മദ്ധ്യകേരളത്തിലെ ഒരു പ്രശസ്ത ഗേൾസ് ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂളിലെ കെമിസ്ട്രി അധ്യാപികയാണ് മെഹർ . വിവാഹിതയും ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മയുമാണെങ്കിലും, അവളുടെ കുടുംബജീവിതത്തിൽ ഒരു വലിയ ശൂന്യത നിലനിൽക്കുന്നു. വ്യാപാരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ മുഴുകിയ ഭർത്താവ് അവളോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുന്നില്ല. മലപ്പുറത്തെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് അകലെ, സ്കൂളിനടുത്തുള്ള വാടകവീട്ടിൽ കുട്ടിയോടൊപ്പം കഴിയുന്ന മെഹറിന്റെ ജീവിതം കനത്ത ഏകാന്തതയിലൂടെയാണ് നീങ്ങുന്നത്.

ആ സമയത്താണ് അതേ സ്കൂളിലേക്ക് ഫിസിക്സ് അധ്യാപകനായി മനു എത്തുന്നത്. എറണാകുളത്തെ സമ്പന്ന കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള, ആത്മവിശ്വാസവും ആകർഷണവുമുള്ള യുവ അധ്യാപകൻ. 

ആദ്യത്തിൽ സഹപ്രവർത്തകർ എന്ന നിലയിൽ മനുവും മെഹറുമായുള്ള പരിചയം, സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ദിനങ്ങളിലൂടെ കൂടുതൽ അടുപ്പത്തിലേക്ക് മാറുന്നു. ക്ലാസ്സുകൾക്കു ശേഷം സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടുള്ള അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ  മെഹറിന് ഒരുപാട് കാലമായി ലഭിക്കാതിരുന്ന മാനസിക ആശ്വാസമായി മാറുന്നു.

മനുവിന്റെ സാന്നിധ്യം മെഹറിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ അവഗണനയിൽ മങ്ങിയിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സ്, മനുവിന്റെ ശ്രദ്ധയിലും സ്നേഹത്തിലും വീണ്ടും ഉണരുന്നു. സൗഹൃദമായി തുടങ്ങിയ ബന്ധം പതിയെ പ്രണയമായി വളരുന്നു. ഇരുവരും ഇത് തെറ്റായ വഴിയാണെന്ന് അറിയുമ്പോഴും, ഒരാളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാൾക്ക് മാറിനിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

ഇതിനിടയിലാണ് കഥയിലേക്ക് ലക്ഷ്മി കടന്നുവരുന്നത്. പ്ലസ് ടു വിദ്യാർത്ഥിനിയായ ലക്ഷ്മി, ദുബായിൽ വളർന്ന സുന്ദരിയായ  മോഡേൺ പെൺകുട്ടിയാണ്. ഗ്രാൻഡ്‌പാരന്റ്സിനൊപ്പം നാട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന അവൾ സൗന്ദര്യത്തിലും ആത്മവിശ്വാസത്തിലും മുന്നിലാണ്. 

ഒരു ദിവസം അവൾ മനു സാറിനോടുള്ള ഇഷ്ടം നേരിട്ട് തുറന്ന് പറയുന്നു. എന്നാൽ മനു, അധ്യാപകൻ എന്ന തന്റെ സ്ഥാനം മനസ്സിലാക്കി, അവളെ സൗമ്യമായി നിരസിക്കുന്നു. എങ്കിലും ആ നിരസനം ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിലെ ഇഷ്ടത്തെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച്, അത് സംശയവും വാശിയും നിറഞ്ഞ മറ്റൊരു വികാരമായി മാറിത്തുടങ്ങുന്നു.

ലക്ഷ്മിയുടെ  അടുത്ത കൂട്ടുകാരികളാണ് എയ്ഞ്ചൽ ഉം   ആർദ്ര യും. മൂവരും വ്യത്യസ്ത സൗന്ദര്യവും സ്വഭാവവും ഉള്ളവർ. 

ലക്ഷ്മി ബോൾഡ്ഉം ഡോമിനന്റ് ഉം ആയ പെൺകുട്ടി; എയ്ഞ്ചൽ നാടൻ ഭംഗിയും സോഫ്റ്റ് സ്വഭാവവുമുള്ള, പഠനത്തിൽ മിടുക്കിയായ പെൺകുട്ടി; ആർദ്ര കുറച്ച് റിബൽ സ്വഭാവമുള്ള, ആറ്റിട്യൂട് നിറഞ്ഞ, വേറിട്ട സ്റ്റൈലുള്ള പെൺകുട്ടി. അവരുടെ സൗഹൃദം രഹസ്യങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും സംശയങ്ങളും പങ്കിടുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ ലോകമാണ്.

ലക്ഷ്മി മനുവിനോടുള്ള ഇഷ്ടം ആദ്യം തുറന്ന് പറഞ്ഞതും, മനുവിനോട് അത് നേരിട്ട് പറയാനുള്ള ധൈര്യം നേടിയതും ഈ കൂട്ടുകാരികളുടെ പിന്തുണയോടെയാണ്. 

ഒരു ദിവസം  സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ മനുവിനെയും മെഹറിനെയും അസാധാരണമായ അടുപ്പത്തിൽ എയ്ഞ്ചൽ കാണുന്നു. ആ കാഴ്ച അവൾ ലക്ഷ്മിയോട് പറയുന്നതോടെ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ സംശയം വളരുന്നു. 

ആ രാത്രി മനുവിനും മെഹറിനും അവരുടെ ആഗ്രഹം സാധിക്കാൻ അവർ മെഹറിന്റെ വീട് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, 

പിറ്റേ ദിവസം, എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിൽ ഒത്തുചേരുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ മുറി, അവരുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെയും രഹസ്യങ്ങളുടെയും സ്ഥിരം ഇടമായിരുന്നു. അവിടെ വച്ചാണ് എയ്ഞ്ചൽ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കണ്ട കാഴ്ച വിശദമായി പറയുന്നത്. മനുവും മെഹറും സാധാരണ സഹപ്രവർത്തകരെക്കാൾ കൂടുതൽ അടുപ്പത്തിലാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ആ കാഴ്ച, ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സംശയവും വേദനയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മനു സാർ തന്നെ നിരസിച്ചിട്ടും, മെഹർ മിസ്സുമായി ഇത്തരമൊരു ബന്ധത്തിൽ ആണെങ്കിൽ, തന്നോട് പറഞ്ഞ മറുപടി സത്യമാണോ എന്ന ചോദ്യം ലക്ഷ്മിയെ അലട്ടുന്നു. ആ സംശയം പതിയെ വാശിയായി മാറുന്നു. മനു സാറിന്റെ ശ്രദ്ധ എങ്ങനെയെങ്കിലും തനിക്കു നേരെ തിരിക്കണം എന്നൊരു തീരുമാനത്തിലേക്ക് അവൾ എത്തുന്നു. എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും അവളെ ശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിൽ ആ തീരുമാനം ഉറച്ചുതുടങ്ങുന്നു.

കൂടെ എയ്ഞ്ചൽ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് ക്ലാസ്സിലെ വിദ്യാർത്ഥിനിയായ ദേവശ്രീ യെ കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ അവരോട്  പറയുന്നു. 

അന്ന് രാത്രി, പതിവുപോലെ തന്നെ തന്റെ സൗന്ദര്യം തുറന്നു കാണിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു ആകർഷകമായ ഗ്ലാമർ ഫോട്ടോ ലക്ഷ്മി വാട്ട്സ്ആപ്പ് സ്റ്റാറ്റസായി ഇടുന്നു. ആരെല്ലാം അത് കാണും എന്നറിയാനുള്ള കൗതുകത്തോടെയാണെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ മനു സാർ അത് കാണുമോ എന്നൊരു കാത്തിരിപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അതേസമയം, മെഹർ ആ സ്റ്റാറ്റസ് ശ്രദ്ധിക്കുകയും, അത് മനുവിനെയും കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ നമ്പർ സേവ് ചെയ്ത ശേഷം മനു ആ ഫോട്ടോ കാണുന്നു. ഇതുവരെ ലക്ഷ്മിയെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനിയായി മാത്രം കാണാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന മനുവിന്റെ മനസ്സിൽ, ആ ഫോട്ടോ ചെറിയൊരു ചലനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മെഹർ അതിനെ വളരെ ലാഘവത്തോടെ കാണുമ്പോഴും, മനുവിന് അത് തന്റെ ഉള്ളിലെ പുതിയൊരു മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കമായി തോന്നുന്നു.

ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോയിൽ നിന്ന് സംസാരങ്ങൾ എയ്ഞ്ചലിലേക്കും നീങ്ങുന്നു. ഓണം ആഘോഷദിവസം മനുവിനൊപ്പം എടുത്ത ഫോട്ടോ എയ്ഞ്ചൽ രാത്രി വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞതിനാൽ ഇതുവരെ അടക്കി വച്ചിരുന്ന മനു സാറിനോടുള്ള തന്റെ മൗനമായ ആകർഷണം, ആ ഫോട്ടോ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ഉണരുന്നു. മനു സാറിന്റെ ചിരിയും, ക്ലാസ്സിൽ കിട്ടിയ പ്രോത്സാഹനവും, ഫിസിക്സിൽ മുഴുവൻ മാർക്ക് നേടിയപ്പോൾ ലഭിച്ച അഭിനന്ദനവും എല്ലാം അവൾക്ക് പുതുതായി തോന്നിത്തുടങ്ങുന്നു.

അങ്ങനെ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിനിടയിലാണ് ഒരു ദിവസം മനുവും മെഹറും തമ്മിലുള്ള ഫോൺ സംഭാഷണത്തിൽ ഒരു വിള്ളൽ ഉണ്ടാകുന്നത്. മനുവിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള പേടിയും, താൻ വിവാഹിതയായ ഒരു സ്ത്രീയാണെന്ന കുറ്റബോധവും, അവനെ തനിക്കുള്ളിൽ മാത്രം ഒതുക്കി വയ്ക്കരുതെന്ന തീരുമാനവും മെഹർ സംസാരത്തിനിടെ തുറന്നു പറയുന്നു. എന്നാൽ മെഹറിന്റെ ആ വാക്കുകൾ മനുവിനെ ആഴത്തിൽ വേദനിപ്പിക്കുന്നു. താൻ അവളെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, മെഹർ തന്നെ മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് തള്ളിവിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നുന്നു. വേദന സഹിക്കാനാകാതെ മനു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യുന്നു.

അതിന് ശേഷം മെഹർ പലതവണ വിളിച്ചിട്ടും മനു ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല. താൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവന്റെ മനസ്സ് തകർത്തിരിക്കാമെന്ന ചിന്ത മെഹറിനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നു. ഒടുവിൽ ആ വൈകുന്നേരം, എല്ലാ ഭയങ്ങളും മറന്ന് അവൾ മനുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. കുട്ടിയെ ഉമ്മയുടെ അടുത്ത് ഏൽപ്പിച്ച്, കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു എന്ന കള്ളം പറഞ്ഞ്, അവൾ മനുവിനെ കാണാൻ പുറപ്പെടുന്നു.

മനുവിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി അവനെ നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ, ഇരുവരുടെയും ഉള്ളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വേദന പുറത്തേക്ക് വരുന്നു. മെഹർ തന്റെ വാക്കുകളുടെ പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ കാരണം മനുവിനോട് തുറന്നു പറയുന്നു. അവനെ വിട്ടുകളയാനല്ല, അവന്റെ ജീവിതം താൻ കാരണം തകരരുതെന്ന പേടിയാണ് താൻ അങ്ങനെ സംസാരിച്ചതെന്ന് അവൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. മനുവിന്റെയും മെഹറിന്റെയും പിണക്കം അവിടെ പതുക്കെ അലിഞ്ഞുപോകുന്നു. പ്രണയവും പേടിയും കുറ്റബോധവും ചേർന്ന ആ കൂടിക്കാഴ്ച, അവരുടെ ബന്ധത്തെ വീണ്ടും കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

എന്നാൽ, ആ സമാധാന നിമിഷത്തിനിടയിലാണ് മനുവിന്റെ ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വരുന്നത്. മനു ഫോൺ എടുത്തു നോക്കുന്നു. സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ പേര് — എയ്ഞ്ചൽ .

അതുവരെ മെഹറിനും ലക്ഷ്മിക്കും ഇടയിൽ മാത്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരുന്ന മനുവിന്റെ ലോകത്തിലേക്ക്, എയ്ഞ്ചൽ എന്ന പേര് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കടന്നുവരുന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്. മെഹറിന്റെ സ്നേഹവും, ലക്ഷ്മിയുടെ വാശിയും, എയ്ഞ്ചലിന്റെ മൗനമായ ആകർഷണവും ഒരുമിച്ച് മനുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു വഴിത്തിരിവ് തുറക്കാൻ പോകുന്നതിന്റെ സൂചനയായി ആ മെസ്സേജ് മാറുന്നു.

അവിടെയാണ് നാലാം ഭാഗം അവസാനിച്ചത്,

പിണക്കം മാറിയ മനുവിന്റെയും മെഹറിന്റെയും ഇടയിലേക്ക്,
ഒരു പുതിയ മൃദുവായ വികാരമായി എയ്ഞ്ചൽ കടന്നുവരുന്ന നിമിഷത്തിൽ.

 

———————–

 

ചില പേരുകൾ അങ്ങനെയാണ്…
ആദ്യത്തിൽ വെറും ഒരു മെസ്സേജായി വരും.
പിന്നെ പതിയെ, ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് കയറി നിൽക്കും.

മനുവിന്റെ ഫോണിൽ തെളിഞ്ഞ ആ പേര് — എയ്ഞ്ചൽ —
ആ രാത്രി മെഹറിന്റെ മനസ്സിൽ ആകാംക്ഷ ഉയർത്തി…

ലക്ഷ്മിയുടെ വാശിയുള്ള നോട്ടത്തെ അവൾ നേരത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
പക്ഷേ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മൃദുവായ മൗനം…
അതിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇത്രയും ആഴമുള്ള ഒരു ഇഷ്ടം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല.

മനുവിനും ഇനി പഴയപോലെ നിസ്സംഗനായി നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഒരു വശത്ത് മെഹറിന്റെ അസഹായമായ പ്രണയം.
മറ്റൊരു വശത്ത് ലക്ഷ്മിയുടെ തുറന്ന വെല്ലുവിളി.
ഇപ്പോൾ അതിനിടയിലേക്ക് എയ്ഞ്ചലിന്റെ നാണം കലർന്ന മൗനവും കടന്നുവന്നു.

മൂവരുടെയും വികാരങ്ങൾ ഒരേ പേരിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത് —
മനു.

അതറിയാതെ അല്ല,
അറിയുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ അപകടം കൂടുന്നു.

ആരും ഒന്നും മുഴുവൻ തുറന്ന് പറയുന്നില്ല.
പക്ഷേ ഓരോ മെസ്സേജിലും, ഓരോ നോട്ടത്തിലും, ഓരോ മൗനത്തിലും
പുതിയ അർത്ഥങ്ങൾ ജനിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

മെഹർ മനുവിനെ സ്വന്തം സ്നേഹത്തിന്റെ മതിലുകളിൽ പൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

ലക്ഷ്മി തോൽക്കാൻ തയ്യാറല്ല.

എയ്ഞ്ചൽ പറയാൻ മടിക്കുന്നു.

ആർദ്ര എല്ലാം കാണുന്നു.

ദേവശ്രീയുടെ പേര് ഇപ്പോഴും അകലെ നിൽക്കുന്നു.

 

ഇതുവരെ തീ അകത്തായിരുന്നു…
ഇനി പുക പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങും.

 

ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം,

മനുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രണയവും ആഗ്രഹവും കുറ്റബോധവും വേർതിരിച്ച് നിർത്താൻ കഴിയാത്തത്രയായി കലരാൻ തുടങ്ങി.

——————

 

തുടങ്ങുന്നു….

 

മനു സാറിന്റെ മെസ്സേജ് വന്നതിന്റെ സന്തോഷത്തിലാണ് എയ്ഞ്ചലിന്റെ ആ വൈകുന്നേരം മുഴുവൻ കടന്നുപോയത്.

ആ ചെറിയ ഹാർട്ട് റിപ്ലൈ….

അതൊരു വലിയ മെസ്സേജ് ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ അവൾക്കത് മനു സാർ തന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലെ തോന്നി.

 

കുറേ നേരം അവൾ അതും നോക്കി ഇരുന്നു… കുറെ ആലോചിച്ചു……  

 

ഒടുവിൽ അയക്കേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ച് ഫോൺ വച്ച് കിടന്നു…

 

അതും കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ്, അവരുടെ സീക്രട്ട് ഗ്രൂപ്പിൽ ലക്ഷ്മിയുടെ മെസ്സേജ് വന്നത്.

 

ലക്ഷ്മി പുതിയൊരു ഫോട്ടോ അയച്ചിരുന്നു.

അവളുടെ പുതിയ സ്റ്റാറ്റസിനായി എടുത്ത ഫോട്ടോ.

 

അതിന് താഴെ ലക്ഷ്മിയുടെ മെസ്സേജ്:

 

“I made this for my WhatsApp status… so Manu Sir will see it 😄”

 

ആ ഫോട്ടോ കണ്ട നിമിഷം എയ്ഞ്ചലിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു വിഷമം.

 

ലക്ഷ്മി സുന്ദരിയാണെന്ന് അവൾക്കറിയാം.

അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസവും, ആ നോട്ടവും, ആ ഫോട്ടോയിലെ ഗ്ലാമറും അതെല്ലാം ആരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റുന്നതായിരുന്നു.

 

“ഇത് സാർ കണ്ടാൽ…”

 

ആ ചിന്ത എയ്ഞ്ചലിന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു.

 

സാർ അതിന് റിപ്ലൈ കൊടുക്കുമോ…?
അവളോട് എന്തെങ്കിലും പറയുമോ…?
രാവിലെ അവളോട് ചിരിച്ചപോലെ വീണ്ടും സംസാരിക്കുമോ…?

 

അവളുടെ  ആ ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കി 

 

ലക്ഷ്മിയുടെ സ്റ്റാറ്റസ് സാർ കാണുന്നതിന് മുമ്പ്,
തനിക്ക് എന്തെങ്കിലും  ഒരു ചെറിയ മറുപടി അയക്കണം.

 

വലിയൊന്നും വേണ്ട.
വളരെ സാധാരണമായ ഒരു വാക്ക് മാത്രം.

 

അവൾ വീണ്ടും മനു സാറിന്റെ ചാറ്റ് തുറന്നു.

 

കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നതിന് ശേഷം,
അവൾ വിരലുകൾ പതുക്കെ കീബോർഡിൽ വെച്ചു.

 

“താങ്ക്യൂ സർ 😊”

അത്ര മാത്രം.

കൂടുതൽ ഒന്നും ചേർത്തില്ല.

 

അയച്ചു.

 

മെസ്സേജ് പോയതോടെ അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു.

 

അതിന് മറുപടി കിട്ടുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ, കിട്ടാനിടയില്ലെന്ന് തന്നെയാണ് അവൾ കരുതിയത്.

 

പക്ഷേ ആ രാത്രി സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്…
അവൾ കരുതിയതിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും വേറെയായിരുന്നു.

 —————————————-

 

ആ പേര് മെഹർ ഒന്നുകൂടെ ഉരുവിട്ടു…..

 

എയ്ഞ്ചൽ 

 

“മെസ്സേജ് ആണോ?”

 

“ഹ്മ്മ്.”

 

“എന്താ അയച്ചത്?” മെഹർ ചോദിച്ചു 

 

“കഴിഞ്ഞ  ഓണത്തിന് ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തിരുന്നു…… അവൾ അന്ന് അയച്ചിരുന്നു. 

ഞാൻ ഉച്ചക്ക് അതിന് ഒരു ഇമോജി അയച്ചിരുന്നു. 

അതിന് താങ്ക്യൂ പറഞ്ഞതാ.”

നോക്കട്ടേ……

 

മെഹർ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ പതുക്കെ വാങ്ങി.

 

ചാറ്റ് തുറന്നു.
ഫോട്ടോ നോക്കി.

 

ഓണം സെലിബ്രേഷൻ ദിനത്തിലെ ആ ചിത്രം.
മനുവും എയ്ഞ്ചലും ഒരേ ഫ്രെയിമിൽ.
എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖത്ത് നാണം കലർന്നൊരു ചിരി.
മനുവിന്റെ മുഖത്ത് പതിവ് സൗമ്യമായ പുഞ്ചിരി.

മനു അവളെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു ചേർത്ത് നിർത്തിയിരിക്കുന്നു…

 

മെഹർ കുറച്ച് നേരം ചിത്രം നോക്കി.

 

“എയ്ഞ്ചൽ സുന്ദരിയാണ് അല്ലേ…”

 

“അതെ,” മനു ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 

“ലക്ഷ്മിയെ പോലെ ബോൾഡ് അല്ല… പക്ഷേ വേറൊരു ഭംഗി ഉണ്ട്.”

 

“ഹ്മ്മ്.”

 

“ഇത് ഓണത്തിനാണോ എടുത്തത്?” മെഹർ ചോദിച്ചു 

 

“അതെ. അന്ന് അവൾ ഫോട്ടോ അയച്ചിരുന്നു. ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തില്ല. ഇന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ… കൊടുക്കാമെന്ന് തോന്നി.”

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി.

“അതെന്താ മോന് ഇന്ന് അങ്ങനെ തോന്നിയത് ?”

 

മനു ഒന്ന് കണ്ണ് മാറ്റി.

“ചുമ്മാ…” ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു 

 

“ചുമ്മാ?”

 

“അവൾ അന്ന് അയച്ചപ്പോൾ മറുപടി കൊടുക്കാതിരുന്നത് ശരിയായില്ലെന്ന് തോന്നി. അത്ര തന്നെ.”

 

മെഹർ കുറച്ച് നേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു.
അവളുടെ മുഖത്ത് സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അത് ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല.
കൂടുതൽ… മനുവിനെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു നോക്ക്.

 

“ഞാൻ റിപ്ലൈ കൊടുക്കട്ടെ?”
അവൾ ചോദിച്ചു.

 

മനു അവളെ നോക്കി.

 

“എന്ത്?”

 

“ചുമ്മാ… കാഷ്വലായി.”

 

“മെഹർ…”

 

“എന്താ? പേടിയാണോ ?”

 

“പേടിയല്ല. എന്തിന്?”

 

“അവളുടെ സന്തോഷം കുറച്ച് കൂടി കൂടട്ടെ.”
മെഹർ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“ഉച്ചക്ക് ഒരുത്തിയെ ഞാൻ വല്ലാതെ സന്തോഷിപ്പിച്ചാ വിട്ടത്…”

 

ലക്ഷ്മിയെ ? മെഹർ ചോദിച്ചു 

 

ഹാ….

 

“ഞാൻ അത്രയൊന്നും ചെയ്യില്ല. സാധാരണ പോലെ.”

 

മനു ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.
പിന്നെ മൂളി.

 

“ഹ്മ്മ്…”

മെഹർ ഫോൺ കൈയിൽ പിടിച്ച് കുറച്ച് നേരം ചിന്തിച്ചു.
പിന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

നൈസ് ഫോട്ടോ ആയിരുന്നു എയ്ഞ്ചൽ. 

സോറി, അന്ന് മറുപടി തരുവാൻ മറന്നു പോയി.

 

മെഹർ അയയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മനുവിനെ നോക്കി.

 

“ഇങ്ങനെ മതി അല്ലേ?”

 

മനു ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചു.
അത് വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതിനുള്ളിൽ ചെറിയൊരു ചൂട് ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

“മതി.”

 

മെഹർ മെസ്സേജ് അയച്ചു.

 

ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു.

“ഇനി നോക്കാം… നിന്റെ എയ്ഞ്ചൽ എന്ത് മറുപടി പറയും എന്ന്.”

“എന്റെ എയ്ഞ്ചൽ ആണോ?”
മനു അവളെ നോക്കി.

 

മെഹർ ചിരിച്ചു.

 

അപ്പോഴാണ് മനുവിന്റെ ഫോൺ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞത്.

 

എയ്ഞ്ചൽ.

 

മനു ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: കുഴപ്പമില്ല സാർ… സാറിന് ഇഷ്ടമായല്ലോ, അത് മതി.

 

മനു അത് വായിച്ചപ്പോൾ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരി വന്നു.

 

“എന്താ?” മെഹർ അവന്റെ മുഖം നോക്കി ചോദിച്ചു.

“എയ്ഞ്ചൽ ആണ്. ഫോട്ടോ ഇഷ്ടമായല്ലോ, അത് മതി എന്ന്.”

 

“ഓഹോ…” മെഹർ അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഫോൺ പതുക്കെ വാങ്ങി.

“നല്ല സന്തോഷം ആയിട്ടുണ്ട് അവൾക്ക് .”

 

“ഒരു ഫോട്ടോയ്ക്ക് ഇമോജി ഇട്ടത് കൊണ്ടാകും” മനു പറഞ്ഞു 

 

“. പക്ഷേ ആ ഇമോജി ആരാണ് കൊടുത്തത് എന്നതാണ് കാര്യം.”

അവൾ അവനെ ഒന്ന് കളിയായി നോക്കി.

 

“റിപ്ലൈ കൊടുക്കട്ടെ?” മെഹർ ചോദിച്ചു 

 

“കൊടുക്കൂ…” മനു ചിരിച്ചു. “പക്ഷേ അധികം ആകേണ്ട .”

 

മെഹർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

ഞാൻ ഇന്നാണ് ഈ ഫോട്ടോ  ശരിക്കും കണ്ടത്… അന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടായില്ല.

മെഹർ അയച്ചു.

 

“ഇങ്ങനെ മതി അല്ലേ?”

 

“ഹ്മ്മ്… മതി.”

 

അവർക്കു മറുപടി കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ: 🙁 അതെന്താ സാർ ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്… ക്ലാസ്സിൽ വേറെ ആരെങ്കിലും ഇതുപോലെ ഫോട്ടോ അയച്ചോ?

 

മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് മനുവിലേക്കു പോയി.

“കേട്ടോ ചോദ്യം?”

 

മനു ചിരിച്ചു.
“ഇത് ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോ  ഉദ്ദേശിച്ചാണോ?”

 

“ആയിരിക്കണം,” മെഹർ ഉറപ്പിച്ചു. 

“അതല്ലേ അവർ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വച്ച് അങ്ങിനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത് .”

 

“അറിയാം എന്ന് തോന്നുന്നു.”

 

“തോന്നുന്നു അല്ല. അറിയാം.”

 

മെഹർ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

 

മനു: എയ്ഞ്ചൽ… ലക്ഷ്മിയുടെ കാര്യം നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ?

 

മനു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “നീ നേരെ ചോദിക്കുകയാണോ?”

 

“വളച്ച്  ചോദിച്ചാൽ ഇവർക്ക് പിടിക്കില്ല. നേരെ ചോദിക്കണം.”

 

അവൾ അയച്ചു.

 

മറുപടി വേഗം വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അറിയാം സാർ.

 

മെഹർ ഫോൺ മനുവിന് കാണിച്ചു.

 

“പറഞ്ഞില്ലേ?”

 

മനു ചിരിച്ചു.
“ഇവർക്ക് പരസ്പരം  രഹസ്യം ഒന്നുമില്ലെന്ന് തോനുന്നു.”

 

“അതാണ്. ഇനി കുറച്ച് കൂടി ചോദിക്കാം.”

 

മനു: കൂട്ടുകാരിയെ കൊണ്ട്  ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ ഉപദേശം കൊടുക്കുന്നത് നിങ്ങളൊക്കെ കൂടെയാണോ?

 

ഈ പ്രാവശ്യം എയ്ഞ്ചലിന്റെ മറുപടി കുറച്ച് വൈകി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹേയ് അല്ല സാർ… അങ്ങനെ ഒന്നുമല്ല. ലക്ഷ്മി ഇന്നലെ ആ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടത് ഞങ്ങൾ അറിയാതെ ആണ്.

മെഹർ കണ്ണുയർത്തി.

 

ഹ്മ്മ്… അപ്പോ ലക്ഷ്മിക്ക് സ്വന്തമായും തീരുമാനങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് തോനുന്നു….. 

 

തിരിച്ചു റിപ്ലൈ കൊടുക്കുന്നതിന് മുൻപേ എയ്ഞ്ചലിന്റെ അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു 

എയ്ഞ്ചൽ: പക്ഷേ ഇന്നത്തെ അവൾ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഇട്ടത്… അത് സാറിനെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് 

 

“ഇന്നും സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടോ?” മനു ചോദിച്ചു.

മനുവും മെഹറും പരസ്പരം നോക്കി…

 

“നോക്കാം.”

മെഹർ വാട്ട്സ്ആപ്പ് സ്റ്റാറ്റസ് തുറന്നു.
ലക്ഷ്മിയുടെ പുതിയ ഫോട്ടോ.

 

 

 

ഇന്നലത്തെ ഫോട്ടോ പോലെ ഒരു ഹോട്ട് ഫോട്ടോ……

ക്യാമറ മിററിലേക്ക് പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു സ്ലീവ്ലെസ്സ്  ഷോർട്ട് ക്രോപ്, ടൈറ്റ് പാന്റും 

അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഷേപ്പ് കൃത്യമായി കാണുന്ന തരത്തിൽ, 

ആ കുഞ്ഞു മുലകൾ  പകുതിയും കാണുന്ന തരത്തിൽ,

ആ കുഞ്ഞു പൊക്കിൾ കുഴി കാണുന്ന തരത്തിൽ..

 
മെഹർ ഫോട്ടോ കുറച്ച് നേരം നോക്കി.
പിന്നെ മനുവിനെ നോക്കി.

 

“ഇത് നിന്നെ കാണിക്കാൻ തന്നെയാണ്.”

 

മനു ചിരിച്ചു.
“ഈ പെങ്കൊച്ചിന്റെ  ധൈര്യം.”

 

“ധൈര്യം മാത്രം അല്ല… പ്ലാനുമുണ്ട്.”

 

അപ്പോഴേക്കും എയ്ഞ്ചലിന്റെ അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ കണ്ടില്ലേ അത്?

 

മെഹർ ഉടനെ ചാറ്റിലേക്ക് മടങ്ങി.

 

മനു: ഇപ്പോൾ കണ്ടു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: എങ്ങനെയുണ്ട്?

 

മെഹർ മനുവിനെ നോക്കി.

 

“പറയട്ടെ?”

 

“എന്ത്?”

 

“സത്യം.”

 

“അത് വേണോ .”

 

“അതല്ലേ  രസം.”

 

മെഹർ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: ഫോട്ടോ കൊള്ളാം.  ആളുകളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിക്കാനുള്ള വഴികൾ നന്നായി അറിയാം.

 

മനു ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

“ഇത് നീ എന്റെ പേരിൽ അയക്കുന്നു എന്ന് ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ?”

 

“ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഡീസെന്റായി എഴുതുന്നത്.”

 

മറുപടി വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അവൾ അങ്ങനെയാണ് സാർ… ഒരാളെ നോട്ടീസ് ചെയ്യിപ്പിക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ വിടില്ല.

 

മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“കണ്ടോ… ലക്ഷ്മിയെ നന്നായി അറിയാം ഇവൾക്ക്.”

 

മെഹർ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു 

 

മനു: അവളുടെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അത് സാറിന് അറിയില്ലേ… അവൾ പറഞ്ഞതല്ലേ 

 

ആ വരി വായിച്ചതോടെ മെഹർ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

“ഇവളും മോശമല്ലല്ലോ…”

 

മനുവിന്റെ മുഖത്തും ചിരി.

 

“അവൾ ശാന്തയായതുകൊണ്ട് ഒന്നും അറിയില്ലെന്ന് കരുതണ്ട.”

 

“അതെ. ശാന്തമായ വെള്ളത്തിലാണ് ആഴം കൂടുതൽ.”

 

മെഹർ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: അത് നടക്കില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അവൾ അത്ര പെട്ടെന്ന് നിർത്തില്ല സാർ.

 

“ഇനി എന്ത്?” മനു ചോദിച്ചു.

 

“ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ.” മെഹർ മനുവിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു 

 

“അധികമാകരുത്.” മനു പറഞ്ഞു 

 

“ഞാൻ നോക്കാം.”

 

മനു: ഒരാളുടെ മനസ് മാറ്റാൻ ഇങ്ങനെ ഗ്ലാമർ ഫോട്ടോ ഇടുന്നത് മാത്രം മതിയാകില്ലെന്ന് കൂട്ടുകാരിയോട് പറയണം.

 

അയച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മറുപടി ഉടനെ വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പിന്നെ എന്താ ചെയ്യണ്ടേ സാർ?

 

മെഹർ ഒരു നിമിഷം ചിരി അടക്കി മനുവിനെ നോക്കി.

 

“കേട്ടോ? ഇതാ ചോദ്യം.”

 

മനുവും ചിരിച്ചു.

“ഇത് ലക്ഷ്മിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ചോദ്യം ആണോ, അതോ ഇതിന്റെ ഉത്തരം എയ്ഞ്ചലിനും ആവശ്യമുണ്ടോ …”

 

“ഹേയ് എയ്ഞ്ചലിന് അങ്ങിനെ ഒന്നും ഇല്ലാ.”

 

എനിക്ക് അങ്ങിനെ തോന്നുന്നില്ല…. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

മെഹർ ഫോൺ പിടിച്ച് ചുണ്ടിൽ കുസൃതിയോടെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: അതും ഞാൻ പറഞ്ഞു തരണോ?

 

മനു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തലകുനിച്ചു.

 

“നീ ശരിക്കും കുഴപ്പത്തിലാക്കും.”

 

“പക്ഷേ മനുവിനും ഇത് ഇഷ്ടമാകുന്നില്ലേ”

 

“അത് വേറെ കാര്യം.” അവൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു 

 

മറുപടി വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ പറഞ്ഞാൽ അവളോട് പറയാം.

 

മെഹർ ആ വരി വായിച്ച് അല്പം ഗൗരവമായി.

 

“ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കട്ടെ .”

 

“എന്ത് ചോദിക്കാനാണ്?”

 

“ലക്ഷ്മിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണോ എന്ന് നോക്കാം.”

 

മെഹർ കുറച്ച് നേരം ചിന്തിച്ചു.
പിന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: ലക്ഷ്മിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണോ ഇത്ര ചോദിക്കുന്നത്… അതോ……..?

 

മനു അവളെ നോക്കി.

 

“അവൾ എന്ത് മറുപടി പറയും എന്ന് നോക്കാം.”

 

അവൾ അയച്ചു.

 

ഈ പ്രാവശ്യം മറുപടി വരാൻ കുറച്ച് സമയം എടുത്തു.
സ്ക്രീനിൽ കുറച്ച് നേരം “ടൈപ്പിംഗ്…” തെളിഞ്ഞു മങ്ങി.

 

പിന്നെ മെസ്സേജ് വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ലക്ഷ്മിക്ക് വേണ്ടി തന്നെയാണ് ചോദിച്ചത് സാർ…

 

അതിനുശേഷവും അവളുടെ ടൈപ്പിംഗ് എന്ന് കാണിച്ചു.

അപ്പോൾ തന്നെ അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു 

 

എയ്ഞ്ചൽ:   പിന്നെ  ഉത്തരം അറിഞ്ഞാൽ എനിക്കും ഉപകാരമാകും…

 

ആ വരി കണ്ടതോടെ മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ അല്പം വലുതായി.

 

മനു ഫോൺ നോക്കി ഇരുന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ ചിരിയിൽ ചെറിയൊരു ഞെട്ടലും കലർന്നിരുന്നു.

എയ്ഞ്ചൽ ഇങ്ങനെ പറയുമെന്ന് അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല …

 

“കണ്ടോ…” മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ… എയ്ഞ്ചൽ വെറും മെസഞ്ചർ അല്ല.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

മെഹർ ഫോൺ തിരികെ കൈയിൽ എടുത്തു.

 

“ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ?”

 

“ഇനി എന്താ ചോദിക്കാൻ പോകുന്നത്?”

 

“അവൾ എത്രത്തോളം പറയുമെന്ന് നോക്കട്ടെ.”

 

മെഹർ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: അതെന്താ എയ്ഞ്ചൽ…?

 

മറുപടി വരാൻ കുറച്ച് സമയം എടുത്തു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പക്ഷേ സാറിനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ… സാർ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ… എനിക്കും എന്തോ വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നാറുണ്ട്.

 

മെഹർ പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടു.

“പാവം…” അവൾ പറഞ്ഞു.
“അത് നേരേ പറയാൻ  പോലും പേടിയാണ്.”

 

മനു കുറച്ചു നേരം ഫോണിലെ ആ മെസ്സേജിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ മെഹറിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഫോൺ പതുക്കെ വാങ്ങി.

 

“ഇത് ഞാൻ തന്നെ മറുപടി പറയാം…” അവൻ പറഞ്ഞു.

 

മെഹർ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവൾ അവന്റെ വിരലുകൾ സ്ക്രീനിൽ നീങ്ങുന്നത് നോക്കി ഇരുന്നു.

 

മനു: എയ്ഞ്ചൽ… നീയും ചുമ്മാ ഇതിലേക്ക് എടുത്ത് ചാടരുത്.

 

കുറച്ച് നിമിഷം മറുപടി വന്നില്ല.
പിന്നെ സ്ക്രീനിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നു എന്നത് തെളിഞ്ഞു.

എയ്ഞ്ചൽ: ഞാൻ ആൾറെഡി ചാടിയത് പോലെയാണ് സാർ…

 

ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ മനു ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമായി.
മെഹർ അവന്റെ മുഖം നോക്കി.

 

“കണ്ടോ…” അവൾ വീണ്ടും പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ഇത് തമാശയല്ല.”

 

മനു മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: നിന്റെ പഠനത്തെ ഇത് വല്ലാതെ ബാധിക്കും.

 

മറുപടി ഉടൻ വന്നു.

എയ്ഞ്ചൽ: ഇത് എന്റെ ഉള്ളിൽ തോന്നി തുടങ്ങിയതിന് ശേഷമാണ് സാർ ഞാൻ ഫിസിക്സിന് ഫുൾ മാർക്ക് വാങ്ങിയത്.

 

ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വന്നു.
അത് കണ്ട മെഹറും ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

 

“നല്ല മറുപടി,” മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

മനു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: ഓഹോ… അപ്പോൾ ലക്ഷ്മി സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ട് പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ, നീ മാർക്ക് വാങ്ങിയാണ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്?

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു സ്മൈലി മാത്രം വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: 😊

 

ആ സ്മൈലി കണ്ടപ്പോൾ മെഹർ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

“പാവം… 

 

പക്ഷേ പാവം മാത്രം അല്ല.”

 

മനു ഫോൺ നോക്കി തന്നെ ചോദിച്ചു.

 

മനു: ലക്ഷ്മിക്ക് അറിയോ ഇത്?

കുറച്ച് സമയം എടുത്താണ് മറുപടി വന്നത്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല.

 

മനു: ആർദ്രയ്ക്ക്?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല സാർ… എനിക്കല്ലാതെ ഇത് വേറേ ആർക്കും അറിയില്ല.

 

മുറിയിൽ വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ നിശ്ശബ്ദം വീണു.

 

മനു ആ വരി വായിച്ച് കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.
എയ്ഞ്ചലിന്റെ ശാന്തമായ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു,

ക്ലാസ്സിൽ ഒന്നും പ്രകടിപ്പിക്കാതെ ഇരിക്കുന്ന, പക്ഷേ ഉള്ളിൽ ഇത്രയും ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി.

 

അവൻ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: നിങ്ങൾക്ക് ഇതൊക്കെ കുട്ടിക്കളിയാണ്, എയ്ഞ്ചൽ… പ്രായത്തിന്റെ അറിവില്ലായ്മയിൽ തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങൾ.

ഈ പ്രാവശ്യം മറുപടി വേഗം വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ ഇത് ലക്ഷ്മിയോട് പറഞ്ഞ ഡയലോഗ് അല്ലേ?

 

മനു ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
മെഹർ അവന്റെ മുഖം നോക്കി.

 

“എന്താ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

 

അവൻ ഫോൺ മെഹറിന് കാണിച്ചു.

 

മെഹർ അത് വായിച്ച് ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

മനു വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: നിങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഷെയർ ചെയ്യുമല്ലേ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെ സാർ…

 

അതിനുശേഷം ഒരു ചെറിയ ഇടവേള.

എയ്ഞ്ചൽ: പക്ഷേ ഇത് ഞാൻ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

 

മെഹർ മനുവിന്റെ തോളിലേക്ക് ഒന്ന് ചാരി, സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

 

“ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ…?”
അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

മനു അവളെ നോക്കി.

“എന്ത്?”

 

മെഹർ മറുപടി പറയാതെ ഫോണിനായി കൈ നീട്ടി.

“ഞാൻ ചോദിക്കാം…”

 

മനു ഫോൺ അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു.
മെഹർ കുറച്ച് നേരം ചിന്തിച്ചു. പിന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: ഇങ്ങനെ രണ്ടുപേർ കൂടെ ഒരാളെ തന്നെ നോക്കുന്നത് ശരിയാണോ, എയ്ഞ്ചൽ?

 

മെഹർ മെസ്സേജ് അയച്ചു.
മനു അവളെ നോക്കി.

“ഇത് ഇങ്ങനെ നീട്ടികൊണ്ട് പോകേണ്ട മെഹർ?”

 

“അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അറിയണം,” മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് മറുപടി വന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ലക്ഷ്മിക്ക് സാറിനോടുള്ളത് വേറെ തരം ഇഷ്ടമല്ലേ …

 

മെഹർ ആ വരി വായിച്ചതോടെ അല്പം മുന്നോട്ട് ഇരുന്നു.
അവൾക്ക് താൽപര്യം കൂടിയിരുന്നു.

 

മനു: വേറെ തരം എന്നാൽ ?

 

ഈ തവണ മറുപടി വരാൻ കുറച്ച് സമയം എടുത്തു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അവൾക്ക് സാറിനോട് ഒരു വാശി ഉണ്ട്… ഒരു ആകർഷണം. സാർ അവളെ നോക്കണം, ശ്രദ്ധിക്കണം എന്നൊക്ക,….. പിന്നെ………..

 

മെഹർ മനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

മെഹർ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: അത് കിട്ടിയാലേ അവൾ ഇത് നിർത്തുകയുള്ളോ  ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഒരുപക്ഷേ… അറിയില്ല സാർ. അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും വേണമെന്ന് തോന്നിയാൽ അത് കിട്ടും വരെ അവൾ അതിൽ തന്നെ നിൽക്കും.

 

മെഹർ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

മനൂ………….. ലക്ഷ്മിക്ക് ആവിശ്യം ഇതാണ്…. മെഹർ മനുവിന്റെ ചുരുങ്ങി കിടക്കുന്ന കുണ്ണയിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു 

 

മെഹർ……….. മനു അവളെ രൂക്ഷമായി വിളിച്ചു 

 

“ലക്ഷ്മിയെ ശരിക്കും അറിയുന്നവൾ ആണ് ആ പറഞ്ഞത് .”

 

അതിന് അതാണ് അർഥമെന്ന് ഉണ്ടോ ?

 

ഒരു കാര്യം കൂടെ ചോദിക്കട്ടെ…..

മെഹർ ടൈപ്പ് ചെയ്തു തുടങ്ങി…. മനു അത് ശ്രദ്ധിച്ചു 

 

മനു: ഓ അവൾ അങ്ങിനെ ആണോ ……. ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല അവൾ  ആ ടൈപ്പ് ആണെന്ന് 

 

മറുപടി വേഗം വന്നു.

എയ്ഞ്ചൽ: അങ്ങനെ അല്ല സാർ…

 

പിന്നെ കുറച്ച് ഇടവേള.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അവൾ മോശം ഒന്നുമല്ല. കുറച്ച് വാശിയുണ്ടെന്ന് മാത്രം. അവൾക്ക് ആദ്യമായി ഇങ്ങനെ ഇഷ്ടം തോന്നിയ ആളാണ് സാർ. അല്ലാതെ വേറെ ആരോടും അവൾക്ക് റിലേഷൻ ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

 

ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ മെഹറിന്റെ മുഖം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു..

മനു ഇതെല്ലം കേട്ട് വല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു 

 

“അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരിക്കാം…” മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ലക്ഷ്മി, അവൾ ഒരു പ്രേത്യേകത നിറഞ്ഞ കുട്ടിയാണ്.”

 

മെഹർ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു 

 

മനു: വാട്ട് എബോട്ട് യൂ ?

അവൾ  ടൈപ്പ് ചെയ്ത് അയച്ചു.

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി.

 

മെഹർ, “ഇത് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതാണ്,” അവൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 

മറുപടി വരാൻ ഇത്തവണ കൂടുതൽ സമയം എടുത്തു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: എനിക്ക് അറിയില്ല സാർ.

വീണ്ടും ഒരു മെസ്സേജ്.

എയ്ഞ്ചൽ: ലക്ഷ്മിയെ പോലെ പറയാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. പക്ഷേ… സാർ എന്നോട് നന്നായി സംസാരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് അത് ഒരുപാട് സന്തോഷം തരുന്നു. അത്ര മാത്രം ഇപ്പോൾ പറയാം.

 

മുറിയിൽ നിശ്ശബ്ദം പടർന്നു.

മെഹർ ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്യാതെ ഇരുന്നു.

 

മറ്റൊരാളുടെ ഫോണിൽ നിന്ന് ചാറ്റ് ചെയ്തത് തെറ്റാണെങ്കിലും,. ആ  കുറച്ചു സമയം കൊണ്ട് മെഹർ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മനസിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ ചിക്കി ചികഞ്ഞു എടുത്തിരിക്കുന്നു…..

 

ആ ചെറിയ ചാറ്റ് എയ്ഞ്ചലിന്റെ മനസ്സിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന കാര്യങ്ങളെ പതിയെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നു.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ വാശി എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മൗനം ഇപ്പോൾ പതിയെ പൊളിയുകയായിരുന്നു.
മനുവിനും മെഹറിനും അത് മനസ്സിലായി.

 

കുറച്ചു സമയം  രണ്ടുപേരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

മനു ഒരു നീണ്ട ശ്വാസം വിട്ടു.

 

“മെഹർ…” അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

 

“ഹ്മ്മ്…”

 

“ഇതുവരെ എനിക്ക് ലക്ഷ്മിയെ മാത്രം സൂക്ഷിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു… ഇപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലും…”

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി.
അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി.

 

“എയ്ഞ്ചലിനോട് നിനക്ക് ചെറിയൊരു താൽപര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ മനു?”

 

“ഹേയ്…”
മനു ഉടനെ പറഞ്ഞു.

 

“മനു…”
അവൾ ശബ്ദം കുറച്ച് വിളിച്ചു.

 

“നുണ പറയരുത്. ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ മറന്നോ? സത്യം മനസ്സിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.”

 

മനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരി മാത്രം വന്നു.

 

“കാണുന്നില്ലേ…” മെഹർ പറഞ്ഞു.
“ഉത്തരം ആ ചിരിയിലുണ്ട്.”

 

“മെഹർ, നിനക്ക് അത് തോന്നുന്നതാണ്.”

 

“അല്ല. ഞാൻ കാണുന്നതാണ് പറയുന്നത്.”

 

അവൾ കൈ നീട്ടി.

“ഫോൺ തരൂ.”

 

“ഇനി വേണ്ട, മെഹർ…”
മനു ചിരിച്ചു.
“ഇനിയും ചാറ്റ് ചെയ്യാനാണെങ്കിൽ വേണ്ട.”

 

“ചാറ്റ് ചെയ്യാൻ അല്ല.”

 

“പിന്നെ?”

 

“താ .”

അവൻ ഫോൺ അവൾക്ക് കൊടുത്തു.

 

മെഹർ വാട്ട്സ്ആപ്പ് തുറന്ന്, മനുവും എയ്ഞ്ചലും ഓണത്തിന് എടുത്ത ഫോട്ടോ എടുത്തു.

ഫോൺ രണ്ടുപേർക്കും കാണാവുന്ന പോലെ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ വീണ്ടും മനുവിന്റെ അരികിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു.

 

 

 

“നോക്ക് മനു…”

 

മനു സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.

 

എയ്ഞ്ചൽ മൃദുവായൊരു ചിരിയോടെ അവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ.
കണ്ണുകളിൽ നാണവും സന്തോഷവും ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.

 

“ഇവൾ സുന്ദരിയാണ്…” മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“ലക്ഷ്മിയെ പോലെ അട്ട്രാക്റ്റീവ് അല്ല.

പക്ഷേ… നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ മനസ്സിൽ പതിയുന്ന ഒരു ഭംഗി.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

“ഇവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ ഉണ്ട്,” മെഹർ തുടർന്നു.

 

“ഇപ്പോഴാണ് എനിക്ക് അത് മനസ്സിലാകുന്നത്. അന്ന് ഈ ഫോട്ടോയിൽ വെറും നാണം മാത്രമാണെന്ന് തോന്നി. 

ഇപ്പോൾ നോക്കുമ്പോൾ… അതിൽ ഒളിഞ്ഞൊരു ഇഷ്ടം കാണാം.”

 

“മെഹർ…” അവൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങി 

 

“മനു…”
അവൾ അവനെ തടഞ്ഞു.

“ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ?”

 

“എന്താ?”

 

“ലക്ഷ്മിയെയും എയ്ഞ്ചലിനെയും നിർത്തിയിട്ട്… ഒരാളെ സെലക്ട് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞാൽ നീ ആരെ സെലക്ട് ചെയ്യും ? 

 

മനു ചിരിച്ചു.

 

“ഇത് എന്ത് ചോദ്യം?”

 

“ചോദ്യം തന്നെയാണ്. മറുപടി പറ.”

 

“എന്റെ സ്ഥാനത്ത് മെഹർ ആണെങ്കിൽ ആരെ തിരഞ്ഞെടുക്കും?”

 

അത് കേട്ട് മെഹർ നാണത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

 

“പറയട്ടെ?”

 

“ഹാ…”

 

“ഞാൻ രണ്ടുപേരെയും സെലക്ട് ചെയ്യും .”

 

മനുവിന് ചിരി വന്നു.

 

“രണ്ട് പേരെയും ?”

 

“രണ്ടുപേരും വേറെ വേറെ തരത്തിലുള്ളവരാണ്. 

 

ലക്ഷ്മി സെക്സി ആണ്, എയ്ഞ്ചൽ ക്യൂട്ട് ഉം… 

ഇവർ രണ്ടും പരസ്പരം അറിയാതെ ഞാൻ രണ്ടിനേയും എടുക്കും…. മെഹർ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു  

 

നീ കൊള്ളാമല്ലോ……

 

ഇതുപോലെ സുന്ദരികളെ കിട്ടിയാൽ ആരാടാ വേണ്ടെന്ന് പറയുക…… 

പെണ്ണായ എനിക്ക് തന്നെ എന്തൊക്കെയോ തോനുന്നു 

 

എന്ത് ?

 

എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യാൻ……….

 

ആരെ ഇവരെയോ ?

 

ഹാ……

 

താനെന്താ ബൈസെക്ഷ്വൽ ആണോ /?

 

ഇതിന് ബൈസെക്ഷ്വൽ  ആകണമെന്നൊന്നും ഇല്ലാ…..

 

പിന്നെ, അട്ട്രാക്റ്റീവ് ആയി ഒരു കാര്യം കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നും…..

 

അപ്പോൾ ഇവരെ കണ്ടിട്ട് തനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ തോന്നിയെന്ന്….

 

തോന്നി…… അവൾ തുറന്ന് പറഞ്ഞു 

മനൂ…… എയ്ഞ്ചലിനെ നോക്ക്, ആ ഫോട്ടോ കാണിച്ചു കൊണ്ട് മെഹർ തുടർന്നു…..

 

ലക്ഷ്മിയുടെ ആ ഡ്രെസ്സിൽ ഇവളെ ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ച് നോക്ക്…..

ലക്ഷ്മിയെക്കാൾ ഗ്ലാമർ ഇവൾക്ക് ആകില്ലേ……

 

എന്നാൽ അത് പോലെ ഒരു ഫോട്ടോ എയ്ഞ്ചലിനോട് തരാൻ പറഞ്ഞാലോ ….. മനു തമാശയായി പറഞ്ഞു 

 

തരും….. മനു ചോദിച്ചാൽ അതിനും അപ്പുറം തരും…….

 

അതിനും അപ്പുറം ? മനു തിരിച്ചു ചോദിച്ചു 

 

ഹാ….. മനു ഒന്ന് മൂളിലാൽ  അവരെ തന്നെ തരാൻ റെഡി ആയി ഇരിക്കുകയാ അവർ………….

 

മനു അതിന് മറുപടിയായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു……… മെഹർ ആ പറയുന്നത് എല്ലാം അവനും എന്ജോയ് ചെയ്തു തുടങ്ങി……

 

തനിക്ക് അപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിനോട് ആണ് കൂടുതൽ താല്പര്യം അല്ലേ…..

 

ലക്ഷ്മിയും സൂപ്പർ ആണ്….. 

  

“എന്നാൽ പിന്നെ ആർദ്രയെ കൂടെ കൂട്ടിക്കോ.”

 

മെഹർ ഉടനെ തല ഉയർത്തി.

 

“അവൾക്ക് എന്താ കുറവ്?”

 

“അതും  നീ സീരിയസായി എടുത്തോ?”

 

“എടുക്കും. കാരണം ആർദ്രയെ എല്ലാവരും തെറ്റായിട്ടാണ്  നോക്കുന്നു.”

 

“എങ്ങിനെ?”

 

“അവളുടെ ആ സ്റ്റൈൽ നോക്കി മാത്രം വിധിക്കരുത്. ബോബ് കട്ട്, വലിയ കണ്ണട, അലസമായ ഡ്രസ്സിംഗ്… 

അതൊക്കെ മാറ്റിവെച്ച് അവളെ ഒന്ന് നോക്ക്.  അവൾക്ക് ഒരു വേറിട്ട ആകർഷണം ഉണ്ട്. 

അവളുടെ ബോഡി ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ ? വല്ലാത്ത ഷേപ്പ് ആണ്…. 

 

മനു അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

 

“ഇത്രയും  നാൾ നീ ലക്ഷ്മിയുടെ പുറകെ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആർദ്രയായോ?”

 

“ലക്ഷ്മി വേറെ ലെവൽ ആണ്,” മെഹർ പറഞ്ഞു.
“നീ ആർദ്രയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞെന്നേ ഉള്ളൂ.”

 

അവൾ പെട്ടെന്ന് ഫോണിൽ, ലക്ഷ്മിയുടെ സ്റ്റാറ്റസ് തുറന്നു.
ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു.

 

അവൾ അത് മനുവിന് കാണിച്ചു.

 

“നോക്ക് മനു…”

 

മനു ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി.

 

അവളുടെ മുഖത്ത് ആത്മവിശ്വാസം.
കണ്ണുകളിൽ നേരിട്ടൊരു വെല്ലുവിളി.
അവൾ തന്നെ നോക്കണം എന്ന് ഒരാൾക്ക് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളൊരു ഭാവം.

 

“ഇതുപോലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടാൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന ആണുങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമോ?” മെഹർ ചോദിച്ചു.

 

“ഉണ്ടാകും,” മനു പറഞ്ഞു.

 

“മനു മാത്രം.”

എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ…… മെഹർ തുടർന്ന്  

 

എന്ത് ?

 

അവൾക്ക് വേണ്ടത് എന്താണെന്ന്……. 

അവൾ നിന്നെ ഓർത്ത് ഓർത്ത് എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടാകുമെന്ന് അറിയോ ?

 

മെഹർ ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോ സൂം ചെയ്തു….. 

അവൾ ജിമ്മിൽ പോകുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു…. അല്ലാതെ ഇങ്ങനെ ഒരു ഷേപ്പ് ആകില്ല……

 

ഇത് നോക്ക്…… ചെറുതാണെങ്കിലും എന്തൊരു ഷേപ്പ് ആണ്……  അവളുടെ മുലകളിലേക്ക് സൂം ചെയ്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു 

 

ഫോട്ടോ നേരെ മുകളില്ലേക്ക് ആക്കി അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ സൂം ആക്കി….. 

 

ഇത് നോക്ക്…. ഒരാണിനും ഇത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ പറ്റില്ല….

 

മെഹർ…… മനു വിളിച്ചു……

പക്ഷേ അവൾ നിർത്തിയില്ല 

 

അവൾ നേരെ ലക്ഷ്മിയുടെ അരക്കെട്ട് കാണിച്ചു…..

 

 

 

അവളുടെ ആ പാന്റിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ആ പൂറിന്റെ ഷേപ്പ് അവൾ സൂം ചെയ്തു…..

 

എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെങ്കിൽ……….. ഷി ഈസ് എ വിർജിൻ…… 

 

മനൂ……. 

 

ഹ്മ്മ്…… അവൻ മൂളി 

 

ഇത് ചെറുതായിരിക്കും മനു…… എല്ലാ ആണുങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ ചെറുത്….

 

മെഹർ ലക്ഷ്മിയെ കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നത് മനുവിനെയും കോരി തരിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി…. 

 

അവളുടെ ആ ഫോട്ടോ അങ്ങിനെ കണ്ടതും മെഹർ പറഞ്ഞതും കൂടി അവൻ പോലും അറിയാതെ അവന്റെ സിരകളെ ചൂട് പിടിപ്പിച്ചു……

തളർന്ന് ചുരുങ്ങി കിടന്നിരുന്ന അവന്റെ കുണ്ണ പതിയെ പൊങ്ങി…… 

അത് മെഹറിന്റെ മേലേക്ക് പതിയെ മുട്ടി …..

 

മനൂ…… അവന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ വയറിൽ മുട്ടിയത് അറിഞ്ഞു അവൾ വിളിച്ചു….

 

ഹ്മ്മ്…

 

അവൾ കൈ എത്തിച്ചു അതിൽ പിടിച്ചു….. ഒന്ന് പതിയെ ഞെക്കി 

 

അപ്പോളാണ് അവനും അറിഞ്ഞത്,  തന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയായ കാര്യം 

 

മെഹർ അത് കണ്ട് ചാടി എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു…… ഒന്ന് അതിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി 

മനൂ……. ഇത് വലുതായല്ലോ…….. അവൾ പറഞ്ഞു  

 

അവൾ കൈ എത്തിച്ചു അതിൽ പിടിച്ചു…… ഇരുമ്പുപോലെ വലുതായ ആ കുട്ടനിൽ  പിടിച്ചു മെഹർ ഒന്ന് മുകളിലേക്കും താഴേക്കും അടിച്ചു….

 

അവൾ ആ പറഞ്ഞതിൽ അവന് ചെറിയൊരു നാണക്കേട് തോന്നി….

 

ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ടല്ലേ ഇത്…… 

 

ഹേയ്…… മനു പറഞ്ഞു 

 

മനൂ……. ചുമ്മാ പറയല്ലേ……. 

 

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും നീ ഒരു ആണല്ലേ……..

 

കണ്ടത് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല…. നീ അങ്ങിനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടും കൂടെയാണ്……

 

എന്നാൽ എന്താ……

നോക്ക്….. നിനക്ക് വേണ്ടെങ്കിലും ലക്ഷ്മിയെ ഇതിന് വേണം……. മെഹർ കുട്ടനിൽ പിടിച്ചു പതിയെ അമർത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു 

 

വിർജിൻ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ആണോ ഇങ്ങനെ ആയത്…… അവൾ ചോദിച്ചു……..

 

ഹേയ്…. നീ അങ്ങിനെയൊക്കെ….. അവന് ആ നുണ മുഴുവനാക്കുവാൻ സാധിച്ചില്ല 

 

ലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇതൊന്ന് കയറുന്നത് ഓർത്ത് നോക്ക് മനു…….

 

അവളുടെ ആ കുഞ്ഞു പൂറിലേക്ക്……

 

അത് കേട്ടതും മനുവിന്റെ കുണ്ണ മെഹറിന്റെ കൈകളിൽ ഇരുന്ന് ഒന്ന് വെട്ടി……..

 

കണ്ടോ ? മെഹർ അത് കണ്ട് ആശ്ചര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു 

 

ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് പറയ് മനൂ…..

 

എന്തെന്ന്…..

 

ലക്ഷ്മിയെ വേണമെന്ന്…….. അവൾ ആ കമ്പിയായ കുട്ടനിൽ പിടിച്ചു അടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു 

 

നീ എന്നെ അങ്ങിനെയാക്കി……. അവൻ പറഞ്ഞു 

 

അപ്പോൾ വേണം….. മെഹർ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു 

 

ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ …… എന്റെ മനസ് അങ്ങിനെ ആയി 

 

എയ്ഞ്ചലും ആയിട്ട്…..

 

ഹ്മ്മ് 

 

നിനക്ക് അപ്പോൾ ലക്ഷ്മിയേക്കാൾ ഇഷ്ടം എയ്ഞ്ചലിനെ ആണോ….

 

അങ്ങിനെ പറയാം………

 

എനിക്ക് പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയെ ആണ് ഇഷ്ടം…………… മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

അത് നീ ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ കണ്ടിട്ടാകും 

 

ആകും……….

 

എയ്ഞ്ചലിനെ കിട്ടിയാൽ നീ ചെയ്യുമോ ? മെഹർ കുട്ടനിൽ നിന്നും വിടാതെ ചോദിച്ചു 

 

ചെയ്യണോ……..

 

അതും ഞാൻ പറയണോ ?

 

വേണം……..

 

എന്നാൽ വേണം………… മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

എന്നാൽ എനിക്ക് ആദ്യം എയ്ഞ്ചലിനെ മതി……

 

അവളെയാണല്ലേ നിനക്ക് ഇഷ്ടമായിരിക്കുന്നത്…

 

ഹ്മ്മ്…..

 

അവളെയാണെങ്കിൽ നീ ഇനിയും കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരും…..

ലക്ഷ്മിയെ ആണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ വിളിച്ചാൽ ഇപ്പോൾ വരും…………..

 

ഇപ്പോൾ എന്തിനാ…… ഇപ്പോളിവിടെ നീ ഇല്ലെ………….. 

 

അതും പറഞ്ഞു അവൻ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മെഹറിനെ വട്ടം കെട്ടിപിടിച്ചു 

 

അവളുടെ വലിയ മുലകൾ അവന്റെ കൈകളിൽ അമർന്നു……

 

അവൻ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അമർത്തി…. മെഹറിന്റെ തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ അവൻ ചപ്പി വലിച്ചു………

 

അവൾ അപ്പോളും ഒരു കൈ അവന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും മാറ്റിയിട്ടുണ്ടായില്ല…. അതി പിടിച്ചും അടിച്ചും അവൾ അവന് സുഖം പകർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു 

 

അവളെ തന്റെ തുടകളുടെ മുകളിലേക്ക് ഇരുത്തി കൊണ്ട് അവൻ ബെഡിലേക്ക് വീണ്ടും കിടന്നു…. 

 

 

അതോടെ മെഹർ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു ശരിക്കും ഒന്ന് തടവി…..

 

മനൂ…….

 

ഇത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ കേറുമോ ?

 

ആരുടെ ?

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ ?

 

എന്തേ ?

 

ഭയങ്കര വലുതാ  ഇത്…

 

മനുവിനുള്ള പരിചയക്കുറവ് അവൾക്ക് അറിയാം അതുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി 

 

നന്നായി ഫോർപ്ലേ ചെയ്യണം…………

ആ കുഞ്ഞു പൂർ നീ നക്കി നക്കി വെള്ളം വരുത്തണം….. 

 

അപ്പോൾ….. എന്നാലേ ഇത് കേറൂ………….

വിരലൊക്കെ ഇട്ട് അതിനെ റെഡിയാക്കണം………….

 

എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്… മനു പറഞ്ഞു 

 

അത് കേട്ട് മെഹർ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി 

 

നീയുള്ളപ്പോൾ വിളിക്കാം……………..

 

എന്നിട്ട്……….

 

അതൊക്കെ നീ ചെയ്യ്………… മനു സിമ്പിളായി പറഞ്ഞു 

 

അയ്യേ…….  

 

എന്തേ ?

 

ഒരു പെണ്ണിനെ……………. പോ ഒന്ന്…. മെഹർ നാണത്താൽ പറഞ്ഞു 

 

മനു ആ സമയം കൈ നീട്ടി മെഹറിന്റെ പൂറിലേക്ക് തൊട്ടു……

 

അവൾ ഇവിടെ തിരിച്ചും  കിസ് ചെയ്തു തരും….. അവൻ പൂറിലേക്ക് വിരലുകൾ പതിയെ തിരുകി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു 

 

ഹാ…… മെഹർ സുഖം കൊണ്ട് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി 

 

അത് നീ എനിക്ക് ചെയ്‌ത്‌ തരാറില്ലേ ?

 

അതുപോലെയാണോ ലക്ഷ്മിയോ എയ്ഞ്ചലോ ആണെങ്കിൽ………..

 

അവർക്കൊന്നും ഇത് ഇല്ലാലോ…………… അവൾ വീണ്ടും കുട്ടനിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു 

 

എന്തൊരു ചൂടാ ഇതിന്…………

 

അത് ഇതിനുള്ളിൽ കേറാനുള്ള ചൂടാണ്………….. 

 

കേറ്റട്ടെ………… മെഹർ ചോദിച്ചു 

 

മനുവിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പൂറിനെ ചൂട് പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു….

 

ഇങ്ങനെ ഇരുന്ന് കേറ്റ്…………

 

നോക്കട്ടേ……. അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു 

 

അവൾ കാലുകൾ അകത്തി ഉയർന്നുകൊണ്ട് കുട്ടനെ തന്റെ പൂറിലേക്ക് തിരുകി…..

 

കമ്പിയായ കുട്ടന്റെ ആ തലഭാഗം സുഖമായി അതിലേക്ക് കയറി…..

 

കുറച്ചു കയറിയതോടെ അവൾ കുട്ടനിൽ നിന്നും കൈ എടുത്തു…. 

 

പതിയെ കുട്ടനിലേക്ക് ഇരുന്നു… അതോടെ ആ വലിയ കുണ്ണ  മെഹറിന്റെ മുഴുത്ത പൂറിലേക്ക് മുഴുവനായും കയറി… 

 

ഹാ……. മെഹർ പതിയെ ഒച്ച ഉണ്ടാക്കി 

 

അവളുടെ പൂറിൽ അത് തിങ്ങി ഇരുന്നു….

 

ഇങ്ങനെ ചെയാനാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്…

 

എങ്ങിനെ ?

 

ഇതുപോലെ മുകളിൽ ഇരുന്ന്…… അടിക്ക് 

 

അത് കേട്ട ഒരു ചിരിയോടെ അവൾ അവളുടെ അരക്കെട്ട് പതിയെ അനക്കി…..

 

നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവന്റെ കുണ്ണ അതിൽ പതിയെ അതിൽ കയറി ഇറങ്ങി….

 

സുഖമുണ്ടോ ?

 

അവൻ ചോദിച്ചു…..

 

ഹ്മ്മ്…. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകൊണ്ട് മൂളി….

 

അവൾ ഓരോ പ്രാവിശ്യം ഉയർന്ന് താഴുമ്പോളും അവളുടെ മുലകൾ തുളുമ്പി കളിക്കുന്നത് കണ്ട് മനു കൈ എത്തിച്ചു അതിൽ പിടിച്ചു ഒന്ന് ഞെക്കി.

 

എന്നാൽ അവൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ സുഖമായി അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു….

 

മെഹർ നല്ലപോലെ ചൂട് പിടിച്ചു തുടങ്ങി….. ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അവൾക്ക് ഇങ്ങിനെ ഒരു അനുഭവം 

 

എവിടെയൊക്കെയോ അവൾക്ക് വല്ലാതെ തരിച്ചു തുടങ്ങി….. 

 

ഇതുവരെ കുണ്ണ തൊടാത്ത അവളുടെ പൂറിന്റെ മൂലകളിലെല്ലാം കുണ്ണ തൊടുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി…

 

അവൾ ഒരേ താളത്തിൽ ഉയർന്ന് താണ് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു…

 

അവൾ മുഴുവനായും ചൂട് പിടിച്ചതോടെ ആ അടിയുടെ സ്പീഡും കൂടി….. അവളുടെ സുഖത്തിനായി അവൾ അവളുടെ അരക്കെട്ട് മുന്നിലേക്കും പുറകിലേക്കും എന്നപോലെ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു…

 

അവൾ രതി മൂർച്ഛയിലേക്ക് എത്തികൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു…

 

ഡാ……

 

അവൾ പതിയെ വിളിച്ചു…….

 

ആ വിളിയിൽ തന്നെ അവന് മനസിലായി അവൾക് വെടി പൊട്ടാൻ ആയിരിക്കുന്നു എന്ന്….

 

അവൻ ആ കിടപ്പിൽ അനങ്ങാതെ കിടന്നു….

 

ഒന്ന് പോയതുകൊണ്ട് തന്നെ അവന് ആ സമയം പോകാൻ ആയിട്ടുണ്ടായില്ല…

 

എനിക്കിപ്പോൾ വരും….. അവൾ എങ്ങിനെയോ പറഞ്ഞു 

 

അവൻ അവളുടെ തുടയിൽ പിടിച്ചു പതിയെ അവളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു 

 

അതോടെ അവൾ കുറച്ചുകൂടെ ശക്തിയിൽ അടിച്ചു തുടങ്ങി …

 

ഹാവൂ……

 

ഹാ ഹ…. ആ 

 

അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു…. 

 

പതിയേ അവൾ രതിമൂര്ച്ഛയിലേക്ക് കടന്നു….

 

ഒന്ന് നിർത്തി, പിന്നെ വീണ്ടും അടിച്ചു അവൾ വിറച്ചു…. 

പിന്നെ അവൾ അവന്റെ മേലേക്ക് കിടന്നു…. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു………….

 

അവന്റെ കുണ്ണ അപ്പോളും കമ്പിയായി തന്നെ അവളുടെ പൂറിൽ തിങ്ങി ഇരിക്കുകയാണ്……

 

കുറച്ചു നേരം അങ്ങിനെ കിടന്ന് ക്ഷീണം മാറിയതും അവൾ അവനെ വിളിച്ചു 

മനൂ……

 

ഹ്മ്മ്…. അവൻ മൂളി….

 

എന്ത് സുഖമായിരുന്നെടാ………….

 

എപ്പോളെങ്കിലും സുഖം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ ?

 

ഇല്ലാ/………..

 

അപ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് അവന്റെ അരക്കെട്ട് ഒന്ന് ചലിപ്പിച്ചു…. അതോടെ കുണ്ണ ആ പൂറിൽ ഒന്ന് കയറി ഇറങ്ങി……….

 

നിനക്ക് വന്നില്ലാലെ…….

 

ഇല്ലാ………..

 

ഭയങ്കര ടൈമിംഗ് ആണുട്ടോ നിനക്ക്…………..

 

ആണോ?

 

ഹാ……….

 

ഇവന് മതിയായില്ല…… മനു പറഞ്ഞു 

 

നേരത്തേ ചെയ്തത് പോലെ മതിയോ /?  അവൾ വായ് തുറന്ന് ചോദിച്ചു 

 

അത് വേണ്ട എനിക്ക് ഇതിന്റെ ഉള്ളിൽ കളയണം………….

 

ഞാൻ പ്രസവം നിർത്തിയിട്ട് ഇല്ലാട്ടോ…………..

 

അത് കേട്ട് അവൻ അവളെ നോക്കി……

 

ശെരിക്കും…………

 

ഹാ……

 

പണിയാകുമോ ?

 

പേടിക്കേണ്ട…….. സേഫ് ആണ്…… അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു 

 

അപ്പോൾ ഉള്ളിൽ കളയാം അല്ലേ………………….

 

ഹാ….. അവൾ മൂളി 

 

അത് കേട്ട ഉടനെ മനു അവളുമായി മറിഞ്ഞു…………

 

കുണ്ണ പുറത്തേക്ക് ഊരാതെ തന്നെ അവൻ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് കിടന്നു….

 

മെഹർ വിചാരിക്കുന്നതിനു മുൻപേ അവൻ അങ്ങിനെ ചെയ്തത് കണ്ട് അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു….

 

മനൂ…..

അവൾ വിളിച്ചു 

 

ഹ്മ്മ്….. അവൻ മൂളി 

 

സത്യം പറയടാ……….

നിനക്ക് ഇതിലൊക്കെ വല്ലാത്ത എക്സ്പിരിയൻസ് ആണല്ലോ…………. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

അതേ ഞാൻ ഇതിനു മുൻപ് സെക്സ് ടീച്ചർ ആയിരുന്നു……… മനു കളിയാക്കി പറഞ്ഞു 

 

ഇങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അത് തന്നെ ആകും..

 

 എന്താ ? അവൻ ചോദിച്ചു 

 

അടുത്ത് തന്നെ അങ്ങിനെ ആകുമെന്ന്……………

 

എന്നാൽ കൂടെ നീയും ഉണ്ടാകും….. അവൻ അവളുടെ കാലുകൾ അകത്തി വച്ച് പൊസിഷൻ ശരിയാക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു….

 

ഞാനോ ?

 

ഹാ/…

 

ഞാൻ എന്തിനാ……….. മെഹർ ചോദിച്ചു 

 

പ്രാക്ടിക്കൽ ചെയ്തു കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ…….. അവൻ അവന്റെ അരക്കെട്ട് പതിയെ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി 

 

കുണ്ണ പതിയെ ആ പൂറിൽ കയറി ഇറങ്ങി……

 

അത് നീ അവരുമായിട്ട്  ചെയ്തു പഠിപ്പിച്ചാൽ മതി………..

 

അത് പോരാ…..

ആദ്യത്തെ തവണ ടീച്ചേർസ് ചെയ്തു കാണിക്കണം……….. മനു പറഞ്ഞു 

 

ഓഹോ,… സ്റ്റുഡന്റസ് ആയി ആരൊക്കെ വേണം ? മെഹർ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു 

 

എയ്ഞ്ചൽ വേണം, ലക്ഷ്മി വേണം, അത് കഴിഞ്ഞു മനു ഒന്ന് ആലോചിച്ചു 

 

ആർദ്ര വേണ്ടേ ? മെഹർ ചോദിച്ചു 

 

അവൾ വേണോ ?

 

അവൾ സൂപ്പറാ……….

 

അതെന്താ ?

 

അവളുടെ സ്ട്രക്ചർ….. 

 

ലക്ഷ്മിയേക്കാൾ ? അവൻ ചോദിച്ചു 

 

ഹാ….. ലക്ഷ്മിക്ക് ഒരു സ്ലിം സ്ട്രക്ടർ അല്ലേ….  ആർദ്രക്ക് അങ്ങിനെയല്ല ഒരു സെക്സി ഫിഗർ ആണ് അവൾ…. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

ഇനി ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ മോളുടെ ലിസ്റ്റിൽ……..

 

ഇത്രയും പേര് ഓകെ ആണോ ?

 

അതിന് മറുപടിയായി അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു…..

 

ആ സമയം അവന്റെ കുണ്ണ ആ പൂറിൽ പതിയെ കയറി ഇറങ്ങി നടക്കുക ആയിരുന്നു…..

 

നീ വിചാരിച്ചാൽ ഇനിയും കൂട്ടാം ………… മെഹർ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു 

 

വിചാരിക്കുന്നില്ല……..

 

അപ്പോൾ എന്നാ ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്നത് ? അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു 

 

എല്ലാ ദിവസവും ഈ സമയം,,……

നമ്മൾ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ……….. അവർ ഇത് കണ്ട് ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ…………. മനു പറഞ്ഞു 

 

ആർക്കെങ്കിലും ഇത് കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ ? 

 

പിന്നെ…… 

 

അവർ കൂടെ അതിൽ ചേരും……. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

ഗ്രൂപ്പ് സെക്സ് ആകുമോ ?

 

അത് കേട്ട് മെഹർ നാണത്താൽ ചിരിച്ചു….

 

നിന്റെ ഈ മുലകളിലൊക്കെ ആ പിള്ളേർ ഞെക്കി ഉമ്മ വെക്കും………..

 

അപ്പോ നിന്റെ ഈ സാധനത്തിലോ ? മെഹർ ചോദിച്ചു 

 

അത് ഞാൻ ഓരോരുത്തർക്കും മാറി മാറി കൊടുക്കും….. 

 

നിന്റെ എയ്ഞ്ചലിന്റെ ഉള്ളിൽ കേറ്റുമ്പോൾ ലക്ഷ്മിക്ക് കുശുമ്പാകും….. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

ആ സമയം ലക്ഷ്മിയെ നീ എടുത്തോ ?

 

ഞാനോ ?

 

ഹാ….. അവളുടെ കുഞ്ഞി പൂർ നിനക്ക് ഇഷ്ടമായിലേ…..

അത് നന്നായി ചപ്പി കൊടുക്ക്………….

 

അത് കേട്ട് അവളിൽ ഒരു തരിപ്പ് ഉയർന്നു……….

 

അപ്പോൾ ആർദ്രയോ ?

 

അവൾ…….. അവളെക്കൊണ്ട് നിന്റെ ഈ പൂർ നക്കിപ്പിക്ക്……..

 

മനൂ……… അത് കേട്ട് അവൾക്ക് വല്ലാതെ വികാരം ഉയർന്നു…..

 

ആ മൂന്ന് പേരുകൾ അവളെ ആ സമയം വല്ലാതെ ഹരം പിടിപ്പിച്ചു 

 

അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നാല് പെണ്ണുങ്ങളെ നീ ഒറ്റക്ക്……

 

എന്തേ പറ്റില്ലേ ?

 

താങ്ങുമോ ഇവൻ…. അവളുടെ പൂറിൽ കയറി ഇറങ്ങുന്ന കുട്ടനിൽ നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു 

 

നിനക്ക് എന്ത് തോനുന്നു…..

 

പറ്റുമായിരിക്കും…… മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

കാല് ഇങ്ങനെ അകത്തി വെക്ക്….. മനു അവളുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു അകത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു 

 

പതിയെ ചെയ്യ്……. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

സുഖമുണ്ടോ ? അവൻ ഒന്ന് സൈഡിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു അടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു 

 

ഹ്മ്മ്…… അവൾ സുഖത്താൽ മൂളി…………..

 

അവൻ ഒന്ന് അവളിലേക്ക് ചേർന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി വലിച്ചു…..

 

അതോടോപ്പം അവന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിൽ കയറി ഇറങ്ങി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു….

 

കുറച്ചു നേരം കൂടെ കഴിഞ്ഞതോടെ അവൾ നല്ലപോലെ തേൻ ചുരത്തി തുടങ്ങി,..

 

മനുവിനും നല്ലപോലെ സുഖം മൂത്തു തുടങ്ങി….

 

അവളുടെ ആ മാദക ശരീരവും ഇതുവരെയുള്ള സംഭാഷങ്ങളും അവനെ അങ്ങിനെയാക്കി….

 

മെഹർ.. അവൻ അവളെ വിളിച്ചു…..

 

അവന് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു…..

 

അവളും ആ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു….

 

ഐ ആം കമിങ്……. അവൻ പറഞ്ഞു 

 

മനു….. നിർത്തല്ലേ ………… അവൾ കണ്ണുകളടച്ച് കെഞ്ചി….

 

ആഹ്…… മനു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി 

 

അവനിൽ അത്ര നേരം ഉരുണ്ടു കൂടി നിന്നിരുന്ന പാലുറവ അവൻ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് തുറന്നു വിട്ടു….

 

അതേ സമയം തന്നെ അവളിലും പൊട്ടി……

 

അവൻ അടിക്കൽ നിർത്താതെ തുടർന്നു…..  പാലൊഴുകിയ പൂറിൽ കുട്ടൻ ചുമ്മാ തെന്നി കളിച്ചു…..

 

മനൂ എനിക്കും വന്നു…… മെഹർ പറഞ്ഞു….

 

ഇത്ര വേഗമോ ?

 

ഹാ….

 

ഇപ്പോ തന്നെയല്ലേ നിനക്കു വന്നത്…….  മനു തളർച്ചയുടെ അവളുടെ മേലേക്ക് കിടന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു….

 

അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല…… നീ ആണെങ്കിൽ ഇനിയും ഇനിയും വരും…. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

അവൻ ആ ക്ഷീണത്തിൽ അവളുടെ മാറിടത്തിൽ മുഖം അമർത്തി കുറച്ചു നേരം കിടന്നു…

 

മനൂ….. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞതും മെഹർ വിളിച്ചു 

 

സമയം കുറെ ആയെടാ……. അവൾ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു 

 

ഇനി നാളെ പോകാം…… 

 

അത് കേട്ട് മെഹർ അവന്റെ മുഖം തന്റെ മേലെ നിന്നും ഉയർത്തി….

 

മനുവിന് എന്റെ കാര്യം വരുമ്പോൾ എല്ലാം വളരെ സിംപിൾ ആണല്ലേ……. അവൾ പരിഭവം പറഞ്ഞു 

 

സിമ്പിൾ ആയിട്ടല്ല…… വിടാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ്……….. മനു പറഞ്ഞു 

 

ഇന്നിപ്പോൾ ഇത്രയൊക്കെ ആയില്ലേ……… ഇതൊക്കെ നമ്മൾ വിചാരിച്ചത് അല്ലാലോ….. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

ഹ്മ്മ് ,,,….. അവൻ മനസില്ലാ മനസോടെ മൂളി….

 

എന്നാൽ എണീക്ക്….. അവൾ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു 

 

അതോടെ അവൻ പതിയെ എണീറ്റു…. കൂടെ അവളും 

 

അവൾ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം എടുത്ത് ധരിച്ചു….

 

അവളിൽ അപ്പോളും അവന്റെ കുണ്ണ പാലിന്റെ മണം നില്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

 

മെഹറിന് ആ രാത്രി മനുവിനെ വിട്ട് അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ ഒട്ടും തോന്നിയില്ല.

 

പക്ഷേ സമയം പത്ത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഇത്രയും വൈകി വീട്ടിൽ എത്തുന്നത് ആദ്യമായിരുന്നു. ഉമ്മ എന്ത് ചോദിക്കും, എന്ത് സംശയിക്കും എന്ന പേടി അവളുടെ ഉള്ളിൽ പതിയെ ഉയർന്നു.

 

വാതിൽ തുറക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ ഒരു നിമിഷം നിന്നു.
പുറത്ത് ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി. റോഡും, വീടിന്റെ മുന്നും, ഗേറ്റിനരികും എല്ലാം ശാന്തമായിരുന്നു.

 

“ഞാൻ പോകട്ടെ…” അവൾ തിരിഞ്ഞു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

 

 

മനു അവളെ ഒന്ന് മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു…..

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചോട് അമർന്നു…….

 

അല്പം കഴിഞ്ഞു അവർ അകന്നു…..

 

“ഫോൺ എടുക്കണം…” അവൾ അല്പം ശാസിക്കുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു.
“ഇനിയും ഇങ്ങനെ പേടിപ്പിക്കരുത്.”

 

“ഹ്മ്മ്…” മനു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മൂളി.

 

മെഹർ അവനെ അവസാനമായി ഒന്ന് നോക്കി.
പോകാൻ മനസ്സില്ലാത്ത ഒരാളുടെ നീണ്ട നോട്ടം.

 

പിന്നെ അവൾ വാതിൽ കടന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

 

മനു വാതിലിന്റെ അരികിൽ നിന്ന് അവൾ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്നതും, പതിയെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതും നോക്കി നിന്നു.

 

വാതിൽ അടച്ചതിനു ശേഷം പോലും അവൻ കുറച്ച് നേരം അവിടെ തന്നെയിരുന്നു.
ആ രാത്രി സംഭവിച്ചതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നി.

 

മെഹർ ഇവിടെ വന്നത്…
അവർ തമ്മിൽ വീണ്ടും മനസ്സ് തുറന്ന് സംസാരിച്ചത്…
അവളുടെ സ്നേഹം…
പിന്നെ എയ്ഞ്ചലുമായി നടന്ന ആ അപ്രതീക്ഷിത ചാറ്റ്… 

അത് കഴിഞ്ഞു നടന്ന സംഭവങ്ങൾ,

 

ഇതൊന്നും അവൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല.

 

അവൻ ഫോൺ എടുത്തു.
എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചാറ്റ് തുറന്നു.

 

അവസാനമായി അയച്ച മെസ്സേജുകൾ അവൻ വീണ്ടും വായിച്ചു.
അവളുടെ മറുപടികൾ… ആ മടിയുള്ള തുറന്നുപറച്ചിൽ…

അവളുടെ ഓരോ വാക്കും മനുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒന്ന് ചലനം ഉണ്ടാക്കി.

 

ഒരുപക്ഷേ മെഹർ ഇല്ലാതെ ഞാൻ മാത്രം ആയിരുന്നു ഇവിടെ എങ്കിൽ ഞാൻ ഇത് ഇവിടെ വരെ എത്തിക്കില്ലായിരുന്നു…..

 

“നാളെ ഞാൻ അവളെ എങ്ങനെ നേരിടും…?”

അവൻ സ്വയം ചോദിച്ചു.

 

ഈ ചാറ്റ് അവൾ ലക്ഷ്മിയോടോ ആർദ്രയോടോ പറഞ്ഞാൽ?
സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ അവർ മൂന്നുപേരും ഇതിനെ കുറിച്ച് നോക്കി ചിരിക്കുമോ?
അവൻ ഒരു നിമിഷം അസ്വസ്ഥനായി.

 

പിന്നെ വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു.

 

അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന പെൺകുട്ടിയല്ല.
എന്നാലും…

 

അവൻ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: എയ്ഞ്ചൽ… ഈ കാര്യം അവരോട് പറയരുത്.

അയയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് സമയം നോക്കി.
പതിനൊന്ന് അടുക്കുന്നു.

 

“ഈ സമയത്ത് മെസ്സേജ് അയക്കുന്നത് ശരിയാണോ…?”

 

ഒരു നിമിഷം അവൻ മടിച്ചു.
പക്ഷേ ഇന്നത്തെ ചാറ്റിന് ശേഷം, ആ മടിക്ക് അത്ര അർത്ഥമില്ലെന്ന് തോന്നി.

 

അവൻ മെസ്സേജ് അയച്ചു.

 

—————————–

അന്നേരം എയ്ഞ്ചൽ ബെഡിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.

മനു സാറിന്റെ മെസ്സേജ് ഇനി വരില്ലെന്ന് വിചാരിച്ച് ഫോൺ ബെഡിൽ വച്ചിരുന്നു.
പക്ഷേ ഉറക്കം വന്നിരുന്നില്ല.

 

അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഇന്നത്തെ ചാറ്റിലായിരുന്നു.

താൻ ഇത്രയും തുറന്ന് പറഞ്ഞുവോ?
സാർ അത് എങ്ങനെ എടുത്തിരിക്കാം?
നാളെ കാണുമ്പോൾ സാർ മാറിനിൽക്കുമോ?

 

അപ്പോഴാണ് ഫോൺ തെളിഞ്ഞത്.

 

മനു സാർ.

 

അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തു.

 

മനു: എയ്ഞ്ചൽ… ഈ കാര്യം അവരോട് ആരോടും പറയരുത്.

 

ആ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു മൃദുവായ പുഞ്ചിരി വന്നു.

അവൾക്ക് അത് മനസ്സിലായിരുന്നു.
അവൾക്കും അതേ തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പറയില്ല സാർ. ഇതൊന്നും ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല.

ചില സെക്കൻഡുകൾക്ക് ശേഷം മറുപടി വന്നു.

 

മനു: ഉറപ്പാണോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഉറപ്പ്. ലക്ഷ്മിയോടോ ആർദ്രയോടോ പോലും പറയില്ല.

 

മനു: നിങ്ങൾ മൂന്നു പേരും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറയുന്നവരല്ലേ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെ… പക്ഷേ ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ പറ്റില്ല സാർ.

മനു ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.

 

മനു: എന്തുകൊണ്ട്?

 

എയ്ഞ്ചൽ: പറഞ്ഞാൽ അതിന്റെ ഭംഗി പോകും.

ആ മറുപടി മനുവിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നിശ്ശബ്ദമായി ഇറങ്ങി.

 

മനു: ഭംഗി?

എയ്ഞ്ചൽ: ഹ്മ്മ്… ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾക്ക് മാത്രം അറിയുമ്പോഴാണ് അത് സ്പെഷ്യൽ ആയി തോന്നുക.

 

മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വന്നു.

 

മനു: ഇന്ന് നീ വളരെ തുറന്ന് സംസാരിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ ചോദിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.

 

മനു: ഞാൻ ചോദിച്ചാൽ എല്ലാം പറയുമോ?

കുറച്ച് സമയം മറുപടി വന്നില്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അറിയില്ല… സാറിനോട് എല്ലാം പറയാൻ തോന്നുന്നു.

 

ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ മനു ഫോൺ കുറച്ച് നേരം കൈയിൽ പിടിച്ച് ഇരുന്നു.
അവന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ മെഹർ പറഞ്ഞ ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.
താൻ മാറുകയാണ്.
അവൾ മാറ്റുകയാണ്.

 

മനു: വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെ. അമ്മയും ചേച്ചിയും ഉറങ്ങി. 

 

മനു: അച്ഛൻ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അച്ഛൻ ഗൾഫിലാണ്. ദുബായിൽ. ജോലിയാണ്. 

 

എയ്ഞ്ചൽ: ‘അമ്മ സർക്കാർ ഓഫീസിലാണ്. കുറച്ച് സ്ട്രിക്ട് ആണ്, പക്ഷേ നല്ല സ്നേഹമുള്ള ആളാണ്.

അവൾ ചെയ്തിക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു….

 

മനു: ചേച്ചി?

 

എയ്ഞ്ചൽ: പി.ജി ചെയ്യുന്നു. 

 

അവൾ തുടരെ തുടരെ മെസ്സേജുകൾ അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിന്റെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ?

 

മനു: അച്ഛൻ, അമ്മ, ചേട്ടൻ, അനിയത്തി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ചേട്ടൻ എന്ത് ചെയ്യുന്നു?

 

മനു: ബിസിനസ് നോക്കുന്നു. വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതലും ചേട്ടനാണ് നോക്കുന്നത് 

 

എയ്ഞ്ചൽ: അനിയത്തി?

 

മനു: എം.ബി.ബി.എസ് രണ്ടാം വർഷം.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹോ, സാറിന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാവരും വലിയ ആളുകൾ ആണല്ലോ.

 

മനു: വലിയ ആളുകൾ ഒന്നുമല്ല. ഓരോരുത്തരും അവരുടെ വഴിയിൽ പോകുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പിന്നെ സാർ മാത്രം ടീച്ചർ ആയത് എന്തുകൊണ്ട്?

 

മനു: ടീച്ചർ ജോലിക്ക് എന്താ ഒരു കുറവ് ?

 

എയ്ഞ്ചൽ:   അയ്യോ അങ്ങിനെയല്ല, സാറിനും ഡോക്ടർ ഒക്കെ ആയികൂടായിരുന്നോ എന്ന് വിചാരിച്ചാ….

 

മനു: എനിക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമാണ്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതുകൊണ്ടാകും സാറിന്റെ ക്ലാസ് എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടം.

 

മനു: എല്ലാവർക്കും?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹ്മ്മ്… പ്രത്യേകിച്ച് എനിക്ക്.

അത് അയച്ച ഉടനെ എയ്ഞ്ചൽ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.
“കൂടുതൽ ആയോ?” എന്നൊരു പേടി.
പക്ഷേ മെസ്സേജ് പോയിരുന്നു.

 

മനു കുറച്ച് നേരം ആ വരിയിലേക്കു നോക്കി.

മനു: അതുകൊണ്ടാണോ ഫിസിക്സിന് മുഴുവൻ മാർക്ക്?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതും ഒരു കാരണമായിരിക്കും.

 

മനു: നിന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ആരും നിന്നെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തിട്ടില്ലേ?

എയ്ഞ്ചൽ കുറച്ച് നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമായി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

 

മനു: പിന്നെ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ആരോടും ഒന്നും തോന്നിയില്ല.

 

മനു: എന്തുകൊണ്ട്?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അറിയില്ല. അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും feel ചെയ്യില്ല. 

പക്ഷേ സാർ ക്ലാസിൽ ക്ലാസ്സ് എടുക്കുമ്പോൾ  പോലും എനിക്ക് കൂടുതൽ ഫീൽ ചെയ്യും.

 

മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് പതുക്കെ മുറുകി.

മനു: എയ്ഞ്ചൽ… ഇത് നിന്റെ പ്രായത്തിൽ വരുന്ന ഒരു അട്ട്രാക്ഷൻ ആകാം.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ആകാം സാർ. പക്ഷേ എനിക്ക് അത് ചെറുതായി തോന്നുന്നില്ല.

 

മനു: ലക്ഷ്മി എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നതിൽ നിനക്ക് വിഷമം ഇല്ലേ?

ഈ ചോദ്യം അയച്ചതിനു ശേഷം മനു കുറച്ച് നേരം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മറുപടി വരാൻ സമയം എടുത്തു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല.

 

മനു: സത്യമാണോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: സത്യം. ലക്ഷ്മി എന്റെ ബേസ്ഡ് ഫ്രണ്ട് ആണ്. അവൾക്ക് സാറിനോട് എന്താണ് ഉള്ളത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.

 

മനു: എന്നാൽ നിനക്ക്?

 

എയ്ഞ്ചൽ: എനിക്ക് ഉള്ളത് ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

മനു മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തില്ല.

 

പിന്നെ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മറ്റൊരു മെസ്സേജ് വന്നു.

എയ്ഞ്ചൽ: ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബോണ്ട് വേറെ ആണ് സാർ. അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടമായാൽ അതിൽ നിന്ന് അവൾ പിന്മാറില്ല. പക്ഷേ അവൾ സെൽഫിഷ് അല്ല.

 

മനു: അതിന്റെ അർത്ഥം?

 

എയ്ഞ്ചൽ: She is ready to share you for us.

മനു സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിശ്ചലമായി.

ആ വരി അവന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

 

മനു: എന്താണ് നീ പറയുന്നത് എയ്ഞ്ചൽ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റായി എടുക്കരുത് സാർ.

 

മനു: ഇത് കളിയല്ല എയ്ഞ്ചൽ.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അറിയാം. പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ വേറെ രീതിയിലാണ്. ലക്ഷ്മിക്ക് സാറിനെ വേണം. എനിക്ക് സാറിനോട് സംസാരിക്കണം. 

 

മനു: നിങ്ങൾക്ക് ഇതെല്ലാം കുട്ടിക്കളിയാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല സാർ. പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്കിത് സീരിയസ് ആണ്.

 

മനു ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വെക്കാൻ പോയി.
പക്ഷേ വീണ്ടും എടുത്തു.

 

അവൻ ഇപ്പോൾ പഴയ മനുവല്ല.
അവന്റെ ഉള്ളിൽ മെഹർ തുറന്ന വാതിലുകൾ അടയാതെ കിടക്കുന്നു.
താൻ ഈ സംഭാഷണം നിർത്തണം എന്നൊരു ശബ്ദം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതിന് മുകളിലൂടെ, എയ്ഞ്ചലിന്റെ വാക്കുകൾ ഒരു മൃദുവായ ആകർഷണമായി അവനെ പിടിച്ചുനിർത്തി.

 

മനു: നാളെ സ്കൂളിൽ കണ്ടാൽ നീ പഴയ പോലെ തന്നെ പെരുമാറുമോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ശ്രമിക്കും.

 

മനു: ശ്രമിക്കും?

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചാൽ ബുദ്ധിമുട്ടാകും.

മനു ചിരിച്ചു.

 

മനു: എന്നാൽ ഞാൻ ചിരിക്കില്ല 

 

എയ്ഞ്ചൽ: അയ്യോ അത് വേണ്ട…..

 

മനു: അപ്പോൾ ഞാൻ ചിരിക്കണോ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ചിരിക്കണം.

 

മനു: പിന്നെ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഞാൻ എങ്ങിനെയെങ്കിലും മാനേജ് ചെയ്തോളാം.

 

ആ മറുപടി കണ്ടപ്പോൾ മനുവിന്റെ മുഖത്ത് ഏറെ നേരത്തിനു ശേഷം ഒരു ലഘുവായ സന്തോഷം വന്നു.

 

മനു: വളരെ വൈകി. ഉറങ്ങണ്ടേ.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഉറക്കം വരില്ല.

 

മനു: അതെന്താ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ ഈ സമയത്തും എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയക്കുകയാണ്. അപ്പോൾ എങ്ങനെ ഉറങ്ങും?

 

മനു ആ വരി വായിച്ച് കുറച്ച് നേരം ഫോൺ നോക്കി ഇരുന്നു.

 

മനു: ഗുഡ്‌നൈറ്റ് എയ്ഞ്ചൽ.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഗുഡ് നൈറ്റ് സാർ.,

 

ചില സെക്കൻഡുകൾക്ക് ശേഷം വീണ്ടും ഒരു മെസ്സേജ്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇന്നത്തെ ചാറ്റ് ഞാൻ മറക്കില്ല.

 

മനു മറുപടി അയച്ചില്ല.
പക്ഷേ അവൻ ആ വരി പലതവണ വായിച്ചു.

 

അവിടെയും, എയ്ഞ്ചൽ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കിടന്നു.
അവളുടെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു.

 

മനു സാർ തനിക്ക് ഈ രാത്രിയിലും മെസ്സേജ് അയച്ചു.
അവളോട് സംസാരിക്കാൻ സമയം എടുത്തു.

അവളുടെ വീടിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
അവളുടെ മനസ്സിനെ കേട്ടു.

അവൾക്ക് അത് വലിയ കാര്യമായിരുന്നു.

ആ രാത്രി, എയ്ഞ്ചൽ ആദ്യമായി തന്റെ ഇഷ്ടത്തെ പേടിക്കാതെ നോക്കി.

 

മറ്റൊരുവശത്ത്, മനുവിന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

മെഹർ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വരച്ചിരുന്ന പുതിയ രേഖകൾ ഇപ്പോൾ അവനെ മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് നയിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവൻ ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്തു.
പക്ഷേ എയ്ഞ്ചലിന്റെ അവസാന വാചകം ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു

 

“ഇന്നത്തെ ചാറ്റ് ഞാൻ മറക്കില്ല.”

 

പിറ്റേ ദിവസം സ്കൂളിൽ, പതിവുപോലെ മനുവും മെഹറും അവരുടെ സമയത്ത് തന്നെ എത്തി.

ആരും അധികം എത്തിയിട്ടില്ലാത്ത സമയം.

സ്റ്റാഫ് റൂം തുറന്നിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് വരാന്തയിൽ നിൽക്കാതെ, രണ്ടുപേരും അകത്ത് ഇരുന്നു.

 

മെഹർ കസേരയിൽ അല്പം ചാരി ഇരുന്നു. മനു മേശയുടെ അരികിൽ ഇരുന്ന് ഫോൺ എടുത്തു.

മെഹറിന്റെ മുഖത്ത് ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു നാണം അപ്പോളും ഉണ്ടായിരുന്നു….

 

“ഇന്നലെ നീ പോയതിന് ശേഷം…”
മനു പറഞ്ഞു.

 

“എന്താ?” മെഹർ ചോദിച്ചു.

 

“എയ്ഞ്ചലിന് ഞാൻ വീണ്ടും മെസ്സേജ് അയച്ചു.”

 

മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ അല്പം വലുതായി.

 

“ആഹാ… പിന്നെ?”

 

“നോക്ക്.”

 

മനു ഫോൺ അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു.

 

മെഹർ ചാറ്റ് പതുക്കെ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യ വരികൾ വായിക്കുമ്പോൾ അവൾ ചിരിച്ചു.

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മടിയുള്ള മറുപടികൾ, മനുവിന്റെ സൂക്ഷിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ,  എല്ലാം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.

 

പക്ഷേ ഒരു വരിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ ചിരി നിശ്ചലമായി.

She is ready to share you for us.

 

മെഹർ ആ വരി വീണ്ടും വായിച്ചു.
പിന്നെ മനുവിനെ നോക്കി.

 

“അതെന്താ മനു അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് …?”

മനു അതിന് ചിരിച്ചു.

 

“എന്താണെന്ന് തനിക്ക് അറിയില്ലേ ?”

 

“ഇത് സാധാരണ വരിയല്ല മനു.”

അവൾ ഫോൺ അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് തിരിച്ചു കാണിച്ചു.
“‘For us’ എന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. എയ്ഞ്ചലിന് മാത്രമല്ല.”

 

മനു ആ വരി വീണ്ടും നോക്കി.

അപ്പോഴാണ് അവനും അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്.

 

“Us…”
അവൻ പതുക്കെ ആവർത്തിച്ചു.

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി, ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“ആർദ്രയും.”

 

മനു അവളെ നോക്കി.

“ആർദ്രയോ?”

 

“ഹ്മ്മ്.”
മെഹർ ചിരിച്ചു.
“ലക്ഷ്മി തീയാണ്. എയ്ഞ്ചൽ മഞ്ഞ്. ആർദ്ര… അവൾ വേറെ ഐറ്റം ആണ്.”

 

“മെഹർ…”
മനു അല്പം ശകാരിക്കുന്ന പോലെ വിളിച്ചു.

 

“കാര്യം പറഞ്ഞതാ,” അവൾ പറഞ്ഞു.

“നീ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ ശരിയായി? ആ കണ്ണടയ്ക്കും, ബോബ് കട്ടിനും, അലസമായ നടപ്പിനും അപ്പുറം?”

 

“ഇനി ഇതും കൂടി പറയണ്ട.”
മനു തലകുനിച്ചു.

“അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ ആകെ എന്തോ പോലെ ആയി ഇരിക്കുകയാണ്.”

 

മെഹർ ചിരിച്ചു.

“ഇപ്പോൾ ആണ് മനു എനിക്ക് കുറച്ച് സമാധാനം തോന്നുന്നത്.”

 

“എന്തിന്?”

 

“ഞാൻ മാത്രം അല്ലല്ലോ.”

അവൾ ശബ്ദം അല്പം മൃദുവാക്കി.
“നീ എന്നിലേക്ക് മാത്രം ഒതുങ്ങിപ്പോയി എന്ന കുറ്റബോധം എനിക്ക് കുറയുന്നു.”

 

മനു അവളെ നോക്കി.

“അതിന് വേണ്ടിയാണല്ലോ നീ എന്നെ ഇതിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടത്.”

 

“തള്ളിവിട്ടത് അല്ല.”
മെഹർ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“വാതിൽ തുറന്നുകാണിച്ചതാണ്.”

 

“അതിൽ ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലാ?”

 

“ഉണ്ട്.”

അവൾ ചിരി അടക്കി പറഞ്ഞു.
“നീ നടക്കണോ വേണ്ടയോ തീരുമാനിക്കുന്നത് നീയല്ലേ.”

 

മനു അവളെ നോക്കി നിന്നു.

“പിന്നെ കിട്ടാൻ പോകുന്നത് അത്രയും വിലപിടിപ്പുള്ളത് ആണെങ്കിൽ…”
മെഹർ വാക്ക് പകുതിയിൽ നിർത്തി.

 

“മെഹർ…”
മനു വീണ്ടും വിളിച്ചു.

 

“ശരി ശരി… ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.”

 

അവൾ ഫോൺ തിരികെ നൽകി.

 

കുറച്ച് നിമിഷം രണ്ടുപേരും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.
പുറത്ത് സ്കൂളിന്റെ ആദ്യ തിരക്കുകൾ പതിയെ തുടങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

മെഹർ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

 

“കണ്ടില്ലല്ലോ മനുവിന്റെ ആരാധകരെ…”

 

“വരും,” മനു പറഞ്ഞു.

“വരാതെ ഇരിക്കില്ല.”
മെഹർ ചിരിച്ചു.

 

“മനുവിനെ കാണാതെ ക്ലാസ്സിൽ കയറുമോ അവർ?”

 

അതിന് മറുപടിയായി മനു ഒന്ന് ചിരിച്ചു….

 

“നീ എല്ലാം വലിയ കാര്യമായിട്ടാണ്  കാണുന്നത്.”

 

“അല്ല. ഞാൻ കാണുന്നത് പറയുകയാണ്.”
അവൾ അവനെ നോക്കി.

“പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്നലെ രാത്രിക്ക് ശേഷം എയ്ഞ്ചൽ നിന്നെ കാണാതെ നേരെ പോകുമെന്നു തോന്നുന്നുണ്ടോ?”

 

മനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

 

അതായിരുന്നു സത്യം.
അവനും എയ്ഞ്ചലിനെ എങ്ങനെ നേരിടുമെന്ന ചിന്തയിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

 

“നോക്കുമ്പോൾ ചിരിക്കരുത്,” മെഹർ കളിയായി പറഞ്ഞു.

“എന്ത്?”

 

“അവൾക്ക് അത്  പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകും.”

 

“എന്ത് മനസ്സിലാകും?”

 

“ഇന്നലെ രാത്രി നീ അവളോട് സംസാരിച്ചതിന്റെ എഫ്ഫക്റ്റ് നിനക്കും ഉണ്ടെന്ന്.”

 

മനു അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“നിനക്ക് ഭയങ്കര ഒബ്സെർവഷൻ ആണല്ലോ.”

 

“അത് ടീച്ചറുടെ ഗുണം.”

 

“കെമിസ്ട്രി ടീച്ചറുടെ?”

 

“ഹ്മ്മ്.”
മെഹർ ചിരിച്ചു.

“ആർക്കിടയിൽ റിയാക്ഷൻ നടക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് വേഗം മനസ്സിലാകും.”

 

അവൻ ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

അപ്പോഴാണ് സ്റ്റാഫ് റൂമിന് മുന്നിലൂടെ മൂന്നു നിഴലുകൾ കടന്നുപോയത്.

 

ലക്ഷ്മി.
എയ്ഞ്ചൽ.
ആർദ്ര.

 

മൂവരും നടക്കുന്നതിനിടെ ഒരേ സമയത്ത് സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് നോക്കി.

 

മെഹർ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
മനുവും.

ലക്ഷ്മിയുടെ നോട്ടം പതിവുപോലെ നേരെ, ചോദ്യം നിറഞ്ഞത്.
ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി എന്തോ അറിയുന്നവളുടെ പുഞ്ചിരി.

 

പക്ഷേ എയ്ഞ്ചൽ…

അവളുടെ നോട്ടം മാത്രം വേറെയായിരുന്നു.

അത് അധികം നേരം നിന്നില്ല.

 

ഒരു നിമിഷം മാത്രം.

പക്ഷേ ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ മനുവിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു വിചിത്രമായ കുളിർ പാഞ്ഞു.

 

ഇന്നലെ രാത്രി അവളുടെ മെസ്സേജുകൾ ഓർമ്മയായി.
“ഇന്നത്തെ ചാറ്റ് ഞാൻ മറക്കില്ല…”
“സാർ ചിരിച്ചാൽ ബുദ്ധിമുട്ടാകും…”
“സാർ ഈ സമയത്തും എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയക്കുകയാണ്…”

 

ഇപ്പോൾ അവൾ മുന്നിലൂടെ നടന്നു പോകുന്നു.
പതിവുപോലെ ശാന്തമായ മുഖം.
പക്ഷേ കണ്ണുകളിൽ ആ രാത്രിയുടെ രഹസ്യം ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.
അത് മറ്റാരും ശ്രദ്ധിക്കാത്തത്ര മൃദുവായിരുന്നു.

 

പക്ഷേ മനു കണ്ടു.

മനുവിന്റെ മുഖത്തും അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വന്നു.

മെഹർ അത് കണ്ടു.

 

“പറഞ്ഞില്ലേ…”
അവൾ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ചിരിക്കരുത് എന്ന്.”

 

മനു പെട്ടെന്ന് മുഖം നിയന്ത്രിച്ചു.

 

പുറത്ത് മൂന്നു പെൺകുട്ടികളും മുന്നോട്ട് നടന്നു.

 

എങ്കിലും, അവർ പോയതിന് ശേഷം പോലും എയ്ഞ്ചലിന്റെ ആ ചെറു നോട്ടം സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ തന്നെ നിലനിന്നതുപോലെ തോന്നി.

 

മെഹർ മനുവിനെ നോക്കി.

 

“ഇനി ക്ലാസ് എടുക്കുമ്പോൾ സൂക്ഷിക്കണം മനു.”

 

“എന്തിന്?”

“കാരണം ഇപ്പോൾ നിനക്കറിയാം…”
അവൾ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 

“അവൾ നോക്കുമ്പോൾ അത് വെറും വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ നോട്ടമല്ലെന്ന്.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ മെഹറിനും എയ്ഞ്ചലിനും ഇടയിൽ വിചിത്രമായി തൂങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

അതേസമയം, ലക്ഷ്മിയുടെ വാശിയും ആർദ്രയുടെ കുസൃതിയും അകലെയല്ലെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.

 

ആ രാവിലെ സ്കൂൾ പതിവുപോലെ തുടങ്ങി.

പക്ഷേ മനുവിന്,
ആ ദിവസം ആദ്യമായി വരാന്തയിലൂടെ കടന്നുപോയ ആ മൂന്ന് പെൺകുട്ടികളും,
മൂന്നു വ്യത്യസ്ത പാഠങ്ങളായി തോന്നി.

 

ലക്ഷ്മി — അവനെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന പാഠം.
എയ്ഞ്ചൽ — അവനെ മൃദുവായി വലിക്കുന്ന പാഠം.
ആർദ്ര — അവനെ വായിച്ചെടുക്കുന്ന പാഠം.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ ആ സ്റ്റാറ്റസിന് എന്ത് ഫലമുണ്ടാകുമെന്ന് അവൾ തന്നെ കാത്തിരുന്നു.

 

അന്നേ ദിവസം മുഴുവൻ അവൾ മനുവിനെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

ക്ലാസ്സിൽ വരുമ്പോൾ… വരാന്തയിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ… സ്റ്റാഫ് റൂമിന് മുന്നിലൂടെ പോകുമ്പോൾ…

എവിടെയെങ്കിലും ഒരു നോട്ടം, ഒരു ചിരി, ഒരു സൂചന കിട്ടുമോ എന്ന് അവൾ നോക്കി.

 

പക്ഷേ മനു അത് അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തവനെ പോലെ നടന്നു.

 

അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ച രീതിയിൽ ഒരു വാക്കും പറഞ്ഞില്ല.

സ്റ്റാറ്റസിനെ കുറിച്ചൊരു പരാമർശവും ഇല്ല.
അവൾ തന്റെ നോട്ടം അവന്റെ മേൽ നിർത്തിയപ്പോൾ പോലും, അവൻ വളരെ സാധാരണമായി പെരുമാറി.

 

അത് ലക്ഷ്മിക്ക് ചെറിയൊരു നിരാശയായി.

തിരക്കേറിയ ആ ദിവസം അങ്ങനെ അവസാനിച്ചു.
പിന്നീട് രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.

 

ആ ഇടയിൽ ലക്ഷ്മി വീണ്ടും ഒരു സെൽഫി സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടു.

ഈ പ്രാവശ്യം കൂടി അത് മനുവിന് കാണിക്കാനായിരുന്നുവെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ അറിയാമായിരുന്നു.

പക്ഷേ മനു അതിനും വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തില്ല.

 

അവൾ മനുവിന്റെ ശ്രദ്ധ ചോദിച്ചിട്ടും.

അവൻ ശ്രദ്ധിക്കാത്തവനായി നടിച്ചു.

 

പക്ഷേ മറ്റൊരു കാര്യം പതിയെ പതിവായി മാറി .

 

മെഹർ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, എയ്ഞ്ചലിന്റെ മെസ്സേജുകളും മനുവിന്റെ രാത്രികളിൽ ഇടം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യത്തിൽ ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ 

പഠനം, ഫിസിക്സ്, വീട്ടുകാർ, സ്കൂൾ.
പിന്നെ പതിയെ ലക്ഷ്മി, ആർദ്ര, അവരുടെ ഗ്രൂപ്പിലെ സംസാരങ്ങൾ, ക്ലാസ്സിൽ നടന്ന ചെറിയ സംഭവങ്ങൾ…

 

എയ്ഞ്ചൽ പറയുന്ന ഓരോ കാര്യവും മനു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കും.
അത് പിന്നെ അവൻ മെഹറിനോടും പറയും.

 

മെഹർ അതൊക്കെ കേട്ടിരിക്കും.
ചിലപ്പോൾ ചിരിക്കും.
ചിലപ്പോൾ കളിയാക്കും.
ചിലപ്പോൾ മിണ്ടാതെയും പോകും.

 

എന്നാൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പതിയെ ഒരു സംശയം വളർന്നു തുടങ്ങി.

 

എയ്ഞ്ചൽ അടുത്തുവന്നതോടെ, മനുവിന് ലക്ഷ്മിയോടുള്ള ആ ചെറിയ കൗതുകം കുറഞ്ഞോ?

 

ഒരു രാത്രി, പതിവുപോലെ ഫോൺ വിളിയിൽ, അവൾ അത് ചോദിച്ചു.

 

“മനു…”

 

“ഹ്മ്മ്…”

 

“ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”

 

“ചോദിക്ക്.”

 

“എയ്ഞ്ചൽ വന്നതോടെ ലക്ഷ്മിയെ മറന്നോ?”

 

മനു ചിരിച്ചു.

 

“എന്ത് ചോദ്യം ആണ് ഇത്?”

 

“സീരിയസ് ആയി ചോദിച്ചതാണ്.”

 

“ലക്ഷ്മിയെ മറക്കാൻ എന്തുണ്ട്?”

 

“അതെ, അതാണ് ചോദിക്കുന്നത്. കുറച്ച് ദിവസം മുൻപ് വരെ ലക്ഷ്മിയുടെ സ്റ്റാറ്റസ്, അവളുടെ നോട്ടം, അവളുടെ ധൈര്യം… എല്ലാം നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. 

 

ഇപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മെസ്സേജ് വന്നാൽ മതി, നിന്റെ ശബ്ദം മാറും.”

 

“അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല മെഹർ.”

 

“ഉണ്ട്.”
മെഹർ ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.”

 

മനു കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

“ലക്ഷ്മി വേറെ തരമാണ്,” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അവളോട് സംസാരിക്കാൻ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് തോന്നും.”

 

“എന്തിന്?”

 

“അവൾക്ക്  പേടിക്കില്ല. എയ്ഞ്ചലിനെ  പോലെയല്ല. 

എയ്ഞ്ചൽ ഒരു വാക്ക് പറയുന്നതിന് മുൻപ് പത്തു പ്രാവശ്യം ചിന്തിക്കും. 

പക്ഷേ ലക്ഷ്മി… അവൾക്ക് തോന്നിയത് നേരെ ചോദിക്കും.”

 

“അതുകൊണ്ടല്ലേ അവളോട് സംസാരിക്കാൻ രസം?”

 

മനു ചിരിച്ചു.

“അത് വേറെ കാര്യം.”

 

“അതായത് രസം ഉണ്ട്.”

 

“മെഹർ…”

 

“സത്യം പറ.”

 

“ഹ്മ്മ്… ഉണ്ട്.”

അവൻ ഒടുവിൽ സമ്മതിച്ചു.
“അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ടെൻഷനും ഉണ്ട്, ഒരു കൗതുകവും ഉണ്ട്.”

 

“അത് തന്നെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.”
മെഹർ പറഞ്ഞു.

“നീ ഇപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിനോട് ചാറ്റ് ചെയ്യുന്നത് പോലെ, ലക്ഷ്മിയോടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമെന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”

 

“അതാണ് പ്രശ്നം.”

 

“എന്ത് പ്രശ്നം?”

 

“അവൾ അതിന് വേറെ അർത്ഥം കൊടുക്കും.”

 

“അവൾക്ക് ഇതിനകം തന്നെ അർത്ഥമുണ്ട് മനു. നീ സംസാരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

മെഹർ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നിട്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“അവൾ വീണ്ടും സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടത് കണ്ടില്ലേ?”

 

“കണ്ടു.”

 

“എന്നിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.”

 

“പറയേണ്ട കാര്യമുണ്ടായില്ല.”

 

“അവൾ അത് എന്തിനാണ് ഇടുന്നത് എന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?”

 

“അറിയാം.”

 

“അപ്പോൾ പിന്നെ?”

 

മനു ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

 

“ഇപ്പോൾ എന്താണ് താൻ പറയുന്നത്?”

 

“അവൾക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയക്ക്.”

 

“ആർക്കു?”

 

“ലക്ഷ്മിക്ക്.”

 

“ഇപ്പോൾ?”

 

“അതെ.”

 

“ഈ സമയത്ത്?”

 

“മനു എയ്ഞ്ചലിന് ഏത് സമയത്തും മെസ്സേജ് അയക്കാമെങ്കിൽ, ലക്ഷ്മിക്ക് പറ്റില്ലേ?”

 

“അത് വേറെ ആയിരുന്നു.”

 

“വേറെ ഒന്നുമല്ല. നീ വേറെ ആക്കി കാണുന്നതാണ്.”

 

മനു കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

“എന്ത് ചോദിക്കും?”

 

മെഹർ ഉടനെ പറഞ്ഞു.

 

“ഫോട്ടോ ഒന്നും കാണാറില്ലല്ലോ എന്ന് ചോദിക്ക്.”

 

“അത് വേണോ ?”

 

“അതെ. വളരെ സാധാരണമായി. അവൾ കുറച്ച് ദിവസമായി  സ്റ്റാറ്റസ് ഇടാതെ ഇരിക്കുകയാണ് അല്ലേ?”

 

“അതെ.”

 

“അപ്പോൾ ചോദിക്കാൻ പറ്റില്ലേ? ‘ഇപ്പോഴൊന്നും സ്റ്റാറ്റസ് കാണുന്നില്ലല്ലോ’ എന്ന്.”

 

മനു ചിരിച്ചു.

 

“അത് ചോദിച്ചാൽ അവൾക്ക് സന്തോഷം ആകും.”

 

“അതല്ലേ വേണ്ടത്?”

 

“നിനക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത് മെഹർ?”

 

“എനിക്ക് വേണ്ടത്…”

അവൾ കുറച്ച് നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമായി.
“നീ ആരോടാണ് എന്ത് തോന്നുന്നതെന്ന് പേടിക്കാതെ അറിയുക. മറച്ച് വെക്കാതെ എന്നോട് പറയുക. അത്ര മാത്രം.”

 

മനു ഫോൺ കൈയിൽ എടുത്തു.

 

“സെൻഡ് ചെയ്യട്ടെ?”

 

“എന്ത് ടൈപ്പ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്?”

 

മനു പതുക്കെ വായിച്ചു.

“ലക്ഷ്മി… ഇപ്പോൾ സ്റ്റാറ്റസ് ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ?”  പഠനത്തിൽ മുഴുകിയോ?”

 

മെഹർ ചിരിച്ചു.

“വളരെ ടീച്ചർ ടോൺ ആയി പോയി.”

 

“അപ്പോൾ?”

 

“നോർമലായി ചോദിക്ക് .”

 

മനു ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു . വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

“ഇപ്പോൾ ഫോട്ടോസ് ഒന്നും കാണുന്നില്ലാലോ….

 

മെഹർ ചിരിച്ചു.

 

“ഇത് മതി. അയക്ക്.”

 

“ഹ്മ്മ്?”

മനു ചിരിച്ചു.
പിന്നെ മെസ്സേജ് അയച്ചു.

 

കുറച്ച് നേരം മറുപടി വന്നില്ല.

 

മനു ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.

 

“കണ്ടോ? ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.”

 

“അല്ല.”

മെഹർ പറഞ്ഞു.
“അവൾ ഇപ്പോൾ ആ മെസ്സേജ് പത്ത് പ്രാവശ്യം വായിക്കുന്നുണ്ടാകും.”

 

അതു പറഞ്ഞതും മനുവിന്റെ ഫോണിൽ മറുപടി വന്നു.

 

ലക്ഷ്മി: സാർ, അതിന് ഇപ്പോൾ എന്റെ ഫോട്ടോസ് ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലലോ ?

മനു മെഹറിനോട് മെസ്സേജ് എന്തെന്ന് പറഞ്ഞു..

 

മെഹർ ചിരിച്ചു.

“പറഞ്ഞില്ലേ?”

 

മനു ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: കാണാറുണ്ട്. 

 

ലക്ഷ്മിയുടെ മറുപടി ഉടൻ വന്നു.

ലക്ഷ്മി: അപ്പോൾ കാണാൻ വേണ്ടി ഇടണോ ?.

മനു വായിച്ചിട്ട് ചിരിച്ചു.

 

“കണ്ടോ? ഇതാണ് ലക്ഷ്മി.”

മെഹർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“മറുപടി കൊടുക്ക്.”

 

മനു: സ്റ്റാറ്റസ് ഇടുന്നത് നിനക്കിഷ്ടമുള്ളതാണെങ്കിൽ ഇടൂ. കാണേണ്ടവർ ഒക്കെ കാണുന്നുണ്ട്….

 

ലക്ഷ്മി: എനിക്ക് തോന്നിയത് സാർ ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ട് മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല എന്നാണ്.

മനു കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

“എഴുത്,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“സത്യം പറഞ്ഞാൽ മതി.”

 

മനു ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: കണ്ടിരുന്നു.

 

മറുപടി കുറച്ച് നിമിഷം വൈകി.

ലക്ഷ്മി: പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.

 

മനു: എല്ലാത്തിനും പറയണം എന്നില്ല.

 

ലക്ഷ്മി: ചിലപ്പോൾ പറയണം സാർ. അല്ലെങ്കിൽ കാത്തിരിക്കുന്നവർക്ക് വിഷമം ആകും.

ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ മനുവിന്റെ ചിരി മങ്ങി.

 

അവൾ അയക്കുന്ന ഓരോ മെസേജും അവൻ മെഹറിനോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു….

കണ്ടോ…….. “ഇതാണ് അവൾ,” മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“പേടിയില്ലാതെ പറയും.”

 

മനു മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: കാത്തിരിക്കാനും മാത്രം ഉണ്ടോ ?.

 

ലക്ഷ്മി: ഉണ്ട് ?

 

മനു വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: അത് നിനക്ക് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകും…

 

ലക്ഷ്മി: ആൾറെഡി ഞാൻ ആ ബുദ്ധിമുട്ടിലാണ്… നിർത്താൻ പറ്റാത്ത അത്രയും ബുദ്ധിമുട്ടിൽ….

 

മനു: നിർത്താൻ പറ്റാത്ത കാര്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും വേദന തരാം.

 

ലക്ഷ്മി: വേദന കിട്ടിയാലും ചിലർ അതിൽ നിന്ന് പോകില്ല.

 

മനു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

 

“മതി.”

“ഇല്ല,” മെഹർ പറഞ്ഞു.
“ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നിർത്തിയാൽ അവൾക്ക് വിഷമമാകും…… ശാന്തമായി അവസാനിപ്പിക്ക്.”

 

മനു ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: വളരെ വൈകി. ഉറങ്ങൂ. നാളെ സ്കൂളുണ്ട്.

 

ലക്ഷ്മി: ശരി സാർ.

ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും മെസ്സേജ്.

 

ലക്ഷ്മി: ഇനി സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടാൽ കാണുമോ?

 

മനു ചിരിച്ചു.

അവൻ മെഹറിനോട് ചോദിച്ചു .

“ഇനി  എന്ത് മറുപടി പറയും ?”

മെഹർ ചിരിച്ചു.

“കാണണമെങ്കിൽ  കാണാമെന്ന്  പറ.”

 

മനു അതുപോലെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ മറുപടി വന്നു.

ലക്ഷ്മി: ഓക്കേ സർ 

 

മെഹറിന്റെ ചിരി മനു ഫോണിൽ കേട്ടു 

 

“അതാണ് ലക്ഷ്മി.”

“അതെ.”
മനു പറഞ്ഞു.

 

“എയ്ഞ്ചലിനെക്കാൾ അപകടം ആണ് .”

 

“അപകടമല്ല മനു…”
മെഹർ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

“മൂവരും വേറേ വേറെ വികാരങ്ങളാണ്.”

 

“മൂവരും?”

 

“അതെ.”
അവൾ ചിരിച്ചു.

“എയ്ഞ്ചൽ മൗനമായി വരും. ലക്ഷ്മി നേരെ വന്ന് നിൽക്കും. ആർദ്ര ഇപ്പോഴും നോക്കി പഠിക്കുകയാണ്.”

 

“നീ ഇതെല്ലാം വളരേ  സന്തോഷത്തോടെ കാണുകയാണോ?”

 

ഞാൻ എന്തിന് സന്തോഷം ഇല്ലാതെ ഇരിക്കണം…
അവൾ തുറന്ന് പറഞ്ഞു.

“നീ എന്നോട് മറയ്ക്കാതെ എല്ലാം പറയുമ്പോൾ… എനിക്ക് പേടിയൊന്നും ഇല്ല”

മനു കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

“നീ എന്നെ മാറ്റി മെഹർ.”

 

“അതെ.”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“പക്ഷേ ആരൊക്കെ കിട്ടിയാലും, എന്നെ മറക്കരുത്.”

 

മെഹർ…………

 

ചുമ്മാ പറഞ്ഞെന്നേ ഉള്ളു………..

 

ഹ്മ്മ് ശരി………….. 

 

അതേ കുറെ നേരമായി…………… മെഹർ പറഞ്ഞു 

    

എന്നാ ഇനി നമ്മൾ……. അവസാനമായി മനു ചോദിച്ചു…

 

ലക്ഷ്മിയോട് ചാറ്റ് ചെയ്തപ്പോ അവൻ എണീറ്റോ ?

 

നീയുള്ളപ്പോൾ,  ലക്ഷ്മിയോട് ചാറ്റ് ചെയ്യേണ്ട കാര്യമൊന്നും ഇല്ലാ…………..    

 

പക്ഷേ അന്ന് വല്ലാതെ സ്പെഷ്യൽ ആയിരുന്നു…………….

 

മോൾക്കും അത് നന്നായി ഇഷ്ടമായെന്ന് തോനുന്നു………………

 

ഹ്മ്മ്………. ലക്ഷ്മിയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാം നിനക്ക് വല്ലാത്ത എനർജി ആയിരുന്നു…………… മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

എനിക്ക് അങ്ങിനെ ഒന്നും തോന്നിയില്ല…..

 

എനിക്ക് നന്നായി തോന്നി…………… എന്റെ മേലെ അല്ലേ മോൻ അതൊക്കെ തീർത്തത്…………..

 

അത് കേട്ട് മനുവിന് നാണം തോന്നി…..

 

അത്രയ്ക്ക് ഉണ്ടായോ ?

 

ഹാ………. 

 

നല്ലത് ആയിരുന്നോ മോശം ആയിരുന്നോ ?

 

നല്ലതായിരുന്നു………….. മെഹർ പറഞ്ഞു   

 

എന്നാൽ നെക്സ്റ്റ് ടൈം നമുക്ക് ലക്ഷ്മിയെ കൂടെ വിളിക്കാം………….

 

അത് നല്ല ഐഡിയ ആണ്….

 

ഹ്മ്മ്മ് പെണ്ണിന്റെ ആഗ്രഹം കൊള്ളാം……………

 

ഞാൻ കൂടെ പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആയത്…. അപ്പോൾ എനിക്കും കുറച്ചു ആഗ്രഹിക്കാം………….

മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

ശരി ശരി…..

മനു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യുന്നതിനായി പറഞ്ഞു 

 

എന്നാൽ ശരി 

 

നാളെ കാണാം 

 

ഗുഡ് നൈറ്റ് 

 

ആ സംഭാഷണം അവിടെ കഴിഞ്ഞു… 

 

മനു ഫോണിൽ ലക്ഷ്മിയുടെ മെസ്സേജ് ഒന്നുകൂടെ നോക്കി.

 

ആ രാത്രി മുതൽ,

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മൃദുവായ ചാറ്റുകൾക്കിടയിൽ

 

ലക്ഷ്മിയുടെ വാക്കുകളും ഇടം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

എന്നാലും മനുവിന്, ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാത്തിരിപ്പുണ്ടാക്കിയിരുന്നത് എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചാറ്റായിരുന്നു.

 

ലക്ഷ്മിയോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഒരു തീയുടെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ ഓരോ വാക്കിലും നേരിട്ടുള്ള വെല്ലുവിളി ഉണ്ടാകും.

പക്ഷേ എയ്ഞ്ചലിനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സംതൃപ്തി വേറെയായിരുന്നു.

 

അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ ലക്ഷ്മിക്ക് കൊടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സമയം എയ്ഞ്ചലിന് കൊടുത്തിരുന്നു..

 

അവൾ മടിച്ചും നാണിച്ചും സംസാരിക്കും.

പക്ഷേ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു ലോകം പതിയെ തുറന്നുവരും.

ആ തുറന്നുവരവ് മനുവിന് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.

 

മെഹറും എയ്ഞ്ചലുമാണ് ഇപ്പോൾ അവന്റെ ആ വാടക വീട്ടിലെ  ഏകാന്ത ജീവിതത്തെ സുന്ദരമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നത്.

മെഹർ അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ തീപിടിപ്പിക്കുന്ന പ്രണയമായിരുന്നെങ്കിൽ,

എയ്ഞ്ചൽ അവന്റെ രാത്രികളിൽ പതിയെ തെളിയുന്ന ഒരു മൃദുവായ വെളിച്ചമായി മാറിത്തുടങ്ങി.

 

ഇതിനിടയിൽ ലക്ഷ്മിയും പതിയെ അതിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു.

പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയോട് ഉണ്ടായിരുന്ന കൗതുകത്തേക്കാൾ, എയ്ഞ്ചലിനോട് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൂടുതൽ ശാന്തവും ആഴമുള്ളതുമായ ഒരു ആകർഷണമായിരുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചലുമായി രാത്രി ഒരു മണി വരെയും, ചിലപ്പോൾ രണ്ട് മണി വരെയും ചാറ്റ് ചെയ്യുന്നത് പതിവായി.

അതിന്റെയൊക്കെ ക്ഷീണം പിറ്റേ ദിവസം ക്ലാസ്സിൽ അവളുടെ മുഖത്ത് കാണാം.
കണ്ണുകൾ അല്പം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കും.

പക്ഷേ മനുവിനെ കാണുമ്പോൾ ആ ക്ഷീണത്തിനിടയിലും ഒരു ചെറിയ നാണച്ചിരി തെളിയും.

 

എങ്കിലും, സ്കൂളിൽ വച്ച് അവൾ അതിന്റെ അധികാരത്തിൽ ഒരിക്കലും സംസാരിച്ചില്ല.
മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ അവൾ പഴയ എയ്ഞ്ചൽ തന്നെ 

ശാന്തമായി , വിനയത്തോടെ , അകലംപാലിച്ചുകൊണ്ട്,

 

അത് മനുവിന് ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.

അവളുടെ ആ നാണത്തോടെയുള്ള ചിരിയും, മൃദുവായ സംസാരവും, പതിയെ അവന്റെ മനസ്സിൽ മെഹറിന് അടുത്തായി ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനം നേടി.

 

അങ്ങനെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച ദിവസം…

മനുവിന് ആ ദിവസം ക്ലാസ് എടുക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്തോ ഒരു മാറ്റം തോന്നിയിരുന്നു.

പതിവുപോലെ കുട്ടികൾ ഇരുന്നിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ തുറന്നിട്ടുണ്ട്. പേനകൾ കൈയിൽ. ബോർഡിൽ അവൻ എഴുതുന്ന കാര്യങ്ങൾ  നോട്ട് ബുക്കുകളിലേക്ക് പകർത്തികൊണ്ടിരുന്നു.

 

പക്ഷേ അവന്റെ ശ്രദ്ധ ഇടയ്ക്കിടെ രണ്ട് മുഖങ്ങളിലേക്കാണ് വഴുതിപ്പോകുന്നത്.

 

എയ്ഞ്ചൽ
അവളുടെ ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖം, ശാന്തമായ കണ്ണുകൾ, ഇടയ്ക്കിടെ വരുന്നതായ ആ മൃദുവായ ചിരി.

രാത്രികളിൽ അവൾ തുറന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇനിയും പുതുതായി കിടന്നിരുന്നു.

ലക്ഷ്മി
മുഖത്ത് പതിവിലധികം പ്രസന്നത.
അവൾ ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവനെ കൊത്തി വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അത് വെറും വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ ശ്രദ്ധയല്ലെന്ന് മനുവിന് അറിയാമായിരുന്നു.

എന്നാൽ അവൻ ഒന്നും പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.

 

അവൻ ഒരു ടീച്ചറായി  തന്നെ നിന്നു.

 

ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു.

 

ഉത്തരങ്ങൾ കേട്ടു.

 

ക്ലാസ് അവസാനിച്ചപ്പോൾ,  “നാളെ സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ഉള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു,”

എന്നിട്ട്  അവൻ ക്ലാസ് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

 

വരാന്തയിൽ എത്തി കുറച്ച് ദൂരം നടന്നപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത്.

“സാർ…”

 

മനു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

ലക്ഷ്മി.

അവൾ കുറച്ച് വേഗത്തിൽ നടന്ന് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.

 

മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിന്റെ അടിയിൽ ചെറിയൊരു പരിഭവവും.

 

“എന്താ ലക്ഷ്മി?”
മനു സാധാരണ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

 

“നാളെ ക്ലാസ് ഉണ്ടോ?”

“ഉണ്ടല്ലോ.”
അവൻ വളരെ സാധാരണയായി പറഞ്ഞു.

 

“ലാബ് ആണോ സാർ?”

 

“അതേ. ഫിസിക്സ് ലാബിലാണ്.” അതല്ലേ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത് 

 

ലക്ഷ്മി കുറച്ച് നേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു.
അവൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ ചോദിക്കാനുണ്ടായിരുന്നത് അത് അല്ലായിരുന്നു.

 

മനുവിന് അത് മനസ്സിലായി.

 

പക്ഷേ അവൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.

 

അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞു.

“സാർ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ എയർ പിടിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത്?”

 

മനു ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“എയർ പിടിച്ചോ?”

 

“ഹ്മ്മ്…”

 

ലക്ഷ്മി ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി മുറുക്കി.
“ക്ലാസ്സിൽ കാണുമ്പോഴും ഇങ്ങനെ. പുറത്തു കാണുമ്പോഴും ഇങ്ങനെ. ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ.”

 

“പിന്നെ എങ്ങനെ സംസാരിക്കണം?”
മനു ചിരി അടക്കി ചോദിച്ചു.

 

ലക്ഷ്മി അവനെ നേരെ നോക്കി.

 

“ഇങ്ങനെ ആണോ സാർ ചാറ്റ് ചെയ്യുന്നത്?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ മനു ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

അവൾ പറഞ്ഞത് വെറും തമാശയായിരുന്നില്ല.
അവൾക്ക് അവനിൽ നിന്ന് ഒരു വ്യത്യസ്തത വേണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു,

ചാറ്റിൽ കിട്ടുന്ന ചെറിയ ശ്രദ്ധ, 

ചെറിയ കുസൃതി, ചെറിയ ചൂട്… 

 

മനു വരാന്തയുടെ അറ്റത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.

 

കുട്ടികൾ ചിലർ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നു.

 

ടീച്ചേർസ് ക്ലാസ്സുകൾ മാറുന്ന സമയം.

 

എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ എവിടെ നിന്നായാലും വീഴാവുന്ന സ്ഥലം.

 

“അതുപോലെ ഇവിടെ വച്ച് കാണിക്കാൻ പറ്റുമോ ലക്ഷ്മി?”
അവൻ ശബ്ദം കുറച്ച് ചോദിച്ചു.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം അല്പം മാറി.

 

“എന്നാലും…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ഒന്ന് നോക്കി ചിരിക്കാനൊന്നും പറ്റില്ലേ?”

 

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു മൃദുവായ പരാതി ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

മനുവിന് ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് കുലുങ്ങി.

 

അവൾക്ക് ഒരു വലിയ വാഗ്ദാനം വേണ്ട.
ഒരു നോട്ടം മതി.
ഒരു ചിരി മതി.
തന്നെ അവൻ വേറെ രീതിയിൽ കാണുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നാൻ ഒരു ചെറിയ അടയാളം മതി.

 

പക്ഷേ അതുതന്നെ ഏറ്റവും അപകടകരമായിരുന്നു.

 

“ലക്ഷ്മി…”
അവൻ വളരെ ശാന്തമായി വിളിച്ചു.
“നമ്മളെയൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചു ഒരുപാട് കണ്ണുകൾ ഇവിടെ ഉണ്ട്.”

 

“എനിക്ക് അറിയാം സാർ.”

“അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ മനസ്സിലാകണം.”

 

“എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്…”
അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“പക്ഷേ ചിലപ്പോഴൊക്കെ… മനസ്സിലാകുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം മതി വരില്ല.”

 

മനു അവളെ നോക്കി.

 

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വാശി ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

പക്ഷേ അത് വെറും പിടിവാശിയല്ല.
തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരാളിൽ നിന്ന് കുറഞ്ഞത് ഒരു അംഗീകാരം എങ്കിലും വേണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിന്റെ വാശി.

 

“നാളെ ലാബിൽ വരുമല്ലോ?”
അവൻ വിഷയം അല്പം മാറ്റാനായി ചോദിച്ചു.

 

ലക്ഷ്മി ആ മാറ്റം മനസ്സിലാക്കി.

 

“വരും.”
അവൾ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“അവിടെങ്കിലും സാർ എയർ പിടിക്കാതെ സംസാരിക്കുമോ?”

 

മനു ചിരിച്ചു.

 

നോക്കാം 

അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു…

 
ലക്ഷ്മി കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി, പിന്നെ വീണ്ടും അവനെ നോക്കി.

 

ലക്ഷ്മി എന്തോ പറയാൻ പോകുമ്പോഴാണ് വരാന്തയുടെ മറുവശത്ത് നിന്ന് മെഹർ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടത്.

 

അവളുടെ നടപ്പ് പതിവുപോലെ ശാന്തമായിരുന്നു.
പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയും മനുവും തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ചുവടുകൾ അല്പം മന്ദമാക്കി.

 

അവൾ അടുത്തെത്തി.

 

“എന്താ ലക്ഷ്മി… ഡൗട്ട് ആണോ?”
മെഹർ ചെറു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

ലക്ഷ്മി പെട്ടെന്ന് അവളെ നോക്കി.

 

“അതേ മിസ്…”

 

മനു ലക്ഷ്മിയുടെ മറുപടി കേട്ട് മുഖത്ത് ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു.

 

“ഫിസിക്സിന് മാത്രം ഉള്ളോ ഈ ഡൗട്ട്?”
മെഹർ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

“കെമിസ്ട്രിക്ക് ഒന്നുമില്ലേ?”

 

ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം ഉത്തരം കിട്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നെ ചിരിച്ചു.

 

“കെമിസ്ട്രിക്കും ഉണ്ട് മിസ്…”

 

മെഹർ ചിരിച്ചു.

 

മനു ഉടനെ ഇടയിൽ പറഞ്ഞു.

“നാളെ ലാബ് ക്ലാസ് ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ വന്നതാണ്.”

 

“ഓ…”
മെഹർ മനുവിനെ നോക്കി.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണച്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

 

മനു മെഹറിനെ നോക്കി — ഇപ്പോൾ വേണ്ട എന്നർത്ഥത്തിൽ.

 

മെഹർ അത് മനസ്സിലാക്കി, പക്ഷേ ചിരി അടക്കിയില്ല.

“ശരി ലക്ഷ്മി,” മെഹർ പറഞ്ഞു.

 

“നാളെ വരുമ്പോൾ റെക്കോർഡും നോട്ട് ബുക്കും മറക്കരുത്.  

 

“ശരി മിസ്.”

ലക്ഷ്മി തലകുനിച്ചു.

 

പക്ഷേ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് മനുവിനെ വീണ്ടും ഒരിക്കൽ നോക്കി.

ആ നോട്ടം ചെറുതായിരുന്നു.
എന്നാൽ അതിൽ പറഞ്ഞത് വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു—

 

നാളെ കാണാം സാർ.

അവൾ പതുക്കെ ക്ലാസ്സിന്റെ ദിശയിലേക്ക് നടന്നു.

 

ലക്ഷ്മി അകന്നതോടെ മെഹർ മനുവിനെ നോക്കി.

“എന്താ  മനു?”

മെഹർ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

മനു അവളെ കുറച്ച് ഗൗരവത്തോടെ നോക്കി.

പരിഭവമാണ്…….. അവളെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്….. ചിരിക്കുന്നില്ലെന്ന് 

 

മനു സീരിയസ് ആയി…

ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ…. ലക്ഷ്മിക്ക് ഇതൊന്നും കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല….

 

അവളുടെ പരിഭവത്തിന് കാരണവും ഉണ്ട്…..

 

എന്ത് 

 

“അവൾക്ക് ഒരു ചിരി വേണം. ഒരു നോട്ടം വേണം..”

 

“അത്ര മാത്രമല്ല മെഹർ.”
മനു ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

“അതിൽ കൂടുതലാണ് അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്”

 

എന്നാൽ അത് കൊടുക്കണം…… പിന്നെ ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ല….. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

അത് കേട്ട് മനു അവളെയൊന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കി…

 

ക്ലാസ്സിൽ കേറട്ടെ……… ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മെഹർ ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു 

 

മനു കുറച്ച് നിമിഷം അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

പിന്നെ പതിയെ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക്…..

ആ സ്കൂൾ ടൈം  അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു……

 

ആ രാത്രി പതിവുപോലെ ആദ്യം മെഹറോട് സംസാരിച്ചു.

അവളോട് സംസാരിച്ച് കഴിഞ്ഞ് എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചാറ്റ് തുറന്നു.

മനു: ഉറങ്ങിയോ?

 

മറുപടി ഉടനെ വന്നില്ല.
കുറച്ച് നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് മെസ്സേജ് തെളിഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല സാർ.

 

മനു: സാറിന്റെ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നില്ലേ ?

എയ്ഞ്ചൽ ആദ്യം ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യം അതാണ്……. 

 

അവൾ ഉടനെ മറുപടി അയച്ചു.

എയ്ഞ്ചൽ: അതാണ് ചോദിക്കാൻ പോകുന്നത് . സാറിന്റെ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞോ?

 

മനു ചിരിച്ചു.

മനു: കഴിഞ്ഞു. എയ്ഞ്ചൽ എവിടെ ഇപ്പോൾ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: റൂമിൽ.

മനു: ബെഡിലോ സ്റ്റഡി ടേബിളിലോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ബെഡിലാ… ചുമ്മാ കിടക്കുകയാ.

 

മനു: അതെന്തേ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: വയ്യായിരുന്നു… പിന്നെ നാളെ ക്ലാസ് ഇല്ലല്ലോ.

 

മനു: നാളെ സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ഉണ്ട്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അത് ലാബ് അല്ലേ…

 

മനു: അതിനൊന്നും പഠിക്കണ്ടേ അപ്പോൾ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതൊക്കെ ഞാൻ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞതാ.

മനുവിന് അവളുടെ മറുപടിയിൽ പതിവ് ആത്മവിശ്വാസം തോന്നി.

 

മനു: എന്താ വയ്യായ്ക?

 

ചില സെക്കൻഡുകൾ മെസ്സേജ് വന്നില്ല.
പിന്നെ അവളുടെ മറുപടി വന്നു.

എയ്ഞ്ചൽ: പീരിയഡ്സ് ആയി ഇരിക്കാ…

 

മനു ഒരു നിമിഷം സ്ക്രീനിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

ആദ്യമായാണ് ഒരു പെൺകുട്ടി ഇങ്ങനെ തുറന്ന് അവനോട് പറയുന്നത്.
ക്ലാസ്സിൽ പലപ്പോഴും പെൺകുട്ടികൾ തല ടേബിളിൽ വെച്ച് കിടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
ചിലർ റെസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക് പോകും.
പക്ഷേ ആരും ഇങ്ങനെ നേരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
മെഹർ പോലും ഇതുവരെ ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല, 

 

ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ അവനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും, ഒരേസമയം അവളോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം തോന്നിക്കുകയും ചെയ്തു.

 

മനു: വേദനയുണ്ടോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹേയ്.

 

മനു: എന്നാൽ . അധികം ഫോൺ നോക്കി ഇരിക്കണ്ട.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അപ്പോൾ സാറിനോട് സംസാരിക്കണ്ടേ ?

 

മനു ചിരിച്ചു.

മനു: കുറച്ച് ചാറ്റ് ചെയ്യാം. പക്ഷേ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഉറങ്ങണം.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടും മാറും.

ആ മറുപടി വായിച്ചപ്പോൾ മനുവിന് ഒരു മൃദുവായ സന്തോഷം തോന്നി.

കുറച്ച് നേരം ഇരുവരും സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു.

പിന്നെ വിഷയം ലക്ഷ്മിയിലേക്ക് വന്നു.

 

മനു: ലക്ഷ്മി ഇന്ന് സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടിരുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: കണ്ടു.

 

മനു: ഞാൻ അതിന് കമന്റ് പറയുന്നില്ലെന്ന് അവൾക്ക് പരാതി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിന് ഒരു ലൈക്ക് എങ്കിലും കൊടുത്തൂടെ?

 

മനു: ലൈക്ക് കൊടുക്കാൻ മാത്രം ഉള്ള ഫോട്ടോ ഇല്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ: എന്നുവച്ചാൽ?

 

മനു കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ചു.
പിന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം ഇട്ട ഫോട്ടോയുടെ അത്ര പോരാ.

 

അവളുടെ മറുപടി ഉടൻ വന്നു.

എയ്ഞ്ചൽ: ഓഹോ…

 

മനു: എന്താ ആ ഓഹോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ അപ്പോൾ അതൊക്കെ എന്ജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് അല്ലേ…

 

മനു: പിന്നെ… കാണാൻ പറ്റുന്ന കാര്യം കണ്ടാൽ കാണും.

എന്ജോയ് ചെയ്യും 

 

എയ്ഞ്ചൽ: അപ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒരു ഫോട്ടോ ഇട്ടാലോ?

 

മനു ആ ചോദ്യം വായിച്ച് കുറച്ച് നേരം നിശ്ശബ്ദമായി.

ഇതുവരെ എയ്ഞ്ചൽ അങ്ങനെ നേരിട്ട് ചോദിച്ചിട്ടില്ല.
അവളുടെ മടിയുള്ള സ്വഭാവത്തിന് അകത്ത് ഇങ്ങനെ ഒരു ധൈര്യം ഉണ്ടാകുമെന്ന് അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

പക്ഷെ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായുള്ള അവരുടെ ഈ ചാറ്റിങ് അവരെ അത്രയുമൊരു അടുപ്പത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരുന്നു…

 

മനു: അതും ഞാൻ നോക്കും… എന്ജോയ് ചെയ്യും.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ശരിക്കും?

 

മനു: ഹാ.

അതിന് എയ്ഞ്ചലിന് അതുപോലെ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഉണ്ടോ 

 

എയ്ഞ്ചൽ: കുറച്ചൊക്കെ ഉണ്ടാകും, 

 

മനു: സ്റ്റാറ്റസ് ഇടാൻ പോകുകയാണോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇടണ്ടേ ?

മനു ഉടനെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

മനു: വേണ്ട.

അത് കണ്ടതോടെ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖം അല്പം വാടി.

 

വേണ്ടേ…?
അവൾ ചാറ്റിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു.

 

മനു: എനിക്ക് അയച്ചാൽ മതി.

ആ വരി വായിച്ച നിമിഷം എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖം പ്രകാശിച്ചു.

ഒരു നിമിഷം മുമ്പ് തോന്നിയ നിരാശ മുഴുവൻ മാറിപ്പോയി.
അവളുടെ ഹൃദയം പെട്ടെന്ന് വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

താൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരാൾക്ക് തന്റെ ഫോട്ടോ അയക്കാൻ ആരാണ് ആഗ്രഹിക്കാത്തത്?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇപ്പോൾ വേണോ?

 

മനു: വേണ്ട. പിന്നെ മതി. വയ്യാതെ ഇരിക്കുക അല്ലേ.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അത് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ല.

 

മനു: സമയം എടുക്കുമോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല.

 

മനു: എന്നാൽ അയക്ക്.

 

അത് കണ്ടതോടെ എയ്ഞ്ചൽ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
പീരിഡ്സ് ന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടൊക്കെ അവളുടെ ഈ ആവേശത്തിൽ മറികടന്നു,

 

അവൾ ഷെൽഫ് തുറന്നു.
കണ്ണുകൾ ഡ്രസ്സുകൾക്കിടയിൽ വേഗത്തിൽ തിരഞ്ഞു.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോ അവളുടെ മനസ്സിൽ വന്നു.

അതുപോലെ കുറച്ചെണ്ണം അവൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു… 

അതുപോലെ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത്രയും ഓപ്പൺ ആയിട്ടുള്ളത് അല്ല
എങ്കിലും അതിന് അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന, തനിക്കു ചേർന്ന ഒരു സ്റ്റൈലിഷ് ഡ്രസ്സ് അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു.

ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സ് വേഗം അഴിച്ചു മാറ്റി, 

ബ്രായിൽ പിടിച്ചു അവൾ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു, ഇത് ഇടണോ……….

 

വേണ്ട…..

അതും അഴിച്ചു…… 

 

അവളുടെ ആ കുഞ്ഞു മുലകൾ അവൾ കണ്ണാടിയിൽ കണ്ടു…….

 

സാറിന് ഇങ്ങനെ ഒരെണ്ണം അയച്ചു കൊടുത്താലോ………… 

കണ്ണാടിയിൽ അവളുടെ നഗ്ന ശരീരം കണ്ട് അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു…….

 

പിന്നെ വേഗത്തിൽ പുതിയ ഡ്രസ്സ് ധരിച്ചു.
മിററിന് മുന്നിൽ നിന്നൊന്ന് നോക്കി.

 

തന്റെ മുലകളുടെ ഷേപ്പ് അതിൽ കാണാം,….  

അത് കണ്ട്  അവൾക്ക് നാണം തോന്നി.

“ഇത് അയക്കണോ…?”
ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു.

പിന്നെ മനുവിന്റെ മെസ്സേജ് ഓർമ്മ വന്നു.

എനിക്ക് അയച്ചാൽ മതി.

 

അവൾ ഫോണെടുത്ത് ഒരു സെൽഫി എടുത്തു.

ഒന്ന് നോക്കി.

 

കണ്ണുകളിൽ നാണവും ആവേശവും.
ചുണ്ടിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച ചെറിയൊരു ചിരി.

 

ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോട്ടോ ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ സാറിന് ഇതും ഇഷ്ടമാകും….

 

ഒരു ഫോട്ടോ കൂടെ അവൾ എടുത്തു, മിററിലേക്ക് കാമറ പിടിച്ചു കൊണ്ട്,.

 

 

അതിന്റെ പ്രിവ്യു കൂടെ അവൾ നോക്കി, 

ലക്ഷ്മി അവളുടെ ബെല്ലി ബട്ടൺ ആ ഫോട്ടോയിൽ കാണിച്ചിരുന്നു…..

അവൾ തന്റെ ടോപ് അൽപ്പം മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ബെല്ലി ബട്ടൺ കാണുന്ന വിധം ഒരു ഫോട്ടോ കൂടെ എടുത്തു….

 

അതും നോക്കി 

അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചിരി തെളിഞ്ഞു…

 

ഇത് സാർ കണ്ടാൽ… എന്തായിരിക്കും സാറിന് തോന്നുക/…..

 

അവൾ ആദ്യം എടുത്ത രണ്ട് ഫോട്ടോകളും  മനുവിന് അയച്ചു.

 

പൊക്കിൾ കുഴി കാണിച്ച് എടുത്ത ഫോട്ടോ അയക്കാൻ ഒരു മടി തോന്നി….

 

അവിടെ മനു ഫോൺ കൈയിൽ പിടിച്ച് കാത്തിരിക്കുകയാണ്.

 

ഫോട്ടോ വന്നതോടെ അവൻ അത് തുറന്നു.

 

ഒരു നിമിഷം അവൻ അതിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ നിന്നു.

ശരീരത്തോട് ഒട്ടി കിടക്കുന്ന ആ ഡ്രെസ്സിൽ അവളുടെ മുലകളുടെ ഷേപ്പും ആ ചാലുകളും  അതിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാം….. 

ലക്ഷ്മിയുടേതിനേക്കാൾ വലുതാണോ ആ മുലകൾ അവൻ അതിന്റെ അളവുകൾ മനസ്സിൽ എടുത്തു….. 

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം ആ ചിത്രത്തിൽ വേറൊരു രൂപത്തിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്നു.

 

അത് ലക്ഷ്മിയുടെ വെല്ലുവിളിയുള്ള ഗ്ലാമർ ആയിരുന്നില്ല.
അതിനെക്കാൾ നിറമുള്ള ഒരു സൗന്ദര്യം….. ഉള്ളിൽ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ഭംഗി.

 

അവൻ ഫോട്ടോയ്ക്ക് ലൈക്ക് നൽകി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: എങ്ങനെയുണ്ട്?

 

മനു ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: ലക്ഷ്മിയേക്കാൾ കൊള്ളാം.

 

ആ മറുപടി കണ്ടതോടെ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖം മുഴുവൻ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.

അവൾ ആ വാചകം വീണ്ടും വായിച്ചു.

ലക്ഷ്മിയേക്കാൾ…

അത് അവൾക്ക് ഇഷ്ടമായി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സത്യമാണോ?

 

മനു: സത്യം.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ ചുമ്മാ പറയുന്നതല്ലേ?

 

മനു: അല്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെന്താ എനിക്ക് അവളിൽ നിന്നും വെത്യാസം ഉള്ളത്….

 

മനു: നല്ല ഷേപ്പ് ഉണ്ട്,

 

അവൾ കുറച്ച് നേരം മറുപടി അയച്ചില്ല.

ആ വരി അവൾക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും കൂടുതലായിരുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പിന്നെയോ ?

 

മനു: പിന്നെ എന്താ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: വേറേ വെത്യാസം ഒന്നും ഇല്ലേ ?

 

മനു: വെത്യാസങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ട്…..

 

എയ്ഞ്ചൽ: എന്നാൽ പറയ്…. 

 

മനു: അത് പറയാണ് പാടില്ലാത്തത്  ആണ് 

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെന്താ…… എന്തായാലും പറയ്…. അവൾ കൊഞ്ചി 

 

മനു: ലക്ഷ്മിയേക്കാൾ വലുപ്പമുണ്ട്…..

 

അത് കേട്ട് അവൾക്ക് വല്ലാതെ ഒരു തരിപ്പ് ഉയർന്നു…. 

സാർ തന്റെ മാറിടങ്ങളുടെ വലുപ്പം ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു…

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചോ ?.

 

മനു: ശ്രദ്ധിക്കണ്ടേ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ശ്രദ്ധിക്കാൻ അല്ലെ ഫോട്ടോ അയച്ചത്….

 

മനു: ഒരു പെണ്ണിനെ ഇങ്ങനെ കണ്ടാൽ ആരായാലും   അത് അറിയാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു പോകും…

 

എയ്ഞ്ചൽ: എനിക്ക് അത് മതി….. 

 

അവൾ  ഉദ്ദേശിച്ചത് മനുവിന് മനസിലായി……. അവളോടുള്ള ആ ചാറ്റിങ്ങും ഫോട്ടോയ്മ് എല്ലാം കണ്ടതോടെ അവൻ ആ മൂഡിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു…. 

ഒന്ന് പറഞ്ഞാൽ എയ്ഞ്ചൽ തനിക്ക് മുൻപിൽ ഇതുപോലെ നിൽക്കുമെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു….. ഇതുപോലെ അല്ല വേണ്ടി വന്നാൽ ഒന്നുമില്ലാതെ 

 

മനു: എയ്ഞ്ചൽ, നമ്മുടെ ഈ ചാറ്റിങ് വേറെ രീതിയിലേക്ക് പോകുകയാണ്….

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിന് അത് ഇഷ്ടമില്ലേ ?

 

മനു: അറിയില്ല…..

 

എയ്ഞ്ചൽ: എനിക്ക് ഇത് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്….. ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാൻ ഇതൊക്കെ…..

 

മനു:   ഞാനും ഇത് എന്ജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് എയ്ഞ്ചൽ….. പക്ഷേ ഇതിന്റെ അവസാനം എങ്ങിനെ ആയിരിക്കുമെന്ന് അറിയാമോ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: എനിക്ക് അതിനുള്ള ബുദ്ധിയൊക്കെ ഉണ്ട് സാർ…… അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായത് കൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങനെ ഫോട്ടോ വരെ തന്നത്…..

 

മനു:   ഇത് ഫോട്ടോയിൽ നിൽക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല…… 

 

എയ്ഞ്ചൽ:  നിൽക്കേണ്ട…….. 

 

മനു: അത് വരെ പോകാൻ തയ്യാറായാണോ എയ്ഞ്ചൽ നിൽക്കുന്നത് ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതേ…. അതുകൊണ്ട്  തന്നെയാ ഞാൻ സാറിനോട് ഇത്രയുമൊക്കെ…  

 

മനു:   എല്ലാവരും തയ്യാറായി തന്നെയാണ് അല്ലേ…. 

 

എയ്ഞ്ചൽ: എല്ലാവരും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ…. ?

 

മനു:  നീയും ലക്ഷ്മിയും 

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഞാനും ലക്ഷ്മിയും മാത്രമല്ല ആർദ്രയും ഉണ്ട്…..

 

മനു:  ആർദ്രയും ? അവൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു 

 

എയ്ഞ്ചൽ:  ഹാ 

 

മനു:  അവൾ ഇതുവരെ എന്നോട് അങ്ങിനെയൊന്നും പെരുമാറിയിട്ടില്ലലോ……

 

എയ്ഞ്ചൽ:  അവളും  സാറിനെ ഓർത്ത് മാസ്റ്റർബേറ്റ് ഒക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്………..

 

എയ്ഞ്ചൽ ആ അവളും എന്ന് പറഞ്ഞത് മനു ശ്രദ്ധിച്ചു….

 

മനു:  അവളും ?

 

മനുവിന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതോടെയാണ് എയ്ഞ്ചലിന് തൻ അയച്ചതിലെ മണ്ടത്തരം മനസിലായത് 

 

മനു:  വേറേ ആരാ ചെയ്യുന്നേ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ:  ആരുമില്ല……

ആ മറുപടിയിൽ തന്നെ അവന് കാര്യം മനസിലായി 

 

മനു:  എയ്ഞ്ചൽ ചെയ്യാറുണ്ടോ ? സത്യം പറയണം 

 

എയ്ഞ്ചൽ:  ഞാൻ പറയില്ല…….

 

മനു:  അപ്പോൾ ഉണ്ടെന്ന്…..

 

എയ്ഞ്ചൽ:  ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല…..

 

മനു:  ഇത്രയും കേട്ടാൽ മനസിലാക്കാം……

 

എയ്ഞ്ചൽ:  സാർ എന്റെ രഹസ്യങ്ങളൊക്കെ പുറത്തു കൊണ്ടുവരുകയാണോ ?

 

മനു:  ഇനിയും ഉണ്ടോ രഹസ്യങ്ങൾ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ:  ഇനി ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ പറയുന്നില്ല……

 

മനു:  ഈ അറിഞ്ഞത് തന്നെ ധാരാളം……

 

എയ്ഞ്ചൽ:  സാറിനോടുള്ള ഇഷ്ടംകൊണ്ടാണ്….

 

മനു:  ലക്ഷ്മിയും ചെയ്യാറുണ്ടോ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ:  ഹ്മ്മ് …..

 

മനു:  ഉണ്ട് അല്ലേ…….. 

 

എയ്ഞ്ചൽ:  സാർ ഇത് അവളോട് ചോദിക്കരുത് 

 

മനു:  ഇത് ചോദിക്കില്ല.. പക്ഷേ നമ്മുടെ റിലേഷൻ അവൾ  അറിഞ്ഞാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അറിയില്ല….. അറിഞ്ഞാലും പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ല…..

 

മനു: അറിയരുത്….

 

മനുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് തനിക്കുള്ള ഒരു രഹസ്യബന്ധമായി തോന്നി.

 

തന്നോട് മാത്രമുള്ള ഒരു രഹസ്യ ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കം പോലെ……..

 

എയ്ഞ്ചൽ: അറിയില്ല…… അവൾ അയച്ചു 

 

മനു: അതാണ് നല്ലത്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹ്മ്മ് 

 

കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എയ്ഞ്ചൽ മറ്റൊരു ചോദ്യം അയച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിന് ഗേൾ ഫ്രണ്ട് ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ലേ?

 

മനു: ഇല്ല.

 

ആ മറുപടി കണ്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചൽ കുറച്ച് നേരം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടായി.

 

എയ്ഞ്ചൽ : സത്യം ?

 

മനു: ഹ്മ്മ്. സത്യമായിട്ട്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെങ്ങനെയാ സാർ…?
സാറിനെ പോലെയുള്ള ഒരാൾക്ക് പ്രേമം ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസിക്കാൻ കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

 

മനു അത് വായിച്ച് ചിരിച്ചു.

 

മനു: എന്നെ പോലെയുള്ള ഒരാൾ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ, അറിയാത്ത പോലെ ചോദിക്കണ്ട.
സാറിനെ സ്കൂളിൽ എത്ര പേർ നോക്കാറുണ്ട് എന്ന് സാറിന് അറിയില്ലേ?

 

മനു: നിങ്ങൾ  അല്ലാതെ വേറെ ആരും ഇല്ല…

 

എയ്ഞ്ചൽ: കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് ക്ലാസ്സിൽ ഒന്നും ഇല്ലേ ?

 

മനു: അവിടെ ആരാ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ദേവശ്രീ.. 

 

മനു: ദേവശ്രീ യ്ക്ക് എന്താ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലേ ?

 

മനു:  ഇല്ലാ……. 

 

എയ്ഞ്ചൽ: അവൾ ക്ലാസ്സിൽ വച്ച് സാറിനെ നോക്കി മാസ്റ്റർബേറ്റ് ചെയ്‌തെന്ന്…..

 

മനു അത് കേട്ട് ഒന്ന് ഞെട്ടി, അവൻ ദേവശ്രീ യുടെ മുഖം ഓർത്തെടുത്തു/….

 

മനു:  ക്ലാസ്സിൽ വച്ചോ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അങ്ങിനെയാ പറയുന്നത്………

 

മനു:  കുറച്ചു തടയുള്ള, പല്ലിൽ കമ്പിയൊക്കെ ഇട്ട കുട്ടിയല്ലേ 

 

എയ്ഞ്ചൽ: അത് തന്നെ, സാർ അപ്പോൾ അവളെ  ശ്രദ്ധിട്ടുണ്ട് അല്ലേ ?

 

മനു: നിന്നെയൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന പോലെ വേറെ ആരെയും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല 

 

ആ മറുപടി അവൾക്ക് ഇഷ്ടമായി, അതോടെ അവൾ ആ വിഷയം വിട്ടു 

 

എയ്ഞ്ചൽ:  സാർ ഗേൾ ഫ്രണ്ടിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ല…. 

 

മനു: നിനക്ക് ഇന്ന് നല്ല ധൈര്യം വന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ…….

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഈ ഒരു രാത്രി കൊണ്ടാണ്. 

സാർ എന്റെ ആരോ ആണെന്ന് എനിക്ക് തോനുന്നു……

 

മനു:  ആരാണ് ?..

 

എയ്ഞ്ചൽ:  അറിയില്ല…….

 

മനു:  ബോയ്ഫ്രണ്ട് ആണോ ? 

 

ആ ചോദ്യം അവളെ ഒന്ന് ചിന്തിപ്പിച്ചു……..

ബോയ്ഫ്രണ്ട് ആണോ ?

അല്ല താൻ ഇതുവരെ ഇഷ്ടമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല… സാർ തിരിച്ചും പറഞ്ഞിട്ടില്ല….

സാർ തന്നെ ഒരു ഗേൾഫ്രണ്ട് ആകുമോ ?

അതോ ഇത് മെഹർ മിസ്സും ആയുള്ളത് പോലെ ആണോ ?

എന്ത് തന്നെയായാലും തനിക്ക് ഇത് വേണം,…..

 

എയ്ഞ്ചൽ:  അറിയില്ല സാർ……

 

ആരായാലും എനിക്ക് ഇത് വേണം,….. അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ് എനിക്ക് സാറിനെ………….

അവൾ അവളുടെ ആ ഇഷ്ടം തുറന്ന് പറഞ്ഞു…

 

മനുവിന്റെ മനസിലും അവളോടുള്ള ഇഷ്ടം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുക ആയിരുന്നു….. 

ദിവസങ്ങളായുള്ള ചാറ്റിങ്ങും, സംസാരവും എല്ലാം അവനെ അവളിലേക്ക് അത്രത്തോളം അടുപ്പിച്ചിരുന്നു…..

 

മനു:  എയ്ഞ്ചൽ…………… പബ്ലിക്കലി അംഗീകരിക്കാവുന്ന ഒരു ബന്ധമല്ല നമ്മുടേത്, ഞാൻ ഒരു ടീച്ചറും നീ സ്റ്റുഡന്റും ആണ്…. 

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹ്മ്മ് 

 

മനു:  പക്ഷേ എനിക്കും നിന്നോട് വല്ലാത്ത ഒരു ഇഷ്ടം ഉണ്ട്…… അത് ഏത് തരത്തിൽ ഉള്ളതാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല…. 

 

മനുവിന്റെ ആ മെസ്സേജ് കണ്ട് അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു  കുളിർമഴ പെയ്തു….. 

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഏത് തരത്തിൽ ഉള്ളതാണെങ്കിലും സാറിന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണല്ലോ അത് മതി….. 

 

മനു:  അത് മാത്രം മതിയോ ?

 

ആ ചോദിച്ചതിന്റെ അർഥം എയ്ഞ്ചലിന് മനസിലായി….. അത് അവളിൽ ഒരു തരിപ്പ് ഉണർത്തി …..

 

എയ്ഞ്ചൽ: പോരാ…. എനിക്ക് സാറിനെ മുഴുവനായും വേണം……

 

മനുവിനും അതിന് വേണ്ടി നിൽക്കുകയാണ്…. എയ്ഞ്ചലിനെ സ്വന്തമാക്കാൻ,,, അവളെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ, ഉമ്മകൾ കൊടുക്കാൻ, അവളുടെ നഗ്നത കാണുവാൻ, അത് ആസ്വദിക്കുവാൻ 

 

മനു:  എയ്ഞ്ചൽ, നീ ഇപ്പോൾ  എന്റെ അരികിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ…… 

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഉണ്ടെങ്കിൽ…….

അവൾ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു 

 

മനു:  എയ്ഞ്ചൽ ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാം നടക്കും…..

 

അത് കണ്ട് അവൾക്ക് സന്തോഷം അടക്കാൻ ആയില്ല…… താൻ ഇത്ര നാൾ കൊതിച്ചിരുന്ന മനു സാർ തന്നോട് ഇഷ്ടമാണ് പറഞ്ഞു, പിന്നെ താൻ ആഗ്രഹിച്ച മനു സാറിന്റെ കൂടെയുള്ള ആ സംഗമം…… 

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇപ്പോൾ സാറിന്റെ അടുത്തെത്താൻ എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടോ ?

 

അത് കണ്ട് മനുവിന് ചിരി വന്നു……

മനു:  ഇല്ല…… മോള് കുറച്ച് ക്ഷമിച്ചേ പറ്റു…….

 

ആ മോളെ എന്നുള്ള വിളി എയ്ഞ്ചലിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു….

എയ്ഞ്ചൽ: നാളെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വച്ച് കാണാമോ ? 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മനസ്സിൽ അന്ന് മനു സാറും മെഹർ മിസ്സും തമ്മിലുള്ള രംഗമാണ് ഓർമ്മ വന്നത്, അതുപോലെ നാളെ താനും മനു സാറും,

മനു സാർ തന്നെ കെട്ടിപിടിച്ച്, തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി നുകരുന്നത് അവൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു…

 

മനു:  ഞാൻ പറയാം…… പക്ഷേ  ശ്രദ്ധിക്കണം……

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹ്മ്മ് 

 

മനു: ഇതൊന്നും  ലക്ഷ്മിയോടും ആർദ്രയോടും പറയരുത്…..

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല………. ആരും അറിയില്ല……..

 

എന്നാൽ നാളെ കാണാം…… മനു ആ ചാറ്റ് അവസാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അയച്ചു 

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ ഗേൾ ഫ്രണ്ടിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലാലോ………. 

അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു 

 

മനു: നീ അത് ഇതുവരെ വിട്ടില്ലേ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല, അറിഞ്ഞിട്ടേ പോകൂ……

 

മനു: പ്രൊപ്പോസലുകൾ ഒക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട്……..

 

എയ്ഞ്ചൽ: അപ്പോൾ വന്നിട്ടുണ്ട് അല്ലേ?

 

മനു: വന്നിട്ടുണ്ട്. കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ, പിന്നെ അനിയത്തിയുടെ ഫ്രണ്ട്സ്. പക്ഷേ ഞാൻ അതൊന്നും സീരിയസായി എടുത്തില്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെന്താ ?

 

മനു: അറിയില്ല. അങ്ങനെയൊരു പ്രേമബന്ധത്തിൽ കയറാൻ തോന്നിയിട്ടില്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതോ ആരെങ്കിലും സാറിനെ പറ്റിച്ചു പോയതിന്റെ വിഷമത്തിൽ ആണോ പിന്നെ പ്രേമം ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ചത്?

 

മനു: അങ്ങനെ ആരും പറ്റിച്ചിട്ടില്ല. പറ്റിക്കാൻ ആർക്കും നിന്ന് കൊടുത്തിട്ടില്ല….

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഉറപ്പാണോ?

 

മനു: ഉറപ്പ്.

ചോദ്യം ചെയ്യൽ കഴിഞ്ഞോ മാഡത്തിന്റെ……..

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഇല്ല………

അപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു…..

അപ്പോൾ സാറിന് പ്രേമം താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു അല്ലേ ?

 

മനു: അങ്ങനെ പറയാം.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അപ്പോൾ വേറെ തരത്തിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ ?

 

മനു: വേറെ തരത്തിലുള്ള ബന്ധങ്ങളോ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ മനസ്സിലാക്കാത്ത പോലെ നടിക്കണ്ട.

 

മനു: നീ ഇന്ന് വല്ലാതെ  ചോദ്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ചോദിക്കണ്ടേ?
സാറിനെ കുറിച്ച് എനിക്ക് അറിയണമല്ലോ.

 

മനു: എല്ലാം അറിയാണോ 

 

എയ്ഞ്ചൽ: ആഗ്രഹമുണ്ട് 

അവൾ അത് അയച്ചതിനു ശേഷം, കുറച്ച് നേരം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അടുത്ത ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം വേണമായിരുന്നു.

 

മനു: എന്നാൽ ചോദിക്ക്….. 

 

അവളുടെ മനസിലുള്ള ആ ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ അവൾ കുറച്ചു മടിച്ചു 

അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
മായ്ച്ചു.
വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
വീണ്ടും മായ്ച്ചു.

അവസാനം, നാണം കൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അയച്ചു.

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിന്റെ… ബോഡി കൗണ്ട് എത്രയാ?

അയച്ച ഉടനെ അവൾ ഫോൺ തലയണയിലേക്ക് മറിച്ചുവച്ചു.

“അയ്യോ… ഞാൻ എന്താണ് ചോദിച്ചത്…”

അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു.
ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു.
അവൾ വീണ്ടും ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.

മനുവിന്റെ മറുപടി വന്നിട്ടില്ല.

ഒരു മിനിറ്റ് കടന്നു.

അവളുടെ നാണം ഇപ്പോൾ ചെറിയൊരു പേടിയായി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ… ദേഷ്യമായോ ?

മറുപടി ഇല്ല.

അവൾ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ചോദിക്കണ്ടായിരുന്നു അല്ലേ…

ഇനിയും മറുപടി ഇല്ല.

അവൾ ആകാംക്ഷയും ലജ്ജയും ചേർന്ന് വീണ്ടും അയച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതോ എണ്ണുകയാണോ…?

അത് കണ്ടപ്പോൾ മനുവിന് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

മനു: ഹേയ്… എണ്ണുകയൊന്നും അല്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പിന്നെ എന്താ ഇത്ര സമയം?

 

മനു: നിന്റെ ഈ ചോദ്യം unexpected ആയിരുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സോറി സാർ…
എനിക്ക് ചോദിക്കണമെന്നു തോന്നി. പക്ഷേ ചോദിച്ചപ്പോൾ തന്നെ നാണം വന്നു.

 

മനു: നിനക്ക് നാണം വരുമോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിനോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോൾ വരും.

 

മനു: ഹ്മ്മ് 

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ അത് പറഞ്ഞില്ല…. 

 

മനു കുറച്ച് നേരം സ്ക്രീനിലേക്കു നോക്കി.
മറുപടി എങ്ങനെ നൽകണമെന്ന് ആലോചിച്ചു.

അവൻ ഒടുവിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മനു: എനിക്ക് ആകെ ഒരാൾ മാത്രം. പക്ഷേ അത് ആരാണെന്ന് ചോദിക്കരുത്.

 

എയ്ഞ്ചൽ ആ വരി വായിച്ച് നിശ്ശബ്ദയായി.

ആകെ ഒരാൾ മാത്രം…

അത് അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
മനു സാറിനെ കുറിച്ച് അവൾ മനസ്സിൽ വരച്ചിരുന്ന ചിത്രം കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ആകെ ഒരാളോ?

 

മനു: ഹ്മ്മ്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഞാൻ വിചാരിച്ചത്…

അവൾ വാചകം പകുതിയിൽ നിർത്തി.

 

മനു: എന്ത് വിചാരിച്ചു?

 

എയ്ഞ്ചൽ: പറയില്ല.

 

മനു: പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയത് പൂർത്തിയാക്കണം.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിന് ഒരുപാട് പേർ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകും എന്ന് വിചാരിച്ചു.

 

മനു: അത്ര മോശം അഭിപ്രായമാണോ എന്നെപ്പറ്റി?

 

എയ്ഞ്ചൽ: മോശമൊന്നും അല്ലാ……
സാർ അട്ട്രാക്റ്റീവ് ആണ്. അതുകൊണ്ട്.

മനു ചിരിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ അപ്പോൾ ആലോചിക്കുക ആയിരുന്നു ആ ഒരാളെ കുറിച്ച്,

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പേര് വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞിരുന്നു.

 

മെഹർ മിസ്.

 

അതെ.
അത് അവർ തന്നെ ആയിരിക്കണം.
അല്ലെങ്കിൽ സാർ ഇങ്ങനെ മറയ്ക്കില്ല.

അത് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ രംഗം ഓർമ്മ വന്നു…. സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കണ്ട രംഗം…. 

അപ്പോൾ അവർ തമ്മിൽ  അവിടെ നടന്നതിൽ കൂടുതൽ നടന്നിട്ടുണ്ട്
അത് ആലോചിച്ചതോടെ  വിചിത്രമായൊരു ഫീലിംഗ് അവൾക്ക് ഉണ്ടായി….

 

മനു: അതുകൊണ്ട് ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതുകൊണ്ട് സാറിന് കുറേ ഉണ്ടാകുമെന്ന് വിചാരിച്ചു….

 

മനു: കുറേ എന്തിനാ…. നിന്നെ പോലെ ഒരെണ്ണം പോരേ…..

 

എയ്ഞ്ചൽ:  ഞാൻ കൊള്ളാമോ ?

 

മനു: പിന്നേ……

 

എയ്ഞ്ചൽ: കാര്യമായി പറയ് സാർ……

 

മനു: കാര്യമായിട്ടാ…… നീ അടിപൊളിയാണ്…….. അതല്ലേ ഞാൻ വീണു പോയത്  

 

എയ്ഞ്ചൽ: എന്താ അങ്ങിനെ തോന്നാൻ…… എന്താ സാറിന് ഇഷ്ടമായത് 

 

മനു: നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ…… അത് കണ്ടാൽ എന്തോ പോലെയാകും…….. 

 

എയ്ഞ്ചൽ:  എന്ത് പോലെ ? 

അവൾ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു 

 

മനു: അതിൽ തൊടാൻ തോന്നും…… കിസ് ചെയ്യാൻ തോന്നും……..

 

അത് കേട്ട് എയ്ഞ്ചൽ സന്തോഷിച്ചു……

 

എയ്ഞ്ചൽ: വേറെ ഒന്നും തോന്നില്ലേ ?

 

മനു: വേറേ തോന്നുന്നതൊക്കെ നമ്മൾ നേരിൽ കാണുമ്പൊൾ പറയാം……..

 

എയ്ഞ്ചൽ: നാളെ നമ്മൾ തനിച്ചു കാണില്ലേ ? 

 

ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നു………. മനുവിന്റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു തരുവാൻ അവൾ ഒരുക്കമാണെന്ന ഉത്തരം….

 

മനു: നോക്കാം……

 

അവൾ അത് വായിച്ചു  സന്തോഷിച്ചു…… 

 

മനു: ഉറങ്ങണ്ടേ ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമോ ഇനി?

 

മനു: ശ്രമിക്കണം. സമയം ഒരുപാടായി…….

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹ്മ്മ് 

 

മനു:  നാളെ കാണാം…..

 

എയ്ഞ്ചൽ:  കാണണം….

 

മ നു: ശരി, ഗുഡ് നൈറ്റ് എയ്ഞ്ചൽ

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഗുഡ് നൈറ്റ് സാർ.

 

എയ്ഞ്ചൽ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു കിടന്നു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ നാണവും സന്തോഷവും കൗതുകവും എല്ലാം കലർന്നിരുന്നു.

മനു സാർ തനിക്കു മറുപടി തന്നിരിക്കുന്നു.
തന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല.
തന്റെ ഇഷ്ടം മനസ്സിലാക്കി.

പിന്നെ……. തന്റെ ആ സ്വപനം സാധിക്കുമെന്ന് ഉള്ള ഒരു തോന്നലും…….

 

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

പക്ഷേ ഉറക്കം വന്നില്ല.

കാരണം ആ രാത്രി, അവളുടെ വലിയൊരു സ്വപനം പൂവണിയാനുള്ള പ്രതീക്ഷകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്……

 

അവിടെയും ഇതേ അവസ്ഥ തന്നെ 

മനു ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വെക്കും…

രണ്ട് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും എടുക്കും…
എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചാറ്റ് തുറക്കും…
അവൾ അയച്ച ഫോട്ടോ വീണ്ടും നോക്കും…

 

അത് ലക്ഷ്മിയുടെ പോലെ തുറന്ന വെല്ലുവിളിയുള്ള ഒരു ഫോട്ടോ ആയിരുന്നില്ല.

പക്ഷേ അതിൽ എയ്ഞ്ചലിന്റെ പതിവ് ശാന്തതയ്ക്ക് അപ്പുറം എന്തോ ഉണ്ടായിരുന്നു
നാണവും, വിശ്വാസവും, അവനു മാത്രം കാണിക്കാനായി വെച്ചൊരു മൃദുവായ ധൈര്യവും.

 

മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിചിത്രമായ അസ്വസ്ഥത പടർന്നു.

എങ്ങിനെയും അവളെ സ്വന്തമാക്കണമെന്നുള്ള ആഗ്രഹവും…………

 

 

അവളുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ ഉണർന്ന കുട്ടൻ ഇതുവരെ താഴ്ന്നിട്ടില്ല…..

കൂടുതൽ എയ്ഞ്ചലിനെ കുറിച്ച് ഓർക്കുന്തോറും അത് വലുതായി വലുതായി വരുന്നത് പോലെ……

 

അവന്റെ കൈ അറിയാതെ കുട്ടനിൽ പിടിച്ചു…. യാന്ത്രികമായി കൈകൾ അനങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു….. 

 

 

ഫോണിൽ എയ്ഞ്ചലിന്റെ ആ ഫോട്ടോ….  ആ ചുണ്ടുകൾ, ആ മുലച്ചാൽ, അവൻ അതിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു……  

ചിന്തകൾ മുഴുവൻ അവനും എയ്ഞ്ചലും മാത്രമായുള്ള സമയമായി….

 

അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി വലിക്കുന്നത്…. 

 

ആ കുഞ്ഞു മുലകളിൽ ഉമ്മ വെക്കുന്നത്….

 

അവൻ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു…… അവസാനം മുഴുവൻ സംതൃപ്തിയും അവന്റെ മേൽ തെറിച്ചു വീണു…..

 

അവൻ ഒന്ന് തളർന്നു….

 

അപ്പോളും ഫോണിൽ എയ്ഞ്ചലിന്റെ ഫോട്ടോ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു/…

 

ഒന്നുകൂടെ അവൻ ആ ഫോട്ടോ എടുത്തു നോക്കി 

 

പിന്നെ ആ ഫോട്ടോ മെഹറിന് ഫോർവേഡ് ചെയ്തു.

അത്ര മാത്രം.

 

ഒരു ക്യാപ്ഷനും ഇല്ല.
ഒരു വിശദീകരണവും ഇല്ല.

 

ഫോട്ടോ അയച്ചതിനു ശേഷം അവൻ സ്ക്രീനിലേക്ക് കുറച്ച് നേരം നോക്കി ഇരുന്നു.
മെഹർ ഉറങ്ങിയിരിക്കുമെന്നു തോന്നി. മറുപടി വന്നില്ല.

 

പക്ഷേ അതിനുശേഷവും മനുവിന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

ആ ഫോട്ടോ അയച്ചത് മെഹറിനോട് ഒന്നും മറച്ചു വെക്കാത്ത  ശീലം കൊണ്ടാണോ… 

അല്ലെങ്കിൽ താൻ എന്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്  എന്ന് മെഹർ തന്നെ തിരിച്ചറിയട്ടെ എന്നൊരു പേടിയോ…

അവന് തന്നെ വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു
എയ്ഞ്ചൽ ഇനി അവന്റെ മനസ്സിൽ പഴയപോലെ ഒരു  വിദ്യാർത്ഥിനി മാത്രമല്ല.

 

————————–

 

രാവിലെ മെഹർ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.

മനുവിന്റെ മെസ്സേജ്.

രാത്രിയിൽ അയച്ച ഒരു ഫോട്ടോ.

അവൾ ഉറക്കമഞ്ഞിൽ തന്നെ അത് തുറന്നു.

അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുകൾ വലുതായി.

 

എയ്ഞ്ചൽ.

 

ഒരു ഗ്ലാമർ ഫോട്ടോ.

നാണം വിട്ടുപോകാത്ത സൗന്ദര്യം.
കണ്ണുകളിൽ ഒരു മൃദുവായ ധൈര്യം.
മുഖത്ത് ശാന്തതയുണ്ടെങ്കിലും, ആ ഫോട്ടോ എടുത്തത് ഒരാളുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്കായാണെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്ര വ്യക്തമായൊരു ഭാവം.

മെഹർ കുറച്ച് നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഫോട്ടോ നോക്കി നിന്നു.

 

“ഇവൾ…?”

 

ലക്ഷ്മിയെ വെട്ടിക്കാൻ നോക്കിയതാണോ ഇത്…

മെഹറിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുമിച്ച് പല വികാരങ്ങൾ ഉയർന്നു.

 

ലക്ഷ്മി തീ പോലെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, എയ്ഞ്ചൽ പതിയെ അകത്തേക്ക് കടക്കുന്നവളാണ് എന്ന് മെഹർ കരുതിയിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി എയ്ഞ്ചലും നിശ്ശബ്ദമായി മാത്രം നിൽക്കുന്നവളല്ല.

 

അവൾക്കും സ്വന്തം രീതിയിൽ മനുവിലേക്ക് എത്താനുള്ള ധൈര്യം വളരുകയാണ്.

 

മെഹർ ഉടനെ മനുവിനെ വിളിച്ചു.

 

രണ്ടാമത്തെ റിങ്ങിൽ മനു ഫോൺ എടുത്തു.

 

“ഹലോ…”

 

“ഇത് എന്താണ് മനു?”
മെഹറിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഉറക്കമില്ല. നേരെ ചോദ്യം.

 

മനു കുറച്ച് നിശ്ശബ്ദമായി.

“കണ്ടോ?”

 

“കണ്ടോ എന്നോ?”
അവൾ അല്പം ശ്വാസം വിട്ടു.
“കണ്ണ് തള്ളി പോയി.”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

“ഇത് എപ്പോഴാണ് അയച്ചത് അവൾ?”

 

“ഇന്നലെ രാത്രി…”

“നീ ചോദിച്ചോ?”

 

അവൻ മടിച്ചു.

“അങ്ങനെ… സംസാരത്തിനിടയിൽ…”

“മനു…”

ആ വിളിയിൽ എന്താണ് മെഹറിന്റെ ഫീലിംഗ് എന്ന് മനസിലായില്ല.

 

“മെഹർ, ഞാൻ എല്ലാം പറയാം.”

“ഫോണിൽ പറഞ്ഞാൽ ശരിയാകില്ല.”

മനു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“സ്കൂളിൽ വരുമ്പോൾ നേരിട്ട് പറയാം. എല്ലാം.”

 

മെഹർ കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

“നേരിട്ട് പറയണം. എല്ലാം .”

 

“ഒളിപ്പിക്കില്ല.”

 

“എയ്ഞ്ചലിനെ കുറിച്ചും… ഇന്നലെ രാത്രി നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെ സംസാരിച്ചു എന്നും… എല്ലാം.”

“ഹ്മ്മ്.”

 

“മനു…” ഷി ഈസ് ഹോട്ട്….. ലൈക് ലക്ഷ്മി……

 

മേ ബി മോർ ധാൻ ലക്ഷ്മി……. മനു തിരിച്ചു പറഞ്ഞു 

 

ഹ്മ്മ്…… മെഹർ പറഞ്ഞു  

 

“സ്കൂളിൽ കാണാം. നേരിട്ട് സംസാരിക്കാം.”

കാൾ കട്ട് ആയി.

 

മെഹർ ഫോൺ കൈയിൽ പിടിച്ച് കുറച്ച് നേരം ഇരുന്നു.

ആ ഫോട്ടോ വീണ്ടും നോക്കി.

 

ഇവൾ ലക്ഷ്മിയെ തോൽപ്പിക്കും….. അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു 

 

ആ ദിവസം മനുവും മെഹറും പതിവ് പോലെ നേരത്തെ സ്കൂളിൽ എത്തി.

സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ നന്നേ കുറവായിരുന്നു.  

വരാന്തകളിൽ കുട്ടികളുടെ ശബ്ദം ഒക്കെ ഇനിയും ദൂരെയായിരുന്നു. 

 

സ്റ്റാഫ് റൂമിന്റെ ജനലിലൂടെ കയറുന്ന വെളിച്ചം മേശകളിലും പഴയ ഫയലുകളിലും പതിഞ്ഞു കിടന്നു.

 

മെഹർ അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ മനുവിന്റെ മുഖം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവൻ എന്തോ പറയാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന പോലെ.

 

“എന്താ?”
അവൾ ആകാംഷയോടെ കസേരയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

മനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവൻ തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് അവളുടെ നേരെ നീട്ടി.

 

“നോക്ക്… എയ്ഞ്ചലുമായുള്ള ചാറ്റ്.”

 

മെഹർ അവനെ ഒരു നിമിഷം നോക്കി.
പിന്നെ ഫോൺ കൈയിൽ എടുത്തു.

 

അവൾ പതുക്കെ ചാറ്റ് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

ആദ്യ മെസ്സേജുകളിൽ അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി.

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മടിയും, നാണവും, 

അതിനിടയിൽ പെട്ടെന്ന് വരുന്ന തുറന്നുപറച്ചിലും വായിച്ചപ്പോൾ മെഹറിന്റെ ചുണ്ടിൽ നാണം കലർന്നൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

“ഇവൾ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമെന്നു ഞാൻ കരുതിയില്ല…”
ആ ചാറ്റിംഗ് വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ തന്നെ മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

മനു മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.

 

അവൾ വീണ്ടും വായിച്ചു.

ഫോട്ടോ അയച്ച ഭാഗത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ഒന്ന് നിർത്തി.
ആ ഫോട്ടോ വീണ്ടും തുറന്ന് കുറച്ച് നേരം നോക്കി.

 

“ലക്ഷ്മിയെ പോലെ അല്ല…”
അവൾ പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ വേറൊരു ഭംഗി ഉണ്ട്. ശാന്തമായി നിൽക്കുന്നവൾ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചാൽ… ആരെയും ഞെട്ടിക്കും.”

 

മനു അവളെ നോക്കി.

 

മെഹർ വീണ്ടും ചാറ്റിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

എയ്ഞ്ചൽ തന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് പതിയെ തുറന്ന് പറഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ മുഖത്തിലെ കുസൃതി കുറച്ച് മാഞ്ഞു. അവിടെ ഗൗരവം വന്നു.

 

“അപ്പോൾ അവൾ അത് തുറന്നു പറഞ്ഞു അല്ലേ…”
മെഹർ ഫോൺ താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

 

“പറഞ്ഞു.”

 

വീണ്ടും ഫോണിലേക്ക് നോക്കി…….

 

ആ ചാറ്റിങ് വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കേ പെട്ടെന്നു മെഹറിന്റെ മുഖം മാറി…..

 

ബോഡി കൌണ്ട്…… 

മെഹർ പതുക്കെ മൊഴിഞ്ഞു…..

 

മനൂ…… ആരുമില്ലായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ ? അവൾ ഫോൺ മാറ്റി വച്ച് ചോദിച്ചു 

 

എനിക്ക് നുണ പറയാൻ തോന്നിയില്ല…..

 

അവൾ അവനെ വീണ്ടും നോക്കി…..

 

പേടിക്കേണ്ട,… എയ്ഞ്ചൽ ഇനി അത് ചോദിക്കില്ല…… എനിക്കറിയാം അവളെ…..

 

ഹ്മ്മ്….. അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു  

 

വീണ്ടും ഫോൺ നോക്കി……

 

സ്റ്റാഫ് റൂം വേണ്ട……. മെഹർ ചാറ്റിങ് നോക്കി പറഞ്ഞു 

ഇവിടെ ശരിയാവില്ല മനു……

പിന്നെ………..

 

മനുവിന്റെ ലാബ്, മതി…….. 

 

മനു അവളെ നോക്കി.
അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

മെഹറിന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരി തെളിഞ്ഞു.

 

“ഞാൻ വിചാരിച്ചത് ആ ഭാഗ്യം ആദ്യം ലക്ഷ്മിക്കായിരിക്കും എന്ന്,”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“ഭാഗ്യം?”
മനു അല്പം ഗൗരവമായി ചോദിച്ചു.

 

“അതെ… ഭാഗ്യമല്ലേ അത് ”
അവൾ ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു.

“ലക്ഷ്മി അതിനായി നേരെ വരുമെന്നാണ്  ഞാൻ കരുതിയത്. പക്ഷേ എയ്ഞ്ചൽ… അവൾ അതിലേക്കെത്തിയത് കുറച്ച് കൂടെ വേഗത്തിലായി.”

 

മനു തലകുനിച്ചു.

 

“എന്ത് ചെയ്യണം മെഹർ?”

 

മെഹർ അവനെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി.

 

ഇന്നലെ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം ചെയ്യണം 

 

മനു പെട്ടെന്ന് അവളെ നോക്കി.

“അത് വേണോ?”

 

“വേണം.”

 

“മെഹർ… അവൾ……..” മനു ആ വാക്ക് മുഴുവനാക്കിയില്ല 

 

അവർ ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ പക്വത ഉള്ളവരാണ്  മനു…..  

 

“അത് എനിക്ക് അറിയാം.”

 

അതുകൊണ്ട് ആ പേടി വേണ്ട…… 

 

ഹ്മ്മ് 

 

പക്ഷെ മെഹർ ഇന്ന് ലാബ് ഉള്ളതാണ്……

 

അത് ഉച്ച വരെ അല്ലേ………..

അത് കഴിഞ്ഞു കാണാമല്ലോ…. മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

അവൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു……….

 

ഒരേ സമയം അവനിൽ പേടിയും, എയ്ഞ്ചലിനോടുള്ള ആഗ്രഹവും ഒരേ പോലെ നിന്നു…………

 

ഫിസിക്സ് ലാബ്…

 

അത് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ മനസ്സിൽ ആ മുറി തെളിഞ്ഞു.
മൂന്നാം നിലയിലെ ശാന്തമായ ഇടം.

 

മെഹർ അവന്റെ മുഖം നോക്കി.

“എന്താ ഇങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നത്?”

 

“ഒന്നുമില്ല…” മനു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“ഒന്നുമില്ലാത്ത മുഖമല്ല ഇത്.”
മെഹർ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“പേടിയുണ്ട്. പക്ഷേ പോകണം എന്നും തോന്നുന്നു”

മനു പറഞ്ഞു.

 

മെഹർ അവനെ നോക്കി കുറച്ച് നേരം നിന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“മനു… നീ ഇത് ഇപ്പോൾ ആലോചിച്ച് ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല….

മനു ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു.

 

രണ്ടാളുടെയും ഇഷ്ടം എന്താണോ അത് തനിയെ നടക്കും….. നമ്മൾക്ക് ഇടയിൽ നടന്നത് പോലെ….

 

“പക്ഷേ എയ്ഞ്ചൽ…”

 

അവൻ വാക്ക് പൂർത്തിയാക്കും മുമ്പ്, മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ വരാന്തയുടെ അറ്റത്തേക്ക് പോയി.

 

അവൾ ഒന്ന് നിശ്ചലമായി.

 

“ദേ…”

 

മനു അവൾ നോക്കുന്ന ദിശയിലേക്ക് കണ്ണുകൾ തിരിച്ചു.

 

വരാന്തയിലൂടെ എയ്ഞ്ചൽ നടന്ന് വരികയായിരുന്നു.

 

അന്ന് അവൾ പതിവ് യൂണിഫോമിലായിരുന്നില്ല.
ഒരു ചുവപ്പും കറുപ്പ് നിറത്തിലുള്ള  ഡ്രസ്സ്.

 

അവളുടെ ശാന്തമായ മുഖത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന പോലെ.
മുടി ഒതുക്കിയിരുന്നെങ്കിലും, ചില മുടിയിഴകൾ മുഖത്തിനരികിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു.
നടപ്പിൽ പതിവ് നാണമുണ്ടായിരുന്നു.

 

പക്ഷേ അവളെ കണ്ട നിമിഷം, മനുവിന്റെ മനസ്സിൽ  പ്രകാശം വന്നതുപോലെ തോന്നി.

 

അവൾ പേരുപോലെ തന്നെ
ഒരു മാലാഖ.

 

മെഹർ അത് മനുവിന്റെ മുഖത്ത് കണ്ടു.

 

അവന്റെ കണ്ണുകൾ എയ്ഞ്ചലിൽ നിന്ന് മാറാതെ നില്കുന്നു….

  

മെഹർ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

“നോക്ക് മനു…”

“എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് എയ്ഞ്ചലിനെ കാണാൻ…”

 

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ വാക്കിന് മറുപടി പറഞ്ഞിരുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ അടുത്തെത്തി.

 

മനുവിനെയും മെഹറിനെയും ഒരുമിച്ച് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ചെറുതായ മടിപ്പ് തെളിഞ്ഞു.

 

ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന ചാറ്റ് അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

മനുവിന്റെ മുന്നിൽ പതിവുപോലെ സ്വാഭാവികമായി നിൽക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു.

 

“ഗുഡ് മോർണിംഗ് മിസ്… ഗുഡ് മോർണിംഗ് സാർ…”

അവൾ പതിവ് വിനയമുള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“ഗുഡ് മോർണിംഗ് എയ്ഞ്ചൽ,” മെഹർ മറുപടി പറഞ്ഞു.

 

മനുവും പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“ഗുഡ് മോർണിംഗ്.”

 

ആ രണ്ട് വാക്കുകൾക്കിടയിൽ പോലും എയ്ഞ്ചലിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം മനുവിനോട് കുടുങ്ങി.
അവൾ ഉടനെ കണ്ണ് മാറ്റി.

 

ഗുഡ് മോർണിംഗ് പറഞ്ഞ ഉടനെ, അതേ ശാന്തതയിൽ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

 

അവൾ അകന്നുപോകുന്നത് മനു നോക്കി നിന്നു.

മെഹർ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

 

“ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും ഇല്ലേ ഇന്ന്?”
അവൾ അല്പം ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ നടന്ന് കൊണ്ടുതന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

 

“ഇല്ല മിസ്… അവർ കുറച്ച് ലേറ്റ് ആകും.”

“ശരി,” മെഹർ പറഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു.

അവൾ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് അകന്നതോടെ മെഹർ മനുവിനെ നോക്കി.

 

“ഇല്ലാത്തതാണ് നല്ലത് അല്ലേ?”

 

“എന്ത്?”

 

“ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും.”
മെഹർ കുസൃതിയായി പറഞ്ഞു.
“അങ്ങിനെയെങ്കിൽ  എയ്ഞ്ചലിനെ  ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടും.”

 

മനു ചിരിച്ചെങ്കിലും, അതിൽ ചെറിയൊരു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

അതേ, “ലക്ഷ്മിയെ പേടിക്കണം. അതാണ്…”

 

“ലക്ഷ്മിയെ മാത്രം?” മെഹർ ചോദിച്ചു.

 

“ആർദ്ര ഉണ്ടെങ്കിൽ അവളേയും,  അവൾ എല്ലാം നോക്കുന്നവളാണ്.”

 

ഹ്മ്മ് അവൻ ഒന്ന് മൂളി….

 

മനു വീണ്ടും അവൾ പോയ ദിശയിലേക്ക് നോക്കി.

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചുവന്ന ഷ്രഗ് ഡ്രസ്സിന്റെ നിറം വരാന്തയുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഇപ്പോഴും അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന ഇന്നലത്തെ രഹസ്യവും അവനെ വിട്ടുമാറിയില്ല.

 

“മനൂ…”

മെഹർ വിളിച്ചത് കേട്ട് അവൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു.

 

വരാന്തയുടെ അങ്ങേ തലക്കൽ നിന്ന് ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും നടന്നു വരികയായിരുന്നു.

അവൻ അത് കണ്ടു.

 

 

 

“ലേറ്റ് ആകുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് നേരത്തേ എത്തിയല്ലോ…” മെഹർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“ഹ്മ്മ്…”

“എന്താ സ്റ്റൈൽ അല്ലേ…” മെഹർ വീണ്ടും കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.

ലക്ഷ്മി പതിവുപോലെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നടക്കുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ ആ ടൈറ്റ് ടീഷർട്ടിൽ അവളുടെ കുഞ്ഞു മുലകൾ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നത് മനു ശ്രദ്ധിച്ചു…

 

പക്ഷേ ആർദ്രയുടെ ആ സ്റ്റൈൽ പതിവ് പോലെ തന്നെ
വലിയ കണ്ണട, ഓവർ സൈസ് ടീഷർട്ട്, ടൈറ്റ് ജീൻസ്‌, 

പക്ഷെ ഒരു കാര്യം കൂടെ കൂടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…. ഒരു ക്രോസ്സ് ബാഗ് 

അതിന്റെ സ്ട്രാപ്പ്  അവളുടെ മുലകളുടെ ഇടയിലൂടെ കിടക്കുന്നു,,

അതിന് കോഡ് ആ ടൈറ്റ് ജീൻസിൽ അവളുടെ തുടകളുടെ ഷേപ്പ് എടുത്ത് കാണികുന്നു …..

അത് അവളിൽ ഒരു സെക്സി ഫീൽ നൽകി 

 

രണ്ടുപേരും കൂടെ വന്നതോടെ വരാന്തയിലെ ആ ശാന്തമായ നിമിഷത്തിന് വേറൊരു നിറം വന്നു.

 

മനു അവരെ നോക്കി.
പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും എയ്ഞ്ചലായിരുന്നു.

 

“എയ്ഞ്ചലിന്റെ അത്ര പോരാ…” അവൻ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

മെഹർ അവനെ നോക്കി.

 

“എയ്ഞ്ചൽ അത്രയ്ക്ക് കൊള്ളാമോ…?”

 

“ഹ്മ്മ്…”

 

മെഹറിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു മൃദുവായ ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“അത് ഇഷ്ടം കൊണ്ട് തോന്നുന്നതാ മനു…”

 

മനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവൻ അതിനെ നിഷേധിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല.

 

അപ്പോഴേക്കും ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും അടുത്തേക്ക് എത്തി.

പതിവ് പോലെ രണ്ടാളും ഗുഡ് മോർണിംഗ് പറഞ്ഞു 

 

ലക്ഷ്മി മനുവിനെ നോക്കി ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി നൽകി.
അത് സാധാരണ പുഞ്ചിരിയല്ലായിരുന്നു.

 

ഇന്നലെ സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങളും, ചാറ്റുകളും, അവളുടെ സ്റ്റാറ്റസുകളും എല്ലാം ആ ഒരു നോട്ടത്തിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ.

മനു തിരിച്ചും ചെറിയൊരു ചിരി നൽകി.

അത് കണ്ടതോടെ ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു തൃപ്തി തെളിഞ്ഞു.

 

അവൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ മെഹർ അവിടെ നിന്നതുകൊണ്ട്, അവൾ വാക്കുകൾ അടക്കി.

 

ആർദ്ര അതെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പതിവ് കുസൃതി.

 

“ഇന്ന് ലാബ് അല്ലേ സാർ?” ആർദ്ര ചോദിച്ചു.

 

“അതെ,” മനു പറഞ്ഞു. 

“പക്ഷേ ലാബ് എന്ന് കേട്ടാൽ കളിക്കാൻ ഉള്ള ഇടമെന്ന് കരുതണ്ട. എസ്പീരിമെന്റ  ചെയ്യണം.”

 

“അത് ലക്ഷ്മിയോട് പറയൂ സാർ,”  ആർദ്ര ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു 

 

ലക്ഷ്മിയോട് അല്ല, നിനക്കാണ് അവിടെ കളി കൂടുതൽ….. മനു സീരിയസ് അല്ലാതെ പറഞ്ഞു 

 

ലക്ഷ്മി അവളെ കണ്ണുകൊണ്ട് തന്നെ നിർത്താൻ നോക്കി.

 

ആ സംസാരത്തിന് ഇടയിലും മനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ചെന്ന് പതിച്ചത് ആർദ്രയുടെ ആ മുലകളിലേക്കാണ്, ഇതുവരെ അവൻ അങ്ങിനെ അത് ശ്രദ്ധച്ചിട്ടില്ല…. അത്രത്തോളം വലുപ്പം ഉണ്ട് അവയ്ക്ക്, 

 

മുലകൾക്ക് ഇടയിൽ കിടക്കുന്ന  ബാഗിന്റെ സ്ട്രാപ്പ്  അത് വളരെ വ്യക്തമാക്കി കാണിക്കുന്നു ….

കൂടെ അവൾ തെറുത്ത് കയറ്റി വച്ചിരിയ്ക്കുന്ന അവളുടെ ടീഷർട്ടിന് താഴെ കാണുന്ന അവളുട അരക്കെട്ട്,,,…

 

വല്ലാത്ത ഷേപ്പ്  തന്നെ അവൾക്ക്…. മനു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു 

 

ആർദ്രയ്ക്ക് വേറേ ബാഗ് ഒന്നും ഇല്ലേ….. മനുവിന്റെ നോട്ടം കണ്ട് മെഹർ ചോദിച്ചു  

 

ഇല്ല മിസ്, റെക്കോർഡ്‌സ് ഒക്കെ ലാബിൽ ഉണ്ട്….

 

എന്നാൽ പൊക്കോ… മെഹർ പറഞ്ഞു 

 

അത് കേട്ട് അവർ രണ്ടും പതിയെ നടന്നു 

 

പോകുന്ന വഴി ലക്ഷ്മി ഒന്നുകൂടെ മനുവിനെ നോക്കി… ആ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാതെ പ്രണയം തുളുബുകയായിരുന്നു….

 

അവർ അകന്നു മാറിയതും  മെഹർ പറഞ്ഞു 

മനു ആർദ്ര എങ്ങിനെയുണ്ട് ?

 

അത് കേട്ട് അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു 

യൂണിഫോമിൽ കാണുന്ന ആർദ്ര അല്ല ഇത്……… അവൻ പറഞ്ഞു 

 

അപ്പോൾ ഒന്നുമില്ലാതെ കണ്ടാലോ ? മെഹർ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു 

 

നിന്റെ അത്രയും വരില്ല……….

 

ആ വാക്ക് കേട്ട് മെഹറിന്റെ  മുഖത്ത് നാണം തെളിഞ്ഞു…..

 

അപ്പോൾ എല്ലാവരും എത്തി…… ശ്രദ്ധിക്കണം മനു….. മെഹർ സീരിയസ് ആയി പറഞ്ഞു 

 

ഹ്മ്മ്….. 

 

“എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വന്നാൽ വിളിക്കണം,” മെഹർ മനുവിനോട് പറഞ്ഞു.

 

“ഹ്മ്മ്…”

 

പിന്നെ കുറച്ച് നേരത്തിന് ശേഷം, അവർ തങ്ങളുടെ ലാബുകളിലേക്ക് നീങ്ങി.

 

ബയോളജി സയൻസ് ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളെ രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായി തിരിച്ചിരുന്നു.

പകുതി കുട്ടികൾ മെഹറിന്റെ കെമിസ്ട്രി ലാബിലേക്കും, പകുതി കുട്ടികൾ മനുവിന്റെ ഫിസിക്സ് ലാബിലേക്കും.

 

എയ്ഞ്ചൽ, ലക്ഷ്മി, ആർദ്ര — മൂവരും മനുവിന്റെ ലാബിലായിരുന്നു.

 

ക്ലാസ് സമയമാകുന്നതിനും മുൻപേ മനു ലാബിലേക്ക് എത്തി…. 

 

പതിയെ ഓരോരുത്തരായി ലാബിലേക്ക് എത്തി തുടങ്ങി,,

 

സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്റ്റാഫ് ആയി മനു മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…

മേശകളിൽ ഉപകരണങ്ങൾ നിരത്തി വച്ചിരുന്നു.
വയറുകൾ, ലെൻസുകൾ, മീറ്ററുകൾ, റെക്കോർഡ് ബുക്കുകൾ…

കുട്ടികൾ ചെറിയ കൂട്ടങ്ങളായി ഓരോ ടേബിളിനും അരികിൽ നിന്നു സംസാരിക്കുന്നു. ചിലർ ഉപകരണങ്ങൾ കൈയിൽ എടുത്ത് നോക്കുന്നു. ചിലർ റെക്കോർഡിന്റെ പേജുകൾ മറിക്കുന്നു.

 

മനു അവന്റെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു…. 

 

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ആ മൂന്ന് പേരും ഒന്നിച്ചു എത്തി….. 

 

എയ്ഞ്ചൽ, ലക്ഷ്മി, ആർദ്ര 

 

ആദ്യം തന്നെ എയ്ഞ്ചൽ മനുവിന്റെ ടേബിളിൽ നിന്ന് ബുക്ക് എടുത്തു,.. ഒന്ന് മന്ദമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അവളുടെ സ്ഥാനത്തേക്ക് നടന്നു,, 

അത് പോലെ തന്നെ ലക്ഷ്മിയും ചെയ്തു…

 

ആർദ്രയുടെ ഊഴമായപ്പോൾ മനു അവളെ ഒന്നുകൂടെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി……

 

 

 

ഇപ്പോളും ആ ബാഗ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ തന്നെ അതിന്റെ വള്ളി അവളുടെ മുലകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ കിടക്കുന്നു….. 

നേരത്തെ കുറച്ചു മാത്രം പൊക്കി വച്ചിരുന്ന ടീഷർട്ട് ഇപ്പോൾ മുഴുവനായി ജീൻസിന് ഉള്ളിലേക്കു ഇൻസേർട്ട് ചെയ്ത് വച്ചിരിക്കുന്നു, 

അതിൽ  അവളുടെ അരക്കെട്ട് ജീൻസിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാം…..

ലിപ്സ്റ്റിക്ക് ഇപ്പോൾ ഇട്ടത് പോലെ…. 

 

“ആർദ്ര, വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായതിനേക്കാൾ വീണ്ടും സ്റ്റൈൽ ആയല്ലോ….” മനു പറഞ്ഞു.

“നോക്കാൻ ആളുണ്ടെങ്കിൽ സ്റ്റൈൽ ആകും സാർ…” ആർദ്ര പറഞ്ഞു.

 

താൻ അവളെ നേരത്തേ ശ്രദ്ധിച്ചത് അവൾക്ക് മനസിലായിരിക്കുന്നു….

 

“ക്ലാസ്സിൽ ഇത്രയും ഓവർ എക്സ്പോസ് ആകണമെന്നില്ല…” മനു പതിയെ പറഞ്ഞു.

 

“ക്ലാസ്സിൽ മാത്രമേ പ്രശ്‌നം ഉള്ളോ?” അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

അത് കേട്ട് അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

 

“സ്റ്റാറ്റസിൽ ആകാമല്ലേ…” അവൾ ശബ്ദം കുറച്ചു പറഞ്ഞു.

 

അവർ തമ്മിൽ രഹസ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെന്ന് അവന് അറിയാം. എന്നാലും ആർദ്ര ഇങ്ങനെ ഓപ്പൺ ആയി ചോദിക്കുമെന്ന് അവൻ കരുതിയില്ല. ആ ഞെട്ടൽ അവന്റെ മുഖത്ത് തെളിയുകയും ചെയ്തു.

 

“ആർദ്ര… നീ ഇപ്പോൾ റെക്കോർഡ് എടുക്കാനാണോ വന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ എന്നെ കൺഫ്യൂസ് ചെയ്യാനാണോ?” മനു പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

“രണ്ടും ഒരുമിച്ച് പറ്റുമെങ്കിൽ അതിൽ തെറ്റെന്താ സാർ…” അവൾ കൂൾ ആയി പറഞ്ഞു.

 

“നിന്റെ ഡയലോഗുകൾ കൂടിക്കൂടി വരുന്നു.”

 

“സാർ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ കോൺഫിഡൻസ് കൂടും.”

 

മനു അവളെ നോക്കി ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

“നിന്റെ ഈ ബാഗ് ഇവിടെ വച്ചിട്ട് പൊക്കോ…” അവൾക്കുള്ള ശിക്ഷ എന്നപോലെ അവൻ പറഞ്ഞു.

 

അവളുടെ മുലകൾക്ക് ഇടയിൽ ചേർന്ന് കിടന്നിരുന്ന ബാഗ് അവൾ അഴിച്ചെടുത്ത് ആ ടേബിളിൽ വച്ചു. അപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്ത് ചിരി തന്നെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

 

“ഇപ്പോൾ ഓക്കേ ആണോ സാർ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

 

“ഇനി നിനക്ക് ലാബിൽ കുറച്ച് ഫ്രീ ആയി നിൽക്കാൻ പറ്റും.”

 

“അതോ സാറിന് കുറച്ച് ഫ്രീ ആയി നോക്കാൻ പറ്റുമോ?”

മനു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

 

ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ആർദ്ര…”

 

“സോറി സാർ … ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.” അവൾ ചിരിച്ചു. 

 

പൊക്കോ…. അവൻ പറഞ്ഞു 

 

ചില കുട്ടികൾ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി….

 

അതോടെ അവൻ മുഖത്ത് ഒരു അധ്യാപകന്റെ ഗൗരവം വരുത്തി 

ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കൃത്യമായ അകലം.

 

അവൻ ക്ലാസ് തുടങ്ങി,

 

കുട്ടികൾ ശാന്തമായി ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

എയ്ഞ്ചൽ ഒരു മേശയുടെ അരികിൽ നിന്നു.

അവൾ ഇന്ന് പതിവിലധികം ശാന്തമായിരുന്നു.
മനുവിനെ നേരെ നോക്കാൻ മടിയുള്ള പോലെ, പക്ഷേ നോക്കാതെ ഇരിക്കാനും കഴിയാത്ത പോലെ.

 

ലക്ഷ്മി അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ നിന്നു.

അവൾ മനുവിന്റെ ഗൗരവം ശ്രദ്ധിച്ചു.
അത് അവളെ അല്പം ചൊടിപ്പിക്കുകയും അല്പം രസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

 

“ഇന്ന് സാർ ഭയങ്കര ഗൗരവം ആണ്,” ലക്ഷ്മി എയ്ഞ്ചലിനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ അവളെ നോക്കി.

 

“ലാബ് അല്ലേ… അതുകൊണ്ടാകും.”

 

ആർദ്ര ഉടനെ ചേർന്നു.

അതുകൊണ്ടൊന്നും അല്ല, ഞാൻ സാറിന് ഒരു ഡോസ് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്,… അതാ….

 

ലക്ഷ്മി ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കുമോ?”

 

“ഞാൻ സത്യം പറയുകയാണ്,” ആർദ്ര പറഞ്ഞു.

“സാർ നമ്മളെ നോക്കാതിരിക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലേ?”

 

എയ്ഞ്ചൽ തല താഴ്ത്തി.
അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരി വന്നു.

പക്ഷേ മനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിലേയ്ക്ക് ഒന്ന് വന്നതോടെ അവൾ ഉടനെ റെക്കോർഡിലേക്ക് നോക്കി.

 

മനു അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

അവളുടെ നാണം ഇന്നത്തെ ലാബിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ നിശ്ശബ്ദത പോലെ അവന് തോന്നി.

 

ലക്ഷ്മി അതും ശ്രദ്ധിച്ചു.

“എയ്ഞ്ചൽ…” നിനക്കെന്താ ഇന്ന് വല്ലാത്തൊരു നാണം.”

 

“അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല,” എയ്ഞ്ചൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“അല്ല ” ആർദ്ര ചോദിച്ചു.
“ഇന്നലെ രാത്രി നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ?”

 

എയ്ഞ്ചൽ പെട്ടെന്ന് അവളെ നോക്കി.

 

“എന്ത്?”

 

“കണ്ണ് കണ്ടാൽ മതി,” ആർദ്ര കൂൾ ആയി പറഞ്ഞു.

 

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖം അല്പം ചുവന്നു.

 

ലക്ഷ്മി അവളെ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചു.

 

അപ്പോഴേക്കും മനു അവരുടെ മേശയിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

 

“എന്താണ് ഇത്ര ചർച്ച?” അവൻ ചോദിച്ചു.

 

മൂവരും പെട്ടെന്ന് ശാന്തമായി.

 

“പരീക്ഷണത്തെ കുറിച്ചാണ് സാർ,” ആർദ്ര പറഞ്ഞു.

 

“നിന്റെ മുഖത്ത് പരീക്ഷണത്തെക്കാൾ കുസൃതി കൂടുതലാണ്,” മനു പറഞ്ഞു.

 

ആർദ്ര ചിരിച്ചു.

 

ആ ബുക്ക് എങ്കിലും തുറന്ന് വെക്ക്….. അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു..

 

ലക്ഷ്മി മനുവിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

 

“സാർ ഇന്ന് വളരെ സ്ട്രിക്ട് ആണ് .”

 

“ഇത്  ലാബ് ആണ്. ഇവിടെ വന്നാൽ സ്ട്രിക്ട് ആകേണ്ടി വരും.”

 

“എല്ലാവരോടും ആണോ?” ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു.

 

ആ ചോദ്യം കേട്ട് മനു ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി.
അവൾക്ക് അർത്ഥമുള്ള മറുപടി വേണമെന്നത് വ്യക്തമായിരുന്നു.

 

“എല്ലാവരോടും,” അവൻ പറഞ്ഞു.

 

ആർദ്ര ഉടനെ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി.

 

“കേട്ടല്ലോ?”

 

ലക്ഷ്മി അവളെ നോക്കി കണ്ണു ചിമ്മി.

 

എയ്ഞ്ചൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ മനുവിന്റെ ശബ്ദം തനിക്കുമാണ് ബാധകമെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.

 

മനു വീണ്ടും പ്രാക്ടിക്കലിലേക്ക് കടന്നു.

 

അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, എയ്ഞ്ചൽ അവന്റെ കൈകളിലേക്കും മുഖത്തിലേക്കും മാറിമാറി നോക്കി.

ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ചാറ്റ് അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.

സാർ ചിരിച്ചാൽ ബുദ്ധിമുട്ടാകും…

 

അതേ സമയം മനു, അവളെ നേരെ നോക്കാതെ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ അവളുടെ സാന്നിധ്യം അവന് ലാബിലെ മറ്റെല്ലാ ശബ്ദങ്ങളേക്കാളും വ്യക്തമായി തോന്നി.

 

മനു ഓരോ ടേബിളിലും മാറി മാറി വന്നു കാര്യങ്ങൾ വിശദമാക്കാൻ തുടങ്ങി….

 

ഒടുവിൽ അവരുടെ ടേബിളിലും അവൻ എത്തി….. ലക്ഷ്മിക്കും എയ്ഞ്ചലിനും ഇടയിലായി നിന്നുകൊണ്ട് അവൻ നിന്ന് ഓരോന്ന് വിശദീകരിച്ചു…. 

 

 

 

“സാർ…” എയ്ഞ്ചൽ ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ ചെയ്യട്ടെ?”

 

“ചെയ്യൂ,” മനു പറഞ്ഞു.

 

ലക്ഷ്മി അത് കാണാൻ എന്നപോലെ  മനുവിനോട് അടുത്തു  

വളരെ സ്വാഭാവികമായി തോന്നുന്നവിധം തന്നെ.

 

പക്ഷേ അവളുടെ കുഞ്ഞു മുലകൾ മനുവിന്റെ ഇടത് കൈ തണ്ടയിൽ  പതിയെ ഒന്ന് അമർന്നു…..

 

എയ്ഞ്ചൽ ഉപകരണത്തിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഇങ്ങനെ ആണോ സാർ?”

 

“കുറച്ച് ഇടത്തോട്ട്. 

 

അത് കേട്ട് ലക്ഷ്മി അവളുടെ ശരീരം ഒന്ന് ഇടത്തോട്ട് ചലിപ്പിച്ചു, അതോടെ അവന്റെ കൈ തണ്ട അവളുടെ രണ്ട് മുലകൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് അമർന്നു….

 

മനുവിന് അത് മനസിലായെങ്കിലും,,, അവൾ അങ്ങിനെ നിൽക്കുന്നത് ആർക്കും മനസിലാകില്ലെന്ന് അവന് മനസിലായി,

ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ആ പരുപാടി അവന് ഇഷ്ടമായി….. 

അവൻ അതിനെ എതിർക്കാൻ നിന്നില്ല…. 

ലക്ഷ്മി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുകയായിരുന്നു…..

 

“സാർ നേരിട്ട് പിടിച്ച് കാണിച്ചാൽ വേഗം മനസ്സിലാകും.” ലക്ഷ്മി അർദ്ധം വച്ച് പറഞ്ഞു 

 

അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാം ചെയ്യാൻ….. മനു സാധാരണ പോലെ പറഞ്ഞു 

 

സാർ അത് ആന്റി ക്ലോക്ക് വൈസ് അല്ലേ തിരിക്കേണ്ടത്/….  എയ്ഞ്ചൽ ചോദിച്ചു…. 

 

അതേ….. എയ്ഞ്ചൽ,…..  അതും പറഞ്ഞു അവൻ അടുത്ത ഉപകരണം അവന്റെ വലത് വശത്തു നിന്ന എയ്ഞ്ചലിന് അരികിലേക്ക് നീക്കി വച്ചു….

പിന്നെ പഴയപടി ലക്ഷ്മിയോട് ചേർന്ന് തന്നെ നിന്നു,….

ആ സ്പർശന സുഖം കിട്ടുന്നതിന് വേണ്ടി…

 

അത്രയൊക്കെ മതിയായിരുന്നു ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ് നിറയാൻ……

 

വീണ്ടും അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മാറിൽ മുട്ടി നിന്നു…..

 

ലക്ഷ്മിയും  അവിടെ നിന്നും അനങ്ങിയില്ല…. അവൾ  ചേർന്ന് തന്നെ നിന്നു…… 

 

അവളുടെ ആ കുഞ്ഞു മുലകളുടെ മാർദ്ദവം അവന്റെ കൈകൾ അറിഞ്ഞു….. അതിൽ പിടിച്ചു ഒന്ന് ഞെരിക്കാൻ അവന് തോന്നി….

 

അപ്പോളേക്കും എയ്ഞ്ചൽ അത് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു ആ ഉപകരണം നീക്കി വച്ചു…

 

ഇനി ഞാൻ….. ആർദ്ര പറഞ്ഞു 

 

അതോടെ എയ്ഞ്ചൽ ആ ഉപകരണം ആർദ്രയുടെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി വച്ചു… 

 

എല്ലാവരും അതിലേക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ആ നേരത്ത് ലക്ഷ്മി തന്റെ മുലകളെ അവനു മേലെ പതിയെ മുട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു….

 

പതിയെ അവൾ അവളുടെ അരക്കെട്ട് അവനു മേലേക്ക് ചേർത്തു…… 

 

അതോടെ മനു അത് ശ്രദ്ധിച്ചു….. അവൻ അത് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചില്ല…

 

അത് ചിലപ്പോൾ കുട്ടികൾ ശ്രദ്ധിച്ചേക്കും എന്ന് അവന് തോന്നി 

 

അവൻ കൈകൾ താഴ്ത്തി അവളുടെ തുടയിൽ പതിയെ ഒരു പിച്ച് കൊടുത്തു…. 

 

അതോടെ അവൾ അവനിൽ നിന്നും അകന്നു….. 

 

എന്നാലും  അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ചിരി തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുക ആയിരുന്നു…..

ഒരു കാമുകനോട് എന്നപോലെ താൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അവൻ ആസ്വദിച്ചത്  ഓർത്ത് അവളുടെ മനസ് സന്തോഷിച്ചു 

 

ലക്ഷ്മിയുടെ സ്പര്ശനം ആസ്വദിക്കുമ്പോളും അവന്റെ നോട്ടം എയ്ഞ്ചലിന്റെ മേൽ ആയിരുന്നു…. അവളുടെ ആ തേനൂറുന്ന  ചുണ്ടുകൾ, 

 

അതിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് ചപ്പി വലിക്കാൻ അവൻ കൊതിച്ചു….

 

എങ്ങിനെ അതിനൊരു സാഹചര്യം ഒരുക്കുമെന്ന് അറിയാതെ അവന്റെ മനസ് കുഴഞ്ഞു…..

 

അവൻ ഒന്നുകൂടെ എല്ലാ ടേബിളുകളിലും  റൌണ്ട് ചെയ്ത് വീണ്ടും ലക്ഷ്മി നിൽക്കുന്ന ടേബിളിന് അരികിൽ എത്തി…. 

 

ലക്ഷ്മിയുടെ ആ സ്പര്ശനം അവൻ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു..

 

അവൻ അടുത്തേക്ക് എത്തിയതും ലക്ഷ്മി ആദ്യം തന്നെ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

“എന്തായി…?”
അവൻ വന്നപാടെ ചോദിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ റെക്കോർഡിൽ നിന്ന് തല ഉയർത്തി.
അവൾ പതിവുപോലെ ശാന്തമായിരുന്നു. പക്ഷേ മനുവിന്റെ അടുത്തുവരവ് അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു മൃദുവായ മാറ്റം വരുത്തി.

 

“ഇത് കഴിഞ്ഞു സാർ…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

മനു റെക്കോർഡിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.
പിന്നെ ലക്ഷ്മിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

 

“ലക്ഷ്മി ചെയ്തോ?”

അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതോടെ ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.
അവൻ തന്നെ പ്രത്യേകമായി ചോദിച്ചതിന്റെ ആ ചെറിയ സന്തോഷം.

 

പക്ഷേ അതിനുമുമ്പേ ആർദ്ര ഇടപെട്ടു.

“അതെന്താ സാർ… ലക്ഷ്മി മാത്രം ചെയ്താൽ മതിയോ?”
അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

ആ ചോദ്യത്തിൽ സാധാരണ തമാശയെക്കാൾ കുറച്ച് കൂടി അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു.
അത് കേട്ട നിമിഷം മനു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.

 

നേരത്തേ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ലക്ഷ്മി അവരോട് പറഞ്ഞിരുന്നോ…. അവൻ സംശയിച്ചു..

 

ആർദ്രയുടെ മുഖത്ത് അതേ കൂൾ ഭാവം.
എന്നാൽ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി വ്യക്തമായിരുന്നു.

 

അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ ലക്ഷ്മിയിൽ നിന്ന് അല്പം അകലം പാലിച്ചു നിന്നു.

 

“എല്ലാവരും ചെയ്യണം,”
അവൻ സാധാരണ ടീച്ചറുടെ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

 

“ഓ…”
ആർദ്ര തലകുലുക്കി.

 

ലക്ഷ്മി ആർദ്രയെ ഒന്ന് കടുപ്പത്തിൽ നോക്കി.
എയ്ഞ്ചൽ ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ച് റെക്കോർഡിലേക്ക് കണ്ണ് താഴ്ത്തി.

 

“ശരി. നിങ്ങൾ തന്നെ ഒന്ന് ചെയ്തു നോക്കൂ. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കൂ.”

 

അത് പറഞ്ഞ് അവൻ അവിടെ നിന്ന് മാറി.
അവന്റെ മേശയ്ക്കരികിലുള്ള കസേരയിൽ പോയി ഇരുന്നു.

പക്ഷേ ഇരുന്നെങ്കിലും അവന്റെ ശ്രദ്ധ പൂർണ്ണമായി മറ്റൊന്നിലായിരുന്നില്ല.
ലാബിൽ ഓരോ ടീമും അവരുടെ പരീക്ഷണത്തിൽ തിരക്കിലായിരുന്നു.

 

വിവിധ മേശകളിൽ കുട്ടികൾ സംസാരിക്കുന്നു, റീഡിങ് നോക്കുന്നു, റെക്കോർഡിൽ എഴുതുന്നു.

 

മനു പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ വളരെ സാധാരണയായി ഇരിക്കുന്നതുപോലെ.
പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ ആ മൂന്നു പേരിലേക്കും പോകുന്നു.

എയ്ഞ്ചൽ ശാന്തമായി ജോലി ചെയ്യുന്നു.
അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ എന്തെങ്കിലും കുറിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ സംശയം തോന്നിയാൽ ലക്ഷ്മിയോടോ ആർദ്രയോടോ ചോദിക്കും.

അവൾ മനുവിനെ നേരെ നോക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്ത പോലെ.
പക്ഷേ നോക്കാതെ ഇരിക്കാൻ കഴിയാത്ത പോലെ.

ലക്ഷ്മി വേറെയായിരുന്നു.
അവളുടെ നോട്ടം ഇടയ്ക്കിടെ മനുവിന്റെ നേരെ നീളുന്നു.
അവൻ നോക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് അവൾ നോക്കുന്നു.

അവൻ ശ്രദ്ധിക്കാത്തവനെ പോലെ ഇരിക്കുമ്പോഴും, അത് അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആർദ്ര ഇരുവരെയും നോക്കി കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അവൾ തന്നെ പരീക്ഷണം ചെയ്യുന്നതിലും കൂടുതൽ, അവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നതെന്ന് മനുവിന് തോന്നി.

 

സമയം പതിയെ ഉച്ചയോട് അടുത്തു.

 

ഓരോ ടീമുകളും പരീക്ഷണം പൂർത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആർക്കൊക്കെ റീഡിങ് ശരിയാണോ എന്ന് നോക്കി, റെക്കോർഡുകൾ ഒപ്പിടാൻ നൽകി, 

 

മനു പറഞ്ഞു:

“കഴിഞ്ഞവർക്ക് പോകാം. റെക്കോർഡ് ഇവിടെ വച്ച് പോയാൽ മതി.”

 

അതോടെ ലാബ് പതിയെ ഒഴിഞ്ഞുതുടങ്ങി.

കുട്ടികൾ ഓരോരുത്തരായി ഉപകരണങ്ങൾ ശരിയാക്കി വച്ചു.

 

ബാഗുകൾ എടുത്തു.

 

ചിലർ “താങ്ക്യൂ സാർ” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി.

 

 

ചിലർ റെക്കോർഡ് വയ്ക്കാൻ മനുവിന്റെ മേശയരികിൽ വന്നു.
ലാബിലെ ശബ്ദം പതിയെ കുറഞ്ഞു.

 

അവസാനം, മൂന്നു പേരടങ്ങുന്ന ആ ടീം മാത്രം ബാക്കി നിന്നു
ലക്ഷ്മി, എയ്ഞ്ചൽ, ആർദ്ര.

 

അവരുടെ എക്സ്പെരിമെന്റ്  കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് മനുവിന് അറിയാമായിരുന്നു.
അവർ അതിനായി മാത്രം അവിടെ നിൽക്കുന്നില്ലെന്നും അവന് മനസിലായി.

 

അവൻ കുറച്ച് നേരം തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു തന്നെ നോക്കി.

എയ്ഞ്ചൽ റെക്കോർഡിന്റെ പേജുകൾ വീണ്ടും മറിക്കുന്നു.

ലക്ഷ്മി ഉപകരണങ്ങൾ ഒതുക്കുന്നതുപോലെ നടിക്കുന്നു.

ആർദ്ര മേശയിൽ ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് ഇരുവരെയും മാറിമാറി നോക്കുന്നു.

 

മനു ഒടുവിൽ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

അവൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“കഴിഞ്ഞില്ലേ?”
അവൻ ചോദിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ തല ഉയർത്തി നോക്കി. അവളുടെ കൈ ഇപ്പോഴും റെക്കോർഡിന്റെ അരികിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

 

“കഴിഞ്ഞു സാർ…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“അപ്പോൾ ഇനി ഇവിടെ എന്തിനാണ് നിൽക്കുന്നത്?”
മനു ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി.
“ഇറങ്ങാൻ നോക്ക്…”

 

അവന്റെ ശബ്ദം പുറമേ ഗൗരവമായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അലച്ചിൽ മറയ്ക്കാൻ അവൻ അത്രയും ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.

 

അതോടെ മൂന്നുപേരും പതുക്കെ ബുക്കുകൾ അടുക്കാനും, ഇൻസ്ട്രുമെന്റുകൾ എടുത്തുവെക്കാനും തുടങ്ങി. വയറുകൾ ചുരുട്ടി, ലെൻസുകൾ ബോക്സിലാക്കി, മീറ്ററുകൾ പഴയ സ്ഥാനത്ത് വച്ചു. ലാബിലെ ശബ്ദം പതിയെ കുറഞ്ഞു.

 

അത് കഴിഞ്ഞ് ലക്ഷ്മിയാണ് ആദ്യം റെക്കോർഡ് എടുത്ത് മനുവിന്റെ മേശയിലേക്ക് നടന്നത്.

 

അവൾ ബുക്ക് വയ്ക്കുമ്പോൾ, മനുവിനെ നോക്കി ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു — ഇന്ന് ഇത്ര ഗൗരവം എന്തിനാ സാർ?

 

എന്നാൽ മനു മുഖത്ത് ഗൗരവം തന്നെ നിലനിർത്തി.
അവളെ വേറൊരു രീതിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കാത്തവനായി നടിച്ചു.

 

അത് ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ മങ്ങലുണ്ടാക്കി.

 

അവൻ ഒന്നും പറയാതെ അവളുടെ കൈയിൽ നിന്ന് റെക്കോർഡ് വാങ്ങി മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു.

 

ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ മാറി.

 

അവളുടെ പുറകെ ആർദ്ര വന്നു.
അവളുടെ മുഖത്ത് പതിവ് പോലെ ഒരു കുസൃതി ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ മനു അവളെയും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ റെക്കോർഡ് വാങ്ങി വച്ചു.

 

“സാർ പെട്ടെന്ന് സീരിയസ് ആയല്ലോ…” ആർദ്ര പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“റെക്കോർഡ് വച്ച് പോകൂ,” മനു മറുപടി പറഞ്ഞു.

ആർദ്രയുടെ മുഖം മാറി.

“ശരി സാർ.”

 

അവസാനം എയ്ഞ്ചലിന്റെ ഊഴമായി.

 

അവൾ റെക്കോർഡ് കൈയിൽ പിടിച്ച് പതുക്കെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അതേസമയം വാതിലിനരികിൽ ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും അവളെ കാത്തുനിൽക്കുന്ന പോലെ നിന്നു.

 

മനു അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

 

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പോകുന്നില്ലേ?”
അവൻ വാതിലിനരികിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

 

“എയ്ഞ്ചൽ കൂടെ വന്നിട്ട്…” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.

 

“അവൾ വന്നോളും,” മനു പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ ഇറങ്ങിക്കോ.”

 

ലക്ഷ്മി എയ്ഞ്ചലിനെ ഒന്ന് നോക്കി.
ആർദ്രയും അതേ സമയം മനുവിനെയും എയ്ഞ്ചലിനെയും മാറിമാറി നോക്കി.

 

“വേഗം വാ,” ലക്ഷ്മി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

എയ്ഞ്ചൽ തല അനക്കി.

 

അവർ രണ്ടുപേരും പതിയെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
വരാന്തയിൽ അവരുടെ ചുവടുകൾ കുറച്ച് നേരം കേട്ടു. പിന്നെ ആ ശബ്ദം അകന്നു.

 

ലാബിൽ നിശ്ശബ്ദത വീണു.

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖത്ത് നാണം തളം കെട്ടി കിടക്കുകയായിരുന്നു.
അവൾ റെക്കോർഡ് മേശപ്പുറത്ത് വച്ചെങ്കിലും, അവിടെ നിന്ന് മാറിയില്ല.

 

മനു അവളെ നോക്കി.

 

“എയ്ഞ്ചൽ…”

അവൾ തല താഴ്ത്തി തന്നെയായിരുന്നു.

“ഹ്മ്മ്…”
അവൾ വളരെ പതുക്കെ മൂളി.

 

മനു ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“ഇന്നലെ ചാറ്റ് ചെയ്ത എയ്ഞ്ചൽ തന്നെയാണോ ഇത്?”

 

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ കവിളിൽ നാണം കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു.
അവൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് റെക്കോർഡിന്റെ കോണിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് നിന്നു.

 

“അത്… ഫോണിൽ  ആയതുകൊണ്ട്…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

“നേരിൽ വന്നപ്പോൾ വാക്കുകൾ എല്ലാം പോയോ?”

 

അവൾ തലകുനിച്ചു.

“ഹ്മ്മ്…”

 

“സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത് നീയല്ലേ?”

 

അവൾ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി.

“പക്ഷേ ഇപ്പോൾ പറയാൻ പറ്റുന്നില്ല സാർ…”

 

“എന്തുകൊണ്ട്?”

 

അവൾ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.
പിന്നെ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

 

“ഇങ്ങനെ നേരെ കാണുമ്പോൾ…”

വാക്ക് അവിടെ നിർത്തി.

 

മനു അവളെ നോക്കി നിന്നു.

ചുവപ്പും കറുപ്പും കലർന്ന ആ ഡ്രസ്സിൽ എയ്ഞ്ചൽ പതിവിലേതിലും വേറൊരു ഭംഗിയായി തോന്നി. ചുവന്ന ഷ്രഗ് അവളുടെ ശാന്തമായ മുഖത്തിന് ഒരു മൃദുവായ തിളക്കം നൽകി. അകത്തെ കറുപ്പ് നിറം അവളുടെ സ്വാഭാവിക സൗന്ദര്യത്തെ കൂടുതൽ തെളിയിക്കുന്ന പോലെ. മുടി ഒതുക്കി വച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ചില മൃദുവായ മുടിയിഴകൾ കവിളിനരികിലേക്ക് വീണ് അവളുടെ നാണം കൂടെ മനോഹരമാക്കി. കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി നിൽക്കുമ്പോഴും, അവളുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലെ രാത്രി അയച്ച ഓരോ മെസ്സേജിന്റെയും നാണവും സന്തോഷവും ഒളിഞ്ഞുകിടന്നു.

ഇന്നലെ രാത്രി വാക്കുകളിലൂടെ തുറന്നുപോയ ആ പെൺകുട്ടി, ഇപ്പോൾ അവന്റെ മുന്നിൽ വീണ്ടും പഴയ എയ്ഞ്ചലായി നിന്നു — നാണം, മൗനം, ഒളിഞ്ഞ ആഗ്രഹം.

 

“അവർക്ക് സംശയമാകും…”
എയ്ഞ്ചൽ പതിയെ പറഞ്ഞു.

 

“അവർക്ക് സംശയം ഉണ്ടാകുന്ന ഒന്നും എയ്ഞ്ചൽ ചെയ്തില്ലല്ലോ…”

 

“പേടിച്ചിട്ടാണ്…” അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“അതാണ് നല്ലത്.”
മനു ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 

അവൾ തല ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി.
ആ വാക്ക് അവളെ അല്പം ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

 

മനു കുറച്ച് നേരം വാതിലിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി.
ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും ശരിക്കും പോയോ എന്നറിയാൻ അവനിലും ഒരു ജാഗ്രത ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

പിന്നെ അവൻ വീണ്ടും എയ്ഞ്ചലിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

“എയ്ഞ്ചൽ ഫോൺ എടുത്തിട്ടുണ്ടോ?”

 

അവൾ ചെറിയൊരു മടിയോടെ തലകുനിച്ചു.

“ഹാ…”

അവൾ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

“എന്തിനാ സാർ?”

 

മനു ശബ്ദം കുറച്ചു.

“അവർ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ എന്നെ വിളിക്കണം.”

 

അവൾ മുഖം ഉയർത്തി.
എന്തിനാണ് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

 

“എയ്ഞ്ചൽ ഇവിടേക്ക് വരുമോ?”
മനു പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
“പേടിയുണ്ടോ?”

 

അവൾ ഉടനെ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

 

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഉയർന്നു.
ലക്ഷ്മി സംശയിക്കുമോ…
ആർദ്ര മനസ്സിലാക്കുമോ…

പക്ഷേ മനു സാർ വിളിക്കുന്നു…

 

അവൾ ഒടുവിൽ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“പേടിയുണ്ട്…”

 

മനു അവളുടെ മറുപടി കാത്തുനിന്നു.

“പക്ഷേ…”

 

അവൻ കുറച്ച് അടുക്കി ചോദിച്ചു.

“പക്ഷേ?”

 

എയ്ഞ്ചൽ ആദ്യമായി അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നേരെ നോക്കി.

“ആഗ്രഹവും ഉണ്ട്…”

 

ആ വാക്ക് ലാബിലെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ പതുക്കെ വീണു.

 

മനു കുറച്ച് നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ തുറന്നുപറച്ചിൽ ഇന്നലത്തെ ചാറ്റിൽ വായിച്ചതുപോലെ അല്ലായിരുന്നു. നേരിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ അതിന് വേറൊരു ഭംഗി  ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

“ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാകും,”
അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

എയ്ഞ്ചൽ തലകുനിച്ചു.

 

“വിളിക്കാം…”

 

“ശരി.”

 

അവൾ റെക്കോർഡ് മേശപ്പുറത്ത് ശരിയാക്കി വച്ചു.
പിന്നെ വാതിലിലേക്ക് നടന്നു.

 

വാതിൽ കടക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഒരിക്കൽ കൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

 

നാണത്താൽ അവൾ ചിരിച്ചു…..

 

മനു അവൾ പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു.

 

വരാന്തയിൽ അവളുടെ ചുവടുകൾ പതുക്കെ അകന്നുപോയി.

ലാബിൽ ഇപ്പോൾ മനു മാത്രം.

 

പക്ഷേ അവൾ പറഞ്ഞ  വാക്ക് അവിടെ തന്നെ നിന്ന് മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു —

 

“പേടിയുണ്ട്… പക്ഷേ ആഗ്രഹവും ഉണ്ട്…”

 

അവന്റെ മനസ്സിൽ എയ്ഞ്ചൽ വന്നാൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു….

—————————————————–

 

എയ്ഞ്ചലിന്റെ അവസ്ഥയും അത് തന്നെ, അവൾ ആ ലാബ് വിട്ട് പോയെങ്കിലും  അവളുടെ മനസ്സ് അവിടെ നിന്നും  പോയില്ല.
അത് ഇപ്പോഴും മൂന്നാം നിലയിലെ ആ ഫിസിക്സ് ലാബിൽ തന്നെ നിന്നു,

മനു സാർ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ മുറിയിൽ.

“അവർ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ എന്നെ വിളിക്കണം…”
മനുവിന്റെ ആ വാക്ക് അവളുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങി.

പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.
സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതിനെക്കാൾ ശക്തമായത്, അവനെ തനിച്ച് കാണണമെന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു.

 

കാരണം അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു,
ഇന്ന് ഈ ലാബിൽ തീരുന്നത് ഒരു സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് മാത്രമല്ല…
തന്റെ മനസ്സിൽ ഏറെകാലമായി മൗനമായി കിടന്നിരുന്ന ഒരു വികാരം,
ആദ്യമായി മനു സാറിന്റെ മുന്നിൽ നേരെ നിൽക്കാൻ പോകുന്ന ദിനമാണ്.

 

തുടരും….