വൈകുന്നേരം ആറു മണിയാവുന്നു. അങ്കിൾ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്  ഫ്രഷ് ആയി  ഒരു കാവി മുണ്ടും ടീഷർട്ടും ഇട്ട് സിറ്റൗട്ടിലെ ചാരുകസേരയിൽ പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുകയാണ്. ആ സമയത്താണ് ജാനകി അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്. കുറച്ചു ദിവസമായി അവളെ ആ പരിസരത്തൊന്നും കണ്ടിരുന്നില്ല.

​അങ്കിൾ: (പത്രം താഴ്ത്തി പതുക്കെ ഒന്ന് നോക്കി) “എവിടെ ആയിരുന്നു ജാനകീ? കുറച്ചു ദിവസം ആയല്ലോ കണ്ടിട്ട്..?”

​ജാനകി പതുക്കെ വേച്ചു വേച്ച് സിറ്റൗട്ടിന്റെ പടികയറി വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ സങ്കടം നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ജാനകി: “ഒന്നും പറയണ്ട വേണുവേട്ടാ.. ഒരു രണ്ടാഴ്ച മുന്നേ ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോ, കാല് തെറ്റി നിങ്ങടെ മതിലിന്റെ സൈഡിലുള്ള ആ ഓവുച്ചാലിൽ വീണു. കാലൊന്ന് ഉളുക്കി. നടക്കാൻ പറ്റാതെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഇത്രയും ദിവസം.”

​അങ്കിൾ: (ഒരു സാധാരണ മട്ടിൽ) “ശ്‌ശെടാ… എന്നിട്ട് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ?”
​ജാനകി: (അല്പം പരിഭവത്തോടെ) “അതിന് നിങ്ങൾ എന്നെ അന്വേഷിച്ചാലല്ലേ അറിയൂ? നിങ്ങൾക്ക് എന്നോട് ഒരു താല്പര്യവുമില്ല.. അതാണ് സത്യം.”

​അങ്കിൾ പതുക്കെ പത്രം മടക്കി സൈഡിലേക്ക് വെച്ചു. എന്നിട്ട് തന്റെ ആ ഗാംഭീര്യം വിടാതെ പറഞ്ഞു:

​അങ്കിൾ: “ജാനകീ.. നിനക്ക് ഭർത്താവുണ്ട്, മകനുണ്ട് . ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് അധികം മിണ്ടാൻ വന്നിട്ട് നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് എന്തിനാ വെറുതെ പറയിപ്പിക്കുന്നത്? അതൊക്കെ അറിഞ്ഞു വേണം നമ്മൾ പെരുമാറാൻ.”

​അങ്കിൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ജാനകിയുടെ മുഖം വല്ലാതെ മാറി. അവൾ സിറ്റൗട്ടിന്റെ തൂണിൽ ചാരുന്ന മട്ടിൽ ഇരുന്നു.

​ജാനകി: “ഭർത്താവ്…തുഫ്യൂ….മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു തുപ്പാണ്…..! മൂക്കറ്റം കള്ളും കുടിച്ചു വരുന്ന ഒരു നാറി. പിന്നെ മകൻ… അവൻ

എവിടെയാണെന്ന് ആർക്കറിയാം.. അവന് അച്ഛന്റെ ശല്യം കാരണം അമ്മയെയും വേണ്ടാതായി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാനും നിങ്ങളെപ്പോലെ.. ഒറ്റയ്ക്കാണ് വേണുവേട്ടാ.”

അങ്കിൾ പത്രം പൂർണ്ണമായും മടക്കി ടീപ്പോയിയിൽ വെച്ചു. ജാനകിയുടെ ആ “ഒറ്റപ്പെടൽ” പ്രയോഗം അദ്ദേഹത്തിന് അത്ര പിടിച്ചില്ല. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുനിതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ ആ നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

​അങ്കിൾ: (ഗൗരവത്തിൽ) “നീ തെറ്റായി ധരിക്കണ്ട ജാനകീ… ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. എനിക്കെന്റെ സുനിതയുണ്ട്. അവൾ ഈ ലോകത്തുനിന്ന് പോയെങ്കിലും, അവൾ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയൊക്കെത്തന്നെ ഉണ്ട്. എനിക്കത് മതി… വേറെ ആരുടെയും കൂട്ടുതേടി ഞാൻ പോകില്ല.”

​ജാനകി അതുകേട്ട് ഒന്ന് പരുങ്ങി. അങ്കിളിന്റെ സുനിതയോടുള്ള ആ അചഞ്ചലമായ സ്നേഹം അവളെ അല്പം നിരാശയാക്കി

​അങ്കിൾ: “അല്ല, എന്നാലും ആ ഓവുച്ചാലിൽ നീ എങ്ങനെയാ വീണത്? അവിടെ വീഴാൻ ഒരു സാധ്യതയും ഇല്ലല്ലോ. നല്ല വീതിയുള്ള സ്ഥലമല്ലേ അത്?”

​അങ്കിളിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ജാനകിയുടെ മുഖത്ത് ഒരുതരം പേടി കലർന്ന സംശയം നിഴലിച്ചു. അവൾ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

​ജാനകി: “അത് തന്നെയാ വേണുവേട്ടാ ഞാനും ആലോചിക്കുന്നത്. പക്ഷെ അന്ന്… അന്ന് ആരോ എന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് ആഞ്ഞു തള്ളിയിട്ടത് പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. ഓവുച്ചാലിലേക്ക് ഞാൻ തെറിച്ചു വീഴുകയായിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയെങ്കിലും അവിടെ ആരെയും കണ്ടില്ല. എന്റെ തോന്നലാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ സമാധാനിച്ചു.”

​അതു കേട്ടതും അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. ഉച്ചയ്ക്ക് മീരയുടെ ഉള്ളിൽ വെച്ച് സുനിത തന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ച കാര്യം അദ്ദേഹം ഓർത്തു. സുനിതയുടെ സാന്നിധ്യം തനിക്ക് ചുറ്റുമുണ്ടെന്നും, തന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടുന്ന മറ്റാരെയും അവൾ സഹിക്കില്ലെന്നും അങ്കിളിന് നന്നായി അറിയാം.

​അങ്കിൾ: (പതുക്കെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) നിനക്ക് തോന്നിയതാവും ജാനകി.. നിന്നെ തള്ളിയിടാൻ ആരു വരാനാ അവിടെ…

അവർ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ്..രാഹുലിന്റെ സ്കൂട്ടർ മുറ്റത്തേക്ക് കയറി വന്നത് . സിറ്റൗട്ടിൽ അങ്കിളിനോട് സംസാരിച്ചിരിക്കുന്ന ജാനകിയെ കണ്ടപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തിളങ്ങി. കാറ്റിൽ പാറിനിൽക്കുന്ന സാരിത്തുമ്പും അവളുടെ ആ ഇരിപ്പും കണ്ടപ്പോൾ രാഹുൽ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു, “ഏതാ ഈ സാധനം? കൊള്ളാമല്ലോ… അങ്കിൾ ആള് പുലിയാണല്ലോ!”

​രാഹുൽ സ്കൂട്ടർ സൈഡ് സ്റ്റാൻഡിൽ ഇട്ട് നേരെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവന്റെ നോട്ടം ജാനകിയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ ആകാരത്തിലായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “അങ്കിൾ… ഇതാരാണ്? പുതിയ ആളാണല്ലോ, ഞാൻ ഇതിനുമുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ.”

​അങ്കിൾ  കസേരയിൽ നിന്ന് ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്നു. രണ്ടുപേരെയും പരിചയപ്പെടുത്താനായി അദ്ദേഹം സംസാരം തുടങ്ങി.

​അങ്കിൾ: “ഇത് ജാനകി. നമ്മുടെ അയൽപക്കത്താണ് താമസം. കുറച്ചു ദിവസമായി കാലിന് ചെറിയൊരു സുഖമില്ലാതെ വീട്ടിലായിരുന്നു. ഇപ്പോഴാണ് ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയത്.”
​എന്നിട്ട് ജാനകിയെ നോക്കി അങ്കിൾ തുടർന്നു:

​അങ്കിൾ: “ജാനകീ, ഇത് രാഹുൽ.മേലത്തെ നിലയിലെ പുതിയ താമസക്കാരൻ ആണ്..
​രാഹുൽ: (ജാനകിയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട്) “നമസ്കാരം ജാനകി ചേച്ചി… കാലിന് എന്ത് പറ്റി?

അ ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ ആണ്.. അങ്കിൾ ന്റെ ഫോൺ ഉള്ളിലെ മുറിയിൽ റിങ് ചെയ്തത്.. അങ്കിൾ നിങ്ങൾ സംസാരിക്കു.. ഞാൻ ഫോൺ ഒന്നെടുക്കട്ടെ.. അങ്കിൾ മുറിയിലേക്ക് പോയി..

അങ്കിൾ അകത്തേക്ക് പോയതും രാഹുൽ പതുക്കെ തന്റെ കസേര ജാനകിയുടെ അരികിലേക്ക് നീക്കിയിട്ടു.

​രാഹുൽ: “ചേച്ചി… കാലിന് ശരിക്കും എന്ത് പറ്റി?

​ജാനകി പതുക്കെ തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് വിരലിൽ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ആ പഴയ കഥ വീണ്ടും ഓർത്തെടുത്തു.

​ജാനകി: “അതൊക്കെ പറയണോ മോനേ… മുന്നിലുള്ള ആ ഓവുച്ചാലിൽ ഒന്ന് കാല് തെറ്റി വീണതാ. നല്ലോണം ഒന്ന് ഉളുക്കി. അന്ന് മുതൽ ഈ വേദന വിട്ടുമാറുന്നില്ല.”
​രാഹുൽ തന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ആ വെളുത്ത കാലുകളിലേക്ക് ഉറപ്പിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദം പതുക്കെ താഴ്ന്നു.

​രാഹുൽ: “എവിടെ… ഒന്ന് നോക്കട്ടെ ഞാൻ. ചേച്ചി അതൊന്ന് കാണിച്ചേ.”

​ജാനകി പതുക്കെ തന്റെ ഒരു കാല് സിറ്റൗട്ടിലെ പടിയിലേക്ക് ഉയർത്തി വെച്ചു.

എന്നിട്ട് തന്റെ  സാരി പതുക്കെ മുട്ടുവരെ തെരുത്തു വെച്ച് ആ ഉളുക്കിയ ഭാഗം രാഹുലിന് നേരെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത കാലിന്റെ ഭംഗി കണ്ടപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. അവന്റെ ആ കുണ്ണ പാന്റിനുള്ളിൽ കിടന്ന് ഒന്ന് ആഞ്ഞു വിറച്ചു.

​കാലിന്റെ നെരിയാണിയുടെ ഭാഗത്ത് അല്പം നീരുണ്ട്. രാഹുൽ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ നീട്ടി ആ ഭാഗത്ത് ഒന്ന് സ്പർശിച്ചു. അവളുടെ ചർമ്മത്തിലെ ചൂട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ആവേശം കൂടി.

​രാഹുൽ: (പതുക്കെ തടവിക്കൊണ്ട്) “ചേച്ചി… ഇവിടെ നല്ല നീരുണ്ടല്ലോ! ചേച്ചി ഇത് കാണിക്കാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒന്നും പോയിട്ടില്ലായിരുന്നോ?”
​ജാനകി: (പതുക്കെ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു കൊണ്ട്) “അതുപിന്നെ… ഹോസ്പിറ്റലിലൊന്നും പോയില്ല മോനേ. ഞാൻ തന്നെ കുറച്ചു കുഴമ്പൊക്കെ ഇട്ട് പതുക്കെ തിരുമ്മും. അല്ലാതെ ആരുണ്ട് എന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ?”

രാഹുൽ : ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവും പിള്ളേരും ഒക്കെ..??
ജാനകി : അതൊക്കെ പറയാതിരിക്കാണ് മോനെ ഭേദം..

​രാഹുൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് പാളി നോക്കി. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഗൗരവം അവൻ വരുത്തിത്തീർത്തു.

​രാഹുൽ: “എന്റെ ചേച്ചി… ഇങ്ങനെ മണ്ടത്തരം കാണിക്കരുത്! ഇത് കൃത്യമായി ചികിത്സിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവസാനം നടക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാകും. ഇതിന് ഇംഗ്ലീഷ് മരുന്നിനേക്കാൾ ഒരു വൈദ്യനാണ് ബെസ്റ്റ്. എന്റെ ഓഫീസിന്റെ അടുത്ത് ഒരു നല്ല വൈദ്യനുണ്ട്. ചേച്ചി അവിടെ പോയി ഒന്ന് കാണിക്ക്. ഇല്ലെങ്കിൽ സംഗതി വഷളാകും.”

​രാഹുൽ അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോൾ ജാനകിയുടെ മുഖം വല്ലാതെ വാടി. തന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആരുമില്ലെന്ന സത്യം അവളെ വീണ്ടും വേദനിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ആ വാടിയ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ മനസ്സിൽ പുതിയ പ്ലാനുകൾ വിരിഞ്ഞു തുടങ്ങി.

അങ്കിൾ ഫോൺ സംസാരം കഴിഞ്ഞ് സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് തിരികെ വന്നപ്പോൾ കണ്ടത് ജാനകിയുടെ വാടിയ മുഖവും അവളുടെ കാലിലെ നീര് പരിശോധിക്കുന്ന രാഹുലിനെയുമാണ്.
​അങ്കിൾ: “എന്താ രാഹുലേ… എന്താ പ്രശ്നം?”
​രാഹുൽ: “അങ്കിൾ, ചേച്ചിയുടെ കാലിൽ നല്ല നീരുണ്ട്. ഇതുവരെ ഹോസ്പിറ്റലിലോ വൈദ്യനെയോ ആരെയും കാണിച്ചിട്ടില്ലത്രേ. ഇങ്ങനെ വെറുതെ ഇരുന്നാൽ ഇത് വഷളാകില്ലേ?”
​അങ്കിൾ ജാനകിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ സങ്കടം അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി.
​അങ്കിൾ: “എന്താണ് ജാനകി ഇത്? നിനക്ക് ആരെയെങ്കിലും ഒന്ന് കാണിച്ചുകൂടായിരുന്നോ? ഇങ്ങനെ നടക്കാൻ പറ്റാതെ ഇരുന്നാൽ എങ്ങനെയാ?”
​ജാനകി: (നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട്) “എന്നെ ആര് കൊണ്ടുപോകാനാണ് വേണുവേട്ടാ? എപ്പോഴും കുടിച്ച് ബോധമില്ലാതെ വരുന്ന കുമാരേട്ടനോ? അതോ ഒരു തവണ പോലും ഫോൺ വിളിച്ച് അന്വേഷിക്കാത്ത എന്റെ മകനോ? എനിക്ക് ആരുമില്ല വേണുവേട്ടാ…”
​ജാനകി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അങ്കിളും രാഹുലും ഒരു നിമിഷം മിണ്ടിയില്ല. ആ മുറ്റത്ത് ഒരു കനത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു. പാവം ജാനകിയുടെ അവസ്ഥ ഓർത്ത് രാഹുലിന് ഉള്ളിൽ ഒരു ലഹരിയും പുറത്ത് ഒരു സഹതാപവും തോന്നി. അവൻ ആ തക്കം നോക്കി തന്റെ കരുനീക്കം നടത്തി.
​രാഹുൽ: “ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം ചേച്ചി… വരുന്നുണ്ടോ എന്റെ കൂടെ? ആ വൈദ്യനെ ഒന്ന് കാണിക്കാം.”
​ജാനകി ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു. അന്യനായ ഒരു യുവാവിന്റെ കൂടെ പോകാൻ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു ഭയം തോന്നി. പക്ഷേ അങ്കിൾ ഇടപെട്ടു.
​അങ്കിൾ: “നീ പോയി കാണിക്കൂ ജാനകി ഇത് ഇങ്ങനെ വെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ ശരിയാവില്ല. നീ കൊണ്ടുപോയി കാണിക്കൂ രാഹുൽ.”
​രാഹുൽ: “ശരി അങ്കിൾ. ഞാൻ ഒന്ന് മീരയോട് പറഞ്ഞിട്ട് വരാം.”
​അങ്കിൾ: “അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല രാഹുൽ, നീ വേഗം പോയി വാ. നേരം ഇരുട്ടുന്നു.”അവളോട്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം..
​രാഹുൽ ആവേശത്തോടെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അവൻ സ്കൂട്ടർ ജാനകിയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു നിർത്തി.
​രാഹുൽ: “ചേച്ചി… വേഗം വന്നു വണ്ടിയിൽ കയറൂ. നമുക്ക് വേഗം പോയി വരാം.”
​ജാനകി പതുക്കെ വേച്ചു വേച്ച് വന്ന് വണ്ടിയുടെ പിന്നിൽ കയറി ഇരുന്നു. സ്കൂട്ടർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ ബാലൻസ് കിട്ടാനായി രാഹുലിന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ രാഹുലിന്റെ ആവേശവും കൂടി. അങ്കിൾ സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്ന് അവർ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു.

സ്കൂട്ടർ ന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു മീര ബാൽക്കണിയിലേക്ക് വന്നു. സ്കൂട്ടർ മുറ്റത്തുനിന്ന് ഇരമ്പിപ്പോകുന്നത് കണ്ടു. അവൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് നോക്കി, രാഹുലിന്റെ പിന്നിൽ ഒരു പെണ്ണ് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കൗതുകം തോന്നി.
​അങ്കിൾ പതുക്കെ പടികൾ കയറി മീരയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
​മീര: “അങ്കിൾ… രാഹുൽ അല്ലേ അത്? ഈ നേരത്ത് അവൻ എങ്ങോട്ടാ ഈ പാഞ്ഞു പോകുന്നത്?”
​അങ്കിൾ: (പടികൾ കയറി ) “അതേ മോളേ… അവൻ ഇപ്പോൾ വരും. അവനൊരു സഹായത്തിന് പോയതാ.”
​മീര: “ആരാ അങ്കിൾ അവന്റെ കൂടെ? ഒരു പെണ്ണാണല്ലോ പിന്നിൽ ഇരിക്കുന്നത്. ഞാൻ കണ്ടു.”
​അങ്കിൾ മീരയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ബാൽക്കണിയിൽ ചാരി നിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കി. ആ ഇരുട്ടിൽ സ്കൂട്ടറിന്റെ ടെയിൽ ലൈറ്റ് അകന്നു പോകുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു.
​അങ്കിൾ: “അത് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ജാനകിയാ മോളേ. പാവം… രണ്ടാഴ്ചയായി കാല് ഉളുക്കി വീട്ടിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഒന്നു
ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ പോലും ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ. അവളുടെ ഭർത്താവ് ഏതു നേരവും വെള്ളമടിച്ചു നടക്കലാണ് . ഒരു മകനുണ്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുമില്ല.”
​മീര പതുക്കെ ഒന്ന് തലയാട്ടി. ജാനകിയുടെ അവസ്ഥ കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നിയെങ്കിലും രാഹുലിന്റെ ആ ആവേശം അവളെ ഒന്ന് ചിന്തിപ്പിച്ചു.
​അങ്കിൾ: “അവൾ സങ്കടം പറഞ്ഞപ്പോൾ രാഹുലിന് വിഷമം തോന്നി. അവൻ പറഞ്ഞു ഒരു വൈദ്യനെ കാണിക്കാമെന്ന്. നിന്നോട് ഒന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് പോകാം എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞതാ. പക്ഷേ ഞാനാ പറഞ്ഞത്, നീ പൊയ്ക്കോ… മീരയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം എന്ന്.”
​മീര: “അങ്കിൾ പറഞ്ഞത് നന്നായി. പാവമല്ലേ അവൾ… കാല് ഉളുക്കിയാൽ വല്ലാത്ത വേദനയായിരിക്കും. പക്ഷേ ഈ നേരത്ത് അവൾക്ക് ആരുമില്ലാതെ പോയത് കഷ്ടമായിപ്പോയി.”
​മീരയുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് ശാന്തമായെങ്കിലും, രാഹുലിന്റെ പിന്നിൽ ജാനകി മുറുക്കെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട ഓർമ്മ അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു കുസൃതിയായി കിടന്നു. അങ്കിൾ പതുക്കെ മീരയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു.
​അങ്കിൾ: “സാരമില്ല മോളേ… അവൻ അവളെയൊന്ന് സഹായിക്കട്ടെ. നമുക്ക് അകത്തേക്ക് പോകാം.”

അങ്കിളിന്റെ ആ തന്ത്രം മീരയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് പിടികിട്ടി.. ബാൽക്കണിയിലെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
​അങ്കിൾ: (പതുക്കെ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് അകത്തേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട്) “അവൻ പോയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് എന്റെ മോൾക്കൊപ്പം കുറച്ചുനേരം സമാധാനമായി മിണ്ടാല്ലോ… അതിനാണ് അവനെ അങ്ങ് വിട്ടത്.”
​മീര: (കുസൃതിയോടെ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “അമ്പട കള്ളാ…! അപ്പോൾ അതിനായിരുന്നല്ലേ ആ പാവം ജാനകിച്ചേച്ചിയെയും കൂട്ടി അവനെ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞുവിട്ടത്? അങ്കിളിന്റെ ബുദ്ധി കൊള്ളാം കേട്ടോ!”
​അങ്കിൾ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ഏയ്… അല്ല മോളേ… അതൊരു സഹായം കൂടി ആയല്ലോ എന്ന് കരുതി ചെയ്തതാ. അല്ലാതെ എന്റെ മോൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമൊന്നുമല്ല.”
​അത്രയും പറഞ്ഞു തീരുന്നതിന് മുൻപ്, അങ്കിൾ തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾ പതുക്കെ താഴ്ത്തി അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. വസ്ത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയുള്ള ആ സ്പർശനം മീരയെ ഒന്ന് ഞെട്ടിച്ചു. അവൾ പതുക്കെ ഒന്ന് വിറച്ചു, ശ്വാസം വലിച്ച് അങ്കിളിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
​മീര: “അങ്കിൾ… സ്സ്‌… എന്തൊരു ആവേശമാണിത്! രാഹുൽ ഇപ്പോൾ പോയതേയുള്ളൂ. അപ്പോഴേക്കും അങ്കിൾ വീണ്ടും തുടങ്ങുകയാണോ? ഉച്ചയ്ക്ക് തന്നത് ഇപ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പോയിട്ടില്ല.”
​അങ്കിൾ അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒന്ന് തിരിച്ചു. മീരയുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി. അവൾ അങ്കിളിന്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു.
​അങ്കിൾ: “അതിനെന്താ മോളേ… ആ അനാകോണ്ടയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും വിശപ്പ് മാറിയിട്ടില്ല. നിന്റെ ഈ മുഴുപ്പും ചൂടും കണ്ടാൽ ആർക്കാണ്
അടങ്ങിയിരിക്കാൻ പറ്റുക?”
​അദ്ദേഹം അവളെ പതുക്കെ സോഫയിൽ ഇരുത്തി.

ഹാളിലെ വലിയ സോഫയിൽ അങ്കിളും മീരയും അടുത്തുചേർന്നിരിക്കുകയാണ്. മീര ഇട്ടിരിക്കുന്നത്  ഒരു  ചുരിദാർ
ആണ് . അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരം ആ ടൈറ്റ് ചുരിദാറിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി നിൽക്കുന്നു… അങ്കിൾ തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മുലകളിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു.
​അങ്കിൾ: (അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖമമർത്തി ചുംബിച്ചു കൊണ്ട്) “എന്റെ മോളേ… നിന്റെ ഈ ശരീരം… ഇത് എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു!  നിന്നെ കാണാൻ എന്തൊരു ഭംഗിയാടീ.”
​അദ്ദേഹം പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവളുടെ വയറിൽ പതുക്കെ ഉഴിയാൻ തുടങ്ങി. മീരയുടെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തിൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവൾ അങ്കിളിന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ കോർത്തു പിടിച്ചു. ആവേശത്തോടെ അവൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. സോഫയിലെ ആ ചൂട് പതുക്കെ കൂടുകയാണ്.

​അതേസമയം, രാഹുലും ജാനകിയും വൈദ്യന്റെ അടുത്തെത്തി.  ആ ചെറിയ മുറിയിൽ ഔഷധങ്ങളുടെ ഗന്ധം പടർന്നു നിന്നു. വൈദ്യൻ ജാനകിയോട് ആ ബെഞ്ചിൽ കാല് കയറ്റി വെച്ചിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അവളുടെ നെരിയാണിയിൽ പതുക്കെ ഞെക്കി നോക്കി.
​വൈദ്യൻ: “വലിയ കുഴപ്പമില്ല മോളേ… ഒരു മൂന്ന് കെട്ട് കെട്ടിയാൽ ഇത് ശരിയാകും. ഇന്ന് ആദ്യത്തെ കെട്ട് ഇടാം. മറ്റന്നാൾ വന്ന് അത് അഴിച്ചു മാറ്റി അടുത്തത് കെട്ടണം.” അങ്ങനെ മൂന്നെണ്ണം
​രാഹുൽ ആവേശത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. വൈദ്യൻ പച്ചമരുന്നുകളും കുഴമ്പും തേച്ചു പിടിപ്പിച്ച് അവളുടെ കാലിൽ മുറുക്കെ വെച്ചുകെട്ടി. പൈസയൊക്കെ കൊടുത്തു ഇറങ്ങാൻ നേരം വൈദ്യൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു: “മോളേ… കാല് വല്ലാതെ നിലത്ത് അമർത്തരുത്. നടക്കുമ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഒന്ന് താങ്ങിപ്പിടിച്ചോ.”
​രാഹുൽ: (തക്കം നോക്കി) “ചേച്ചി… ഞാൻ പിടിച്ചോട്ടെ? വൈദ്യൻ പറഞ്ഞതല്ലേ, കാല് നിലത്ത് കുത്തരുത് എന്ന്.”
​ജാനകി ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു. പക്ഷേ, തന്നെ സഹായിക്കാൻ ഈ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇത്രയും റിസ്ക് എടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ രാഹുലിന്റെ തോളിലേക്ക് കൈയിട്ട് അവനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. രാഹുൽ തന്റെ വലതു കൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിന് അല്പം മുകളിലായി, മുലയുടെ തൊട്ടു താഴെയായി മുറുക്കെ ചേർത്തു പിടിച്ചു.
​നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകൾ ഇടയ്ക്കിടെ രാഹുലിന്റെ കൈകളിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്പർശനം രാഹുലിന്റെ പാന്റ്സ് ന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ഭൂകമ്പം തന്നെ ഉണ്ടാക്കി. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ ചേർന്നു നടന്നു

ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ സ്കൂട്ടർ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുകയാണ്. തെരുവുവിളക്കുകളുടെ  വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ റോഡിൽ നീണ്ടുപതിച്ചു. ജാനകി രാഹുലിന്റെ തോളിൽ കൈകൾ വെച്ച്, അവന്റെ മുതുകിൽ അല്പം ചാരിയാണ് ഇരിക്കുന്നത്.
​രാഹുൽ വണ്ടി പതുക്കെ ഓടിക്കുമ്പോൾ ജാനകിയുടെ മനസ്സ് നിറയെ നന്ദിയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കാതിനടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു:
​ജാനകി: “രാഹുൽ… നിനക്ക് ഇതൊരു വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായില്ലേ ? നിന്റെ പൈസയും പോയി, ഈ രാത്രിയിൽ ഇത്രയും മെനക്കേട് വേറെയും. നിനക്ക് ഇതൊന്നും ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു.”
​രാഹുൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. അവന്റെ വണ്ടിയിലെ വേഗത അല്പം കൂടി കുറഞ്ഞു, ജാനകി അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു.
​രാഹുൽ: “അതൊന്നും സാരമില്ല ചേച്ചി. പൈസയൊക്കെ വരും പോകും. പക്ഷേ ചേച്ചിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആരുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ… ഇനി മുതൽ അങ്ങനെ കരുതണ്ട. ചേച്ചിക്ക് എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കാം, കൂടെ ഞാൻ ഉണ്ടെന്ന് കൂട്ടിക്കോളൂ. പോരേ?”
​ജാനകി അത് കേട്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. രാഹുലിന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ഒരു വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: “പിന്നെ ചേച്ചി പറഞ്ഞില്ലേ… ചേച്ചിയെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലെന്ന്. അത് ഓർത്ത് സങ്കടപ്പെടണ്ട. അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ചേച്ചി അവരെയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട. സ്വന്തം സന്തോഷം നോക്കി ജീവിക്കണം ചേച്ചി. അതിന് ഈ രാഹുൽ എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകും.”
​രാഹുലിന്റെ ആ തഴക്കമുള്ള സംസാരം ജാനകിയെ വല്ലാതെ സ്പർശിച്ചു. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ അല്പം കൂടി മുറുക്കി. അവന്റെ മുതുകിലെ ചൂട് അവളുടെ മാറിലേക്ക് പടർന്നു.
​രാഹുൽ പതുക്കെ ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ ജാനകിയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകൾ അവന്റെ മുതുകിൽ അമർന്നു . ആ സ്പർശനത്തിൽ രാഹുലിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ ലഹരി ഇരച്ചു കയറി. ജാനകി അത് അറിഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ മാറാൻ ശ്രമിച്ചില്ല, പകരം ആ സാമീപ്യം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിയിരുന്നു

റോഡിലെ വിജനതയും രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയും ആ സംഭാഷണത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി നൽകി. കണ്ണാടിയിലൂടെ ജാനകിയുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് പാളി നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​രാഹുൽ: “ചേച്ചി… ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ? ചേച്ചി സത്യം പറയണം, ഒളിക്കരുത്.”
​ജാനകി അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് കൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​ജാനകി: “എന്താടാ രാഹുലേ… ഇത്ര ഗൗരവത്തിൽ? ചോദിക്ക്, ഞാൻ സത്യം പറയാം.”
​രാഹുൽ: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “ചേച്ചിക്ക് നമ്മുടെ അങ്കിളിനോട് ഒരു പ്രത്യേക താല്പര്യം ഉണ്ടല്ലേ? അതുകൊണ്ടല്ലേ ആ വീട്ടിൽ എപ്പോഴും വരുന്നത്?”
​രാഹുലിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിത ചോദ്യം കേട്ട് ജാനകി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം വിരിഞ്ഞു. ആ ഇരുട്ടിലും അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവക്കുന്നത് രാഹുൽ ശ്രദ്ധിച്ചു.
​ജാനകി: (നാണത്തോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചുകൊണ്ട്) “ഏയ്… എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ലടാ. നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയണ്ട. അദ്ദേഹം പാവമല്ലേ.”
​രാഹുൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവൻ വണ്ടി ഒന്ന് വെട്ടിച്ചപ്പോൾ ജാനകി പതുക്കെ അവനിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാഞ്ഞു.
​രാഹുൽ: “ചേച്ചി… ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഇപ്പോൾ തന്നെ വിട്ടുകളഞ്ഞേക്ക്. അങ്കിൾ എന്നെപ്പോലെ ഒന്നുമല്ല, പക്കാ ശ്രീരാമനാണ്! അയാളുടെ ലോകം മരിച്ചുപോയ സുനിത ആന്റിയും അവരുടെ ഓർമ്മകളും മാത്രമാണ്. അവിടെ വേറെ ആർക്കും സ്ഥാനമില്ല. ചേച്ചി എത്ര ശ്രമിച്ചാലും ആ മനസ്സ് മാറ്റാൻ കഴിയില്ല.”
​രാഹുലിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ജാനകിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തിരിച്ചറിവുണ്ടാക്കി. അങ്കിൾ നേരത്തെ സിറ്റൗട്ടിൽ വെച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവൾ ഓർത്തു. “എനിക്കെന്റെ സുനിതയുണ്ട്… അവൾ ഇവിടെയൊക്കെത്തന്നെ ഉണ്ട്” എന്ന ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതിൽ മുഴങ്ങി.
​ജാനകി: (ഒരു വലിയ ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ) “മ്മ്… ശരിയായിരിക്കും. അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്പോഴും അവരെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണല്ലേ…”
​അവൾ പതുക്കെ മൂളി. അങ്കിളിനോടുള്ള ആ പഴയ മോഹം പതുക്കെ കെട്ടടങ്ങുന്നതും, പകരം മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഈ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കരുത്തും സംരക്ഷണവും തന്നെ പൊതിയുന്നതും അവൾ അറിഞ്ഞു. രാഹുലിന്റെ ആ സംസാരം അവൾക്ക് നൽകിയ പുതിയ ഉറപ്പ് അവളെ വല്ലാതെ ഉണർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് നുള്ളി.
​ജാനകി: “എടാ… നീ നിന്നെപ്പോലെ അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ! അപ്പോൾ നിനക്ക് വല്ല ചുറ്റികളിയും ഉണ്ടോ..
രാഹുൽ ആ നുള്ളിന്റെ സുഖത്തിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. വണ്ടി പതുക്കെ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ഒതുക്കി നിർത്തി അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
​രാഹുൽ: “നിലവിൽ ആരുമായിട്ടും എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി… പക്ഷേ, ഒരു സത്യം പറയട്ടെ? എനിക്ക് ചേച്ചിയുടെ പ്രായമുള്ള സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണമാണ് അങ്ങനെയുള്ളവരോട്.”
​ജാനകി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ നിന്ന് കൈ മാറ്റാതെ തന്നെ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
​ജാനകി: “എടാ… നിനക്ക് വീട്ടിൽ സുന്ദരിയായ ഒരു ഭാര്യയില്ലേ? എന്നിട്ടാണോ നീ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറയുന്നത്? നിനക്ക് നാണമില്ലേടാ?”
​രാഹുൽ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി.
​രാഹുൽ: “അയ്യോ ചേച്ചി… അതിപ്പോ നമ്മൾ ഡെയിലി വീട്ടിൽ നിന്ന് ചോറ് കഴിക്കാറില്ലേ? പക്ഷേ എന്നാലും
ഇടയ്ക്ക് നമുക്ക് ഒരു ബിരിയാണി കഴിക്കാൻ തോന്നുല്ലേ? അത്രേയുള്ളൂ ഇതിന്റെയും കാര്യം. ഒരു മാറ്റം ആർക്കാ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്?”
​രാഹുലിന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടതും ജാനകി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.
​ജാനകി: “അമ്പടാ… നിന്റെ ഒരു കാര്യം.

സ്കൂട്ടർ വീണ്ടും മുന്നോട്ടെടുത്തു.ആ വിജനമായ റോഡിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോൾ ജാനകിയുടെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണ് പതുക്കെ ഉണരുകയായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ ആ ‘ബിരിയാണി’ പ്രയോഗം കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു കുസൃതി തോന്നി. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
​ജാനകി: “അപ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു! ഞാൻ അത്ര സുന്ദരിയൊന്നുമല്ലല്ലോ… അതുകൊണ്ട് നീ എന്നെ നോക്കില്ലല്ലോ, അല്ലേടാ?”
​രാഹുൽ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ ഒന്ന്  നോക്കി. ആ ഇരുട്ടിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അവൻ കണ്ടു. അവൻ വണ്ടിയുടെ വേഗത ഒന്നുകൂടി കുറച്ചു, ജാനകി അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു.
​രാഹുൽ: “ആരു പറഞ്ഞു ചേച്ചി സുന്ദരിയല്ലെന്ന്? ചേച്ചി അതിസുന്ദരിയാണ്! സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ തന്നെ ചേച്ചിയെ കണ്ടു വീണുപോയതാ. ആ നടത്തവും ആ ആകാരവുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ബോധം പോയി.”
​രാഹുലിന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ജാനകിക്ക് വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആദ്യമായാണ് ഒരു പുകഴ്ത്തൽ അതും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരി തോന്നി.
​ജാനകി: “എടാ… നീ എന്നെ വെറുതെ സുഖിപ്പിക്കാൻ പറയുന്നതാണോ? ഈ പ്രായത്തിലും എന്നെ കാണാൻ അത്രയ്ക്ക് കൊള്ളാമോ?”
​രാഹുൽ: “പിന്നെന്താ ചേച്ചി! ഈ പ്രായത്തിലുള്ള ചേച്ചിയെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീകൾക്കാണ് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി. കരിമ്പിൻ തണ്ടിന്റെ മധുരം പോലെയാ അത്. ചേച്ചിക്ക് അത് അറിയില്ലെങ്കിലും എനിക്കത് നന്നായി അറിയാം.”
​രാഹുലിന്റെ ഓരോ വാക്കും ജാനകിയുടെ ഉള്ളിലെ വേലിക്കെട്ടുകളെ തകർക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. സ്കൂട്ടറിന്റെ ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുമ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു

രാഹുൽ സ്കൂട്ടർ ജാനകിയുടെ വീടിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. വളരെ കരുതലോടെ അവൻ അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് പതുക്കെ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറ്റി സിറ്റൗട്ടിലെത്തിച്ചു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന കസേരയിൽ അവളെ പതുക്കെ ഇരുത്തി.
​രാഹുൽ: (തന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ഒരു കടലാസിൽ കുറിച്ചു കൊടുത്ത്) “ചേച്ചി, ഇതെന്റെ നമ്പറാണ്. എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കണം, കേട്ടോ? ഒരു മടിയും വിചാരിക്കണ്ട. പിന്നെ മറ്റന്നാൾ ആ കെട്ട് മാറ്റാൻ വൈദ്യന്റെ അടുത്ത് പോകണം, അത് മറക്കണ്ട.”
​ജാനകി ആ നമ്പറും വാങ്ങി രാഹുലിനെ നന്ദിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ ചെറുപ്പക്കാരനോടുള്ള വല്ലാത്തൊരു അടുപ്പം തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: “ശരി ചേച്ചി, എന്നാ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. നേരം ഒരുപാടായി.”
​ജാനകി: “നിൽക്കടാ രാഹുലേ… ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ, ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം. ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇട്ടു തരാം.”
​രാഹുൽ ഒന്ന് നിർത്തി, അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആ കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആ പഴയ ‘ബിരിയാണി’ കഥയായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: “വേണ്ട ചേച്ചി… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ചായയൊന്നും വേണ്ട. എനിക്ക് ബിരിയാണി മതി! അത് ചേച്ചിയുടെ ഈ കാലൊക്കെ ഒന്ന് റെഡി ആയിട്ട് നമുക്ക് സെറ്റാക്കാം. അതാകുമ്പോൾ നല്ല ഉഷാറായിട്ട് കഴിക്കാമല്ലോ!”
​രാഹുലിന്റെ ആ തമാശ കേട്ടതും ജാനകിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ കൈ ഓങ്ങിക്കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചു.
​ജാനകി: “പോടാ അവിടുന്ന് കുരങ്ങാ…! നിന്റെ ഒരു ബിരിയാണി! നാവൊന്ന് അടക്കി വെച്ചൂടെ നിനക്ക്?”
​അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. രാഹുൽ കൈ വീശിക്കൊണ്ട് സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അവൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറയുന്നത് വരെ ജാനകി ആ സിറ്റൗട്ടിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. അങ്കിളിനോടുള്ള ആ പഴയ താല്പര്യം ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു, പകരം രാഹുലിന്റെ ആവേശവും കരുതലും അവളുടെ മനസ്സിൽ പുതിയൊരു ലഹരിയായി പടർന്നു.

രാഹുൽ വീട്ടിലെത്തി..സ്കൂട്ടർ മുറ്റത്ത് ഒതുക്കി നിർത്തി സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അങ്കിൾ അവിടെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
​അങ്കിൾ: “എന്തായെടാ രാഹുലേ? വൈദ്യൻ എന്ത് പറഞ്ഞു? സംഗതി വശളായോ?”
​രാഹുൽ: “ഏയ്, കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല അങ്കിൾ. ഒരു മൂന്ന് തവണ കെട്ടുമ്പോഴേക്കും നീരും വേദനയും ഒക്കെ മാറിക്കോളും എന്ന് വൈദ്യൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ മുകളിലോട്ട് ചെല്ലട്ടെ അങ്കിൾ, കുറച്ച് ലേറ്റ് ആയി. മീര എന്തെങ്കിലും വിചാരിക്കുമോ ആവോ?”
​രാഹുൽ പടികൾ കയറി മുകളിലെത്തി. മുറിയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ കണ്ടത് മുഖം വീർപ്പിച്ച് ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്ന മീരയെയാണ്. അവളുടെ ആ ഇരുപ്പും നോട്ടവും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് നല്ല കടുപ്പത്തിലുള്ള പിണക്കമുണ്ടെന്ന് രാഹുലിന് മനസ്സിലായി.
​രാഹുൽ: (അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് പതുക്കെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട്) “ഇതെന്താണ് എന്റെ മോൾക്ക്  പിണക്കം? മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ വാടിയിട്ടുണ്ടല്ലോ.”
​മീര: (കൈകൾ പിണച്ചു കെട്ടി ദേഷ്യത്തോടെ) “അല്ല മനുഷ്യ… നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ അടുത്ത് ഒന്നു പറഞ്ഞിട്ട് പൊയ്ക്കൂടായിരുന്നോ? അതൊരു എമർജൻസി കേസ് ഒന്നുമല്ലല്ലോ? എന്നോട് ഒരു വാക്ക് ചോദിക്കാതെ ഇങ്ങനെ പോകുന്നത് ശരിയാണോ?”
​രാഹുൽ: “അത് മീരേ… അങ്കിൾ നിന്റെ അടുത്ത് പറയാം എന്ന് ഏറ്റു. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ അങ്ങ് പോയത്. പാവം ജാനകി ചേച്ചിക്ക് അത്രയും വേദന ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു.”
​മീര: “അങ്കിൾ ആണോ എന്റെ ഭർത്താവ്? അതോ നിങ്ങളോ?
​രാഹുൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ചുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവൻ പതുക്കെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
​രാഹുൽ: “അതിനിപ്പോൾ എന്താ മീരേ… രണ്ടാളും ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഭർത്താക്കന്മാരല്ലേ? അത് നീ അങ്ങ് സമ്മതിച്ചു തന്നാൽ പോരേ?”
​അതു കേട്ടതും മീരയുടെ പിണക്കം പതുക്കെ മാറി ഒരു കുസൃതിച്ചിരി അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു. “നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റു!” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. രാഹുൽ ആ തക്കം നോക്കി അവളുടെ വയറിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് നുള്ളി.

രാഹുൽ മീരയുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ ആ ടൈറ്റ് ചുരിദാറും വടിവൊത്ത ശരീരവും കാണുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ആവേശം പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈചുറ്റി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​രാഹുൽ: “അല്ല മീരേ… ഇന്ന് പകൽ എന്തായിരുന്നു വിശേഷങ്ങൾ? ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അങ്കിൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നോ? എന്തായിരുന്നു ഇന്നത്തെ പരിപാടികൾ?”
​മീര വളരെ കൂളായി, യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ലാതെ രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മറുപടി പറഞ്ഞു. ഉച്ചയ്ക്ക് അങ്കിളിനൊപ്പം നടന്ന ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ അവൾ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു.
​മീര: “അങ്കിൾ ഉച്ചയ്ക്ക് ഉണ്ണാൻ വന്നിരുന്നു. ഊണ് കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു നേരം ഇവിടെയിരുന്ന് സംസാരിച്ചു. അത്രയൊക്കെയുള്ളൂ വിശേഷം.”
​രാഹുൽ: (കുസൃതിയോടെ) “ആണോ? എന്നിട്ട് എന്തായിരുന്നു പ്രധാന മാറ്റർ? അങ്കിൾ എന്തെങ്കിലും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞോ?”
​മീര ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അവൾ ബെഡിൽ ഒന്ന് ചരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​മീര: “അയ്യോ… അദ്ദേഹത്തിന് എന്നും ആ സുനിതയെപ്പറ്റി മാത്രമേ പറയാനുള്ളൂ. സുനിത അങ്ങനെയായിരുന്നു, ഇങ്ങനെയായിരുന്നു… എപ്പോഴും ആ പഴയ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ! കേട്ടു കേട്ട് മനുഷ്യന് ബോറടിക്കും. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഉറക്കം വരാൻ തുടങ്ങി.”
​മീര അത് പറയുമ്പോൾ രാഹുൽ മനസ്സാ ചിരിച്ചു. “പാവം അങ്കിൾ,.. മീര അങ്കിളിനെപ്പറ്റി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാഹുലിന് പൂർണ്ണ വിശ്വാസമായി.
​രാഹുൽ: (അവളുടെ വയറ്റിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട്) “സാരമില്ലെടാ… അങ്കിൾ പാവമല്ലേ. നമുക്ക് നമ്മുടെ കാര്യം നോക്കാം. ഇന്ന് രാത്രി എനിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ട്.”
​മീര അവന്റെ ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

​മീര: “വിശപ്പൊക്കെ മാറ്റാം… ആദ്യം പോയി കുളിച്ചു വാ. നേരം ഒരുപാടായില്ലേ. കുളി കഴിഞ്ഞ് നമുക്ക് ചോറ് കഴിക്കാം. ചായയൊന്നും ഇപ്പോൾ വേണ്ടല്ലോ?”
​രാഹുൽ അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് തട്ടി എഴുന്നേറ്റു.
​രാഹുൽ: “ശരിയാ മീരേ… ഒന്നു കുളിച്ചാൽ നല്ല ഉന്മേഷം കിട്ടും. നീ ചോറൊക്കെ വിളമ്പി വയ്ക്ക്, ഞാൻ ദാ എത്തി.”
​രാഹുൽ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറിയതും മീര പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ വസ്ത്രം ഒന്ന് ഒതുക്കി. ഉച്ചയ്ക്ക് അങ്കിളിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായ ആ നിമിഷങ്ങൾ അവൾ ഒന്ന് കൂടി ഓർത്തു. അങ്കിളിനെപ്പറ്റി രാഹുലിനോട് അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത് നന്നായി എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. എന്നാലല്ലേ അവന് ഒരു സംശയവും തോന്നാതിരിക്കൂ.
​അവൾ  അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. രാഹുലിന് കഴിക്കാനുള്ള ചോറും കറികളും ടേബിളിൽ നിരത്തി വെച്ചു.

രാഹുൽ കുളി കഴിഞ്ഞു വന്ന് വയറു നിറയെ ആസ്വദിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
​രാഹുൽ: “മീരേ, ഭക്ഷണം സൂപ്പർ. ഞാൻ റൂമിലേക്കു പോകുന്നു,.”
​രാഹുൽ മുറിയിലേക്ക് പോയി. മീര അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിലെ പണികൾ ഒതുക്കി. പാത്രങ്ങളെല്ലാം കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വെച്ചു. നേരെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി. രാത്രിയിലെ ആ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഒന്ന് കുളിച്ചു. സന്ധ്യാനേരത്ത് അങ്കിളിനൊപ്പം ഉണ്ടായ ആ ചൂടും രാഹുലിന്റെ സാമീപ്യവും ഒക്കെ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ലഹരിയായി പടർന്നു.
​സോപ്പും വെള്ളവും അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങി. കുളി കഴിഞ്ഞ് അവൾ ഒരു നേരിയ തൂവാല കൊണ്ട് ശരീരം ഒപ്പി. കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ നഗ്നമായ രൂപം നോക്കി അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. രാഹുൽ ഇപ്പോൾ ബെഡിൽ കാത്തിരിക്കുകയാവും.
​അവൾ  ഒരു നൈലോൺ മാക്സി ധരിച്ചു മുടിയിലെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ തോർത്തി മാറ്റി അവൾ ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി

ഉള്ളിൽ ഒന്നും ധരിക്കാതെ വെറുമൊരു നൈലോൺ മാക്സി മാത്രം ഇട്ടാണ് മീര പുറത്തിറങ്ങിയത്. ആ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ഉടൽവടിവുകൾ ഓരോന്നും പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ നേരെ ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവനെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
​അവളുടെ മാക്സിക്കുള്ളിലെ ആ നഗ്നമായ മാറിടം രാഹുലിന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. മീര പതുക്കെ തന്റെ വലതു കൈ താഴ്ത്തി, രാഹുലിന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് കടത്തി അവന്റെ കുണ്ണയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു.
​പക്ഷേ, ആ നിമിഷം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു താരതമ്യം ഓടി വന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് അങ്കിളിന്റെ ആ കൂറ്റൻ ഉലക്ക പോലുള്ള സാധനം കൈകാര്യം ചെയ്തതിന്റെ ലഹരി ഇപ്പോഴും അവളുടെ വിരലുകളിലുണ്ട്. അതിനോട് തുലനം ചെയ്യുമ്പോൾ രാഹുലിന്റേത് കയ്യിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നിയത് ഒരു രോബെസ്റ്റാ പഴം പിടിക്കുന്ന സുഖമാണ്!
​മീര: (മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു) “സ്സ്‌… അങ്കിളിന്റെ ആ കരുത്തിന് മുന്നിൽ ഇത് വെറുമൊരു റോബെസ്ററ് പഴം പോലെ ഇരിക്കുന്നല്ലോ! എന്തൊരു വ്യത്യാസമാണത്.”
​അവൾ അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ രാഹുലിന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖമമർത്തി പതുക്കെ ഒന്ന് കടിച്ചു. രാഹുൽ ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒന്നുകൂടി ഉണർന്നു. അവൻ അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ മാക്സിക്കുള്ളിലൂടെ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു.
​രാഹുൽ: “എന്താ മീരേ… ഇന്ന് നിനക്ക് ഇത്രയധികം ആവേശം? കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ ആകെ മാറിയല്ലോ!”
​മീര ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. അങ്കിളിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ ഓർമ്മകൾ ഉള്ളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് അവൾ രാഹുലിനെ കൂടുതൽ വശീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മുകളിലെ ആ മുറിയിൽ പതുക്കെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടാൻ തുടങ്ങി.

​അവൾ പതുക്കെ രാഹുലിന്റെ മുണ്ട് ഇരുവശത്തേക്കും അഴിച്ചുമാറ്റി. അവന്റെ ആ തളർന്നു കിടക്കുന്ന സാധനം കയ്യിലെടുത്ത്, അതിന്റെ തൊലി പതുക്കെ താഴേക്ക് നീക്കി. രാഹുൽ ആ കിതപ്പോടെ അവളെ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്. മീര ഒട്ടും വൈകിയില്ല, അവന്റെ ആ കുണ്ണയുടെ അഗ്രം തന്റെ വായിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു.
​അവൾ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ ചെറിയ ഹോൾ പതുക്കെ വിടർത്തി അതിനുള്ളിലേക്ക് നാവിട്ട് നക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ സ്പർശനത്തിൽ രാഹുലിന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. മീര ആ മകുടം മുഴുവനായി വായിലിട്ട് ആഞ്ഞു ഊമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ കുണ്ണ
താഴെക്കും മേലെക്കും അതിവേഗത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചു.
​രാഹുൽ: (കണ്ണുകൾ പാതി അടച്ച് ശ്വാസം വലിച്ച് വിട്ടുകൊണ്ട്) “സ്സ്‌… മീരേ… എന്താടീ ഇത്! നീ ഇന്ന് ആകെ മാറിയല്ലോ. എവിടെ നിന്നാ നിനക്ക് ഇത്രയും ആവേശം?”
​രാഹുൽ ആ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലായിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു നിമിഷം തോന്നി, “ഇവൾക്ക് ഇതെന്തു പറ്റി? ഇത്രയും കാലം ഇല്ലാത്ത ഒരു വന്യത ഇന്നവളിൽ എവിടെനിന്നു വന്നു?” എന്ന്. പക്ഷേ, മീരയുടെ ആ നാവും ചുണ്ടുകളും തരുന്ന സ്വർഗ്ഗീയ സുഖത്തിന് മുന്നിൽ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.
​മീര ആവേശത്തോടെ തന്റെ പണി തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മാക്സിക്കുള്ളിലെ അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ രാഹുലിന്റെ തുടകളിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാഹുൽ അവളുടെ മുടിയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു, ആ സുഖം ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.

അവൾ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ഒട്ടും മടിക്കാതെ ആ നൈലോൺ മാക്സി തലവഴി ഊരി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്ത ആ വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരം രാഹുലിന്റെ മുന്നിൽ പ്രകാശിച്ചു. അവൾ നേരെ അവന്റെ മേലേക്ക് കയറി ഇരുന്ന്, അവന്റെ കുണ്ണ തന്റെ പൂറ്റിലേക്ക് ആഴ്ത്തി ഇറക്കി.
​ഉച്ചയ്ക്ക് അങ്കിളിന്റെ ആ കൂറ്റൻ ‘ആനക്കുണ്ണ’ കേറി ഇറങ്ങിയ ആ വഴിയിൽ രാഹുലിന്റെ  പഴം പോലെയിരിക്കുന്ന സാധനം അവൾക്ക് ഒരു വലിയ കാര്യമായി തോന്നിയില്ല. എങ്കിലും ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലായിരുന്ന മീര തന്റെ കൈകൾ രാഹുലിന്റെ നെഞ്ചിന്റെ രണ്ടു വശത്തുമായി ആഞ്ഞു കുത്തി. എന്നിട്ട് തന്റെ ഊര വളച്ച് ആവേശത്തോടെ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
​രാഹുൽ കണ്ണുതള്ളി നോക്കിപ്പോയി! ഊര മാത്രം മുകളിലേക്കും താഴേക്കും അതിവേഗത്തിൽ ചലിപ്പിക്കുന്ന അവളുടെ ആ മെയ്‌വഴക്കം അവൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മുലകൾ ഓരോ തവണ താഴുമ്പോഴും രാഹുലിന്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞു മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “മീരേ… സ്സ്‌… നിനക്ക് ഇന്ന് ഇതെന്തു പറ്റി? എവിടെ നിന്നാ നിനക്ക് ഇത്രയും ആവേശം? നീ പഴയ മീരയല്ലല്ലോ!”
​മീര ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വന്യമായ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അങ്കിളിനെ ഓർത്തുകൊണ്ട് അവൾ രാഹുലിനെ കുതിരയെപ്പോലെ ഓടിക്കുകയാണ്. ഓരോ അടിയും അവനെ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിച്ചു.

മീര ഒരു തരം ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തിലായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ മേലിൽ കയറിയിരുന്ന് അവൾ ഒരു മെഷീൻ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വേഗതയിൽ ഊര പൊക്കി അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
​രാഹുൽ താഴെ കിടന്ന് അവളുടെ ആ വന്യമായ മെയ്‌വഴക്കം കണ്ട് അന്തംവിട്ടു പോയി. അവൾ ഓരോ തവണയും ആഞ്ഞു താഴേക്ക് അമരുമ്പോൾ, രാഹുലിന് തന്റെ സാധനം അവിടെ ഫ്രീ ആയ പോലെ ഒരു തോന്നൽ.
​പക്ഷേ, ആലോചിക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടാത്ത വിധം മീര അവനെ തളർത്തുകയായിരുന്നു. രാഹുൽ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകളെ താലോലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഉരസുന്നതും കൈകളിൽ ഒതുങ്ങുന്നതും അവനെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തിച്ചു.
​രാഹുൽ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “സ്സ്‌… മീരേ… പതിയെ… നീ ഇന്ന് എന്നെ കൊല്ലുമോ? നിന്റെ ഈ അടിക്കു മുന്നിൽ എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ!”
​മീര ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. ആ മെഷീൻ പോലെയുള്ള അടി അവൾ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവളുടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ രാഹുലിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇറ്റുവീണു. അങ്കിളിന്റെ ആ കരുത്തൻ പ്രകടനം മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് അവൾ രാഹുലിനെ പരമാവധി ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു.

മീരയും രാഹുലും തങ്ങളുടെ ആവേശത്തിന്റെ പരകോടിയിലായിരുന്നു. മീരയുടെ ആ മെഷീൻ പോലെയുള്ള അടി ഒട്ടും കുറഞ്ഞില്ല, മറിച്ച് വേഗത കൂടിക്കൂടി വന്നു.
​അവൾ തന്റെ ഊര വില്ലുപോലെ വച്ച് ആഞ്ഞാഞ്ഞ് അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുലകളിൽ മുറുക്കെ അമർന്നു. ഓരോ അടിയും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ലാവ ഒഴുകുന്നതുപോലെ ഒരു സുഖം പടർത്തി. മീരയുടെ ശ്വാസം കിതപ്പായി മാറി, അവളുടെ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ രാഹുലിന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണ് ആകെ നനഞ്ഞു.
​പെട്ടെന്ന്, ആ നിമിഷം എത്തി!
​രാഹുൽ: “സ്സ്‌… മീരേ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു…!”
​രാഹുൽ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അതേസമയം മീരയുടെ ഉള്ളിലും ആ വന്യമായ ലഹരി അതിന്റെ അറ്റത്തെത്തി. അവൾ ആഞ്ഞു ഒന്നുകൂടി അമർന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും ശരീരങ്ങൾ ഒരുപോലെ വിറച്ചു.
​ഒരേ നിമിഷം, ഒരേ വേഗതയിൽ രണ്ടുപേർക്കും ആ സ്വർഗ്ഗീയമായ ഓർഗാസം ലഭിച്ചു!
​രാഹുലിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ചൂടുള്ള ദ്രാവകം മീരയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞു തെറിച്ചു. ഉച്ചയ്ക്ക് അങ്കിളിന്റെ ആ ‘ഉലക്ക’ തന്ന ആ വലിയ ലഹരിക്ക് ശേഷം, രാഹുലിന്റെ ഈ കൊച്ചുകുണ്ണ തന്ന ആ ചെറിയ സുഖം മീരയെ ഒരു പ്രത്യേക ശാന്തതയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് രാഹുലിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.
​രണ്ടുപേരുടെയും ഹൃദയമിടിപ്പ് ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രാഹുൽ അവളെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, അവളുടെ മുടിയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു.
​രാഹുൽ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “സ്സ്‌… മീരേ… നീ ഇന്ന് എന്നെ ശരിക്കും കൊന്നു കളഞ്ഞല്ലോ. എന്തൊരു കളിയായിരുന്നു ഇത്!”
​മീര ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു കിടന്നു.

​മീര: “എങ്ങനെയുണ്ട് രാഹുലേ… സുഖിച്ചോ നിനക്ക്?”
​രാഹുൽ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവളെ മുറുക്കെ ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അപ്പോഴും സാധാരണ നിലയിലായിരുന്നില്ല.
​രാഹുൽ: “പിന്നെ ചോദിക്കാനുണ്ടോ മീരേ! കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇത്രയും നാളായില്ലേ… നീ ഇതുവരെ ഇങ്ങനെയൊരു പ്രകടനം കാഴ്ച വെച്ചിട്ടില്ലല്ലോ! എന്താടീ നിനക്ക് പറ്റിയത്? ശരിക്കും ഒരു വന്യമൃഗത്തെപ്പോലെയായിരുന്നല്ലോ നീ ഇന്ന്.”
​മീര ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
​മീര: “പിന്നെ… നിങ്ങൾ ഒന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് കളിച്ചിട്ട് എത്ര കാലമായി രാഹുലേ! നിങ്ങളെ മാത്രം നോക്കി നിന്നാൽ ഒന്നും ശരിയാവില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അതാ ഞാൻ അങ്ങ് കയറി അടിച്ചത്! എങ്ങനെയുണ്ട് എന്റെ ഒരു സ്പിരിറ്റ്? 😀”
​അവൾ ആ കള്ളച്ചിരിയോടെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. രാഹുൽ ആശ്ചര്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി അവിടെത്തന്നെ കിടന്നു. മീര ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി മൂത്രമൊഴിച്ച്, എല്ലാം വൃത്തിയാക്കി തിരികെ വന്നു. ആ പഴയ ലഹരിയുടെ അംശങ്ങൾ കഴുകിക്കളയുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ  അങ്കിളിന്റെ ആ ‘ഉലക്ക’യുടെ വലിപ്പവും രാഹുലിന്റെ ഈ ‘റോബെസ്ററ് പഴത്തിന്റെ’  സുഖവും തമ്മിലുള്ള താരതമ്യം ആയിരുന്നു.
​തിരികെ വന്നു അവൾ ബെഡിൽ രാഹുലിനോട് ചേർന്നു കിടന്നു. രാഹുലും എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി കഴുകി വൃത്തിയായി വന്നു കിടന്നു. പക്ഷേ, അവന് അപ്പോഴും ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ പതുക്കെ സൈഡ് ടേബിളിലിരുന്ന തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.

രാഹുൽ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പറിൽ നിന്ന് ഒരു വാട്സാപ്പ് സന്ദേശം വന്നിരിക്കുന്നു.
​മെസ്സേജ്: “താങ്ക്സ്.”
​പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ആ മെസ്സേജ് ജാനകി ചേച്ചിയുടേതാണെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു. എങ്കിലും ഒന്നറിയാൻ വേണ്ടി അവൻ തിരിച്ച് മെസ്സേജ് അയച്ചു.
​രാഹുൽ: “ആരാണിത്?”
​അപ്പുറത്ത് ജാനകി ഓൺലൈനിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മറുപടി വന്നു.
​ജാനകി: “ഞാനാടാ ജാനകി.”
​രാഹുൽ: “ആ ചേച്ചിയോ! ചേച്ചിക്ക് വാട്സാപ്പ് ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?”
​ജാനകി: “അതെന്താടാ? നിങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ പറ്റൂ എന്നുണ്ടോ വാട്സാപ്പ്? ഞങ്ങൾക്ക് പറ്റില്ലേ?”
​രാഹുൽ: “അതല്ല ചേച്ചി… നിങ്ങൾ പഴയ ആൾക്കാരല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.”
​ജാനകി: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയുള്ള ഇമോജിയോടെ) “ഉം… ഈ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തു വെച്ചോ.”
​രാഹുൽ: “ഓ ശരി ചേച്ചി, സേവ് ചെയ്തു. വേദന എങ്ങനെയുണ്ട്?”
​ജാനകി: “ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുള്ള വേദനയാടാ രാഹുലേ…”
​രാഹുൽ: “അതെന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ ഒരു വേദനയുണ്ടോ?”
​ജാനകി: “അങ്ങനെ പല വേദനകളുമുണ്ട്… നിന്റെ ഭാര്യയോട് ചോദിച്ചാൽ മതി.”
​രാഹുൽ: “അവൾ ഇന്ന് നല്ലോണം ക്ഷീണിച്ച് ഉറങ്ങി ചേച്ചി.”
​ജാനകി: “അതെന്താടാ അവൾക്ക് ഇത്രയും ക്ഷീണം?”
​രാഹുൽ: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “അത്… അത് പിന്നെ കളി കഴിഞ്ഞ ക്ഷീണമാ ചേച്ചി.”
​ജാനകി: (പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ഇമോജിയോടെ) “എന്നും ഉണ്ടോടാ കളി?”
​രാഹുൽ: “ഏകദേശം എല്ലാ ദിവസവും ഉണ്ട് ചേച്ചി.”
​ജാനകി: “അവളെങ്ങനെയുണ്ട്? നിനക്ക് നല്ല സപ്പോർട്ടിങ് ആണോ?”
​രാഹുൽ: “അവൾ സൂപ്പറാ ചേച്ചി… മാരക ഫോമിലാണ് ഇന്ന്.”
​ജാനകി: “എന്നിട്ടാണോടാ നീ വേറെ പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കി നടക്കുന്നത്?”
​രാഹുൽ: “ചേച്ചി ഒന്ന് സമ്മതിച്ചാൽ മതി, പിന്നെ ഞാൻ ചേച്ചിയെ മാത്രമേ നോക്കൂ… വേറെ ആരെയും നോക്കില്ല.”
​അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് മറുപടിയൊന്നും വന്നില്ല. രാഹുൽ കുറച്ചു നേരം കാത്തു നിന്നു.
​രാഹുൽ: “ഹലോ… മെസ്സേജ് കണ്ടോ?”
രാഹുൽ: “പിണങ്ങിയോ ചേച്ചി?”
രാഹുൽ: “എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്?”
​അവൻ തുടർച്ചയായി മെസ്സേജുകൾ അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ജാനകിയുടെ മറുപടി മാത്രം വന്നില്ല.

അവസാനം ജാനകിയുടെ മറുപടി വന്നു.
​ജാനകി: “എന്താണ് രാഹുലേ ഇത്രയും മെസ്സേജ്? ഞാൻ പിണങ്ങിയതൊന്നുമല്ല. എന്റെ കെട്ടിയോൻ നാറി നാലു കാലിൽ വന്ന് ഉമ്മറത്ത് വീണിട്ടുണ്ട്. അത് നോക്കാൻ പോയതാ. എന്റെ ഒരു വിധി, അല്ലാതെന്ത് പറയാൻ! നീ എന്താണ് ചോദിച്ചത്?”
​രാഹുൽ: “ചേച്ചിയുടെ അവസ്ഥ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എന്തിനാ ചേച്ചി ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? അയാളെ ഒഴിവാക്കി പൊയ്ക്കൂടേ?”
​ജാനകി: “എങ്ങോട്ട് പോകാൻ? എങ്ങോട്ടും പോകാനില്ല. ഇനി ഇങ്ങനെ ജീവിച്ച് ഈ ജീവിതം അങ്ങ് തീർക്കുക.”
​രാഹുൽ: “ചേച്ചിയുടെ മകനോ? അവൻ എവിടെയാ?”
​ജാനകി: “അറിയില്ല. എപ്പോഴെങ്കിലും ഒന്ന് വിളിക്കും, അത്രയേ ഉള്ളൂ.”
​രാഹുൽ: “ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലെ ചിലവും കാര്യങ്ങളൊക്കെ?”
​ജാനകി: “ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ജോലിക്കൊക്കെ അടുത്ത വീട്ടിലും തൊഴിലുറപ്പിനും ഒക്കെ പോകും. അങ്ങനെ അങ്ങ് പോണൂ.”
​രാഹുൽ: “ചേച്ചി ഇനി ഒന്നും കൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട. എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നോട് ചോദിച്ചോളൂ.”
​ജാനകി: “അതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യം ഇല്ല രാഹുൽ. ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഓക്കെ അങ്ങ് ജീവിച്ചു പൊയ്ക്കോളാം.”
​രാഹുൽ: “അതൊന്നും പറ്റില്ല. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോട് ഒരു ഇഷ്ടമുണ്ട്. എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ആളുകൾ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.”
​ജാനകി: “നിനക്കെന്താ വട്ടുണ്ടോ രാഹുൽ? ഈ തള്ളയോട് നിനക്ക് എന്ത് ഇഷ്ടം?”
​രാഹുൽ: “എനിക്ക് തള്ളമാരെയാണ് ഇഷ്ടം!”😀
​ജാനകി: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “എടാ, നിനക്ക് ചെറുപ്പക്കാരിയായ സുന്ദരിയായ ഒരു ഭാര്യയില്ലേ? പിന്നെ എന്തിനാ ഈ തള്ളയെ നിനക്ക്?”
​രാഹുൽ: “എന്നേക്കാൾ വയസ്സുള്ള ചേച്ചിക്ക് എന്നേക്കാൾ എക്സ്പീരിയൻസ് കൂടുതലല്ലേ… അതാണ് എനിക്കിഷ്ടം.”
​ജാനകി: “എന്ത് എക്സ്പീരിയൻസ്??”
​രാഹുൽ: “അത്… അത് പിന്നെ… എങ്ങനെ ഒരു പുരുഷനെ സുഖിപ്പിക്കണം എന്ന കാര്യത്തിൽ!”
​ജാനകി: “പോടാ നാറി! 🤪🤪 നിന്റെ ഭാര്യ സുഖിപ്പിക്കുന്നില്ലേ?”
​രാഹുൽ: “അവൾ നല്ലോണം സുഖിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഒരു ചേഞ്ച് ആരാ ആഗ്രഹിക്കാത്തത് ചേച്ചീ?”
​ജാനകി: “നീ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് രാഹുൽ?”
​രാഹുൽ: “ചേച്ചി, ഞാൻ ഓപ്പണായി പറയാം. എനിക്ക് ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നി. ഒരു കാമുകിയോട് തോന്നുന്ന ഇഷ്ടം!”
​പിന്നെ കുറച്ചു നേരം മെസ്സേജ് ഒന്നും വന്നില്ല. ജാനകി അമ്പരപ്പിലാണോ അതോ ഭർത്താവിന്റെ അടുത്താണോ എന്നറിയാതെ രാഹുൽ വീണ്ടും മെസ്സേജുകൾ അയച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു

​ജാനകി: “രാഹുൽ… നീ ഇതെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? എനിക്ക് 45 വയസ്സായി, ഇനിയിപ്പോ പ്രേമിക്കാനൊന്നും ഉള്ള പ്രായമല്ല ഇത്. നിനക്ക് സുന്ദരിയായ ഒരു ഭാര്യയുണ്ട്, നിങ്ങൾ സുഖമായി ജീവിക്ക്. നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ ഒരു നല്ല സുഹൃത്തായി കാണാം… അതുപോരേ?”
​രാഹുൽ വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ വാക്കുകളിൽ കൂടുതൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
​രാഹുൽ: “ചേച്ചി… നിങ്ങളെ സോപ്പിടാൻ വേണ്ടി, കണ്ടാൽ 20 വയസ്സേ തോന്നൂ എന്നൊന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ ഈ 45 വയസ്സ് കണ്ടിട്ട് തന്നെയാണ് എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. നിങ്ങളിൽ എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത ആകർഷണം എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ ഓപ്പൺ ആയി തന്നെ പറയാം ചേച്ചി… എനിക്ക് എല്ലാ രീതിയിലും ചേച്ചിയെ വേണം. അതായത് ചേച്ചിയുടെ മനസ്സും ശരീരവും ഒരുപോലെ എനിക്ക് വേണം!”
​ജാനകി ഈ മെസ്സേജ് വായിച്ച് മറുപടിയൊന്നും അയക്കാതെ ആലോചിച്ചു നിന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വശത്ത് പേടിയാണെങ്കിലും, ഇത്രയും കാലം അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു പരിഗണന രാഹുലിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്നത് അവളെ വല്ലാതെ കുഴപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. രാഹുൽ ഫോണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്, അവളുടെ അടുത്ത മറുപടിക്കായി.

രാഹുൽ ഫോണിലേക്ക് നോക്കി കുറെ നേരം ഇരുന്നു.
ജാനകി : ഗുഡ് നൈറ്റ്‌..
അതും പറഞ്ഞു അവൾ അങ്ങ് ഓഫ്‌ലൈൻ ആയി. അവൻ അയച്ച “ചേച്ചി… ഹലോ…” മെസ്സേജുകൾക്കൊന്നും മറുപടി വന്നില്ല.
​രാഹുൽ: (മനസ്സിൽ) “ശേ… ടച്ച് പോയോ? കല്യാണത്തിന് മുന്നേ ആണെങ്കിൽ ഈ സമയം കൊണ്ടു വീഴുന്നതാണ്… ഇനി കൂടുതൽ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല, നാളെ നോക്കാം. വീഴാതെ അവൾ എവിടെ പോകാൻ!”
​രാഹുൽ ആകെ മൂഡ് ഓഫായി ഫോൺ മാറ്റി വെച്ച് ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, ജാനകിയുടെ അവസ്ഥ നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു.
​ജാനകി തന്റെ മുറിയിൽ ആകെ കോരിത്തരിച്ചു കിടക്കുകയാണ്. ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ ആരും തന്നോട് ഇത്രയും തുറന്ന് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല, തന്നെ ഇത്രയധികം ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ പഴയ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ പോയി നിന്നു.
​തന്റെ മുഖത്തും ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകളിലും അവൾ വിരലോടിച്ചു.
​ജാനകി: (സ്വയം ചിന്തിച്ചു) “അവൻ പറഞ്ഞ പോലെ ഞാൻ ഇപ്പോഴും സുന്ദരിയാണോ? അതോ എന്നെ കളിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ എന്നെ ഇങ്ങനെ സുഖിപ്പിക്കുകയാണോ? രണ്ടായാലും കുഴപ്പമില്ല… അവൻ എന്നെ പരിഗണിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ആത്മാർത്ഥ സ്നേഹം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലായിരിക്കും,.ഏതോ ഒരു രാത്രി..കള്ളുകുടിച്ച് ബോധമില്ലാതെ അയാൾ കാണിച്ച ഒരു അക്രമത്തിന്റെ ഫലമാണല്ലോ എന്റെ മകൻ. അതല്ലാതെ ഇന്നുവരെ ആണിന്റെ സ്നേഹമോ സുഖമോ എന്താണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.”
​അവൾ തന്റെ സാരി ഒന്ന് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു. രാഹുലിന്റെ ആ തന്റേടമുള്ള സംസാരം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുളിരായി പടർന്നു.
​ജാനകി: “അവൻ കളിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കളിക്കട്ടെ. ആ ഒരു സുഖം എന്താണെന്ന് എനിക്കും ഒന്ന് അറിയണമല്ലോ. നാളെ അവനോട് പറയാം എനിക്കും ഇഷ്ടമാണെന്ന്!”
​ഒരു വല്ലാത്ത ആവേശത്തോടെയും ആകാംക്ഷയോടെയും ജാനകി ബെഡിലേക്ക് വീണു. നാളത്തെ പുലരിക്കായി അവൾ കാത്തിരുന്നു.

തുടരും…