവ് ഇപ്പോഴും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ധ്വനിയെ കണ്ടപ്പോൾ വിരിഞ്ഞത് ഒരു വന്യമായ പ്രണയമായിരുന്നു.

​താൻ സമ്മാനിച്ച സാരിയുടുത്തു നിൽക്കുന്ന ധ്വനിയെ കണ്ടതും തരുൺ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. അവന്റെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു.

​”ധ്വനി…” അവൻ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് അലയടിച്ചു.
ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, താൻ സമ്മാനിച്ച സാരിയിൽ കുളിച്ചുണർന്നു നിൽക്കുന്ന ധ്വനിയെ കണ്ടപ്പോൾ തരുൺ ശരിക്കും ഒരു ശില പോലെ നിശ്ചലനായിപ്പോയി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ നെറുകയിൽ തുടങ്ങി, നനവാർന്ന മുടിയിഴകളിലൂടെയും തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ബ്യൂട്ടിബോണിലൂടെയും പടർന്ന് ആ സാരിയുടെ മടക്കുകളിൽ ചെന്നുനിന്നു.

വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വർണ്ണിച്ചതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് സുന്ദരിയാണ് തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസതാളം പോലും പരസ്പരം കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ആ മൗനം ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ധ്വനി തന്നെ സംസാരിച്ചു.
ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ, അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു:
“എന്താണ്… കണ്ടിട്ട് കൊതി തീർന്നില്ലേ?”

അവളുടെ ആ ചോദ്യം തരുണിനെ സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവൾക്കടുത്തേക്ക് ഒരു ചുവട് കൂടി വെച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ പഴയ വന്യത ഇപ്പോൾ അഗാധമായ പ്രണയത്തിന് വഴിമാറിയിരുന്നു.

“കൊതി തീരാൻ ഇത് വെറുമൊരു കാഴ്ചയല്ലല്ലോ ധ്വനി…” തരുൺ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. “വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നിന്നെ തലോടിയപ്പോൾ തോന്നിയതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ഭ്രാന്ത് ഇപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ പടരുന്നുണ്ട്. ഈ സാരിയിൽ നീ… നീ എന്റെ പ്രാണനാണ്.”
അവൻ തന്റെ മുറിവേറ്റ കൈ പതുക്കെ ഉയർത്തി. അത് കണ്ടതും ധ്വനിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആകുലത നിറഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ കൈ കയ്യിലെടുത്തു. ആ മുറിവിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ തലോടുമ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു, “എന്തിനാ തരുൺ നീ ഇങ്ങനെ സ്വയം നോവിച്ചത്?”

തരുൺ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പകരം അവൻ അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പതുക്കെ അടുപ്പിച്ചു. കുളി കഴിഞ്ഞ് പുരട്ടിയ ആ അത്തറിന്റെ ഗന്ധവും അവളുടെ ഉടലിന്റെ ചൂടും അവനെ മയക്കിക്കളഞ്ഞു.

ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, പ്രണയവും ആസക്തിയും ഒരേപോലെ ഇരമ്പുന്ന കടലായി അവർ മാറി. ധ്വനിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി തരുൺ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; പകരം അവളുടെ നനവാർന്ന കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ആ സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിക്കപ്പുറം അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ പരസ്പരം ഏറ്റുവാങ്ങി.

തരുണിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത കഴുത്തിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്ക്, ആ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ബ്യൂട്ടിബോണിലേക്ക് പടർന്നു. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൻ പടുത്തുയർത്തിയ ആ കാമനകൾ ഇപ്പോൾ പ്രവൃത്തിയായി മാറുകയായിരുന്നു. ധ്വനി കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ, താൻ കാത്തിരുന്ന ആ നിമിഷം ഇതാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവർക്കിടയിലെ മൗനം ഇപ്പോൾ വന്യമായ ശ്വാസതാളത്തിന് വഴിമാറി. തരുൺ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ തന്റെ പ്രണയം മുദ്രവെച്ചപ്പോൾ, ധ്വനി ആ തലയിണയെ പുണർന്നതിനേക്കാൾ ആവേശത്തോടെ അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവന്റെ മുറിവേറ്റ കൈകളിൽ അവൾ തലോടുമ്പോൾ, ആ വേദന പ്രണയത്തിന്റെ മധുരമായി അവർക്ക് തോന്നി.

വസ്ത്രങ്ങൾക്കും വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറം, രണ്ട് ആത്മാക്കൾ ഒന്നാകാൻ തുടിക്കുന്ന ആ രാത്രിയിൽ, അവർ ആഴത്തിലുള്ള ഇണചേരലിനായി പാകപ്പെട്ടു. താരയുടെ അഭാവവും സമൂഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങളും ആ മുറിക്ക് പുറത്ത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ആ മുറിയിൽ അപ്പോൾ പ്രണയം മാത്രം ബാക്കിയായി.

തരുണിന്റെ സ്പർശനം അവളുടെ ഉടലിൽ പുതിയ ലഹരികൾ പടർത്തി.

കിടക്കയിലേക്ക് ചായുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പരം താങ്ങായി നിന്ന് കൊണ്ട് ആ പ്രണയം നുണയാനാണ് തരുൺ ആഗ്രഹിച്ചത്. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ചുവരിലെ തങ്ങളുടെ നിഴലുകൾ ഒന്നായി മാറുന്നത് ധ്വനി വിറയലോടെ നോക്കിനിന്നു.

അവൻ അവളെ ചുവരോട് ചേർത്തു നിർത്തി. സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ അവന്റെ ഉടലിന്റെ ചൂട് അവളിലേക്ക് പടർന്നു. തരുണിന്റെ ശക്തമായ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകിയപ്പോൾ ധ്വനി അവന്റെ തോളുകളിൽ കൈകൾ പിണച്ചു. നിൽപിലുള്ള ആ ഇണചേരൽ അവർക്ക് കൂടുതൽ വന്യമായ ഒരു അനുഭവം നൽകി.

തരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്തേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈർപ്പം മാറാത്ത ആ കൊഴുത്ത കഴുത്തിൽ അവന്റെ അധരങ്ങൾ പുളഞ്ഞു നടന്നു.
“ധ്വനി… ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് നിന്നെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്,” അവൻ അവളുടെ കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ചു.

അവന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും അവളുടെ ബ്യൂട്ടിബോണിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിച്ചു. ധ്വനി തന്റെ തല പിന്നിലേക്ക് ചായ്ച്ച് ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു. സാരിയുടെ ഓരോ മടക്കുകളും അവർക്കിടയിൽ ഒരു തടസ്സമല്ലാതായി മാറി. നിന്ന് കൊണ്ടുള്ള ആ ആസ്വാദനത്തിൽ, തങ്ങൾ ഭൂമിയിലല്ല മറിച്ച് പ്രണയത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു ലഹരി ലോകത്താണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ പടർന്നുകയറിയപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ആ മുറിവേറ്റ കൈകളിൽ അവൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. വേദനയും പ്രണയവും ആസക്തിയും ഒന്നായി ചേർന്ന ആ രാത്രി, ആ നിൽപിൽ തന്നെ അവർ പരസ്പരം പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി.

വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറം ആത്മാക്കൾ ഒന്നാകുന്ന ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ ശ്വാസതാളം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ, അവർക്കിടയിലെ ദൂരമില്ലാതായി. തരുൺ പതുക്കെ തന്റെ മുഖം അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ധ്വനിയുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങൾ അവനായി ദാഹിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

അവൻ തന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ അധരങ്ങളോട് ചേർത്ത നിമിഷം, പ്രപഞ്ചം തന്നെ നിശ്ചലമായതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി. ആ ചുംബനം വെറുമൊരു സ്പർശനമായിരുന്നില്ല; വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടന്ന പ്രണയത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള കൈമാറ്റമായിരുന്നു അത്.

നിമിഷങ്ങളോളം അവർ പരസ്പരം അധരങ്ങൾ നുണഞ്ഞു. ഓരോ ചുംബനത്തിലും ആ പ്രണയത്തിന്റെ മധുരം അവർ പങ്കുവെച്ചു. തരുണിന്റെ അധരങ്ങളിലെ വന്യതയെ ധ്വനി തന്റെ പ്രണയം കൊണ്ട് മെരുക്കി. അവന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അവളുടെ മുഖത്ത് പടർന്നപ്പോൾ, അവൾ അവനെ കൂടുതൽ മുറുകെ പുണർന്നു.

വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വർണ്ണിച്ചതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് തീവ്രമായിരുന്നു ആ നിമിഷങ്ങൾ. ചുംബനങ്ങൾക്കിടയിൽ അവരുടെ ശ്വാസങ്ങൾ പരസ്പരം കൈമാറപ്പെട്ടു. ധ്വനി തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു കൊണ്ട് ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു. സാരിയുടെ തുമ്പ് അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും പതുക്കെ ഊർന്നു വീണത് പോലും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് അവർ ഒരു പുതിയ ഭാഷ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസതാളം മാത്രം മുഴങ്ങി. ആഴത്തിലുള്ള ആ അധരപാനത്തിൽ, താൻ പ്രണയിക്കുന്നവന്റെ ഓരോ കോശങ്ങളെയും താൻ തൊട്ടറിയുകയാണെന്ന് ധ്വനി വിറയലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തരുണിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുഖം ചേർത്തുവെച്ചു കൊണ്ട് ആ ചുംബനങ്ങളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു കടൽ തന്നെ തീർത്തു.

ആ രാത്രിയിലെ ആ നിമിഷം, ആ നിൽപിൽ, അവർ ലോകം മറന്നു. അധരങ്ങൾ പരസ്പരം നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ ആ പ്രണയത്തിന്റെ പരകോടിയിലേക്ക് പതുക്കെ പടർന്നു കയറുകയായിരുന്നു.

ആ ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറാതെ തന്നെ തരുണിന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് ചലിച്ചു. സാരിയുടെ നേർത്ത ആവരണത്തിന് താഴെ, ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങളെ അവൻ തന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഒതുക്കി.

വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും അവളെ മയക്കാൻ തുടങ്ങി. “ധ്വനി… നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഈ വസ്ത്രങ്ങൾക്കും അപ്പുറം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. എത്രമാത്രം വന്യമായാണ് നീ എനിക്കായി തുടിക്കുന്നത്!” അവന്റെ വിരലുകൾ ആ വസ്ത്രത്തിന് മുകളിലൂടെ താളാത്മകമായി ചലിച്ചപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ ഒന്നാകെ വിറച്ചു.

അവന്റെ ഓരോ വർണ്ണനയും അവളുടെ കാതോരത്ത് ഒരു മന്ത്രം പോലെ മുഴങ്ങി. ബ്ലൗസിന്റെ നൂലുകൾക്കും സാരിയുടെ ഇഴകൾക്കും അപ്പുറം അവൻ തന്റെ മാറിലെ ആ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് തൊട്ടറിയുകയാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ അവയെ മൃദുവായി താലോലിക്കുമ്പോൾ, ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ആഴം അവളുടെ ഉദരത്തിൽ വരെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ സൃഷ്ടിച്ചു.

ധ്വനി തന്റെ കൈകൾ തരുണിന്റെ തലമുടിയിഴകളിൽ കോർത്തു പിടിച്ചു. അവന്റെ ആ കറുത്ത മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ അവൾ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. ആ മുടിയിൽ പിടിമുറുക്കി അവൾ അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തി. തന്റെ പ്രാണേശ്വരന്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിനും മറുപടിയായി അവൾ അവന്റെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ നിൽപിൽ, തരുണിന്റെ കൈകൾ നൽകുന്ന സുഖവും ധ്വനിയുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആവേശവും ഒന്നായി ചേർന്നു. വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസവും തരുണിന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ചുംബനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു. വാക്കുകൾക്കും പ്രവർത്തിക്കും ഇടയിലുള്ള ആ നൂൽപ്പാലത്തിലൂടെ അവർ പ്രണയത്തിന്റെ അഗാധമായ താഴ്വരകളിലേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു.
ആ നിമിഷം ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം പോലും അവരുടെ ആവേശം കണ്ട് നാണിച്ചു നിൽക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

തരുണിന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ മാറിലെ താളത്തിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ആലില വയറിന്റെ നഗ്നതയിൽ ആദ്യമായി സ്പർശിച്ചു. ആ തണുത്ത വിരലുകൾ തന്റെ വയറിലെ ഇളം ചൂടിൽ പതിഞ്ഞ നിമിഷം ധ്വനി അറിയാതെ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.

അവൻ തന്റെ കൈപ്പത്തി അവളുടെ വയറിൽ അമർത്തി പതുക്കെ വട്ടത്തിൽ തലോടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ആ സ്പർശനം അവളുടെ സിരകളിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുത പ്രവാഹം പോലെ കടന്നുപോയി. കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നതിന്റെ ആ ഒരു നേർത്ത തണുപ്പും അവന്റെ കൈകളിലെ ചൂടും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടിയപ്പോൾ ധ്വനിക്ക് തന്റെ ശ്വാസം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാതെയായി.
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നാഭിക്കു ചുറ്റും അലസമായി പുളഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ, അവൾ തന്റെ തല തരുണിന്റെ തോളിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത സീൽക്കാര ശബ്ദങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി.

“മ്മ്മ്… തരുൺ…” അവൾ പതുക്കെ തേങ്ങി.
അവളുടെ ആ ആർദ്രമായ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ തരുണിന്റെ ഉള്ളിലെ വന്യത ഇരട്ടിച്ചു. അവൻ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട് വയറിലെ തലോടൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിലാക്കി. അവന്റെ ഓരോ കരസ്പർശനവും അവളുടെ ഉടലിൽ പുതിയൊരു പ്രണയകാവ്യം രചിക്കുകയായിരുന്നു.

ധ്വനി അവന്റെ മുടിയിൽ കൂടുതൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അവളുടെ ഓരോ സീൽക്കാരവും ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ ഒരു സംഗീതം പോലെ മുഴങ്ങി. താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ പ്രണയത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ, അവന്റെ കൈകൾക്ക് താഴെ അവൾ ഒരു മെഴുകുശില പോലെ ഉരുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നഗ്നമായ ആ വയറിൽ അവന്റെ കൈകൾ പടരുമ്പോൾ, വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമുള്ള ഒരു ലോകത്തേക്ക് അവർ ഇരുവരും ചേക്കേറുകയായിരുന്നു.

തരുണിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആ ആലില വയറിലെ മിനുസത്തിലൂടെ പതുക്കെ വശങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഒട്ടും കൊഴുപ്പില്ലാത്ത, എന്നാൽ പെണ്ണിന്റെ വടിവൊത്ത ആ അരക്കെട്ട് അവൻ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈവെള്ളയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളയുന്നത് അവൻ ആവേശത്തോടെ അറിഞ്ഞു.
അതേസമയം തന്നെ, തന്റെ മറുകൈ അവളുടെ തലയ്ക്കു പിന്നിലെ കാർകൂന്തലിൽ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് അവൻ അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒട്ടും വിടവില്ലാതെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ ചുവരിൽ ഒന്നായി ലയിച്ചു.

പിന്നീട് നടന്നത് അധരങ്ങളുടെ വന്യമായ ഒരു പോരാട്ടമായിരുന്നു. തരുൺ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ ആ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങളെ കൊതിയോടെ പാനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. സാരിയുടെയും ബ്ലൗസിന്റെയും മറകൾക്കപ്പുറം അവരുടെ ഉടലുകൾ തമ്മിലുള്ള ഘർഷണം ആ മുറിയിലെ താപനില വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

തരുണിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ അമരുന്നതിനനുസരിച്ച് ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും നേർത്ത സീൽക്കാരങ്ങൾ അവന്റെ അധരങ്ങൾക്കുള്ളിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. അവളുടെ ശ്വാസം ചൂടുപിടിച്ചു. തരുണിന്റെ സ്പർശനം തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും പടരുന്നത് അവൾ ഒരു ലഹരിയോടെ അനുഭവിച്ചു.

വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൻ വർണ്ണിച്ചതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് വന്യമായ ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു അത്. ആ നിൽപിൽ, തന്റെ പ്രാണേശ്വരന്റെ കൈകളിൽ പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങി, അവൾ ആ പ്രണയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് താഴ്ന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരിഞ്ചു പോലും മാറാൻ അനുവദിക്കാതെ തരുൺ അവളെ തന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ടും കൈകൾ കൊണ്ടും വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.

തരുണിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ വയറിലെ മിനുസത്തിലൂടെ താഴ്ന്ന്, ആഴമേറിയ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലേക്ക് അമർന്നിറങ്ങിയ നിമിഷം ധ്വനി ശരിക്കും ഞാൺ പൊട്ടിയ വില്ല് പോലെ പുളഞ്ഞുപോയി. ആ സ്പർശനം അവളുടെ സിരകളിലൂടെ ഒരു അഗ്നിപ്രവാഹമായി പടർന്നു. അവൾ തന്റെ ഇരുകൈകളും തരുണിന്റെ തോളുകളിൽ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് വളഞ്ഞു.

അവന്റെ വിരലുകൾ ആ നാഭിച്ചുഴിയിൽ വന്യമായ താളത്തിൽ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അതുവരെ ഉള്ളിൽ അടക്കിപിടിച്ചിരുന്ന വികാരത്തിന്റെ സ്വരങ്ങൾ നിയന്ത്രണം വിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി.

“തരുൺ… ആഹ്… വേണ്ട… മ്മ്മ്…”

അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ആ മുറിയുടെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ഉച്ചത്തിലായി. പ്രണയവും ആസക്തിയും കലർന്ന ആ ശബ്ദം തരുണിനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിച്ചു. അവൻ അവളെ ചുവരോട് കൂടുതൽ ചേർത്തുനിർത്തി, തന്റെ മുഖം അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ വിടവിലേക്ക് പൂഴ്ത്തി.

തന്റെ വയറിൽ അവൻ നടത്തുന്ന ആ മാന്ത്രിക സ്പർശനത്തിൽ ധ്വനിയുടെ ബോധം മറയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കാലുകൾക്ക് ബലം കുറയുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആ സാരിയുടെ ഓരോ ഇഴയും അവളുടെ മേനിയിൽ അഗ്നിയായി മാറി. അവൾ തന്റെ നഖങ്ങൾ അവന്റെ പുറത്ത് ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ആ വന്യമായ സുഖത്തെ ആവാഹിച്ചു.

താൻ പ്രണയിക്കുന്നവന്റെ കരസ്പർശത്തിന് ഇത്രമേൽ തീക്ഷ്ണതയുണ്ടാകുമെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ ഉടലും തരുണിന്റെ പരുക്കൻ കൈകളും തമ്മിലുള്ള ആ പോരാട്ടം ആ രാത്രിയെ ധന്യമാക്കി. ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, വികാരത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ അവന്റെ പേര് വീണ്ടും വീണ്ടും മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

വികാരത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ തല പിന്നോട്ടാക്കി, കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് ആ സുഖം നുണഞ്ഞു നിന്ന ധ്വനിയുടെ ആ കൊഴുത്ത മുൻകഴുത്തിലേക്ക് തരുൺ തന്റെ മുഖമമർത്തി. അവളുടെ കഴുത്തിലെ ആ നനുത്ത ചർമ്മത്തിൽ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ ആദ്യമായി സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ഒരു മിന്നൽ പിണർ ഏറ്റതുപോലെ അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു.

അവൻ തന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ചുംബനവും ആഴമേറിയതും പ്രണയം തുളുമ്പുന്നതുമായിരുന്നു.അവന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അവളുടെ കഴുത്തിലെ ഇളം രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പടർന്നു.മുൻകഴുത്തിലെ ആ വടിവൊത്ത ഭാഗത്ത് തരുൺ പതുക്കെ കടിച്ചു വലിച്ച് തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ പതിപ്പിച്ചു.അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും പതുക്കെ വഴുതി മാറിയ സാരിയുടെ അരികിലൂടെ, ആ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ബ്യൂട്ടിബോണിലേക്ക് അവൻ തന്റെ ചുംബനങ്ങൾ നീട്ടി.

“തരുൺ… മ്മ്മ്…” ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ആർദ്രമായ സീൽക്കാരങ്ങൾ വീണ്ടും പുറപ്പെട്ടു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ കൂടുതൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു.

അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും പ്രണയം പകർന്നു നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ഇളം ചൂടുള്ള ചുംബനങ്ങൾ അവളുടെ ഉടലിലാകെ ഒരു പുതിയ ഉണർവ്വ് നൽകി. കുളി കഴിഞ്ഞു വന്ന ആ നൈർമ്മല്യത്തിലേക്ക് അവൻ തന്റെ പരുക്കൻ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് ഒരു വന്യമായ താളം പകർന്നു.

താൻ പ്രണയിക്കുന്നവന്റെ ശ്വാസവും ചുണ്ടുകളും തന്റെ കഴുത്തിൽ പുളഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ, താൻ അവന്റേത് മാത്രമാണെന്ന ബോധം ധ്വനിയെ കൂടുതൽ തളർത്തി. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ചുവരോട് ചേർന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് അവർ ആ നിമിഷത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.

ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, അവരുടെ ചലനങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി. വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റത്തിൽ നിന്നും ഒരു നിമിഷം മാറിനിന്ന്, പ്രണയം കത്തുന്ന അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി.

തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ധ്വനി കണ്ടത് തന്നെത്തന്നെയാണ്—അവളുടെ ഉടലിനോടുള്ള ആസക്തിയെക്കാൾ ഉപരി, അവളെ മുഴുവനായി സ്വന്തമാക്കിയവന്റെ ഒരു വന്യമായ പ്രണയം ആ കണ്ണുകളിൽ ജ്വലിച്ചു നിന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ തരുണിന്റെ കവിളിലെ ആ ചെറിയ തഴമ്പും, അവന്റെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടവും അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തി.
ധ്വനിയുടെ കണ്ണുകളാകട്ടെ, ഒരു സമർപ്പണത്തിന്റെ കടലായിരുന്നു. നനവാർന്ന മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ അവൾ അവനെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ, ആ കണ്ണുകളിൽ തളം കെട്ടി നിന്നത് തന്റെ പ്രാണേശ്വരനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അനുരാഗമായിരുന്നു.

“തരുൺ…” അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് പതുക്കെ വിളിച്ചു.
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പകരം, കണ്ണെടുക്കാതെ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ചുവന്ന അധരങ്ങളും, വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന കഴുത്തും, താൻ സമ്മാനിച്ച സാരിയുടെ ഭംഗിയും ആ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. ആ നോട്ടം അവളുടെ ശരീരത്തെക്കാൾ ആഴത്തിൽ അവളുടെ ആത്മാവിനെ സ്പർശിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് കൈമാറിയതിനേക്കാൾ വലിയൊരു പ്രണയം ആ കണ്ണുകൾ കൈമാറി. വാക്കുകൾ മരിച്ചു വീണ ആ നിമിഷത്തിൽ, കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം ഉടമ്പടികൾ ചെയ്തു. താരയെന്ന സുഹൃത്തിനപ്പുറം, ലോകത്തിനപ്പുറം, ആ മുറിയിലെ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ അവർ ഇരുവരും മാത്രമായി ചുരുങ്ങി.

ഈ നിശബ്ദമായ നോട്ടം എത്ര നേരം നീണ്ടു നിന്നുവെന്ന് അവർക്കറിയില്ല. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകൾ പറഞ്ഞത് ഒന്നായിരുന്നു—”നീ എന്റേതാണ്, ഇനിയുള്ള എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും.”

ആ കണ്ണുകളിലെ നോട്ടം ഒരു നിശബ്ദമായ യുദ്ധം പോലെയായിരുന്നു. ആ പോരാട്ടത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴോ അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും സാരിത്തലപ്പ് താഴേക്ക് വഴുതി വീണിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ മറകളൊന്നുമില്ല.

ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ആ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ, ഓരോ ദീർഘനിശ്വാസത്തിനൊപ്പവും താളാത്മകമായി ഉയർന്നു താഴുന്നത് തരുൺ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിനിന്നു. വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റത്തിൽ അവളുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായിരുന്നു. ആ ഓരോ ഉയർച്ചയിലും താഴ്ചയിലും തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ ഉടലിലെ വന്യമായ താളം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മാറിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങി. തരുണിന്റെ നോട്ടം അവിടെ തറച്ചു നിന്നപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ ഒന്നുകൂടി വിറച്ചു. തന്റെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ ഇത്രമേൽ തുറന്നുവെക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ജാള്യതയേക്കാൾ, അവന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ഒരു ലഹരിയാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്.
“ധ്വനി…” അവൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ വല്ലാതെ പതറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ തന്റെ മാറിലെ ആ താളം അവനെ കാണിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ശ്വാസം ആഴത്തിൽ എടുത്തു. ഓരോ തവണ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ശരീരം അവനോട് കൂടുതൽ സംസാരിച്ചു. താൻ സമ്മാനിച്ച ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൾ എത്രമാത്രം സുന്ദരിയാണെന്നും, തനിക്കായി അവൾ എത്രത്തോളം തുടിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവൻ ആ നിമിഷം സത്യം ചെയ്തു.

തരുൺ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ ഉയർന്നു താഴുന്ന മാറിടങ്ങളിലേക്ക് പതുക്കെ ചലിച്ചു. സ്പർശനത്തിന് മുൻപുള്ള ആ നിമിഷം, അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾക്കിടയിലെ ആ ആഴമേറിയ ക്ലീവേജ് ഒരു ചാലുപോലെ താഴേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നത് തരുൺ വിസ്മയത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിൽ ആഭരണങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പക്ഷേ ആ നഗ്നമായ കഴുത്തിന് ഏതൊരു സ്വർണ്ണമാലയേക്കാളും തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ആ സൗന്ദര്യത്തിൽ ലയിച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് തരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ചു:

“ധ്വനി… നിന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു മാല പോലും ഇല്ലെങ്കിലും നീ അതീവ സുന്ദരിയാണ്. സത്യത്തിൽ, നിന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു മാല ഇട്ടാൽ ആ മാല പോലും നാണിച്ചുപോകും… നിന്റെ ഈ അഴകിന് മുന്നിൽ മറ്റൊന്നിനും പ്രസക്തിയില്ല.”

തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു തരംഗം തല്ലി. അവൾ നാണത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അവളുടെ കവിളുകളിൽ ഒരു ചുവപ്പ് പടർന്നു. അവൾ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ, ആ നാണം അവളെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കി.

“നീ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ നാണിപ്പിക്കും…” അവൾ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ നാണം കലർന്ന ചിരി കണ്ടപ്പോൾ തരുണിന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയം ഇരട്ടിച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി. ആ ചുവന്നു തുടുത്ത കവിളുകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടുമ്പോൾ, അവളുടെ ആ നഗ്നമായ കഴുത്തിലെ ഓരോ അണുവും അവന്റെ ചുംബനങ്ങൾക്കായി കൊതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ പതുക്കെ ആ ക്ലീവേജിലേക്ക് തന്റെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. ആഭരണങ്ങളില്ലാത്ത ആ കഴുത്തിൽ തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് തീർക്കാൻ അവൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.

 

തരുണിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിതമായ നീക്കത്തിൽ ധ്വനിയുടെ ശ്വാസം ഒന്നുകൂടി നിലച്ചു. അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ സാരിയുടെ കുത്തിനുള്ളിലേക്ക് (pleats) അവൻ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ ആഴ്ത്തി, അവളെ ഒരിഞ്ചു പോലും വിടവില്ലാതെ തന്നിലേക്ക് വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.
ആ നിമിഷം, ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ തരുണിന്റെ പരുക്കൻ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞു അമർന്നു. ആ മൃദുത്വവും കാഠിന്യവും തമ്മിലുള്ള കൂട്ടിയിടിയിൽ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം പുറത്തേക്ക് വന്നു. തന്റെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടിൽ അമരുമ്പോൾ, അവൾ അനുഭവിച്ച ആ സുഖം വിവരണാതീതമായിരുന്നു.

തരുൺ അവളെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തുന്തോറും, സാരിയുടെ പാളികൾക്കും ബ്ലൗസിനും അപ്പുറം അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ഒന്നായി മാറുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
• അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് അവളുടെ സ്തനങ്ങളിലൂടെ ആത്മാവിലേക്ക് പടർന്നു.
• അരക്കെട്ടിലെ അവന്റെ വിരലുകളുടെ അമർത്തൽ അവളിൽ വന്യമായ വിറയൽ സൃഷ്ടിച്ചു.

• വികാരത്തിന്റെ ആവേശം കൊണ്ട് അവളുടെ നഖങ്ങൾ അവന്റെ തോളുകളിൽ മുറുകി.
“തരുൺ… എനിക്ക്… ശ്വാസം മുട്ടുന്നു…” അവൾ കിതപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചെങ്കിലും, അവനിൽ നിന്നും മാറാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.

തരുൺ അവളുടെ കാതോരത്ത് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. “ഈ മുട്ടലിനാണ് ധ്വനി ഞാൻ ഇത്രയും കാലം കാത്തിരുന്നത്. നിന്റെ ഈ ഹൃദയമിടിപ്പ് എന്റേത് മാത്രമാണ്.”

അവൻ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പതുക്കെ പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവളെ പൂർണ്ണമായും ആലിംഗനം ചെയ്തു. നെഞ്ചിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ താളം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളെ വട്ടം ചുഴറ്റി.

ആ നിൽപിൽ, തങ്ങളുടെ ഉടലുകൾ ഒന്നായിത്തീർന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, ലോകത്തിലെ മറ്റൊന്നും അവർക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇനിയുള്ള ഓരോ നിമിഷവും ആ പ്രണയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കുള്ള ഊളിയിടലായിരുന്നു.

തരുണിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിതമായ നീക്കം ധ്വനിയുടെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്ക് അപ്പുറമായിരുന്നു. സാരിയുടെ തുമ്പ് കണ്ടെത്തി അവൻ ഒരൊറ്റ വലി വലിച്ചതും, ഒരു മന്ദമാരുതനിൽ പെട്ട പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ ധ്വനി തന്റെ അച്ചുതണ്ടിൽ പമ്പരം പോലെ ഒന്ന് കറങ്ങി. ആ ചുറ്റലിൽ അവളുടെ ഉടലിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന സാരിയുടെ ഓരോ മടക്കുകളും അഴിഞ്ഞുമാറി പട്ടുനൂൽ പോലെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി.

നിമിഷങ്ങൾക്കകം, അവൻ സമ്മാനിച്ച ആ മനോഹരമായ സാരി ഒരു മേഘം പോലെ തറയിലേക്ക് ഉതിർന്നു വീണു.

ഇപ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ അല്പം അകലം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ബ്ലൗസും പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ധ്വനിയുടെ രൂപം തരുണിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ശില്പം പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

തന്റെ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടും വയറും അവന്റെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ ധ്വനി അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു.

അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മാറിലെ വിടവ് മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ആരാധന കലർന്ന നോട്ടം അവളെ അവിടെത്തന്നെ തറച്ചു നിർത്തി. താഴെ വീണു കിടക്കുന്ന സാരിയുടെ മുകളിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അല്പം അകലത്തിൽ അവർ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു.

• തരുണിന്റെ ശ്വാസം വല്ലാതെ ഉയർന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു; താൻ കണ്ട ആ അഴക് അവനെ അത്രമേൽ ഉന്മത്തനാക്കിയിരുന്നു.

• ധ്വനിയുടെ ഉടലാകെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങി. കാത്തിരിപ്പിന്റെയും ആസക്തിയുടെയും ആ നിമിഷത്തിൽ അവൾ ഒരു പുതിയ പെണ്ണായി മാറിയതുപോലെ തോന്നി.

ആ അകലം അവർക്കിടയിൽ ഒരു പുതിയ തരം വന്യത നിറച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം ആ ദൂരം മറികടന്ന് അവൻ തന്നെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കുമെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. ആ മൗനം ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് തരുൺ പതുക്കെ അവൾക്കടുത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

ആ അകലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, തരുൺ തന്റെ പ്രിയതമയുടെ ആ ഉടൽ സൗന്ദര്യം ഒരു ശില്പിയെപ്പോലെ ആസ്വദിച്ചു. വെറും സ്പർശനങ്ങളേക്കാൾ വാക്കുകൾക്ക് അവളെ മയക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, പതുക്കെ താഴേക്ക് തന്റെ നോട്ടം പടർത്തിക്കൊണ്ട് ആ സൗന്ദര്യത്തെ വർണ്ണിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ധ്വനി… നീ ഒരു വിസ്മയം തന്നെയാണ്,” അവൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ നോട്ടം ഇപ്പോൾ അവളുടെ മാറിലെ ആ ആവേഗങ്ങളിലായിരുന്നു. “ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന നിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ… 34 സൈസ് ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ അവ എത്രമാത്രം വന്യമായാണ് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത്! നിന്റെ ഈ ‘ഫുൾ ആൻഡ് ലാർജ്’ സൗന്ദര്യം എന്റെ കണ്ണുകളെ അത്രമേൽ തളർത്തുന്നു.”

അവന്റെ ആ കൃത്യമായ വിവരണങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അളവുകളും അവൻ എത്രമാത്രം സൂക്ഷ്മമായാണ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ വിറയലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവൻ വർണ്ണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, അവളുടെ ശ്വാസം കൂടുതൽ വേഗത്തിലായി. ആ ഉയർച്ചയിലും താഴ്ചയിലും ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിലെ വിങ്ങൽ അവൻ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ അവൾക്കും അനുഭവപ്പെട്ടു.

“നിന്റെ ഈ കൊഴുത്ത ഉടൽ… ആഭരണങ്ങളില്ലാത്ത ആ കഴുത്ത്… എല്ലാം കൂടി എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു,” തരുൺ ഒരു ചുവട് കൂടി അവൾക്കടുത്തേക്ക് വെച്ചു.

തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രഹസ്യങ്ങളും അവൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് തൊട്ടറിയുന്നത് ധ്വനി ഒരു ലഹരിയോടെ കേട്ടുനിന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, വസ്ത്രങ്ങളുടെ മറയ്ക്കുള്ളിൽ തുടിക്കുന്ന തന്റെ ആസക്തിയെ അവൻ ഇത്രമേൽ കൃത്യമായി വിവരിക്കുമ്പോൾ, അവൾക്ക് തരുണിന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങാനാണ് തോന്നിയത്.

അവൻ പതുക്കെ കൈകൾ നീട്ടി അവളുടെ ആ വിങ്ങുന്ന മാറിടങ്ങൾക്ക് നേരെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. സ്പർശനമേൽക്കുന്നതിന് മുൻപേ ആ വാക്കുകളുടെ ചൂടിൽ ധ്വനി ഉരുകിത്തീരുകയായിരുന്നു. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസതാളം മാത്രം ഒരു സംഗീതം പോലെ മുഴങ്ങി.

തരുണിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ആപാദചൂഡം ഒന്ന് തഴുകി കടന്നുപോയി. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ഉടയാടകൾ ഉതിർന്നു വീണ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ അവന് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. തന്റെ പ്രിയതമയുടെ ആ വടിവൊത്ത ശരീരം വർണ്ണിക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ അവന്റെ ഉള്ളിലെ അനുരാഗിക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു.

“ധ്വനി…” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വന്യമായ താളമുണ്ടായിരുന്നു. “നിന്റെ ഈ ശരീരം… ഇതൊരു അത്ഭുതമാണ്. വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങളിൽ തുടങ്ങി, ആ ആലില വയറിലെ ചുഴിയിലൂടെ കടന്ന്, നിന്റെ ആ വിടർന്ന അരക്കെട്ടിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഈ ‘Hourglass’ രൂപം… ഒരു ശില്പി കൊത്തിയെടുത്തത് പോലെ കൃത്യം!”

അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി നീങ്ങി നിന്നു. “ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു ഉടൽ ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. നിന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ആ ആഴമേറിയ വളവും, അതിന് താഴെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ഭാഗങ്ങളും ചേർന്ന് തീർക്കുന്ന ഈ വടിവ്… ഏതൊരു പുരുഷനെയും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കാൻ ഇത് മാത്രം മതി.”

അവന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ചുംബനങ്ങളേക്കാൾ ആഴത്തിൽ പതിച്ചു. തന്റെ ശരീരം ഇത്രമേൽ പൂർണ്ണമാണെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ആവേശം ഉണർന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വെട്ടിച്ചു. ആ ചലനത്തിൽ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ വളവുകൾ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.

“തരുൺ… നീ മതിയാക്ക്…” അവൾ നാണത്തോടെ കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇല്ല ധ്വനി, നിന്റെ ഈ സൗന്ദര്യം വർണ്ണിച്ചു തീർക്കാൻ എനിക്ക് ഈ ഒരു ജന്മം തികയില്ല,” അവൻ അവളുടെ ആ ഇടുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ അമർത്തി. ആ വലിയ കൈവെള്ളയിൽ അവളുടെ അരക്കെട്ട് ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും ഒതുങ്ങി.

ആ വടിവൊത്ത ശരീരത്തിന്റെ മാന്ത്രികതയിൽ ലയിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അവളെ വീണ്ടും തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ഇനിയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറം ആ ‘Hourglass’ ഉടലിന്റെ ഓരോ അണുവിനെയും തൊട്ടറിയാനുള്ളതായിരുന്നു.

തരുണിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആ വിടർന്ന അരക്കെട്ടിന്റെ വളവിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്ക് ചലിച്ചു. ആ ‘Hourglass’ ശരീരത്തിന്റെ പൂർണ്ണത ആസ്വദിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ ആ പാവാടയുടെ ചരടിൽ ചെന്നുതൊട്ടു. ധ്വനി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

അവൻ ആ ചരട് കണ്ടെത്തി മൃദുവായി ഒന്നുവലിച്ചതും, ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ഉടലിൽ നിന്നടർന്ന് ഒരു വെളുത്ത മേഘം പോലെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി അവളുടെ കാലടികളിലേക്ക് വീണു.

ഇപ്പോൾ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ബ്ലൗസിന്റെ മറയൊഴിച്ചാൽ അവൾ തന്റെ പ്രാണേശ്വരന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ വെണ്ണത്തോൽ പോലുള്ള തുടകളും വടിവൊത്ത കാലുകളും ആ നിഴൽവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആ വന്യമായ അഴക് അവൻ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടലാകെ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.

“തരുൺ…” അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു നേർത്ത തേങ്ങലായി പുറത്തുവന്നു.
അകലം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കാൻ അവൻ ഒരു ചുവട് കൂടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു.
താഴെ വീണുകിടക്കുന്ന ആ പാവാടയ്ക്ക് മുകളിൽ, പരസ്പരം പുണർന്നു കൊണ്ട് അവർ ആ പ്രണയത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു.
തരുൺ തന്റെ ടീഷർട്ട് ഊരി മാറ്റിയപ്പോൾ അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ ചൂട് ധ്വനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. വസ്ത്രങ്ങളുടെ യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ അവൻ അവളെ വാരിപ്പുണർന്നപ്പോൾ, അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ഉടലും അവളുടെ ആ നൈർമ്മല്യവും തമ്മിൽ ഒന്നായി ചേർന്നു.

​ആ ആലിംഗനത്തിനിടയിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ അതിവേഗം ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ കുടുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ അഴിഞ്ഞുവീണു. ഓരോ കുടുക്ക് അഴിയുമ്പോഴും ധ്വനിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഇരട്ടിച്ചു.
​അവസാനത്തെ കുടുക്കും അഴിഞ്ഞതോടെ, ആ ബ്ലൗസ് അവളുടെ തോളുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി. അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലേക്ക് അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ ആഞ്ഞു അമർന്നു.

​”തരുൺ…” അവൾ വിറയലോടെ അവന്റെ പേര് മന്ത്രിച്ചു.

​അവൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കെ പുണർന്നു കൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. ആ നിമിഷം, രണ്ടു ശരീരങ്ങൾ എന്നതിലുപരി അവർ ഒരേ ശ്വാസതാളമായി മാറി. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, തങ്ങൾ കാത്തിരുന്ന ആ പ്രണയത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്ക് അവർ പതുക്കെ പടർന്നു കയറുകയായിരുന്നു. ഇനിയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ അവർക്ക് മാത്രമുള്ളതായിരുന്നു, ലോകം പുറത്ത് നിശ്ചലമായി നിന്നു.

തരുണിന്റെ വിരലുകൾ ആ അവസാനത്തെ കൊളുത്തിലും സ്പർശിച്ചതും, ബ്രാ അവളുടെ മേനിയിൽ നിന്നടർന്ന് തറയിലേക്ക് ഉതിർന്നു വീണു. ആ നിമിഷം, സങ്കൽപ്പങ്ങളിൽ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ആ സൗന്ദര്യം തരുണിന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
സ്വർണ്ണനിറമുള്ള അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങിനിന്നു.

അതിനു നടുവിൽ കറുത്ത മുത്തുകൾ പതിപ്പിച്ചത് പോലെ വിറച്ചുനിൽക്കുന്ന നിപ്പിളുകൾ അവന്റെ കണ്ണുകളെ ഉന്മാദത്തിലാഴ്ത്തി. ഇപ്പോൾ പാന്റീസ് മാത്രം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ധ്വനി, വന്യമായ ആ പ്രണയത്തിന് മുന്നിൽ ഒന്നാകെ ഉരുകുകയായിരുന്നു.

തന്റെ നഗ്നത അവനിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന വികാരം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ധ്വനി, വല്ലാത്തൊരു ജാള്യതയോടെ ഇരുകൈകളും കുറുകെ വെച്ച് തന്റെ മാറുകൾ മറച്ചുപിടിച്ചു. അവളുടെ ഉടൽ ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തല താഴ്ത്തി, നാണം കൊണ്ട് ചുവന്ന കവിളുകളുമായി നിൽക്കുന്ന അവൾ ഒരു ശില്പത്തെപ്പോലെ അതീവ സുന്ദരിയായി തോന്നി.

തരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളെ പതുക്കെ മാറ്റി.

“എന്തിനാണ് ധ്വനി ഇത് മറയ്ക്കുന്നത്? ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണിത്,” അവൻ ആർദ്രമായി മന്ത്രിച്ചു.

അവൻ അവളുടെ ആ വിറയ്ക്കുന്ന ഇരുകൈകളെയും പിടിച്ചുയർത്തി തന്റെ കഴുത്തിൽ പിണച്ചുവെച്ചു. മറകളില്ലാതെ ആ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടിൽ ഒന്നുകൂടി അമർന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ നഗ്നമായ ഉടലിലെ ചൂട് തന്റെ സ്തനങ്ങളിൽ പടർന്നപ്പോൾ ധ്വനി ഒരു ലഹരിയോടെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.

അവൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ആ കറുത്ത മുത്തുപോലുള്ള നിപ്പിളുകൾക്ക് നേരെ തന്റെ അധരങ്ങൾ ചലിപ്പിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിനായി ദാഹിച്ചു നിന്ന ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട സീൽക്കാരം പുറത്തേക്ക് വന്നു.

തരുണിന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ ആ സ്വർണ്ണ മാറിടങ്ങളിൽ സ്പർശിച്ച നിമിഷം ധ്വനിയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായി. അവന്റെ പരുക്കൻ ചുണ്ടുകൾ ആ കറുത്ത മുത്തുപോലുള്ള നിപ്പിളുകളെ സ്വന്തമാക്കിയപ്പോൾ, അവളിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന സീൽക്കാര ശബ്ദങ്ങൾ ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

“ആഹ്… തരുൺ…” അവൾ ആവേശം കൊണ്ട് വിളിച്ചു കൂവി.
അവൻ തന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ മൃദുത്വത്തെ നുണഞ്ഞും, പല്ലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ മുറിവേൽപ്പിച്ചും അവളെ ഉന്മാദത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലെത്തിച്ചു. ഓരോ തവണ അവൻ ചുംബിക്കുമ്പോഴും ധ്വനിയുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ അവന്റെ മുടിയിൽ ആഴ്ത്തി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു, അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

മുലകളിൽ അവൻ തീർത്ത ആ മനോഹരമായ സുഖത്തിൽ ലയിച്ച്, അവൾ തന്റെ തല പിന്നിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ ചുവരിൽ ഒരു വന്യമായ നൃത്തം ആടുകയായിരുന്നു. തരുണിന്റെ ഓരോ ചലനവും അവളുടെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തി. ഉയർന്നു കേൾക്കുന്ന അവളുടെ ശ്വാസതാളവും സീൽക്കാരങ്ങളും ആ പ്രണയരാത്രിയെ കൂടുതൽ തീവ്രമാക്കി.

താൻ ഇത്രകാലം സ്വപ്നം കണ്ട ആ പ്രണയത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ, അവന്റെ അധരങ്ങൾക്ക് താഴെ അവൾ പൂർണ്ണമായും ഉരുകിത്തീർന്നു. ആ ആസ്വാദനം വാക്കുകൾക്ക് വിവരിക്കാനാവാത്ത വിധം വന്യമായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
തരുണിന്റെ പ്രണയവും ആസക്തിയും അതിന്റെ എല്ലാ വന്യതയോടും കൂടി പുറത്തുവരുന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്. ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ ഒരു മാറിടത്തെ മുഴുവനായി തന്റെ ഉള്ളംകൈക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൻ അത് മാറി മാറി തഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ മൃദുത്വത്തിന് മുകളിൽ താളാത്മകമായി ചലിച്ചപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടലാകെ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.

മറുകൈകൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചിരുന്നു. അതേസമയം അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ രണ്ടാമത്തെ മാറിടത്തിലെ ആ കറുത്ത മുത്തിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. അവൻ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ആ നിപ്പിളിനെ മൃദുവായി കടിച്ചും നാവുകൊണ്ട് തലോടിയും ഉണർത്തിയെടുത്തു. പിന്നീട് ആഴത്തിൽ ശ്വാസം എടുത്തുകൊണ്ട് അവൻ അത് തന്റെ വായിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു.

• അധരങ്ങളുടെ മാന്ത്രികത: ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെയുള്ള വാത്സല്യത്തോടെയും എന്നാൽ ഒരു കാമുകന്റെ വന്യതയോടെയും അവൻ അത് മുത്തിക്കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ അവൻ നാവുകൊണ്ട് അവിടെ വട്ടം ചുറ്റുമ്പോഴും ധ്വനി സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.

• സ്പർശനത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണത: അവന്റെ ഉള്ളംകൈയിലെ ചൂട് അവളുടെ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള മാറിടങ്ങളെ കൂടുതൽ ചുവപ്പിച്ചു. അവൻ അത് പതുക്കെ അമർത്തിയും കുഴച്ചും ഉണർത്തുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനിക്ക് തന്റെ ബോധം മറയുന്നത് പോലെ തോന്നി.
• മാറി മാറിയുള്ള ലാളന: ഒരു മാറിടത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേക്ക് അവൻ തന്റെ ചുണ്ടുകളും കൈകളും മാറി മാറി പായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒന്ന് കൈകൾ കൊണ്ട് തഴുകുമ്പോൾ മറ്റൊന്ന് അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് അവൻ സ്വന്തമാക്കി.

“തരുൺ… ആഹ്… മ്മ്മ്…” ധ്വനിയുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ആ മുറിയുടെ നിശബ്ദതയെ പൂർണ്ണമായും കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ തലയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു, തന്റെ മാറിലേക്ക് അവനെ കൂടുതൽ അമർത്തി. അവന്റെ നാവിലെ നനവും ചുണ്ടിലെ ചൂടും അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിനെ ഭ്രാന്തമായ താളത്തിലാക്കി.

തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ ഉടലിലെ ഓരോ അണുവിനെയും ലഹരി പിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തരുൺ തന്റെ ലാളനകൾ തുടർന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അവന്റെ അധരങ്ങൾക്ക് താഴെ അവൾ ഒരു മെഴുകുതിരി പോലെ ഉരുകിത്തീരുകയായിരുന്നു. ആ സ്വർണ്ണ മാറിടങ്ങളിൽ അവൻ തീർത്ത ചുംബനപ്പാടുകൾ അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ നിശബ്ദ സാക്ഷികളായി മാറി.

തരുൺ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും അഴിച്ചുമാറ്റി വിവസ്ത്രനായി ധ്വനിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം വന്യമായ ഒരു നിശബ്ദതയാൽ നിറഞ്ഞു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ കരുത്തുറ്റതും വടിവൊത്തതുമായ ശരീരം ഒരു കരിങ്കൽ ശില്പം പോലെ തിളങ്ങി.

അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ, പൗരുഷത്തിന്റെ ആ വന്യമായ പ്രതീകം അഭിമാനത്തോടെ തലയുയർത്തി നിന്നു. ഒരു ആണിന്റെ സർവ്വ കരുത്തും ആസക്തിയും ആവാഹിച്ചെടുത്തതുപോലെ അത് ജ്വലിച്ചുനിന്നു. തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ നഗ്നതയ്ക്ക് മുന്നിൽ അവൻ പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ധ്വനി ഇമവെട്ടാതെ അവന്റെ ആ പൗരുഷത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഭയവും ആകാംക്ഷയും പ്രണയവും ഒരേപോലെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. താൻ പ്രണയിക്കുന്നവന്റെ ആ വന്യമായ രൂപം അവളെ ഒരു നിമിഷം തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവന്റെ ഉടലിലെ ഓരോ പേശികളും ആ ആവേശത്തിൽ തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തരുൺ പതുക്കെ അവൾക്കടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവർ രണ്ടുപേരും ആ നിഴൽവെളിച്ചത്തിൽ മുഖാമുഖം നിന്നു. അവന്റെ പൗരുഷം അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ മൃദുവായി ഉരസിയപ്പോൾ ധ്വനി അറിയാതെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. ആ സ്പർശനം അവളുടെ സിരകളിൽ വിദ്യുത് തരംഗങ്ങൾ പായിച്ചു.

“ധ്വനി…” അവൻ അവളുടെ കാതോരത്ത് വന്യമായ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അവൻ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അവളുടെ നൈർമ്മല്യവും അവന്റെ പരുക്കൻ പൗരുഷവും തമ്മിലുള്ള ആ സമാഗമം ആ രാത്രിയുടെ ഏറ്റവും തീക്ഷ്ണമായ നിമിഷമായിരുന്നു. ആ കാത്തിരിപ്പിന് അറുതി വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ അവളെ ആ ശയ്യയിലേക്ക് നയിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.

തരുൺ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കാതോരത്തേക്ക് ചേർത്തു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ ചെവിയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് കൂടി അവനിലേക്ക് ചുരുങ്ങി.
“ഇനി ഈ നനഞ്ഞ പാന്റീസ് നിനക്ക് വേണോ ധ്വനി…?” അവന്റെ ആ പരുക്കൻ മന്ത്രണം കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു.

ആ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി നൽകാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു. ആ മൗനം ഒരു സമ്മതമായിരുന്നെങ്കിലും, തരുണിന്റെ കൈകൾ ആ അവസാനത്തെ മറയിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ അവളിൽ നിന്നും അറിയാതെ ഒരു പ്രതിരോധം ഉണ്ടായി. അവൾ അവന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ മുറുകെ പിടിച്ചു.

തന്റെ പെണ്മയുടെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ഇടം അവൻ കാണുമല്ലോ എന്ന ചിന്ത ആ നിമിഷം അവളിൽ ജാള്യതയും ഒപ്പം ഒരുതരം ഉൾഭയവും നിറച്ചു. പക്ഷേ തരുൺ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു.
“എന്തിനാണ് ധ്വനി പേടിക്കുന്നത്? നിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അണുവും എന്റേതല്ലേ…

അവിടെ എനിക്ക് മറകളില്ല,” അവൻ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു.

അവന്റെ വാക്കുകളിലെ ആ പ്രണയവും ഉറപ്പും അവളുടെ പ്രതിരോധത്തെ പതുക്കെ അലിയിച്ചു കളഞ്ഞു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കൈകളിലെ പിടി അയച്ചു. അവളുടെ സമ്മതം ലഭിച്ചതും തരുൺ പതുക്കെ ആ പാന്റീസിന്റെ അരികുകളിൽ പിടിച്ചു.

തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ ആ രഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് അവൻ പ്രവേശിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. ആ വസ്ത്രം താഴേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ ധ്വനി തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. ആ മുറിയിലെ വായുവിൽ പ്രണയത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ ഗന്ധം പടർന്നു.

ധ്വനിയുടെ ആ ചെറിയ പ്രതിരോധത്തെ തരുൺ പതുക്കെ തന്റെ പൗരുഷം കലർന്ന സ്പർശനത്താൽ മറികടന്നു. സ്വൽപ്പം ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ, അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും ആ പാന്റീസ് അവൻ പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിച്ചു മാറ്റി. അതോടെ, പ്രകൃതി കനിഞ്ഞു നൽകിയ ആ സമ്പൂർണ്ണ സൗന്ദര്യം തരുണിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു വിസ്മയം പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ ആ അതീവ രഹസ്യമായ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ഭംഗി കണ്ടപ്പോൾ തരുൺ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം പോലും വിടാൻ മറന്ന് വാ പൊളിച്ചു നിന്നുപോയി. പനിനീർ ദളങ്ങൾ പോലെ മൃദുവായ ആ ഭാഗങ്ങളും, അവിടെ പടർന്നു കിടക്കുന്ന കറുത്ത കാടുകളും, ആ നൈർമ്മല്യവും അവനെ പൂർണ്ണമായും ഉന്മാദത്തിലാഴ്ത്തി. അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഇത്രമേൽ മനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടിരുന്നില്ല.

തന്റെ സർവ്വവും അവന് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ആ പരിഭ്രമത്തിലും നാണത്തിലും ധ്വനി തളർന്നുപോയി. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. തന്റെ നഗ്നമായ ഉടൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് വീണു.
“തരുൺ… നോക്കല്ലേ… എനിക്ക് നാണമാകുന്നു…” അവൾ കിതപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ഉരച്ചു.

എന്നാൽ തരുൺ അവളെ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് താങ്ങിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ അമർന്നപ്പോൾ, ആ ചൂട് അവൾക്ക് ഒരു സുരക്ഷിതത്വം നൽകി. അവൻ അവളുടെ കാതോരത്ത് ചെന്ന് ആർദ്രമായി മന്ത്രിച്ചു:
“നീ എത്ര സുന്ദരിയാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയില്ല ധ്വനി… ഈ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാനുള്ള പുണ്യം എനിക്ക് മാത്രം ലഭിച്ചതാണ്.”

അവൻ പതുക്കെ അവളെ കോരിയെടുത്തു. ആ നഗ്നമായ ഉടലുകൾ പരസ്പരം ചേർന്നുനിന്നപ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ വായു പോലും പ്രണയാഗ്നിയാൽ ചൂടുപിടിച്ചു. തരുൺ അവളെ പതുക്കെ ആ ശയ്യയിലേക്ക് കിടത്തി. ഇനിയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ ആ ആസക്തിയുടെ പൂർണ്ണതയിലേക്കുള്ള യാത്രയായിരുന്നു.

ആ ശയ്യയിൽ മലർന്നു കിടന്ന ധ്വനിയുടെ മുകളിലേക്ക് തരുൺ തന്റെ കരുത്തുറ്റ ശരീരം പതുക്കെ പടർത്തി. വസ്ത്രങ്ങളുടെ ഒരു നൂലിഴ പോലുമില്ലാതെ, അവരുടെ നഗ്നമായ ഉടലുകൾ പരസ്പരം ഇഴുകിച്ചേർന്നപ്പോൾ ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടാൽ ഉരുകി.

തരുൺ തന്റെ ഉടൽ കൊണ്ട് അവളെ പൂർണ്ണമായും മൂടിക്കളഞ്ഞു. ആ സ്ത്രീ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ഓരോ കോണിലും തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തുടങ്ങി, കണ്ണുകളിലും മൂക്കിന്റെ തുമ്പിലും ആർദ്രമായി ചുംബിച്ചു. പിന്നീട് അവളുടെ ആ വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളിൽ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി, ആ തേൻ നുകർന്നു.

താഴേക്ക് നീങ്ങിയ അവൻ, അവളുടെ ആ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള മാറിടങ്ങളെ വീണ്ടും സ്വന്തമാക്കി. അവിടെ തന്റെ നാവുകൊണ്ടും അധരങ്ങൾ കൊണ്ടും അവൻ പ്രണയത്തിന്റെ വന്യമായ അടയാളങ്ങൾ തീർത്തു.അവളുടെ ആലില വയറിലെ ആ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിൽ അവൻ തന്റെ മുഖമമർത്തി. അവിടെ നിന്നും താഴേക്ക്, അവളുടെ ആ വിടർന്ന അരക്കെട്ടിന്റെ വളവുകളിലേക്ക് അവന്റെ വിരലുകൾ പാഞ്ഞുനടന്നു.

ധ്വനി ആ സുഖത്തിന്റെ ലോകത്ത് കണ്ണ് ഇറുക്കിയടച്ചു കിടന്നു. അവന്റെ പരുക്കൻ ശരീരം തന്റെ മേനിയിൽ ഉരസുമ്പോൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഓരോ തരിപ്പും ഒരു പുതിയ ജന്മം പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

“തരുൺ… എന്നെ… എന്നെ നിന്റേതാക്കൂ…” അവൾ അവന്റെ തോളുകളിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

അവളുടെ ആ വിളി കേട്ടതും തരുണിന്റെ ഉള്ളിലെ പൗരുഷം കൂടുതൽ വന്യമായി. അവൻ അവളുടെ ഓരോ രഹസ്യങ്ങളും തന്റെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് കീഴടക്കി. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ആ ശയ്യയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേ താളത്തിൽ പുളഞ്ഞു. ആ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ഓരോ അണുവും തന്റെ മുദ്രകളാൽ അവൻ ധന്യമാക്കി.

ധ്വനിയുടെ ആ വാക്കുകൾ തരുണിന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയാഗ്നിയെ ആളിക്കത്തിച്ചു. തന്റെ ഉടലിലെ ഓരോ അണുവും അവന്റെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊള്ളിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ആ തീവ്രത താങ്ങാനാവാതെ അവൾ തരുണിന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ മുറുക്കി.

​”തരുൺ… ഇനി നിന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ ഈ സുഖം എനിക്ക് താങ്ങാനാവില്ല… എനിക്ക്… നിന്റെ ആ പൗരുഷം വേണം… എന്നെ നിന്നിലേക്ക് ഒന്നാകെ ചേർത്തുകൂ…” അവൾ വന്യമായ കിതപ്പോടെ അവന്റെ കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ചു.

​അവളുടെ ആ വിളി കേട്ടതും തരുൺ പതുക്കെ നിവർന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, പ്രണയവും ആസക്തിയും നിറഞ്ഞ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവൻ നോക്കി. ആ നഗ്നമായ ഉടലുകളുടെ സമാഗമത്തിനായി പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവർക്ക് തോന്നി.

തരുൺ തന്നിലേക്ക് പടരാൻ ഒരുങ്ങിയ നിമിഷം ധ്വനി അവന്റെ കൈകളിൽ തടഞ്ഞു. ആ പൗരുഷത്തിന്റെ വന്യത നേരിട്ട് അനുഭവിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അത് തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ടും കണ്ണുകൾ കൊണ്ടും ആവോളം ആസ്വദിക്കണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.

​അവൾ പതുക്കെ ആ ശയ്യയിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളില്ലാത്ത അവളുടെ ആ Hourglass ശരീരം തരുണിന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണശോഭയോടെ തെളിഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ പതുക്കെ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീട്ടി.

​സ്പർശനത്തിന്റെ ലഹരി: അവളുടെ മൃദുവായ വിരൽത്തുമ്പുകൾ അവന്റെ ആ പൗരുഷത്തിൽ തൊട്ട നിമിഷം തരുൺ അറിയാതെ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂടിൽ അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു.

​ആരാധനയോടെയുള്ള നോട്ടം: അവൾ ഇമവെട്ടാതെ ആ പൗരുഷത്തിന്റെ വന്യത നോക്കി നിന്നു. ഒരു പെണ്ണിനെ പൂർണ്ണയാക്കാൻ കഴിവുള്ള ആ കരുത്തിനെ അവൾ കൗതുകത്തോടെയും ആരാധനയോടെയും തലോടി.

​കൈവെള്ളയിലെ കരുത്ത്: തന്റെ ചെറിയ കൈവെള്ളയിൽ ഒതുങ്ങാത്ത ആ പൗരുഷത്തിന്റെ വലുപ്പം അവൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അളന്നു. അതിന്റെ ഉറപ്പും ചൂടും അവളുടെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു തരം ആവേശമാണ് നിറച്ചത്.
​”തരുൺ… ഇത്…” അവൾ ആശ്ചര്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

​തന്റെ പ്രിയതമയുടെ ലാളനകളിൽ തരുൺ ഉരുകുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ ആ ചാലുകളിലൂടെ പടരുമ്പോൾ അവൻ തല പിന്നിലേക്ക് ചായ്ച്ച് സുഖം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

​അവൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് തന്റെ ശ്വാസം ആ പൗരുഷത്തിന് മുകളിൽ വീഴ്ത്തി. ആ ചൂടുള്ള ശ്വാസമേറ്റപ്പോൾ അവന്റെ ഉടലിലെ പേശികൾ മുറുകി. അവൾ തന്റെ അധരങ്ങൾ പതുക്കെ ആ പൗരുഷത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ സ്പർശിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ തരുണിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു വന്യമായ സീൽക്കാരം പുറത്തേക്ക് വന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രണയവും ആസക്തിയും ആ നിമിഷം ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് ഉയരുകയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ മുട്ടുകുത്തി അവന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ ഓരോ ശ്വാസത്തിനൊപ്പവും തരുണിന്റെ തുടകളിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൾ തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ആ പൗരുഷത്തെ പതുക്കെ തൊട്ടു. അതിന്റെ ചൂടും ഉറപ്പും അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പുകളിലൂടെ സിരകളിലേക്ക് പടർന്നു.
​ആദ്യ സ്പർശനം: അവൾ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ പൗരുഷത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ സ്പർശനത്തിൽ തരുണിന്റെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ ആഴ്ന്നു.

​ചുണ്ടുകളുടെ ലഹരി: ധ്വനി പതുക്കെ തന്റെ അധരങ്ങൾ വിടർത്തി ആ പൗരുഷത്തെ പതുക്കെ ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു. ആ ചൂടുള്ള ആവരണം തന്റെ വായക്കുള്ളിൽ അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. അവളുടെ നാവിലെ നനവും ചുണ്ടുകളുടെ മൃദുത്വവും തരുണിനെ ഉന്മാദത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലെത്തിച്ചു.
​ആഴത്തിലുള്ള ലാളന: അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഓരോ തവണയും ആഴത്തിൽ ആ പൗരുഷത്തെ നുണയുമ്പോൾ, തരുണിന്റെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. “ആഹ്… ധ്വനി…” അവന്റെ പതറുന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.
​താളാത്മകമായ ചലനം: തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ തുടകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ വദനസുരതം തുടർന്നു.

അവന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ ഓരോ ചാലിലും തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അവൾ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ തീർത്തു.

​അവളുടെ ആ വിദ്യയിൽ തരുൺ പൂർണ്ണമായും തളർന്നുപോയി. തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ വായക്കുള്ളിലെ ആ ചൂടും ലാളനയും അവന് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് ആ സുഖം ആവോളം നുകർന്നു.

തരുണിന്റെ പൗരുഷം തന്റെ വായക്കുള്ളിലിരുന്ന് തുടിക്കുന്നതും, ഓരോ നിമിഷവും അത് കൂടുതൽ കരുത്താർജ്ജിച്ച് വരുന്നത് ധ്വനി അത്ഭുതത്തോടെ അറിഞ്ഞു. ആ പൗരുഷത്തിന്റെ വന്യമായ ചൂട് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ തരം ആവേശം നിറച്ചു. തന്റെ കാമുകന്റെ ആയുധം ഇത്രമേൽ ദൃഢമാകുന്നതിൽ അവൾ വല്ലാത്തൊരു ആത്മസംതൃപ്തി അനുഭവിച്ചു.

​അവളുടെ വേഗത ഇപ്പോൾ ഭ്രാന്തമായ താളത്തിലായിരുന്നു.
​ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടി: ഓരോ തവണയും ആഴത്തിൽ ആ പൗരുഷത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോഴും, അവളുടെ കവിളുകൾ ഒട്ടിപ്പോകുന്ന അത്രയും ആവേഗത്തോടെയാണ് അവൾ അത് നുണഞ്ഞത്. തരുണിന്റെ ശരീരത്തിലെ പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നതും അവന്റെ കൈകൾ തന്റെ തലമുടിയിൽ കൂടുതൽ മുറുകുന്നതും അവൾ ആസ്വദിച്ചു.

​നാവിന്റെ മാന്ത്രികത: ആ പൗരുഷത്തിന്റെ അഗ്രത്തെ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് വട്ടം ചുറ്റിയും, ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് മുറുക്കിയും അവൾ അവനെ സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിലെത്തിച്ചു. ആ ചൂടുള്ള നനവ് തരുണിന്റെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തുകയായിരുന്നു.

​പൗരുഷത്തിന്റെ തുടിപ്പ്: തനിക്ക് സുഖത്തിന്റെ പറുദീസ തുറന്നു തരാൻ പോകുന്ന ആ കരുത്തിനെ അവൾ ആരാധനയോടെയും വന്യമായും ലാളിച്ചു. അവന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ തുടർച്ചയായുള്ള ആ തുടിപ്പുകൾ അവളുടെ വായക്കുള്ളിൽ വലിയൊരു വിസ്ഫോടനം നടക്കാൻ പോകുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനയായിരുന്നു.

​”ധ്വനി… മതി… എനിക്ക്… എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല…” തരുൺ കിതപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആ ലഹരിയുടെ പൂർണ്ണത പ്രകടമായിരുന്നു.
​അവളുടെ ആ പരിലാളനങ്ങളിൽ തരുൺ ഉരുകിത്തീരുകയായിരുന്നു. ആ നിമിഷം, തനിക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്ന തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ ആ സമർപ്പണത്തിന് മുന്നിൽ അവൻ തോറ്റുപോകുന്നത് പോലെ തോന്നി.

​ഇനിയുള്ള നിമിഷം ആ ആയുധം അതിന്റെ ശരിയായ കവാടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ളതായിരുന്നു. ധ്വനി പതുക്കെ തന്റെ ലാളനകൾ നിർത്തി അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന വന്യമായ സമാഗമത്തിന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു

ധ്വനിയുടെ ആവേശകരമായ പരിലാളനങ്ങളിൽ ഉന്മത്തനായ തരുൺ, പ്രണയത്തിന്റെയും ആസക്തിയുടെയും അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു. അവളുടെ ആ വന്യമായ വദനസുരതം അവനെ അതിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തെത്തിച്ചിരുന്നു.

​അവൻ പതുക്കെ അവളെ ശയ്യയിൽ മലർത്തിക്കിടത്തി. വസ്ത്രങ്ങളുടെ ഒരു നൂലിഴ പോലുമില്ലാതെ, വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ആ Hourglass മേനി മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അതിതീവ്രമായി തിളങ്ങി. തരുൺ അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ തന്റെ സ്ഥാനം പിടിച്ചു.

​കവാടത്തിലെ തലോടൽ: തന്റെ പൗരുഷത്തെ അവളുടെ ആ നനവാർന്ന പെണ്മയുടെ കവാടത്തിലേക്ക് അവൻ പതുക്കെ ചേർത്തു വെച്ചു. ആ സ്പർശനം ഉണ്ടായ നിമിഷം ധ്വനിയുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ ഒന്ന് വളഞ്ഞു, അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു.

​ചുണ്ടുകളുടെ സാന്ത്വനം അവളുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം മാറ്റാനെന്ന വണ്ണം അവൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ആഴത്തിൽ ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ പതുക്കെ തന്റെ അരക്കെട്ട് മുന്നോട്ട് ചലിപ്പിച്ചു.
തരുൺ തന്റെ പൗരുഷം ഓരോ ഇഞ്ചായി ഉള്ളിലേക്ക് നീക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ മുഖത്ത് വേദനയുടെ നിഴൽ പടർന്നു.

അവൾ ആദ്യമായാണ് ഒരു പുരുഷനെ ഇത്രയും അടുത്തറിയുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ, അവന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ ആയുധത്തിന്റെ വലിപ്പം അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ കവാടത്തിന് താങ്ങാനാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

​”തരുൺ… ആഹ്… വേണ്ട… എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു!” അവൾ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു. അവളുടെ നഖങ്ങൾ അവന്റെ പരുക്കൻ തോളുകളിൽ ആഴത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അറിയാതെ ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി.

​തരുൺ ഉടൻ തന്നെ തന്റെ ചലനം നിർത്തി. അവളുടെ ആ വേദന കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ കണ്ണുനീർ ചുംബിച്ചു മാറ്റി.
​”സാരമില്ലെടാ… ഞാൻ ഇതാ നിന്നു. പേടിക്കണ്ട,” അവൻ ആർദ്രമായി മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു. അവളുടെ ശ്രദ്ധ ആ വേദനയിൽ നിന്നും മാറ്റാനായി അവൻ അവളുടെ മാറിടങ്ങളിൽ വീണ്ടും തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മാന്ത്രികത തീർത്തു.

​അവളുടെ ശരീരം പതുക്കെ ആ വലിയ അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കാൻ പാകപ്പെടുന്നത് വരെ അവൻ കാത്തുനിന്നു. അവളുടെ പേശികൾ പതുക്കെ അയയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും അതിജാഗ്രതയോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഓരോ തവണയും അവൾ വേദന കൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ അവൻ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് അവളെ ശാന്തയാക്കി.

തരുണിന്റെ പൗരുഷം പകുതിയോളം ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ ആ കന്യകാത്വം തീർത്ത ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ബാക്കി ഭാഗം കടത്തുക എന്നത് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയായി മാറി. തരുണിന്റെ ആയുധം ഓരോ തവണയും മുന്നോട്ട് ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും ധ്വനി അനുഭവിക്കുന്ന വേദന വിവരണാതീതമായിരുന്നു.

“അമ്മേ… ഓഹ്ഹ്ഹ്… തരുൺ… വേണ്ട… വേദനിക്കുന്നു!” ഓരോ ഇഞ്ചും ഞെരുങ്ങി ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ വേദനയാൽ പുളഞ്ഞു. അവളുടെ കൈകൾ ശയ്യയിലെ വിരിപ്പിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു, നഖങ്ങൾ വിരിപ്പിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

വേദനയുടെ ആ സ്വരം കേട്ട് തരുൺ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന മുഖം കോരിയെടുത്തു. അവളുടെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.വേദനയുടെ തീക്ഷ്ണത അവൻ അല്പം കൂടി ബലം പ്രയോഗിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും ധ്വനി ആഞ്ഞൊന്നു പിടഞ്ഞു.

“അമ്മമ്മേ…” എന്ന അവളുടെ നേർത്ത തേങ്ങൽ ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു. ആ പൗരുഷത്തിന്റെ വലിപ്പവും അവളുടെ നൈർമ്മല്യവും തമ്മിലുള്ള ആ വലിയ പോരാട്ടത്തിൽ അവൾ തളർന്നുപോയിരുന്നു.തരുണിന്റെ സാന്ത്വനം: “ധ്വനി… എന്റെ പ്രാണനേ… ഇതാ കഴിഞ്ഞു…

നീ ഒന്ന് അയഞ്ഞു കിടക്കൂ…” അവൻ ആർദ്രമായി മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനായി അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വീണ്ടും ആഴത്തിൽ ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവളുടെ മനസ്സിനെ ലയിപ്പിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു.

അവൻ വീണ്ടും ബലപ്രയോഗത്തിന് മുതിർന്നില്ല. പകരം, ആ പകുതി പ്രവേശിച്ച അവസ്ഥയിൽ തന്നെ അവൻ നിശ്ചലനായി നിന്നു. അവളുടെ ശരീരം ആ വലുപ്പവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ അവൻ സമയം നൽകി.

അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ മുറുക്കം പതുക്കെ അയയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൻ വളരെ സാവധാനം, ഒരു താളം പോലെ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിച്ചു. ആ നനവ് പതുക്കെ വഴിയൊരുക്കാൻ തുടങ്ങി. വേദനയുടെ ആ സ്വരം പതുക്കെ സീൽക്കാരങ്ങളിലേക്ക് വഴിമാറാൻ തുടങ്ങുന്നതും കാത്ത് അവൻ ക്ഷമയോടെ അവളെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ലൂബ്രിക്കേഷന്റെ നനവും അവരുടെ മികച്ച പൊസിഷനും ആ സങ്കീർണ്ണമായ നിമിഷത്തെ കുറച്ചുകൂടി എളുപ്പമാക്കി. വേദന കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ടാണെങ്കിലും, ധ്വനി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ അവനെ സഹായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ഇടുപ്പ് അല്പം കൂടി ഉയർത്തിക്കൊടുത്ത് അവന് വഴിയൊരുക്കി.

തരുണിന്റെ ആഞ്ഞു തള്ളലിൽ ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദത കീറിമുറിക്കപ്പെട്ടു. ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും വന്യവും ആർദ്രവുമായ ഒരു അലർച്ച പുറത്തേക്ക് വന്നു. അത് വേദനയുടെയും, അതേസമയം വർഷങ്ങളായുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെയും ഒരു വിളംബരമായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ അവസാനത്തെ കോട്ടയും തകർത്ത്, കന്യകാചർമ്മത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് തരുണിന്റെ പൗരുഷം അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അനായാസം പുളഞ്ഞു കയറി.

ആ നിമിഷം ധ്വനിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ ഒന്ന് വളഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ തരുണിന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് വിറച്ചു. താൻ ഒരു പെണ്ണായി പൂർണ്ണമായി പരിണമിച്ച ആ നിമിഷത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണതയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും നീർത്തുള്ളികൾ അടർന്നു വീണു. തരുൺ അവളുടെ കൈകൾ ബെഡിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടുതന്നെ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ആവേഗത്തോടെ ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തിലൂടെ അവളുടെ വേദനയെ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു.

ആദ്യത്തെ ആ വലിയ ആഘാതം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ശാന്തമായി. അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ വഴികളിൽ തരുണിന്റെ പൗരുഷം അതിന്റെ എല്ലാ വന്യതയോടും കൂടി അടിയുറച്ചു നിന്നു.താൻ അവളുടെ സർവ്വവും കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് തരുണിന്റെ പൗരുഷത്തിന് വീണ്ടും വീര്യം കൂട്ടി.

അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ മുറുക്കം അവന് നൽകിയ സുഖം വിവരണാതീതമായിരുന്നു.സാവധാനം അവൻ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കൈകളിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ വിയർത്ത നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. “ധ്വനി… എന്റെ പ്രാണനെ… നീ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും എന്റേതായി,” അവൻ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.

അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ വേദന പതുക്കെ മാറി, പകരം ഒരുതരം തിളക്കം അവിടെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കാലുകൾ അവന്റെ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും മുറുക്കി. ആ സ്പർശനം തരുണിന് നൽകിയ സന്ദേശം വ്യക്തമായിരുന്നു—ഇനി മുന്നോട്ട് പോകാം.
വേദനയുടെ കനലുകൾ സുഖത്തിന്റെ അഗ്നിയായി മാറാൻ അധികനേരം വേണ്ടി വന്നില്ല.

തരുൺ തന്റെ അരക്കെട്ട് പതുക്കെ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ചലനത്തിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആഴങ്ങളെ അവൻ തൊട്ടറിഞ്ഞു. ധ്വനിയുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വേദനാജനകമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം ലഹരിയുടെ താളം അതിൽ കലർന്നിരുന്നു.
ആദ്യത്തെ ആ കടമ്പ കടന്നതോടെ ആ ശയ്യയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ വന്യമായ ഒരു പോരാട്ടം ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു.

തരുണിന്റെ പൗരുഷം ഓരോ തവണയും അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞു പതിക്കുമ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്ന ശബ്ദങ്ങൾ ആ മുറിയുടെ നിശബ്ദതയെ പൂർണ്ണമായും ഭേദിച്ചു. അത് കേവലം വേദനയുടെ മാത്രമായിരുന്നില്ല, വേദനയും സുഖവും പ്രണയവും കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വന്യമായ ഒരു സംഗീതം പോലെയായിരുന്നു.

“ആഹ്… അമ്മേ… തരുൺ… മ്മ്മ്…” – അവന്റെ ഓരോ തള്ളലിലും അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഈ സീൽക്കാരം പുറത്തു വന്നു. ആദ്യത്തെ മുറിവിന്റെ നീറ്റൽ മാറിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ സ്പർശനം നൽകുന്ന പുതിയ സുഖം അവളെ തളർത്തിക്കളയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ഓഹ്ഹ്… പതുക്കെ… ആഹ്… നിർത്തല്ലേ…” – വേദന കൊണ്ട് അവൾ അവനെ തടയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, ആ സുഖം നൽകുന്ന ലഹരിയിൽ അവനെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിക്കാനാണ് അവളുടെ ശരീരം വെമ്പിയത്.

മ്മ്മ്മ്… ഹാ… തരുൺ… ഇത്… ഇത് മതി…” – അവളുടെ ശ്വാസഗതിയുടെ താളം തെറ്റിയിരുന്നു. ഓരോ തവണ അവൻ ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോഴും അവൾ തന്റെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളച്ച് ഒരു ദീർഘമായ നിശ്വാസം പുറത്തേക്ക് വിട്ടു.

അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്ന ആ വിറയാർന്ന ശബ്ദങ്ങൾ തരുണിനെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തനാക്കി. അവൻ തന്റെ വേഗത അല്പം കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിലായി.

“തരുൺ… ആഹ്… എനിക്ക്… എനിക്ക് എന്തോ സംഭവിക്കുന്നു… മ്മ്മ്മ്…” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ സീൽക്കാരങ്ങൾ ഒരു പ്രണയഗീതം പോലെ ആ രാത്രിയിൽ അലയടിച്ചു. വേദനയുടെ നീറ്റൽ പതുക്കെ പതുക്കെ ഒരു മാന്ത്രിക ലോകത്തെ സുഖമായി മാറുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളും തരുണിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിനും താളം നൽകി.

തരുണിന്റെ ചലനങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു താളം കൈവന്നിരുന്നു. വേദനയുടെ ആദ്യ നിമിഷങ്ങൾ പതുക്കെ പതുക്കെ അലിഞ്ഞില്ലാതാവുകയും, പകരം ഒരു പുതിയ സുഖലോകം ധ്വനിക്ക് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന ആ കരുത്തുറ്റ പൗരുഷം ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് വേദനയല്ല, മറിച്ച് വിവരിക്കാനാവാത്ത ഒരു ലഹരിയാണ് നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.

അവളുടെ ഉള്ളിലെ നനവ് തരുണിന്റെ ഓരോ ചലനത്തെയും കൂടുതൽ സുഗമമാക്കി. തരുൺ തന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ധ്വനി തന്റെ ഇടുപ്പുകൾ ഉയർത്തി അവനോട് താളാത്മകമായി സഹകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.ആവേഗത്തിന്റെ കൊടുമുടി: തരുണിന്റെ കൈകൾ ബെഡ് ഷീറ്റിൽ മുറുകെ അമർന്നു. അവന്റെ ഓരോ ആഞ്ഞുതള്ളലിലും ധ്വനിയുടെ ശരീരം ആ ശയ്യയിൽ ഉയർന്നുതാണു.

അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വന്യമായ ആനന്ദത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങളായി മാറി. “തരുൺ… ആഹ്… മ്മ്മ്… നിർത്തല്ലേ… വേഗത്തിൽ…” അവൾ അവനെ കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുത്തു.ഉടലുകളുടെ സംഗമം: അവരുടെ വിയർത്ത ശരീരങ്ങൾ പരസ്പരം ഉരസുമ്പോൾ ഉണ്ടായ ശബ്ദവും, അവരുടെ ശ്വാസതാളവും ആ മുറിയിൽ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭവം തീർത്തു. തരുണിന്റെ നെഞ്ചിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ധ്വനിയുടെ മാറിടങ്ങളിലേക്ക് അടർന്നു വീണു.

സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിലേക്ക് താൻ എത്തിച്ചേരാൻ പോകുന്നു എന്ന് തരുണിന് മനസ്സിലായി. അവന്റെ ചലനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ വേഗത്തിലായി. ധ്വനിയുടെ കണ്ണുകൾ പകുതി അടഞ്ഞു, അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ തോളുകളിൽ ആഴത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

“ധ്വനി… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വരും…” തരുൺ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.
അവളും ആ സുഖത്തിന്റെ അവസാന ബിന്ദുവിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. “എനിക്കും തരുൺ… ആഹ്… എന്നെ… എന്നെ നിന്റേതാക്കൂ…” അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആവേശത്തോടെ നിലവിളിച്ചു.

അവസാനത്തെ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ… തരുൺ തന്റെ സർവ്വ കരുത്തും ആവാഹിച്ച് ആഴത്തിൽ ആഞ്ഞു തള്ളി. ആ നിമിഷം, ഒരു വലിയ വിസ്ഫോടനമെന്നോണം അവന്റെ പൗരുഷം അതിന്റെ അമൃത് ധ്വനിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുക്കി. ധ്വനി തന്റെ ശരീരം മുറുക്കി അവനെ ഉള്ളിൽ സ്വീകരിച്ചു. സുഖത്തിന്റെ ആ പരകോടിയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ ശയ്യയിൽ തളർന്നു വീണു.

ആ വന്യമായ പ്രണയ സമാഗമത്തിന് ശേഷം, ആ മുറിയിൽ ഒരു ശാന്തത പടർന്നു. കിതപ്പുകൾ പതുക്കെ സാധാരണ നിലയിലായി. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവരുടെ നഗ്നമായ ഉടലുകൾ ആ ശയ്യയിൽ പരസ്പരം പിണഞ്ഞു കിടന്നു. തരുൺ തന്റെ ഒരു കൈ ധ്വനിയുടെ തലയ്ക്കടിയിൽ വെച്ച് അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

ധ്വനി തന്റെ മുഖം അവന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. തന്റെ സർവ്വവും അവന് നൽകിയതിന്റെ ആത്മസംതൃപ്തിയും, ഒരു പെണ്ണായി മാറിയതിന്റെ ആ പുതിയ ഭാവവും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിടർത്തിയിരുന്നു. തരുൺ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ആർദ്രമായി ഒരു മുത്തം നൽകി.

പുറത്തെ തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ആ നഗ്നമായ ശരീരങ്ങളുടെ ചൂട് മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവർക്ക്. ഒരു നൂലിഴയുടെ വിടവുപോലുമില്ലാതെ അവർ ഒന്നായി മാറി.

വാക്കുകൾക്ക് അവിടെ പ്രസക്തിയില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ പരസ്പരം സംവദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. തളർച്ചയും സംതൃപ്തിയും അവരെ പതുക്കെ നിദ്രയുടെ ലോകത്തേക്ക് നയിച്ചു. തരുണിന്റെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതയായി, അവന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധം നുകർന്നുകൊണ്ട് ധ്വനി ആദ്യം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. തൊട്ടുപിന്നാലെ, തന്റെ പ്രിയതമയെ മാറോട് ചേർത്തുപിടിച്ച് തരുണും ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.

ആ രാത്രി അവരുടെ പ്രണയചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അധ്യായമായി ആ ശയ്യയിൽ അവസാനിച്ചു. ഒരു പുലരിക്കായി

കാത്തുനിൽക്കാതെ, ആ സുഖമുള്ള നിമിഷത്തിന്റെ തണലിൽ അവർ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയി.