കഥാ സംഗ്രഹം

മദ്ധ്യകേരളത്തിലെ ഒരു പ്രശസ്ത ഗേൾസ് ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂളിലെ കെമിസ്ട്രി അധ്യാപികയാണ് മെഹർ. വിവാഹിതയും ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മയുമാണെങ്കിലും, അവളുടെ കുടുംബജീവിതത്തിൽ ഒരു വലിയ ശൂന്യത നിലനിൽക്കുന്നു. വ്യാപാരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ മുഴുകിയ ഭർത്താവ് അവളോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുന്നില്ല. മലപ്പുറത്തെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് അകലെ, സ്കൂളിനടുത്തുള്ള വാടകവീട്ടിൽ കുട്ടിയോടൊപ്പം കഴിയുന്ന മെഹറിന്റെ ജീവിതം കനത്ത ഏകാന്തതയിലൂടെയാണ് നീങ്ങുന്നത്.

ആ സമയത്താണ് അതേ സ്കൂളിലേക്ക് ഫിസിക്സ് അധ്യാപകനായി മനു എത്തുന്നത്. എറണാകുളത്തെ സമ്പന്ന കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള, ആത്മവിശ്വാസവും ആകർഷണവുമുള്ള യുവ അധ്യാപകൻ.

ആദ്യത്തിൽ സഹപ്രവർത്തകർ എന്ന നിലയിൽ മനുവും മെഹറുമായുള്ള പരിചയം, സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ദിനങ്ങളിലൂടെ കൂടുതൽ അടുപ്പത്തിലേക്ക് മാറുന്നു. ക്ലാസ്സുകൾക്കു ശേഷം സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടുള്ള അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ  മെഹറിന് ഒരുപാട് കാലമായി ലഭിക്കാതിരുന്ന മാനസിക ആശ്വാസമായി മാറുന്നു.

മനുവിന്റെ സാന്നിധ്യം മെഹറിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ അവഗണനയിൽ മങ്ങിയിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സ്, മനുവിന്റെ ശ്രദ്ധയിലും സ്നേഹത്തിലും വീണ്ടും ഉണരുന്നു. സൗഹൃദമായി തുടങ്ങിയ ബന്ധം പതിയെ പ്രണയമായി വളരുന്നു. ഇരുവരും ഇത് തെറ്റായ വഴിയാണെന്ന് അറിയുമ്പോഴും, ഒരാളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാൾക്ക് മാറിനിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

ഇതിനിടയിലാണ് കഥയിലേക്ക് ലക്ഷ്മി കടന്നുവരുന്നത്. പ്ലസ് ടു വിദ്യാർത്ഥിനിയായ ലക്ഷ്മി, ദുബായിൽ വളർന്ന സുന്ദരിയായ  മോഡേൺ പെൺകുട്ടിയാണ്. ഗ്രാൻഡ്‌പാരന്റ്സിനൊപ്പം നാട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന അവൾ സൗന്ദര്യത്തിലും ആത്മവിശ്വാസത്തിലും മുന്നിലാണ്.

ഒരു ദിവസം അവൾ മനു സാറിനോടുള്ള ഇഷ്ടം നേരിട്ട് തുറന്ന് പറയുന്നു. എന്നാൽ മനു, അധ്യാപകൻ എന്ന തന്റെ സ്ഥാനം മനസ്സിലാക്കി, അവളെ സൗമ്യമായി നിരസിക്കുന്നു. എങ്കിലും ആ നിരസനം ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിലെ ഇഷ്ടത്തെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച്, അത് സംശയവും വാശിയും നിറഞ്ഞ മറ്റൊരു വികാരമായി മാറിത്തുടങ്ങുന്നു.

ലക്ഷ്മിയുടെ  അടുത്ത കൂട്ടുകാരികളാണ് എയ്ഞ്ചൽ ഉം  ആർദ്ര യും. മൂവരും വ്യത്യസ്ത സൗന്ദര്യവും സ്വഭാവവും ഉള്ളവർ.

ലക്ഷ്മി ബോൾഡ്ഉം ഡോമിനന്റ് ഉം ആയ പെൺകുട്ടി; എയ്ഞ്ചൽ നാടൻ ഭംഗിയും സോഫ്റ്റ് സ്വഭാവവുമുള്ള, പഠനത്തിൽ മിടുക്കിയായ പെൺകുട്ടി; ആർദ്ര കുറച്ച് റിബൽ സ്വഭാവമുള്ള, ആറ്റിട്യൂട് നിറഞ്ഞ, വേറിട്ട സ്റ്റൈലുള്ള പെൺകുട്ടി. അവരുടെ സൗഹൃദം രഹസ്യങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും സംശയങ്ങളും പങ്കിടുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ ലോകമാണ്.

ലക്ഷ്മി മനുവിനോടുള്ള ഇഷ്ടം ആദ്യം തുറന്ന് പറഞ്ഞതും, മനുവിനോട് അത് നേരിട്ട് പറയാനുള്ള ധൈര്യം നേടിയതും ഈ കൂട്ടുകാരികളുടെ പിന്തുണയോടെയാണ്.

ഒരു ദിവസം  സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ മനുവിനെയും മെഹറിനെയും അസാധാരണമായ അടുപ്പത്തിൽ എയ്ഞ്ചൽ കാണുന്നു. ആ കാഴ്ച അവൾ ലക്ഷ്മിയോട് പറയുന്നതോടെ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ സംശയം വളരുന്നു.

ആ രാത്രി മനുവിനും മെഹറിനും അവരുടെ ആഗ്രഹം സാധിക്കാൻ അവർ മെഹറിന്റെ വീട് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു,

പിറ്റേ ദിവസം, എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിൽ ഒത്തുചേരുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ മുറി, അവരുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെയും രഹസ്യങ്ങളുടെയും സ്ഥിരം ഇടമായിരുന്നു. അവിടെ വച്ചാണ് എയ്ഞ്ചൽ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കണ്ട കാഴ്ച വിശദമായി പറയുന്നത്. മനുവും മെഹറും സാധാരണ സഹപ്രവർത്തകരെക്കാൾ കൂടുതൽ അടുപ്പത്തിലാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ആ കാഴ്ച, ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സംശയവും വേദനയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മനു സാർ തന്നെ നിരസിച്ചിട്ടും, മെഹർ മിസ്സുമായി ഇത്തരമൊരു ബന്ധത്തിൽ ആണെങ്കിൽ, തന്നോട് പറഞ്ഞ മറുപടി സത്യമാണോ എന്ന ചോദ്യം ലക്ഷ്മിയെ അലട്ടുന്നു. ആ സംശയം പതിയെ വാശിയായി മാറുന്നു. മനു സാറിന്റെ ശ്രദ്ധ എങ്ങനെയെങ്കിലും തനിക്കു നേരെ തിരിക്കണം എന്നൊരു തീരുമാനത്തിലേക്ക് അവൾ എത്തുന്നു. എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും അവളെ ശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിൽ ആ തീരുമാനം ഉറച്ചുതുടങ്ങുന്നു.

കൂടെ എയ്ഞ്ചൽ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് ക്ലാസ്സിലെ വിദ്യാർത്ഥിനിയായ ദേവശ്രീ യെ കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ അവരോട്  പറയുന്നു.

അന്ന് രാത്രി, പതിവുപോലെ തന്നെ തന്റെ സൗന്ദര്യം തുറന്നു കാണിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു ആകർഷകമായ ഗ്ലാമർ ഫോട്ടോ ലക്ഷ്മി വാട്ട്സ്ആപ്പ് സ്റ്റാറ്റസായി ഇടുന്നു. ആരെല്ലാം അത് കാണും എന്നറിയാനുള്ള കൗതുകത്തോടെയാണെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ മനു സാർ അത് കാണുമോ എന്നൊരു കാത്തിരിപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അതേസമയം, മെഹർ ആ സ്റ്റാറ്റസ് ശ്രദ്ധിക്കുകയും, അത് മനുവിനെയും കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ നമ്പർ സേവ് ചെയ്ത ശേഷം മനു ആ ഫോട്ടോ കാണുന്നു. ഇതുവരെ ലക്ഷ്മിയെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനിയായി മാത്രം കാണാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന മനുവിന്റെ മനസ്സിൽ, ആ ഫോട്ടോ ചെറിയൊരു ചലനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മെഹർ അതിനെ വളരെ ലാഘവത്തോടെ കാണുമ്പോഴും, മനുവിന് അത് തന്റെ ഉള്ളിലെ പുതിയൊരു മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കമായി തോന്നുന്നു.

ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോയിൽ നിന്ന് സംസാരങ്ങൾ എയ്ഞ്ചലിലേക്കും നീങ്ങുന്നു. ഓണം ആഘോഷദിവസം മനുവിനൊപ്പം എടുത്ത ഫോട്ടോ എയ്ഞ്ചൽ രാത്രി വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞതിനാൽ ഇതുവരെ അടക്കി വച്ചിരുന്ന മനു സാറിനോടുള്ള തന്റെ മൗനമായ ആകർഷണം, ആ ഫോട്ടോ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ഉണരുന്നു. മനു സാറിന്റെ ചിരിയും, ക്ലാസ്സിൽ കിട്ടിയ പ്രോത്സാഹനവും, ഫിസിക്സിൽ മുഴുവൻ മാർക്ക് നേടിയപ്പോൾ ലഭിച്ച അഭിനന്ദനവും എല്ലാം അവൾക്ക് പുതുതായി തോന്നിത്തുടങ്ങുന്നു.

ഇങ്ങനെ, മെഹറിന്റെ രഹസ്യപ്രണയവും, ലക്ഷ്മിയുടെ വാശിയുള്ള ആഗ്രഹവും, എയ്ഞ്ചലിന്റെ മൗനമായ ഇഷ്ടവും, ആർദ്രയുടെ കുസൃതിയോടുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളും ചേർന്ന് മനുവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ വികാരങ്ങളുടെ വലയം കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാകുന്നു. കഥ ഇനി ഒരു പ്രണയരഹസ്യം മാത്രമല്ല; പല മനസ്സുകളിൽ പല രീതിയിൽ വളരുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും സംശയങ്ങളുടെയും മത്സരങ്ങളുടെയും തുടക്കമായി മാറുന്നു.

 

————————–

 

തുടങ്ങുന്നു….

 

ചില രഹസ്യങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്…  അവയെല്ലാവർക്കും അറിയാം. പക്ഷേ ആരും അറിയാത്തവരെ പോലെ അഭിനയിക്കും.

 

ചില നോട്ടങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്… അവയ്ക്ക് വാക്കുകളൊന്നും വേണ്ട. ഒരു നിമിഷം മാത്രം മതി  ആളുകളുടെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ പുറത്തേക്കു തലപൊക്കാൻ.

മനുവും മെഹറും തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം,

 

ലക്ഷ്മിക്ക് മനു സാറിനോടുള്ള പ്രണയം,

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ ഉള്ളിൽ മുളച്ചുതുടങ്ങിയ ആകർഷണം,

 

ആർദ്രയുടെ സംശയങ്ങളോട്  കൂടിയ ജാഗ്രത,

 

ദേവശ്രീയെ കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ.

 

എല്ലാം എല്ലാവർക്കും അല്പം അല്പം അറിയാം.

പക്ഷേ ആരും ഒന്നും തുറന്ന് പറയുന്നില്ല.

ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം മുഖത്ത് ഒരു സാധാരണത്വത്തിന്റെ മുഖംമൂടി ധരിച്ച് നടക്കുകയാണ്.

എന്നാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മാറിയത് മനുവാണ്.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം മെഹർ അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കോരിയിട്ട തീ, അത് അണഞ്ഞിരുന്നില്ല.

 

മറിച്ച്, ചാരത്തിനടിയിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കനലുപോലെ ഉള്ളിൽ പതുക്കെ ചൂട് പടർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ലക്ഷ്മി,…  എയ്ഞ്ചൽ,…

അവർ തന്റെ വിദ്യാർത്ഥിനികളാണ്.

 

അത് അവനറിയാം.

അവരെക്കുറിച്ച് മനസ്സ് വേറൊരു രീതിയിൽ ചിന്തിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന്, ഉള്ളിലെ ഏതോ ശബ്ദം അവനോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

പക്ഷേ ആ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ മനുവിന് ഇനി അത്ര എളുപ്പമല്ലായിരുന്നു.

മെഹറുമായി അടുത്തതോടെ, അവൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പല അതിരുകളും മങ്ങിയിരുന്നു. ശരി, തെറ്റ് എന്നിങ്ങനെ ഒരിക്കൽ വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ചിരുന്ന രേഖകൾ, ഇപ്പോൾ മഴയിൽ കഴുകിപ്പോയ ചോക്കുവരകൾ പോലെ അപ്രത്യക്ഷമാകാൻ തുടങ്ങി.

മെഹർ അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രണയം മാത്രമായി വന്നതല്ല… അവൾ അവന്റെ ചിന്തകളെയും മാറ്റി. അവൻ അടക്കി വച്ചിരുന്ന ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും, പറയാൻ മടിച്ചിരുന്ന സത്യങ്ങൾക്കും, സ്വന്തം മനസ്സിനെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ധൈര്യം അവൾ നൽകി.

ഇപ്പോൾ അവന് തോന്നുന്നത്… ജീവിതം താൻ ഇതുവരെ കരുതിയതുപോലെ നേരെ പോകുന്ന ഒരു വഴിയല്ല. അത് വളവുകളും, ഇരുട്ടും, ആകർഷണങ്ങളും, വീഴ്ചകളും നിറഞ്ഞ ഒരു വഴിയാണ്.

ആ വഴിയിൽ മെഹർ കൈപിടിച്ച് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

പിന്നിൽ ലക്ഷ്മിയുടെ വാശിയുള്ള നോട്ടം.

 

ഒരു വശത്ത് എയ്ഞ്ചലിന്റെ മൃദുവായ പുഞ്ചിരി.

 

മറ്റൊരു കോണിൽ ആർദ്രയുടെ ജാഗ്രതയുള്ള കണ്ണുകൾ.

എന്തോ വലിയ ഒന്ന് വരാനിരിക്കുകയാണെന്ന് മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സൂചന ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

അത് അപകടമാണോ…

 

ആനന്ദമാണോ…

 

അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടും കൂടിച്ചേർന്നൊരു വഴിത്തിരിവാണോ…

അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു  ഇനി ആരും പഴയപോലെ ആകാൻ പോകുന്നില്ല.

 

———————————

 

രാവിലെ ഉറക്കം ഉണർന്ന ഉടനെ ലക്ഷ്മി അവൾ സാധാരണയായി ചെയ്യുന്ന പോലെ ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കി

 

അത് അവളുടെ പതിവായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, ഫോട്ടോ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ട ദിവസങ്ങളിൽ.

സ്റ്റാറ്റസിന് എത്ര ലൈക്ക് കിട്ടി..

ആരൊക്കെ റിയാക്റ്  ചെയ്തു…

ആരൊക്കെ കമന്റ്  അയച്ചു…

ആരൊക്കെ വെറുതെ കണ്ടിട്ട് പോയി…

 

അതെല്ലാം നോക്കുന്നതിൽ അവൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക രസം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം, അങ്ങനെയൊരു ഫോട്ടോ ഇടുന്നത് തന്നെ ആരെങ്കിലും കാണാൻ വേണ്ടിയല്ലേ…?

ആരുടെയെങ്കിലും കണ്ണ് ഒരു നിമിഷം തനിക്കു മേൽ നിൽക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ…?

 

അവൾ സ്റ്റാറ്റസ് വ്യൂവേർസ് ലിസ്റ്റ്  തുറന്നു.

ആദ്യം പരിചിതമായ പേരുകൾ…

 

ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾ…

 

ചില സീനിയേഴ്സ്…

 

ചില പഴയ ഫ്രണ്ട്‌സ്…

 

പതിവ് പോലെ കുറച്ച് lലൈക്സ്, ചില ഫയർ ഇമോജി, രണ്ട് മൂന്ന് കമന്റ്സ്…..

 

അവൾ അതൊക്കെ സാധാരണ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണ് ഒരു പേരിൽ നിശ്ചലമായത്.

 

മനു സാർ

 

ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

 

തെറ്റായി കണ്ടതാണോ എന്ന് തോന്നി.

 

അവൾ ലിസ്റ്റ് ഒന്ന് മുകളിലേക്കും താഴേക്കും സ്ക്രോൾ ചെയ്തു.

 

വീണ്ടും നോക്കി.

അതെ.

മനു സാർ അവളുടെ സ്റ്റാറ്റസ് കണ്ടിരിക്കുന്നു.

അവളുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് ശക്തമായി മിടിച്ചു.

ഇതിനുമുൻപ് അവൾ എത്രയോ തവണ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്.

ചിലപ്പോൾ കാഷ്വൽ സെൽഫി…

ചിലപ്പോൾ ഫ്രണ്ട്സും ആയുള്ള ഫോട്ടോസ്,…

പലപ്പോളും അവൾ നോക്കിയിട്ടുണ്ട് മനു സാർ കണ്ടോ എന്ന്.

പക്ഷേ ഒരിക്കലും ആ പേര് viewer list ൽ വന്നിട്ടില്ല.

അവൾ പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് സാർ തന്നെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന്.

അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ സ്റ്റാറ്റസ് കാണാതിരിക്കാൻ മ്യൂട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ എന്ന്.

 

താൻ ഒരിക്കൽ തുറന്ന് ഇഷ്ടം പറഞ്ഞതിന് ശേഷം,

അവൻ ബൗണ്ടറി വരച്ചതിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുമോ അതെന്ന്.

 

പക്ഷേ ഇന്നലെ…

ഇന്നലെ ഇട്ട സ്റ്റാറ്റസ് അവൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ… സാർ ബ്ലോക്ക് മാറ്റിയോ?

അല്ലെങ്കിൽ സ്റ്റാറ്റസ് വീണ്ടും കാണാൻ തുടങ്ങിയത് എന്തുകൊണ്ട്?

 

“എന്തായിരിക്കും പെട്ടെന്ന് സാർ അങ്ങനെ ചെയ്തത്…?”

 

അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.

 

ഒരു വ്യക്തമായ ഉത്തരം അവൾക്ക് കിട്ടിയില്ല.
പക്ഷേ മറുപടി കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങൾക്കുപോലും ചിലപ്പോൾ സന്തോഷം തരാൻ കഴിയും.

 

അവൾ ഫോൺ നെഞ്ചിനരികിൽ പിടിച്ച് ഒരു ചെറിയ ചിരി ചിരിച്ചു.

“കണ്ടല്ലോ…”

 

ആ ഒരു ചെറിയ കാര്യം തന്നെ അവളുടെ മൂഡ് മാറ്റി.

സ്കൂളിലേക്ക് തയ്യാറാകുമ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സ് അതേ ചിന്തയിൽ തന്നെ.

യൂണിഫോം ധരിക്കുമ്പോൾ…

മുടി ശരിയാക്കുമ്പോൾ…

മിററിന് മുന്നിൽ അവസാനമായി സ്വയം നോക്കുമ്പോൾ…

ഇന്ന് സാർ തന്നെ കാണുമ്പോൾ,

ഇന്നലെ കണ്ട ആ ഫോട്ടോ ഓർക്കുമോ?

 

അവൾക്ക് അറിയില്ല.

 

പക്ഷേ ആ സാധ്യത മാത്രം മതി ആയിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത് പതിവിലധികം ഒരു ആത്മവിശ്വാസം വിരിയാൻ.

 

ആ സന്തോഷം ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും,

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അത് തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

 

ഇന്ന് സ്കൂളിൽ പോകുന്നത് ഒരു സാധാരണ ദിവസത്തേക്ക് അല്ല,… മറിച്ച്,

മനു സാറിന്റെ ഒരു നോട്ടത്തിന് മറുപടി തേടുന്ന ദിവസത്തേക്കാണെന്ന്
അവൾക്കുതന്നെ തോന്നി.

————————————-

 

സ്കൂളിൽ…

രാവിലെ മെഹർ പറഞ്ഞതുപോലെ, മനു പതിവിലും അരമണിക്കൂർ നേരത്തേ സ്കൂളിലെത്തി.
സ്കൂൾ അപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. വരാന്തകളിൽ രാവിലെ വെളിച്ചം പതിയെ പടർന്നുകിടന്നു. ക്ലാസ്സ് മുറികളുടെ വാതിലുകൾ അടഞ്ഞുകിടന്നു. കുട്ടികളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ ഇനിയും എത്തിത്തുടങ്ങിയിരുന്നില്ല.

 

സ്റ്റാഫ് റൂം തുറന്നിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ, മനു വരാന്തയുടെ ഒരു വശത്ത് നിന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മെഹറും എത്തി.

 

“ഇത്ര നേരത്തെ തന്നെ എത്തിയോ?” മെഹർ ചെറു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

“താൻ അല്ലേ നേരത്തേ വരാൻ പറഞ്ഞത്”
മനു പറഞ്ഞു.

 

“ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ എല്ലാം കേൾക്കുമോ?”

 

“എല്ലാം അല്ല…” അവൻ ചിരിച്ചു.
“പക്ഷേ ചിലത് കേൾക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റില്ല.”

 

അവർ വരാന്തയുടെ ചുവരിനരികിൽ നിന്നു. പുറത്ത് തണുത്ത കാറ്റ് പതുക്കെ വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ച് നേരം സ്കൂൾ കാര്യങ്ങൾ, ക്ലാസുകൾ, സ്റ്റാഫ് റൂം തുറക്കാത്തത്, അങ്ങനെ സാധാരണ സംസാരങ്ങൾ പറഞ്ഞു നിന്നു.

 

പക്ഷേ മനുവിന്റെ മുഖത്ത് എന്തോ കുടുങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മെഹറിന് തോന്നി.

 

“എന്താ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
“ഇന്നലെ മുതൽ എന്തോ മനസ്സിൽ പിടിച്ച് നടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.”

 

മനു മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

“ഇന്നലെ നീ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ…” അവൻ പതുക്കെ തുടങ്ങി.
“അതെല്ലാം ഒരു തീ പോലെ മനസ്സിൽ കിടക്കുകയാണ്.”

 

മെഹർ അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി.

 

“ലക്ഷ്മിയുടെ സ്റ്റാറ്റസ് കൂടി കണ്ടതിനു ശേഷം…” അവൻ ചെറുതായി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

 

ഞാൻ ഇന്നലെ ആ കുട്ടികളെ കുറിച്ച് വേറൊരു കണ്ണുകൊണ്ട് ചിന്തിച്ചു പോയോ എന്ന്.”

 

മെഹർ അത് കേട്ട് മനുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി….
അവൾ ചുവരിൽ ചാരി നിന്നു, അല്പം ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

“അതിൽ ഇത്ര വലിയ കാര്യമുണ്ടോ മനു?”

 

“കാര്യമില്ലേ?”
അവൻ അതിശയത്തോടെ നോക്കി.

 

 

“അവർ  എന്റെ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ആണ്.”

 

“അതിനെന്താ കുഴപ്പം?.”
മെഹർ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ ഒരാളുടെ സൗന്ദര്യം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഇത്ര വലിയ കാര്യമാണോ ?.

 

മനു മറുപടി പറയാതെ നിന്നു.

 

“നിനക്ക് അറിയാമോ,”
മെഹർ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ തുടർന്നു,

 

 

 

“നീ ക്ലാസിൽ നടക്കുമ്പോൾ പോലും എത്ര കണ്ണുകൾ നിന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്ന്?”

 

“മതി, മെഹറേ…” മനു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിക്കേണ്ട.”

 

 

അവൾ അല്പം അടുത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

“മനുവിന്റെ ഒരു നോട്ടത്തിനായി പോലും ചിലർ കാത്തിരിക്കുമെന്നത് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്.”

 

“എന്നെ വഴി തെറ്റിക്കാനാണോ മെഹറിന്റെ ഉദ്ദേശം?” മനു ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

മെഹറിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കളിചിരി തെളിഞ്ഞു.

 

“നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോൾ നേർവഴിയിലാണല്ലോ…” അവൾ അർത്ഥം വെച്ച് പറഞ്ഞു.

 

മനു അവളെ നോക്കി നിന്നു. ആ ചിരി അവനറിയാം.

 

അതിൽ തമാശയുമുണ്ട്,

സത്യവുമുണ്ട്,

അപകടവുമുണ്ട്.

 

“എനിക്ക് അതിൽ ഒരു ശരികേടും തോന്നുന്നില്ല,” മനു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“എന്തിൽ?” മെഹർ ചോദിച്ചു.

 

“നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതിൽ… നിന്നെ ഓർക്കുന്നതിൽ… നിന്നെ കാണാൻ കാത്തിരിക്കുന്നതിൽ…”

 

പിന്നെ……… മനു പകുതി പറഞ്ഞു നിർത്തി

 

മെഹർ ഒന്ന് നിശ്ശബ്ദമായി.

 

പിന്നെ അവൾ ചെറിയൊരു പരിഭവം നടിച്ച് ചോദിച്ചു.

“അതായത് എന്നോട് ചെയ്യുന്നതൊക്കെ ശരിയാണ്… പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രം എല്ലാം തെറ്റായി തോന്നുന്നു, അല്ലേ?”

 

മനു പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറയാനായില്ല.

 

“അവൾ സ്റ്റുഡന്റ് അല്ലേ, മെഹർ…” അവൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഞാൻ  ഒരു ടീച്ചറല്ലേ…” മെഹർ ഉടൻ തിരിച്ചുചോദിച്ചു.

 

മനു അവളെ നോക്കി.

 

“പക്ഷേ അതിനുമുകളിലായി ഞാൻ ഒരു പെണ്ണാണ്, മനു.

 

ലക്ഷ്മിയും ഒരു പെണ്ണാണ്.” അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.

 

 

“ഞാൻ പറയുന്നത് നീ അരുതാത്തത് ചെയ്യണമെന്ന് അല്ല.

 

നീ നിന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ഓരോ ചെറിയ ചിന്തയെയും കുറ്റമായി കാണുന്നത് നിർത്തണം എന്നാണ്.” മെഹർ പറഞ്ഞു

 

മനുവിന്റെ മുഖം അല്പം ഗൗരവമായി.

 

“മെഹർ…” അവൻ കുറച്ച് ഘനത്തോടെ വിളിച്ചു.

“താൻ ഇന്നലെ മുതൽ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ  പറയുന്നത്?”

 

അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ മാറ്റം മെഹർ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ ഉടൻ ശാന്തമായി.

 

“മനൂ…” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
“ഞാൻ നിന്നെ തെറ്റായിടത്തേക്ക് തള്ളിവിടുവാൻ ശ്രമിക്കുകയല്ല.”

 

“പിന്നെ?”

 

“നീ എല്ലാം അടക്കി വച്ചിട്ട് എക്സ്ട്രാ ഡീസന്റ് ആയി നടക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെന്ന് മാത്രം പറയുകയാണ്.”

 

അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.

 

 

“ഒരു പെൺകുട്ടി സുന്ദരിയാണെന്ന് നിനക്ക് തോന്നാം.

ആരെങ്കിലും നിന്നെ അഡ്മെയർ  ചെയ്യുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാകാം.

അതുകൊണ്ട് നീ മോശം മനുഷ്യനാകുന്നില്ല.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

“പക്ഷേ,” മെഹർ തന്നെ തുടർന്നു,

 

 

നീ ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യുന്നു, ചെയ്യുന്നില്ല എന്നതൊന്നും ആളുകൾക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ നേരമില്ല,

അതൊന്നും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളും അല്ല,

 

മറ്റുള്ളവർ എന്ത് ചിന്തിക്കും എന്ന് വിചാരിച്ചു നടന്ന ആ പഴയ മെഹർ അല്ല ഞാൻ ഇപ്പോൾ,

ഈ പുതിയ മെഹർ ഒരുപാട്  സ്വാതന്ത്രം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്. മനു

ഞാൻ അങ്ങിനെ മാറിയതുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ ഇതുവരെയൊക്കെ ആയത്..

ഞാൻ പറയുന്നത് മനു കൂടി ഈ സ്വാതന്ത്രം അനുഭവിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്……

 

“അപ്പോൾ താൻ പറയുന്നത്…”

 

“ഞാൻ പറയുന്നത് ഇത്ര മാത്രം.” അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി.

 

 

“എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ആൾ ഇങ്ങനെ എല്ലാത്തിനോടും പേടിച്ചും മസിലും  പിടിച്ചും നടക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.

നീ നോർമൽ ആയിരിക്ക്.

നിന്റെ മനസ് പറയുന്നത് പോലെ പ്രവർത്തിക്ക്……

 

ആ വാക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒരു കുട്ടി വരാന്തയിലൂടെ കടന്നു പോയി.

 

മെഹർ ഉടൻ സംസാരിക്കുന്നത് നിർത്തി.
മനുവും നേരെ നിന്നു.

 

കുട്ടി കടന്നുപോയതോടെ, ഇരുവരുടെയും ഇടയിൽ ഒരു ചെറിയ മൂകത പടർന്നു.

 

ചില നിമിഷങ്ങൾ മുൻപ് വരെ കളിയായി പോയിരുന്ന സംഭാഷണം ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ഭാരത്തിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു.

 

അപ്പോഴേക്കും കുട്ടികൾ ചെറിയ കൂട്ടങ്ങളായി സ്കൂളിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി.
വരാന്തകൾ ശബ്ദം പിടിച്ചു തുടങ്ങി.
അവർ വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ നിശ്ശബ്ദത തകർത്തുകൊണ്ട്, സ്കൂൾ തന്റെ പതിവ് ജീവിതത്തിലേക്ക് ഉണരുകയായിരുന്നു.

 

പക്ഷേ മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ —
മെഹർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇനിയും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

“മനസ് പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യുക….”’

 

അങ്ങനെ വരാന്തയിൽ നിൽക്കുന്നതിനിടയിലാണ്, അകലെനിന്നും  എയ്ഞ്ചലും ലക്ഷ്മിയും ഒരുമിച്ച് നടന്നു വരുന്നത് മെഹർ ശ്രദ്ധിച്ചത്.

 

 

മെഹർ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ മനുവിനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“ദേ… വരുന്നു മനുവിന്റെ ആരാധകർ.”

 

മനു ആദ്യം മെഹറിനെ നോക്കി.
പിന്നെ മെഹർ നോക്കുന്ന ദിശയിലേക്ക് കണ്ണുകൾ തിരിച്ചു.

 

യൂണിഫോമിൽ ഒതുങ്ങി നടന്നു വരുന്ന രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ.

 

 

എയ്ഞ്ചൽ പതിവുപോലെ ശാന്തമായ മുഖത്തോടെ.

 

 

ലക്ഷ്മി ഇന്നലെ സ്റ്റാറ്റസിൽ കണ്ട ആ ഗ്ലാമർ ലുക്കൊന്നുമല്ല.

 

ഇന്ന് അവൾ പൂർണ്ണമായും സ്കൂളിലെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനി. യൂണിഫോം, ഒതുക്കമുള്ള മുടി, മുഖത്ത് അല്പം നിയന്ത്രിച്ച ഭാവം.

 

പക്ഷേ മനുവിന്, ആ യൂണിഫോമിന് പിന്നിലും ഇന്നലെ കണ്ട ഫോട്ടോയുടെ ഓർമ്മ മങ്ങാതെ നിന്നു.

 

അതേ സമയം, വരാന്തയിൽ മനുവിനെയും മെഹറിനെയും ഒരുമിച്ച് കണ്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചുവടുകൾ അല്പം മന്ദമായി. അവൾ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി.

 

 

ലക്ഷ്മിയും അതേ നിമിഷം അവളെ നോക്കി.

 

“കണ്ടോ?” എയ്ഞ്ചൽ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

“ഹ്മ്മ്…” ലക്ഷ്മി ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി അമർത്തി.

 

“രാവിലെ തന്നെ… രണ്ടുപേരും കൂടെ…”

 

“അതെ,” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.

 

അവർ അടുത്തെത്തി.

 

ഗുഡ് മോർണിങ് മിസ്, ഗുഡ് മോർണിങ് സാർ…..
എയ്ഞ്ചൽ പതിവ് വിനയമുള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“ഗുഡ് മോർണിങ്” മെഹർ സൗമ്യമായി മറുപടി നൽകി.

 

മനുവും “ഗുഡ് മോർണിങ്” എന്നു പറഞ്ഞു.

 

പക്ഷേ ആ മറുപടിയുടെ ഇടയിൽ അവൻ രണ്ടു പേരെയും ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു….

 

ആദ്യം അവൻ എയ്ഞ്ചലിനെ ആണ് നോക്കിയത്…. അവളുടെ ആ തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ, നീണ്ട മുടി, അവളുടെ ആ ചിരി, ആ സൗന്ദര്യം.

 

അവളൊന്ന് മനുവിനെ നോക്കിയതും മനു നോട്ടം ലക്ഷ്മിയിലേക്ക് ആക്കി

 

പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുമായി അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി…

 

മനുവിന് ആ നോട്ടം  ഉടൻ മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

ഇന്നലെ കണ്ട സ്റ്റാറ്റസ് അവന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.

 

ഫോട്ടോയിൽ അവളെ ഡ്രെസ്സിന് ഇടയിലൂടെ കണ്ട അവളുടെ ആ മുല ചാലുകൾ,

 

അവൻ യൂണിഫോമിൽ ഉന്തി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളിലേക്ക് നോക്കി,

 

ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട അവളുടെ ആ ലിപ്സ്റ്റിക്ക് തേച്ച ചുണ്ടുകൾ,

 

അത് ഇപ്പോളും അതുപോലെ തന്നെ തിളങ്ങുന്നു…..

 

ആ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്, അതിന് മുകളിലായി കണ്ട പൊക്കിൾ കുഴി,

 

യൂണിഫോമിന് ഉള്ളിലൂടെ അത്  കാണുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി….

ആ ഫോട്ടോയിലെ ആത്മവിശ്വാസം, ആ നോട്ടം…

ഇപ്പോൾ അവൾ യൂണിഫോമിൽ തന്റെ മുൻപിൽ സാധാരണയായി നിൽക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ മനസ്സിൽ ആ ചിത്രം പോലെ തോന്നിച്ചു.

ലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിലും അതേ ചിന്ത.

സാർ അത് കണ്ടിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ അവൻ തന്നെ നോക്കുകയാണോ?
അതോ തനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നതാണോ?

 

ആ നിശ്ശബ്ദത തകർത്തത് എയ്ഞ്ചലാണ്.

“സാർ, സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും റെക്കോർഡ്‌സ് എടുത്തോട്ടെ?”

 

മനു പെട്ടെന്ന് ചിന്തയിൽ നിന്ന് മടങ്ങി.

“സ്റ്റാഫ് റൂം  ഇനിയും തുറന്നിട്ടില്ല, എയ്ഞ്ചൽ. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് എടുത്തോളൂ.”

 

“ഓകെ സർ.”

 

മെഹർ അവർ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി.

പിന്നെ അല്പം കാഷ്വൽ ആയി ചോദിച്ചു.

“മൂന്നുപേരെയും ഒന്നിച്ചല്ലേ എപ്പോഴും കാണാറ്… ഒരാൾ ഇല്ലേ ഇന്ന്?”

 

“ആർദ്ര ലേറ്റ് ആകുമെന്ന് പറഞ്ഞു,” ലക്ഷ്മി മറുപടി നൽകി.

 

“ഹ്മ്മ്…”

മെഹറിന്റെ നോട്ടം എയ്ഞ്ചലിലേക്ക് പോയി.

 

“എയ്ഞ്ചൽ, ഫിസിക്സ്ന് മാത്രം ഫുൾ മാർക്ക് വാങ്ങിയാൽ പോരാ കേട്ടോ… കെമിസ്ട്രിക്കും വാങ്ങണം.”

എയ്ഞ്ചൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“ട്രൈ  ചെയ്യാം, മിസ്സ്.”

“ട്രൈ അല്ല. വേണം,” മെഹർ ടീച്ചറുടെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

അവളുടെ ആ ശാന്തമായ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ മനുവിന്റെ മുഖത്തും ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വന്നുപോയി. അത് മെഹർ ശ്രദ്ധിച്ചു, പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

അടുത്ത നിമിഷം മെഹർ ലക്ഷ്മിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

 

“ലക്ഷ്മീ…”

ആ വിളിയിൽ എന്തോ പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മി മെഹറിനെ നോക്കി.

 

“സ്റ്റാറ്റസ് അടിപൊളി ആയിരുന്നുട്ടോ……

 

പക്ഷേ……………….

ആ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടൊന്നും സ്കൂളിലേക്ക് വന്നേക്കരുത് കേട്ടോ…”

 

ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി.

 

മെഹർ ചെറുചിരിയോടെ തുടർന്നു.

 

“ഗേൾസ് സ്കൂൾ ആണെങ്കിലും… ഇവിടെ മാഷുമ്മാരൊക്കെ ഉണ്ട്.”

 

ആ വാക്ക് പറയുമ്പോൾ മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം മനുവിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

 

അവിടെ നിൽക്കുന്ന എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി.

 

ലക്ഷ്മി ആദ്യം എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ എയ്ഞ്ചലിനെ നോക്കി.
എയ്ഞ്ചലും അല്പം അമ്പരന്ന് നിന്നു.

 

മനു മെഹറിനെ നോക്കി “ഇത് വേണ്ടായിരുന്നു” എന്ന പോലെ.

 

പക്ഷേ ലക്ഷ്മി പെട്ടെന്ന് തന്നെ സ്വയം സ്വാബോധത്തിലേക്ക് വന്നു.

 

“അത് ചുമ്മാ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ വേണ്ടി ഇട്ടുനോക്കിയതാ, മിസ്…”
അവൾ അല്പം ധൈര്യം കൂട്ടി പറഞ്ഞു.

 

മെഹർ ഒന്നും വലിയ പ്രതികരണം കാണിച്ചില്ല.

“ഹ്മ്മ്…”

ഒരു ചെറിയ മൂളൽ മാത്രം.

പക്ഷേ ആ മൂളലിന്റെ അർത്ഥം ലക്ഷ്മിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലായില്ല.

 

“പോകട്ടെ, മിസ്,” എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞു.

 

“ശരി,” മെഹർ മറുപടി നൽകി.

 

എയ്ഞ്ചൽ മനുവിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കും നോക്കി…. പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല…

 

എയ്ഞ്ചലും ലക്ഷ്മിയും അവിടെ നിന്ന് പതുക്കെ നടന്നു നീങ്ങി.

 

കുറച്ച് അകലെ എത്തിയതും എയ്ഞ്ചൽ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

“ലച്ചൂ… എന്താ മിസ് പറഞ്ഞത് ?”

അവിടെ അവസാനം നടന്ന സംഭാഷണം ഒന്നും തന്നെ എയ്ഞ്ചലിന്  മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.

 

കാരണം ലക്ഷ്മിയുടെ സ്റ്റാറ്റസ് എയ്ഞ്ചൽ കണ്ടിരുന്നില്ല….

 

അത് ഞാൻ ഇന്നലെ ഇട്ട സ്റ്റാറ്റസിന്റെ കാര്യമാണ്……

 

എന്ത് സ്റ്റാറ്റസ്…. ?

 

വാ കാണിക്കാം….. അവൾ ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയതും ഫോൺ എടുത്ത് ആ ഫോട്ടോ എയ്ഞ്ചലിനെ കാണിച്ചു

 

ഈ ഫോട്ടോ മനു സാർ കണ്ടു……

ഇത്രയും നാൾ എന്റെ സ്റ്റാറ്റസ് സാർ കാണില്ലായിരുന്നു പക്ഷെ ഇന്നലെ അത് കണ്ടു…

 

എന്നിട്ട് സാർ എന്തെങ്കിലും റിപ്ലൈ തന്നോ ? എയ്ഞ്ചൽ ചോദിച്ചു

 

ഇല്ലാ……

പക്ഷേ മെഹർ മിസ് അതെങ്ങിനെ അറിഞ്ഞെന്നാണ് ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നത്….

 

മെഹർ മിസ്സും കണ്ടുകാണും…. എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞു

 

അത് കേട്ട് ലക്ഷ്മി സ്റ്റാറ്റസ് സീൻ വീണ്ടും നോക്കി……

 

മെഹർ മിസ്സ്

 

അതേ മെഹർ മിസ്സും കണ്ടിട്ടുണ്ട്…..

 

അതോടെ ആ ഒരു സംശയത്തിന് അവിടെ അറുതിയായി….

 

അതേ സമയം ലക്ഷ്മിയും എയ്ഞ്ചലും പോയി കഴിഞ്ഞതോടെ മനു മെഹറിനെ നോക്കി.

 

മെഹറിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഇപ്പോഴും ചെറിയൊരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

 

“എന്തിനാടോ താൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്?”

അവൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

“അതും എന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച്?”

 

മെഹർ വളരെ ശാന്തമായി അവനെ നോക്കി.

 

“നമ്മൾ ഫോട്ടോ കണ്ട കാര്യം അവൾ അറിഞ്ഞോട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു.”

 

“അതറിയിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്താ കാര്യം?”

 

“കാര്യം ഉണ്ട്,” മെഹർ പറഞ്ഞു. “അവൾ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടത് ആരെങ്കിലും കാണാനല്ലേ?

കണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അല്ലേ അവൾക്ക് ഒരു ആശ്വാസം ഉണ്ടാകൂ.”

 

അവൾക്ക് ആശ്വാസം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുന്ന ആളാണോ മെഹർ മിസ്…… മനു ചോദിച്ചു

 

മനു എന്തിനാ ആവശ്യമില്ലാതെ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്…..

ഒരാളെ കുറിച്ച് ചെറിയൊരു കമന്റ് പറയുന്നത്,

കളിയാക്കുന്നത്,….

ടീസ്  ചെയ്യുന്നത്,……

ഇതൊക്കെ നോർമൽ ആണ്,…..

 

മെഹർ നേരത്തെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും, എയ്ഞ്ചലിനെയും ലക്ഷ്മിയെയും  ഇപ്പോൾ കണ്ടപ്പോൾ അവനുണ്ടായ ഫീലിങ്ങും ചേർന്നതോടെ മനുവിന്റെ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് ചെറിയ അയവ് വന്നു…..

 

മെഹർ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ടെന്ന ഒരു തോന്നൽ അവന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു തുടങ്ങി…..

 

അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു…..

 

മെഹർ തുടർന്നു.

“നീ എല്ലാം വലിയ മോറൽ ഇഷ്യൂ ആക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് നിനക്ക് ഓരോ നോട്ടവും കുറ്റമായി തോന്നുന്നത്. കുറച്ച് നോർമൽ ആയി നോക്ക്.”

 

“നോർമലായി എങ്ങിനെ?” മനു ചോദിച്ചു.

 

അവൾ അതിന് മറുപടിയായി ചിരിച്ചു.

 

മനു അവളെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു.

 

അവളിൽ നിന്നും അതിനൊരു മറുപടി ഉണ്ടായില്ല….

 

അപ്പോഴേക്കും കുട്ടികൾ കൂടുതൽ കൂട്ടമായി എത്തിത്തുടങ്ങി. വരാന്തയിലെ നിശ്ശബ്ദത പതുക്കെ മാഞ്ഞു… സ്കൂൾ പതിവ് തിരക്കിലേക്ക് മാറി.

 

മെഹർ മനുവിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി, സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

 

അവനും കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

പിന്നെ, ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന പോലെ, രണ്ടുപേരും സ്കൂളിന്റെ പതിവ് ജീവിതത്തിലേക്ക് ലയിച്ചു.

 

ആദ്യത്തെ രണ്ട് പിരീഡുകൾ മനുവിന് തിരക്കായിരുന്നു. ക്ലാസുകൾ, ചോദ്യങ്ങൾ, ബോർഡിൽ എഴുതിയ ഫോർമുലകൾ  കുട്ടികളുടെ സംശയങ്ങൾ…
എല്ലാം പതിവുപോലെ തന്നെ നടന്നെങ്കിലും, അവന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി അതിലില്ലായിരുന്നു.

 

മൂന്നാം പിരീഡിൽ ഫ്രീ ആയപ്പോൾ, അവൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വന്ന് ഇരുന്നു.  അവിടെ അപ്പോൾ അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു.

മേശപ്പുറത്ത് തുറന്ന് കിടന്നിരുന്ന പുസ്തകത്തിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പതിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും,
മനു ശരിക്കും വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് പുസ്തകമല്ലായിരുന്നു രാവിലെ നടന്ന കാര്യങ്ങളായിരുന്നു.

 

അപ്പോഴാണ് വാതിലിനരികിൽ ചുവടുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടത്.

മനു പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് തല ഉയർത്തി നോക്കി.

എയ്ഞ്ചൽ… ലക്ഷ്മി… ആർദ്ര…

മൂന്നുപേരും അകത്തേക്ക് വന്നു.

“സർ, റെക്കോർഡ്സ് എടുത്തോട്ടെ…?” എയ്ഞ്ചൽ പതിവ് വിനയമുള്ള ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

“ഹാ… എടുത്തോളൂ,”മനു ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ റെക്കോർഡ്സ് വച്ചിരുന്ന മേശയിലേക്ക് നടന്നു.

ബുക്കുകളുടെ ഇടയിൽ സ്വന്തം റെക്കോർഡ് തിരയുന്നതിനിടെ, മനു അവളോട് കാഷ്വൽ  ആയി ചോദിച്ചു.

“എയ്ഞ്ചൽ… അടുത്ത ടെസ്റ്റ് പേപ്പർ വരുന്നുണ്ട്. ഇത്തവണയും ഫുൾ മാർക്ക് അല്ലേ?”

അവൾ തല ഉയർത്തി നോക്കി.
മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണച്ചിരി.

 

“നോക്കാം, സർ…”

 

“നോക്കിയാൽ പോരാ,” മനു ചിരിച്ചു.
“കഴിഞ്ഞ തവണ പോലെ ഫുൾ മാർക്ക് തന്നെ വേണം.”

 

“അത് കഴിഞ്ഞ തവണ ഈസി  ആയിരുന്നു സർ…”

 

“അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രക്ഷപ്പെടണ്ട. നീ പഠിച്ചാൽ കിട്ടും.”

 

എയ്ഞ്ചൽ ബുക്ക് കൈയിൽ എടുത്ത് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

 

“ട്രൈ  ചെയ്യാം, സർ.”

 

“ട്രൈ  അല്ല… ഉറപ്പ് വേണം.”

 

“ശരി സർ… ഉറപ്പ് പറയാൻ പറ്റില്ല, പക്ഷേ എഫർട്ട് ഇടാം.”

 

“അതെ മതി,” മനു പറഞ്ഞു.

“എഫർട്ട്  ഉണ്ടെങ്കിൽ റിസൾട്ട് വരും.”

 

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.
അവൾ ഒന്നും പറയാതെ തലകുനിച്ചു.

 

ആ സമയത്താണ് മനുവിന്റെ കണ്ണ് ആർദ്രയിലേക്ക് പോയത്.

അവൾ പതിവ് വേഷത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു,.
ബോബ് കട്ട് മുടി അല്പം അലസമായി മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്നു, വലിയ റൗണ്ട് സ്‌പെക്സ്, ഷർട്ട് അല്പം ലൂസ് ആയി, എന്തിനോടും അധികം കാര്യമില്ലാത്ത പോലെ ഒരു കെയർലെസ് ഭാവം.

 

യൂണിഫോം പോലും വേറൊരു സ്റ്റൈൽ ആയി മാറുന്നതുപോലെ.

 

“ആർദ്ര…”
മനു വിളിച്ചു.

ബുക്ക് എടുക്കുന്നതിനിടെ അവൾ മുഖത്തേക്ക് വീണ മുടി സൈഡിലേക്ക് മാറ്റി തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

 

“എന്താ സർ?”

 

 

“നിന്റെ യൂണിഫോം പോലും നിന്റെ സ്റ്റൈൽ പോലെ തന്നെയാണല്ലോ.”

 

ആർദ്ര മുഖത്ത് ഒരു ഭാവവും മാറ്റാതെ അവനെ നോക്കി.

 

“അതെന്താ സർ… കംപ്ലൈന്റ്റ് ആണോ കോംപ്ലിമെൻറ് ആണോ?”

മനു ചിരിച്ചു.

“കോംപ്ലിമെൻറ്  ആണെന്ന് കരുതിക്കോ.”

“അപ്പോൾ ഓക്കേ.”
അവൾ കൂൾ ആയി പറഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
ലക്ഷ്മിയും ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

“പക്ഷേ ക്ലാസ്സിൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം കേട്ടോ,” മനു പറഞ്ഞു.

 

“നോക്കാം സർ…”

 

“നോക്കിയാൽ പോരാ. ശ്രദ്ധിക്കണം.”

 

ആർദ്ര ബുക്ക് കൈയിൽ പിടിച്ച് ചുമൽ കുലുക്കി.

“ഞാൻ ഒക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചാലും ഫുൾ മാർക്ക്  വാങ്ങാനൊന്നും പറ്റില്ല സർ.”

 

“അത് എനിക്ക് അറിയാം,” മനു ചിരിച്ചു.

 

“അയ്യോ… അത്ര കോൺഫിഡന്റ് ആണോ എന്നെപ്പറ്റി?”

 

മനു ഒരു നിമിഷം ലക്ഷ്മിയുടെ വശത്തേക്ക് നോക്കി, പിന്നെ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“പിന്നെ… ചിലരൊക്കെ ഇവിടെ വരുന്നത് പഠിക്കാൻ മാത്രം അല്ലല്ലോ…”

 

ആ വാക്ക് കേട്ടതോടെ ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതി തെളിഞ്ഞു.
സർ ലക്ഷ്മിയെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

 

ലക്ഷ്മി മുഖം താഴ്ത്തി, പക്ഷേ ചിരി മറയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

“സാർ ക്ലാസ് എടുക്കുമ്പോൾ ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്ന് ചിലർക്കൊക്കെ കംപ്ലൈന്റ്റ്  ഉണ്ട്,” ആർദ്ര ഉടനെ പറഞ്ഞു.

 

മനു അവളെ നോക്കി.

“ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധ കിട്ടാത്തവർക്ക് കൊടുക്കാൻ ഞങ്ങൾ ടീച്ചേഴ്സിന്റെ കയ്യിൽ മരുന്നുണ്ട്.”

 

“മരുന്ന് കൊടുക്കുന്നതിന് മുമ്പ് രോഗം എന്താണെന്ന് അറിയണ്ടേ സർ?”

 

രോഗമൊക്കെ മനസിലായി… അതല്ലേ മരുന്ന് നിശ്ചയിച്ചത്,

 

“സാധാരണ മരുന്നൊന്നും  ഇതിന് എഫ്ഫക്റ്റ് ആകില്ല, കുറച്ച് ഡോസ് കൂടിയ മരുന്ന് തന്നെ വേണ്ടിവരും ,” ആർദ്ര പറഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ ചിരി അടക്കാൻ വായ് മൂടി.

ലക്ഷ്മി ആർദ്രയെ നോക്കി കണ്ണുകൊണ്ട് തന്നെ നിർത്താൻ പറഞ്ഞു.

 

മനു ചിരി ഒതുക്കി, കുറച്ച് ടീച്ചറുടെ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“ആവശ്യമുള്ള മരുന്ന് ഞാൻ കൊടുത്തോളാം. ആദ്യം നോട്ടുബുക്ക് തുറന്ന് മര്യാദക്ക് പഠിക്കണം.”

 

“ശരി സർ,” ആർദ്ര പറഞ്ഞു.

 

“ഹ്മ്മ്….. മനു ഒന്ന് മൂളി…….

 

ആർദ്ര ബുക്ക് എടുത്ത് വാതിലിലേക്ക് നടന്നു. പോകും മുമ്പ് ലക്ഷ്മിയെ ഒന്ന് നോക്കി —

 

എയ്ഞ്ചലും സ്വന്തം ബുക്ക് എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോകാൻ തിരിഞ്ഞു.
പക്ഷേ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ മനുവിനെ നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“സർ… ടെസ്റ്റ് പേപ്പർ ഡേറ്റ് കൺഫേം ആയോ?”

 

“ഇല്ല. ഞാൻ പറയാം.”

 

“പഠിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ചോദിച്ചത്.”

 

“അറിയാം,” മനു ചിരിച്ചു. “അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത് — ടെൻഷൻ വേണ്ട. ടൈം കിട്ടും.”

 

ഓക്കേ സാർ

എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും  പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

 

അവരുടെ ചുവടുകൾ വരാന്തയിൽ അകന്നപ്പോൾ, സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ഇനി ലക്ഷ്മി മാത്രം ബാക്കി നിന്നു.

അവൾ ബുക്കുകൾക്കിടയിൽ തിരയുന്നതുപോലെ നിന്നു.
ഒന്ന് എടുത്ത് നോക്കും… വീണ്ടും വയ്ക്കും… മറ്റൊന്ന് എടുക്കും…

മനു ആദ്യം അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷേ കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ അവളെ നോക്കാതെ ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

അവൾക്കും അതുതന്നെയായിരുന്നു വേണ്ടിയിരുന്നത്.

 

“എന്താ ലക്ഷ്മി…?” മനു ചോദിച്ചു.

 

അവൾ തല ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി.

 

“എന്റെ ബുക്ക്…”

 

“ഇല്ലേ അതിൽ?”

 

“കാണുന്നില്ല…”

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“വച്ചിട്ടുണ്ടോ ഇവിടെ?”
മനു അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് തന്നെ ചോദിച്ചു.

 

“ഉണ്ട് സർ…”

 

“അപ്പോൾ ഒന്ന് നന്നായി നോക്ക്,”
അവൻ പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഈ തവണ പുസ്തകത്തിലേക്ക് തിരിയാതെ, അവളെ തന്നെയാണ് നോക്കിയിരുന്നത്.

 

ലക്ഷ്മി ഓരോ ബുക്കും എടുത്ത് പേരുകൾ നോക്കി മാറ്റിവെക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവളുടെ ചലനങ്ങൾ പതുക്കെയായിരുന്നു — ആവശ്യത്തേക്കാൾ പതുക്കെ.

 

മനു ഒരു നിമിഷം പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും വരാന്തയിൽ കാണുന്നില്ല. അവർ പോയിരുന്നു.

 

അവന്റെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു സംശയം മുളച്ചു.

 

ഇവൾ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് വെറുതെയാണോ…?

 

അപ്പോഴാണ് ലക്ഷ്മി ഒരു ബുക്ക് എടുത്ത് അല്പം ഉയർത്തിയത്.

 

“കിട്ടി സർ…”

 

മനു അവളെ നോക്കി ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

“ശരി.”

 

പക്ഷേ അവൾ പുറത്ത് പോകാൻ തിരിഞ്ഞില്ല.

ബുക്ക് കൈയിൽ പിടിച്ച് അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

 

മനു അവളെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി.

 

 

അവളുടെ മുഖത്ത് എന്തോ പറയാനുണ്ടെന്നൊരു ഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ പറയാൻ ധൈര്യം കൂട്ടുന്നില്ല.

 

അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“മരുന്ന് കിട്ടിയാലേ പോകൂ എന്നുണ്ടോ?”

 

ആ വാക്ക് കേട്ടതോടെ ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ഒരു ചിരി തെളിഞ്ഞു.
അവൾ ബുക്ക് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

“സർ തന്നെയല്ലേ മരുന്ന് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്…”

 

“പക്ഷേ രോഗിയുടെ അസുഖം  സീരിയസ് ആണോ എന്ന് ആദ്യം നോക്കണം.”

 

“സീരിയസ് ആണെന്ന്  സാറിന് അറിയില്ലേ?”
അവൾ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

മനു അവളെ നോക്കി നിന്നു.

 

മനുവിന്റെ ഫ്രീയായുള്ള ആ മറുപടികൾ  അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ധൈര്യം നൽകി

അവൾ ചോദിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു വന്ന ആ കാര്യം അവൾ ചോദിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു

ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ വളരെ കാഷ്വൽ ആയി ചോദിക്കുന്നതുപോലെ

 

“സാർ… ബ്ലോക്ക് മാറ്റിയോ?”

 

മനു കൺപോള ഒന്ന് ചുരുട്ടി.

“എന്ത് ബ്ലോക്ക്?”

 

“വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ…”

 

അവന് ആദ്യം കാര്യം മനസ്സിലായില്ല.
പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം, ഇന്നലെ കണ്ട സ്റ്റാറ്റസ് മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.

അവൾ അതിനെപ്പറ്റിയാണ് ചോദിക്കുന്നത്.

 

“ഞാൻ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ…”

ലക്ഷ്മി അവനെ നോക്കി നിന്നു.

 

അവൾക്ക് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു —
പിന്നെ ഇത്രയും നാൾ എന്റെ സ്റ്റാറ്റസ് ഒന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ? ഇന്നലെ മാത്രം എങ്ങനെ കണ്ടു?

പക്ഷേ ആ ചോദ്യം അവൾ ചോദിച്ചില്ല. അവൾക്കും അറിയില്ല എന്തിനാണ് മടിച്ചത് എന്ന്.

 

“എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?”
മനു ചോദിച്ചു.

 

ലക്ഷ്മി ഒരു ചെറിയ ചിരി ചിരിച്ചു.

 

“ഒന്നുമില്ല സർ… ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ.”

 

“ചുമ്മാ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യമല്ല അത്.”

 

അവൾ ഒന്ന് നിശ്ശബ്ദമായി.
പിന്നെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നേരെ നോക്കി.

 

“എന്റെ സ്റ്റാറ്റസ് ഒന്നും ഇതുവരെ സാർ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ… അതുകൊണ്ട്.”

 

മനു ഒരു നിമിഷം മറുപടി പറയാതെ നിന്നു.

 

“ഇന്നലെയാണ് ഞാൻ ലക്ഷ്മിയുടെ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തത്,”
അവൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 

ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു.

 

“ഓ…”

 

അവൾക്ക് കേൾക്കേണ്ടിയിരുന്നത് അതായിരുന്നു.
അതിനുവേണ്ടിയാണ് അവൾ അവിടെ നിന്നതും.

 

അവൾ തിരിഞ്ഞു പോകാൻ തുടങ്ങി.

 

“ലക്ഷ്മി…”

 

അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

മനുവിന്റെ മുഖത്ത് ചെറു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

 

“മെഹർ മിസ് രാവിലെ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ?”

 

ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണച്ചിരി പടർന്നു.

 

“ഏത് കാര്യം സർ…?”

 

“അങ്ങനെയൊക്കെ ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് സ്കൂളിലേക്ക് ലേക്ക് വന്നേക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞത്.”

 

അത് കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അല്പം വലുതായി.
അവൾക്ക് മനസ്സിലായി അവൻ നേരെ അവളുടെ സ്റ്റാറ്റസിനെ കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്.

 

“ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും സ്കൂളിലേക്ക്  വരില്ല സർ…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“അത് ചുമ്മാ ഫോട്ടോയോ എടുക്കാൻ വേണ്ടി ഇട്ടതാ.”

 

“അറിയാം.”
മനു ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“പക്ഷേ കുറച്ച് ശ്രദ്ധിക്കണം. എല്ലാവരും കാണുന്നതല്ലേ അത് .”

 

ലക്ഷ്മി ബുക്ക് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി.

 

“കാണുമെന്ന്  വിചാരിച്ചാണ് ഇടുന്നത് സർ…”

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു.
മനു അത് മനസ്സിലാക്കി, പക്ഷേ വലിയ പ്രതികരണം കാണിച്ചില്ല.

 

“അപ്പോൾ കണ്ടവർക്കും  അഭിപ്രായം പറയാം അല്ലേ?”

 

ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു.

 

“സാർ കണ്ടോ ഫോട്ടോ ?”

 

മനു ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ വളരെ സാധാരണയായി മറുപടി പറഞ്ഞു.

“കണ്ടു.”

 

ആ ഒരു വാക്ക് മാത്രം മതി ആയിരുന്നു.
ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം പൂർണ്ണമായി പ്രകാശിച്ചു.

ആ ഫോട്ടോയെ കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് മനുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കുവാൻ അവൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു….

 

“ഫോട്ടോ നല്ലതായിരുന്നു.”

 

പക്ഷേ……..

അവൾ അത് കേട്ട് കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുവാൻ

 

ഡ്രസിന് ലെങ്ത്  അൽപ്പം കുറവായിരുനിന്നേ ഉള്ളു……

അത് കേട്ട് നാണം ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി മറയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അത് ആ സ്റ്റൈൽ ആണ് സാർ….. അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു

 

“ഹ്മ്മ്.”

അവൻ മൂളി.

“ഫോട്ടോ  നന്നായിരുന്നാലും, സ്കൂളിൽ  നീ സ്റ്റുഡന്റ് ആണ്. അത് മറക്കരുത്.”

ലക്ഷ്മി ചെറുതായി ശ്വാസം വിട്ടു.
ആ ഉപദേശം കേട്ടിട്ടും അവൾക്ക് വിഷമം തോന്നിയില്ല.

കാരണം അവൻ ആദ്യം പറഞ്ഞത്  ഫോട്ടോ നന്നായിരുന്നു അതാണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നത്.

 

സ്കൂൾ ന് പുറത്ത് ആണെങ്കിലോ ?

 

അത് കേട്ട് മനു രൂക്ഷമായി അവളെ നോക്കി…..

അവൾ അതിര് കടന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി……

“ഇനി ലക്ഷ്മി പൊക്കോ…..

മനു പറഞ്ഞു .

 

അവൾ വാതിലിലേക്ക് നടന്നു. പെട്ടെന്ന് മനു പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ വിചാരിച്ചതിലും കൂടുതൽ സന്തോഷകരമായ കാര്യങ്ങൾ അവിടെ നടന്നിരുന്നു…..

വാതിൽ കടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു നിമിഷം തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

മനു അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ, ലക്ഷ്മിയുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ആ ചെറിയ വിജയിച്ച പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

അവൾ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

വരാന്തയിലേക്ക് കാൽ വെക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വാചകം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു —

 

“ഫോട്ടോ  നന്നായിരുന്നു…”

 

അവൾ വരാന്തയിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

 

മനു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

പുസ്തകം മുന്നിൽ തുറന്നുകിടന്നു.
പക്ഷേ ആ പേജ് ഇനി വായിക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.

 

വരാന്തയിൽ ലക്ഷ്മിയുടെ ചുവടുകൾ അകന്നുപോകുമ്പോൾ,
അവന്റെ മനസ്സിൽ മെഹറിന്റെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും മുഴങ്ങി.

 

നീ ഓരോ നോട്ടത്തെയും കുറ്റമായി കാണുന്നത് നിർത്തണം…

 

ആ വാക്കുകൾ മതിയായിരുന്നു ഇതുവരെ ആ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നടന്ന സംഭാഷങ്ങളെ അവന് നിസാരവത്കരിക്കാൻ

———————————————————

ഫ്രീ പീരിഡ് ആയതുകൊണ്ട്, ക്ലാസ് അന്ന് പതിവിനെക്കാൾ അല്പം ശാന്തമായിരുന്നു.
കുട്ടികളിൽ ചിലർ നോട്ട് എഴുതുന്നു… ചിലർ ബെഞ്ചിൽ തലചായ്ച്ച് ഇരിക്കുന്നു… ചിലർ ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു.

ലക്ഷ്മി, എയ്ഞ്ചൽ, ആർദ്ര — മൂന്നു പേരും ക്ലാസ്സിന്റെ പിന്നിലെ ബെഞ്ചിൽ ഒതുങ്ങി ഇരുന്നു.

ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി ഒളിപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

“എന്താ… മുഖം കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം,” ആർദ്ര കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.
“മിഷൻ സക്സസ്ഫുൾ ആണോ?”

ലക്ഷ്മി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.
“അതെല്ലാം നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും മേലെ”

“ഓഹോ… മനു സാർ യെസ് പറഞ്ഞോ ?

ആർദ്ര കണ്ണുകൾ ചെറുതാക്കി ചോദിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ മിണ്ടാതെ അവരെ നോക്കി ഇരുന്നു.
അവളുടെ മുഖത്ത് പതിവ് കാം എക്സ്പ്രഷൻ തന്നെ.
പക്ഷേ മനസ്സിൽ എന്തോ ചെറുതായി കുത്തുന്നതുപോലെ.

 

“എന്താ സംസാരിചേ ?” എയ്ഞ്ചൽ ഒടുവിൽ ചോദിച്ചു.

 

ലക്ഷ്മി ചെറിയൊരു നാണച്ചിരിയോടെ തല താഴ്ത്തി.

അവൾ അവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു ….

 

“എനിക്ക് ക്രെഡിറ്റ് വേണം,” ആർദ്ര പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ആണ് തുടക്കം ഇട്ട് തന്നത്………….

“അതെ,” ലക്ഷ്മി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ചിരിച്ചു.
“നിന്റെ ഐഡിയ സൂപ്പർ ആയിരുന്നു.”

 

എയ്ഞ്ചൽ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
പക്ഷേ ആ ചിരി പൂർണ്ണമായിരുന്നില്ല.

 

ലക്ഷ്മി അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
അവൾ ഇപ്പോഴും സ്റ്റാഫ് റൂമിലെ ആ നിമിഷത്തിലായിരുന്നു.

 

“പിന്നെ…” അവൾ ശബ്ദം കുറച്ചു.
“സാർ തന്നെ ആ ഫോട്ടോയെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്.”

 

“എന്ത്?” എയ്ഞ്ചൽ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.

 

ആ ചോദ്യം കുറച്ച് വേഗത്തിൽ പുറത്തുവന്നുപോയി.
അവൾ ഉടൻ തന്നെ മുഖം നോർമൽ ആക്കി.

 

“എന്ത്  പറഞ്ഞു?” ആർദ്ര കൗതുകത്തോടെ മുന്നോട്ട് കുനിഞ്ഞു.

 

ഫോട്ടോ നല്ലത് ആയിരുന്നു പക്ഷേ ഡ്രസ്സിന് ലെങ്ത് കുറവായിരുന്നെന്ന്…

 

ആർദ്ര ചിരിച്ചു.
“അപ്പോൾ സാർ അത് നന്നായി നോക്കിയിട്ടുണ്ട്”

 

ഉണ്ട്,.. അതിന്റെ ആ ഒരു നാണം സാറിന്റെ മുഖത്ത് ഉണ്ട്,…

 

അതായിരിക്കും പതിവില്ലാതെ സാർ ഇന്ന് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിച്ചത്…………. ആർദ്ര പറഞ്ഞു

 

ഹേയ്…. സാർ എന്നോടും സംസാരിച്ചില്ലേ….. നിന്നോടും സംസാരിച്ചത് അല്ലേ….. ആർദ്രയെ നോക്കി എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞു

 

ലക്ഷ്മി അവളെ നോക്കി.

 

പക്ഷേ… ഇതുവരെ ഒരിക്കലും എന്നോട് സാർ ഇതുപോലെ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ തലകുനിച്ചു.

 

“അതെ… അത് ശരിയാണ് ആണ്.” ഇത് നല്ലൊരു പോസിറ്റീവ് സൈൻ ആണ്……

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു നീറ്റൽ…….

മനു സാർ തന്റെ മാർക്ക് നെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു.
അവൾക്ക് അത് സന്തോഷം തന്നെയായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ലക്ഷ്മിയുടെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ, ആ സന്തോഷം എവിടെയോ ചെറുതായി മങ്ങി.

 

സാർ എന്നോടും സംസാരിച്ചു… പക്ഷേ അവൾക്ക് കിട്ടിയത് വേറെയായിരുന്നു…
എയ്ഞ്ചൽ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

 

“എന്താ എയ്ഞ്ചൽ , നീ സൈലന്റ് ആണല്ലോ?” ആർദ്ര ചോദിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ ഉടൻ ചിരിച്ചു.
“ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ ആലോചിക്കുക ആയിരുന്നു.”

 

എന്ത് ? ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു..

 

മെഹർ മിസ് ഉം സാറും അവിടെ നിന്നിരുന്നതിനെ കുറിച്ച്…. ആ സമയത്ത്,…. അത്രയും നേരത്തേ….

എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞു നിർത്തി

 

അത് സാർ പറഞ്ഞില്ലേ….. സ്റ്റാഫ് റൂം തുറന്നിട്ടുണ്ടായില്ലെന്ന്…. ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു

 

അത് ഓക്കേ..

അവർ ഇവിടെ അടുത്തല്ലേ താമസം…… എന്നിട് എന്തിന് ഇത്ര നേരത്തേ വരണം ? എയ്ഞ്ചൽ അടുത്ത സംശയം ചോദിച്ചു

 

അതിനൊരു ഉത്തരം ലക്ഷ്മിക്ക് ഉണ്ടായില്ല…

 

പക്ഷേ കുറച്ചു നേരത്തെ ആലോചനയ്ക്ക് ശേഷം ലക്ഷ്മി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“നീ എല്ലാം ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ  പോലെ കാണണ്ട

“എന്തായാലും…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ഇന്ന് സാർ എന്നെ അവോയ്ഡ് ചെയ്തില്ല. അതു മതി.”

 

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം ചെറിയൊരു നിഴൽ കടന്നുപോയി.
അവൾ അത് ഉടൻ മറച്ചു. എന്നിട്ട് അടുത്ത ചോദ്യം ചോദിച്ചു

 

ദേവശ്രീയെ കണ്ടോ ആരെങ്കിലും ?

 

ആ പേര് ആർദ്രയും ലക്ഷ്മിയും മറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു…..

 

ഇല്ല….

 

ലഞ്ച് ബ്രേക്കിന് നോക്കാം….. ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു

നീ അവളെ കണ്ടിട്ടില്ലാലോ… എയ്ഞ്ചൽ ചോദിച്ചു

 

കണ്ടിട്ടുണ്ട്,… പക്ഷേ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല…..

 

“അപ്പോൾ ഇനി എന്താണ് പ്ലാൻ ?” ആർദ്ര ചോദിച്ചു.

 

ദേവശ്രീയുടെ കാര്യത്തിലാണോ ?

 

അല്ല…… മനു സാറിന്റെ കാര്യത്തിൽ

 

ലക്ഷ്മി വിന്ഡോയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
“പ്ലാൻ  ഒന്നുമില്ല. ആദ്യം നോക്കാം…

സാർ ഇനി എങ്ങനെ ബിഹേവ് ചെയ്യുന്നു എന്ന്.”

“സാർ ശരിക്കും എന്നെ കാണുന്നുണ്ടോ… അതോ വെറും സ്റ്റാറ്റസ് മാത്രം കണ്ടതാണോ എന്ന്.”

“എനിക്ക് ഇന്ന് സന്തോഷമുണ്ട്,” അവൾ തുറന്ന് പറഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

ഗുഡ് ഫോർ യു ലച്ചു

ആ വാക്ക് സത്യമായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മി സന്തോഷിക്കുന്നതിൽ അവൾക്ക് ദേഷ്യമില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ ആ സന്തോഷത്തിന്റെ കാരണം മനു സാർ ആണെന്നത് മാത്രം…
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒന്ന് ഭാരമായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ആ ഫ്രീ പീരിഡ് അവസാനിക്കാൻ സമയമായി.

മൂന്നുപേരും പുസ്തകങ്ങൾ തുറന്ന് ഇരിക്കുന്ന ഭാവം എടുത്തു.

പക്ഷേ അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഒന്നും പാഠത്തിലായിരുന്നില്ല.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സ് സ്റ്റാഫ് റൂമിലെ  ആ ചെറിയ സംഭാഷണത്തിലായിരുന്നു.

ആർദ്രയുടെ മനസ്സ് അടുത്ത നീക്കത്തിലായിരുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മനസ്സ് അവൾ ആരോടും പറയാത്ത ഒരു ചെറിയ വേദനയുടെ അരികിൽ.

—————————————-

 

അതേ സമയം…
സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ മനു ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു.

 

മുന്നിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്ന പുസ്തകത്തിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നെങ്കിലും, അവന്റെ ശ്രദ്ധ അതിലൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. കുറച്ച് മുമ്പ് ലക്ഷ്മി വന്ന് നിന്നത്… അവളുടെ ആ ചോദ്യം…

“സാർ ബ്ലോക്ക് മാറ്റിയോ?”
അത് ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു ചിരിയായി ബാക്കി നിന്നു.

അവൻ പതുക്കെ ഫോൺ എടുത്തു.

വാട്ട്സ്ആപ്പ് തുറന്ന് ലക്ഷ്മിയുടെ സ്റ്റാറ്റസ് വീണ്ടും നോക്കി.

ഇന്നലെ കണ്ട അതേ ഫോട്ടോകൾ.
ഒരു നിമിഷം, അവൻ വീണ്ടും അതിൽ നോട്ടമിട്ടു.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം…

അവളുടെ നേരെ നോക്കുന്ന ഭാവം…

താൻ കാണണമെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടാണ് ആ ഫോട്ടോ അവൾ ഇട്ടതോ എന്നൊരു സംശയം അവന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും മുളച്ചു.

 

“ഈ കുട്ടി…”
അവൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു.

 

പക്ഷേ ആ ചിരിയുടെ പിന്നാലെ മറ്റൊരു മുഖം മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ.

 

അവളുടെ മുഖം ലക്ഷ്മിയുടേതുപോലെ വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞതല്ല.
അവളിൽ ഒരു ശാന്തതയുണ്ട്.

ഒരു മൃദുവായ സൗന്ദര്യം.

ടെസ്റ്റ് പേപ്പറിനെ കുറിച്ചും, ഫുൾ മാർക്ക് വാങ്ങുന്നതിനെ കുറിച്ചും പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തെ ആ തിളക്കം

അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോളും, മറുപടി പറയുമ്പോഴും, അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ആദരവുണ്ട്.

അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ പോലും അതിൽ ഒരു ലാളിത്യം ഉണ്ടായിരുന്നു ശ്രദ്ധ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്ത, പക്ഷേ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു ഭംഗി.

 

മനുവിന്റെ ഓർമ്മ പെട്ടെന്ന് ഓണം സെലിബ്രേഷൻ ദിനത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.

 

അന്ന് സ്കൂളിൽ മുഴുവൻ നിറങ്ങളും ചിരികളും ആയിരുന്നു.

കുട്ടികൾ സെറ്റ് സാരിയിലും, പട്ടു പാവാടയിലും കുർത്തയിലും, ചന്ദനക്കുറിയുമായി വരാന്തകൾ നിറച്ചു നടന്ന ദിവസം.

അവൻ പലരും ചോദിച്ചതോടെ അവരുടെ കൂടെ നിന്ന്  ഫോട്ടോ എടുത്തിരുന്നു.

പക്ഷേ എയ്ഞ്ചലിനൊപ്പം എടുത്ത ആ ഫോട്ടോ… എന്തുകൊണ്ടോ അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ വ്യക്തമായി നിന്നു.

 

അന്ന് അവൾ അല്പം മടിച്ച് അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നത്.

 

എന്തോ ചോദിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന് അവന് മനസിലായി…

അവളുടെ ആ ലജ്ജ കണ്ട് മനുവാണ് അവളോട് പറഞ്ഞത് തന്നെ വാ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാം എന്ന്….

 

ഫോട്ടോ എടുത്തപ്പോൾ അവൾ നേരെ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നില്ല. അല്പം ചിരിച്ചു, അല്പം നാണിച്ചു.

ആ നിമിഷത്തിലെ ആ ഇന്നസെൻസ് ഇപ്പോൾ മനുവിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.

അവൻ വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചാറ്റ് തുറന്നു.

 

ഓണം സെലിബ്രേഷൻ ദിനം.

അവനും എയ്ഞ്ചലും ഒരേ ഫ്രെമിൽ.

 

അവൻ ആ ചിത്രം കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു.

 

അന്ന് അവൾ അത് അയച്ചപ്പോൾ, അവൻ മറുപടി ഒന്നും നൽകിയിരുന്നില്ല.
ജസ്റ്റ് ഓപ്പൺ ആക്കി  വിട്ടിരുന്നു.

അന്ന് അത് ഒരു സാധാരണ ഫോട്ടോ ആയി തോന്നിയിരുന്നു.

 

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ…
അത് നോക്കുമ്പോൾ എന്തോ ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം തോന്നി.

 

അവൾ അയച്ച ഫോട്ടോയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ റിപ്ലൈ പോലും കൊടുക്കാതിരുന്നത്…

അവളുടെ ആ ചെറിയ സന്തോഷത്തെ താൻ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയതുപോലെ തോന്നി.

 

അവൻ കുറച്ച് നേരം വിരൽ സ്ക്രീനിൽ നിർത്തി.

റിപ്ലൈ  ചെയ്യണോ?

ഇപ്പോൾ?

ഇത്രയും ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം?

അവൻ ഒന്ന് മടിച്ചു.

പിന്നെ, ഒരു വലിയ മെസ്സേജ് ഒന്നും ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ അവന്റെ മനസ് അനുവദിച്ചില്ല….

ആ ഫോട്ടോയ്ക്ക് താഴെ ഒരു ചെറിയ ഹാർട്ട് റിയാക്ഷൻ  മാത്രം നൽകി.

 

❤️

 

അത് അയച്ചതോടെ അവൻ ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്കു കുറച്ച് നിമിഷം നോക്കി നിന്നു.

 

ഒരു സാധാരണ റിയാക്ഷൻ മാത്രം.

എന്നാൽ എന്തോ…
അത് സാധാരണയായി തോന്നിയില്ല.

 

മനു ഫോൺ പതുക്കെ മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു.

 

പക്ഷേ മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ,

ലക്ഷ്മിയുടെ തീക്ഷണമായ നോട്ടവും…
എയ്ഞ്ചലിന്റെ മൃദുവായ ചിരിയും…

രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ലോകങ്ങളായി അവനെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു ഒരു നിമിഷം ഇരുന്നു.

 

മെഹർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ വീണ്ടും മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.

 

“നീ ഓരോ നോട്ടത്തെയും കുറ്റമായി കാണുന്നത് നിർത്തണം…”

 

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ മനുവിന് തോന്നിയത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.

 

ചില നോട്ടങ്ങൾ കുറ്റമല്ലായിരിക്കാം…
പക്ഷേ അവയ്ക്ക് പിന്നാലെ വരുന്ന ചിന്തകളാണ്
ഒരാളെ അപകടത്തിലേക്ക് വലിക്കുന്നത്.

 

ഉച്ച കഴിഞ്ഞതോടെ മെഹർ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എത്തി, എന്നാൽ മറ്റു അധ്യാപകർ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ  അന്നത്തെ ദിവസം മനുവിനും മെഹറിനും മറ്റൊന്നും സംസാരിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല..

——————————————

 

ചെറിയൊരു വിഷമത്തോടെയാണ് എയ്ഞ്ചൽ വീട്ടിൽ എത്തിയത്.

മനു സാർ ലക്ഷ്മിയോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്…

അവളുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടത്…

അതിനെ  കുറിച്ച് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചത്…

 

അതെല്ലാം ഒരു കനമായി അവളുടെ മനസ്സിൽ കിടന്നു.

 

ഇതുവരെ അവൾക്ക് അങ്ങനെ ഒരു വിഷമം തോന്നിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.

അന്ന് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ മെഹർ മിസ്സിന്റെ കൂടെ മനു സാറിനെ കണ്ടപ്പോഴും ഇത്രയും ഉള്ളിൽ കുത്തിയിരുന്നില്ല.

 

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ…

 

“എനിക്ക് എന്താണ് പറ്റിയത്…?”

 

അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.

 

ഫ്രഷ് ആയി വന്നിട്ട് അവൾ ബെഡിലേക്ക് ചുമ്മാ കിടന്നു.
സ്കൂളിലേക്ക് അവൾ ഫോൺ കൊണ്ടുപോകാറില്ല.
അതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ എത്തിയ ശേഷം മാത്രമാണ് പതിവായി മെസ്സേജുകളും വാട്ട്സ്ആപ്പും നോക്കാറുള്ളത്.

 

അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.
വാട്ട്സ്ആപ്പ് തുറന്നു.

 

അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവളുടെ മുഖം പ്രകാശിച്ചു.

മനു സാർ.

അവൾ വേഗം ചാറ്റ് തുറന്നു.

 

ഓണം സെലിബ്രേഷൻ ദിവസം എടുത്ത ആ ഫോട്ടോ…
അതിന് താഴെ ഒരു ലവ് റിയാക്ഷൻ.

 

ഒരു ചെറിയ ഹൃദയം മാത്രം.

 

പക്ഷേ എയ്ഞ്ചലിന് അത് ഒരു ചെറിയ കാര്യമായി തോന്നിയില്ല.

അവളുടെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് പെരുമ്പറ കൊട്ടുന്നതുപോലെ ആയി.

 

ലക്ഷ്മിക്ക് രാവിലെ ഉണ്ടായ സന്തോഷം അവൾ കണ്ടിരുന്നു.
മനു സാർ സ്റ്റാറ്റസ് കണ്ടു എന്ന സന്തോഷം.

 

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന് തോന്നിയത്
തനിക്ക് കിട്ടിയത് അതിനേക്കാൾ വലുതാണ്…

 

കാരണം ഇത് ഒരു സ്റ്റാറ്റസ് വ്യൂ അല്ല.

ഇത് അവളുടെ ചാറ്റിലാണ്.

അവൾ അയച്ച ഫോട്ടോയിലാണ്.

അവൾ ഏറെക്കാലം മറന്നതായി നടിച്ചിരുന്ന ആ ചെറിയ ഓർമ്മയിലാണ്.

 

അവൾ കുറച്ച് നേരം ആ ഫോട്ടോയും അതിന്റെ താഴെയുള്ള ഹൃദയവും നോക്കി കിടന്നു.

 

മറുപടി അയക്കണം എന്ന് തോന്നി.

 

അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

Thank you sir…

 

ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു .

 

“ഇത് വളരെ സാധാരണമായിപ്പോയി…”

 

വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

സാർ ഇപ്പോഴാണോ കണ്ടത്?

അതും ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു .

“അയ്യോ… അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ കാത്തിരുന്നപോലെ തോന്നുമോ…”

 

അവളുടെ മുഖത്ത് നാണച്ചിരി പടർന്നു.

ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവൾ കുറച്ച് നേരം കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

വീണ്ടും തുറന്നു.

ചാറ്റ് ഇപ്പോഴും അതേപടി.

 

അവൾ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

ഫോട്ടോ ഇഷ്ടമായോ സാർ?

 

അതും രണ്ടുസെക്കൻഡിനകം ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു.

 

“ഇല്ല… ഇത് അയക്കണ്ട…”

 

അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ എന്ത് പറഞ്ഞാലും തന്റെ സന്തോഷം പുറത്തു കാണുമോ എന്ന പേടി.

 

അവൾ ഒടുവിൽ ഒരു ചെറിയ സ്മൈലി അയക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചു.

സ്മൈലി തിരഞ്ഞു.

പക്ഷേ അത് അയക്കുന്നതിന് മുൻപേ തന്നെ നിർത്തി.

 

“വേണ്ട…”

 

അവൾ ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്ത് വച്ചു.

പക്ഷേ രണ്ട് സെക്കൻഡ് പോലും കഴിഞ്ഞില്ല, വീണ്ടും എടുത്തു.

 

ചാറ്റ് വീണ്ടും തുറന്നു.
ആ ഹൃദയം വീണ്ടും നോക്കി.

 

ഒരു ചെറിയ റിയാക്ഷൻ മാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും,
അത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു രഹസ്യമായി മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

ലക്ഷ്മിയോടോ ആർദ്രയോടോ ഇത് പറയില്ല.
ഒരിക്കലും പറയില്ല.

 

ഇത് തനിക്കു മാത്രം ഉള്ള ഒരു കാര്യം.

അവൾ ഫോൺ പതുക്കെ തലയണയുടെ അരികിൽ വച്ചു.

 

പക്ഷേ ആ സമയം മുഴുവൻ, അയക്കാത്ത ആ മെസ്സേജുകൾ തന്നെ അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്യപ്പെട്ടു.

Thank you sir…
സാർ ഇപ്പോഴാണോ കണ്ടത്…?
എനിക്ക് ഈ ഫോട്ടോ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്…

 

ആ മെസ്സേജ് അവൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ കുറിച്ചു…..

 

പക്ഷേ ഫോണിൽ അയക്കാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ല

 

—————————————-

 

അതേ സമയം വീട്ടിൽ എത്തിയ  ലക്ഷ്മി മറ്റൊരു ആലോചനയിൽ ആയിരുന്നു,

 

രാവിലെ സ്റ്റാഫ്‌റൂമിൽ വച്ച് നടന്ന സംഭാഷണം

 

തന്റെ ആ ഫോട്ടോ മനു സാർ കണ്ടതിനെ കുറിച്ച്,

 

തന്റെ ഹൊട്നെസ്സ് മനു സാർ ശ്രദ്ധിച്ചത്,

 

സ്റ്റാറ്റസ് അടിപൊളിയാണെന്ന് പറഞ്ഞത്…..

 

അതിനർത്ഥം എന്താണ് ? അവൾ അവളോട് തന്നെ ചോദിച്ചു

 

ഇനിയും അതുപോലെ ഫോട്ടോസ് ഇട്ടാൽ സാറിന് അത് ഇഷ്ടമാകുമെന്നാണോ

 

അതോ സാറിന് എന്നെ തന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നാണോ ?

 

അപ്പോൾ മെഹർ മിസ്….

 

തന്റെ ആ സ്റ്റാറ്റസ് കാര്യം രണ്ടാളും ചർച്ച ചെയ്തിരിക്കണം

 

അതുകൊണ്ടല്ലേ രണ്ടാളും ഉള്ളപ്പോൾ തന്നെ മെഹർ മിസ് അത് ചോദിച്ചത്..

 

ഇനി താൻ അന്ന് മനു സാറിനോട് പറഞ്ഞ കാര്യവും മെഹർ മിസ്സിനോട് സാർ പറഞ്ഞു കാണുമോ ?

 

അവർ അത്ര ക്ലോസ് ആണെങ്കിൽ പറഞ്ഞു കാണും,…

 

പക്ഷേ എന്നിട്ടും സാറിൽ നിന്നും ഒരു പോസിറ്റീവ് സൈൻ………… അത് അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു…….

 

ഇനിയൊരു ഫോട്ടോ കണ്ടാൽ സാർ ഇനിയും ഇതുപോലെ തന്നോട് പറയില്ലേ ? അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു

 

ഒരു ഫോട്ടോ കൂടെ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടാലോ…………

മനു സാർ മാത്രം കാണാൻ

 

ഒൺലി ഷെയർ വിത്ത് മനു സാർ ആക്കി ഇടാം

 

അവൻ ഉറപ്പിച്ചു

 

അവൾ ഗാലറി തിരഞ്ഞു അവളുടെ ഒരു നല്ല ഫോട്ടോക്ക് വേണ്ടി

 

ഒന്നും അവൾക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല

 

മനു സാറിന് കൊടുക്കാൻ അതൊന്നും പോരെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു

 

പുതിയത് എടുക്കാം,

 

അവൾ ഗാലറി തിരയുന്നത് മാറ്റി അവളുടെ ഷെൽഫ് തിരഞ്ഞു തുടങ്ങി ഡ്രെസ്സിന് വേണ്ടി…

 

ഒടുവിൽ അവൾ ഒന്നിൽ ഉറപ്പിച്ചു വേഗം അത് എടുത്തിട്ട് കണ്ണാടിയുടെ മുൻപിൽ വന്നു നിന്നു,

 

ഇത് കൊള്ളാം,

 

അവൾ ഒരു മിറർ സെൽഫി എടുത്തു,…

 

പ്രിവ്യു നോക്കി,

 

പോരാ ഇത് പോരാ…..

 

വീണ്ടും നെഞ്ച് ഒന്ന് തള്ളിപ്പിടിച്ചു ഒരെണ്ണം കൂടെ എടുത്തു….

 

പ്രിവ്യു നോക്കി……  ആ ഫോട്ടോ ഒന്ന് സൂം ചെയ്തു, അവൾ സ്വന്തം മുലകളിലേക്ക് നോക്കി,… ഒരു ബട്ടൺ കൂടി തുറന്ന് ഒരെണ്ണം എടുത്താലോ…..

അവൾ ടോപ്പിന്റെ ഒരു ബട്ടൺ തുറന്ന് വീണ്ടും ഒരു സെൽഫി എടുത്തു

 

തന്റെ മുലകൾ പാതിയും കാണാം……… താഴേക്ക് നീക്കി, തന്റെ ബെല്ലി ബട്ടൺ…..

ഇത് കൊള്ളാം

 

ഇന്നലത്തെ ഫോട്ടോയേക്കാൾ ഹോട്ട് ആണ്…..

 

അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു

 

അപ്പോൾ തന്നെ അവൾ അത് സ്റ്റാറ്റസ് ആക്കി,….

ഒൺലി ഷെയർ വിത്ത് മനു സാർ  കൊടുത്തു,  കൂടെ അവളുടെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരികൾ, എയ്ഞ്ചൽ, ആർദ്ര

 

ഉറപ്പായും സാറിന് ഇത് ഇഷ്ടമാകും….

 

നാളെ സ്കൂളിൽ കാണുമ്പൊൾ സാർ ഇതിനെ കുറിച്ച് കമന്റ് പറയും….

 

അവൾ ആ ഫോട്ടോ അവരുടെ ആ സീക്രെട്ട് ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് കൂടെ ഷെയർ ചെയ്തു…..

അവളും എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും മാത്രമുള്ള ഗ്രൂപ്പിലേക്ക്…..

 

കൂടെ ഈ ഡയലോഗും..

 

“I made this for my WhatsApp status… so Manu Sir will see it 😄”

 

—————————

 

വീട്ടിലെ ജോലികൾ ഒക്കെ വേഗം തീർത്തിട്ടാണ് മെഹർ മനുവിനെ വിളിച്ചത്. ഒന്ന് രണ്ട് മിസ്‌ഡ് കാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു മനുവിന്റെ, സ്കൂളിൽ വച്ച് സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ ഒരു കുറവ് അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

 

ഫോൺ എടുത്തതും മനുവിന്റെ ശബ്ദം വന്നു.

 

“ഹലോ…”

 

“എന്താടാ… ബിസി ആണോ?” മെഹർ ചോദിച്ചു

 

“അല്ല… നീ  ബിസി ആയിരുന്നോ ?.”

 

ഹാ ഇപ്പോൾ ആണ് ഫ്രീ ആയത്

 

“ഇന്ന് ഒന്നും ശരിയായി സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ…” അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“ഹ്മ്മ്… പക്ഷേ കുറെ പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.”

 

“എന്താ?”
മെഹർ ശബ്ദം അല്പം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

 

മനു കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

“ഇന്ന് ലക്ഷ്മി സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വന്നിരുന്നു.”

 

“എന്നിട്ട് ?” മെഹർ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു

 

മനു ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

“റെക്കോർഡ്‌സ് എടുക്കാൻ വന്നതാ. എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും എടുത്ത് പോയി. പക്ഷേ ലക്ഷ്മി മാത്രം അവിടെ തന്നെ നിന്നു.”

 

“ബുക്ക് കിട്ടിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു കാണും…”

 

“അതെ…” മനു ചിരിച്ചു. “നല്ലപോലെ അഭിനയിച്ചു.”

 

“പിന്നെ?”

 

“പിന്നെ… എന്നോട് ചോദിച്ചു. ‘സാർ ബ്ലോക്ക് മാറ്റിയോ?’ എന്ന്.”

 

എന്ത് ബ്ലോക്ക് ? മെഹറിന് മനസിലാകാതെ ചോദിച്ചു

 

“അതെ. ആദ്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പിന്നെ ആ സ്റ്റാറ്റസിന്റെ കാര്യമാണെന്ന് പിടികിട്ടി.”

 

“നീ എന്ത് പറഞ്ഞു?”

 

“ഞാൻ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. ഇന്നലെ ആണ് നമ്പർ സേവ് ചെയ്തത്  ചെയ്തത് എന്ന് പറഞ്ഞു.”

 

“അത് കേട്ട് അവൾക്ക് സന്തോഷമായോ?”

 

മനു കുറച്ച് മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

“ആയി…”
അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“ആ മുഖത്ത് തന്നെ കാണാമായിരുന്നു.”

 

മെഹറിന്റെ ശബ്ദം മൃദുവായി.

 

“അവൾക്ക് അത്ര മതി, മനു…”

 

“എന്ത്?”

 

“നീ അവളെ കണ്ടു എന്ന് അറിയുക. നീ അവളുടെ കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു എന്ന് തോന്നുക. ചിലർക്കത് ചെറിയ കാര്യം ആയിരിക്കാം… പക്ഷേ അവളെ പോലെ ഒരാൾക്ക് അത് വലിയ കാര്യമായിരിക്കും.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

മെഹർ തുടർന്നു.

“പിന്നെ എന്ത് പറഞ്ഞു ?”

 

“ഞാൻ പറഞ്ഞു… നീ രാവിലെ പറഞ്ഞത് പോലെ… ആ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ സ്കൂളിലേക്ക്  ഇട്ട് വരരുത് എന്ന്.”

 

“എന്നിട്ട് ?”

 

“ചിരിച്ചു…”
മനുവിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു മടിപ്പ്.
“നാണം കലർന്ന പോലെ.”

 

“ഹ്മ്മ്…”
മെഹർ പതുക്കെ മൂളി.

 

“പിന്നെ ചോദിച്ചു… ‘സാർ കണ്ടോ അത്?’ എന്ന്.”

 

“നീ കണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞോ?”

 

“പറഞ്ഞു.”

 

“അവൾക്ക് അതാണ് വേണ്ടിയിരുന്നത്.”

ഫോട്ടോ എങ്ങിനെ ഉണ്ടായെന്ന് ചോദിച്ചോ ?>

 

ഹ്മ്മ്… മനു ഒന്ന് മൂളി

 

എന്നിട്ട് നീ എന്ത് പറഞ്ഞു..

 

നല്ലതായിരുന്നു,.. പക്ഷെ ഡ്രെസിന് ലെങ്ത് അല്പം കുറവാണെന്ന് പറഞ്ഞു…

അയ്യോ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞോ ?

 

ഹാ…

 

അത് വേണ്ടായിരുന്നു…. മെഹർ പറഞ്ഞു

 

അതെന്താ ?

 

മനുവിന് അത് ഇഷ്ടമയിലെന്ന് കരുതി അതുപോലെ ഡ്രസ്സ് അവൾ ഇട്ടില്ലെങ്കിലോ  ?

 

ഇട്ടില്ലെങ്കിൽ എന്താ……… മനു ഒന്ന് അസ്വസ്ഥനായി.

“മെഹർ… നീ പറയുമ്പോൾ എല്ലാം വളരെ സിമ്പിൾ പോലെ തോന്നുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് അങ്ങനെ എടുക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”

 

“എന്തിനാ?”

 

“അവൾ സ്റ്റുഡന്റ് അല്ലേ…”

 

“നീ ഓരോ കാര്യത്തെയും ഇങ്ങനെ പേടിച്ച് കാണുന്നത് എന്തിനാ .”

 

“ഞാൻ പേടിക്കുന്നതല്ല. ശരിയല്ലാത്തതിനെ ശരിയല്ലെന്ന് കാണുന്നതാണ്.” മനു പറഞ്ഞു

 

“അങ്ങിനെയെങ്കിൽ നമ്മളെ കുറിച്ചും അത് പറയാത്തത് എന്തേ ?…” മെഹർ ചോദിച്ചു

 

ആ വാക്ക് വന്നതോടെ ഇരുവരും മിണ്ടാതെയായി.

 

മനുവിന്റെ ശബ്ദം അല്പം മാറി.

 

“മെഹർ…”

 

“എന്താ?”

 

“നീ ഇന്നലെ മുതൽ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?

എന്തിനാണ് നീ ഇങ്ങനെ എന്നെ ആ വഴിക്ക് തള്ളുന്നത് പോലെ സംസാരിക്കുന്നത്?”

 

മെഹർ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടിയില്ല.
പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ നിന്നെ എവിടെയും തള്ളുന്നില്ല മനു…”

 

“പക്ഷേ എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നു.” മനു പറഞ്ഞു

 

“അങ്ങനെ തോന്നാൻ സാധ്യത ഉണ്ട്. കാരണം ഞാൻ പറയുന്നത് നിനക്ക് ഇഷ്ടമാകില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.”

 

“പിന്നെ എന്തിനാ അത് പറയുന്നത്?”

 

മെഹറിന്റെ ശബ്ദം ഒന്ന് വിറച്ചു.

“കാരണം ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.”

 

മനു മിണ്ടാതെ നിന്നു.

“അതുകൊണ്ടാണ് പറയുന്നത്,” മെഹർ തുടർന്നു.

“എനിക്ക് നിന്നെ എന്റേതായി മാത്രം പിടിച്ച് വയ്ക്കണം എന്ന് തോന്നാത്തതല്ല.

തോന്നും മനു… ഒരുപാട് തോന്നും. നീ മറ്റൊരാളോട് ചിരിക്കുമ്പോൾ പോലും എനിക്ക് ഉള്ളിൽ എന്തോ കുത്തും. പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണടച്ച് സെൽഫിഷ് ആകാൻ പാടില്ലല്ലോ…”

 

“സെൽഫിഷ് ആണെങ്കിൽ ആയിക്കോ,” മനു അല്പം വേദനയോടെ പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് അതിൽ പ്രശ്നമില്ല.”

 

“എനിക്കുണ്ട്.”

 

അവളുടെ മറുപടി പെട്ടെന്ന് വന്നു.

 

“എനിക്ക് ഉണ്ട് മനു. കാരണം നിന്റെ ജീവിതം ഇനിയും മുന്നിലാണ്.

നിനക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ബാക്കി ഉണ്ട്.

ഒരു വീട്…

ഒരു കുടുംബം…

ഒരു പെൺകുട്ടി മുഴുവൻ നിനക്കായി ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു ജീവിതം…”

 

“എനിക്ക് വേണ്ടത് നീയാണെങ്കിൽ?” മനു ചോദിച്ചു

 

മെഹർ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

 

“അത് കേൾക്കാൻ എനിക്ക് സന്തോഷമില്ലെന്ന് വിചാരിക്കണ്ട. ആ വാക്കിനായി ഞാൻ എത്ര രാത്രി കാത്തിരുന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയില്ല…”

അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ മൃദുവായിരുന്നു.
കരയാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ശബ്ദം.

 

“പക്ഷേ ഞാൻ എന്താണ് മനു? ഞാൻ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ സ്ത്രീയാണ്.

ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാണ്.

എന്റെ ജീവിതം പകുതി കഴിഞ്ഞൊരു വഴി പോലെയാണ്.

അതിൽ നീ വന്ന് എന്നെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു. അതിന് ഞാൻ നിന്നോട് ഒരിക്കലും നന്ദി പറഞ്ഞ് തീർക്കില്ല.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

“പക്ഷേ അതേ സ്നേഹം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് എനിക്ക് പേടി തോന്നുന്നത്. നീ എന്നിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിപ്പോയാൽ?

നിന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ ഈ രഹസ്യത്തിന്റെ ചുവരിനുള്ളിൽ അടഞ്ഞുപോയാൽ?

നാളെ ഒരിക്കൽ ഞാൻ നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നാൽ, നീ തകർന്നുപോയാൽ?”

 

“നീ എന്തിനാ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത്?”

 

“കാരണം എനിക്ക് എന്റെ ഭാഗ്യം അറിയാം മനു…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“എനിക്ക് ജീവിതം ഇതുവരെ ഒന്നും പൂർണ്ണമായി തന്നിട്ടില്ല. നിന്നെ തന്നപ്പോൾ പോലും പൂർണ്ണമായി തന്നിട്ടില്ല. ഒളിച്ചും പേടിച്ചും മാത്രം സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു അവസ്ഥയിലാണ് തന്നത്.”

 

ആ വാക്കുകൾ മനുവിനെ നിശ്ശബ്ദനാക്കി.

 

“അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്,” മെഹർ തുടർന്നു.

“നീ കുറച്ച് മാറണം. എല്ലാം അമിതമായി മനസ്സിൽ വെച്ച് നടക്കരുത്.

ആരെങ്കിലും നിന്നെ നോക്കിയാൽ, ആഡ്മേയർ  ചെയ്താൽ…

അതിനെ ലോകാവസാനം പോലെ കാണേണ്ട. നീ ഒരു മനുഷ്യനാണ് മനു.

നിനക്കും മനസുണ്ട്. ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. അതിനാൽ നീ മോശക്കാരനാകില്ല.”

 

അതും ഇതും തമ്മിൽ എന്താണ്   ബന്ധം ? മനു ചോദിച്ചു

 

ബന്ധമുണ് മനു…… നീ ഒന്നിലേക്ക് മാത്രം ഒതുങ്ങി പോകുന്ന ഒരാളായാൽ അത് നിന്നെ പെട്ടെന്ന് തകർക്കും….

 

എങ്ങിനെ ?

മനൂ……….. അവൾ അവനെ നീട്ടി വിളിച്ചു

നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിന്നുപോകാം  മനു..

അതിന് പലവിധ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്, അതിന്റെ പ്രധാന കാരണം നമ്മുടെ ബന്ധം നേർവഴിക്ക് അല്ലെന്നതാണ്.

അതും ലക്ഷ്മിയും തമ്മിൽ എന്താണ് ബന്ധം ? മനു ചോദിച്ചു….

 

“ലക്ഷ്മിയുടെ കാര്യം ഞാൻ പറയുന്നത് അത് നിനക്ക് വേണ്ടിയാണ്, നീ ഒന്നിലേക്ക് മാത്രം ഒതുങ്ങാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്,  മെഹർ പറഞ്ഞു

 

“നീ ഇതെല്ലാം വളരെ ഈസി ആക്കുകയാണ്.”

 

“അല്ല.”
മെഹറിന്റെ ശബ്ദം ഈ തവണ അല്പം കനത്തു.

 

“എനിക്കാണ് ഏറ്റവും താത്പര്യമെന്ന് നീ കരുതുന്നുണ്ടോ,?

നീ മറ്റൊരാളിലേക്കു പോകുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് എളുപ്പമാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ ?

നിന്റെ ഒരു നോട്ടം പോലും ഞാൻ സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളാണ് ഞാൻ. പക്ഷേ ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത് എന്റെ ആവശ്യം മാത്രം നോക്കിയല്ല.”

 

മനുവിന്റെ കോപം പതിയെ മങ്ങി.
അവൻ വേദനയോടെ ചോദിച്ചു.

 

“അപ്പോൾ നീ എന്നെ ഒഴിവാക്കുകയാണോ?”

 

“ഇല്ലടാ…”

ആ “ടാ”യിൽ മെഹറിന്റെ സ്നേഹം പൊട്ടി പുറത്തുവന്നു.

 

“ഒഴിവാക്കാൻ ആണെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ ഇങ്ങനെ പിടിച്ചു നിർത്തുമോ?

ഇന്നലെ രാത്രി നിന്നെ കാണാൻ ഞാൻ വിളിക്കുമായിരുന്നോ?

നിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാതെ ഒരു ദിവസം പോലും എനിക്ക് കഴിയും എന്ന് നിനക്കു തോന്നുന്നുണ്ടോ?”

 

മനുവിന്റെ ശ്വാസം പതുക്കെ മാറി.

“എനിക്ക് നിന്നെ വേണം മനു…”
അവൾ പറഞ്ഞു.

“ഇത് പറയുമ്പോഴും എനിക്ക് നിന്നെ വേണം. അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും വേദന. നിന്നെ ഞാൻ വിട്ടുകളയാൻ തയ്യാറല്ല…

 

പക്ഷേ നിന്നെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കാനും തയ്യാറല്ല.”

 

“നീ പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ… ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചതെല്ലാം എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”

 

“അല്ല…”
മെഹർ ഉടനെ പറഞ്ഞു.

“നിന്റെ സ്നേഹമാണ് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ജീവിക്കാൻ ഉള്ള കാരണം.

പക്ഷേ അതേ സ്നേഹം നിന്റെ ജീവിതത്തിന് ശിക്ഷ ആകുമോ എന്ന പേടിയാണ് എനിക്ക്.”

 

ഫോണിന്റെ ഇരുവശത്തും നിശ്ശബ്ദത  പടർന്നു.

 

മനു ഒടുവിൽ മന്ദമായി പറഞ്ഞു.

“എന്റെ മനസ് വല്ലാതെ നീറുകയാണ്.”

 

“അത് കേട്ട് മെഹറിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി,…..

അവൾക്ക് മറുപടി പറയാൻ സാധിച്ചില്ല……

ഫോണിന്റെ ഇരു തലയ്ക്കലും മൗനം മാത്രം……

 

“ഗുഡ് നൈറ്റ്  പറയട്ടെ?” അവൻ ചോദിച്ചു.

 

“ദേഷ്യം ആണോ മനു ?”

 

മനു അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല….

ഗുഡ് നൈറ്റ്……  കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് അവൻ പറഞ്ഞു.

 

മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

 

കാൾ മനു അവസാനിപ്പിച്ചു.

 

മെഹർ ഫോൺ കയ്യിൽ പിടിച്ച് കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു.
അവൾ എടുത്ത തീരുമാനം ശരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് അവൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു.

 

ഫോൺ കട്ട് ആയതിന് ശേഷമാണ് മെഹർ ശരിക്കും സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്.

കുറച്ച് നേരം അവൾ ഫോൺ കൈയിൽ പിടിച്ചുതന്നെ ഇരുന്നു.

അതിൽനിന്ന് മനുവിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

“ഞാൻ… എന്തെല്ലാമാണ് പറഞ്ഞത്…”

 

അവൾ പതുക്കെ സ്വയം ചോദിച്ചു.

 

അതെല്ലാം അവൾ മനസ്സിൽ പല ദിവസങ്ങളായി ചിന്തിച്ച കാര്യങ്ങളായിരുന്നു.

മനുവിന്റെ ഭാവി…
തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പരിമിതികൾ…
അവനെ തനിക്കുള്ളിൽ മാത്രം ഒതുക്കി വയ്ക്കരുത് എന്ന തീരുമാനം…

 

പക്ഷേ അത് മനു അറിയാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.

 

അവന്റെ മുന്നിൽ അവൾ അത്ര നഗ്നമായി തന്റെ ഭയങ്ങൾ തുറന്നുവെക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.

അവൻ കേൾക്കേണ്ടത് തന്റെ സ്നേഹമായിരുന്നു…
തന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ അല്ല.

 

“അവൻ ഇപ്പോൾ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിക്കുന്നത്…”

 

ആ ചിന്ത വന്നതോടെ അവളുടെ നെഞ്ചിനകത്ത് എന്തോ മുറുകി.

 

മനു അവളെ വെറുതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതല്ല.
ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.

ആദ്യമായി ഒരു പെണ്ണിനോട് തോന്നുന്ന സ്നേഹമാണ്

 

അവൻ ഇപ്പോൾ തകർന്നിരിക്കണം.

ആ തിരിച്ചറിവ് വന്നതോടെ മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും  നിറഞ്ഞു.

അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.
മനുവിന്റെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചു.

റിംഗ് പോകുന്നു.

 

പക്ഷേ അവൻ എടുത്തില്ല.

 

അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
ഇനിയും എടുത്തില്ല.

 

മൂന്നാം തവണ വിളിക്കാൻ കൈ പോയി…
പക്ഷേ ഒരു നിമിഷം അവൾ നിർത്തി.

 

“എടുക്കില്ല…”

 

അവൾ ഫോൺ താഴെ വച്ചു.
പക്ഷേ മനസ്സ് കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥമായി.

 

സമയം ഏഴിനോട് അടുക്കുന്നു.

സമയം വൈകുന്നോടും മെഹറിന്റെ മനസ് അസ്വസ്ഥമായി തുടങ്ങി….

 

അവൾക്ക് ഇനി കാത്തിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

അവനെ കാണണം.

 

ഫോണിൽ പറഞ്ഞത് ഫോൺ വഴി തിരുത്താൻ പറ്റില്ല.

അവന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി പറയണം, താൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം അവനെ വിട്ടുകളയൽ അല്ലെന്ന്.

അവനെ വേദനിപ്പിക്കാൻ അല്ലെന്ന്.

അവനെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന്.

 

അവൾ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

 

കുട്ടിയെ ഉമ്മയുടെ അരികിൽ ഏൽപ്പിച്ചു.

“കൂടെ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന ടീച്ചറുടെ വീട്ടിൽ ഒന്ന് പോയിട്ട് വരാം,”
എന്ന് ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു.

 

ആ കള്ളം പറയുമ്പോൾ പോലും അവളുടെ ശബ്ദം സ്വാഭാവികമായിരുന്നില്ല.
പക്ഷേ ആരും അധികം ചോദിച്ചില്ല.

അവൾ വേഗത്തിൽ തട്ടം എടുത്തു.

വാതിൽ കടന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

ടു വീലർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വീട് വിട്ടിറങ്ങിയതോടെ തണുത്ത  കാറ്റ് മുഖത്ത് തട്ടി.

പക്ഷേ അവളുടെ മനസ്സ് തണുത്തില്ല.

രാത്രി പതിയെ ഉണർന്ന് തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
വഴികളിൽ ലൈറ്റുകൾ തെളിഞ്ഞു.
കടകളുടെ മുന്നിൽ ആളുകൾ.
ഇടയ്ക്ക് പോകുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ വെളിച്ചം.

 

മനുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ച് ദൂരം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
പക്ഷേ ആ കുറച്ച് ദൂരം പോലും അന്ന് അവൾക്ക് വളരെ നീണ്ടതായി തോന്നി.

 

“അവൻ എന്നോട് ദേഷ്യമായിരിക്കുമോ…”
“ഇനി സംസാരിക്കില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ…”
“ഞാൻ എന്തിനാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്…”

 

ഓരോ ചിന്തയും അവളെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

 

അവസാനം മനുവിന്റെ വാടകവീട്ടിന് മുന്നിൽ അവൾ എത്തി.

 

സ്കൂട്ടർ ഒന്ന് വശത്താക്കി നിർത്തി.
എഞ്ചിൻ ഓഫ് ചെയ്തതോടെ ചുറ്റും ഒരു നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു.

 

ആ നിമിഷം മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്
ഇങ്ങനെ ഇവിടെ വരുന്നത് എത്ര വലിയ അപകടമാണെന്ന്.

 

ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ…
സ്കൂളിൽ നിന്ന് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ…
ഒന്നും വിശദീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല.

 

പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾ ആ ചിന്ത മാറ്റി.

 

ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് ഭയത്തേക്കാൾ വലുത് മനുവിന്റെ വേദനയായിരുന്നു.

 

അവൾ വാതിലിനരികിലേക്ക് നടന്നു.
ബെൽ അമർത്തി.

 

അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു.

 

വീണ്ടും ബെൽ അമർത്താൻ പോകുമ്പോൾ, അകത്ത് നിന്ന് ശബ്ദം കേട്ടു.

 

വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു.

 

മനു.

 

അവൻ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി നിന്നു.

 

 

“മെഹർ…”

 

അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഞെട്ടലും വേദനയും ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്നു.

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി നിന്നു.

പറയാൻ വന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാം ആ നിമിഷം കഴുത്തിൽ കുടുങ്ങി.

“ഞാൻ…”
അവൾ തുടങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

മനു വാതിലിന്റെ അരികിൽ നിന്ന് മാറി.

“അകത്ത് വാ.”

 

അവൾ അകത്തേക്ക് കയറി.

 

വാതിൽ അടഞ്ഞു.

 

കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

മനൂ……

അവൾ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് അവനെ ചേർത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചു…..

 

അവൾ പറഞ്ഞു പോയതിന്റെ എല്ലാ പശ്ചാത്താപവും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു….

 

കുറേ വിളിച്ചു ഞാൻ….. അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു

 

“കണ്ടു.”

 

“എന്തേ എടുകാഞ്ഞത്…”

 

“അതെന്താ.”

 

“എന്ത് പറയും എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.”

 

ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

 

“ഞാൻ അങ്ങനെ പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല, മനു.”

 

അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

“ഞാൻ ഒരുപാട് ആലോചിച്ച് വെച്ച കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു അത്…

പക്ഷേ നിന്നോട് അങ്ങനെ പറയാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. നീ കേൾക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെയാകും തോന്നുക എന്ന് ഞാൻ ആ നിമിഷം ചിന്തിച്ചില്ല.”

 

മനു പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“അതായത് നീ പറഞ്ഞത് കള്ളമായിരുന്നോ?”

 

മെഹർ ഉടനെ തലകുലുക്കി.

“കള്ളമല്ല…”  അവൾ തല ഉയർത്തി മനുവിനെ നോക്കി

 

പിന്നെ….

 

ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ മനസിലാക്കിയത്തിലാണ് പ്രശ്നം

 

എങ്ങിനെ ?…

 

മെഹർ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

“നീ മനസിലാക്കിയത് ഞാൻ നിന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞത് എന്നല്ലേ…

പക്ഷേ സത്യമെന്തെന്നാൽ

എനിക്ക് നിന്നെ വിട്ടു നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നതാണ്.”

ആ വാക്ക് അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു

 

“ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം എന്റെ പേടിയാണ്, മനു. എന്റെ കുറ്റബോധമാണ്. എന്റെ ജീവിതം നിന്റെ ജീവിതത്തിന് ഒരു തടസ്സമാകുമോ എന്ന ഭയമാണ്.”

 

അവളുടെ ശബ്ദം വിങ്ങി.

“പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ കുറച്ച് സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നല്ല. ഒരിക്കലും അല്ല.”

 

മനു അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റിയില്ല.

“അപ്പോൾ എന്തിനാണ് നീ എന്നെ മറ്റുള്ളവരിലേക്കു കണക്ട് ചെയ്യാൻ നോക്കുന്നത് ?”

 

“കാരണം ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.”

 

“എന്തിനെ?”

 

“നീ എന്നിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിപ്പോകുമോ എന്ന്.

 

നാളെ ഒരിക്കൽ ഞാൻ നിന്റെ കൈ വിട്ടുപോകേണ്ടി വന്നാൽ നീ തകർന്നുപോകുമോ എന്ന്. എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ നിനക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലല്ലോ മനു…”

 

അവൾ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.

 

“പക്ഷേ…”

“ഇന്ന് ഫോൺ കട്ട് ആയതിനു ശേഷം എനിക്ക് മനസ്സിലായി. നിന്നെ രക്ഷിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്, നിന്നെ തന്നെ വേദനിപ്പിക്കുകയാണ് ഞാൻ ചെയ്തത്.”

 

മനുവിന്റെ മുഖത്തെ കടുപ്പം അല്പം മൃദുവായി.

 

“നിനക്ക് അറിയാമോ മെഹർ… നീ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയത് എന്താണെന്ന്?”

 

അവൾ അവനെ നോക്കി .

 

“നിനക്ക് ഞാൻ ഒരു ഭാരമായി പോയെന്ന്.”

 

“അല്ല…”

 

“ഞാൻ നിന്നെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്നത് നിനക്ക് ഒരു പ്രശ്നമായി തോന്നുന്നു എന്ന്.”

 

“അല്ല മനു…”

 

“അങ്ങനെ ഒരിക്കലും വിചാരിക്കരുത്. നിന്റെ സ്നേഹം ആണ് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ജീവിക്കാൻ ഉള്ള ധൈര്യം. നീ ഇല്ലാത്ത ദിവസം ചിന്തിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പേടിയാണ്.”

 

പക്ഷേ നീ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്… നമ്മുടെ ബന്ധത്തിന് പരിമിതികൾ ഉണ്ടെന്ന്.”

 

“ഉണ്ട്.”
അവൾ സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞു.

 

“അത് ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ കള്ളമാകും. പക്ഷേ പരിമിതികൾ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ സ്നേഹം ഇല്ലെന്നല്ലല്ലോ…”

 

അവൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ നിന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കാനാണ് വന്നത്.”

 

അവൾ ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമായി.
പിന്നെ വളരെ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.

“ക്ഷമിക്കുമോ?”

 

മനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവൻ അവളെ നോക്കി നിന്നു.

 

മെഹർക്ക് ആ മൗനം സഹിക്കാനായില്ല.

 

“ദേഷ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയൂ. വേദനിച്ചെങ്കിൽ പറയൂ. പക്ഷേ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതെ നിൽക്കല്ലേ മനു… എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”

 

മനു പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടു.

 

“ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.”
അവൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഇപ്പോഴും അല്പം ഉണ്ട്. പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വേദനയാണ്.”

മെഹർ തലകുനിച്ചു.

 

“ഞാനാണ് കാരണം.”

 

“അതെ.”

 

അവൾ ആ വാക്ക് ശാന്തമായി ഏറ്റുവാങ്ങി.

 

“പക്ഷേ…”
മനു അവളുടെ മുഖം ഒരു കൈ കൊണ്ട് ഉയർത്തി മുഖത്തേക്ക് നോക്കി

“നീ ഇവിടെ വന്നത് കണ്ടപ്പോൾ… എനിക്ക് മനസ്സിലായി. നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകളേക്കാൾ വലിയതാണ് നിന്റെ പേടി.”

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി.

 

“എന്ത് പേടി?”

 

“എന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന പേടി.”.

 

അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
കാരണം അത് സത്യമായിരുന്നു.

 

മനു അവളെ  അല്പം മുറുകെ പിടിച്ചു.

 

“എന്നെ ഇങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് തള്ളരുത് മെഹർ. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം, എങ്ങനെ മാറണം എന്നൊക്കെ പിന്നെ നോക്കാം.

 

പക്ഷേ എന്നെ നിന്റെ പുറത്തേക്ക് നിർത്തരുത്.”

 

അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.

 

“ഇല്ല…”

 

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“ഇനി അങ്ങനെ പറയില്ല.”

 

ഉറപ്പാണോ ? മനു ചോദിച്ചു

 

ഉറപ്പ്……… മെഹർ പറഞ്ഞു

 

അതോടെ അവൻ അവളെ ഒന്ന് മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു……..

 

അവളുടെ മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു….

 

ആ കെട്ടിപിടുത്തതിന്റെ ശൈലി മാറിയതും അവൾ അവനെയൊന്ന് നോക്കി

 

“മനൂ……… എനിക്ക്   പോകണം…”
അവൾ പറഞ്ഞു.

മനു ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

“ഇപ്പോഴാണോ അത് ഓർമ്മ വന്നത്?”

 

അവൾ ആ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ  ചെറിയൊരു ചിരി ചിരിച്ചു.

 

“നീ ഫോൺ എടുക്കാത്ത കൊണ്ടല്ലേ …” അവൾ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

 

“അതുകൊണ്ടാണോ നേരെ വീട്ടിൽ വന്നത്?”

 

“അതെ.”
അവൾ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.

 

“ഇനി എടുക്കാതെ ഇരിക്കരുത്.”

 

മനുവിന്റെ മുഖത്ത് ആദ്യമായി ഒരു സത്യമായ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“ഹ്മ്മ് .”

എന്ത് പറഞ്ഞാ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് ? അവൻ ചോദിച്ചു

ഒരു ടീച്ചറിന്റെ വീട്ടിൽ പോകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു….. മെഹർ പറഞ്ഞു

 

ഉമ്മ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ലേ ?

 

ഇല്ല…. എന്റെ വെപ്രാളം കണ്ട് ഉമ്മ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല……..

 

പൊക്കോട്ടെ………… അവൾ കെഞ്ചി

 

എന്തായാലും വന്നതല്ലേ…………… മനു പകുതി പറഞ്ഞു നിർത്തി

 

മനൂ………… അവൾ നീട്ടി വിളിച്ചു

 

അവൾക്കും മനസിലായി ഈ നിൽപ്പ് അത് ചുമ്മാ വിട്ട് പോകാൻ പറ്റുന്നത് അല്ലെന്ന്….

 

ഇപ്പോൾ പുറത്തൊക്കെ നിറയെ ആളുകൾ ആയിരിക്കും….. റോഡിലെ തിരക്കൊക്കെ ഒന്ന് കുറയട്ടെ….

 

അത് എപ്പോൾ കുറയും ? മെഹർ ചോദിച്ചു

 

കുറച്ച് സമയമെടുക്കും…. മനു പറഞ്ഞു

 

മര്യാദക്ക് വിളിച്ചിട്ടൊന്നും ഇവിടേക്ക് വന്നില്ലല്ലോ …..

ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ കിട്ടിയാൽ ഞാൻ വിടുമെന്ന് കരുതിയോ ? അവൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

 

പിണക്കമൊക്കെ മാറിയോ ?

 

അത് മാറ്റാൻ വേണ്ടിയല്ലേ ഇവിടേക്ക് വന്നത്………. അത് മാറ്റിയിട്ട് പോയാൽ മതി

 

അതും പറഞ്ഞു അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അടുത്തു………….

 

അവൾക്ക് അപ്പോളേക്കും മനസ്സിലായിരുന്നു ഇനി എന്താണ് നടക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന്……

 

മെഹറിന്റെ ആ തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ മനു അപ്പോളേക്കും വായിലാക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു…..

 

അവളുടെ ഉമിനീരിന്റെ ഉപ്പു രസം അവൻ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി…………..

 

അവൻ അരക്കെട്ട് അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു…..

 

അവന്റെ കുട്ടൻ അതിനോടകം തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

 

അത് അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് അമർന്നു….

 

അതിന്റെ മുഴുപ്പ് അവൾ അരിഞ്ഞതും അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടുളിൽ നിന്നും അകന്നു…..

 

പതിയെ കൈ എത്തിച്ചു അവന്റെ ഡ്രസിങ് മുകളിലൂടെ അതിൽ പതിയെ ഒന്ന് പിടിച്ചു

 

വലുതായി…… അവൾ പറഞ്ഞു

 

ഇത് ഇങ്ങനെ കണ്ടാൽ വലുതാകില്ലേ…..

 

അവൻ അവളുടെ ഡ്രസിങ് മുകളിലൂടെ മുലകളിൽ പതിയെ തഴുകി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു……

 

അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടാമാണോ മനുവിന് ഇത്….. അവൾ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു

 

ഹ്മ്മ്…….. ഒന്ന് മൂളികൊണ്ട് അവൻ അതിൽ പിടിച്ചു പതിയെ ഞെക്കി തുടങ്ങി….

 

എന്ത് വലുപ്പമാ ഇതിന്……. അവൻ അതിൽ പതിയെ ഞെക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു

 

അവൻ അവളുടെ മുലകളിൽ പിടിക്കുന്നതിന് അനുസരിച്ച് അവൾ അവന്റെ കുട്ടനിൽ പിടിച്ഛ്  ഞെക്കികൊണ്ടിരുന്നു….

 

മെഹർ ഇത് അഴിക്ക്,,,, അവളുടെ ചുരിദാറിൽ പിടിച്ചു അവൻ പറഞ്ഞു….

ഒന്ന് അവനെ നാണത്തോടെ നോക്കികൊണ്ട് അവൾ ചുരിദാറിന്റെ ടോപ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി,,….

 

അവളുടെ മുലകൾ തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ ഡ്രെസ് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും അഴിച്ചു മാറ്റുവാൻ ചെറുതായി ബുദ്ധിമുട്ടി….

 

അഴിച്ചു മാറ്റിയതും അവളുടെ ബ്രായിൽ  നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകൾ അവൻ കണ്ടു…..

 

അവയുടെ വലുപ്പവും ആ ഷേപ്പും അവൻ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു….

 

അതോടെ അവൻ അവളുടെ ബ്രാ അഴിച്ചു മാറ്റുന്നതിനായി കൈ പുറകിലേക്ക് മാറ്റി… ആ ഹുക്കുകൾ വിടിവിച്ചു….

അവൾ കൈകൾ ഉയർത്തി അവനായി അത് അഴിച്ചെടുത്തു….

 

ഇത്ര വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ ആദ്യമായാണ് അവളുടെ ആ മുലകൾ നേരിട്ട് കാണുന്നത്…..

 

അവന്റെ ശരീരം തരിച്ചു തുടങ്ങി….

 

അവൻ പതിയെ ആ വെളുത്ത തുളുമ്പുന്ന മുലകളിൽ പിടിച്ചു പതിയെ ഞെക്കി…..

 

വെള്ളം നിറച്ച ബലൂൺ കണക്കേ അവ അവന്റെ കൈകളിൽ ഇരുന്നു തുളുമ്പി….

 

ആഹ്……  മനൂ…….

 

അവളുടെ മുലകളിൽ തൊടുന്നത് അവൾക്ക് വല്ലാത്ത സുഖമാണ്…..

 

അതോടെ ഞാൻ അവളുടെ ഒന്ന് തിരിച്ചു നിർത്തി

 

പുറകിൽ നിന്നും അവളോട് ചേർന്ന് നിന്നു, പിന്നെ  അവളുടെ കഴുത്തിൽ അമർത്തി  ഉമ്മവച്ചുകൊണ്ട് അവളെ ഒന്ന് ടീസ് ചെയ്തു

 

അവൾ ഇക്കിളി കൊണ്ട് ഒന്ന് പുളഞ്ഞു

 

അതോടെ അവളുടെ കൈകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ കൈ ഇട്ട് അവളുടെ മുലകളെ നന്നായി ഞെരിക്കാൻ തുടങ്ങി….

എന്നിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ സുഖിച്ചു

 

പതിയെ ഇടതു കൈ ഞാൻ അവളുടെ വയറിലൂടെ തഴുകികൊണ്ട് അവളുടെ പാന്റിന് മുകളിലൂടെ പൂറിലേക്ക് ഒന്ന് അമർത്തി….

 

മനൂ……. അവൾ സുഖം കൊണ്ട് വിളിച്ചു

 

പതിയെ വിരലുകൾ അവളുടെ പൂർ തടത്തിൽ താളം പിടിച്ചു……

 

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഞാൻ കൈ അവളുടെ പാന്റിന് ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി നേരിട്ട് ആ പൂറിലേക്ക് തൊട്ടു……

 

നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയ പൂറിലേക്ക് ഒരു വിരൽ പതിയെ ഇറക്കി….

 

അതോടെ അവൾ സകല നിയന്ത്രണവും വിട്ടത് പോലെ ഒന്ന് വളഞ്ഞു….

 

വലതു കൈ അപ്പോളും അവളുടെ മുലകളെ കശക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു….

 

വിരലുകൾ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് പതിയെ ഉയർന്ന് താഴ്ന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു….

 

അവൾ അതിന് കണക്കേ … ശരീരം അനക്കികൊണ്ടിരുന്നു….

 

കുറച്ചു നേരം അതേ പോലെ ചെയ്തതും അവൾ തുടയിടുക്ക് ഒന്ന് അമർത്തി….

 

ആഹ്….. മനൂ…… പതിയെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു……

 

പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ ആർത്തിയോടെ മനുവിന്റെ ചുണ്ടുകളെ വായിലാക്കി ചപ്പി വലിച്ചു,….

 

അവൾക്ക് കിട്ടിയ സുഖത്തിന്റെ നന്ദി സൂചകമായി അവൾ അവനെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി…..

 

വാ…………

അവളിൽ നിന്നും അകന്നതും മനു അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വിളിച്ചു

 

അവൻ അവളുമായി അവന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു….

 

ഇത്രവേഗം എന്റെ ആഗ്രഹം സാധിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല….. മനു നടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

 

എപ്പോളും ഇത് നടക്കില്ല… മെഹർ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു

 

വിചാരിച്ചാൽ നടക്കും മെഹർ…..

ആഗ്രഹമില്ലാതെയല്ലടാ……. അവൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു അവനോട് ചേർന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

 

അത്രയ്ക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ എന്തും നടക്കും…….  മനു പറഞ്ഞു

 

ആഗ്രഹമുണ്ട് മനു…… ഇതിന്റെ സുഖം ഒന്നറിഞ്ഞതോടെ ആ ആഗ്രഹം കൂടിയിട്ടേ ഉള്ളൂ…..

മെഹർ അവന്റെ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

പക്ഷേ ഇവിടെ ഡെയിലി കേറി ഇറങ്ങാൻ പറ്റുമോ ? അവൾ തുടർന്നു……..

 

പിന്നെ എവിടെ ?

നമ്മൾക്ക് ആരുടേയും ശല്യമില്ലാതെ നിൽക്കാൻ പറ്റിയ ഏതെങ്കിലും സ്ഥലം ഉണ്ടോ?”
മനു പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

മെഹർ ഒരു നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചെറിയ നാണം തെളിഞ്ഞു.

“ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്…”
അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

 

മനുവിന്റെ മുഖം ഉടനെ തെളിഞ്ഞു.

“എവിടെ?”

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി.
പറയണോ വേണ്ടയോ എന്നൊരു മടിപ്പ് അവളുടെ മുഖത്ത് കാണാമായിരുന്നു.

“അവിടെയും റിസ്ക് കുറവൊന്നുമില്ല…”

 

“റിസ്ക്  ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം നമ്മൾക്ക് എവിടെയാ ഉള്ളത് മെഹർ…”
മനു ചിരിച്ചു.

 

“എവിടെയാണെന്ന് പറയ്.”

 

അവൾ ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ചു.
പിന്നെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

 

“മനുവിന്റെ ലാബ്…”

 

“എവിടെ…………….. ഫിസിക്സ് ലാബോ …?”

 

“ഹാ…”

ആ വാക്ക് കേട്ട നിമിഷം, ആ ക്ലാസ് മുറി മുഴുവൻ മനുവിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.

മൂന്നാം നിലയിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട ക്ലാസ് മുറി.

സ്റ്റെയറിൽ നിന്ന് കുറച്ച് മാറി നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം.

ആരെങ്കിലും മുകളിലേക്ക് കയറിവരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ലാബിൽ ഇരുന്ന് തന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്ന ക്ലാസ് മുറി.

ഇനി സ്റ്റെയർ കേസിന്റെ അടുത്തുള്ള ഗേറ്റ് അടച്ചാൽ, ആ ഭാഗത്തേക്ക് ആർക്കും കയറാൻ പറ്റില്ല.

ഇനി വന്നാൽ തന്നെ അകത്തേക്ക് കാണാൻ പറ്റാത്ത ജനലുകൾ.

അകത്ത് നിന്ന് പൂട്ടാൻ പറ്റുന്ന വാതിൽ.

ശാസ്ത്ര ഉപകരണങ്ങളുടെ മണം നിറഞ്ഞ, വർഷങ്ങളായി ക്ലാസ്സുകളും പരീക്ഷണങ്ങളും മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ള ആ ശാന്തമായ ഇടം.

 

ഇപ്പോൾ…
അത് മറ്റൊരു അർത്ഥം ഏറ്റെടുക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.

 

മനുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വെളിച്ചം പടർന്നു.

 

“നീ ഇത്രയും ദിവസം ഇതെന്താ പറയാതിരുന്നത്?”

 

അവൻ അവളെ കുറച്ച് കൂടി അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു.

 

മെഹർ ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

“അത് ലാബ് ആണ് മനു… സ്കൂളിലാണ്…”

 

“അതുകൊണ്ട്?”

 

സ്റ്റാഫ് റൂമിനേക്കാൾ സേഫ് ആണ്……

 

“അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് പേടി. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ…?”

 

“ആരും അറിയില്ല.”
അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“നമ്മൾ സൂക്ഷിച്ചാൽ മതി.”

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി.

 

“നീ ഇപ്പോൾ കേൾക്കുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവിടെ വച്ച്  എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ…”

 

“പറ്റില്ല,” മനു ഉടൻ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ നോക്കും.”

 

“എല്ലാം നോക്കാൻ നിനക്കൊന്നും പറ്റില്ല,” അവൾ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
“നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ശ്രദ്ധിക്കണം.”

 

അവൻ തലകുനിച്ചു.

“ശരി. പക്ഷേ…”
അവൻ ചെറുചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.

 

“ഇത് പറഞ്ഞത് നീയാണെന്ന് മറക്കരുത്.”

 

മെഹർ നാണത്തോടെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി.

 

“എനിക്കും ഇല്ലേടാ ആഗ്രഹം…” അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു

 

ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം നമ്മൾക്ക് ഒന്നിച്ചു അനുഭവിക്കാം………….

 

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് പതുക്കെ തള്ളി.

“അധികം കൊതി കാണിക്കണ്ട.”

 

“കൊതി കാണിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ?”
അവൻ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.

 

“നീ തന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു വഴി പറഞ്ഞിട്ട്…”

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി.

 

“മനു… ഇത് ഒരു കളിയല്ല.”

 

“അറിയാം.”

“ആ ലാബ്… സ്കൂളിന്റെ ഭാഗമാണ്. കുട്ടികൾ പഠിക്കുന്ന ഇടം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ… നമ്മൾ അതിനെ വളരെ സൂക്ഷിക്കണം .”

 

മനുവിന്റെ മുഖം അല്പം ഗൗരവമായി.

ഹ്മ്മ്…. അവന് അതിന്റെ ഗൗരവം മനസിലായത് പോലെ മൂളി

 

മെഹർ കുറച്ച് നേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“സ്കൂളിൽ  ആരുമില്ലാത്ത സമയത്ത് മാത്രം. സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ദിവസങ്ങളിൽ,  ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ്, കുട്ടികൾ എല്ലാവരും ഇറങ്ങിയിട്ട്… ”

 

“ശരി ടീച്ചർ,” മനു ചിരിച്ചു.

 

“തമാശയല്ല.”

 

“അറിയാം മെഹർ.”
അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.
“പക്ഷേ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?”

 

“എന്ത്?”

 

“ഇപ്പോൾ ആ ലാബിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ തന്നെ… നിന്നെ കാണാൻ വീണ്ടും ഒരു കാരണം കിട്ടിയ പോലെ തോന്നുന്നു.”

 

മെഹറിന്റെ മുഖത്ത് നാണമുള്ളൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“നിന്നെ കാണാൻ എനിക്ക് കാരണങ്ങൾ വേണ്ട.”
അവൾ  പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

മനു അവളെ മുറുകെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

അവളുടെ നഗ്നമായ മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു…..

 

മനൂ…..

 

ഹ്മ്മ്…..

 

എനിക്ക് അധിക നേരം ഇവിടെ നില്ക്കാൻ പറ്റില്ല…….

അവൾ ആ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം അവന് മനസിലായി…..

 

അവൻ പതിയെ അവളിൽ നിന്നും അകന്നു…….

 

അതോടെ അവൾ അവന്റെ  ഷിർട്ടിൽ പിടിച്ചു….

 

അഴിക്ക്…… അവൾ പറഞ്ഞു…….

 

അതോടെ അവൻ അവന്റ ഷർട്ട് അഴിച്ചെടുത്തു…..

കൂടെ പാന്റും താഴേക്ക് വലിച്ചു……

 

അതോടെ അവന്റെ ഷഡിക്ക് ഉള്ളിൽ ഉയർന്ന നിൽക്കുന്ന കുട്ടനെ അവൾ കണ്ടു…..

 

അവൾ കൊതിയോടെ അതിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നു…..

അവന്റെ ഷഡിക്ക് മുകളിലൂടെ അതിൽ പതിയെ പിടിച്ചു ഞെക്കി…..

 

അതോടെ അവൻ ഷഡിയും താഴേക്ക് അഴിച്ചു……… അവന്റെ കമ്പിയായ കുട്ടൻ ഒരു ഇരുമ്പു കഷ്ണം പോലെ നേരെ നിന്നു…..

 

അത് കണ്ട് അവൾക്ക് ശരീരം ആകെ ഒന്ന് തരിച്ചു…..

 

എന്ത് വലുതാടാ ഇത്…….

 

അവൾ അതിൽ പിടിച്ചു മുന്പോട്ടും പുറകിലോട്ടും ആക്കി… അപ്പോൾ ചുവന്ന തക്കാളി പോലെ അതിന്റെ മകുടം അവൾ കണ്ടു….

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആ ഇരുട്ടിലും തിരക്കിലും അവൾക്ക് ഇതൊന്ന് ശരിക്കും കാണുവാൻ സാധിച്ചില്ല…. അതിന്റെ ക്ഷീണം മാറ്റുവാൻ എന്നപോലെ അവൾ അവന് മുൻപിൽ മുട്ട്കുത്തി ഇരുന്നു….

 

ഒന്നുകൂടെ ആ കുണ്ണയുടെ തൊലി പുറകിലേക്ക് മാറ്റിയതും വീണ്ടും  ആ തക്കാളി മകുടം അവൾ കണ്ടു…..

 

അതിന്റെ തുമ്പിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളി വെള്ളം ഒലിച്ചു നിൽക്കുന്നതും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു…..

 

കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു സൈഡിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ  ആ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ വെള്ളം നാവുകൊണ്ട് നക്കി എടുത്തു……

ഡാ……

അവൾ അങ്ങിനെ പെട്ടെന്ന് ചെയ്തതോടെ അവൻ വിളിച്ചു……

 

അത് കേട്ട് അവൾ മുഖം ഉയർത്തി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി…..

 

ഇഷ്ടമല്ലേ ?

 

ഹമ്… അവൻ അതേ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മൂളി….

 

അതോടെ അവൾ വായ് തുറന്ന് ആ മകുടം വായിലാക്കി ഒന്ന് ചപ്പി പുറത്തേക്ക് എടുത്തു…….

 

വീണ്ടും വായിലേക്ക് കയറ്റി നാവുകൊണ്ടും നല്ലപോലെ ഒന്ന് ചപ്പി പുറത്തേക്ക് എടുത്തു….

 

പതിയെ അതൊരു താളത്തിലായി….. വായിലേക്ക് കയറ്റി ഇറക്കി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു….

 

മനുവിന് അതൊരു ആദ്യത്തെ അനുഭവം ആയിരുന്നു……..

 

കഴിഞ്ഞ തവണ മെഹറിന്റെ പൂറിൽ കയറ്റി അടിച്ചതിനേക്കാൾ വല്ലാത്തൊരു സുഖം അവന് അതിൽ നിന്നും ലഭിച്ചു… അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ അതിൽ ലയിച്ചു നിന്നു……

 

കുറച്ചു നേരം അങ്ങിനെ തുടർച്ചയായി ചെയ്തതും അവൾ കുട്ടനെ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു……

 

അവളുടെ ഉമിനീരിൽ കുതിർന്ന് ഇരിക്കുന്ന ആ കുട്ടനെ നോക്കി അവൾ പതിയെ എണീറ്റു….

 

വാ….. അവൾ അവനെ ബെഡിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ബെഡിലേക്ക് കയറി കിടന്നു ……

കൂടെ അവളുടെ ചുരിദാറിന്റെ പാന്റ് അവൾ ഒറ്റയടിക്ക് താഴേക്ക് വലിച്ചൂരി……

 

അത് പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞതും അവൾ അവളുടെ പാന്റി കൂടെ അഴിച്ചു മാറ്റി…….

 

വാ……

കാലുകൾ അകത്തി അവളുടെ  തടിച്ച പൂർ അവന് കാൺകെ വച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു…..

 

അവൾ അത്രയ്ക്ക് മൂഡ് ആയി നിൽക്കുക ആയിരുന്നു…… അവളുടെ പൂർ അവന്റെ കുണ്ണ കയറി ഇറങ്ങാൻ കൊതിക്കുക ആയിരുന്നു…..

 

അത് കണ്ട് മനു അവന്റെ കൊലച്ച കുണ്ണയും കൊണ്ട് ബെഡിലേക്ക് കയറി…..

 

മനൂ സഹിക്കുന്നില്ലടാ …..

അവൾ സഹിക്കവയ്യാതെ പറഞ്ഞു……

 

അവളുടെ ആ സുന്ദരി പൂർ അവന് കണ്ടു കൊതി തീർന്നിരുന്നില്ല…. പക്ഷേ മെഹറിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ അവൻ ആ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.,….

 

ആ തടിച്ച പൂർ തടത്തിൽ പതിയെ കുണ്ണ കൊണ്ട് ഉരച്ചു….

എന്നിട്ട്  പതിയെ ആ വിടവിലൂടെ കുണ്ണയെ അകത്തേക്ക് തള്ളി…..

 

ആഹ്……

 

കുണ്ണ മുഴുവനായി കേറിയതോടെ മെഹർ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി….

 

അവന്റെ കുണ്ണയുടെ ചൂട് അവളുടെ പൂർ അറിഞ്ഞു…………..

 

അവൻ പതിയെ കുണ്ണ പുറത്തേക്ക് എടുത്ത് ഒന്നുകൂടെ അകത്തേക്ക് തള്ളി….

 

അആഹ്… അവൾ വീണ്ടും ശബ്ദമുണ്ടാക്കി…..

 

ചെയ്യ്…… അവൾ പറഞ്ഞു

 

അതോടെ അവൻ ആ ചെയ്തത് പോലെ പതിയെ അടിച്ചു തുടങ്ങി

 

അവളുടെ പൂർ വല്ലാതെ നനഞ്ഞു ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു…..

 

ആ വഴുവഴുത പൂറിൽ അവന്റെ ആ വലിയ കുണ്ണ സുഖമായി കയറി ഇറങ്ങി…..

 

അവന്റെ അടിയുടെ താളത്തിന് അനുസരിച്ച് അവളുടെ ആ വലിയ മുലകൾ തുളുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു….

 

അവൻ ആ പ്രവർത്തിയുടെ ഇടയിൽ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു….

 

ആ മുലകളുടെ തൂ വെള്ള നിറം… അതിലെ വലുപ്പമേറിയ വട്ടത്തിലുള്ള മുലക്കണ്ണി…..

 

എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് അവയ്ക്ക്….

 

അവൻ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് തന്റെ കുണ്ണ അടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ പതിയെ താഴ്ന്നു കൊണ്ട് ആ മുലകളിൽ പിടിച്ചു പതിയെ അമർത്തി….

 

അതിൽ മുന്തിരി പോലെ ഉയർന്ന നിൽക്കുന്ന ആ മുല കണ്ണിയിൽ പിടിച്ചു പതിയെ ഒന്ന് നക്കി……

 

ആ പ്രവർത്തി അവളിൽ  വല്ലാതെ സുഖം പകർന്നു…

 

അവൾ ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു അവളുടെ മുലകളിലേക്ക് അമർത്തി പിടിച്ചു…..

 

അപ്പോളും അവന്റെ അരക്കെട്ട് ഉയർന്നും താഴ്ന്നും കൊണ്ടേ ഇരുന്നു…

 

അവളുടെ കാലുകൾ അതിനനുസരിച്ചു അകത്തി വച്ചുകൊടുത്തു……

 

അവന്റെ ആ രണ്ട് പ്രവർത്തികളും അവളെ വല്ലാതെ ഹരം പിടിപ്പിച്ചു…..

 

അവൻ മുലകളിൽ നിന്നും മാറി ഇടയ്ക്ക് അവളുടെ ചുണ്ടുകളെയും ചപ്പി വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു….

എല്ലാം കൂടെ മെഹറിനെ രതിമൂര്ച്ഛയിലേക്ക് കൊണ്ട് വരുകയായിരുന്നു

 

അവൾ അവനെ ചുറ്റിപിടിച്ചുകൊണ്ട് വിയർത്തു തുടങ്ങി…..

മനുവിന്റെ നിർത്താതെയുള്ള അടി അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ സുഖത്തിന്റെ ബോംബ് ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു….

അത് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പൊട്ടുമെന്ന അവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുന്നു…

 

മനൂ….. അവൾ അവന്റെ മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് വിളിച്ചു

ഹ്മ്മ്മ്…… അവൻ അടിച്ചുകൊണ്ട് മൂളി…..

 

എനിക്ക് ഇപ്പൊ വരും…..

 

വരട്ടെ……

 

എന്തൊരു സുഖമാടാ…….

 

ഇതിലും സുഖിക്കാൻ പോകുന്നെ ഉള്ളു……

 

എന്തോരു വലുപ്പമാ നിന്റെ സാധനത്തിന് …..

 

അതുകൊണ്ടല്ലേ നീ ഇത്ര സുഖിക്കുന്നത്…………..

 

നിർത്താതെ അടിക്കടാ….. എനിക്കിപ്പോ വരും…..

 

ഇങ്ങനെ അടിച്ചാൽ നിന്റെ പൂർ പോളിയുമെടി …….

 

മനു അങ്ങിനെ തെറി വിളിച്ചത് മെഹറിന് വല്ലാതെ ഒരു സുഖം പകർന്നു

 

പോളിക്ക്…… അതും സുഖമാ…………..

 

ഹാവൂ…… ആഹ്…..

 

അവൾ ശീല്കാര ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു

 

അവളുടെ പൂർ തളങ്ങളിലേക്ക് ഒരു പ്രേത്യേക തരിപ്പ് വന്നു  തുടങ്ങി

അവളുടെ ശരീരം വിറക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി…

മനൂ…… അവൾ നീട്ടി വിളിച്ചു

 

അവൾക്ക് വരികയാണെന്ന് അവനും മനസിലായി

 

ആഹ്……. ആ…… അവൾ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു

 

അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചുകൊണ്ട് അവനെ മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു,……

 

മനൂ……. എനിക്ക് വരുന്നു…..

 

അവൾ അതും പറഞ്ഞു അവനെ മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു……

 

രതിമൂർച്ഛയുടെ ആ പ്രകടനങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതും അവൾ ഒന്ന് തളർന്നു…..

 

അപ്പോളും മനു അവന്റെ ആ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിൽ കയറ്റി ഇറക്കുക ആയിരുന്നു

 

മതി……. ഒരു നാണത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു

അതോടെ അവൻ അവളുടെ മേലേക്ക് നിന്നും അവളുടെ വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നു…..

 

ഒരു നിമിഷം രണ്ടുപേരും ദീർഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് അതുപോലെ കിടന്നു…..

 

മനുവിന് വന്നില്ലല്ലേ….

 

ഇല്ല…. അവൻ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു

 

എന്തൊരു ശക്തിയാ ഇവന്…… അവൾ കൈ എത്തിച്ചു അവന്റെ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

 

നിന്റെ മുൻപിൽ ഇത്ര ശക്തി കാണിക്കാതെ പറ്റില്ലാലോ…..

 

അതെന്താടാ  …….. അവൾ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

 

നിന്റെ ഈ ശരീരം കണ്ടാൽ  എനിക്ക് അങ്ങിനെയാ…..

വല്ലാത്ത ഷേപ്പ് ആണെടാ……. പിന്നെ ഈ മുലകൾ…… ഇതിന് എന്ത് വലുപ്പമാ…….

 

അത് കേട്ട് അവളുടെ മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്നു……

 

എനിക്ക് ഇത് ഇങ്ങനെ എന്നും പിടിച്ചു കൊണ്ട് കിടക്കണം മനു……

അവൾ കുണ്ണയിൽ ഒന്ന് ശക്തിയായി അമർത്തി പറഞ്ഞു…….

 

എനിക്കും…….. ഡ്രസ്സ് ഒന്നും ഇല്ലാതെ എല്ലാ രാത്രിയും കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കണം

 

അപ്പൊ രാത്രി ഉറക്കം ഒന്നും വേണ്ടേ ? മെഹർ ചോദിച്ചു

 

വേണ്ട…..

നീ ഉള്ളപ്പോൾ എങ്ങിനെയാ ഉറങ്ങുക…….

 

തളരില്ലേ ഇത്……

വീണ്ടും അവൾ കുണ്ണയിൽ ഞെക്കി ചോദിച്ചു

 

നീയുള്ളപ്പോൾ ഇത് തളരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല….

 

പിന്നേ…..

 

ഞാൻ ആ വെള്ളം മുഴുവൻ വലിച്ചു കുടിച്ചു തീർക്കും അപ്പോൾ തളരും….. അവൾ കൊതിയോടെ പറഞ്ഞു

 

നിന്നെ കണ്ടാൽ പിന്നെയും പിന്നെയും അതിൽ പാല് നിറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരിക്കും

 

ആ പാല് കുടിച്ചു കുടിച്ചു ഞാൻ വീണ്ടും തടി വെക്കുമല്ലോ…….. അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു

 

തടി വെക്കാതിരിക്കാൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്താൽ മതി

 

എന്ത്………..

 

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്തത് നീ ചെയ്താൽ മതി

 

എങ്ങിനെ ?

 

മുകളിൽ ഇരുന്നു അടിച്ചാൽ മതി

 

എനിക്കൊന്നും വയ്യ……

 

മടിച്ചി……. അങ്ങിനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലേ/…. മനു ചോദിച്ചു

 

ഇല്ല……

 

അയ്യേ……

 

മനൂ………….

 

ഹ്മ്മ്

 

സത്യം പറയടാ…………….. നീ ആദ്യമായിട്ട് ആണെങ്കിൽ നിനക്ക് എങ്ങിനെയാ ഇതൊക്കെ അറിയുന്നേ………………

 

അത് കേട്ട് അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു

പറയ്……….. എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ലാ………………. മെഹർ ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു

 

സത്യമായും ആദ്യമായിട്ടാ ഞാൻ ഇതൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്നത്…..

 

പിന്നെ എങ്ങിനെ ഇതൊക്കെ…………………

 

ഇതൊക്കെ കണ്ടും കെട്ടും ഉള്ള പരിചയം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതല്ലേ…………….. മനു പറഞ്ഞു

 

ഒരു പെണ്ണിനെ സാറ്റിസ്‌ഫൈ ചെയ്യാൻ മനുവിന് അറിയാം………………….. ഞാൻ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല മനു……

 

ഞാനും ആദ്യമായാണ് മെഹർ…….

മെഹർ നേരത്തെ വായിൽ എടുത്തില്ല…….. അതൊക്കെ എന്റെ വെറും സ്വാപനങ്ങൾ മാത്രം ആയിരുന്നു

 

അത് മനുവിന് ഇഷ്ടമായോ ?

 

ഹ്മ്മ്……. നല്ല സുഖമാ…………

 

അത് കേട്ട് അവൾ എഴുനേറ്റു…..

 

ഞാൻ ചെയ്തു തരാം……………. അവൾ ആത്മാർത്ഥതയോടെ പറഞ്ഞു

 

മോൾക്ക് ഇഷ്ടമാണോ ?

 

ഹാ……..

 

അപ്പോളേക്കും അവൾ എഴുനേറ്റ് ഇരുന്നു…..

 

അപ്പോളും മനുവിന്റെ കുണ്ണ താഴ്ന്നിരുന്നില്ല…… അവൾ അതിൽ പിടിച്ചു പതിയെ അടിച്ചു………..

 

എന്നിട് കുമ്പിട്ട് അത് വായിലാക്കി ചപ്പി വലിച്ചു……

 

കുറച്ചു നേരം അങ്ങിനെ ചെയ്തു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു……

 

എന്നാൽ കിടന്നു കൊണ്ട് അതിന് ഒരു സുഖം ഇല്ലാതായതോടെ മനു അവളുമായി എഴുന്നേറ്റു

 

അവളെ മുട്ട് കുത്തി നിർത്തിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ആ കുണ്ണ അവളുടെ വായിലേക്ക് തള്ളി കൊടുത്തു

 

അവളുടെ വായ് നിറഞ്ഞുകൊണ്ട് അത് അകത്തേക്ക് കയറി……….

 

മനുവിന് അത് വല്ലാത്ത ഒരു സുഖം ലഭിക്കുന്ന അനുഭവം ആയിരുന്നു…..

 

അവൾ അതിനു വേണ്ടി നല്ലപോലെ പണിയെടുത്തു…… ചുണ്ടുകൊണ്ടും നാവുകൊണ്ടും ആ മകുടത്തെ നല്ലപോലെ ചപ്പി വലിച്ചു….. ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവൾ കുട്ടന്റെ കടയിൽ പിടിച്ചു അടിക്കുകയും ചെയ്തു

 

അതോടെ മനുവിന് സുഖം കയറി വന്നു….

 

കുറെ നേരമായി പിടിച്ചു വച്ച കുണ്ണ പാൽ പുറത്തേക്ക് ചീറ്റുവാൻ നിറയുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി……

 

മെഹർ……

അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു

 

അവൾ കുണ്ണ ഊമ്പൽ നിർത്താതെ ഒന്ന് മുകളിലേക്ക് നോക്കി……

 

അവന്റെ മുഖ ഭാവത്തിൽ നിന്ന് അവന് വരാനായി എന്നവൾക്ക് മനസിലായി

 

എന്നാൽ അവൾ ആ ഊമ്പൽ നിർത്താതെ അതിന്റെ ശക്തി കൂട്ടികൊണ്ട് ഊമ്പൽ തുടർന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു……

 

മനു പതിയെ അവളുടെ തലയിൽ പിടിച്ചു അവന്റെ ഈണത്തിന് കുണ്ണയിലേക്ക് അടിച്ചു

ആഹ് …….

അപ്പോളേക്കും അവന് വന്നു……

അവൻ അവളുടെ വായിലേക്ക് ആ കുണ്ണപ്പാല് തെറിപ്പിച്ചു…….

 

തന്റെ വായിൽ ചൂടുള്ള ഒരു കൊഴുത്ത ദ്രാവകം നിറയുന്നത് അവളും അറിഞ്ഞു…….

മനുവിന്റെ കുണ്ണ അതിനു അനുസരിച്ചു നിന്ന് വിറയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങി…..

 

ആറേഴ് തവണ അവളുടെ വായിലേക്ക് കുണ്ണപ്പാല് ചീറ്റി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു….

അത് അവളുടെ വായിൽ കൊള്ളാതെ അവളുടെ ചുണ്ടിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി….

 

അവൾക്ക് ശ്വാസം കിട്ടാത്ത പോലെ ആയതോടെ അവൾ കുണ്ണ വായിൽ നിന്നും മാറ്റി പുറകിലേക്ക് മാറി…..

 

അതോടെ അവളുടെ വായിലുണ്ടായിരുന്ന കുണ്ണ പാലിന്റെ പാതിയോളം വായിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ചാടി…..

അത് അവളുടെ നെഞ്ചിലും മുലകളിലുമായി വീണു……

 

വായിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ബാക്കി പാൽ അവൾ അകത്തേക്ക് ഇറക്കി…….

 

അതോടെ അവൾ അത് ഒരു വിരൽ കൊണ്ട് തോണ്ടി എടുത്തു സൂക്ഷമമായി നോക്കി….. ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയെ പോലെ

 

മനുവിന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്ത ഒരു സാറ്റിസ്ഫാക്ഷൻ ആയിരുന്നു…… ആദ്യമായി ഒരു ബ്ലോ ജോബ് ലഭിച്ചതിന്റെ…….

 

തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ വായിലേക്ക് അത് പകർന്ന് നൽകിയതിന്റെ…….

 

എന്തൊരു പുളിയാ….. അവൾ അത് വായിൽ നിന്നും ഇറക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു….

 

ആദ്യമായാണോ ? അവൻ ചോദിച്ചു

 

ഹാ…….

 

മോശം…… അവൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു

 

മനൂ…… നമ്മൾ ഈ ചെയ്യുന്ന പലതും ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാണ്……

അത് അവൾക്ക്  ലഭിച്ച അവളുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്..

 

നിനക്ക് ഇനി ഞാൻ ഇല്ലേ…..

 

മനു മെഹറിനെ ഉയർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…………

 

അത് കേട്ട് അവൾ സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു

 

അപ്രതീക്ഷിതമെങ്കിലും അവർക്ക് കിട്ടിയ ആ സമയം അവർ നന്നേ ആസ്വദിച്ചു….

 

അവളുടെ വായിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ അവന്റെ കുണ്ണ പാൽ മെഹർ ഒരു കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു..

 

അവളുടെ മുഖത്തും അവളെയും ആ കുണ്ണപാലിന്റെ ഒരു മണം തന്നെയായി…..

 

പക്ഷേ അതൊന്നും മനുവിന് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആയില്ല….. അത്രയേറെ അവൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു ആ കഴിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളെ….

 

ഉയർന്ന് നിന്നിരുന്ന അവന്റെ കുണ്ണ പതിയെ താഴ്ന്ന് തുടങ്ങി…..

 

വെണ്ണക്കൽ ശരീരവും കാണിച്ചു നിന്നിരുന്ന മെഹറിനെ അവനോട് ചേർത്തുകൊണ്ട് മനു ബെഡിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു…..

മെഹർ മനുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ചേർത്ത് കിടന്നു.

അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

“പിണക്കം മാറിയോ…?”
അവൾ വളരെ പതിയെ ചോദിച്ചു.

 

“ഹ്മ്മ്…”
മനു മൂളി.

 

“ശരിക്കും മാറിയോ…?”
അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

 

മനു അവളുടെ മുടിയിൽ കൈ ഓടിച്ചു.
“മാറി… പക്ഷേ നീ പറഞ്ഞത് മറന്നിട്ടില്ല.”

 

മെഹർ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

“മറക്കണ്ട…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷേ അതിനിടയിൽ ഞാൻ നിന്നെ എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മാത്രം മറക്കരുത്.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവൾ അല്പം കൂടി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്നു.

 

“എനിക്ക് നീയില്ലാതെ പറ്റില്ല മനു…”
അവളുടെ ശബ്ദം ഒന്ന് വിങ്ങി.

“പക്ഷേ നിന്നെ എനിക്ക് പൂർണ്ണമായി സ്വന്തമാക്കാനും പറ്റില്ല…

ആ രണ്ടിന്റെയും ഇടയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ.”

 

മനു അവളെ ശാന്തമായി ചേർത്തുപിടിച്ചു.

 

“എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്, മെഹർ.”

 

“ശരിക്കും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ?”

 

“ഹ്മ്മ്…”

 

“പക്ഷേ നിനക്ക് വേദനിച്ചില്ലേ?”

 

“വേദനിച്ചു,” അവൻ തുറന്ന് പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ നീ എന്നെ കാണാൻ  വന്നല്ലോ… അതോടെ കുറച്ചു കുറഞ്ഞു.”

 

മെഹറിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചിരി തെളിഞ്ഞു.

ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും ആ വിഷമം മാറിയില്ലേ ? അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു

 

അത് കേട്ട് അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു….

 

മെഹർ….. അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു

 

ഹ്മ്മ്

 

ഞാൻ നിന്റെ ഈ ശരീരത്തിന് വല്ലാതെ അഡിക്റ്റ് ആയിരിക്കുകയാണ്…….

 

അത് നിന്റെ ആവേശം കണ്ടാൽ അറിയാം……

 

അവൻ അവളുടെ തുളുമ്പുന്ന മുലകളിൽ പിടിച്ചു പതിയെ ഒന്ന് ഞെക്കി……

 

നിനക്ക് മതിയായില്ലേ ? അവൻ അങ്ങിനെ ചെയ്തതോടെ മെഹർ ചോദിച്ചു

 

എനിക്ക് മതിയാകില്ല………….

 

ഇനിയും ഉണ്ടോ ഇതിൽ  മുഴുവനും ഞാൻ ഊറ്റി കുടിച്ചതാണല്ലോ…………. മെഹർ പറഞ്ഞു

 

നിനക്ക് വേണ്ടി ഇനിയും എത്ര വേണമെങ്കിലും അതിൽ നിറഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരിക്കും……….

 

എനിക്ക് ഇതിന്റെ ചൂട് ഇപ്പോളും കിട്ടുന്നത് പോലെ ……. മെഹർ പറഞ്ഞു

 

എവിടെ കിട്ടുന്നത് പോലെ ?

 

എന്റെ ഉള്ളിൽ……….

 

ഉള്ളിലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ?

 

ഇതിന്റെ…… അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു

 

പൂറിന്റെ……..

 

ഹാ അങ്ങിനെയും പറയാം…..

 

നമ്മൾ മാത്രം ഉള്ളപ്പോൾ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞാൽ മതി…..

 

അയ്യേ തെറിയല്ലേ അത്…..

 

ഹേയ്……

 

അപ്പോൾ ഇതോ ? മെഹർ അവന്റെ കുട്ടനെ ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു

 

ഇത് കുണ്ണ…… അത് അറിയില്ലേ

 

അറിയാം,….. എന്നാലും….. മെഹർ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു

 

എല്ലാ ദിവസവും എനിക്ക് ഇത് തരണമെന്നുണ്ട് മെഹർ ……

 

അത് കേട്ട് മെഹർ മുഖം ഉയർത്തി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി….

 

നമ്മൾ ഒരു 7 കൊല്ലം മുൻപേ പരിചയെപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ……

 

എങ്കിൽ ?

 

ഞാൻ മുഴുവനായും നിന്റെ ആയിട്ടുണ്ടായേനെ…..

ആരെയും പേടിക്കാതെ…… ആരോടും സമ്മതം വാങ്ങാതെ…….. സമയം നോക്കാതെ  എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എനിക്ക് നിന്റെ കൂടെ നാടകമായിരുന്നു…… മെഹർ പറഞ്ഞു നിർത്തി

 

ഇനിയും അത് സാധിക്കും…..

അവൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോളേക്കും മെഹർ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പൊത്തി…..

 

“അങ്ങനെ പറയരുത് ,” അവൾ അല്പം ശാസിക്കുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു.

 

മനു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

 

“അത്രയ്ക്ക് പേടിയോ?”

 

പേടി തന്നെ….. അങ്ങിനെ ഒന്ന് മനസ്സിൽ കേറിയാൽ ചിലപ്പോൾ……… അവൾ മുഴുവിപ്പിച്ചില്ല…….

ഇനിയും എന്നെകൊണ്ട് അങ്ങിനെയൊക്കെ പറയിപ്പിക്കരുത്…..
“നീ എന്നോട് മിണ്ടാതെ പോയാൽ… എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല.”

 

അവൻ അവളെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു.

ഇല്ല,…… മനു പറഞ്ഞു

“എനിക്കും നിന്നെ എപ്പോഴും വേണമെന്നാണ് മെഹർ …”
മനു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“നിന്റെ ഈ സാമീപ്യം… അത് എന്നെ വല്ലാതെ മത്ത് പിടിപ്പിക്കുകയാണ് മെഹർ. ആ സമയം ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയരുതെന്ന് വിചാരിച്ചാലും പറഞ്ഞു പോകുന്നു”

 

മെഹർ ചിരിച്ചു.

 

“മനൂ… നീ വല്ലാതെ കൊതിയനാകുന്നുണ്ട്.”

 

“എന്നെ അങ്ങനെയാക്കിയത് നീയാണ്.”

 

“അതിനു മുമ്പ് മനുവിന് ഇങ്ങനെ ഒന്നും ആരോടും  തോന്നിയിട്ടില്ലേ?”

 

“ഇല്ല.”

 

“എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല…”
അവൾ കുസൃതിയായി പറഞ്ഞു.

 

“അതെന്താ?”

 

“മോന്റെ പെർഫോമൻസ് കണ്ടിട്ട് അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല.”

 

മനു ചിരിച്ചു.

 

“അതിന് എക്സ്പീരിയൻസിന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല.”

 

“പിന്നെയെങ്ങനെ …”
മെഹർ ചിരി അടക്കി മൂളി.

 

അവൻ അവളെ അല്പം കൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“ഇതുപോലെ ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയാൽ മതി”

 

പോ ഒന്ന്,…. അവളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതോടെ അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു….

 

പിന്നെ കുറച്ച് നേരം അവർ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു.

 

പുറത്ത് രാത്രി കൂടുതൽ കനത്തു,
മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ഇരുവരുടെയും ശ്വാസം മാത്രം അവിടെ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

പെട്ടെന്ന് മെഹർ സമയം നോക്കി.

സമയം ഒമ്പതിനോട് അടുക്കുന്നു….

 

“അയ്യോ…”
അവൾ ചാടി എഴുന്നേറ്റു.
“കുറെ വൈകി മനു.”

 

“ഇനിയും കുറച്ച് നേരം.”

 

“ഉമ്മയോട് ഇനി എന്ത് പറയും?”

 

“ഏതെങ്കിലും ടീച്ചറുടെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നു എന്ന് പറയ്.”

 

“ഈ നേരത്തോ?”

 

അങ്ങിനെ പറഞ്ഞല്ലേ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് ?

 

അതെ……

 

“അപ്പോൾ…” മനു അല്പം ചിന്തിച്ചു.
“ഒരു ടീച്ചർക്ക് തലകറക്കം വന്നിട്ട് ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോയി എന്ന് പറയ്.”

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി.

 

“നിനക്ക് കള്ളം പറയാൻ നല്ല പരിചയമുണ്ടല്ലോ?”

 

“ഹ്മ്മ്…”

 

അവൾ വീണ്ടും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ വച്ചു.

 

“നിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ… എനിക്ക് നിന്നെ വിട്ട് പോകാനേ തോന്നുന്നില്ല.”

 

“അപ്പോൾ പോകരുത്.”

 

“പക്ഷേ എന്നെ കാണാതെ ഉമ്മയ്ക്ക് ടെൻഷൻ ആകും.”

 

“എന്നാൽ വിളിച്ച് പറയ്. ആശുപത്രിയിലാണ്, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞേ വരൂ എന്ന്.”

 

“അത് വേണോ?”

 

“ചെയ്‌. പിന്നെ പെട്ടെന്ന് പോകേണ്ടി വരില്ല.”

 

മെഹർ കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ചു.
പിന്നെ ഫോൺ എടുത്തു.

 

“ഞാൻ വിളിക്കാം…”

അവൾ എഴുന്നേറ്റ്  ഇരുന്ന് ഉമ്മയെ വിളിച്ചു.

ശബ്ദം സാധാരണ പോലെ ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

“ഉമ്മാ… ഞാൻ ഒന്ന് സുമിത  ടീച്ചറുടെ കൂടെ ആശുപത്രിയിലാണ്… ടീച്ചർക്ക്  ചെറിയ തലകറക്കം… പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല… കുറച്ച് വൈകും… ഞാൻ വരാം…”

 

മനു അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു.
അവൾ കള്ളം പറയുമ്പോഴും, ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കുറ്റബോധം ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

അപ്പോഴാണ് മനുവിന്റെ ഫോൺ ഒന്ന് തെളിഞ്ഞത്.
ഒരു മെസ്സേജ് ശബ്ദം.

 

മനു ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.

 

എയ്ഞ്ചൽ.

 

ഉച്ചക്ക് അയച്ച ഹൃദയ ഇമോജിക്ക് അവളുടെ മറുപടി.

 

“താങ്ക്യൂ സർ 😊”

 

അത് കണ്ടപ്പോൾ മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ ചിരി പൊട്ടി.

 

അതുവരെ ഉമ്മയോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മെഹർ, ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ആ ചിരി കണ്ടു.

 

“ആരാ?”
അവൾ ചോദിച്ചു.

 

മനു ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു.
പിന്നെ പറഞ്ഞു.

 

“എയ്ഞ്ചൽ.”

————————————–

ആ പേര് അവരുടെ ജീവിതത്തെ മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് തിരിക്കാൻ പോകുന്ന തുടക്കമായിരുന്നു.

മെഹറിന്റെ സ്നേഹത്തിനും ലക്ഷ്മിയുടെ വാശിക്കും ഇടയിൽ ഒരു പുതിയ മൃദുവായ വികാരത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു.

ഇത് തകർച്ചയുടെ തുടക്കം ആയിരുന്നില്ല…

 

മറിച്ച്, മനുവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ മൂന്ന് ഹൃദയങ്ങളും, തങ്ങളുടേതായ രീതിയിൽ പ്രണയം തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങുന്ന ഒരു പുതിയ വഴിത്തിരിവിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു

 

തുടരും….

 

 

 

എന്റെ മറ്റു കഥകൾക്ക് ലഭിച്ചത്ര പ്രോത്സാഹനം ഈ കഥയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.
അതിന്റെ അർത്ഥം, ഈ കഥ വായനക്കാരിലേക്ക് അത്രത്തോളം എത്തിച്ചേരാനായില്ല എന്നായിരിക്കും.

അതിനാൽ അടുത്ത ഭാഗത്തോടെ ഈ കഥ അവസാനിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

എങ്കിലും, ഇതുവരെ കൂടെ നിന്നവർക്കും അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിച്ചവർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി.
കഥയ്ക്ക് ഒരു ഹാപ്പി എൻഡിങ് തന്നെയായിരിക്കും.