കൊറച്ചു വേദനകളും, ദുഃഖങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു സർജറി വേണ്ടി വന്നത് കൊണ്ട് എനിക്ക് കൊറച്ചു നാൾ കഥകൾ എഴുതുവാൻ സാധിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ പുതിയ ഒരു കഥകൊണ്ട് ആണ് വരുന്നത്. ഈ കഥ ഒരു നടന്ന സംഭവമല്ല. അതുകൊണ്ട് ആരും ഇതിൽ പൊരുൾ അന്വേഷിക്കണ്ട.. തികച്ചും ഒരു ഫിക്ഷൻ എന്ന് തന്നെ പറയാം.. എന്ന് നിങ്ങളുടെ ഹസ്ന. 🤗
കഥ തുടങ്ങുന്നു…
ആയിഷയുടെ പ്രായം 31 മാത്രമായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ജീവിതകാലത്തിന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
​നാല് മാസം മുൻപ്, 59 വയസ്സുള്ള എന്റെ അബ്ബു അബ്ദുൾ റഹ്മാൻ ആയിഷയെ രണ്ടാം ഭാര്യയായി ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. എന്റെ ഉമ്മ അഞ്ച് വർഷം മുൻപ് മരിച്ചതാണ്. അബ്ബു കൊച്ചിയിലെ വിജയകരമായ ഒരു തടി വ്യാപാരിയായിരുന്നു; നല്ല പണക്കാരൻ. പക്ഷേ, വയസ്സായ, കർക്കശക്കാരനായ ഒരു ഏകാന്ത മനുഷ്യൻ.
​ആയിഷയുടെ വീട്ടുകാർ പണത്തിന് വേണ്ടിയാണ് അവളെ അബ്ബുവിന് വിറ്റത്. അവളുടെ പഴയൊരു “പാപം” മായ്ച്ചുകളയാൻ അവളുടെ മുന്നിൽ ആ ഒരു വഴി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആ ഗോസിപ്പുകളെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
​20-ാം വയസ്സിൽ ആയിഷ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന ഒരു ചെറുക്കനെ പ്രേമിച്ചു. അവൾ ഗർഭിണിയായപ്പോൾ ആ ചെറുക്കൻ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. പിന്നീട് രഹസ്യമായി അബോർഷൻ ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. അതിനുശേഷം അവൾക്ക് നല്ല ആലോചനകളൊന്നും വന്നില്ല. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കൾ പോലും അവളെ ഒരു ഭാരമായി കണ്ടു. അങ്ങനെയാണ് അവൾ അബ്ബുവിന്റെ കൈകളിൽ എത്തിയത്.
​ആയിഷയെ ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വിചിത്രമായ ഒരു തോന്നലാണുണ്ടായത്. വെളുത്ത നിറം, നീളമുള്ള കറുത്ത മുടി സാധാരണയായി ഒരു ലൂസ് ബ്രെയ്ഡിൽ (അഴിച്ചിട്ട രീതിയിൽ) കെട്ടിയിട്ടുണ്ടാകും. ദുഃഖം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ. വീട്ടിൽ ലളിതമായ സൽവാർ കമീസാണ് ധരിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും, അവളുടെ സുന്ദരമായ ശരീരം മറയ്ക്കാൻ അതിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
​എനിക്ക് 21 വയസ്സാണ്, കോളേജ് പഠനം കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. എന്റെ പേര് റഹീം. അത്യാവശ്യം നല്ല ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള, വെളുത്ത നിറമുള്ള ഒരു യുവാവാണ് ഞാൻ.
​റഹീമിന്റെയും ആയിഷയുടെയും ആ വീട്ടിലെ ആദ്യത്തെ ഏതാനും ആഴ്ചകൾ നിശബ്ദത നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അബ്ബു ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഭൂരിഭാഗം സമയവും എറണാകുളത്തെയും പെരുമ്പാവൂരിലെയും മില്ലുകളിലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വീട്ടിലുള്ളപ്പോൾ ആയിഷ ഒരു നിഴൽ പോലെ പെരുമാറി. കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുന്ന, ഒരക്ഷരം തിരിച്ചു പറയാത്ത ഒരു യന്ത്രം പോലെ.
​പക്ഷേ, അബ്ബു ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ആ വലിയ വീട് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ ശാന്തമായിരുന്നു. ആ ശാന്തതയിലാണ് ഞാൻ ആയിഷയെ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അവൾ അധികം സംസാരിക്കാറില്ലായിരുന്നു. എപ്പോഴും വീട്ടുജോലികളിൽ മുഴുകിയിരിക്കും. എങ്കിലും, ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ ലിവിംഗ് റൂമിലിരുന്ന് ഫോൺ ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴോ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോഴോ, അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുമായി വരുന്ന അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ ആ വലിയ, കറുത്ത കണ്ണുകളിൽ ഭയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം അപകർഷതാബോധമായിരുന്നു. തന്റെ ഭൂതകാലം ഈ വീട്ടിലെല്ലാവർക്കും അറിയാമെന്ന ചിന്ത അവളെ എപ്പോഴും വേട്ടയാടിയിരുന്നിരിക്കണം.
​ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം നല്ല മഴയായിരുന്നു. അബ്ബു ബിസിനസ്സ് സംബന്ധമായ ഒരു യാത്രയിലായതിനാൽ രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞേ മടങ്ങിവരൂ എന്ന് അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ജനലിനരികിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ ഇടിമിന്നൽ വെട്ടി, കൂടെ കറന്റും പോയി. വീടാകെ ഇരുട്ടിലായ ആ നിമിഷം, അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഒരു പാത്രം താഴെ വീഴുന്ന ശബ്ദവും കൂടെ ആയിഷയുടെ ഒരു ചെറിയ നിലവിളിയും കേട്ടു.
​ഞാൻ കയ്യിലിരുന്ന ഫോണിലെ ഫ്ലാഷ്ലൈറ്റ് തെളിയിച്ച് വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ, തറയിൽ വീണുടഞ്ഞ ചില്ലുപാത്രത്തിന് നടുവിൽ, ഭയന്ന് വിറച്ച് ആയിഷ ഒരു ഭിത്തിയോട് ചേർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. വെളിച്ചം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണപ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടത് ഒരു മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ ഭാവമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, ഇരുട്ടിനെയും ഏകാന്തതയെയും ഭയപ്പെടുന്ന ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു.
​”ആയിഷാ…” ഞാൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
​അവൾ ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി. ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതുപോലെ അവളുടെ നെഞ്ച് വേഗത്തിൽ ഉയർന്നുതാഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​”സാരമില്ല, കറന്റ് പോയതല്ലേ. ഞാൻ മെഴുകുതിരി എടുക്കാം,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
​ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആയിഷ എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ ഐസ് പോലെ തണുത്തിരുന്നു.
​”റഹീം… പോകല്ലേ… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇരുട്ട് പേടിയാ…” വളരെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ, കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തി അവൾ പറഞ്ഞു.
​ആദ്യമായായിരുന്നു അവൾ എന്റെ പേര് വിളിക്കുന്നത്. ആ വിളിയിൽ, അവളുടെ ആവലാതികളിൽ, എന്റെ 21 വയസ്സുകാരനായ മനസ്സിൽ അതുവരെയില്ലാത്ത ഒരു പുതിയ ഭാവം ഉടലെടുക്കുകയായിരുന്നു.
​ആ ഇരുട്ടിൽ, എന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ അവളുടെ തണുത്ത വിരലുകളുടെ സ്പർശനം എന്നെ ഒരു നിമിഷം തറപ്പിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത എനിക്ക് തൊട്ടടുത്ത് അറിയാമായിരുന്നു. ഭയവും ഏകാന്തതയും കൊണ്ട് ആകെ ഉലഞ്ഞുപോയ ഒരു സ്ത്രീയായിരുന്നു എന്റെ മുന്നിൽ.
​”ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല, ആയിഷാ… ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്,” ഞാൻ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, അവളുടെ ഭയം മാറ്റാനെന്നോണം എന്റെ മറുകൈ പതുക്കെ അവളുടെ കൈപ്പത്തിക്ക് മുകളിൽ വെച്ചു.
​എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും, അതുവരെ ഉള്ളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്ന സങ്കടങ്ങളെല്ലാം ഒരുമിച്ച് പുറത്തുവന്നതുപോലെ ആയിഷ പെട്ടെന്ന് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. തലകുനിച്ചുനിന്ന് അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ നീണ്ട മുടിയിഴകൾ മുഖത്തേക്ക് വീണുകിടന്നിരുന്നു. ആ വലിയ വീട്ടിൽ, അബ്ബുവിന്റെ കർക്കശമായ നിയമങ്ങൾക്കും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾക്കും നടുവിൽ, ആരോടും ഒന്നും തുറന്നുപറയാനാകാതെ ശ്വാസം മുട്ടുകയായിരുന്നു അവളെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ആ ഇരുട്ടിൽ വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ കീറുപോലെ എനിക്ക് തോന്നിയതു കൊണ്ടാകാം, അവൾ തന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും വിട്ടുകളഞ്ഞത്.
​ഞാൻ അടുക്കളയിലെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഒരു മെഴുകുതിരി കണ്ടെത്തി തീപ്പെട്ടി ഉരച്ചു കത്തിച്ചു. മങ്ങിയ മഞ്ഞവെളിച്ചം അടുക്കളയിലാകെ പടർന്നു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ, അവളുടെ നനഞ്ഞ കണ്ണുകളും, കരച്ചിൽ കാരണം ചുവന്നുതുടുത്ത മുഖവും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. ലളിതമായ ആ സൽവാർ കമീസിൽ അവൾ ഒരേസമയം അതീവ സുന്ദരിയും എന്നാൽ അത്രമേൽ ദയനീയയുമായി കാണപ്പെട്ടു.
​”നമുക്ക് ഹാളിലേക്ക് ഇരിക്കാം, ഇവിടെ ഈ ചില്ലുകഷണങ്ങൾ കിടക്കുകയല്ലേ,” തറയിലെ പൊട്ടിയ പാത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.
​അവൾ പതുക്കെ തലയാട്ടി. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. ജനലിലൂടെ പുറത്തെ കനത്ത മഴയുടെ ശബ്ദവും കാറ്റും അകത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആയിഷ ഇപ്പോഴും ചെറിയ തോതിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോയി ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളമെടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.
​അവൾ വെള്ളം വാങ്ങി പതുക്കെ കുടിച്ചു. ഗ്ലാസ്സ് തിരികെ മേശപ്പുറത്ത് വെക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെത്തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളും, അതിലേറെ നന്ദിയുമുണ്ടായിരുന്നു.
​”റഹീമിന്… എന്നെക്കുറിച്ച് എല്ലാം അറിയാമല്ലേ?” വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ, തറയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
​ആ ചോദ്യം എന്നെ അല്പം പരിഭ്രമിപ്പിച്ചു. നാട്ടിലെ ഗോസിപ്പുകളും അബ്ബു അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന സാഹചര്യവും എനിക്ക് അറിയാമെന്ന കാര്യം അവൾ മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ എന്ത് മറുപടി പറയണം എന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം മടുത്തുനിന്നു.
​”എനിക്ക്… എനിക്ക് ഈ ഭൂമിയിൽ ആരുമില്ല റഹീം,” എന്റെ മൗനം കണ്ട് അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. “എല്ലാവർക്കും ഞാൻ ഒരു ഭാരമായിരുന്നു. പണത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ചോരയെ വിറ്റപ്പോൾ എന്റെ ഉമ്മ പോലും കരഞ്ഞില്ല. ഈ വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഒരു തടവറയിലേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. പക്ഷേ…” അവൾ നിർത്തി, എന്നിട്ട് അവളുടെ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി. “…പക്ഷേ റഹീം എന്നെ നോക്കുന്ന കണ്ണുകളിൽ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ വെറുപ്പോ പരിഹാസമോ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.”
​അവളുടെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റിമറിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇരുപത്തിയൊന്ന് വയസ്സുകാരനായ എന്റെ മനസ്സ് ആ നിമിഷം വല്ലാത്തൊരു ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. എന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്നത് എന്റെ അബ്ബുവിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയാണ്, എന്റെ ഉമ്മയുടെ സ്ഥാനത്തുള്ളവൾ. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സിന് അവളെ അങ്ങനെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദുരിതങ്ങൾ മാത്രം അനുഭവിച്ച, സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടി കൊതിക്കുന്ന ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയായി മാത്രമേ എനിക്ക് ആയിഷയെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
​പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് വലിയൊരു ഇടിമുഴക്കത്തോടെ മഴ ശക്തിപ്പെട്ടു. കാറ്റിൽ ഹാളിലെ ജനലുകൾ ശക്തിയായി അടിച്ചു. മെഴുകുതിരി നാളം അണയാൻ തുടങ്ങി. ഭയം കാരണം ആയിഷ പെട്ടെന്ന് സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ തൊട്ടടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും, സുഗന്ധവും എനിക്ക് തൊട്ടറിയാമായിരുന്നു. ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ, ആ ജനൽപ്പാളികൾക്കിടയിലൂടെ വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റിൽ, ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലെ അകലം വളരെ വേഗത്തിൽ കുറയുകയായിരുന്നു…
​മെഴുകുതിരി നാളം പാറിപ്പറന്ന് ഒടുവിൽ അണഞ്ഞുപോയി. വീണ്ടും ഹാളിലേക്ക് കനത്ത ഇരുട്ട് പെയ്തിറങ്ങി. പുറത്ത് ജനലുകളിൽ വന്ന് അടിക്കുന്ന മഴത്തുള്ളികളുടെ ശബ്ദം മാത്രം.
​ആ ഇരുട്ടിൽ, ആയിഷയുടെ വേഗത്തിലുള്ള ശ്വാസതാളം എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പിനൊപ്പം മത്സരിക്കുകയായിരുന്നു. ഭയം കൊണ്ടോ അതോ മറ്റെന്തോ വികാരം കൊണ്ടോ അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ സാമീപ്യം, ആ തണുത്ത രാത്രിയിലും എന്നിൽ വല്ലാത്തൊരു ചൂട് പടർത്തി.
​”ആയിഷാ…” ഞാൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു. എന്റെ ശബ്ദം പോലും ഇടറിയിരുന്നു.
​അവൾ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ, അവളുടെ കൈകളുടെ പിടി കൂടുതൽ മുറുകി. ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ മുഖം വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവൾ എന്റെ മുഖത്തിന് തൊട്ടടുത്തേക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. വർഷങ്ങളായി സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവും ലഭിക്കാതെ, സ്വന്തം വീട്ടുകാരാൽ പോലും ഒറ്റപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയുടെ ആത്മസമർപ്പണമായിരുന്നു ആ നിമിഷം അവിടെ നടന്നത്.
​അബ്ബുവിന്റെ കർക്കശമായ മുഖവും, സമൂഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങളും ഒരു നിമിഷം എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഏതോ കോണിൽ വന്നുപോയെങ്കിലും, എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യജീവിയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയും സങ്കടവും അതിനെയെല്ലാം മറികടന്നു. ഇരുപത്തിയൊന്ന് വയസ്സുകാരനായ എന്റെ ചോര തിളയ്ക്കുകയായിരുന്നു, കൂടെ മനസ്സിൽ അവളോടുള്ള സഹതാപവും വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണവും കലർന്നു.
​ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി അവളുടെ തോളുകളിൽ തൊട്ടു. സൽവാറിന്റെ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മൃദുത്വവും തണുപ്പും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്നത് നിർത്തിയിരുന്നില്ല, പക്ഷേ ഇത്തവണ അത് ഭയം കൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
​ഞാൻ അവളെ പതുക്കെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ആയിഷ ഒട്ടും എതിർത്തുനിന്നില്ല. മറിച്ച്, ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിൽ പെട്ട പക്ഷി അഭയകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് ഒതുങ്ങുന്നതുപോലെ അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. അവളുടെ നീണ്ട മുടിയുടെ സുഗന്ധം എന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. എന്റെ നെഞ്ചിൽ പടർന്ന അവളുടെ കണ്ണീരിന്റെ നനവ് എന്നെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
​ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് പുറത്തെ മഴയേക്കാൾ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. തെറ്റും ശരിയും വേർതിരിക്കുന്ന അതിർവരമ്പുകൾ ആ ഇരുട്ടിൽ പതുക്കെ മാഞ്ഞുതുടങ്ങുകയായിരുന്നു…
​ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ ശക്തമായി എന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തോളുകളിൽ നിന്ന് പതുക്കെ താഴേക്ക്, അവളുടെ ആ ചെറിയ ഇടുപ്പിലേക്ക് നീങ്ങി. ആ സ്പർശനത്തിൽ ആയിഷയുടെ ശരീരം ഒന്നുകൂടി വിറച്ചു, ഒരു ദീർഘശ്വാസം അവളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.
​വർഷങ്ങളായി താൻ അനുഭവിച്ച അവഗണനകൾക്കും വേദനകൾക്കും ഒടുവിൽ, സുരക്ഷിതമായ ഒരു കൈകളിൽ എത്തിയതുപോലെ അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ചാഞ്ഞു. ആ ഇരുട്ടിലും ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് പരസ്പരം കലരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​”റഹീം…” അവൾ വളരെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ എന്റെ പേര് വീണ്ടും വിളിച്ചു. ആ വിളിയിൽ ഒരു യാചനയുണ്ടായിരുന്നു—തന്നിൽ നിന്ന് ഇനി അകന്നുപോകരുതെന്ന യാചന.
​ഞാൻ എന്റെ മുഖം അവളുടെ മുഖത്തോട് അടുപ്പിച്ചു. ഇരുട്ടിലും അവളുടെ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകളും തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. അബ്ബുവിന്റെ തടവറയിൽ നിന്ന്, ഈ സമൂഹത്തിന്റെ കൺകോണുകളിൽ നിന്ന് താൽക്കാലികമായെങ്കിലും ഓടിയൊളിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഈ ഒരൊറ്റ രാത്രിയും ഈ ഇരുട്ടും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
​പുറത്ത് മഴ കനത്തുപെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടിയുടെയും കാറ്റിന്റെയും ശബ്ദത്തിനിടയിൽ, ആ വലിയ വീടിന്റെ ഹാളിൽ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ മാത്രം ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ശരി തെറ്റുകളുടെ അതിർവരമ്പുകൾ പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോയ ആ നിമിഷത്തിൽ, ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ ഒന്നായപ്പോൾ, ലോകത്തിലെ എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും മാഞ്ഞുപോയതുപോലെ തോന്നി. പുറത്തെ മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം ദൂരെനിന്ന് വരുന്ന ഒരു ലോലഗാനമായി മാറി. ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിൽ മൃദുവായി കൈവെച്ചു, അവളുടെ തലയെ പതുക്കെ തലോടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ എന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
​”ആയിഷാ… ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്,” ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയോട് ചേർത്ത് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
​അവൾ തലയുയർത്തി. ഇരുട്ടിൽ പോലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നത് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അവളുടെ കൈ എന്റെ നെഞ്ചിനു മുകളിൽ വെച്ചു, എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.
​”റഹീം… നീ എന്തുകൊണ്ട് എന്നോട് ഇങ്ങനെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്നു? എല്ലാവരും എന്നെ ഒരു പാപിയായി കാണുമ്പോൾ… നീ മാത്രം…”
​അവളുടെ ശബ്ദം വിങ്ങിപ്പൊട്ടാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അവളുടെ മുഖം രണ്ടു കൈകളാൽ പതുക്കെ ഉയർത്തി. ഇരുട്ടിനിടയിലും ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസങ്ങൾ ഒന്നായി മാറിയിരുന്നു.
​”നിന്നെ ഞാൻ പാപിയായി കാണുന്നില്ല, ആയിഷാ. നീ ഒരു വേദനയുള്ള മനുഷ്യയാണ്. ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നു പോരാടിയ ഒരു സ്ത്രീ. നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കാണുന്നത് ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഹൃദയമാണ്.”
​അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും കണ്ണീർ ഒഴുകി. പക്ഷേ ഇത്തവണ അത് വേദനയുടെ കണ്ണീരല്ല, ആശ്വാസത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും കണ്ണീരായിരുന്നു. അവൾ എന്റെ കൈകൾ പിടിച്ച് അവയെ തന്റെ മുഖത്തോട് ചേർത്തു.
​”എനിക്ക് ഇത്രയും സുരക്ഷിതത്വം തോന്നിയിട്ട് വളരെ നാളായി. നിന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ എനിക്ക് ശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ, റഹീം.”
​ഞങ്ങൾ നീണ്ട നേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നു. വാക്കുകൾ കുറവായിരുന്നു, പക്ഷേ ഹൃദയങ്ങൾ ഒന്നായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ മൃദുവായി ഒരു ചുംബനം നൽകി. അത് സ്നേഹത്തിന്റെയും സംരക്ഷണത്തിന്റെയും ഒരു വാഗ്ദാനമായിരുന്നു. അവൾ ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടിയെങ്കിലും, പിന്നെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തു ചേർന്നു.
​മഴയുടെ ശബ്ദം പതുക്കെ കുറഞ്ഞുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുട്ട് ഇപ്പോഴും നമ്മെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒരു ചെറിയ വെളിച്ചം ജനിച്ചിരുന്നു — പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കലിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും വെളിച്ചം.
​”നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും വേദനിപ്പിക്കില്ല, ആയിഷാ,” ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. “നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ടാകും. എത്രത്തോളം കഴിയുമോ അത്രയും.”
​അവൾ എന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു. ആ പിടിയിൽ ഒരു പുതിയ വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആ രാത്രിയിൽ, ആ ഇരുട്ടിനുള്ളിൽ, ഒരു പുതിയ ലോകം കണ്ടുതുടങ്ങിയിരുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യസ്നേഹം മാത്രം പ്രധാനമായ ഒരു ലോകം.
​പതുക്കെ മെഴുകുതിരി വീണ്ടും കത്തിച്ചപ്പോൾ, ഞങ്ങളുടെ മുഖങ്ങളിൽ ഒരു പുതിയ മിഴിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകളിലൂടെ പരസ്പരം നോക്കിയപ്പോൾ, ആ നോട്ടത്തിൽ വാക്കുകൾക്കപ്പുറമുള്ള ഒരു വാഗ്ദാനം ഉണ്ടായിരുന്നു — നമ്മൾ ഒരുമിച്ചായിരിക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനം. സാവധാനം, ഭയമില്ലാതെ, സ്നേഹം മാത്രം നിറഞ്ഞ ഹൃദയങ്ങളോടെ.
​അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഞാൻ മറ്റൊരു മെഴുകുതിരി കൊണ്ടുവന്ന് കത്തിച്ചു. മങ്ങിയ മഞ്ഞ വെളിച്ചം ഹാളിലാകെ പടർന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ മുഖങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. ആയിഷയുടെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും നനഞ്ഞിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ ഒരു പുതിയ തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു — ആശ്വാസത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും തിളക്കം.
​ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ തോളുകൾ തൊട്ടു നിന്നു. അവൾ തലകുനിച്ച് എന്റെ കൈയിൽ തന്റെ കൈ വെച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ വിരലുകൾ മൃദുവായി പിടിച്ചു.
​”നിന്നോട് ഞാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പറയണമെന്നുണ്ട്, റഹീം,” അവൾ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ വാക്കുകൾ മതിയാവുന്നില്ല. നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ കേൾക്കുമ്പോൾ… ഞാൻ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”
​”പറയൂ ആയിഷാ. എല്ലാം പറയൂ. ഞാൻ കേൾക്കാൻ ഇവിടെയുണ്ട്,” ഞാൻ അവളുടെ കൈയിൽ ലഘുവായി അമർത്തി പറഞ്ഞു.
​അവൾ പതുക്കെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ കോളേജ് കാലം, ആ ചെറുക്കനോടുള്ള പ്രണയം, പിന്നീടുള്ള വഞ്ചന, ഗർഭം, അബോർഷൻ, വീട്ടുകാരുടെ പരിഹാസം, അബ്ബുവിന് വിറ്റുകൊടുത്തത് — എല്ലാം അവൾ തുറന്നുപറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദം ചിലപ്പോൾ വിറച്ചു, ചിലപ്പോൾ നിന്നു. ഞാൻ ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ കേട്ടു. അവളുടെ വേദന ഓരോ വാക്കിലും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചു.
​അവൾ പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ വീണ്ടും ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഇത്തവണ അത് കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമായിരുന്നു. അവൾ എന്റെ തോളിൽ തലചായ്ച്ചു.
​”നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ കാണുന്നില്ല, ആയിഷാ. നീ ഒരു ശക്തയായ സ്ത്രീയാണ്. ജീവിതം നിന്നോട് ക്രൂരമായി പെരുമാറിയിട്ടും നീ ഇപ്പോഴും സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഹൃദയം നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നു. അതാണ് ഞാൻ നിന്നിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കാര്യമായി കാണുന്നത്.”
​അവൾ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നന്ദി നിറഞ്ഞിരുന്നു.
​”നീ എനിക്ക് ഒരു പുതിയ ജീവിതമായി തോന്നുന്നു, റഹീം. ഈ വീട്ടിൽ വന്നതുമുതൽ ഞാൻ ആദ്യമായാണ് ഇത്ര സമാധാനം അനുഭവിക്കുന്നത്. നിന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ… ഭയമില്ല, ഒറ്റപ്പെടലില്ല.”
​മഴ പൂർണ്ണമായും നിന്നിരുന്നു. പക്ഷേ ഞങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റില്ല. ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഇരുന്നു; കൈകൾ കോർത്ത്, ചിലപ്പോൾ മൗനത്തിലും ചിലപ്പോൾ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചും സമയം തള്ളിനീക്കി. ഞാൻ അവളോട് എന്റെ കോളേജ് ജീവിതം, സ്വപ്നങ്ങൾ, അബ്ബുവിനോടുള്ള ബന്ധത്തിലെ അകലം — എല്ലാം പറഞ്ഞു. അവൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു, ചിലപ്പോൾ പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.
​രാത്രി ആഴത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണം തുടർന്നു. അത് വെറുമൊരു ആവേശകരമായ ആകർഷണമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് മനസ്സിനെ തൊടുന്ന ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ വീണ്ടും ഒരു മൃദു ചുംബനം നൽകി. അവൾ എന്റെ തോളിൽ തലചായ്ച്ചു.
​”നാളെ അബ്ബു വരുമ്പോൾ നമ്മൾ വീണ്ടും അകലെ ആകേണ്ടി വരുമല്ലേ?” അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​”ശരീരം അകലെയായിരിക്കും. പക്ഷേ മനസ്സ് അകലില്ല, ആയിഷാ. ഞാൻ നിന്നെ നോക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് മനസ്സിലാകും — ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടെന്ന്.”
​അവൾ എന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു. ആ രാത്രി ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു പുതിയ തുടക്കമായിരുന്നു. ഭയത്തിൽ നിന്ന് സ്നേഹത്തിലേക്കുള്ള, ഏകാന്തതയിൽ നിന്ന് ഒരുമയിലേക്കുള്ള ഒരു ചെറിയ, മനോഹരമായ യാത്ര.
​പതുക്കെ ക്ഷീണം അവളെ തളർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ സോഫയിൽ കിടത്തി, ഒരു തലയണ വെച്ചുകൊടുത്തു. ഞാൻ അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു, അവളുടെ മുടി തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ ഉറങ്ങിയപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ശാന്തമായ പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ രാത്രി ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമുള്ളതായിരുന്നു.
​നേരം പുലരുമ്പോൾ മഴയുടെ ശേഷിപ്പായ ചെറിയ തുള്ളികൾ ജനലിന് പുറത്ത് തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ ആയിഷ എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ടു. അവളുടെ മുഖം ശാന്തമായിരുന്നു — വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം അവൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു ആശ്വാസമുള്ള ഉറക്കം.
​ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മേൽ ഒരു ലഘു തുണി വിരിച്ചുകൊടുത്തു. അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ചായ തയ്യാറാക്കി. കറന്റ് വീണ്ടും വന്നിരുന്നു, പക്ഷേ ഞാൻ വിളക്കുകൾ ഓണാക്കിയില്ല. ആ മങ്ങിയ പ്രഭാത വെളിച്ചം മതിയായിരുന്നു.
​ഏകദേശം അരമണിക്കൂറിനു ശേഷം ആയിഷ ഉണർന്നു. അവൾ ഞെട്ടി ചുറ്റും നോക്കി, പിന്നെ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു. ലജ്ജയും, നന്ദിയും, ഒരു ചെറിയ ഭയവും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കലർന്നു.
​”റഹീം… ഞാൻ… ഇന്നലെ…” അവൾ വാക്കുകൾ തിരയുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു.
​ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഒരു കപ്പ് ചൂടുള്ള ചായ നീട്ടി.
​”ഒന്നും പറയേണ്ട ആയിഷാ. ഇന്നലെ രാത്രി നമ്മൾ ഒന്നിച്ചിരുന്നത് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. നീ സുരക്ഷിതയായിരുന്നു. അത്രയേ ഉള്ളൂ.”
​അവൾ ചായ വാങ്ങി കുടിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒരു മൗനം നിറഞ്ഞു, പക്ഷേ അത് അസ്വസ്ഥമായ മൗനമല്ലായിരുന്നു. സുഖകരമായ, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കുന്ന മൗനം.
​ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്നുപോയി. അബ്ബു വീട്ടിലുള്ളപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സാധാരണപോലെ പെരുമാറി. ആയിഷ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു നിഴൽപോലെ പെരുമാറി. ഞാനും സാധാരണ മട്ടിൽ നടന്നു. പക്ഷേ അബ്ബു പുറത്തുപോകുമ്പോഴോ, ബിസിനസ് യാത്രയിലാകുമ്പോഴോ, ഞങ്ങളുടെ ലോകം മാറിമറിഞ്ഞു.
​ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ അടുപ്പം ആഴമേറി. ഒരു ദിവസം ഞാൻ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ അവൾ എനിക്ക് പ്രത്യേകമായി ഒരു കപ്പ് കാപ്പി കൊണ്ടുവന്നു. “നിന്റെ ഫേവറിറ്റ്,” എന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളുടെ കൈ തൊട്ടു നന്ദി പറഞ്ഞു. ആ സ്പർശനം നിമിഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്നു.
​മറ്റൊരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ ടെറസിൽ ഇരുന്നു, സൂര്യാസ്തമയം കണ്ടുകൊണ്ട്. അവൾ തന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളോട് എന്റെ ഭാവി സ്വപ്നങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കൈകൾ അറിയാതെ തൊട്ടു, പിന്നെ പതുക്കെ കോർത്തുപിടിച്ചു.
​ഒരു രാത്രി അവൾക്ക് കഠിനമായ തലവേദനയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ തലയിൽ എണ്ണ തേച്ചുകൊടുത്തു. അവൾ കണ്ണടച്ച് കിടന്നു. ഞാൻ മൃദുവായി മസാജ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
​”റഹീം… നീ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വെളിച്ചമായി വന്നതുപോലെയാണ്. ഞാൻ ഇനി ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.”
​ഞാൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചു. “നീയും എനിക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ ആയിഷാ. നിന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഈ ലോകം വളരെ ലളിതമായി തോന്നുന്നു.”
​അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കഴിയുംതോറും ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹം ആഴമുള്ളതായി മാറി. അത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ആകർഷണമല്ലായിരുന്നു — മറിച്ച്, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കലും, സംരക്ഷണവും, നിശബ്ദമായ സാന്നിധ്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു ആത്മബന്ധമായിരുന്നു.
അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്തോറും ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹം കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതായി മാറി. അത് വെറും ശാരീരിക ആകർഷണമല്ലായിരുന്നു — മറിച്ച്, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കലും, കരുതലും, നിശ്ശബ്ദമായ സാന്നിധ്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു ആത്മബന്ധമായിരുന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം അബ്ബു പെരുമ്പാവൂരിലേക്ക് രണ്ട് ദിവസത്തെ യാത്രയ്ക്ക് പോയി. വീട് വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി. ആ ദിവസം ആയിഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അടുക്കളയിൽ എന്തോ പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു — എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചിക്കൻ ബിരിയാണി.
ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ, മുടി ഒരു ലൂസ് ബൺ ആയി കെട്ടി അവൾ തിരക്കിലായിരുന്നു. കഴുത്തിലെ നേർത്ത വിയർപ്പുതുള്ളികൾ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകമായി ഉണ്ടാക്കിയതാണ്,” അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു നിന്നു. അവൾ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ പതിവായി കാണാറുണ്ടായിരുന്ന മടിയോ ഭയമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, ശാന്തമായ ഒരു സ്നേഹവും അടുപ്പവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“ആയിഷാ… നിന്നെ ഇങ്ങനെ അടുത്ത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരുതരം സമാധാനം തോന്നുന്നു,” ഞാൻ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
അവൾ ഒരു നിമിഷം എന്നെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.
“റഹീം…” അവൾ മൃദുവായി വിളിച്ചു. “ഞാൻ പലപ്പോഴും പല കാര്യങ്ങളെയും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. പക്ഷേ നിന്നോടൊപ്പമുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് സുരക്ഷിതമായി തോന്നുന്നു.”
ആ നിമിഷം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ സംസാരിച്ചത് നിശ്ശബ്ദതയായിരുന്നു. പുറത്തേക്ക് സന്ധ്യ കൂടുതൽ ഇരുണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസങ്ങളുടെ ശബ്ദവും, പറയാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവുമായിരുന്നു.
സമയം കടന്നുപോയതറിയാതെ ഞങ്ങൾ ഏറെ നേരം സംസാരിച്ചു. ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും, നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചും, ഒരിക്കലും ആരോടും തുറന്ന് പറയാത്ത ആഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചും.
ആ രാത്രി, ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരു രഹസ്യബന്ധത്തിന്റെ ആവേശമല്ലായിരുന്നു — മറിച്ച്, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയ രണ്ട് ഹൃദയങ്ങളുടെ അടുപ്പമായിരുന്നു.
രാത്രി കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ശാന്തമായി ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നു. അവളുടെ തല എന്റെ നെഞ്ചിലായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ മുടി പതുക്കെ തലോടി.
“നിന്നെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കിട്ടിയത് എന്റെ ഭാഗ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു,” ഞാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
അവൾ തല ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“നീയാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സത്യമായി എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരാൾ,” അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് അബ്ബു വരുന്നതിന് മുമ്പ് എല്ലാം വീണ്ടും പഴയപോലെ ആയി. പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഇനി നുണ പറയാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഓരോ നോട്ടത്തിലും, ഓരോ ചെറുപുഞ്ചിരിയിലും, പറയാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു കഥ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.
അബ്ബു വീണ്ടും പെരുമ്പാവൂരിലേക്ക് രണ്ട് ദിവസത്തെ യാത്രയ്ക്ക് പോയതോടെ ആ വലിയ വീട് വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി മാറി. അബ്ബു പോയതിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം രാത്രി പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. മുകൾനിലയിലെ ബാൽക്കണിയിൽ, ഇരുട്ടിൽ കനത്ത മഴയും കാറ്റും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ആയിഷ എന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
​”റഹീം… എനിക്ക് പേടിയുണ്ട് . നമ്മുടെ ഇടയിലുള്ളത് തെറ്റാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. പക്ഷേ… എനിക്ക് നിന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല,” അവൾ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.
​”ലോകം മുഴുവൻ തെറ്റെന്ന് വിളിച്ചാലും, നിന്നോടുള്ള എന്റെ വികാരം ഞാൻ നിഷേധിക്കില്ല ആയിഷാ,” ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​ആ നിമിഷം അവൾ എന്നെ ശക്തമായി ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ചുംബനം കൂടുതൽ ആവേശഭരിതമായി മാറി. എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പുറത്തുകൂടി താഴേക്ക് നീങ്ങി, അവളുടെ ഇടുപ്പിനെ മൃദുവായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ എന്റെ മടിയിലേക്ക് കയറ്റി ഇരുത്തി. അവളുടെ സൽവാർ കമീസിന്റെ മുകൾഭാഗം എന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ അയഞ്ഞുതുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ അത് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. അവളുടെ മൃദുവായ വയറും, ബ്രായുടെ മുകളിലൂടെ തെളിയുന്ന ഉയർന്ന മാറിടവും എന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി. ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്തിലും തോളിലും ചുംബനങ്ങളിട്ടു. അവൾ തല പുറകോട്ട് ചായ്ച്ച് ഒരു മൃദു മൂളൽ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു. എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ബ്രായുടെ ഹുക്ക് അഴിച്ചതോടെ അവളുടെ മാറിടം എന്റെ മുന്നിൽ സ്വതന്ത്രമായി.
അവളുടെ മൃദുവായ, വലുതായ മുലകൾ എന്റെ മുന്നിൽ തുറന്നു. ചുവന്ന നിപ്പിളുകൾ ഇതിനകം തന്നെ കടുത്ത് കട്ടിയായിരുന്നു. ഞാൻ ഒന്നിന് ശേഷം ഒന്നായി അവയെ പിടിച്ച് ഞെക്കി. ആയിഷയുടെ ശരീരം വിറച്ചു. ഞാൻ ഒരു മുല അകത്താക്കി ശക്തമായി ചൂഷണം ചെയ്തു, നാവുകൊണ്ട് നിപ്പിള് ചുറ്റി കറക്കി.
“ആഹ്… റഹീം… കടിക്കരുത്… ആഹ്…” അവൾ വേദനയും സുഖവും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
എന്റെ മറു കൈ അവളുടെ സൽവാർ പാന്റിനുള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങി. അവളുടെ പൂറ് ഇതിനകം തന്നെ നനഞ്ഞ് വെള്ളം വാർന്നൊഴുകുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ഞാൻ രണ്ടു വിരലുകൾ അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ ഇട്ട് അകത്തും പുറത്തും ചലിപ്പിച്ചു. ആയിഷ എന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തുടകൾ വിറച്ചു.
“റഹീം… എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല… എന്നെ കിടത്ത്…”
ആയിഷയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഞാൻ പതുക്കെ അവളെ എന്റെ മടിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം അപ്പോഴും ആവേശത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് നേരെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
​മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ ഞാൻ അവളെ മെല്ലെ കിടത്തി. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ നനഞ്ഞ കണ്ണുകളും ചുവന്നുതുടുത്ത മുഖവും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിയപ്പോൾ, ആ യൗവനയുക്തമായ ശരീരം മുഴുവനായി എന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.
​ഞാൻ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും വേഗത്തിൽ അഴിച്ചുമാറ്റി. എന്റെ 8 ഇഞ്ച് നീളമുള്ള കട്ടിയായ കുണ്ണ പൂർണ്ണമായി ഉണർന്ന് തുടിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആയിഷയുടെ ശ്വാസഗതി ഇനിയും വേഗത്തിലായി. ഞാൻ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ പെട്ടെന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് എന്നെ പതുക്കെ പുറകോട്ട് തള്ളി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നേരിയൊരു ആശങ്ക നിഴലിച്ചിരുന്നു.
​”റഹീം… ഒരു മിനിറ്റ്…” അവൾ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.
​”എന്താ ആയിഷാ?” ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
​”നിന്റെ കയ്യിൽ കോണ്ഡം ഉണ്ടോ? നമുക്ക് യാതൊരുവിധ അബദ്ധങ്ങളും സംഭവിക്കരുത്. സുരക്ഷിതമായിരിക്കണം…” അവൾ വളരെ ഗൗരവത്തോടെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
​”ഉണ്ട് ആയിഷാ, നീ പേടിക്കേണ്ട,” ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
​കട്ടിലിനടുത്തുള്ള മേശപ്പുറത്തിരുന്ന കോണ്ഡത്തിന്റെ പാക്കറ്റ് എടുത്ത് ഞാൻ വേഗം പൊട്ടിച്ചു. പൂർണ്ണമായി എഴുന്നേറ്റു നിന്നിരുന്ന എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണയുടെ മുകളിലേക്ക് അത് വെച്ച് സാവധാനം താഴേക്ക് ഇറക്കി ഇട്ടു. കോണ്ഡം ധരിച്ച് ഞാൻ പൂർണ്ണ സുരക്ഷിതനായെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.
​ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ച് രണ്ട് കാലുകളും മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി വശങ്ങളിലേക്ക് നന്നായി വിടർത്തി വെച്ചു. എന്റെ മുഖം അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അവളിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന ആ പ്രത്യേക മണം എന്നെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. ഞാൻ എന്റെ നാവുകൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിന്റെ മുകൾഭാഗത്തുള്ള ക്ലിറ്റോറിസിൽ മൃദുവായി നക്കാൻ തുടങ്ങി. ആയിഷ പെട്ടെന്ന് ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തുകൊണ്ട് കട്ടിലിലെ വിരിപ്പിൽ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു.
​”ആഹ്… റഹീം… അതങ്ങനെ തന്നെ… ദൈവമേ…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മൂളി.
​അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും പ്രണയജലം ഒലിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ നാവ് അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറക്കി നന്നായി ചൂഷണം ചെയ്തു. അവൾ സുഖം താങ്ങാനാവാതെ ശരീരം മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
​തുടർന്ന് ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. കോണ്ഡം ധരിച്ച എന്റെ 8 ഇഞ്ച് നീളമുള്ള കട്ടിയായ കുണ്ണയുടെ ചുവന്ന തുമ്പ് അവളുടെ നനവാർന്ന പൂറിന്റെ ചെറിയ ദ്വാരത്തോട് ചേർത്തു വെച്ചു. ചൂടും നനവും തമ്മിൽ മുട്ടിയ ആ നിമിഷം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നു പിടഞ്ഞു.
​”പതുക്കെ റഹീം… വേദന എടുക്കും…” അവൾ ഭയത്തോടെ എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു.
​ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ ഇടുപ്പ് മുന്നോട്ട് തള്ളി. എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണയുടെ വലിയ തുമ്പ് അവളുടെ ഇറുകിയ പൂറിന്റെ ചുവരുകളെ വകഞ്ഞുമാറ്റി അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ചൂടുള്ള മാംസം എന്റെ കുണ്ണയെ ശക്തമായി ഞെരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
​”ആഹ്… വല്ലാതെ ഇറുകിയതാ… പൊട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു റഹീം…” അവൾ വേദനയോടെ വിങ്ങി.
​ഞാൻ അവിടെ നിർത്തിയില്ല, പതുക്കെ പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞ് കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ മുന്നോട്ട് തള്ളി.
എന്റെ കട്ടിയുള്ള കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ പകുതിയോളം ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ ഇടുപ്പ് സുഖം കൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു. ഞാൻ ഒരൊറ്റ ശക്തമായ തള്ളലോടെ എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ മുഴുവനായും ആയിഷയുടെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് താഴ്ത്തിയിറക്കി.
​”ആഹ്ഹ്… അമ്മേ… മുഴുവനും അകത്ത് കയറി… റഹീം!”
ആയിഷ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ പുറത്ത് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ആനന്ദത്തിന്റെയും നേരിയ വേദനയുടെയും കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ കവിളിലേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി.
​ഞങ്ങളുടെ അടിവയറുകൾ തമ്മിൽ ശക്തമായി കൂട്ടിമുട്ടി നിന്നു. എന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ അറ്റത്ത് ചെന്ന് മുട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ കുണ്ണ ഏതാണ്ട് മുഴുവനായും പുറത്തെടുത്ത്, വീണ്ടും ശക്തമായി അവളുടെ പൂറിലേക്ക് അടിച്ചു കയറ്റി.
ഓരോ തവണ കുണ്ണ അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും ചലിക്കുമ്പോഴും “പ്ലക് പ്ലക്…..” എന്ന നനവാർന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു…
ആയിഷയുടെ ആ നിലവിളിയും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ സുഖത്തിന്റെ കണ്ണീരും എന്നിലെ ആൺകരുത്തിനെ പൂർണ്ണമായും ഉണർത്തുകയായിരുന്നു. എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിന്റെ ഏറ്റവും ആഴങ്ങളിൽ മുട്ടിനിന്ന ആ നിമിഷം, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെ തോന്നി.
​ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ ഇടുപ്പ് പൂർണ്ണമായി പുറകോട്ട് എടുത്തു.
കുണ്ണയുടെ ചുവന്ന തുമ്പ് മാത്രം അവളുടെ പൂറിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടി നിൽക്കവെ, ഞാൻ ഒരൊറ്റ ആക്കത്തിൽ വീണ്ടും ഉള്ളിലേക്ക് അടിച്ചു കയറ്റി. ഓരോ തവണ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു തള്ളുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ അടിവയറുകൾ തമ്മിൽ ശക്തമായി കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദവും പൂറിലെ അമിതമായ നനവ് കാരണം ഉയരുന്ന “പ്ലക്… പ്ലക്ക്…” എന്ന ശബ്ദവും ആ മുറിയിൽ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങി ലയിച്ചു.
​അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലെ അമിതമായ ഇടുക്കവും ചൂടും എന്റെ കുണ്ണയെ ഇനിയും കട്ടിയുള്ളതാക്കി മാറ്റി. ഞാൻ ചലനങ്ങളുടെ ആഴവും വേഗതയും വീണ്ടും കൂട്ടി. കുണ്ണ മുഴുവനായും പുറത്തെടുത്ത്, ഒരിഞ്ച് പോലും ബാക്കിവെക്കാതെ അവളുടെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് എത്തുന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ ആഴ്ന്നിറങ്ങി അടിച്ചു പൊളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ശക്തമായ തള്ളലിലും ആയിഷയുടെ ശരീരം കട്ടിലിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിപ്പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ കുണ്ണ കയറിയിറങ്ങുമ്പോഴെല്ലാം ആ മുറിയിൽ “പ്ലക്… പ്ലക്ക്…” എന്ന ശാരീരികമായ ശബ്ദം വേഗത്തിൽ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
​”ആഹ്ഹ്… റഹീം… ആഴത്തിൽ… ഇനിയും നല്ലോണം അടിക്ക്… ആഹ്… സുഖം കൊണ്ട് ഞാൻ ചത്തുപോകും…” അവൾ കട്ടിലിലെ വിരിപ്പ് ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
​അവളുടെ വലിയ മുലകൾ ഈ ചലനത്തിന്റെ ആഘാതത്തിൽ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും താളത്തിൽ ഉലഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ മുന്നോട്ട് നീട്ടി, കടുത്തു നിന്ന അവളുടെ ചുവന്ന നിപ്പിളുകൾ വിരലുകൾക്കിടയിലിട്ട് തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് ഒട്ടും വേഗത കുറയ്ക്കാതെ പണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഓരോ മാംസപേശികളെയും ഉരസി കടന്നുപോയപ്പോൾ, ആയിഷ സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിലേക്ക് അടുക്കുകയായിരുന്നു.
​അവളുടെ കാലുകൾ എന്റെ ഇടുപ്പിന് ചുറ്റും കൂടുതൽ മുറുകി. അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ നിന്ന് ചൂടുവെള്ളം അണപൊട്ടി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങിയതോടെ മുന്നോട്ടുള്ള ഓരോ അടിയും കൂടുതൽ സുഗമവും ആഴമുള്ളതുമായി മാറി. ഞാൻ
അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും മുറുകെ പിടിച്ച്, എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് വേഗതയുടെ അവസാന പരിധി വരെ എത്തിച്ചേർന്നു.
ആ മുറിയിലാകെ ഞങ്ങളുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണവും “പ്ലക്… പ്ലക്ക്…” എന്ന താളാത്മകമായ ശബ്ദവും മാത്രമായി.
​പെട്ടെന്ന് ആയിഷ ഒരു ദീർഘമായ നിലവിളിയോടെ അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വില്ലുപോലെ മുകളിലേക്ക് വളച്ചു.
അവളുടെ പൂറിന്റെ ചുവരുകൾ എന്റെ കുണ്ണയെ ഒന്നിച്ച് ഞെരുക്കിപ്പിടിച്ചു — അവൾ പൂർണ്ണമായും തളർന്ന് അവളുടെ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ ഇടുക്കവും വിറയലും താങ്ങാനാവാതെ ഞാനും എന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായി കൈവിട്ടു. ഞാൻ അവസാനമായി മൂന്നാല് തവണ കൂടി പരമാവധി ആഴത്തിൽ അടിച്ചു കയറ്റി, ഒടുവിൽ എന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂടുള്ള പ്രണയദ്രവം മുഴുവൻ കോണ്ഡത്തിനുള്ളിലേക്ക് അടിച്ചൊഴുക്കി.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ശരീരങ്ങളോടെ, ആവി പറക്കുന്ന ശ്വാസത്തോടെ കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.
എന്റെ കുണ്ണ അപ്പോഴും അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ കിടന്ന് പതുക്കെ തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കുറച്ചു സമയം ശ്വാസം നേരെയാക്കാൻ ഞങ്ങൾ കിടന്നു. എന്നാൽ, ആ ആദ്യത്തെ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടി ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തിന്റെ തീ അണയ്ക്കുകയല്ല, പകരം ആളിപ്പടർത്തുകയാണ് ചെയ്തത്.
​അല്പസമയത്തെ വിശ്രമത്തിന് ശേഷം, എന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന് വീണ്ടും അതിശക്തമായി കട്ടിയാകാൻ തുടങ്ങി. ആയിഷ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റി, കാമഭ്രാന്തോടെ എന്നെ കൂടുതൽ അവളിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ നാണമല്ല, പകരം അടങ്ങാത്ത ലൈംഗികദാഹമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
​”റഹീം… ഇനിയും വേണം… എനിക്ക് മതിയായിട്ടില്ല! എന്നെ ഒരു വെടിയെപ്പോലെ പണ്ണിപ്പൊളിക്ക് റഹീം… ഒട്ടും ദയ കാണിക്കരുത്…” അവൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ കടിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ആവേശത്തോടെ നിലവിളിച്ചു.
​അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ എന്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷത്വം അണപൊട്ടിയൊഴുകി. ചോര തിളയ്ക്കുന്ന 21 വയസ്സിന്റെ യൗവനം എന്നെ പൂർണ്ണമായും ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെയാക്കി മാറ്റി.
​”ശരി മോളെ… നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ പണ്ണി പദം വരുത്തും… നീ താങ്ങിക്കോ!” ഞാൻ അവളുടെ കാതോരം ചെന്ന് അലറിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും കുണ്ണ പുറത്തെടുത്തു. ഉപയോഗിച്ച കോണ്ഡം ശ്രദ്ധയോടെ ഊരിമാറ്റി ദൂരേക്ക് കളഞ്ഞു. മേശപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന അടുത്ത കോണ്ഡം എടുത്ത് ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ കട്ടിയായ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണയിലേക്ക് സാവധാനം ഇറക്കി ഇട്ടു.
​ഇത്തവണ ഞാൻ അവളെ കട്ടിലിന്റെ മധ്യത്തിലേക്ക് മാറ്റി കിടത്തി. അവളുടെ രണ്ടു കാലുകളും എന്റെ തോളിലേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു. ഈ പൊസിഷനിൽ അവളുടെ പൂറ് പൂർണ്ണമായും വിടർന്ന് എന്റെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യത്തെ കളിയുടെ നനവ് കാരണം പൂറിൻ്റെ ഉൾഭാഗം ഇനിയും കൂടുതൽ ചുവന്ന് തുടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
​ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ വീണ്ടും അവളുടെ പൂറിന്റെ വാതിലിലേക്ക് അമർത്തി ഒരൊറ്റ കുത്ത് വെച്ചുകൊടുത്തു. കോണ്ഡം ധരിച്ച കുണ്ണയുടെ തുമ്പ് അവളുടെ ഇറുകിയ ചുവരുകളെ ഭേദിച്ച് ആഴങ്ങളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ആയിഷ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു.
​”ആഹ്ഹ്… റഹീം… അമ്മേ… ഇതാണ്… ഈ ആഴമാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്… അടിക്ക് റഹീം!” അവൾ കാറിവിളിച്ചു.
​ഞാൻ എന്റെ ഇടുപ്പ് വായുവിൽ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് അതിശക്തമായി മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു തള്ളി. രണ്ടാമത്തെ കളി തുടങ്ങിയതോടെ മുറിയിൽ വീണ്ടും “പ്ലക്… പ്ലക്ക്… പ്ലക്…” എന്ന ശാരീരികമായ ശബ്ദം മുൻപത്തേക്കാൾ വേഗതയിൽ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി. പൂറിലെ അമിതമായ ഉമിനീരും പ്രണയജലവും കാരണം ഓരോ അടിയും അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തടസ്സമില്ലാതെ അരിച്ചുകയറി.
​ഞാൻ ഒട്ടും കരുണയില്ലാതെ, തീവ്രമായ താളത്തിൽ അവളെ പണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും അവളുടെ വലിയ മുലകൾ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും അതിശക്തമായി ഉലഞ്ഞു. ഞാൻ കുണ്ണ മുഴുവനായും പുറത്തെടുത്ത്, വീണ്ടും ഒരൊറ്റ തള്ളലിന് അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ അറ്റത്തോളം അടിച്ചു കയറ്റി. ആയിഷ സുഖത്തിന്റെ അടുത്ത കൊടുമുടിയിലേക്ക് അതിവേഗം കുതിക്കുകയായിരുന്നു.
അവളുടെ തുടകൾ എന്റെ തോളിൽ കിടന്ന് ആഞ്ഞു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണ എന്റെ ഇടുപ്പ് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു പതിക്കുമ്പോഴും “പ്ലക്… പ്ലക്ക്…” എന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ ഒരു യുദ്ധക്കളത്തിലെന്നപോലെ മുഴങ്ങി. ആയിഷയുടെ കൈകൾ കട്ടിലിന്റെ തലയ്ക്കൽ അമർന്നു പിടിച്ച്, തല ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും വെട്ടിച്ച് അവൾ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ശരീരങ്ങളോടെ, പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നുവീണു. ഞങ്ങളുടെ വേഗതയേറിയ ശ്വാസവും വിയർപ്പിന്റെ മണവും ആ മുറിയിൽ പടർന്നുപിടിച്ചിരുന്നു. എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ അപ്പോഴും കോണ്ഡത്തിനുള്ളിൽ അവളുടെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ തന്നെ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
​കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവളുടെ പൂറിന്റെ ഇടുക്കവും ചൂടും കാരണം എന്റെ കുണ്ണ വീണ്ടും പൂർണ്ണമായി ഉണർന്ന് കട്ടിയാകാൻ തുടങ്ങി. ആയിഷ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ഇട്ട് എന്നെ നോക്കി മോഹിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു.
​”റഹീം… നീ എന്തൊരു മൃഗമാടാ… എന്റെ ശരീരം മൊത്തം തളർന്നു,” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​”പിന്നെ നീ തന്നെയല്ലേടീ പറഞ്ഞത് ഒരു വെടിയെപ്പോലെ പണ്ണിപ്പൊളിക്കാൻ? നീ ആവശ്യപ്പെട്ടതല്ലേ ഞാൻ തന്നത്,” ഞാൻ അവളുടെ മൂക്കിൽ പതുക്കെ നുള്ളിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
​”അതിന് ഇത്രയും ക്രൂരമായിട്ട് ചെയ്യണമായിരുന്നോ? എന്റെ പൂറിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും നല്ല ചൂട് എടുക്കുന്നുണ്ട്,” അവൾ കണ്ണുകൾ ചെറുതാക്കി എന്നെ നോക്കി കള്ളപ്പരാതി പറഞ്ഞു.
​”അതൊക്കെ സുഖമുള്ള വേദനയല്ലേ ആയിഷാ… നിനക്ക് ശരിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ എന്റെ ഈ വലിപ്പമുള്ള സാധനം?” ഞാൻ എന്റെ ഇടുപ്പ് പതുക്കെ മുന്നോട്ട് തള്ളി അവളുടെ ഉള്ളിലിരുന്ന കുണ്ണ ഒന്നുകൂടി ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
​”ആഹ്… പതുക്കെ ചെയ്യ് റഹീം… ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുമോ? നിന്റെ ഈ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സുഖം ഉണ്ടല്ലോ… അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ എല്ലാ ബോധവും കെട്ട് അങ്ങനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞത്. നീ എന്നെ ശരിക്കും പന്ത് തട്ടുന്നത് പോലെയാണ് പണ്ണിയത്,” അവൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
​”ഇത് തുടക്കം മാത്രമല്ലേ മോളെ… നിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ പണ്ണി പദം വരുത്തും എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ. ഇനിയും പൊസിഷനുകൾ ബാക്കിയുണ്ട്,” ഞാൻ അവളുടെ വലിയ മുലകളിൽ ഒരെണ്ണം കയ്യിലെടുത്ത് അമർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​”എങ്കിൽ ഒട്ടും സമയം കളയേണ്ട റഹീം… എനിക്ക് നിന്റെ ഈ കുണ്ണയുടെ ചൂട് ഇനിയും വേണം. എന്നെ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ എടുത്തു പെരുമാറിക്കോ,” അവൾ കാമത്തോടെ കണ്ണുകൾ തിളക്കിക്കൊണ്ട് എന്നെ കൂടുതൽ അവളിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമഭ്രാന്ത് വീണ്ടും ഉണർന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുകളിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ “പ്ലപ്…” എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. രണ്ടാമത്തെ കളിയുടെ കോണ്ഡം ഞാൻ ശ്രദ്ധയോടെ ഊരിമാറ്റി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.
​”ആയിഷാ… ഇനി നമുക്ക് അടുത്ത പൊസിഷൻ നോക്കാം. നീ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു കിടക്ക്,” ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​”തിരിഞ്ഞോ? റഹീം… നീ എന്നെ പിന്നിൽ കൂടെ ചെയ്യാൻ പോകുവാണോ?” അവൾ ലജ്ജയും ആവേശവും കലർന്ന നോട്ടത്തോടെ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
​”അതെ മോളെ… ഡോഗി സ്റ്റൈലിൽ ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ കുണ്ണ നിന്റെ പൂറിന്റെ ഏറ്റവും ആഴങ്ങളിലേക്ക് കയറും. നിനക്ക് ഇനിയും സുഖം വേണമെന്നു പറഞ്ഞതല്ലേ,” ഞാൻ അടുത്ത കോണ്ഡം എടുത്ത് എന്റെ കട്ടിയായ കുണ്ണയിലേക്ക് വീണ്ടും ഇറക്കി ഇട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​ആയിഷ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞ്, അവളുടെ കൈകളും കാൽമുട്ടുകളും കട്ടിലിൽ കുത്തി നിന്നു. അവളുടെ വലിയ വെളുത്ത ചന്തികൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു നിന്ന ആ കാഴ്ച എന്നെ പൂർണ്ണമായും ഭ്രാന്തനാക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു. പുറകിൽ നിന്നും നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത പൂറിന്റെ വാതിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.
​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു. എന്റെ ഇരു കൈകളും അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ച്, കോണ്ഡം ധരിച്ച എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ അവളുടെ നനവാർന്ന പൂറിന്റെ ദ്വാരത്തിലേക്ക് അമർത്തി.
​”റഹീം… പതുക്കെ… ഈ പൊസിഷനിൽ നല്ല വലിപ്പം തോന്നും…” അവൾ തല തിരിച്ച് എന്നെ നോക്കി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.
​”നീ പേടിക്കാതെ നില്ല് മോളെ… നിന്നെ ഞാൻ സുഖിപ്പിച്ചു തരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരൊറ്റ ശക്തമായ തള്ളലിന് എന്റെ കുണ്ണ മുഴുവനായും അവളുടെ പൂറിലേക്ക് അടിച്ചു കയറ്റി.
​”ആഹ്ഹ്… റഹീം… ദൈവമേ! കംപ്ലീറ്റ് അകത്തു കയറി… ഫാസ്റ്റ് ആയിട്ട് ചെയ്യ്!” അവൾ കട്ടിലിലെ തലയണയിൽ മുഖം അമർത്തി ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.
​ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ എന്റെ ഇടുപ്പ് അതിവേഗത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. എന്റെ അടിവയറും അവളുടെ ചന്തികളും തമ്മിൽ കൂട്ടിയടിക്കുന്ന ശബ്ദവും പൂറിലെ നനവ് കാരണം “പ്ലക്… പ്ലക്ക്… പ്ലക്…” എന്ന ശബ്ദവും ആ മുറിയിൽ വീണ്ടും കനത്തു മുഴങ്ങി. ഓരോ തവണ ഞാൻ പുറകോട്ട് വലിഞ്ഞ് ആഞ്ഞു കുത്തുമ്പോഴും ആയിഷ സുഖം താങ്ങാനാവാതെ കട്ടിലിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിപ്പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.
​”അടിക്ക് റഹീം… നിന്റെ വെടിയെ പണ്ണിപ്പൊളിക്ക്… ആഹ്… അത് തന്നെ… ആ ആഴം എനിക്ക് വേണം!” അവൾ കാമഭ്രാന്തോടെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
​ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിൽ പുറകോട്ട് വലിച്ചു പിടിച്ച്, ചലനങ്ങളുടെ വേഗത ഇരട്ടിയാക്കി. എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിന്റെ ഉള്ളറകളെ പൂർണ്ണമായി ഉഴുതുമറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ എന്റെ വിരലുകൾ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച്, ഒട്ടും വേഗത കുറയ്ക്കാതെ ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തവണ എന്റെ ഇടുപ്പ് അവളുടെ ചന്തികളിൽ വന്നിടിക്കുമ്പോഴും കനത്ത ചർമ്മ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം “പ്ലക്… പ്ലക്ക്… പ്ലക്…” എന്ന നനവാർന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ യുദ്ധകാല താളം പോലെ മുഴങ്ങി.
“ആഹ്ഹ്… റഹീം… നിന്റെ ഈ വലിയ സാധനം എന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന് തിളയ്ക്കുന്നുണ്ടാ… എന്നെ അങ്ങ് കൊന്നു കളയടാ…” അവൾ ബെഡിലെ വിരിപ്പ് കൈകൾ കൊണ്ട് കടിച്ചുമുറിച്ചുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു.
“കൊല്ലില്ല മോളെ… നിന്നെ ഞാൻ സുഖിപ്പിച്ചു വശംകെടുത്തും!” ഞാൻ അവളുടെ ചന്തികളിൽ മാറി മാറി അടിച്ചുകൊണ്ട് വേഗതയുടെ അവസാന പരിധിയിലേക്ക് കടന്നു.
എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിന്റെ അവസാന അറ്റങ്ങളെയും ഉരസി കടന്നുപോയപ്പോൾ ആയിഷയുടെ ശരീരം മുഴുവനായി വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ മാംസപേശികൾ കോണ്ഡം ധരിച്ച എന്റെ കുണ്ണയെ അതിശക്തമായി ഞെരുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവൾ മൂന്നാമത്തെ തവണയും സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിലേക്ക് എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നുള്ള പ്രണയജലം ഒലിച്ചിറങ്ങി ഞങ്ങളുടെ തുടകളെ നനച്ചു.
അവളുടെ ആ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണവും പൂർണ്ണമായി കൈവിട്ടുപോയി. ഞാൻ അവസാനമായി മൂന്നാല് തവണ കൂടി പരമാവധി ആഴത്തിൽ ആഞ്ഞു കുത്തി, ഒടുവിൽ എന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂടുള്ള പ്രണയദ്രവം മുഴുവൻ കോണ്ഡത്തിനുള്ളിലേക്ക് അടിച്ചൊഴുക്കി.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ശരീരങ്ങളോടെ കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുകളിൽ നിന്നും മാറി കോണ്ഡം ഊരിമാറ്റി കളഞ്ഞു. കനത്ത ശ്വാസത്തോടെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.
“റഹീം… നീ എന്നെ ശരിക്കും ഒരു വെടിയെപ്പോലെ തന്നെയാ പണ്ണിയത്… എന്റെ കാലുകൾ ഇപ്പോഴും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്,” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് മന്ത്രിച്ചു.
“നിനക്ക് പൂർണ്ണമായി സുഖിച്ചല്ലോ അല്ലേടീ?” ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഉം… എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്നേവരെ ഇങ്ങനെ ഒരു സുഖം ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. നീ എന്നെ നിന്റെ മാത്രമാക്കി മാറ്റി,” അവൾ നിറഞ്ഞ സംതൃപ്തിയോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
പുറത്ത് മഴ പെയ്തു തോർന്നിരുന്നു. പുലരി വെളിച്ചം ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, വിയർപ്പും പ്രണയവും കലർന്ന ശരീരങ്ങളോടെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം പുണർന്ന് ആ വലിയ മുറിയിൽ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. ആ രാത്രി ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ അതിർവരമ്പുകളും എന്നെന്നേക്കുമായി മായ്ച്ചുകളഞ്ഞിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആ കനത്ത ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും പതുക്കെ ഉണർന്നപ്പോൾ സമയം ഒൻപത് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ പ്രഭാതവെളിച്ചം ആയിഷയുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിൽ തട്ടി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിയർപ്പിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും മണം അപ്പോഴും ആ മുറിയിൽ തങ്ങിനിന്നിരുന്നു.
​ഞാൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ആയിഷ എന്നെത്തന്നെ നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തലേദിവസത്തെ കാമഭ്രാന്തിന് പകരം ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയും പ്രണയവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
​”നീ ഉണർന്നോ റഹീം?” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വരച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​”ഉം… നീ കുറെ നേരമായോ എഴുന്നേറ്റിട്ട്?” ഞാൻ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈകൾ ഇട്ട് എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
​”ഇല്ല, കുറച്ചായി. നിന്റെ ഈ ഉറക്കം നോക്കി കിടക്കാൻ നല്ല രസമാ…” അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ താടിയിൽ പതുക്കെ തലോടി. “പക്ഷേ… എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല റഹീം. നമ്മൾ ഇന്നലെ രാത്രി…”
​”ഇന്നലെ രാത്രി നമ്മൾ ഒന്നായി ആയിഷാ… ഇനി അതിൽ ഒരു സംശയവുമില്ല,” ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ സുന്ദരമായ വലിയ മുലകൾ എന്റെ മുന്നിൽ വീണ്ടും സ്വതന്ത്രമായി ഉലഞ്ഞു. ഇന്നലത്തെ തീവ്രമായ കളിയുടെ അടയാളങ്ങൾ, ചെറിയ ചുവന്ന പാടുകളായി അവളുടെ മാറിടത്തിലും കഴുത്തിലും തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ തുടകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ ഇന്നലത്തെ പ്രണയദ്രവത്തിന്റെ ഉണങ്ങിയ പാടുകൾ കണ്ടു.
​”ദൈവമേ… നീ എന്നെ അത്രയും ദാക്ഷിണ്യമില്ലാതെയാണ് പണ്ണിയത്. എന്റെ ശരീരം മൊത്തം ഇപ്പോഴും നല്ല വേദനയുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് എന്റെ പൂറിന്റെ ഉള്ളിൽ…” അവൾ പതുക്കെ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​”അതൊക്കെ ഇന്ന് വൈകുന്നേരമാകുമ്പോഴേക്കും മാറിക്കോളും മോളെ. അബ്ബു നാളെയല്ലേ വരുകയുള്ളൂ? അപ്പോൾ ഇന്ന് മുഴുവൻ ഈ വീട് നമുക്ക് മാത്രമുള്ളതാ…” ഞാൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി പുറകിൽ നിന്നും അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
​എന്റെ നഗ്നമായ ശരീരം അവളുടെ പുറകിൽ മുട്ടിയപ്പോൾ, എന്റെ കുണ്ണ വീണ്ടും പതുക്കെ ഉണരാൻ തുടങ്ങുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
​”റഹീം… നീ വീണ്ടുമോ? നിനക്ക് ഒട്ടും മടുപ്പില്ലേ?” അവൾ തല തിരിച്ച് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
​”നിന്നെപ്പോലെ ഒരു സുന്ദരി മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഏത് ആണിനാണ് മടുപ്പ് തോന്നുക ആയിഷാ? നമുക്ക് പതുക്കെ ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം… ബാത്ത്റൂമിൽ വെച്ച് ബാക്കി ചെയ്യാം,” ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
​അവൾ ഒന്നും എതിർത്തു പറഞ്ഞില്ല. എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് അവൾ പതുക്കെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
ബാത്ത്റൂമിലെ ഇളം ചൂടുവെള്ളം ഷവറിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളിലേക്ക് വീണപ്പോൾ തലേദിവസത്തെ ക്ഷീണം പതുക്കെ മാറുന്നതായി തോന്നി. വെള്ളത്തുള്ളികൾ ആയിഷയുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിലൂടെ, അവളുടെ വലിയ മുലപ്പാലുകളിലൂടെയും ഇടുപ്പിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കാഴ്ച എന്നെ വീണ്ടും ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ സോപ്പെടുത്ത് അവളുടെ പുറത്തും തോളിലും പതുക്കെ തേച്ചു കൊടുത്തു. എന്റെ കൈകൾ സാവധാനം താഴേക്ക് നീങ്ങി അവളുടെ ഇടുപ്പിലും ചന്തികളിലും അമർന്നപ്പോൾ ആയിഷ ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു.
“റഹീം… അവിടെ ഇപ്പോഴും ചെറിയ നീറ്റലുണ്ട്… പതുക്കെ,” അവൾ ഷവറിലെ വെള്ളത്തിലേക്ക് മുഖം കാണിച്ച് കണ്ണുകൾ അടച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ പതുക്കെ ചെയ്യാം മോളെ,” ഞാൻ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് സോപ്പുനര നിറഞ്ഞ കൈകൾ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് നീട്ടി. ഇന്നലത്തെ തീവ്രമായ പണ്ണലിന് ശേഷം അവളുടെ പൂറ് പതുക്കെ വീങ്ങി ചുവന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ക്ലിറ്റോറിസിൽ തൊട്ടപ്പോൾ അവൾ എന്റെ തോളിലേക്ക് ശക്തിയായി ചാഞ്ഞു.
“ആഹ്… റഹീം… അവിടെ സോപ്പ് തട്ടുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നുന്നു,” അവൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
ഞാൻ അവളെ തിരിച്ചു നിർത്തി ചുവരിലേക്ക് പതുക്കെ ചാരിവെച്ചു. വെള്ളം ഞങ്ങളുടെ മേലേക്ക് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ കട്ടിയായ കുണ്ണ അവളുടെ വയറ്റിൽ വന്ന് മുട്ടിയപ്പോൾ ആയിഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ കാമഭ്രാന്ത് തെളിഞ്ഞു വന്നു.
“ബാത്ത്റൂമിൽ കോണ്ഡം ഇല്ലല്ലോ റഹീം… നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും?” അവൾ ആശങ്കയോടെ എന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ വരാൻ നേരം ബെഡ്റൂമിലെ മേശപ്പുറത്തു നിന്ന് ഒരെണ്ണം കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്നു മോളെ,” ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ കീശയില്ലാത്ത എന്റെ നഗ്നതയിൽ നിന്നും, ബാത്ത്റൂം ഷെൽഫിൽ നേരത്തെ എടുത്തു വെച്ചിരുന്ന പാക്കറ്റ് കാണിച്ച് പറഞ്ഞു.
“നീ വലിയ കള്ളൻ തന്നെയാടാ…” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചു.
ഞാൻ വേഗം കോണ്ഡം പൊട്ടിച്ച് എന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് ഇറക്കി ഇട്ടു. ഇത്തവണ കൂടുതൽ സമയമെടുക്കാതെ, ആയിഷയുടെ ഒരു കാൽ പതുക്കെ ഉയർത്തി ബാത്ത്റൂമിലെ ചെറിയ തിട്ടയിൽ വെപ്പിച്ചു. ഈ പൊസിഷനിൽ അവളുടെ പൂറ് വെള്ളത്തിനടിയിൽ കൂടുതൽ ഇറുകിയതായി തോന്നി.
“റഹീം… വേഗമാകട്ടെ… എനിക്ക് താങ്ങാൻ വയ്യ,” അവൾ തിടുക്കം കൂട്ടി.
ഞാൻ കോണ്ഡം ധരിച്ച എന്റെ 8 ഇഞ്ച് കുണ്ണ അവളുടെ നനവാർന്ന പൂറിന്റെ വാതിലിലേക്ക് വെച്ച് ഒരൊറ്റ തള്ളലിന് ഉള്ളിലേക്ക് ഇറക്കി. വെള്ളത്തിന്റെ നനവും പൂറിലെ ഇടുക്കവും കാരണം കുണ്ണ കയറിയപ്പോൾ “പ്ലക്… പ്ലക്ക്…” എന്ന ശബ്ദം ഷവറിലെ വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിനിടയിലും വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.
“ആഹ്ഹ്… റഹീം… അമ്മേ… ബാത്ത്റൂമിൽ വെച്ച് ചെയ്യുമ്പോൾ നല്ല ടൈറ്റ് ആണല്ലോ…” അവൾ എന്റെ തോളിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
ഞാൻ ചുവരിലേക്ക് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച്, ഷവറിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ താളത്തിൽ ഒട്ടും വേഗത കുറയ്ക്കാതെ അവളെ വീണ്ടും പണ്ണിപ്പൊളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ശരീരം വീണ്ടും കാമത്തിന്റെ പരകോടിയിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഷവറിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ താളത്തിൽ “പ്ലക്… പ്ലക്ക്…” എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ഞാൻ അവളെ ആഞ്ഞു പണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്.
“ടിങ്… ടോങ്…”
ഉമ്മറത്തെ കോളിങ് ബെൽ രണ്ട് തവണ തുടർച്ചയായി മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം കേട്ടതും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് ഞെട്ടി വിറച്ചു. ആയിഷ ഭയത്തോടെ എന്റെ തോളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു, അവളുടെ പൂറിന്റെ ഉൾച്ചുവരുകൾ ഭയവും പരിഭ്രാന്തിയും കൊണ്ട് എന്റെ കുണ്ണയെ അതിശക്തമായി ഞെരുക്കി.
“റഹീം… ആരായിരിക്കും? അബ്ബു നേരത്തെ എങ്ങാനും…” അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല ആയിഷാ, അബ്ബു നാളെയല്ലേ വരൂ എന്ന് പറഞ്ഞത്. നീ പേടിക്കാതെ ശ്വാസമെടുക്ക്,” ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പും വല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും കുണ്ണ പുറത്തെടുത്തു. കോണ്ഡം വേഗം ഊരിമാറ്റി ഫ്ലഷ് ചെയ്തു കളഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വേഗം ശരീരം തുവർത്തി ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. ആയിഷ അവളുടെ സൽവാർ ശരിയാക്കി ഇട്ടപ്പോഴേക്കും പുറത്ത് വീണ്ടും ബെല്ലടി ഉയർന്നു.
“നീ മുറിയിൽ നിൽക്ക്, ഞാൻ പോയി നോക്കാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ പടവുകൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് ചെന്നു. വാതിലിന്റെ ലെൻസിലൂടെ നോക്കിയപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ആശ്വാസമായത്. അത് അബ്ബു ആയിരുന്നില്ല.
ഞാൻ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു. പുറത്ത് നിന്നിരുന്നത് അയലത്തെ സമീറ ഇത്തയായിരുന്നു. കയ്യിൽ ഒരു പാത്രവും പിടിച്ചുകൊണ്ട്, പതിവ് ചിരിയോടെ ഇത്ത ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്നു.
“ആഹാ, റഹീം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു ആയിഷ മോളെ തനിച്ചാക്കിയാണ് ഇക്ക പോയതെന്ന്,” സമീറ ഇത്ത അകത്തേക്ക് എത്തിനോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇല്ല ഇത്താ… ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. എന്താ ഇത്താ ഈ വഴിക്ക്?” ഞാൻ എന്റെ മുഖത്തെ പരിഭ്രാന്തി പുറത്തുകാണിക്കാതെ ചോദിച്ചു.
“അതു പിന്നെ… രാവിലെ കുറച്ച് നല്ല നെയ്പത്തിരി ഉണ്ടാക്കിയതാ. ആയിഷ മോൾക്ക് ഇത് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാ. ഇക്ക ഇല്ലാത്തതോണ്ട് അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് എന്ത് ചെയ്യുകയാണോ എന്ന് വിചാരിച്ചു തരാൻ വന്നതാ. അവൾ എവിടെ?” സമീറ ഇത്ത പാത്രം എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു.
അപ്പോഴേക്കും മുകളിൽ നിന്ന് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച്, വലിഞ്ഞു മുറുക്കിയ മുഖത്തോടെ ആയിഷ പടവുകൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുടി അപ്പോഴും നേരിയ രീതിയിൽ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു, മുഖത്ത് ബാത്ത്റൂമിലെ ആ ചൂടിന്റെയും പരിഭ്രാന്തിയുടെയും ചോരത്തിളപ്പ് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.
“ആ സമീറ ഇത്തയായിരുന്നോ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു…” ആയിഷ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“നീ എന്താ മോളെ നേരം വൈകിയിട്ടും ഉറങ്ങിയോ? മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നല്ലോ,” സമീറ ഇത്ത അവൾക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്ന് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഇത്തയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും ഉള്ളിലൊന്ന് കാളി.
സമീറ ഇത്തയെക്കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ, മുപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഉള്ളൂവെങ്കിലും കണ്ടാൽ ഒരു മുപ്പത് വയസ്സേ തോന്നിക്കൂ. ഭർത്താവ് ഗൾഫിൽ വെച്ച് ഒരു അപകടത്തിൽ മരിച്ചതിനുശേഷം, കരുണാനിരതമായ സാഹചര്യത്തിലാണ് അവർക്ക് വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ ക്ലർക്ക് ആയി ജോലി കിട്ടിയത്. ഒരു സർക്കാർ ജീവനക്കാരിയുടെ ഗൗരവം ഓഫീസിലുണ്ടെങ്കിലും നാട്ടിലിറങ്ങിയാൽ നല്ല തമാശക്കാരിയും തന്റേടിയുമാണ്.
വെളുത്ത നിറവും, കനത്ത ശരീരപ്രകൃതിയുമാണ് സമീറ ഇത്തയുടേത്. ഏതാണ്ട് 36D സൈസ് വരുന്ന വലിയ മാറിടവും, സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ എടുത്തുനിൽക്കുന്ന വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പും വലിയ ചന്തികളും ഏത് ആണിനെയും ഒന്നു നോക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ മരണശേഷം കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മൂന്നു വർഷമായി ഒരു പുരുഷന്റെ സ്പർശനം ഏൽക്കാത്തതിന്റെ ആ ഒരു കൊഴുപ്പും തുടുപ്പും അവരുടെ ശരീരത്തിൽ വല്ലാതെ പ്രകടമായിരുന്നു. ഓഫീസിൽ പോകാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ വീട്ടിൽ ചുരിദാറോ നൈറ്റിയോ ഒക്കെയിട്ട് നടക്കുമ്പോൾ ആ വലിയ ശരീരം വല്ലാതെ ഉലയുന്നത് കാണാൻ നല്ല രസമാണ്.
ഇത്ത ആയിഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെയായി.
“അതു പിന്നെ ഇത്താ… പുറത്ത് നല്ല മഴയായിരുന്നില്ലേ, അതുകൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം വൈകിയാ എഴുന്നേറ്റത്,” ആയിഷ എങ്ങനെയൊക്കെയോ വാക്കുകൾ ഒപ്പിയെടുത്ത് പറഞ്ഞു.
“അതാണോ… മോളുടെ കഴുത്തിൽ ഇതെന്താ ഒരു ചുവന്ന പാട്? വല്ല കൊതുകും കടിച്ചതാണോ?” സമീറ ഇത്ത ആയിഷയുടെ കഴുത്തിലെ ആ ചുംബനപ്പാടിലേക്ക് നോക്കി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അതോടെ ആയിഷയുടെ മുഖം പൂർണ്ണമായും വിളറിവെളുത്തു. അവൾ വേഗം സൽവാറിന്റെ തട്ടം മുന്നോട്ട് വലിച്ചിട്ട് ആ പാട് മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ കാര്യം കൈവിട്ടുപോകുമെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
“അത്… അത് ഇത്താ, ഇന്നലെ രാത്രി ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ കനത്ത കാറ്റും മഴയുമല്ലേ, അവിടെ വെച്ച് വല്ല വണ്ടും മറ്റോ കടിച്ചു നീറിയതാണെന്ന് രാവിലെ ആയിഷ എന്നോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു,” ഞാൻ വളരെ സ്വാഭാവികമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
എന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ സമീറ ഇത്ത എന്നെ അടിമുടി ഒന്നുകൂടി നോക്കി. അവരുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ക്ലർക്ക് ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ആളുകളുടെ മുഖഭാവം വായിക്കാൻ അവർക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഈ തിടുക്കവും, ആയിഷയുടെ നനഞ്ഞ മുടിയും, മുറിയിൽ പടർന്നു നിൽക്കുന്ന ആ പ്രത്യേക മണവും ഒക്കെ സമീറ ഇത്തയുടെ മൂർച്ചയുള്ള കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
“ആണോ… വണ്ടൊന്നും ആകില്ല റഹീമേ, ഇത് വേറെ വല്ലതുമായിരിക്കും,” സമീറ ഇത്ത ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക അർത്ഥം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അതിനുശേഷം ഇത്ത ആയിഷയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിനിന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. ഇത്തയുടെ ആ വലിയ മാറിടം ആയിഷയുടെ തോളിൽ പതുക്കെ മുട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്തായാലും ഞാൻ തന്ന നെയ്പത്തിരി ചൂടോടെ കഴിച്ചോ. പിന്നെ… റഹീം ഇവിടെയുള്ളത് നന്നായി. ഒറ്റയ്ക്കുള്ളപ്പോൾ ഒരു കൂട്ട് വേണമല്ലോ. ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങുവാ… വൈകുന്നേരം വരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്നുകൂടി ഒതുക്കി, അവരുടെ വലിയ ചന്തികൾ കുലുക്കിക്കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.
വാതിലിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഇത്ത തിരിഞ്ഞുനിന്ന് എന്നെ നോക്കി വീണ്ടും ഒന്നു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി, ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ എന്താണ് നടന്നതെന്ന് സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടെന്ന്.
ഇത്ത പടികളിറങ്ങിപ്പോയതും ഞാൻ വേഗം മുൻവാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. ആയിഷ അവിടെത്തന്നെ തളർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു.
“റഹീം… സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായോ? ഇത്ത വില്ലേജ് ഓഫീസിലൊക്കെ ജോലി ചെയ്യുന്നതല്ലേ, ഭയങ്കര ബുദ്ധിയാ… ഉമ്മയോടോ അബ്ബുവിനോടോ എങ്ങാനും പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ തീർന്നു,” അവൾ പേടിയോടെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
“നീ പേടിക്കാതെ ആയിഷാ… ഇത്ത ആരോടും പറയില്ല. ഇത്തയുടെ ആ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് വേറെ എന്തോ ആണ് തോന്നിയത്,” ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, പേടിച്ചു വിറയ്ക്കുന്ന അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുകളിലെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് വീണ്ടും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
മുകളിലെ കിടപ്പുമുറിയിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ആയിഷയുടെ പേടി പൂർണ്ണമായും മാറിയിരുന്നില്ല. അവൾ കട്ടിലിന്റെ അരികിലിരുന്ന് കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.
“റഹീം, സമീറ ഇത്തയുടെ ആ നോട്ടം നീ കണ്ടതല്ലേ? വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ക്ലർക്കായതുകൊണ്ട് ആളുകളെ നോക്കിയാൽ അവർക്ക് കാര്യം മനസ്സിലാകും. ഇത്ത ഇനി ആരോടെങ്കിലും…” അവൾ ആശങ്കയോടെ എന്നെ നോക്കി.
ഞാൻ അവളുടെ അരികിലിരുന്ന്, ആ തോളുകളിലൂടെ കൈകൾ ഇട്ട് അവളെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. “നീ വെറുതെ പേടിക്കുകയാണ് ആയിഷാ. സമീറ ഇത്ത ആരോടും ഒന്നും പറയ ലക്ഷണവുമില്ല. അവരുടെ ആ നോട്ടം പേടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നില്ല, അതിൽ ഒരുതരം കള്ളച്ചിരിയാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് നീ അത് വിട്ടേക്ക്.”
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് നേരിയ ആശ്വാസം തോന്നി. ഞാൻ അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത്, ആ നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തോടെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രാന്തി പതുക്കെ മാറി, വീണ്ടും ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയം നിറയാൻ തുടങ്ങി.
“നമുക്ക് സമീറ ഇത്ത തന്ന ആ നെയ്പത്തിരി കഴിച്ചാലോ? രാവിലെ മുതൽ നമ്മൾ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ,” ആയിഷ പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഉം… അത് നല്ല കാര്യമാണ്. വിശപ്പ് നന്നായിട്ടുണ്ട്,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും താഴേക്ക് ചെന്ന്, സമീറ ഇത്ത കൊണ്ടുവന്ന ചൂടുള്ള നെയ്പത്തിരിയും കറിയും എടുത്തു കഴിച്ചു. പരസ്പരം ഉരുളകൾ വെച്ചു നൽകിയും തമാശകൾ പറഞ്ഞും ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ മാത്രമായി ആ പകൽ സമയം ചെലവഴിച്ചു. അബ്ബുവിന്റെ അസാന്നിധ്യം ആ വീടിനെ കൂടുതൽ ശാന്തമാക്കിയിരുന്നു.
ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ വീണ്ടും മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. ജനലിലൂടെ പുറത്തെ കാറ്റും ഇലകളുടെ അലയടിയും കാണാമായിരുന്നു. ഇന്നലത്തെ ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ അകലം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായിരുന്നു. ആയിഷ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് എന്റെ മടിയിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.
“റഹീം… അബ്ബു നാളെ വൈകുന്നേരമേ തിരിച്ചെത്തുകയുള്ളൂ. അതുവരെ ഈ ലോകം നമ്മുടേത് മാത്രമാണ്,” അവൾ എന്റെ കൈവിരലുകളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
(തുടരും…….)
Your email address will not be published.