ഹോം ← മുൻ ഭാഗങ്ങൾ

ആയിഷയിലൂടെ 2

ഇതു തികച്ചും സങ്കല്പം മാത്രം ഉള്ള ഒരു കഥയാണ്. ഇഷ്ടം ഇല്ലാത്തവർ സ്കിപ്പ് ചെയ്തു പോവുക…

കഥ തുടരുന്നു….

ഞാൻ പാത്രങ്ങൾ കഴുകിവെച്ച് തിരിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആയിഷ ഹാളിലെ സോഫയിൽ വന്ന് ഇരുന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ സൽവാറിന്റെ തട്ടം ഇപ്പോൾ പകുതി മാറി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ സാവധാനം അവൾക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.

 

ഞാൻ സോഫയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നപ്പോൾ ആയിഷ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ കാമത്തിന്റെ തിളക്കം പതുക്കെ മടങ്ങിവരുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. തട്ടം പൂർണ്ണമായും തോളിൽ നിന്നും വഴുതിമാറി അവളുടെ ആ വലിയ മാറിടത്തിന്റെ പകുതിയോളം തുറന്നു കാട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവൾക്കരികിലേക്ക് ഇരുന്നു. എന്റെ വലതുകൈ പതുക്കെ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റി, അവളെ എന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

​”റഹീം… ഇനി താഴെ വെച്ചാണോ? സമീറ ഇത്ത വീണ്ടും വന്നാലോ?” അവൾ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട്, പകുതി പേടിയോടെയും പകുതി ആഗ്രഹത്തോടെയും ചോദിച്ചു.

 

​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ സൽവാറിന്റെ ടോപ്പ് മുകളിലേക്ക് അഴിച്ചു മാറ്റി. ബ്രാ ധരിക്കാത്ത അവളുടെ ആ വലിയ വെളുത്ത മുലകൾ എന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെട്ടു. ഷവറിലെ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ച് വൃത്തിയായ ആ മുലക്കണ്ണുകൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ചുവന്ന് തുടുത്തു നിന്നിരുന്നു. ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ഒരു മുല മുഴുവനായും എന്റെ വായിലാക്കി പതുക്കെ ചവച്ചരച്ചു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​”ഉംഹ്… റഹീം… പതുക്കെ… കടിക്കല്ലേടാ…” അവൾ എന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് ആവേശം കൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞു.

 

 

“ടിങ്… ടോങ്…”

ഹാളിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടും പ്രണയവും മാത്രം നിറഞ്ഞുനിന്ന ആ നിമിഷത്തിലാണ് ഡോർ ബെൽ വീണ്ടും ഒരു ഇടിത്തീ പോലെ മുഴങ്ങിയത്. ആയിഷയുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ എന്റെ വായിലിരിക്കെ, ആ ശബ്ദം കേട്ടതും അവൾ ഒരൊറ്റ ഞെട്ടലിൽ പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു. എന്റെ മുടിയിൽ ആഴ്ന്നിരുന്ന അവളുടെ കൈകൾ ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

“റഹീം… സമീറ ഇത്ത… ഇത്ത വീണ്ടും വന്നോ?” അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു, കണ്ണുകളിൽ കാമഭ്രാന്തിന് പകരം ഭയത്തിന്റെ കനത്ത നിഴൽ വീണു.

“നീ പേടിക്കാതെ ശ്വാസമെടുക്ക്… ഞാൻ നോക്കാം,” ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുലകളിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി, ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പും ഇപ്പോൾ കാതുകളിൽ വന്ന് അടിക്കുന്നത് പോലെ ശക്തമായിരുന്നു.

ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ശരിയാക്കി. ആയിഷ തിടുക്കത്തിൽ അവളുടെ സൽവാറിന്റെ ടോപ്പ് താഴേക്കിട്ട്, തോളിൽ നിന്ന് വീണുപോയ തട്ടമെടുത്ത് മാറിടം പൂർണ്ണമായി മറച്ചു. അവൾ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് എന്നെ നോക്കി.

ഞാൻ പതുക്കെ മുൻവാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ജനലിന്റെ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി! അത് സമീറ ഇത്ത തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, ഇത്തവണ അവർ ഒറ്റയ്ക്കല്ലായിരുന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ഔദ്യോഗിക വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, കയ്യിൽ ഒരു ഫയലും പിടിച്ചുകൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത നിൽക്കുമ്പോൾ, കൂടെ ഓഫീസിലെ മറ്റൊരു ജീവനക്കാരനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും വരുത്താതെ, വിയർപ്പ് പതുക്കെ തുടച്ചുകളഞ്ഞ് വാതിൽ തുറന്നു.

“ആഹാ റഹീം, നീ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ടോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്,” സമീറ ഇത്ത കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നാൽ കൂടെയുള്ള ആളെ ഓർത്ത് അല്പം ഗൗരവം നടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എന്താ ഇത്താ… ഓഫീസിൽ പോയതല്ലേ? വീണ്ടും എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അതുപിന്നെ… അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിലെ അതിർത്തി തർക്കത്തിന്റെ ഒരു ഫയൽ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ പെൻഡിങ് കിടക്കുവായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം വരാമെന്നാ വിചാരിച്ചതെങ്കിലും, ഈ വഴിക്ക് ഒരു സൈറ്റ് വിസിറ്റിന് വന്നപ്പോൾ ഫയലിൽ അബ്ബു ഒപ്പിടേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ ഒന്ന് മാർക്ക് ചെയ്തു തരാൻ വന്നതാ. അബ്ബു ഇല്ലെങ്കിൽ ആയിഷ മോളെക്കൊണ്ട് ഒപ്പിടുവിച്ച് നാളെ ഓഫീസിൽ എത്തിച്ചാൽ മതി. ആയിഷ എവിടെ?” സമീറ ഇത്ത ഫയലുമായി അകത്തേക്ക് നടന്നു.

അപ്പോഴേക്കും സോഫയിൽ ഇരുന്ന് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് ആയിഷ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. പക്ഷേ, സോഫയിൽ വെച്ച് എന്റെ കൈകൾ തട്ടിയതിന്റെയും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചതിന്റെയും ആ ഒരു ചോരത്തിളപ്പും വിയർപ്പും അവളുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും പ്രകടമായിരുന്നു.

“ആ ഇത്താ… എന്താ കാര്യം?” ആയിഷ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“ഈ ഫയലിൽ ഒന്ന് ഒപ്പിടണം മോളെ. നാളെ റഹീമിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു വിട്ടാലും മതി,” സമീറ ഇത്ത ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.

അപ്പോഴാണ് ഇത്തയുടെ കൂടെ വന്ന ജീവനക്കാരൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഫോൺ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി അല്പം മാറി നിന്നത്. ആ സമയം നോക്കി സമീറ ഇത്ത ആയിഷയുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം നീങ്ങിനിന്നു. ഇത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ വലിയ ചന്തികൾ ആയിഷയുടെ തുടകളിൽ പതുക്കെ മുട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങുകയായിരുന്നോ? ഹാളിലെ സോഫയൊക്കെ അല്പം മാറി കിടക്കുന്നുണ്ടല്ലോ… തലയണയൊക്കെ താഴെയാണല്ലോ വീണു കിടക്കുന്നത്,” സമീറ ഇത്ത സോഫയിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ കണ്ണുചുമ്മി കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഹാളിലെ ആകെ അലങ്കോലമായ അവസ്ഥ സമീറ ഇത്തയുടെ മൂർച്ചയുള്ള കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തപ്പിയെടുക്കാൻ അവർക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. ഇത്തയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ആയിഷയുടെ മുഖം വീണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു.

 

 

ആയിഷ പേടിയോടെ അവളുടെ തട്ടം ഒന്നുകൂടി നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. സമീറ ഇത്തയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവൾ തറയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഇത്തയുടെ വലിയ മാറിടം ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നുതാഴുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസറുടെ ഗൗരവത്തോടെ കൂടെയുള്ള ജീവനക്കാരൻ പുറത്തു നിൽക്കുമ്പോഴും, ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

“അത്… ഇത്താ… ഞങ്ങൾ ഇവിടെയിരുന്ന് ടിവി കാണുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അബദ്ധത്തിൽ തട്ടിയതാവും,” ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ വാക്കുകൾ ഒപ്പിയെടുത്ത് പറഞ്ഞു.

“ആണോ… ടിവി കാണുമ്പോൾ സോഫ ഇത്രയും നീങ്ങുമോ റഹീമേ?” സമീറ ഇത്ത ശബ്ദം താഴ്ത്തി, കൂടെയുള്ള ആൾ കേൾക്കാത്ത പാകത്തിൽ ചോദിച്ചു. അവരുടെ ആ നോട്ടം എന്റെ പാന്റസിന്റെ സിപ്പിലേക്കും അവിടെയുണ്ടായ നേരിയ മാറ്റങ്ങളിലേക്കും നീണ്ടതായി എനിക്ക് തോന്നി. ഒരു മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെയും, വർഷങ്ങളായി പുരുഷസ്പർശമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ക്ലർക്കിന്റെയും അനുഭവസമ്പത്ത് ആ നോട്ടത്തിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും പുറത്തുനിന്ന ജീവനക്കാരൻ ഫോൺ സംഭാഷണം കഴിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു. “സമീറ റഹീം, നമുക്ക് വൈകുന്നു. അടുത്ത സൈറ്റിലേക്ക് കൂടി പോകേണ്ടതാണ്.”

“ആ, ദാ വരുന്നു പ്രകാശേട്ടാ,” സമീറ ഇത്ത മുഖത്തെ ഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറ്റി ഒരു ഔദ്യോഗിക ജീവനക്കാരിയുടെ ഗൗരവം വീണ്ടെടുത്തു.

അവർ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയൽ എടുത്ത് ആയിഷയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. “മോളെ, ഇതിൽ അബ്ബു ഒപ്പിടേണ്ട സ്ഥലങ്ങൾ ഞാൻ പെൻസിൽ കൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. നാളെ രാവിലെ ഇത് റഹീമിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു വിട്ടാൽ മതി. വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ എത്തിച്ചേക്കണം.”

ഫയൽ വാങ്ങുമ്പോൾ ആയിഷയുടെ വിരലുകൾ ഇത്തയുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ ഉരസി. ഇത്ത ആയിഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ കണ്ണുചുമ്മി കാണിച്ചു. “പിന്നെ… പകൽ സമയത്ത് വാതിലൊക്കെ അടച്ചിടുമ്പോൾ സൂക്ഷിക്കണം കേട്ടോ. നാട്ടുകാരാണ്, പലതും വിചാരിക്കും.”

ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ സമീറ ഇത്ത കാര്യങ്ങളെല്ലാം തങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി എന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ ഭീഷണിയേക്കാൾ ഉപരി, ഞങ്ങളുടെ രഹസ്യം തന്നിൽ ഭദ്രമായിരിക്കുമെന്ന ഒരു ഉറപ്പാണ് ആ ശബ്ദത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്.

സമീറ ഇത്തയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളും പടികളിറങ്ങി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവർ ഗേറ്റ് കടന്ന് പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ ഉമ്മറത്തുതന്നെ നോക്കിനിന്നു. നടന്നുപോകുമ്പോൾ സാരി തുളച്ചുകാണിക്കുന്ന സമീറ ഇത്തയുടെ ആ വലിയ ചന്തികളുടെ ഇളക്കം എന്റെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു ചിന്തയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചിരുന്നു.

ഞാൻ വേഗം മുൻവാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. ആയിഷ സോഫയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു.

“റഹീം… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ! ഇത്തയ്ക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. ഇനി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും?” അവൾ തലയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ അവൾക്കരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “നീ പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ. ഇത്ത ആരോടും പറയില്ല. ഇത്തയുടെ ആ സംസാരവും നോട്ടവും കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്… അവർക്ക് നമ്മളോട് ഒരു ദേഷ്യവുമില്ലെന്നാണ്. ഒരുപക്ഷേ, ഇത്തയ്ക്ക് നമ്മളോട് വേറെ എന്തെങ്കിലും…” ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

 

 

“റഹീം… നീ എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?” ആയിഷ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ ശ്വാസമെടുപ്പ് അപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു.

​”അതുപിന്നെ… സമീറ ഇത്തയുടെ കെട്ടിയോൻ മരിച്ചിട്ട് കുറച്ചുകാലമായില്ലേ. ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ആ ഒരു താല്പര്യവും കള്ളച്ചിരിയുമൊക്കെ അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ കാര്യം പുറത്തുപറയാതിരിക്കാൻ ഇത്തയ്ക്ക് നമ്മളിൽ നിന്ന് മറ്റെന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലോ?” ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ആയിഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു അത്ഭുതവും ഒപ്പം ഒരു പുതിയ തിരിച്ചറിവും തെളിഞ്ഞു വന്നു. സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരവും, ഓഫീസിലേക്ക് പോകുമ്പോഴുള്ള അവരുടെ വശ്യമായ നോട്ടവും ഒക്കെ ആയിഷയുടെ മനസ്സിലൂടെയും കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകാം.

​”നീ പറയുന്നത് ശരിയാണെങ്കിൽ… സമീറ ഇത്ത നമ്മളെ ഒരു കെണിയിൽ വീഴ്ത്തിയതാണോ?” ആയിഷ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

​”കെണിയല്ല ആയിഷാ, ഇതൊരു ഒത്തുതീർപ്പാകാനാണ് സാധ്യത,” ഞാൻ സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ വീണ്ടും കൈകൾ ചുറ്റി. “നാളെ ഫയലുമായി ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും. ഇത്ത എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് അപ്പോൾ അറിയാമല്ലോ.”

​റഹീമിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആയിഷയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം പതുക്കെ ഒരുതരം ആകാംക്ഷയ്ക്ക് വഴിമാറാൻ തുടങ്ങി. സമീറ ഇത്തയെപ്പോലെ വിരിഞ്ഞ ശരീരമുള്ള, മുതിർന്ന ഒരു സർക്കാർ ജീവനക്കാരി തങ്ങളുടെ രഹസ്യത്തിൽ പങ്കാളിയാകാൻ പോകുന്നു എന്ന ചിന്ത ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തിന് പുതിയൊരു മാനം നൽകുകയായിരുന്നു.

 

ആയിഷ : ” എന്നാലും റഹീം ഇന്ന് ഇനി ഒന്നിനും ഞാനില്ല.. എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്..നാളെ നീ പോയി സമീറാത്ത യെ കണ്ടു വാ…”

 

 

ആയിഷയുടെ ആ വാക്കുകളിലെ പരിഭ്രാന്തിയും ക്ഷീണവും മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. സമീറ ഇത്തയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള വരവും അവരുടെ ആ ചോദ്യങ്ങളും ഉണ്ടാക്കിയ മാനസിക ബുദ്ധിമുട്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ നിർബന്ധിക്കാൻ തുനിഞ്ഞില്ല.

“ശരി മോളെ, നീ പറഞ്ഞതാണ് ശരി. ഇന്ന് ഇനി നമുക്ക് വിശ്രമിക്കാം. മനസ്സിന് സമാധാനമില്ലാതെ ഒന്നിനും ഒരു സുഖം ഉണ്ടാകില്ല,” ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. ഹാളിലെ സോഫയും തലയണകളും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് വേഗം സാധാരണ രീതിയിലാക്കി മാറ്റി. സമീറ ഇത്ത കണ്ടതുപോലെയുള്ള അടയാളങ്ങളൊന്നും ഇനി ആരും കാണാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ പകലിന്റെ ബാക്കി സമയം മുഴുവൻ വലിയ അനിഷ്ടങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, വരാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നേരിയ ആശങ്കയോടെ ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു തീർത്തു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ…

അബ്ബു ഒപ്പിട്ട ഫയലുമായി ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിലേക്ക് തിരിക്കാൻ തയ്യാറായി. ആയിഷ ഉമ്മറത്ത് വന്ന് എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ഒരു നേരിയ ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… സൂക്ഷിക്കണം. ഇത്ത എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കണം. ഓഫീസിൽ വെച്ച് കൂടുതൽ ആളുകളുള്ളപ്പോൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണേ,” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

“നീ ഒന്നിനും പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ. ഞാൻ എല്ലാം നോക്കിക്കൊള്ളാം. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ എനിക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അറിയാം. ഞാൻ പോയിട്ട് വേഗം വരാം,” അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.

പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിന് മുന്നിലെത്തി. രാവിലെ ആയതുകൊണ്ട് വലിയ തിരക്കില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്ത്, കൈയിലുള്ള ഫയലുമായി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ക്ലർക്കുമാർ ഇരിക്കുന്ന വരിയിൽ സമീറ ഇത്ത തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണട വെച്ച്, ഔദ്യോഗികമായ ഗൗരവത്തോടെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു അവർ. സാരിയുടെ തലപ്പ് കൃത്യമായി ഒതുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന്റെ ഭംഗി ആ സീറ്റിലിരിക്കുമ്പോഴും എടുത്തുനിന്നിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നു.

“ഇത്താ… ദാ അബ്ബു ഒപ്പിട്ട ഫയൽ,” ഞാൻ ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും സമീറ ഇത്ത കണ്ണടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ എന്നെ നോക്കി. ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അവരുടെ മുഖത്തെ ആ ഔദ്യോഗിക ഗൗരവം മാറി, ചുണ്ടുകളിൽ ആ പഴയ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവർ ചുറ്റും ഒന്നു നോക്കി. അടുത്ത സീറ്റുകളിലുള്ളവർ അവരുടെ ഫയലുകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.

“ആഹാ, റഹീം വന്നോ. ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ വരാൻ വൈകുമെന്ന്,” സമീറ ഇത്ത ഫയൽ വാങ്ങി തുറന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

“എല്ലാം കൃത്യമായി ഒപ്പിട്ടിട്ടുണ്ട് ഇത്താ. ഇനി ഇതിൽ വേറെ എന്തെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ടോ?” ഞാൻ അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ഫയലിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെ കൃത്യമാക്കാം റഹീമേ… പക്ഷേ, ഇന്നലെ അവിടെ ബാക്കിവെച്ച ചില കാര്യങ്ങളില്ലേ, അത് നമ്മൾ എങ്ങനെ തീർപ്പാക്കും?” ഇത്ത ഫയലിൽ നിന്ന് കണ്ണുകളുയർത്തി, വശ്യമായ ഒരു നോട്ടത്തോടെ എന്നോട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

 

സമീറ ഇത്ത ചുറ്റുമുള്ള ജീവനക്കാരുടെ സാന്നിധ്യം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് വന്ന് ഫയലുകൾക്കിടയിലൂടെ എന്നെ നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം കൗതുകവും ആഗ്രഹവും അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഈ ഫയലിലെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് മുൻപ് തന്നെ ശരിയാക്കി വെക്കാം റഹീമേ,” സമീറ ഇത്ത താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ, ആ ബാക്കിവെച്ച സംസാരമില്ലേ… അത് ഇവിടെ വെച്ച് തീർക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ്, ഓഫീസ് വിടുമ്പോൾ എന്റെ കൂടെ ഒരു സ്ഥലം വരെ ഒന്ന് വരണം. എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കല്പനയേക്കാൾ ഉപരി, ഒരഭ്യർത്ഥനയുടെയും ആകർഷണത്തിന്റെയും സ്വരമുണ്ടായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ സീറ്റിന് താഴെ കൂടെയുള്ള ജീവനക്കാരി ശ്രദ്ധിക്കാത്ത വിധത്തിൽ സമീറ ഇത്തയുടെ കാൽപ്പാദം എന്റെ കാലിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുരുമ്മി. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ പാന്റസിനുള്ളിലൂടെ കടന്ന് ശരീരത്തിലേക്ക് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

“എവിടേക്കാണ് ഇത്താ? ആയിഷ മോൾ തനിച്ചാണ് വീട്ടിൽ,” ഞാൻ അല്പം മടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

സമീറ ഇത്ത ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എന്റെ സംശയങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നു. “ആയിഷ മോളെ ഞാൻ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ കാര്യങ്ങൾ. പിന്നെ, നീ എന്റെ കൂടെ വരുമ്പോൾ ആരും ഒന്നും ചോദിക്കില്ല. ഈ റൂട്ടിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു ക്വാർട്ടേഴ്സ് ഉണ്ട്, അവിടെ നമുക്ക് സമാധാനമായി സംസാരിക്കാം. നീ വരുമല്ലോ അല്ലേ?”

ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറ്റില്ല എന്ന് പറയാൻ തോന്നിയില്ല. സമീറ ഇത്തയുടെ ആ വലിയ ശരീരവും, ആ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള സംസാരവും എന്നെ വല്ലാതെ വശീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ശരി ഇത്താ… ഞാൻ വരാം. എത്ര മണിക്കാണ് ഞാൻ എവിടെയാണ് വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ടത്?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“നാല് മണിക്ക് ഓഫീസിന് അല്പം അകലെയുള്ള പഴയ ആലിൻ ചുവട്ടിൽ വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടാൽ മതി. ഞാൻ വരാം,” ഇത്ത ഫയലിൽ എന്തോ എഴുതിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ കണ്ട ആ വെപ്രാളം മാറിയിരുന്നു, പകരം സമീറ ഇത്തയോടൊപ്പമുള്ള ആ വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കാമവും ആകാംക്ഷയുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ നിറയെ. വീട്ടിൽ ചെന്ന് ആയിഷയോട് ഈ കാര്യം എങ്ങനെ പറയുമെന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ചിന്ത.

 

 

ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരെ ബൈക്കോടിച്ച് ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. ഉമ്മറത്ത് തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്ന ആയിഷ ഞാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പരവേശമുണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… എന്തായി? സമീറ ഇത്ത വല്ലതും പറഞ്ഞോ? ഓഫീസിൽ വെച്ച് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായോ?” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ബൈക്കിന്റെ കീ പോക്കറ്റിലിട്ട്, അവളെയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ഞാൻ ഒരു കള്ളം ഒപ്പിക്കാൻ മനസ്സ് പാകപ്പെടുത്തി.

“നീ പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ… ഓഫീസിൽ വെച്ച് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്…” ഞാൻ അല്പം ഗൗരവം നടിച്ച് പറഞ്ഞു.

“എന്താ റഹീം? കാര്യം പറ…” അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

“അതുപിന്നെ… അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിലെ ആ പഴയ ആധാരത്തിന്റെ കൂടെ സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് വേറെയൊരു ഡോക്യുമെന്റ് കൂടി വേണമെന്ന്. എന്തോ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ പഴയ രജിസ്റ്ററുമായി ഒത്തുനോക്കാനുണ്ടത്രേ. ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് അത് തിരഞ്ഞുപിടിക്കാൻ സമയമെടുക്കും. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഓഫീസ് സമയം കഴിയുമ്പോൾ അത് ഒന്നു തപ്പിയെടുക്കാൻ സഹായിക്കാൻ ഇത്ത എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.”

എന്റെ കള്ളം കേട്ടപ്പോൾ ആയിഷയ്ക്ക് വലിയ സംശയമൊന്നും തോന്നിയില്ല. അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

“ആണോ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇത്ത ഇന്നലത്തെ കാര്യം പറഞ്ഞ് വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കുമെന്ന്. അപ്പോൾ ആധാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിനാണല്ലേ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“അതെ, അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം വില്ലേജ് ഓഫീസിന്റെ ഭാഗത്ത് നിൽക്കേണ്ടി വരും. ഇത്ത ആ പേപ്പറുകൾ ശരിയാക്കി തന്നാൽ അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ പ്രശ്നം അതോടെ തീരും,” ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ശരി റഹീം, നീ പോയി ഇത്തയെ സഹായിച്ച് ആ പേപ്പറുകൾ വാങ്ങി വാ. അബ്ബു വരുന്നതിന് മുൻപ് ആ തലവേദന തീരുന്നതാണ് നല്ലത്,” ആയിഷ പൂർണ്ണ വിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം തോന്നിയെങ്കിലും, ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് സമീറ ഇത്തയോടൊപ്പം ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത എന്റെ ചോരയെ വീണ്ടും ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു. നാല് മണിക്ക് ആലിൻ ചുവട്ടിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്ന സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരവും അവരുടെ കള്ളച്ചിരിയും എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

 

 

 

ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം സമയം മൂന്നരയായപ്പോഴേക്കും എന്റെ ഉള്ളിലെ അക്ഷമയും ആവേശവും അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തിയിരുന്നു. ആയിഷയോട് യാത്രപറഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി. എന്നാൽ നേരെ സമീറ ഇത്ത പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ കരുതേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.

വഴിയിലുള്ള ഒരു വലിയ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിന് മുന്നിൽ ഞാൻ ബൈക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ചുറ്റും ആളുകളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതൊന്നും വകവെക്കാതെ ഞാൻ കൗണ്ടറിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.

“ഒരു പാക്കറ്റ് എക്സ്ട്രാ ലാർജ് കോണ്ടവും, കൂടെ ഒരു ലൂബ്രിക്കന്റും വേണം,” ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകാരനോട് പറഞ്ഞു.

അയാൾ എന്നെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കിയ ശേഷം ആ സാധനങ്ങൾ ഒരു കറുത്ത കവറിലാക്കി എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു. ഞാൻ പണം നൽകി ആ കവർ വേഗം ബൈക്കിന്റെ ടൂൾബോക്സിനുള്ളിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി വെച്ചു. സമീറ ഇത്തയെപ്പോലെ കനത്ത ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള, വർഷങ്ങളായി ഒരു പുരുഷന്റെ സ്പർശനം ഏൽക്കാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലൂബ്രിക്കന്റും കോണ്ടവും നിർബന്ധമാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

സമയം കൃത്യം നാല് മണിയായപ്പോഴേക്കും ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിന് അപ്പുറത്തുള്ള ആ പഴയ ആലിൻ ചുവട്ടിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി കാത്തുനിന്നു. എന്റെ ഹൃദയം ഒരു യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെടുന്നത് പോലെ അതിശക്തമായി മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കറക്റ്റ് നാല് മണിക്ക് പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദൂരേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ കണ്ടത് വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്നും നടന്നു വരുന്ന സമീറ ഇത്തയെയാണ്. ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരനായ പ്രകാശേട്ടനോ മറ്റു ജീവനക്കാരോ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത്ത സാരിയുടെ തലപ്പ് നന്നായി ഒതുക്കി, കയ്യിലൊരു കുടയും പിടിച്ച് വളരെ സ്വാഭാവികമായി നടന്നു വരികയായിരുന്നു. സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ പുറകോട്ട് തള്ളി നിൽക്കുന്ന അവരുടെ ആ വലിയ ചന്തികളുടെ ഇളക്കം ദൂരെ നിന്ന് കാണുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ പാന്റസിനുള്ളിൽ കിടന്ന് കുണ്ണ അതിശക്തമായി കമ്പിയാകാൻ തുടങ്ങി.

ഇത്ത പതുക്കെ നടന്ന് എന്റെ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് എത്തി. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവരുടെ ചുണ്ടിൽ ആ വശ്യമായ കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും വിരിഞ്ഞു.

“നീ നേരത്തെ എത്തിയല്ലേ റഹീമേ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ വരാൻ മടിക്കുമെന്ന്,” ഇത്ത എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ഓഫീസിൽ വെച്ച് കണ്ട ആ ഗവൺമെന്റ് ക്ലർക്കിന്റെ ഭാവമെല്ലാം മാറി, ഇപ്പോൾ തികച്ചും ഒരു കാമുകിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു ആ മുഖത്ത്.

“ഇത്ത പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ വരാതിരിക്കുമോ? കയറൂ ഇത്താ, നമുക്ക് പോകാം,” ഞാൻ ബൈക്ക് പതുക്കെ മുന്നോട്ട് എടുത്തു.

സമീറ ഇത്ത സാരി അല്പം മുകളിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ച്, എന്റെ ബൈക്കിന്റെ പുറകിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. ഇത്തയുടെ ആ വലിയ, കൊഴുത്ത തുടകൾ എന്റെ ബൈക്കിന്റെ സീറ്റിൽ അമർന്നതും, അവരുടെ കനത്ത മാറിടം എന്റെ പുറകിലേക്ക് വന്ന് ശക്തമായി മുട്ടിയതും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഇത്തയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ മനോഹരമായ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണവും വിയർപ്പിന്റെ ചൂടും എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

“ഇനി നേരെ മുന്നോട്ട് വിട്ടോ… ഒരു രണ്ട് കിലോമീറ്റർ കഴിയുമ്പോൾ വലത്തോട്ട് തിരിയുന്ന ഒരു ഒഴിഞ്ഞ വഴി കാണാം. അവിടെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ ക്വാർട്ടേഴ്സ്,” ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

 

 

ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് സമീറ ഇത്ത പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് എടുത്തു. ടൗണിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി, റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾ അതിരിട്ട ഉപറോഡിലേക്ക് കയറിയപ്പോഴാണ് ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ തട്ടിയത്.

“റഹീമേ… വണ്ടി ഒന്ന് നിർത്തൂ,” ഇത്ത എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ വണ്ടി റോഡരികിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ഇത്ത ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കി. ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിനിന്നു.

“റഹീമേ… ആ പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ… പക്ഷേ, ഇപ്പോഴത്തെ ഈ മഴക്കാലത്ത് അവിടെ ആകെ ചോർച്ചയും പൊടിയും ആയിരിക്കും. മാത്രമല്ല, വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആരെങ്കിലും ആ വഴിക്ക് സൈറ്റ് വിസിറ്റിന് വന്നാൽ നമ്മൾ പെട്ടുപോകും. ഒരു സർക്കാർ ജീവനക്കാരിയായ എനിക്ക് അത് വലിയ നാണക്കേടാകും,” ഇത്ത അല്പം മടിയോടെ, എന്നാൽ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ നമ്മൾ എവിടെപ്പോകും ഇത്താ? ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഇനി ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ,” ഞാൻ ഇത്തയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

സമീറ ഇത്ത അവരുടെ ബാഗിൽ നിന്നും മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് ഒരു മെസ്സേജ് കാണിച്ചുതന്നു. “നമ്മുടെ ഈ ടൗണിന് അപ്പുറത്ത് പുതിയൊരു ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ പരിചയത്തിലുള്ളതാ. അവിടെ ആരും നമ്മളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ വരില്ല, നല്ല സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. ഞാൻ അവിടെ ഒരു റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നീ വണ്ടി അങ്ങോട്ട് വിട്ടോ.”

ഇത്തയുടെ ആ പ്ലാൻ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ആവേശം ഇരട്ടിയായി. വിജനമായ ഒരു ക്വാർട്ടേഴ്സിനേക്കാൾ എത്രയോ സുരക്ഷിതവും സുഖപ്രദവുമായിരിക്കും ഒരു ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ റൂം! ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ബൈക്ക് മെയിൻ റോഡിലേക്ക് തിരിച്ചു.

പുറകിലിരുന്ന സമീറ ഇത്ത ഇത്തവണ എന്റെ തോളിൽ കൈകൾ കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. വണ്ടിയുടെ വേഗത കൂടുമ്പോൾ അവരുടെ വലിയ മാറിടം എന്റെ പുറത്ത് വന്ന് അമരുന്നതിന്റെ സുഖം എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. പോക്കറ്റിലിരിക്കുന്ന ആ കറുത്ത കവറിന്റെ സാന്നിധ്യം എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി.

പത്തു മിനിറ്റുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആ ലക്ഷ്വറി ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിന്റെ മുന്നിലെത്തി. ഇത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ വണ്ടി ഭൂഗർഭ പാർക്കിംഗിലേക്ക് ഇറക്കി നിർത്തി. ലിഫ്റ്റിൽ കയറി മുകളിലത്തെ നിലയിലുള്ള റൂമിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ഇത്ത ബാഗിൽ നിന്നും സ്മാർട്ട് കാർഡ് കീ എടുത്ത് വാതിൽ തുറന്നു.

അകത്തേക്ക് കയറിയതും ഇത്ത വാതിൽ വേഗം അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പുള്ള, മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച ആ വലിയ മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ ഞാനും സമീറ ഇത്തയും മാത്രമായി. ഇത്ത സാരിയുടെ തട്ടമെടുത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് എറിഞ്ഞ്, കണ്ണട ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരിയായ വില്ലേജ് ക്ലർക്ക് ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും ഒരു കാമുകിയായി മാറി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്ന് സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും മാറ്റി. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പിലും അവരുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി പുരുഷസ്പർശമേൽക്കാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമവും അതേസമയം അടക്കാനാവാത്ത ആഗ്രഹവും ആ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു.

“റഹീം… ഞാൻ വിചാരിച്ചതേയല്ല ഇവിടെ വരെ കാര്യങ്ങൾ വരുമെന്ന്,” ഇത്ത കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവർക്കരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ ആ കറുത്ത കവർ എടുത്ത് കട്ടിലിനടുത്തുള്ള സൈഡ് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ആ വശ്യമായ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“നീ വലിയ കരുതലോടെ തന്നെയാണല്ലേ വന്നത്?” ഇത്ത ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

“ഇത്തയെപ്പോലെ ഒരാളുടെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ എല്ലാ തയ്യാറെടുപ്പും വേണമല്ലോ,” ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ തൊട്ടടുത്ത് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. എന്റെ വലതുകൈ സാവധാനം അവരുടെ തോളിലൂടെ ചുറ്റി, വിരിഞ്ഞ ആ ശരീരത്തെ എന്നിലേക്ക് പതുക്കെ വലിച്ചടുത്തു. സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ ഇത്തയുടെ ശരീരത്തിന്റെ കനത്ത ചൂട് എന്റെ കൈകളിലേക്ക് പടർന്നു. ഇത്ത കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടച്ച് എന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. അവരുടെ ശ്വാസഗതി വല്ലാതെ വേഗത്തിലാകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

 

 

സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്തു വിരിഞ്ഞ ശരീരം അത്രയും അടുത്തു കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തിയിരുന്നു. ആയിഷയുടേത് ഒരു ഇരുപതുകാരവതിയുടെ ഒതുക്കമുള്ളതും എന്നാൽ നിറഞ്ഞതുമായ ശരീരപ്രകൃതിയായിരുന്നെങ്കിൽ, സമീറ ഇത്ത മുപ്പത്തിയഞ്ചുകളുടെ മധ്യത്തിലെത്തിയ, തികച്ചും ഒരു പരിപക്വത വന്ന നാടൻ സ്ത്രീയുടെ കനത്ത സൗന്ദര്യമായിരുന്നു. ആയിഷയുടെ മാറിടം ഉറപ്പുള്ളതാണെങ്കിൽ, ഇത്തയുടേത് അതിനേക്കാൾ എത്രയോ വലുതും കൊഴുത്തതുമായിരുന്നു; സാരിയുടെ ബ്ലൗസ് കീറിപ്പോകുമെന്ന മട്ടിൽ അത് തിങ്ങിനിറഞ്ഞു നിന്നു. ഇടുപ്പിന്റെ വണ്ണത്തിലും ചന്തികളുടെ വലിപ്പത്തിലും ഇത്ത ആയിഷയേക്കാൾ ഒരുപടി മുന്നിലായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി ഒരു പുരുഷന്റെ സ്പർശനമില്ലാതെ ഇരുന്നിട്ടും, ആ ശരീരത്തിന്റെ ആಕರ್ഷണം ഒട്ടും ചോർന്നുപോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് അവരെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് എന്റെ മുന്നിൽ നിർത്തി. ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമവും നേരിയ പരിഭ്രമവും ഒരുപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… പതുക്കെ… എനിക്ക് വല്ലാതെ പേടി തോന്നുന്നു,” ഇത്ത ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

“ഇത്ത ഒന്നിനും പേടിക്കേണ്ട,” ഞാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ കൈകൾ ഇത്തയുടെ സാരിയുടെ ഒഴുക്കൻ മടക്കുകളിലേക്ക് കടത്തി.

സാരിയുടെ പ്ലീറ്റുകൾ ഓരോന്നായി ഞാൻ അഴിച്ചുമാറ്റാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ശ്വാസമെടുപ്പ് അതിവേഗത്തിലായി. ഒടുവിൽ സാരി പൂർണ്ണമായും തറയിലേക്ക് വഴുതിവീണു. ഇപ്പോൾ ഇത്ത വെളുത്ത പെറ്റിക്കോട്ടും കറുത്ത ബ്ലൗസും മാത്രം ധരിച്ച് എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇത്തയുടെ കൊഴുത്ത വയറും വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പും പൂർണ്ണമായി തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. ആയിഷയുടെ വയർ തികച്ചും ഫ്ലാറ്റ് ആയിരുന്നെങ്കിൽ, ഇത്തയ്ക്ക് പ്രായത്തിന്റേതായ നേരിയൊരു വയറുണ്ടായിരുന്നു, അത് അവരുടെ സ്ത്രീത്വത്തിന് കൂടുതൽ വശ്യത നൽകി.

ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി. എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിലും ഇത്തയുടെ ശരീരം നന്നായി വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഇത്തയുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു. ബ്ലൗസ് മാറിപ്പോയപ്പോൾ ബ്രാ ധരിക്കാത്ത ഇത്തയുടെ ആ കനത്ത, വലിയ മാറിടം ഇരുവശങ്ങളിലേക്കുമായി പഴുത്തു പാകമായ വലിയ മാമ്പഴങ്ങൾ പോലെ വീണുകിടന്നു. ആയിഷയുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ചെറുതും ചുവന്നതുമായിരുന്നെങ്കിൽ, സമീറ ഇത്തയുടേത് നല്ല കറുത്ത, വലിയ മുലക്കണ്ണുകളായിരുന്നു.

ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കുനിഞ്ഞ് ഇത്തയുടെ ഒരു വലിയ മുല മുഴുവനായും എന്റെ വായിലാക്കി പതുക്കെ ചവച്ചരച്ചു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ഉംഹ്… ആഹ്… റഹീം…” വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു പുരുഷന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ മാറിടത്തിൽ അമർന്നപ്പോൾ സമീറ ഇത്ത സുഖം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് കട്ടിലിലെ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ കൈകൾ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു.

മറ്റേ കൈകൊണ്ട് ഞാൻ ഇത്തയുടെ പെറ്റിക്കോട്ടിന്റെ നാട പതുക്കെ അഴിച്ചുമാറ്റി. പെറ്റിക്കോട്ട് താഴേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ ഇത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ കൊഴുത്ത തുടകളും അതിനിടയിലെ കാടും പടപ്പും നിറഞ്ഞ ആ കറുത്ത രഹസ്യഭാഗവും എന്റെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. ആയിഷയുടെ പൂറ് തികച്ചും വൃത്തിയായി ഷേവ് ചെയ്തതാണെങ്കിൽ, ഇത്തയുടേത് കട്ടിയുള്ള രോമങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടതായിരുന്നു. അവിടുത്തെ നനവും ചൂടും മുറിയിലാകെ ഒരു പ്രത്യേക മണം പടർത്തി.

ഞാൻ വേഗം എന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി. എന്റെ നീളമുള്ള കട്ടിയായ കുണ്ണ പൂർണ്ണമായി കമ്പിയായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഇത്തയുടെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ടും ആഗ്രഹം കൊണ്ടും വിടർന്നു.

“എന്റെ റഹീമേ… ഇത്രയും വലിപ്പമോ… ഇത് എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമോ?” ഇത്ത പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ സൈഡ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ലൂബ്രിക്കന്റ് എടുത്ത് ഇത്തയുടെ പൂറിന്റെ ഇതളുകളിലും എന്റെ കുണ്ണയിലും നന്നായി തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം കോണ്ടം എടുത്ത് വേഗം എന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് ഇറക്കി ഇട്ടു. ലൂബ്രിക്കന്റിന്റെ തണുപ്പ് തട്ടിയപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ കനത്ത വലിയ തുടകൾ ഇരുവശങ്ങളിലേക്കുമായി പരമാവധി അകത്തിവെച്ചു. ഇത്തയുടെ പൂറിൻ്റെ വാതിലിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണയുടെ തലപ്പുവെച്ച് ഞാൻ പതുക്കെ അമർത്തി. ലൂബ്രിക്കന്റ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് അത് സാവധാനം ഇറുകിയ ആ ചുവരുകൾക്കിടയിലൂടെ അകത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

“ആഹ്… റഹീം… പതുക്കെ… അമ്മേ… വല്ലാതെ ഇറുകുന്നു!” ഇത്ത സുഖവും വേദനയും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഉറക്കെ വിതുമ്പി.

വർഷങ്ങളായി ആരും തൊടാത്ത ആ ഇറുകിയ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് എന്റെ കട്ടിയായ കുണ്ണ പൂർണ്ണമായും ഇറങ്ങിമുട്ടിയപ്പോൾ സമീറ ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞു.

 

തുടക്കത്തിൽ വലിഞ്ഞുമുറുകിയ ആ പേശികൾ സാവധാനം ലൂബ്രിക്കന്റിന്റെ നനവിലും ചൂടിലും അയയാൻ തുടങ്ങി. വർഷങ്ങളായി കാത്തിരുന്ന ആ സാമീപ്യം പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിൽ കിടന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെട്ടു.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ ഇടുപ്പിൽ ഇരു കൈകളും ഉറപ്പിച്ചു പിടിച്ച് സാവധാനം മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ എന്റെ ശരീരം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു പതിക്കുമ്പോഴും ഇത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ കൊഴുത്ത ചന്തികൾ കട്ടിലിലെ കട്ടിയുള്ള മെത്തയിൽ അമർന്നു താഴ്ന്നു. എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പുള്ള ആ വലിയ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയടിക്കുന്ന താളാത്മകമായ ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങിനിന്നു.

“ആഹ്… റഹീം… മതിയടാ… ഈ സുഖം ഞാൻ…” ഇത്ത വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ എന്റെ തോളിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.

ആയിഷയുടെ ചലനങ്ങളിൽ ഒരു തുടക്കക്കാരിയുടെ വേഗതയും വെപ്രാളവുമിരുന്നെങ്കിൽ, സമീറ ഇത്തയുടെ ഓരോ ഭാവത്തിലും വർഷങ്ങളുടെ ഏകാന്തത തീർക്കുന്ന ഒരു കനത്ത ആവേശമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഞാൻ വേഗത അല്പം കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഇത്തയും അതിനനുസരിച്ച് തന്റെ ഇടുപ്പ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി തന്നു.

മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ആ വലിയ കട്ടിലിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ബാഹ്യലോകത്തെ എല്ലാ ചിന്തകളും മറന്ന് ആ നിമിഷങ്ങളിൽ മാത്രം മുഴുകി.

 

 

ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസവും ശരീരങ്ങളും ഒരേ താളത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന് ആ ഹോട്ടൽ മുറിയെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്. സമീറ ഇത്തയുടെ കനത്ത തുടകൾ എന്റെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകുകയും, ഞങ്ങൾ ആ സുഖത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തേക്ക് നീങ്ങുകയും ചെയ്ത ആ കൃത്യ സമയത്താണ് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന എന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ അതിശക്തമായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്.

ആ കട്ടിലിന്റെ ചലനങ്ങൾക്കിടയിലും ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. ഞാൻ ചലനങ്ങൾ അല്പം നിർത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഡിസ്‌പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞു വന്ന പേര് കണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിലൊന്ന് മിന്നി.

**”ആയിഷ”**

ഫോൺ കട്ട് ആവാതെ തുടർച്ചയായി ബെല്ലടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആയിഷയുടെ പേര് കണ്ടതും സമീറ ഇത്തയും പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവരുടെ മുഖത്തെ ആ കാമഭാവം മാറി നേരിയൊരു പരിഭ്രമം പടർന്നു.

“റഹീം… ആരാ അത്? ആയിഷയാണോ?” ഇത്ത ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“അതെ ഇത്താ… അവളാണ്,” ഞാൻ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചുകൊണ്ട് ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു.

ഞാൻ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് കാതിലേക്ക് വെച്ചു. മറുതലയ്ക്കൽ ആയിഷയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രാന്തിയും ദൃതിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… നീ എവിടെയാ? വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ പണി കഴിഞ്ഞില്ലേ? നീ വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വാ…” ആയിഷ തിടുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“എന്താ ആയിഷാ? എന്തുപറ്റി? ഞാൻ ഇത്തയെ സഹായിക്കുകയാണ്,” ഞാൻ സമീറ ഇത്തയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“അബ്ബു വിളിച്ചിരുന്നു റഹീം! അബ്ബു ടൗണിലെ പണി കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പൊ ബസ്സിൽ കയറി എന്ന് പറഞ്ഞു. ഒരു അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അബ്ബു വീട്ടിലെത്തും. നീ ഇവിടെ ഇല്ലെങ്കിൽ അബ്ബുവിന് സംശയം തോന്നും. ആധാരത്തിന്റെ കാര്യമൊക്കെ അബ്ബു ചോദിച്ചാൽ എനിക്ക് പറയാൻ അറിയില്ല. നീ വേഗം വായോ…” ആയിഷയുടെ ശബ്ദത്തിൽ പേടി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

“ശരി മോളെ… ഞാൻ ഫയലിന്റെ കാര്യം ഏതാണ്ട് തീർത്തിട്ടുണ്ട്. ദാ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങും, പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഞാൻ അവിടെയെത്താം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

ഫോൺ വെച്ചതും സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അലങ്കോലമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. അബ്ബു വരുന്ന വിവരം കേട്ടപ്പോൾ ഇത്തയ്ക്കും കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലായി.

“റഹീമേ… അബ്ബു എത്തിയാൽ പിന്നെ നമ്മൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കില്ല. നീ വേഗം വസ്ത്രം മാറി പൊയ്ക്കോ. ബാക്കി നമുക്ക് പിന്നീട് സമാധാനമായി തീർക്കാം,” ഇത്ത സാരി എടുത്ത് ശരീരത്തിലേക്ക് പുതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പകുതി വഴിയിൽ വെച്ച് നിർത്തേണ്ടി വന്നതിന്റെ നിരാശ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, സാഹചര്യത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദം കാരണം ഞാൻ വേഗം വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. ഉപയോഗിച്ച കോണ്ടവും ലൂബ്രിക്കന്റും കൃത്യമായി മാറ്റി വെയ്ക്കാൻ ഞാൻ മറന്നില്ല.

“ഇത്താ… ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു,” ഞാൻ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

സമീറ ഇത്ത അടുത്തുചെന്ന് എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തഴുകി. “സൂക്ഷിച്ചു പോ റഹീമേ… ഇന്നത്തെ ഈ ബാക്കിവെച്ച നിമിഷങ്ങൾ നമുക്ക് മാറ്റിവെക്കാം. ഞാൻ വിളിക്കാം.”

ഞാൻ ഹോട്ടൽ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് തിടുക്കത്തിൽ പുറത്തേക്കിറങ്ങി, ബൈക്കിൽ കയറി ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി അതിവേഗത്തിൽ വണ്ടിയോടിച്ചു. പുതിയൊരു കെണിയും അതേസമയം പുതിയൊരു ബന്ധവും എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വഴിമാറുകയായിരുന്നു.

 

 

 

റോഡിലെ ബ്ലോക്കുകളും വളവുകളും വെട്ടിച്ച് പതിനഞ്ച് മിനിറ്റുകൊണ്ട് ഞാൻ ആയിഷയുടെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിനു മുന്നിലെത്തി ബൈക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് ജൂൺ മാസത്തിലെ ഈ കനത്ത ചൂടിലേക്കും വിയർപ്പിലേക്കും വന്നപ്പോൾ ശരീരം ആകെ തളർന്നിരുന്നു. ഒപ്പം പകുതി വഴിയിൽ വെച്ച് നിർത്തേണ്ടി വന്നതിന്റെ ഒരു അസ്വസ്ഥതയും ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ ബൈക്കിന്റെ കീ പോക്കറ്റിലിട്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. വാതിൽക്കൽ തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്ന ആയിഷ എന്നെ കണ്ടതും വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറ്റി. അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.

“ഹാവൂ… നീ എത്തിയല്ലോ. ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി റഹീം. അബ്ബു ഏതു സമയവും കയറിവരും,” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയത്. “ഇതെന്താ റഹീം… നീ ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ? മുഖമൊക്കെ ഒരുമാതിരി ഇരിക്കുന്നു…”

വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ ഇരുന്ന് വന്നതിന്റെ ലക്ഷണമല്ല എന്റെ മുഖത്തുള്ളതെന്ന് അവൾക്ക് സംശയം തോന്നാതിരിക്കാൻ ഞാൻ വേഗം മനസ്സാന്നിധ്യം വീണ്ടെടുത്തു.

“അത്… വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആ പഴയ റെക്കോർഡ് റൂമിൽ ഫാനൊന്നുമില്ല ആയിഷാ. ആകെ പൊടിയും ചൂടും. സമീറ ഇത്തയുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് ആ പഴയ രജിസ്റ്ററുകൾ ഒരോന്നായി എടുത്തു നോക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ആകെ വിയർത്തു,” ഞാൻ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ പതുക്കെ കുടഞ്ഞുകൊണ്ട് കള്ളം പറഞ്ഞു.

“ആണോ… എങ്കിൽ നീ വേഗം പോയി മുഖമൊന്ന് കഴുകി ദാ ഈ ഫാനിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് ഇരിക്ക്. ഞാൻ കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്കാം,” അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. എന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ പോക്കറ്റിലേക്ക് പോയി. ലൂബ്രിക്കന്റിന്റെയും ബാക്കി വന്ന കോണ്ടത്തിന്റെയും പാക്കറ്റുകൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ പോക്കറ്റിൽ തന്നെയുണ്ട്. അബ്ബു വരുന്നതിനു മുൻപ് ഇത് എവിടെയെങ്കിലും സുരക്ഷിതമായി മാറ്റണമായിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

മുഖം കഴുകി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വീണ്ടും വന്നത് ആ ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു. സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും, താല്പര്യത്തോടെയുള്ള ആ നോട്ടവും ഒക്കെ ഇപ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു. പകുതി വഴിയിൽ വെച്ച് അബ്ബുവിന്റെ ഫോൺ കോൾ കാരണം നിർത്തേണ്ടി വന്നതിന്റെ ആവേശം എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും ഒരു തീയായി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോഴേക്കും ആയിഷ ഒരു ഗ്ലാസ് നാരങ്ങാവെള്ളവുമായി വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അത് എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു.

“എന്നിട്ട്… ആധാരത്തിന്റെ പ്രശ്നമൊക്കെ തീർന്നോ റഹീം? സമീറ ഇത്ത ഇനി വേറെ പേപ്പറുകളൊന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ അല്ലേ?” അവൾ എന്റെ അരികിലിരുന്ന് ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“ഏതാണ്ട് തീർന്നു മോളെ. ഇത്ത ഇനി ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നാളെ ഓഫീസിൽ വെച്ച് ശരിയാക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,” ഞാൻ നാരങ്ങാവെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അവളോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു പുതിയ വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജിന്റെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ടോൺ മുഴങ്ങി. ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു നോക്കി.

അത് സമീറ ഇത്ത അയച്ച മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു:

*”റഹീം, നീ സുരക്ഷിതമായി എത്തിയോ? ഇന്ന് അവിടെ വെച്ച് പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റാത്തത് നമുക്ക് അടുത്ത തവണ നന്നായി തീർക്കണം. ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾ ഒക്കെ ഇവിടെ കൃത്യമാക്കി വെക്കാം… നീ ആയിഷയോട് സൂക്ഷിച്ചു സംസാരിക്കണം.”*

മെസ്സേജ് വായിച്ചതും എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഞാൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി ആയിഷയെ നോക്കി. അവൾ തികച്ചും നിഷ്കളങ്കമായി എന്നെത്തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ കനത്ത ശരീരവും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു പുതിയ കളിക്കളത്തിലേക്കാണ് ഞാൻ കാൽവെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി.

 

 

ഞാൻ ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് പോക്കറ്റിലേക്ക് തിരികെ വെച്ചപ്പോഴേക്കും, പുറത്ത് ഒരു കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. സാധാരണ അബ്ബു ബസ്സിലാണ് വരാറുള്ളതെങ്കിലും, ഇന്ന് ടൗണിൽ നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കാറിലാണ് എത്തിയത്.

“ദാ അബ്ബു എത്തി!” ആയിഷ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഞാനും വേഗം മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ മാറ്റി, തികച്ചും സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. കാറിന്റെ ഡോർ അടയുന്ന ശബ്ദത്തിന് പിന്നാലെ, കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ബാഗുമായി അബ്ബു ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിവന്നു. യാത്രയുടെ നേരിയ ക്ഷീണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.

“ആഹാ റഹീം മോൻ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്,” അകത്തേക്ക് കയറി വന്നുകൊണ്ട് അബ്ബു തികഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ചില കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി വന്നതായിരുന്നു അബ്ബു. ആ അതിർത്തി തർക്കത്തിന്റെ ഫയൽ ഇന്നലെ സമീറ ഇത്ത ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നല്ലോ. അതിൽ അബ്ബു ഒപ്പിടേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ ഒക്കെ ഒപ്പിടുവിച്ച് വാങ്ങി വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ ഏൽപ്പിക്കാൻ ആയിഷ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു,” ഞാൻ വളരെ ഗൗരവത്തോടെ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.

“അതേപ്പാ… നീ പറഞ്ഞത് വളരെ നന്നായി. ആ അതിർത്തിയുടെ കാര്യം ഓർത്ത് എനിക്ക് വലിയ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. സമീറ അവിടെയുള്ളത് കൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ വേഗം നടക്കും. ഒപ്പൊക്കെ കൃത്യമായില്ലേ?” അബ്ബു ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എല്ലാം കൃത്യമായിട്ടുണ്ട് അബ്ബു. സമീറ ഇത്ത ഫയലുകൾ ഒക്കെ പരിശോധിച്ചു. ചില പഴയ റെക്കോർഡുകൾ കൂടി ഒത്തുനോക്കാൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം കുറച്ചു സമയം കൂടി ഓഫീസിൽ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. ബാക്കി നടപടികൾ നാളെയോടെ തീരും എന്നാണ് ഇത്ത പറഞ്ഞത്,” വിയർപ്പിന്റെ കാരണം അബ്ബുവിന് സംശയം തോന്നാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ വീണ്ടും സമർത്ഥമായി ആവർത്തിച്ചു.

“വളരെ സന്തോഷം റഹീമേ… നീ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വലിയൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞു കിട്ടി,” അബ്ബു ആയിഷയെ നോക്കി. “മോളെ, കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്ക്. റഹീമിനും കൊടുക്ക്.”

“ഞാൻ റഹീമിന് നാരങ്ങാവെള്ളം കൊടുത്തു അബ്ബു. അബ്ബുവിന് ഞാൻ ചായ എടുക്കാം,” ആയിഷ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. പോകുന്ന വഴിക്ക് അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാൻ കാണിച്ച ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ അവൾക്ക് എന്നോട് വലിയ ബഹുമാനവും സ്നേഹവും തോന്നിയ ലക്ഷണം ആ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അബ്ബുവിനോടൊപ്പം ഹാളിലെ കസേരയിലിരുന്ന് നാട്ടിലെ മറ്റു ചില പൊതുവിശേഷങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. എങ്കിലും എന്റെ പോക്കറ്റിനുള്ളിലിരിക്കുന്ന ആ കവറിന്റെ ചൂടും, ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെച്ച് സമീറ ഇത്തയുടെ കൂടെയുള്ള ആ അപൂർണ്ണമായ നിമിഷങ്ങളും എന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽ അപ്പോഴും അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരേസമയം അബ്ബുവിന്റെ വിശ്വാസവും, ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ വശ്യമായ രഹസ്യങ്ങളും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ പുതിയ സാഹചര്യം എന്നെ കൂടുതൽ ജാഗ്രതയുള്ളവനാക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

അബ്ബുവിന്റെ ബിസിനസ്സ് കാര്യങ്ങളും നാട്ടിലെ പുതിയ തടിമില്ലുകളുടെ വിശേഷങ്ങളും കേട്ടിരുന്നപ്പോഴും എന്റെ ശ്രദ്ധ പൂർണ്ണമായും അവിടെയായിരുന്നില്ല. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുമായി വരുന്ന ആയിഷയുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളിലുമായിരുന്നു എന്റെ കണ്ണ്. വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അബ്ബുവിന്റെ സാന്നിധ്യം ആയിഷയെ വീണ്ടും ആ പഴയ നിഴൽരൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു. അവൾ തല താഴ്ത്തി, ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ അബ്ബുവിന് ചായക്കപ്പ് നീട്ടി. അബ്ബു അത് വാങ്ങി കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞു:

​”റഹീമേ, നീ ഈ ആധാരത്തിന്റെ കാര്യം പുറകെ നടന്ന് തീർത്തത് വലിയ കാര്യമായി. സമീറ വലിയ തന്റേടിയായ ഒരു സ്ത്രീയാണ്. ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവൾ വിചാരിച്ചാൽ ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് നടക്കും. നീ നാളെയും കൂടി ഒന്ന് വില്ലേജ് ഓഫീസിലേക്ക് പോയി ആ ബാക്കി പേപ്പറുകൾ കൂടി വാങ്ങി വരണം.”

​”ശരി അബ്ബു, ഞാൻ നാളെ രാവിലെ തന്നെ പോയി സമീറ ഇത്തയെ കണ്ട് അത് വാങ്ങിക്കോളാം,” ഞാൻ അബ്ബുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി തികച്ചും ഔപചാരികമായി മറുപടി നൽകി. ഉള്ളിൽ സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും വാട്സ്ആപ്പിൽ വന്ന മെസ്സേജും ഓർത്ത് എന്റെ കുണ്ണ പാന്റസിനുള്ളിൽ വീണ്ടും തനിയെ തലയുയർത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

​ചായ കുടി കഴിഞ്ഞയുടനെ അബ്ബു യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കാരണം മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ പോയി. ഹാളിൽ ഞാനും ആയിഷയും മാത്രമായി. അബ്ബു പടവുകൾ കയറിപ്പോയി എന്ന് ഉറപ്പായതും ആയിഷ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരല്പം നീങ്ങിയിരുന്നു.

​”റഹീം… നീ നാളെ വീണ്ടും ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോൾ സമീറ ഇത്തയോട് പ്രത്യേകം നന്ദി പറയണം കേട്ടോ. ഇത്ത വിചാരിച്ചതുകൊണ്ടാണ് അബ്ബുവിന്റെ ഈ വലിയൊരു തലവേദന ഒഴിവായത്,” ആയിഷ തികച്ചും നിഷ്കളങ്കമായി എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​”ഞാൻ പറയാം ആയിഷാ. ഇത്തയോട് സംസാരിക്കേണ്ട രീതിയിലൊക്കെ ഞാൻ സംസാരിച്ചോളാം,” ഞാൻ അവളുടെ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ എന്റെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. എന്റെ ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായതുകൊണ്ടാകാം, ആയിഷയുടെ മുഖത്ത് നേരിയൊരു ലജ്ജ പടർന്നു. അവൾ പതുക്കെ കൈ വലിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

​അന്ന് രാത്രി വീട്ടിലെ അന്തരീക്ഷം പതിവുപോലെ നിശബ്ദമായിരുന്നു. അബ്ബു തിരികെയെത്തിയതോടെ ഞാനും ആയിഷയും തമ്മിലുള്ള ആ തുറന്ന ഇടപെടലുകൾക്ക് വീണ്ടും അതിർവരമ്പുകൾ വീണിരുന്നു. എങ്കിലും അത്താഴം കഴിക്കാൻ മേശപ്പുറത്ത് വട്ടമിട്ടിരുന്നപ്പോൾ, അബ്ബു കാണാതെ ആയിഷയുടെ കാലുകൾ മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ എന്റെ തുടകളിൽ പതുക്കെ വന്ന് മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലത്തെ ആ കനത്ത രാത്രിക്ക് ശേഷം അവൾക്കും എന്നിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു ആ ചെറിയ സ്പർശനങ്ങൾ.

​രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു അക്ഷമയായിരുന്നു. കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു. സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് ഒരു മറുപടി അയക്കാതിരുന്നാൽ അത് ശരിയാകില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

 

ഞാൻ വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്ന് ഇത്തയുടെ ചാറ്റിലേക്ക് ടൈപ്പ് ചെയ്തു:

ഞാൻ : “ഹായ് ഇത്ത😘 ”

 

​മെസ്സേജ് ഡെലിവേർഡ് ആയ ഉടൻ തന്നെ മുകളിൽ ‘typing…’ എന്ന് കാണിച്ചു. ഇത്ത ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല, എന്റെ സന്ദേശത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തം.

 

​സമീറ ഇത്ത: “ആഹാ റഹീം🤗, ഉറങ്ങിയില്ലേ നീ? അബ്ബു എത്തിയോ? അവിടെ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലല്ലോ?😚”

 

ഞാൻ: “അബ്ബു എത്തി ഇത്താ. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശ്നമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ചൂടുകാരണം വിയർത്തു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒരു കള്ളം ഒപ്പിച്ചു.😂”

 

സമീറ ഇത്ത : ഹോ സമാധാനം..😌

ഞാൻ : എങ്ങനെ ഉണ്ട് ഇത്ത എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ…😘

സമീറ ഇത്ത : എന്ത് ചോദ്യമാടാ… 😘

ഞാൻ വിൻഡോയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ഇത്തയുടെ അടുത്ത മെസ്സേജ് പെട്ടെന്ന് വന്നു.

​സമീറ ഇത്ത: “നേരിൽ കാണണം ഇപ്പൊ.”

​ഞാൻ: “അബ്ബു മുകളിലുണ്ട് ഇത്താ.🥴”

​സമീറ ഇത്ത: “എന്നാൽ വീഡിയോ കോൾ?”

​ഞാൻ: “റൂമിൽ ലൈറ്റ് ഓഫ്.😞”

​സമീറ ഇത്ത: “ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്യ്.😌”

​ഞാൻ: “ആയിഷ ഉണർന്നാലോ ഇത്താ?🥲”

​സമീറ ഇത്ത: “പതുക്കെ കാണിച്ചാൽ മതി.😌😘😘😘”

​ഇത്തയുടെ ആ വശീകരണ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് ഫോണിന്റെ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി.

 

 

സമീറ ഇത്തയുടെ നിർബന്ധം കൂടിയായപ്പോൾ ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് ഫോണിന്റെ ഫ്രണ്ട് ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്ത് വീഡിയോ കോൾ ബട്ടൺ അമർത്തി. മറുതലയ്ക്കൽ ബെല്ലടിച്ച ഉടൻ തന്നെ ഇത്ത കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആദ്യമായാണ് ഇത്തയെ വീണ്ടും കാണുന്നത്.

​മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം മാത്രമാണ് എന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നത്. സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. സമീറ ഇത്ത അവരുടെ കിടപ്പറയിലായിരുന്നു. നേരിയ നൈറ്റി മാത്രം ധരിച്ച് കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു അവർ. നൈറ്റിയുടെ കഴുത്ത് വല്ലാതെ താഴ്ന്നു കിടന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് അവരുടെ ആ കനത്ത വെളുത്ത മാറിടത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം സ്ക്രീനിൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

​”റഹീമേ… നിന്റെ മുഖം കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോടാ,” ഇത്ത ശബ്ദം വല്ലാതെ താഴ്ത്തി കാമത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു.

​ഞാൻ ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ, ഫോൺ ഒരു കൈകൊണ്ട് ബെഡ്ഷീറ്റിൽ ചാരിവെച്ച്, എന്റെ ലുങ്കി പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. പാന്റസും അടിവസ്ത്രവും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എന്റെ ആ നീളമുള്ള കട്ടിയായ കുണ്ണ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി കമ്പിയായി വായുവിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ഫോണിന്റെ ക്യാമറ പതുക്കെ കുണ്ണയ്ക്ക് നേരെ തിരിച്ചു.

​”ഹോ… എന്റെ റഹീമേ… ഇതാണോ ഇന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന് എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചത്,” എന്റെ കുണ്ണയുടെ ആ വലിപ്പവും വണ്ണവും സ്ക്രീനിലൂടെ കണ്ടതും സമീറ ഇത്തയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവർ താല്പര്യത്തോടെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു.

​ഞാൻ വലതുകൈ കൊണ്ട് എന്റെ കുണ്ണയുടെ തണ്ടിൽ പിടിച്ച് സാവധാനം മുകളിലേക്കും താഴേക്കും തോലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത്ത അത് നോക്കി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഇത്ത അവരുടെ കൈകൾ നൈറ്റിക്കുള്ളിലേക്ക് കടത്തി സ്വന്തം മുലകളിൽ പതുക്കെ ഞെരടാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തയുടെ ആ ചലനങ്ങൾ എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി. ഞാൻ തോലിപ്പിന്റെ വേഗത അല്പം കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

​പക്ഷേ, ആ കാമഭ്രാന്തിന്റെ നടുവിലും എന്റെ റൂമിന്റെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറക്കപ്പെടുന്ന ആ നേർത്ത ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു!

​ഞാൻ ഒരൊറ്റ ഞെട്ടലിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വാതിലിനടുത്ത് ഒരു നിഴൽ രൂപം നിൽക്കുന്നു. അത് ആയിഷയായിരുന്നു!

​എന്റെ ഹൃദയം തൊണ്ടക്കുഴിയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ഒട്ടും സമയം കളയാതെ, സമീറ ഇത്ത ലൈവിലുണ്ടെന്ന കാര്യം പൂർണ്ണമായി മറന്ന്, ഞാൻ കൈയിലിരുന്ന ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് സ്ക്രീൻ അടിഭാഗം വരുന്ന രീതിയിൽ കമിഴ്ത്തിവെച്ചു. ഭാഗ്യത്തിന് ഫോൺ മ്യൂട്ട് ബട്ടണിൽ ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇത്തയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ശ്വാസ ശബ്ദങ്ങളൊന്നും പുറത്തേക്ക് കേൾക്കില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും ഇത്തയ്ക്ക് ഫോണിന്റെ സ്പീക്കറിലൂടെ എന്റെ മുറിയിൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.

​ആയിഷ പതുക്കെ നടന്ന് എന്റെ കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ വേഗം ലുങ്കി താഴേക്കിട്ട് കുണ്ണ മറച്ചിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​”റഹീം… നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ? ഇവിടെ ഇരുന്ന് എന്ത് ചെയ്യുകയാ?” ആയിഷ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

​”ഞാൻ… ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുകയായിരുന്നു ആയിഷാ. വെറുതെ ഫോൺ നോക്കിയതാ,” ഞാൻ വിക്കിവിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന ഫോണിലേക്ക് എന്റെ കണ്ണ് പാറിവീണു. സമീറ ഇത്ത ഇപ്പോഴും ലൈനിലുണ്ട്!

​ആയിഷ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എന്റെ വെപ്രാളവും വിയർപ്പും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായ മട്ടിൽ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.

​”നീ എന്നോട് കള്ളം പറയേണ്ട റഹീമേ… നീ ഇവിടെയിരുന്ന് തുണ്ട് പടം കാണുകയായിരുന്നല്ലേ? നിന്റെ ഈ വിയർപ്പും ശ്വാസമെടുപ്പും കണ്ടാലേ അറിയാം,” ആയിഷ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​അവളുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്ത് പറയണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ ഇരിക്കുന്ന സമീറ ഇത്ത ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ടെന്ന ചിന്ത എന്നെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി.

​”അത്… അത് പിന്നെ…” ഞാൻ വാക്കുകൾക്കായി തപ്പി.

​”നീ പേടിക്കേണ്ടടാ…” ആയിഷ പതുക്കെ എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടി. “അബ്ബു നല്ല ഉറക്കമായിട്ടുണ്ട്. യാത്രയുടെ ക്ഷീണം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇനി നേരം വെളുക്കാതെ ഉണരില്ല. ഇന്ന് പകൽ മുഴുവൻ നീ സമീറ ഇത്തയുടെ കൂടെ നടന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ… ഇന്നലെ നമ്മൾ ബാക്കിവെച്ചത് ഇനി നമുക്ക് ഇപ്പൊ ചെയ്യാം. എനിക്കും ഇവിടെ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ലായിരുന്നു.”

​അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആയിഷ അവളുടെ സൽവാറിന്റെ തട്ടമെടുത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവൾ പതുക്കെ എന്റെ ലുങ്കിക്കുള്ളിലേക്ക് കൈ കടത്തി. അവിടെ അതിശക്തമായി കമ്പിയായി നിൽക്കുന്ന എന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ കൈകളിൽ തടഞ്ഞതും അവൾ ഒന്നു ഞെട്ടി, ഒപ്പം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ കാമത്തിന്റെ തീ പടർന്നുപിടിച്ചു.

 

ആയിഷയുടെ ശ്വാസം കനത്തതോടെ ഞാനും എന്റെ ഇടുപ്പിന്റെ ചലനം വേഗത്തിലാക്കി. അവളുടെ ഇറുകിയ പൂറിനുള്ളിൽ എന്റെ കുണ്ണ പൂർണമായി ആഴ്ന്നിറങ്ങി പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ നനവുള്ള ഉരസലും, അവളുടെ മൃദുവായ മതിലുകൾ എന്നെ ഞെരിച്ചു പിടിക്കുന്നതും എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ നാഡിയിലും വൈദ്യുതി പടർത്തി.

“ആഹ്… റഹീം..ഉഫ്ഫ്ഫ് ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്…… വേഗം…എനിക്ക്…. ആഹ്ഹ്ഹ് വരാൻ പോകുന്നു…” ആയിഷ തന്റെ കാലുകൾ എന്റെ ഇടുപ്പിന് ചുറ്റി ബലമായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് വിതുമ്പി. അവളുടെ നഖങ്ങൾ എന്റെ പുറത്ത് കുത്തി തോണ്ടി.

ഞാനും നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുത്തു. എന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒന്നുകൂടി വലുതായി വീർത്തു. ഒരു ശക്തമായ താളത്തോടെ ഞാൻ അവളുടെ മുകളിൽ ചാഞ്ഞു, എന്റെ നെഞ്ച് അവളുടെ തുടുത്ത മുലകളിൽ അമർന്നു.

“ആയിഷാ… എനിക്ക്…. എനിക്ക്…വരുന്നു…!” എന്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.

പെട്ടെന്ന് എന്റെ കുണ്ണയുടെ അടിഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു ശക്തമായ തരംഗം ഉയർന്നു. ആദ്യത്തെ കട്ടിയുള്ള പാൽ തുള്ളി അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് ശക്തമായി ചീറ്റി. അത് ചൂടോടെ അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ അടിയിലേക്ക് തട്ടി.

“ആഹ്… ഉംഹ്… ആആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് …” ആയിഷ എന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി നെടുവീർപ്പോടെ വിറച്ചു.

രണ്ടാമത്തെ തുടിപ്പ്… മൂന്നാമത്തെ തുടിപ്പ്… ഞാൻ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തുടർച്ചയായി പാൽ ചീറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തുടിപ്പിലും എന്റെ കുണ്ണ ശക്തമായി വലുതായി ചുരുങ്ങി വിട്ടു. കട്ടിയുള്ള, ചൂടുള്ള വെള്ള പാൽ അവളുടെ ഇറുകിയ പൂറിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ ലൈംഗിക ദ്രവങ്ങൾ കലർന്ന് അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലൂടെ ചെറുതായി ഒഴുകി കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.

എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ വിറച്ചു. കണ്ണുകൾ ഇറുകി അടച്ച് ഞാൻ അവളുടെ മുകളിൽ തളർന്നു വീണു. അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ നിന്നും എന്റെ കുണ്ണ ഇപ്പോഴും ചെറുതായി തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, അവസാനത്തെ തുള്ളികൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട്.

 

 

ഞാനും ആയിഷയും ആ കട്ടിലിൽ ഒരേ ശ്വാസത്തിൽ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. ഹാളിൽ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചിരുന്നു. ആയിഷ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വിരലുകൾ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ശ്വാസമെടുത്തു.

​ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസഗതി സാധാരണ നിലയിലായപ്പോൾ ആയിഷ പതുക്കെ എന്നിൽ നിന്നും മാറി കിടന്നു. അവൾ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് അവളുടെ ചിതറിക്കിടന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

​”റഹീം… ഞാൻ എന്നാൽ മുറിയിലേക്ക് പോകാം. നേരം വെളുക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അബ്ബു ഉണരുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് മുകളിൽ എത്തണം,” അവൾ സൽവാറിന്റെ ടോപ്പ് തലയിലൂടെ ഇട്ടുകൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​”ശരി ടാ, സൂക്ഷിച്ചു പൊയ്ക്കോ. നാളെ രാവിലെ അബ്ബു ഉണരുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ കാണുമല്ലോ,” ഞാൻ അവൾക്ക് ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി നൽകി.

​ആയിഷ അവളുടെ തട്ടമെടുത്ത് തോളിലിട്ട്, വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു. പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അവൾ മറഞ്ഞു. വാതിൽ തനിയെ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടാൻ തുടങ്ങി. കാരണം, ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ കമിഴ്ത്തിവെച്ച എന്റെ ഫോൺ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി മറന്നുപോയിരുന്നു!

​ഞാൻ വേഗം ബെഡിൽ കിടന്ന ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. സ്ക്രീൻ തിരിച്ചു നോക്കിയ ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. സമീറ ഇത്ത ഇപ്പോഴും ലൈൻ കട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല!

​ഫോണിന്റെ മ്യൂട്ട് ബട്ടൺ ഞാൻ മാറ്റിയതും, മറുതലയ്ക്കൽ നിന്നും സമീറ ഇത്തയുടെ കനത്ത ശ്വാസ ശബ്ദം സ്പീക്കറിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. സ്ക്രീനിൽ ഇത്തയുടെ മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്ന് തുടുത്തിരുന്നു. അവരുടെ നൈറ്റിയുടെ മുൻഭാഗം ആകെ അലങ്കോലമായിരുന്നു, നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തിളങ്ങി നിന്നു. തങ്ങൾ തമ്മിൽ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെച്ച് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാത്തത് റഹീമും ആയിഷയും കൂടി ചെയ്യുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഇത്തയ്ക്ക് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

​”റഹീമേ…” ഇത്തയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി എന്നെ ഇവിടെയിരുന്ന് ശരിക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു… ആ ശബ്ദങ്ങളൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ശരീരം ആകെ തളർന്നുപോയിടാ…”

​”ഇത്താ… ക്ഷമിക്കണം, അവൾ പെട്ടെന്ന് വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കോൾ കട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല,” ഞാൻ പരുങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു.

​”അതിന് ഞാൻ നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ലല്ലോടാ…” ഇത്തയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒന്നുണ്ട്, ആ പെണ്ണിന് നീ കൊടുത്ത സുഖം നാളെ എനിക്കും വേണം. നാളെ രാവിലെ നീ വില്ലേജ് ഓഫീസിലേക്ക് ഫയലുമായി വരുമ്പോൾ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് തീരുമാനിക്കാം. ഇപ്പോൾ നീ പോയി കിടന്നുറങ്ങ്.”

​ഇത്ത അത്രയും പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ഞാൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞ് മലർന്നു കിടന്നു. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ അടക്കാനാവാത്ത കാമവും എന്നെ പുതിയൊരു ജീവിത സാഹചര്യത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്. നാളെ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ വെച്ച് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന ചിന്തയോടെ ഞാൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി.

 

 

 

രാത്രിയുടെ അവശേഷിച്ച യാമങ്ങളിൽ ഉറക്കം എന്നെ പൂർണ്ണമായി അനുഗ്രഹിച്ചില്ല. കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ സമീറ ഇത്തയുടെ വശ്യമായ നോട്ടവും, തൊട്ടുപിന്നാലെ റൂമിൽ വെച്ച് ആയിഷയുമായി പങ്കിട്ട ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങളും മാറിമാറി മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. ഒരു വശത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ തണലും ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹവും, മറുവശത്ത് സമീറ ഇത്ത എന്ന മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ അനുഭവസമ്പത്തും അധികാരവും നൽകുന്ന വശ്യതയും.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ പ്ലാനിന്റെ രൂപരേഖ തെളിഞ്ഞിരുന്നു. അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ ഫയൽ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ ഇത്തയുടെ കൈകളിലാണ്. അത് പൂർണ്ണമായി തീർപ്പാക്കണമെങ്കിൽ ഇത്തയെ പിണക്കാൻ കഴിയില്ല, അതിലുപരി അവരിലേക്ക് വീണ്ടും അടുക്കാനുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹവും കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് റെഡിയായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അപ്പോഴേക്കും അബ്ബു ഉമ്മറത്തിരുന്ന് പത്രം വായിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നും ചായയുമായി ആയിഷ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലത്തെ രാത്രിയുടെ യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളും ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും, എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ അവൾ എനിക്ക് തന്ന ആത്മസമർപ്പണത്തിന്റെ ഓർമ്മകളുണ്ടായിരുന്നു.

“ആ, റഹീം മോൻ എഴുന്നേറ്റോ. ചായ കുടിച്ചിട്ട് നമുക്ക് ആ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ കാര്യത്തിന് പോകണം. സമീറയോട് ബാക്കി പേപ്പറുകൾ കൂടി വാങ്ങി വരണം,” അബ്ബു പത്രം മടക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ റെഡിയാണ് അബ്ബു. ദാ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങാം,” ഞാൻ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.

ആയിഷ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഫയലുകൾ അടങ്ങിയ കവർ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു. “റഹീം, ഇത്ത പറഞ്ഞ ബാക്കി ആധാരത്തിന്റെ കോപ്പികൾ ഇതിലുണ്ട്. കൃത്യമായി ഏൽപ്പിച്ചേക്കണേ.”

“ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ആയിഷാ,” ഞാൻ കവർ കയ്യിലെടുത്തു.

പത്തു മണിയായപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ബൈക്കുമായി വില്ലേജ് ഓഫീസിന് മുന്നിലെത്തി. ഇന്നലത്തെക്കാൾ അല്പം തിരക്ക് ഓഫീസിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അകത്തേക്ക് നടന്ന് സമീറ ഇത്തയുടെ സീറ്റിന് മുന്നിലെത്തി. ഇത്ത കസേരയിലിരുന്ന് ഗൗരവത്തോടെ ആരോടോ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ഔദ്യോഗിക വേഷത്തിൽ അവർ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇന്നലെ ഫോണിലൂടെ കണ്ട ആ വന്യമായ രൂപം മറ്റൊരാളുടേതാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകും.

ഞാൻ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നതും ഇത്തയുടെ ശ്രദ്ധ എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആൾ മാറിയതും ഇത്തയുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം പതുക്കെ അലിഞ്ഞുപോയി.

“ആഹാ, റഹീം വന്നോ. ഫയലുകളൊക്കെ കൊണ്ടുവന്നോ?” ഇത്ത ചുറ്റുമുള്ള ജീവനക്കാർ കേൾക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“ദാ ഇത്താ, അബ്ബു തന്നുവിട്ട ബാക്കി പേപ്പറുകൾ,” ഞാൻ ഫയൽ കവർ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നീക്കി.

ഫയൽ വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ഇത്തയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർന്നു. അവർ ഫയൽ തുറന്ന് നോക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ തല താഴ്ത്തി, ശബ്ദം വല്ലാതെ കുറച്ചു.

“ഇന്നലെ രാത്രി നിന്റെ കളി നന്നായിരുന്നു റഹീമേ… അപ്പുറത്തിരുന്ന് അത് കേട്ട എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഇവിടെയിരിക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയാണ്. നീ എപ്പോഴാ ഫ്രീ ആകുന്നത്?” ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ കൃസൃതിയും കാമവും ഒന്നിച്ച് തിളങ്ങി.

“ഇത്ത പറയും പോലെ. അബ്ബു വീട്ടിലുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് അധികം വൈകാൻ പറ്റില്ല,” ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

“അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഒരു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ഈ ഓഫീസിന്റെ പുറകിലുള്ള പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ അങ്ങോട്ട് വാ. അവിടെ വില്ലേജ് അസിസ്റ്റന്റിന്റെ ഒരു മുറിയുണ്ട്, തൽക്കാലം അത് പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിന്റെ താക്കോൽ എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. അവിടെയാകുമ്പോൾ ആരും സംശയിക്കില്ല. നീ അവിടെ കാത്തുനിൽക്ക്, ഞാൻ ഫയൽ ഒപ്പിടീക്കാൻ സാറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് വരാം,” സമീറ ഇത്ത പ്ലാൻ കൃത്യമായി പറഞ്ഞുതന്നു.

ഇത്തയുടെ ആ ചടുലമായ പ്ലാൻ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടി. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ വെച്ച്, ജനങ്ങൾ പുറത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ നടക്കാൻ പോകുന്ന ആ കൂടിക്കാഴ്ച എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ തലയാട്ടി ഓഫീസിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

 

 

 

ഓഫീസിന്റെ പ്രധാന കവാടത്തിൽ നിന്നും ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ പതുക്കെ പുറകുവശത്തേക്ക് നടന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിന്റെ പഴക്കമുള്ള കെട്ടിടത്തിന് തൊട്ടുപിന്നിലായി, അധികം ആളുകൾ വരാത്ത ഒരു ചെറിയ പറമ്പും അതിനോട് ചേർന്ന് പഴയൊരു ക്വാർട്ടേഴ്സും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും കാട്ടുചെഞാൻ പാത്രങ്ങൾ കഴുകിവെച്ച് തിരിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആയിഷ ഹാളിലെ സോഫയിൽ വന്ന് ഇരുന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ സൽവാറിന്റെ തട്ടം ഇപ്പോൾ പകുതി മാറി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ സാവധാനം അവൾക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.

 

ഞാൻ സോഫയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നപ്പോൾ ആയിഷ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ കാമത്തിന്റെ തിളക്കം പതുക്കെ മടങ്ങിവരുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. തട്ടം പൂർണ്ണമായും തോളിൽ നിന്നും വഴുതിമാറി അവളുടെ ആ വലിയ മാറിടത്തിന്റെ പകുതിയോളം തുറന്നു കാട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവൾക്കരികിലേക്ക് ഇരുന്നു. എന്റെ വലതുകൈ പതുക്കെ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റി, അവളെ എന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

​”റഹീം… ഇനി താഴെ വെച്ചാണോ? സമീറ ഇത്ത വീണ്ടും വന്നാലോ?” അവൾ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട്, പകുതി പേടിയോടെയും പകുതി ആഗ്രഹത്തോടെയും ചോദിച്ചു.

 

​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ സൽവാറിന്റെ ടോപ്പ് മുകളിലേക്ക് അഴിച്ചു മാറ്റി. ബ്രാ ധരിക്കാത്ത അവളുടെ ആ വലിയ വെളുത്ത മുലകൾ എന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെട്ടു. ഷവറിലെ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ച് വൃത്തിയായ ആ മുലക്കണ്ണുകൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ചുവന്ന് തുടുത്തു നിന്നിരുന്നു. ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ഒരു മുല മുഴുവനായും എന്റെ വായിലാക്കി പതുക്കെ ചവച്ചരച്ചു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​”ഉംഹ്… റഹീം… പതുക്കെ… കടിക്കല്ലേടാ…” അവൾ എന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് ആവേശം കൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞു.

 

 

“ടിങ്… ടോങ്…”

ഹാളിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടും പ്രണയവും മാത്രം നിറഞ്ഞുനിന്ന ആ നിമിഷത്തിലാണ് ഡോർ ബെൽ വീണ്ടും ഒരു ഇടിത്തീ പോലെ മുഴങ്ങിയത്. ആയിഷയുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ എന്റെ വായിലിരിക്കെ, ആ ശബ്ദം കേട്ടതും അവൾ ഒരൊറ്റ ഞെട്ടലിൽ പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു. എന്റെ മുടിയിൽ ആഴ്ന്നിരുന്ന അവളുടെ കൈകൾ ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

“റഹീം… സമീറ ഇത്ത… ഇത്ത വീണ്ടും വന്നോ?” അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു, കണ്ണുകളിൽ കാമഭ്രാന്തിന് പകരം ഭയത്തിന്റെ കനത്ത നിഴൽ വീണു.

“നീ പേടിക്കാതെ ശ്വാസമെടുക്ക്… ഞാൻ നോക്കാം,” ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുലകളിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി, ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പും ഇപ്പോൾ കാതുകളിൽ വന്ന് അടിക്കുന്നത് പോലെ ശക്തമായിരുന്നു.

ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ശരിയാക്കി. ആയിഷ തിടുക്കത്തിൽ അവളുടെ സൽവാറിന്റെ ടോപ്പ് താഴേക്കിട്ട്, തോളിൽ നിന്ന് വീണുപോയ തട്ടമെടുത്ത് മാറിടം പൂർണ്ണമായി മറച്ചു. അവൾ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് എന്നെ നോക്കി.

ഞാൻ പതുക്കെ മുൻവാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ജനലിന്റെ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി! അത് സമീറ ഇത്ത തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, ഇത്തവണ അവർ ഒറ്റയ്ക്കല്ലായിരുന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ഔദ്യോഗിക വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, കയ്യിൽ ഒരു ഫയലും പിടിച്ചുകൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത നിൽക്കുമ്പോൾ, കൂടെ ഓഫീസിലെ മറ്റൊരു ജീവനക്കാരനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും വരുത്താതെ, വിയർപ്പ് പതുക്കെ തുടച്ചുകളഞ്ഞ് വാതിൽ തുറന്നു.

“ആഹാ റഹീം, നീ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ടോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്,” സമീറ ഇത്ത കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നാൽ കൂടെയുള്ള ആളെ ഓർത്ത് അല്പം ഗൗരവം നടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എന്താ ഇത്താ… ഓഫീസിൽ പോയതല്ലേ? വീണ്ടും എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അതുപിന്നെ… അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിലെ അതിർത്തി തർക്കത്തിന്റെ ഒരു ഫയൽ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ പെൻഡിങ് കിടക്കുവായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം വരാമെന്നാ വിചാരിച്ചതെങ്കിലും, ഈ വഴിക്ക് ഒരു സൈറ്റ് വിസിറ്റിന് വന്നപ്പോൾ ഫയലിൽ അബ്ബു ഒപ്പിടേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ ഒന്ന് മാർക്ക് ചെയ്തു തരാൻ വന്നതാ. അബ്ബു ഇല്ലെങ്കിൽ ആയിഷ മോളെക്കൊണ്ട് ഒപ്പിടുവിച്ച് നാളെ ഓഫീസിൽ എത്തിച്ചാൽ മതി. ആയിഷ എവിടെ?” സമീറ ഇത്ത ഫയലുമായി അകത്തേക്ക് നടന്നു.

അപ്പോഴേക്കും സോഫയിൽ ഇരുന്ന് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് ആയിഷ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. പക്ഷേ, സോഫയിൽ വെച്ച് എന്റെ കൈകൾ തട്ടിയതിന്റെയും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചതിന്റെയും ആ ഒരു ചോരത്തിളപ്പും വിയർപ്പും അവളുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും പ്രകടമായിരുന്നു.

“ആ ഇത്താ… എന്താ കാര്യം?” ആയിഷ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“ഈ ഫയലിൽ ഒന്ന് ഒപ്പിടണം മോളെ. നാളെ റഹീമിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു വിട്ടാലും മതി,” സമീറ ഇത്ത ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.

അപ്പോഴാണ് ഇത്തയുടെ കൂടെ വന്ന ജീവനക്കാരൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഫോൺ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി അല്പം മാറി നിന്നത്. ആ സമയം നോക്കി സമീറ ഇത്ത ആയിഷയുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം നീങ്ങിനിന്നു. ഇത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ വലിയ ചന്തികൾ ആയിഷയുടെ തുടകളിൽ പതുക്കെ മുട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങുകയായിരുന്നോ? ഹാളിലെ സോഫയൊക്കെ അല്പം മാറി കിടക്കുന്നുണ്ടല്ലോ… തലയണയൊക്കെ താഴെയാണല്ലോ വീണു കിടക്കുന്നത്,” സമീറ ഇത്ത സോഫയിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ കണ്ണുചുമ്മി കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഹാളിലെ ആകെ അലങ്കോലമായ അവസ്ഥ സമീറ ഇത്തയുടെ മൂർച്ചയുള്ള കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തപ്പിയെടുക്കാൻ അവർക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. ഇത്തയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ആയിഷയുടെ മുഖം വീണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു.

 

 

ആയിഷ പേടിയോടെ അവളുടെ തട്ടം ഒന്നുകൂടി നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. സമീറ ഇത്തയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവൾ തറയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഇത്തയുടെ വലിയ മാറിടം ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നുതാഴുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസറുടെ ഗൗരവത്തോടെ കൂടെയുള്ള ജീവനക്കാരൻ പുറത്തു നിൽക്കുമ്പോഴും, ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

“അത്… ഇത്താ… ഞങ്ങൾ ഇവിടെയിരുന്ന് ടിവി കാണുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അബദ്ധത്തിൽ തട്ടിയതാവും,” ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ വാക്കുകൾ ഒപ്പിയെടുത്ത് പറഞ്ഞു.

“ആണോ… ടിവി കാണുമ്പോൾ സോഫ ഇത്രയും നീങ്ങുമോ റഹീമേ?” സമീറ ഇത്ത ശബ്ദം താഴ്ത്തി, കൂടെയുള്ള ആൾ കേൾക്കാത്ത പാകത്തിൽ ചോദിച്ചു. അവരുടെ ആ നോട്ടം എന്റെ പാന്റസിന്റെ സിപ്പിലേക്കും അവിടെയുണ്ടായ നേരിയ മാറ്റങ്ങളിലേക്കും നീണ്ടതായി എനിക്ക് തോന്നി. ഒരു മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെയും, വർഷങ്ങളായി പുരുഷസ്പർശമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ക്ലർക്കിന്റെയും അനുഭവസമ്പത്ത് ആ നോട്ടത്തിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും പുറത്തുനിന്ന ജീവനക്കാരൻ ഫോൺ സംഭാഷണം കഴിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു. “സമീറ റഹീം, നമുക്ക് വൈകുന്നു. അടുത്ത സൈറ്റിലേക്ക് കൂടി പോകേണ്ടതാണ്.”

“ആ, ദാ വരുന്നു പ്രകാശേട്ടാ,” സമീറ ഇത്ത മുഖത്തെ ഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറ്റി ഒരു ഔദ്യോഗിക ജീവനക്കാരിയുടെ ഗൗരവം വീണ്ടെടുത്തു.

അവർ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയൽ എടുത്ത് ആയിഷയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. “മോളെ, ഇതിൽ അബ്ബു ഒപ്പിടേണ്ട സ്ഥലങ്ങൾ ഞാൻ പെൻസിൽ കൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. നാളെ രാവിലെ ഇത് റഹീമിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു വിട്ടാൽ മതി. വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ എത്തിച്ചേക്കണം.”

ഫയൽ വാങ്ങുമ്പോൾ ആയിഷയുടെ വിരലുകൾ ഇത്തയുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ ഉരസി. ഇത്ത ആയിഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ കണ്ണുചുമ്മി കാണിച്ചു. “പിന്നെ… പകൽ സമയത്ത് വാതിലൊക്കെ അടച്ചിടുമ്പോൾ സൂക്ഷിക്കണം കേട്ടോ. നാട്ടുകാരാണ്, പലതും വിചാരിക്കും.”

ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ സമീറ ഇത്ത കാര്യങ്ങളെല്ലാം തങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി എന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ ഭീഷണിയേക്കാൾ ഉപരി, ഞങ്ങളുടെ രഹസ്യം തന്നിൽ ഭദ്രമായിരിക്കുമെന്ന ഒരു ഉറപ്പാണ് ആ ശബ്ദത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്.

സമീറ ഇത്തയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളും പടികളിറങ്ങി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവർ ഗേറ്റ് കടന്ന് പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ ഉമ്മറത്തുതന്നെ നോക്കിനിന്നു. നടന്നുപോകുമ്പോൾ സാരി തുളച്ചുകാണിക്കുന്ന സമീറ ഇത്തയുടെ ആ വലിയ ചന്തികളുടെ ഇളക്കം എന്റെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു ചിന്തയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചിരുന്നു.

ഞാൻ വേഗം മുൻവാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. ആയിഷ സോഫയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു.

“റഹീം… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ! ഇത്തയ്ക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. ഇനി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും?” അവൾ തലയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ അവൾക്കരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “നീ പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ. ഇത്ത ആരോടും പറയില്ല. ഇത്തയുടെ ആ സംസാരവും നോട്ടവും കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്… അവർക്ക് നമ്മളോട് ഒരു ദേഷ്യവുമില്ലെന്നാണ്. ഒരുപക്ഷേ, ഇത്തയ്ക്ക് നമ്മളോട് വേറെ എന്തെങ്കിലും…” ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

 

 

“റഹീം… നീ എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?” ആയിഷ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ ശ്വാസമെടുപ്പ് അപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു.

​”അതുപിന്നെ… സമീറ ഇത്തയുടെ കെട്ടിയോൻ മരിച്ചിട്ട് കുറച്ചുകാലമായില്ലേ. ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ആ ഒരു താല്പര്യവും കള്ളച്ചിരിയുമൊക്കെ അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ കാര്യം പുറത്തുപറയാതിരിക്കാൻ ഇത്തയ്ക്ക് നമ്മളിൽ നിന്ന് മറ്റെന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലോ?” ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ആയിഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു അത്ഭുതവും ഒപ്പം ഒരു പുതിയ തിരിച്ചറിവും തെളിഞ്ഞു വന്നു. സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരവും, ഓഫീസിലേക്ക് പോകുമ്പോഴുള്ള അവരുടെ വശ്യമായ നോട്ടവും ഒക്കെ ആയിഷയുടെ മനസ്സിലൂടെയും കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകാം.

​”നീ പറയുന്നത് ശരിയാണെങ്കിൽ… സമീറ ഇത്ത നമ്മളെ ഒരു കെണിയിൽ വീഴ്ത്തിയതാണോ?” ആയിഷ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

​”കെണിയല്ല ആയിഷാ, ഇതൊരു ഒത്തുതീർപ്പാകാനാണ് സാധ്യത,” ഞാൻ സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ വീണ്ടും കൈകൾ ചുറ്റി. “നാളെ ഫയലുമായി ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും. ഇത്ത എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് അപ്പോൾ അറിയാമല്ലോ.”

​റഹീമിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആയിഷയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം പതുക്കെ ഒരുതരം ആകാംക്ഷയ്ക്ക് വഴിമാറാൻ തുടങ്ങി. സമീറ ഇത്തയെപ്പോലെ വിരിഞ്ഞ ശരീരമുള്ള, മുതിർന്ന ഒരു സർക്കാർ ജീവനക്കാരി തങ്ങളുടെ രഹസ്യത്തിൽ പങ്കാളിയാകാൻ പോകുന്നു എന്ന ചിന്ത ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തിന് പുതിയൊരു മാനം നൽകുകയായിരുന്നു.

 

ആയിഷ : ” എന്നാലും റഹീം ഇന്ന് ഇനി ഒന്നിനും ഞാനില്ല.. എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്..നാളെ നീ പോയി സമീറാത്ത യെ കണ്ടു വാ…”

 

 

ആയിഷയുടെ ആ വാക്കുകളിലെ പരിഭ്രാന്തിയും ക്ഷീണവും മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. സമീറ ഇത്തയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള വരവും അവരുടെ ആ ചോദ്യങ്ങളും ഉണ്ടാക്കിയ മാനസിക ബുദ്ധിമുട്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ നിർബന്ധിക്കാൻ തുനിഞ്ഞില്ല.

“ശരി മോളെ, നീ പറഞ്ഞതാണ് ശരി. ഇന്ന് ഇനി നമുക്ക് വിശ്രമിക്കാം. മനസ്സിന് സമാധാനമില്ലാതെ ഒന്നിനും ഒരു സുഖം ഉണ്ടാകില്ല,” ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. ഹാളിലെ സോഫയും തലയണകളും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് വേഗം സാധാരണ രീതിയിലാക്കി മാറ്റി. സമീറ ഇത്ത കണ്ടതുപോലെയുള്ള അടയാളങ്ങളൊന്നും ഇനി ആരും കാണാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ പകലിന്റെ ബാക്കി സമയം മുഴുവൻ വലിയ അനിഷ്ടങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, വരാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നേരിയ ആശങ്കയോടെ ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു തീർത്തു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ…

അബ്ബു ഒപ്പിട്ട ഫയലുമായി ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിലേക്ക് തിരിക്കാൻ തയ്യാറായി. ആയിഷ ഉമ്മറത്ത് വന്ന് എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ഒരു നേരിയ ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… സൂക്ഷിക്കണം. ഇത്ത എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കണം. ഓഫീസിൽ വെച്ച് കൂടുതൽ ആളുകളുള്ളപ്പോൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണേ,” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

“നീ ഒന്നിനും പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ. ഞാൻ എല്ലാം നോക്കിക്കൊള്ളാം. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ എനിക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അറിയാം. ഞാൻ പോയിട്ട് വേഗം വരാം,” അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.

പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിന് മുന്നിലെത്തി. രാവിലെ ആയതുകൊണ്ട് വലിയ തിരക്കില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്ത്, കൈയിലുള്ള ഫയലുമായി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ക്ലർക്കുമാർ ഇരിക്കുന്ന വരിയിൽ സമീറ ഇത്ത തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണട വെച്ച്, ഔദ്യോഗികമായ ഗൗരവത്തോടെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു അവർ. സാരിയുടെ തലപ്പ് കൃത്യമായി ഒതുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന്റെ ഭംഗി ആ സീറ്റിലിരിക്കുമ്പോഴും എടുത്തുനിന്നിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നു.

“ഇത്താ… ദാ അബ്ബു ഒപ്പിട്ട ഫയൽ,” ഞാൻ ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും സമീറ ഇത്ത കണ്ണടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ എന്നെ നോക്കി. ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അവരുടെ മുഖത്തെ ആ ഔദ്യോഗിക ഗൗരവം മാറി, ചുണ്ടുകളിൽ ആ പഴയ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവർ ചുറ്റും ഒന്നു നോക്കി. അടുത്ത സീറ്റുകളിലുള്ളവർ അവരുടെ ഫയലുകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.

“ആഹാ, റഹീം വന്നോ. ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ വരാൻ വൈകുമെന്ന്,” സമീറ ഇത്ത ഫയൽ വാങ്ങി തുറന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

“എല്ലാം കൃത്യമായി ഒപ്പിട്ടിട്ടുണ്ട് ഇത്താ. ഇനി ഇതിൽ വേറെ എന്തെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ടോ?” ഞാൻ അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ഫയലിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെ കൃത്യമാക്കാം റഹീമേ… പക്ഷേ, ഇന്നലെ അവിടെ ബാക്കിവെച്ച ചില കാര്യങ്ങളില്ലേ, അത് നമ്മൾ എങ്ങനെ തീർപ്പാക്കും?” ഇത്ത ഫയലിൽ നിന്ന് കണ്ണുകളുയർത്തി, വശ്യമായ ഒരു നോട്ടത്തോടെ എന്നോട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

 

സമീറ ഇത്ത ചുറ്റുമുള്ള ജീവനക്കാരുടെ സാന്നിധ്യം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് വന്ന് ഫയലുകൾക്കിടയിലൂടെ എന്നെ നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം കൗതുകവും ആഗ്രഹവും അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഈ ഫയലിലെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് മുൻപ് തന്നെ ശരിയാക്കി വെക്കാം റഹീമേ,” സമീറ ഇത്ത താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ, ആ ബാക്കിവെച്ച സംസാരമില്ലേ… അത് ഇവിടെ വെച്ച് തീർക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ്, ഓഫീസ് വിടുമ്പോൾ എന്റെ കൂടെ ഒരു സ്ഥലം വരെ ഒന്ന് വരണം. എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കല്പനയേക്കാൾ ഉപരി, ഒരഭ്യർത്ഥനയുടെയും ആകർഷണത്തിന്റെയും സ്വരമുണ്ടായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ സീറ്റിന് താഴെ കൂടെയുള്ള ജീവനക്കാരി ശ്രദ്ധിക്കാത്ത വിധത്തിൽ സമീറ ഇത്തയുടെ കാൽപ്പാദം എന്റെ കാലിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുരുമ്മി. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ പാന്റസിനുള്ളിലൂടെ കടന്ന് ശരീരത്തിലേക്ക് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

“എവിടേക്കാണ് ഇത്താ? ആയിഷ മോൾ തനിച്ചാണ് വീട്ടിൽ,” ഞാൻ അല്പം മടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

സമീറ ഇത്ത ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എന്റെ സംശയങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നു. “ആയിഷ മോളെ ഞാൻ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ കാര്യങ്ങൾ. പിന്നെ, നീ എന്റെ കൂടെ വരുമ്പോൾ ആരും ഒന്നും ചോദിക്കില്ല. ഈ റൂട്ടിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു ക്വാർട്ടേഴ്സ് ഉണ്ട്, അവിടെ നമുക്ക് സമാധാനമായി സംസാരിക്കാം. നീ വരുമല്ലോ അല്ലേ?”

ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറ്റില്ല എന്ന് പറയാൻ തോന്നിയില്ല. സമീറ ഇത്തയുടെ ആ വലിയ ശരീരവും, ആ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള സംസാരവും എന്നെ വല്ലാതെ വശീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ശരി ഇത്താ… ഞാൻ വരാം. എത്ര മണിക്കാണ് ഞാൻ എവിടെയാണ് വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ടത്?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“നാല് മണിക്ക് ഓഫീസിന് അല്പം അകലെയുള്ള പഴയ ആലിൻ ചുവട്ടിൽ വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടാൽ മതി. ഞാൻ വരാം,” ഇത്ത ഫയലിൽ എന്തോ എഴുതിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ കണ്ട ആ വെപ്രാളം മാറിയിരുന്നു, പകരം സമീറ ഇത്തയോടൊപ്പമുള്ള ആ വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കാമവും ആകാംക്ഷയുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ നിറയെ. വീട്ടിൽ ചെന്ന് ആയിഷയോട് ഈ കാര്യം എങ്ങനെ പറയുമെന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ചിന്ത.

 

 

ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരെ ബൈക്കോടിച്ച് ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. ഉമ്മറത്ത് തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്ന ആയിഷ ഞാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പരവേശമുണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… എന്തായി? സമീറ ഇത്ത വല്ലതും പറഞ്ഞോ? ഓഫീസിൽ വെച്ച് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായോ?” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ബൈക്കിന്റെ കീ പോക്കറ്റിലിട്ട്, അവളെയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ഞാൻ ഒരു കള്ളം ഒപ്പിക്കാൻ മനസ്സ് പാകപ്പെടുത്തി.

“നീ പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ… ഓഫീസിൽ വെച്ച് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്…” ഞാൻ അല്പം ഗൗരവം നടിച്ച് പറഞ്ഞു.

“എന്താ റഹീം? കാര്യം പറ…” അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

“അതുപിന്നെ… അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിലെ ആ പഴയ ആധാരത്തിന്റെ കൂടെ സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് വേറെയൊരു ഡോക്യുമെന്റ് കൂടി വേണമെന്ന്. എന്തോ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ പഴയ രജിസ്റ്ററുമായി ഒത്തുനോക്കാനുണ്ടത്രേ. ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് അത് തിരഞ്ഞുപിടിക്കാൻ സമയമെടുക്കും. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഓഫീസ് സമയം കഴിയുമ്പോൾ അത് ഒന്നു തപ്പിയെടുക്കാൻ സഹായിക്കാൻ ഇത്ത എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.”

എന്റെ കള്ളം കേട്ടപ്പോൾ ആയിഷയ്ക്ക് വലിയ സംശയമൊന്നും തോന്നിയില്ല. അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

“ആണോ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇത്ത ഇന്നലത്തെ കാര്യം പറഞ്ഞ് വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കുമെന്ന്. അപ്പോൾ ആധാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിനാണല്ലേ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“അതെ, അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം വില്ലേജ് ഓഫീസിന്റെ ഭാഗത്ത് നിൽക്കേണ്ടി വരും. ഇത്ത ആ പേപ്പറുകൾ ശരിയാക്കി തന്നാൽ അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ പ്രശ്നം അതോടെ തീരും,” ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ശരി റഹീം, നീ പോയി ഇത്തയെ സഹായിച്ച് ആ പേപ്പറുകൾ വാങ്ങി വാ. അബ്ബു വരുന്നതിന് മുൻപ് ആ തലവേദന തീരുന്നതാണ് നല്ലത്,” ആയിഷ പൂർണ്ണ വിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം തോന്നിയെങ്കിലും, ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് സമീറ ഇത്തയോടൊപ്പം ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത എന്റെ ചോരയെ വീണ്ടും ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു. നാല് മണിക്ക് ആലിൻ ചുവട്ടിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്ന സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരവും അവരുടെ കള്ളച്ചിരിയും എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

 

 

 

ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം സമയം മൂന്നരയായപ്പോഴേക്കും എന്റെ ഉള്ളിലെ അക്ഷമയും ആവേശവും അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തിയിരുന്നു. ആയിഷയോട് യാത്രപറഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി. എന്നാൽ നേരെ സമീറ ഇത്ത പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ കരുതേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.

വഴിയിലുള്ള ഒരു വലിയ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിന് മുന്നിൽ ഞാൻ ബൈക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ചുറ്റും ആളുകളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതൊന്നും വകവെക്കാതെ ഞാൻ കൗണ്ടറിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.

“ഒരു പാക്കറ്റ് എക്സ്ട്രാ ലാർജ് കോണ്ടവും, കൂടെ ഒരു ലൂബ്രിക്കന്റും വേണം,” ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകാരനോട് പറഞ്ഞു.

അയാൾ എന്നെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കിയ ശേഷം ആ സാധനങ്ങൾ ഒരു കറുത്ത കവറിലാക്കി എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു. ഞാൻ പണം നൽകി ആ കവർ വേഗം ബൈക്കിന്റെ ടൂൾബോക്സിനുള്ളിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി വെച്ചു. സമീറ ഇത്തയെപ്പോലെ കനത്ത ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള, വർഷങ്ങളായി ഒരു പുരുഷന്റെ സ്പർശനം ഏൽക്കാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലൂബ്രിക്കന്റും കോണ്ടവും നിർബന്ധമാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

സമയം കൃത്യം നാല് മണിയായപ്പോഴേക്കും ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിന് അപ്പുറത്തുള്ള ആ പഴയ ആലിൻ ചുവട്ടിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി കാത്തുനിന്നു. എന്റെ ഹൃദയം ഒരു യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെടുന്നത് പോലെ അതിശക്തമായി മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കറക്റ്റ് നാല് മണിക്ക് പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദൂരേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ കണ്ടത് വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്നും നടന്നു വരുന്ന സമീറ ഇത്തയെയാണ്. ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരനായ പ്രകാശേട്ടനോ മറ്റു ജീവനക്കാരോ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത്ത സാരിയുടെ തലപ്പ് നന്നായി ഒതുക്കി, കയ്യിലൊരു കുടയും പിടിച്ച് വളരെ സ്വാഭാവികമായി നടന്നു വരികയായിരുന്നു. സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ പുറകോട്ട് തള്ളി നിൽക്കുന്ന അവരുടെ ആ വലിയ ചന്തികളുടെ ഇളക്കം ദൂരെ നിന്ന് കാണുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ പാന്റസിനുള്ളിൽ കിടന്ന് കുണ്ണ അതിശക്തമായി കമ്പിയാകാൻ തുടങ്ങി.

ഇത്ത പതുക്കെ നടന്ന് എന്റെ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് എത്തി. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവരുടെ ചുണ്ടിൽ ആ വശ്യമായ കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും വിരിഞ്ഞു.

“നീ നേരത്തെ എത്തിയല്ലേ റഹീമേ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ വരാൻ മടിക്കുമെന്ന്,” ഇത്ത എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ഓഫീസിൽ വെച്ച് കണ്ട ആ ഗവൺമെന്റ് ക്ലർക്കിന്റെ ഭാവമെല്ലാം മാറി, ഇപ്പോൾ തികച്ചും ഒരു കാമുകിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു ആ മുഖത്ത്.

“ഇത്ത പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ വരാതിരിക്കുമോ? കയറൂ ഇത്താ, നമുക്ക് പോകാം,” ഞാൻ ബൈക്ക് പതുക്കെ മുന്നോട്ട് എടുത്തു.

സമീറ ഇത്ത സാരി അല്പം മുകളിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ച്, എന്റെ ബൈക്കിന്റെ പുറകിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. ഇത്തയുടെ ആ വലിയ, കൊഴുത്ത തുടകൾ എന്റെ ബൈക്കിന്റെ സീറ്റിൽ അമർന്നതും, അവരുടെ കനത്ത മാറിടം എന്റെ പുറകിലേക്ക് വന്ന് ശക്തമായി മുട്ടിയതും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഇത്തയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ മനോഹരമായ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണവും വിയർപ്പിന്റെ ചൂടും എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

“ഇനി നേരെ മുന്നോട്ട് വിട്ടോ… ഒരു രണ്ട് കിലോമീറ്റർ കഴിയുമ്പോൾ വലത്തോട്ട് തിരിയുന്ന ഒരു ഒഴിഞ്ഞ വഴി കാണാം. അവിടെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ ക്വാർട്ടേഴ്സ്,” ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

 

 

ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് സമീറ ഇത്ത പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് എടുത്തു. ടൗണിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി, റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾ അതിരിട്ട ഉപറോഡിലേക്ക് കയറിയപ്പോഴാണ് ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ തട്ടിയത്.

“റഹീമേ… വണ്ടി ഒന്ന് നിർത്തൂ,” ഇത്ത എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ വണ്ടി റോഡരികിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ഇത്ത ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കി. ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിനിന്നു.

“റഹീമേ… ആ പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ… പക്ഷേ, ഇപ്പോഴത്തെ ഈ മഴക്കാലത്ത് അവിടെ ആകെ ചോർച്ചയും പൊടിയും ആയിരിക്കും. മാത്രമല്ല, വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആരെങ്കിലും ആ വഴിക്ക് സൈറ്റ് വിസിറ്റിന് വന്നാൽ നമ്മൾ പെട്ടുപോകും. ഒരു സർക്കാർ ജീവനക്കാരിയായ എനിക്ക് അത് വലിയ നാണക്കേടാകും,” ഇത്ത അല്പം മടിയോടെ, എന്നാൽ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ നമ്മൾ എവിടെപ്പോകും ഇത്താ? ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഇനി ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ,” ഞാൻ ഇത്തയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

സമീറ ഇത്ത അവരുടെ ബാഗിൽ നിന്നും മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് ഒരു മെസ്സേജ് കാണിച്ചുതന്നു. “നമ്മുടെ ഈ ടൗണിന് അപ്പുറത്ത് പുതിയൊരു ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ പരിചയത്തിലുള്ളതാ. അവിടെ ആരും നമ്മളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ വരില്ല, നല്ല സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. ഞാൻ അവിടെ ഒരു റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നീ വണ്ടി അങ്ങോട്ട് വിട്ടോ.”

ഇത്തയുടെ ആ പ്ലാൻ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ആവേശം ഇരട്ടിയായി. വിജനമായ ഒരു ക്വാർട്ടേഴ്സിനേക്കാൾ എത്രയോ സുരക്ഷിതവും സുഖപ്രദവുമായിരിക്കും ഒരു ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ റൂം! ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ബൈക്ക് മെയിൻ റോഡിലേക്ക് തിരിച്ചു.

പുറകിലിരുന്ന സമീറ ഇത്ത ഇത്തവണ എന്റെ തോളിൽ കൈകൾ കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. വണ്ടിയുടെ വേഗത കൂടുമ്പോൾ അവരുടെ വലിയ മാറിടം എന്റെ പുറത്ത് വന്ന് അമരുന്നതിന്റെ സുഖം എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. പോക്കറ്റിലിരിക്കുന്ന ആ കറുത്ത കവറിന്റെ സാന്നിധ്യം എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി.

പത്തു മിനിറ്റുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആ ലക്ഷ്വറി ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിന്റെ മുന്നിലെത്തി. ഇത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ വണ്ടി ഭൂഗർഭ പാർക്കിംഗിലേക്ക് ഇറക്കി നിർത്തി. ലിഫ്റ്റിൽ കയറി മുകളിലത്തെ നിലയിലുള്ള റൂമിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ഇത്ത ബാഗിൽ നിന്നും സ്മാർട്ട് കാർഡ് കീ എടുത്ത് വാതിൽ തുറന്നു.

അകത്തേക്ക് കയറിയതും ഇത്ത വാതിൽ വേഗം അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പുള്ള, മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച ആ വലിയ മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ ഞാനും സമീറ ഇത്തയും മാത്രമായി. ഇത്ത സാരിയുടെ തട്ടമെടുത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് എറിഞ്ഞ്, കണ്ണട ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരിയായ വില്ലേജ് ക്ലർക്ക് ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും ഒരു കാമുകിയായി മാറി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്ന് സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും മാറ്റി. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പിലും അവരുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി പുരുഷസ്പർശമേൽക്കാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമവും അതേസമയം അടക്കാനാവാത്ത ആഗ്രഹവും ആ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു.

“റഹീം… ഞാൻ വിചാരിച്ചതേയല്ല ഇവിടെ വരെ കാര്യങ്ങൾ വരുമെന്ന്,” ഇത്ത കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവർക്കരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ ആ കറുത്ത കവർ എടുത്ത് കട്ടിലിനടുത്തുള്ള സൈഡ് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ആ വശ്യമായ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“നീ വലിയ കരുതലോടെ തന്നെയാണല്ലേ വന്നത്?” ഇത്ത ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

“ഇത്തയെപ്പോലെ ഒരാളുടെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ എല്ലാ തയ്യാറെടുപ്പും വേണമല്ലോ,” ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ തൊട്ടടുത്ത് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. എന്റെ വലതുകൈ സാവധാനം അവരുടെ തോളിലൂടെ ചുറ്റി, വിരിഞ്ഞ ആ ശരീരത്തെ എന്നിലേക്ക് പതുക്കെ വലിച്ചടുത്തു. സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ ഇത്തയുടെ ശരീരത്തിന്റെ കനത്ത ചൂട് എന്റെ കൈകളിലേക്ക് പടർന്നു. ഇത്ത കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടച്ച് എന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. അവരുടെ ശ്വാസഗതി വല്ലാതെ വേഗത്തിലാകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

 

 

സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്തു വിരിഞ്ഞ ശരീരം അത്രയും അടുത്തു കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തിയിരുന്നു. ആയിഷയുടേത് ഒരു ഇരുപതുകാരവതിയുടെ ഒതുക്കമുള്ളതും എന്നാൽ നിറഞ്ഞതുമായ ശരീരപ്രകൃതിയായിരുന്നെങ്കിൽ, സമീറ ഇത്ത മുപ്പത്തിയഞ്ചുകളുടെ മധ്യത്തിലെത്തിയ, തികച്ചും ഒരു പരിപക്വത വന്ന നാടൻ സ്ത്രീയുടെ കനത്ത സൗന്ദര്യമായിരുന്നു. ആയിഷയുടെ മാറിടം ഉറപ്പുള്ളതാണെങ്കിൽ, ഇത്തയുടേത് അതിനേക്കാൾ എത്രയോ വലുതും കൊഴുത്തതുമായിരുന്നു; സാരിയുടെ ബ്ലൗസ് കീറിപ്പോകുമെന്ന മട്ടിൽ അത് തിങ്ങിനിറഞ്ഞു നിന്നു. ഇടുപ്പിന്റെ വണ്ണത്തിലും ചന്തികളുടെ വലിപ്പത്തിലും ഇത്ത ആയിഷയേക്കാൾ ഒരുപടി മുന്നിലായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി ഒരു പുരുഷന്റെ സ്പർശനമില്ലാതെ ഇരുന്നിട്ടും, ആ ശരീരത്തിന്റെ ആಕರ್ഷണം ഒട്ടും ചോർന്നുപോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് അവരെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് എന്റെ മുന്നിൽ നിർത്തി. ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമവും നേരിയ പരിഭ്രമവും ഒരുപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… പതുക്കെ… എനിക്ക് വല്ലാതെ പേടി തോന്നുന്നു,” ഇത്ത ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

“ഇത്ത ഒന്നിനും പേടിക്കേണ്ട,” ഞാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ കൈകൾ ഇത്തയുടെ സാരിയുടെ ഒഴുക്കൻ മടക്കുകളിലേക്ക് കടത്തി.

സാരിയുടെ പ്ലീറ്റുകൾ ഓരോന്നായി ഞാൻ അഴിച്ചുമാറ്റാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ശ്വാസമെടുപ്പ് അതിവേഗത്തിലായി. ഒടുവിൽ സാരി പൂർണ്ണമായും തറയിലേക്ക് വഴുതിവീണു. ഇപ്പോൾ ഇത്ത വെളുത്ത പെറ്റിക്കോട്ടും കറുത്ത ബ്ലൗസും മാത്രം ധരിച്ച് എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇത്തയുടെ കൊഴുത്ത വയറും വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പും പൂർണ്ണമായി തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. ആയിഷയുടെ വയർ തികച്ചും ഫ്ലാറ്റ് ആയിരുന്നെങ്കിൽ, ഇത്തയ്ക്ക് പ്രായത്തിന്റേതായ നേരിയൊരു വയറുണ്ടായിരുന്നു, അത് അവരുടെ സ്ത്രീത്വത്തിന് കൂടുതൽ വശ്യത നൽകി.

ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി. എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിലും ഇത്തയുടെ ശരീരം നന്നായി വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഇത്തയുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു. ബ്ലൗസ് മാറിപ്പോയപ്പോൾ ബ്രാ ധരിക്കാത്ത ഇത്തയുടെ ആ കനത്ത, വലിയ മാറിടം ഇരുവശങ്ങളിലേക്കുമായി പഴുത്തു പാകമായ വലിയ മാമ്പഴങ്ങൾ പോലെ വീണുകിടന്നു. ആയിഷയുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ചെറുതും ചുവന്നതുമായിരുന്നെങ്കിൽ, സമീറ ഇത്തയുടേത് നല്ല കറുത്ത, വലിയ മുലക്കണ്ണുകളായിരുന്നു.

ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കുനിഞ്ഞ് ഇത്തയുടെ ഒരു വലിയ മുല മുഴുവനായും എന്റെ വായിലാക്കി പതുക്കെ ചവച്ചരച്ചു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ഉംഹ്… ആഹ്… റഹീം…” വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു പുരുഷന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ മാറിടത്തിൽ അമർന്നപ്പോൾ സമീറ ഇത്ത സുഖം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് കട്ടിലിലെ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ കൈകൾ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു.

മറ്റേ കൈകൊണ്ട് ഞാൻ ഇത്തയുടെ പെറ്റിക്കോട്ടിന്റെ നാട പതുക്കെ അഴിച്ചുമാറ്റി. പെറ്റിക്കോട്ട് താഴേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ ഇത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ കൊഴുത്ത തുടകളും അതിനിടയിലെ കാടും പടപ്പും നിറഞ്ഞ ആ കറുത്ത രഹസ്യഭാഗവും എന്റെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. ആയിഷയുടെ പൂറ് തികച്ചും വൃത്തിയായി ഷേവ് ചെയ്തതാണെങ്കിൽ, ഇത്തയുടേത് കട്ടിയുള്ള രോമങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടതായിരുന്നു. അവിടുത്തെ നനവും ചൂടും മുറിയിലാകെ ഒരു പ്രത്യേക മണം പടർത്തി.

ഞാൻ വേഗം എന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി. എന്റെ നീളമുള്ള കട്ടിയായ കുണ്ണ പൂർണ്ണമായി കമ്പിയായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഇത്തയുടെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ടും ആഗ്രഹം കൊണ്ടും വിടർന്നു.

“എന്റെ റഹീമേ… ഇത്രയും വലിപ്പമോ… ഇത് എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമോ?” ഇത്ത പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ സൈഡ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ലൂബ്രിക്കന്റ് എടുത്ത് ഇത്തയുടെ പൂറിന്റെ ഇതളുകളിലും എന്റെ കുണ്ണയിലും നന്നായി തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം കോണ്ടം എടുത്ത് വേഗം എന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് ഇറക്കി ഇട്ടു. ലൂബ്രിക്കന്റിന്റെ തണുപ്പ് തട്ടിയപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ കനത്ത വലിയ തുടകൾ ഇരുവശങ്ങളിലേക്കുമായി പരമാവധി അകത്തിവെച്ചു. ഇത്തയുടെ പൂറിൻ്റെ വാതിലിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണയുടെ തലപ്പുവെച്ച് ഞാൻ പതുക്കെ അമർത്തി. ലൂബ്രിക്കന്റ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് അത് സാവധാനം ഇറുകിയ ആ ചുവരുകൾക്കിടയിലൂടെ അകത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

“ആഹ്… റഹീം… പതുക്കെ… അമ്മേ… വല്ലാതെ ഇറുകുന്നു!” ഇത്ത സുഖവും വേദനയും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഉറക്കെ വിതുമ്പി.

വർഷങ്ങളായി ആരും തൊടാത്ത ആ ഇറുകിയ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് എന്റെ കട്ടിയായ കുണ്ണ പൂർണ്ണമായും ഇറങ്ങിമുട്ടിയപ്പോൾ സമീറ ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞു.

 

തുടക്കത്തിൽ വലിഞ്ഞുമുറുകിയ ആ പേശികൾ സാവധാനം ലൂബ്രിക്കന്റിന്റെ നനവിലും ചൂടിലും അയയാൻ തുടങ്ങി. വർഷങ്ങളായി കാത്തിരുന്ന ആ സാമീപ്യം പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിൽ കിടന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെട്ടു.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ ഇടുപ്പിൽ ഇരു കൈകളും ഉറപ്പിച്ചു പിടിച്ച് സാവധാനം മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ എന്റെ ശരീരം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു പതിക്കുമ്പോഴും ഇത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ കൊഴുത്ത ചന്തികൾ കട്ടിലിലെ കട്ടിയുള്ള മെത്തയിൽ അമർന്നു താഴ്ന്നു. എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പുള്ള ആ വലിയ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയടിക്കുന്ന താളാത്മകമായ ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങിനിന്നു.

“ആഹ്… റഹീം… മതിയടാ… ഈ സുഖം ഞാൻ…” ഇത്ത വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ എന്റെ തോളിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.

ആയിഷയുടെ ചലനങ്ങളിൽ ഒരു തുടക്കക്കാരിയുടെ വേഗതയും വെപ്രാളവുമിരുന്നെങ്കിൽ, സമീറ ഇത്തയുടെ ഓരോ ഭാവത്തിലും വർഷങ്ങളുടെ ഏകാന്തത തീർക്കുന്ന ഒരു കനത്ത ആവേശമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഞാൻ വേഗത അല്പം കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഇത്തയും അതിനനുസരിച്ച് തന്റെ ഇടുപ്പ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി തന്നു.

മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ആ വലിയ കട്ടിലിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ബാഹ്യലോകത്തെ എല്ലാ ചിന്തകളും മറന്ന് ആ നിമിഷങ്ങളിൽ മാത്രം മുഴുകി.

 

 

ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസവും ശരീരങ്ങളും ഒരേ താളത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന് ആ ഹോട്ടൽ മുറിയെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്. സമീറ ഇത്തയുടെ കനത്ത തുടകൾ എന്റെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകുകയും, ഞങ്ങൾ ആ സുഖത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തേക്ക് നീങ്ങുകയും ചെയ്ത ആ കൃത്യ സമയത്താണ് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന എന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ അതിശക്തമായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്.

ആ കട്ടിലിന്റെ ചലനങ്ങൾക്കിടയിലും ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. ഞാൻ ചലനങ്ങൾ അല്പം നിർത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഡിസ്‌പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞു വന്ന പേര് കണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിലൊന്ന് മിന്നി.

**”ആയിഷ”**

ഫോൺ കട്ട് ആവാതെ തുടർച്ചയായി ബെല്ലടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആയിഷയുടെ പേര് കണ്ടതും സമീറ ഇത്തയും പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവരുടെ മുഖത്തെ ആ കാമഭാവം മാറി നേരിയൊരു പരിഭ്രമം പടർന്നു.

“റഹീം… ആരാ അത്? ആയിഷയാണോ?” ഇത്ത ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“അതെ ഇത്താ… അവളാണ്,” ഞാൻ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചുകൊണ്ട് ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു.

ഞാൻ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് കാതിലേക്ക് വെച്ചു. മറുതലയ്ക്കൽ ആയിഷയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രാന്തിയും ദൃതിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… നീ എവിടെയാ? വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ പണി കഴിഞ്ഞില്ലേ? നീ വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വാ…” ആയിഷ തിടുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“എന്താ ആയിഷാ? എന്തുപറ്റി? ഞാൻ ഇത്തയെ സഹായിക്കുകയാണ്,” ഞാൻ സമീറ ഇത്തയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“അബ്ബു വിളിച്ചിരുന്നു റഹീം! അബ്ബു ടൗണിലെ പണി കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പൊ ബസ്സിൽ കയറി എന്ന് പറഞ്ഞു. ഒരു അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അബ്ബു വീട്ടിലെത്തും. നീ ഇവിടെ ഇല്ലെങ്കിൽ അബ്ബുവിന് സംശയം തോന്നും. ആധാരത്തിന്റെ കാര്യമൊക്കെ അബ്ബു ചോദിച്ചാൽ എനിക്ക് പറയാൻ അറിയില്ല. നീ വേഗം വായോ…” ആയിഷയുടെ ശബ്ദത്തിൽ പേടി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

“ശരി മോളെ… ഞാൻ ഫയലിന്റെ കാര്യം ഏതാണ്ട് തീർത്തിട്ടുണ്ട്. ദാ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങും, പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഞാൻ അവിടെയെത്താം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

ഫോൺ വെച്ചതും സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അലങ്കോലമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. അബ്ബു വരുന്ന വിവരം കേട്ടപ്പോൾ ഇത്തയ്ക്കും കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലായി.

“റഹീമേ… അബ്ബു എത്തിയാൽ പിന്നെ നമ്മൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കില്ല. നീ വേഗം വസ്ത്രം മാറി പൊയ്ക്കോ. ബാക്കി നമുക്ക് പിന്നീട് സമാധാനമായി തീർക്കാം,” ഇത്ത സാരി എടുത്ത് ശരീരത്തിലേക്ക് പുതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പകുതി വഴിയിൽ വെച്ച് നിർത്തേണ്ടി വന്നതിന്റെ നിരാശ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, സാഹചര്യത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദം കാരണം ഞാൻ വേഗം വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. ഉപയോഗിച്ച കോണ്ടവും ലൂബ്രിക്കന്റും കൃത്യമായി മാറ്റി വെയ്ക്കാൻ ഞാൻ മറന്നില്ല.

“ഇത്താ… ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു,” ഞാൻ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

സമീറ ഇത്ത അടുത്തുചെന്ന് എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തഴുകി. “സൂക്ഷിച്ചു പോ റഹീമേ… ഇന്നത്തെ ഈ ബാക്കിവെച്ച നിമിഷങ്ങൾ നമുക്ക് മാറ്റിവെക്കാം. ഞാൻ വിളിക്കാം.”

ഞാൻ ഹോട്ടൽ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് തിടുക്കത്തിൽ പുറത്തേക്കിറങ്ങി, ബൈക്കിൽ കയറി ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി അതിവേഗത്തിൽ വണ്ടിയോടിച്ചു. പുതിയൊരു കെണിയും അതേസമയം പുതിയൊരു ബന്ധവും എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വഴിമാറുകയായിരുന്നു.

 

 

 

റോഡിലെ ബ്ലോക്കുകളും വളവുകളും വെട്ടിച്ച് പതിനഞ്ച് മിനിറ്റുകൊണ്ട് ഞാൻ ആയിഷയുടെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിനു മുന്നിലെത്തി ബൈക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് ജൂൺ മാസത്തിലെ ഈ കനത്ത ചൂടിലേക്കും വിയർപ്പിലേക്കും വന്നപ്പോൾ ശരീരം ആകെ തളർന്നിരുന്നു. ഒപ്പം പകുതി വഴിയിൽ വെച്ച് നിർത്തേണ്ടി വന്നതിന്റെ ഒരു അസ്വസ്ഥതയും ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ ബൈക്കിന്റെ കീ പോക്കറ്റിലിട്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. വാതിൽക്കൽ തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്ന ആയിഷ എന്നെ കണ്ടതും വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറ്റി. അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.

“ഹാവൂ… നീ എത്തിയല്ലോ. ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി റഹീം. അബ്ബു ഏതു സമയവും കയറിവരും,” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയത്. “ഇതെന്താ റഹീം… നീ ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ? മുഖമൊക്കെ ഒരുമാതിരി ഇരിക്കുന്നു…”

വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ ഇരുന്ന് വന്നതിന്റെ ലക്ഷണമല്ല എന്റെ മുഖത്തുള്ളതെന്ന് അവൾക്ക് സംശയം തോന്നാതിരിക്കാൻ ഞാൻ വേഗം മനസ്സാന്നിധ്യം വീണ്ടെടുത്തു.

“അത്… വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആ പഴയ റെക്കോർഡ് റൂമിൽ ഫാനൊന്നുമില്ല ആയിഷാ. ആകെ പൊടിയും ചൂടും. സമീറ ഇത്തയുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് ആ പഴയ രജിസ്റ്ററുകൾ ഒരോന്നായി എടുത്തു നോക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ആകെ വിയർത്തു,” ഞാൻ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ പതുക്കെ കുടഞ്ഞുകൊണ്ട് കള്ളം പറഞ്ഞു.

“ആണോ… എങ്കിൽ നീ വേഗം പോയി മുഖമൊന്ന് കഴുകി ദാ ഈ ഫാനിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് ഇരിക്ക്. ഞാൻ കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്കാം,” അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. എന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ പോക്കറ്റിലേക്ക് പോയി. ലൂബ്രിക്കന്റിന്റെയും ബാക്കി വന്ന കോണ്ടത്തിന്റെയും പാക്കറ്റുകൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ പോക്കറ്റിൽ തന്നെയുണ്ട്. അബ്ബു വരുന്നതിനു മുൻപ് ഇത് എവിടെയെങ്കിലും സുരക്ഷിതമായി മാറ്റണമായിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

മുഖം കഴുകി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വീണ്ടും വന്നത് ആ ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു. സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും, താല്പര്യത്തോടെയുള്ള ആ നോട്ടവും ഒക്കെ ഇപ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു. പകുതി വഴിയിൽ വെച്ച് അബ്ബുവിന്റെ ഫോൺ കോൾ കാരണം നിർത്തേണ്ടി വന്നതിന്റെ ആവേശം എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും ഒരു തീയായി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോഴേക്കും ആയിഷ ഒരു ഗ്ലാസ് നാരങ്ങാവെള്ളവുമായി വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അത് എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു.

“എന്നിട്ട്… ആധാരത്തിന്റെ പ്രശ്നമൊക്കെ തീർന്നോ റഹീം? സമീറ ഇത്ത ഇനി വേറെ പേപ്പറുകളൊന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ അല്ലേ?” അവൾ എന്റെ അരികിലിരുന്ന് ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“ഏതാണ്ട് തീർന്നു മോളെ. ഇത്ത ഇനി ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നാളെ ഓഫീസിൽ വെച്ച് ശരിയാക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,” ഞാൻ നാരങ്ങാവെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അവളോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു പുതിയ വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജിന്റെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ടോൺ മുഴങ്ങി. ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു നോക്കി.

അത് സമീറ ഇത്ത അയച്ച മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു:

*”റഹീം, നീ സുരക്ഷിതമായി എത്തിയോ? ഇന്ന് അവിടെ വെച്ച് പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റാത്തത് നമുക്ക് അടുത്ത തവണ നന്നായി തീർക്കണം. ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾ ഒക്കെ ഇവിടെ കൃത്യമാക്കി വെക്കാം… നീ ആയിഷയോട് സൂക്ഷിച്ചു സംസാരിക്കണം.”*

മെസ്സേജ് വായിച്ചതും എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഞാൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി ആയിഷയെ നോക്കി. അവൾ തികച്ചും നിഷ്കളങ്കമായി എന്നെത്തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ കനത്ത ശരീരവും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു പുതിയ കളിക്കളത്തിലേക്കാണ് ഞാൻ കാൽവെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി.

 

 

ഞാൻ ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് പോക്കറ്റിലേക്ക് തിരികെ വെച്ചപ്പോഴേക്കും, പുറത്ത് ഒരു കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. സാധാരണ അബ്ബു ബസ്സിലാണ് വരാറുള്ളതെങ്കിലും, ഇന്ന് ടൗണിൽ നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കാറിലാണ് എത്തിയത്.

“ദാ അബ്ബു എത്തി!” ആയിഷ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഞാനും വേഗം മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ മാറ്റി, തികച്ചും സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. കാറിന്റെ ഡോർ അടയുന്ന ശബ്ദത്തിന് പിന്നാലെ, കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ബാഗുമായി അബ്ബു ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിവന്നു. യാത്രയുടെ നേരിയ ക്ഷീണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.

“ആഹാ റഹീം മോൻ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്,” അകത്തേക്ക് കയറി വന്നുകൊണ്ട് അബ്ബു തികഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ചില കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി വന്നതായിരുന്നു അബ്ബു. ആ അതിർത്തി തർക്കത്തിന്റെ ഫയൽ ഇന്നലെ സമീറ ഇത്ത ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നല്ലോ. അതിൽ അബ്ബു ഒപ്പിടേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ ഒക്കെ ഒപ്പിടുവിച്ച് വാങ്ങി വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ ഏൽപ്പിക്കാൻ ആയിഷ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു,” ഞാൻ വളരെ ഗൗരവത്തോടെ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.

“അതേപ്പാ… നീ പറഞ്ഞത് വളരെ നന്നായി. ആ അതിർത്തിയുടെ കാര്യം ഓർത്ത് എനിക്ക് വലിയ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. സമീറ അവിടെയുള്ളത് കൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ വേഗം നടക്കും. ഒപ്പൊക്കെ കൃത്യമായില്ലേ?” അബ്ബു ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എല്ലാം കൃത്യമായിട്ടുണ്ട് അബ്ബു. സമീറ ഇത്ത ഫയലുകൾ ഒക്കെ പരിശോധിച്ചു. ചില പഴയ റെക്കോർഡുകൾ കൂടി ഒത്തുനോക്കാൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം കുറച്ചു സമയം കൂടി ഓഫീസിൽ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. ബാക്കി നടപടികൾ നാളെയോടെ തീരും എന്നാണ് ഇത്ത പറഞ്ഞത്,” വിയർപ്പിന്റെ കാരണം അബ്ബുവിന് സംശയം തോന്നാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ വീണ്ടും സമർത്ഥമായി ആവർത്തിച്ചു.

“വളരെ സന്തോഷം റഹീമേ… നീ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വലിയൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞു കിട്ടി,” അബ്ബു ആയിഷയെ നോക്കി. “മോളെ, കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്ക്. റഹീമിനും കൊടുക്ക്.”

“ഞാൻ റഹീമിന് നാരങ്ങാവെള്ളം കൊടുത്തു അബ്ബു. അബ്ബുവിന് ഞാൻ ചായ എടുക്കാം,” ആയിഷ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. പോകുന്ന വഴിക്ക് അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാൻ കാണിച്ച ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ അവൾക്ക് എന്നോട് വലിയ ബഹുമാനവും സ്നേഹവും തോന്നിയ ലക്ഷണം ആ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അബ്ബുവിനോടൊപ്പം ഹാളിലെ കസേരയിലിരുന്ന് നാട്ടിലെ മറ്റു ചില പൊതുവിശേഷങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. എങ്കിലും എന്റെ പോക്കറ്റിനുള്ളിലിരിക്കുന്ന ആ കവറിന്റെ ചൂടും, ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെച്ച് സമീറ ഇത്തയുടെ കൂടെയുള്ള ആ അപൂർണ്ണമായ നിമിഷങ്ങളും എന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽ അപ്പോഴും അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരേസമയം അബ്ബുവിന്റെ വിശ്വാസവും, ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ വശ്യമായ രഹസ്യങ്ങളും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ പുതിയ സാഹചര്യം എന്നെ കൂടുതൽ ജാഗ്രതയുള്ളവനാക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

അബ്ബുവിന്റെ ബിസിനസ്സ് കാര്യങ്ങളും നാട്ടിലെ പുതിയ തടിമില്ലുകളുടെ വിശേഷങ്ങളും കേട്ടിരുന്നപ്പോഴും എന്റെ ശ്രദ്ധ പൂർണ്ണമായും അവിടെയായിരുന്നില്ല. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുമായി വരുന്ന ആയിഷയുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളിലുമായിരുന്നു എന്റെ കണ്ണ്. വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അബ്ബുവിന്റെ സാന്നിധ്യം ആയിഷയെ വീണ്ടും ആ പഴയ നിഴൽരൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു. അവൾ തല താഴ്ത്തി, ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ അബ്ബുവിന് ചായക്കപ്പ് നീട്ടി. അബ്ബു അത് വാങ്ങി കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞു:

​”റഹീമേ, നീ ഈ ആധാരത്തിന്റെ കാര്യം പുറകെ നടന്ന് തീർത്തത് വലിയ കാര്യമായി. സമീറ വലിയ തന്റേടിയായ ഒരു സ്ത്രീയാണ്. ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവൾ വിചാരിച്ചാൽ ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് നടക്കും. നീ നാളെയും കൂടി ഒന്ന് വില്ലേജ് ഓഫീസിലേക്ക് പോയി ആ ബാക്കി പേപ്പറുകൾ കൂടി വാങ്ങി വരണം.”

​”ശരി അബ്ബു, ഞാൻ നാളെ രാവിലെ തന്നെ പോയി സമീറ ഇത്തയെ കണ്ട് അത് വാങ്ങിക്കോളാം,” ഞാൻ അബ്ബുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി തികച്ചും ഔപചാരികമായി മറുപടി നൽകി. ഉള്ളിൽ സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും വാട്സ്ആപ്പിൽ വന്ന മെസ്സേജും ഓർത്ത് എന്റെ കുണ്ണ പാന്റസിനുള്ളിൽ വീണ്ടും തനിയെ തലയുയർത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

​ചായ കുടി കഴിഞ്ഞയുടനെ അബ്ബു യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കാരണം മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ പോയി. ഹാളിൽ ഞാനും ആയിഷയും മാത്രമായി. അബ്ബു പടവുകൾ കയറിപ്പോയി എന്ന് ഉറപ്പായതും ആയിഷ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരല്പം നീങ്ങിയിരുന്നു.

​”റഹീം… നീ നാളെ വീണ്ടും ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോൾ സമീറ ഇത്തയോട് പ്രത്യേകം നന്ദി പറയണം കേട്ടോ. ഇത്ത വിചാരിച്ചതുകൊണ്ടാണ് അബ്ബുവിന്റെ ഈ വലിയൊരു തലവേദന ഒഴിവായത്,” ആയിഷ തികച്ചും നിഷ്കളങ്കമായി എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​”ഞാൻ പറയാം ആയിഷാ. ഇത്തയോട് സംസാരിക്കേണ്ട രീതിയിലൊക്കെ ഞാൻ സംസാരിച്ചോളാം,” ഞാൻ അവളുടെ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ എന്റെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. എന്റെ ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായതുകൊണ്ടാകാം, ആയിഷയുടെ മുഖത്ത് നേരിയൊരു ലജ്ജ പടർന്നു. അവൾ പതുക്കെ കൈ വലിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

​അന്ന് രാത്രി വീട്ടിലെ അന്തരീക്ഷം പതിവുപോലെ നിശബ്ദമായിരുന്നു. അബ്ബു തിരികെയെത്തിയതോടെ ഞാനും ആയിഷയും തമ്മിലുള്ള ആ തുറന്ന ഇടപെടലുകൾക്ക് വീണ്ടും അതിർവരമ്പുകൾ വീണിരുന്നു. എങ്കിലും അത്താഴം കഴിക്കാൻ മേശപ്പുറത്ത് വട്ടമിട്ടിരുന്നപ്പോൾ, അബ്ബു കാണാതെ ആയിഷയുടെ കാലുകൾ മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ എന്റെ തുടകളിൽ പതുക്കെ വന്ന് മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലത്തെ ആ കനത്ത രാത്രിക്ക് ശേഷം അവൾക്കും എന്നിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു ആ ചെറിയ സ്പർശനങ്ങൾ.

​രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു അക്ഷമയായിരുന്നു. കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു. സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് ഒരു മറുപടി അയക്കാതിരുന്നാൽ അത് ശരിയാകില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

 

ഞാൻ വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്ന് ഇത്തയുടെ ചാറ്റിലേക്ക് ടൈപ്പ് ചെയ്തു:

ഞാൻ : “ഹായ് ഇത്ത😘 ”

 

​മെസ്സേജ് ഡെലിവേർഡ് ആയ ഉടൻ തന്നെ മുകളിൽ ‘typing…’ എന്ന് കാണിച്ചു. ഇത്ത ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല, എന്റെ സന്ദേശത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തം.

 

​സമീറ ഇത്ത: “ആഹാ റഹീം🤗, ഉറങ്ങിയില്ലേ നീ? അബ്ബു എത്തിയോ? അവിടെ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലല്ലോ?😚”

 

ഞാൻ: “അബ്ബു എത്തി ഇത്താ. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശ്നമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ചൂടുകാരണം വിയർത്തു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒരു കള്ളം ഒപ്പിച്ചു.😂”

 

സമീറ ഇത്ത : ഹോ സമാധാനം..😌

ഞാൻ : എങ്ങനെ ഉണ്ട് ഇത്ത എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ…😘

സമീറ ഇത്ത : എന്ത് ചോദ്യമാടാ… 😘

ഞാൻ വിൻഡോയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ഇത്തയുടെ അടുത്ത മെസ്സേജ് പെട്ടെന്ന് വന്നു.

​സമീറ ഇത്ത: “നേരിൽ കാണണം ഇപ്പൊ.”

​ഞാൻ: “അബ്ബു മുകളിലുണ്ട് ഇത്താ.🥴”

​സമീറ ഇത്ത: “എന്നാൽ വീഡിയോ കോൾ?”

​ഞാൻ: “റൂമിൽ ലൈറ്റ് ഓഫ്.😞”

​സമീറ ഇത്ത: “ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്യ്.😌”

​ഞാൻ: “ആയിഷ ഉണർന്നാലോ ഇത്താ?🥲”

​സമീറ ഇത്ത: “പതുക്കെ കാണിച്ചാൽ മതി.😌😘😘😘”

​ഇത്തയുടെ ആ വശീകരണ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് ഫോണിന്റെ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി.

 

 

സമീറ ഇത്തയുടെ നിർബന്ധം കൂടിയായപ്പോൾ ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് ഫോണിന്റെ ഫ്രണ്ട് ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്ത് വീഡിയോ കോൾ ബട്ടൺ അമർത്തി. മറുതലയ്ക്കൽ ബെല്ലടിച്ച ഉടൻ തന്നെ ഇത്ത കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആദ്യമായാണ് ഇത്തയെ വീണ്ടും കാണുന്നത്.

​മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം മാത്രമാണ് എന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നത്. സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. സമീറ ഇത്ത അവരുടെ കിടപ്പറയിലായിരുന്നു. നേരിയ നൈറ്റി മാത്രം ധരിച്ച് കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു അവർ. നൈറ്റിയുടെ കഴുത്ത് വല്ലാതെ താഴ്ന്നു കിടന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് അവരുടെ ആ കനത്ത വെളുത്ത മാറിടത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം സ്ക്രീനിൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

​”റഹീമേ… നിന്റെ മുഖം കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോടാ,” ഇത്ത ശബ്ദം വല്ലാതെ താഴ്ത്തി കാമത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു.

​ഞാൻ ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ, ഫോൺ ഒരു കൈകൊണ്ട് ബെഡ്ഷീറ്റിൽ ചാരിവെച്ച്, എന്റെ ലുങ്കി പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. പാന്റസും അടിവസ്ത്രവും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എന്റെ ആ നീളമുള്ള കട്ടിയായ കുണ്ണ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി കമ്പിയായി വായുവിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ഫോണിന്റെ ക്യാമറ പതുക്കെ കുണ്ണയ്ക്ക് നേരെ തിരിച്ചു.

​”ഹോ… എന്റെ റഹീമേ… ഇതാണോ ഇന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന് എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചത്,” എന്റെ കുണ്ണയുടെ ആ വലിപ്പവും വണ്ണവും സ്ക്രീനിലൂടെ കണ്ടതും സമീറ ഇത്തയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവർ താല്പര്യത്തോടെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു.

​ഞാൻ വലതുകൈ കൊണ്ട് എന്റെ കുണ്ണയുടെ തണ്ടിൽ പിടിച്ച് സാവധാനം മുകളിലേക്കും താഴേക്കും തോലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത്ത അത് നോക്കി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഇത്ത അവരുടെ കൈകൾ നൈറ്റിക്കുള്ളിലേക്ക് കടത്തി സ്വന്തം മുലകളിൽ പതുക്കെ ഞെരടാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തയുടെ ആ ചലനങ്ങൾ എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി. ഞാൻ തോലിപ്പിന്റെ വേഗത അല്പം കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

​പക്ഷേ, ആ കാമഭ്രാന്തിന്റെ നടുവിലും എന്റെ റൂമിന്റെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറക്കപ്പെടുന്ന ആ നേർത്ത ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു!

​ഞാൻ ഒരൊറ്റ ഞെട്ടലിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വാതിലിനടുത്ത് ഒരു നിഴൽ രൂപം നിൽക്കുന്നു. അത് ആയിഷയായിരുന്നു!

​എന്റെ ഹൃദയം തൊണ്ടക്കുഴിയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ഒട്ടും സമയം കളയാതെ, സമീറ ഇത്ത ലൈവിലുണ്ടെന്ന കാര്യം പൂർണ്ണമായി മറന്ന്, ഞാൻ കൈയിലിരുന്ന ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് സ്ക്രീൻ അടിഭാഗം വരുന്ന രീതിയിൽ കമിഴ്ത്തിവെച്ചു. ഭാഗ്യത്തിന് ഫോൺ മ്യൂട്ട് ബട്ടണിൽ ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇത്തയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ശ്വാസ ശബ്ദങ്ങളൊന്നും പുറത്തേക്ക് കേൾക്കില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും ഇത്തയ്ക്ക് ഫോണിന്റെ സ്പീക്കറിലൂടെ എന്റെ മുറിയിൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.

​ആയിഷ പതുക്കെ നടന്ന് എന്റെ കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ വേഗം ലുങ്കി താഴേക്കിട്ട് കുണ്ണ മറച്ചിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​”റഹീം… നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ? ഇവിടെ ഇരുന്ന് എന്ത് ചെയ്യുകയാ?” ആയിഷ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

​”ഞാൻ… ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുകയായിരുന്നു ആയിഷാ. വെറുതെ ഫോൺ നോക്കിയതാ,” ഞാൻ വിക്കിവിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന ഫോണിലേക്ക് എന്റെ കണ്ണ് പാറിവീണു. സമീറ ഇത്ത ഇപ്പോഴും ലൈനിലുണ്ട്!

​ആയിഷ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എന്റെ വെപ്രാളവും വിയർപ്പും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായ മട്ടിൽ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.

​”നീ എന്നോട് കള്ളം പറയേണ്ട റഹീമേ… നീ ഇവിടെയിരുന്ന് തുണ്ട് പടം കാണുകയായിരുന്നല്ലേ? നിന്റെ ഈ വിയർപ്പും ശ്വാസമെടുപ്പും കണ്ടാലേ അറിയാം,” ആയിഷ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​അവളുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്ത് പറയണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ ഇരിക്കുന്ന സമീറ ഇത്ത ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ടെന്ന ചിന്ത എന്നെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി.

​”അത്… അത് പിന്നെ…” ഞാൻ വാക്കുകൾക്കായി തപ്പി.

​”നീ പേടിക്കേണ്ടടാ…” ആയിഷ പതുക്കെ എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടി. “അബ്ബു നല്ല ഉറക്കമായിട്ടുണ്ട്. യാത്രയുടെ ക്ഷീണം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇനി നേരം വെളുക്കാതെ ഉണരില്ല. ഇന്ന് പകൽ മുഴുവൻ നീ സമീറ ഇത്തയുടെ കൂടെ നടന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ… ഇന്നലെ നമ്മൾ ബാക്കിവെച്ചത് ഇനി നമുക്ക് ഇപ്പൊ ചെയ്യാം. എനിക്കും ഇവിടെ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ലായിരുന്നു.”

​അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആയിഷ അവളുടെ സൽവാറിന്റെ തട്ടമെടുത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവൾ പതുക്കെ എന്റെ ലുങ്കിക്കുള്ളിലേക്ക് കൈ കടത്തി. അവിടെ അതിശക്തമായി കമ്പിയായി നിൽക്കുന്ന എന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ കൈകളിൽ തടഞ്ഞതും അവൾ ഒന്നു ഞെട്ടി, ഒപ്പം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ കാമത്തിന്റെ തീ പടർന്നുപിടിച്ചു.

 

ആയിഷയുടെ ശ്വാസം കനത്തതോടെ ഞാനും എന്റെ ഇടുപ്പിന്റെ ചലനം വേഗത്തിലാക്കി. അവളുടെ ഇറുകിയ പൂറിനുള്ളിൽ എന്റെ കുണ്ണ പൂർണമായി ആഴ്ന്നിറങ്ങി പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ നനവുള്ള ഉരസലും, അവളുടെ മൃദുവായ മതിലുകൾ എന്നെ ഞെരിച്ചു പിടിക്കുന്നതും എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ നാഡിയിലും വൈദ്യുതി പടർത്തി.

“ആഹ്… റഹീം..ഉഫ്ഫ്ഫ് ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്…… വേഗം…എനിക്ക്…. ആഹ്ഹ്ഹ് വരാൻ പോകുന്നു…” ആയിഷ തന്റെ കാലുകൾ എന്റെ ഇടുപ്പിന് ചുറ്റി ബലമായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് വിതുമ്പി. അവളുടെ നഖങ്ങൾ എന്റെ പുറത്ത് കുത്തി തോണ്ടി.

ഞാനും നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുത്തു. എന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒന്നുകൂടി വലുതായി വീർത്തു. ഒരു ശക്തമായ താളത്തോടെ ഞാൻ അവളുടെ മുകളിൽ ചാഞ്ഞു, എന്റെ നെഞ്ച് അവളുടെ തുടുത്ത മുലകളിൽ അമർന്നു.

“ആയിഷാ… എനിക്ക്…. എനിക്ക്…വരുന്നു…!” എന്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.

പെട്ടെന്ന് എന്റെ കുണ്ണയുടെ അടിഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു ശക്തമായ തരംഗം ഉയർന്നു. ആദ്യത്തെ കട്ടിയുള്ള പാൽ തുള്ളി അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് ശക്തമായി ചീറ്റി. അത് ചൂടോടെ അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ അടിയിലേക്ക് തട്ടി.

“ആഹ്… ഉംഹ്… ആആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് …” ആയിഷ എന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി നെടുവീർപ്പോടെ വിറച്ചു.

രണ്ടാമത്തെ തുടിപ്പ്… മൂന്നാമത്തെ തുടിപ്പ്… ഞാൻ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തുടർച്ചയായി പാൽ ചീറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തുടിപ്പിലും എന്റെ കുണ്ണ ശക്തമായി വലുതായി ചുരുങ്ങി വിട്ടു. കട്ടിയുള്ള, ചൂടുള്ള വെള്ള പാൽ അവളുടെ ഇറുകിയ പൂറിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ ലൈംഗിക ദ്രവങ്ങൾ കലർന്ന് അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലൂടെ ചെറുതായി ഒഴുകി കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.

എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ വിറച്ചു. കണ്ണുകൾ ഇറുകി അടച്ച് ഞാൻ അവളുടെ മുകളിൽ തളർന്നു വീണു. അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ നിന്നും എന്റെ കുണ്ണ ഇപ്പോഴും ചെറുതായി തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, അവസാനത്തെ തുള്ളികൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട്.

 

 

ഞാനും ആയിഷയും ആ കട്ടിലിൽ ഒരേ ശ്വാസത്തിൽ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. ഹാളിൽ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചിരുന്നു. ആയിഷ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വിരലുകൾ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ശ്വാസമെടുത്തു.

​ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസഗതി സാധാരണ നിലയിലായപ്പോൾ ആയിഷ പതുക്കെ എന്നിൽ നിന്നും മാറി കിടന്നു. അവൾ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് അവളുടെ ചിതറിക്കിടന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

​”റഹീം… ഞാൻ എന്നാൽ മുറിയിലേക്ക് പോകാം. നേരം വെളുക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അബ്ബു ഉണരുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് മുകളിൽ എത്തണം,” അവൾ സൽവാറിന്റെ ടോപ്പ് തലയിലൂടെ ഇട്ടുകൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​”ശരി ടാ, സൂക്ഷിച്ചു പൊയ്ക്കോ. നാളെ രാവിലെ അബ്ബു ഉണരുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ കാണുമല്ലോ,” ഞാൻ അവൾക്ക് ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി നൽകി.

​ആയിഷ അവളുടെ തട്ടമെടുത്ത് തോളിലിട്ട്, വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു. പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അവൾ മറഞ്ഞു. വാതിൽ തനിയെ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടാൻ തുടങ്ങി. കാരണം, ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ കമിഴ്ത്തിവെച്ച എന്റെ ഫോൺ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി മറന്നുപോയിരുന്നു!

​ഞാൻ വേഗം ബെഡിൽ കിടന്ന ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. സ്ക്രീൻ തിരിച്ചു നോക്കിയ ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. സമീറ ഇത്ത ഇപ്പോഴും ലൈൻ കട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല!

​ഫോണിന്റെ മ്യൂട്ട് ബട്ടൺ ഞാൻ മാറ്റിയതും, മറുതലയ്ക്കൽ നിന്നും സമീറ ഇത്തയുടെ കനത്ത ശ്വാസ ശബ്ദം സ്പീക്കറിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. സ്ക്രീനിൽ ഇത്തയുടെ മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്ന് തുടുത്തിരുന്നു. അവരുടെ നൈറ്റിയുടെ മുൻഭാഗം ആകെ അലങ്കോലമായിരുന്നു, നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തിളങ്ങി നിന്നു. തങ്ങൾ തമ്മിൽ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെച്ച് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാത്തത് റഹീമും ആയിഷയും കൂടി ചെയ്യുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഇത്തയ്ക്ക് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

​”റഹീമേ…” ഇത്തയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി എന്നെ ഇവിടെയിരുന്ന് ശരിക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു… ആ ശബ്ദങ്ങളൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ശരീരം ആകെ തളർന്നുപോയിടാ…”

​”ഇത്താ… ക്ഷമിക്കണം, അവൾ പെട്ടെന്ന് വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കോൾ കട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല,” ഞാൻ പരുങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു.

​”അതിന് ഞാൻ നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ലല്ലോടാ…” ഇത്തയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒന്നുണ്ട്, ആ പെണ്ണിന് നീ കൊടുത്ത സുഖം നാളെ എനിക്കും വേണം. നാളെ രാവിലെ നീ വില്ലേജ് ഓഫീസിലേക്ക് ഫയലുമായി വരുമ്പോൾ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് തീരുമാനിക്കാം. ഇപ്പോൾ നീ പോയി കിടന്നുറങ്ങ്.”

​ഇത്ത അത്രയും പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ഞാൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞ് മലർന്നു കിടന്നു. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ അടക്കാനാവാത്ത കാമവും എന്നെ പുതിയൊരു ജീവിത സാഹചര്യത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്. നാളെ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ വെച്ച് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന ചിന്തയോടെ ഞാൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി.

 

 

 

രാത്രിയുടെ അവശേഷിച്ച യാമങ്ങളിൽ ഉറക്കം എന്നെ പൂർണ്ണമായി അനുഗ്രഹിച്ചില്ല. കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ സമീറ ഇത്തയുടെ വശ്യമായ നോട്ടവും, തൊട്ടുപിന്നാലെ റൂമിൽ വെച്ച് ആയിഷയുമായി പങ്കിട്ട ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങളും മാറിമാറി മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. ഒരു വശത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ തണലും ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹവും, മറുവശത്ത് സമീറ ഇത്ത എന്ന മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ അനുഭവസമ്പത്തും അധികാരവും നൽകുന്ന വശ്യതയും.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ പ്ലാനിന്റെ രൂപരേഖ തെളിഞ്ഞിരുന്നു. അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ ഫയൽ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ ഇത്തയുടെ കൈകളിലാണ്. അത് പൂർണ്ണമായി തീർപ്പാക്കണമെങ്കിൽ ഇത്തയെ പിണക്കാൻ കഴിയില്ല, അതിലുപരി അവരിലേക്ക് വീണ്ടും അടുക്കാനുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹവും കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് റെഡിയായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അപ്പോഴേക്കും അബ്ബു ഉമ്മറത്തിരുന്ന് പത്രം വായിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നും ചായയുമായി ആയിഷ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലത്തെ രാത്രിയുടെ യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളും ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും, എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ അവൾ എനിക്ക് തന്ന ആത്മസമർപ്പണത്തിന്റെ ഓർമ്മകളുണ്ടായിരുന്നു.

“ആ, റഹീം മോൻ എഴുന്നേറ്റോ. ചായ കുടിച്ചിട്ട് നമുക്ക് ആ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ കാര്യത്തിന് പോകണം. സമീറയോട് ബാക്കി പേപ്പറുകൾ കൂടി വാങ്ങി വരണം,” അബ്ബു പത്രം മടക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ റെഡിയാണ് അബ്ബു. ദാ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങാം,” ഞാൻ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.

ആയിഷ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഫയലുകൾ അടങ്ങിയ കവർ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു. “റഹീം, ഇത്ത പറഞ്ഞ ബാക്കി ആധാരത്തിന്റെ കോപ്പികൾ ഇതിലുണ്ട്. കൃത്യമായി ഏൽപ്പിച്ചേക്കണേ.”

“ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ആയിഷാ,” ഞാൻ കവർ കയ്യിലെടുത്തു.

പത്തു മണിയായപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ബൈക്കുമായി വില്ലേജ് ഓഫീസിന് മുന്നിലെത്തി. ഇന്നലത്തെക്കാൾ അല്പം തിരക്ക് ഓഫീസിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അകത്തേക്ക് നടന്ന് സമീറ ഇത്തയുടെ സീറ്റിന് മുന്നിലെത്തി. ഇത്ത കസേരയിലിരുന്ന് ഗൗരവത്തോടെ ആരോടോ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ഔദ്യോഗിക വേഷത്തിൽ അവർ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇന്നലെ ഫോണിലൂടെ കണ്ട ആ വന്യമായ രൂപം മറ്റൊരാളുടേതാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകും.

ഞാൻ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നതും ഇത്തയുടെ ശ്രദ്ധ എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആൾ മാറിയതും ഇത്തയുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം പതുക്കെ അലിഞ്ഞുപോയി.

“ആഹാ, റഹീം വന്നോ. ഫയലുകളൊക്കെ കൊണ്ടുവന്നോ?” ഇത്ത ചുറ്റുമുള്ള ജീവനക്കാർ കേൾക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“ദാ ഇത്താ, അബ്ബു തന്നുവിട്ട ബാക്കി പേപ്പറുകൾ,” ഞാൻ ഫയൽ കവർ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നീക്കി.

ഫയൽ വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ഇത്തയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർന്നു. അവർ ഫയൽ തുറന്ന് നോക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ തല താഴ്ത്തി, ശബ്ദം വല്ലാതെ കുറച്ചു.

“ഇന്നലെ രാത്രി നിന്റെ കളി നന്നായിരുന്നു റഹീമേ… അപ്പുറത്തിരുന്ന് അത് കേട്ട എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഇവിടെയിരിക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയാണ്. നീ എപ്പോഴാ ഫ്രീ ആകുന്നത്?” ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ കൃസൃതിയും കാമവും ഒന്നിച്ച് തിളങ്ങി.

“ഇത്ത പറയും പോലെ. അബ്ബു വീട്ടിലുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് അധികം വൈകാൻ പറ്റില്ല,” ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

“അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഒരു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ഈ ഓഫീസിന്റെ പുറകിലുള്ള പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ അങ്ങോട്ട് വാ. അവിടെ വില്ലേജ് അസിസ്റ്റന്റിന്റെ ഒരു മുറിയുണ്ട്, തൽക്കാലം അത് പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിന്റെ താക്കോൽ എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. അവിടെയാകുമ്പോൾ ആരും സംശയിക്കില്ല. നീ അവിടെ കാത്തുനിൽക്ക്, ഞാൻ ഫയൽ ഒപ്പിടീക്കാൻ സാറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് വരാം,” സമീറ ഇത്ത പ്ലാൻ കൃത്യമായി പറഞ്ഞുതന്നു.

ഇത്തയുടെ ആ ചടുലമായ പ്ലാൻ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടി. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ വെച്ച്, ജനങ്ങൾ പുറത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ നടക്കാൻ പോകുന്ന ആ കൂടിക്കാഴ്ച എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ തലയാട്ടി ഓഫീസിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

 

 

 

ഓഫീസിന്റെ പ്രധാന കവാടത്തിൽ നിന്നും ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ പതുക്കെ പുറകുവശത്തേക്ക് നടന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിന്റെ പഴക്കമുള്ള കെട്ടിടത്തിന് തൊട്ടുപിന്നിലായി, അധികം ആളുകൾ വരാത്ത ഒരു ചെറിയ പറമ്പും അതിനോട് ചേർന്ന് പഴയൊരു ക്വാർട്ടേഴ്സും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും കാട്ടുചെടികളും റബ്ബർ മരങ്ങളും വളർന്നു നിന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് ആരുടെയും നോട്ടം എത്തില്ലായിരുന്നു.

ഇത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ ആദ്യത്തെ മുറിയുടെ വാതിൽ ചെറുതായി ചാരിയിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ പകുതി അടച്ചു.ടികളും റബ്ബർ മരങ്ങളും വളർന്നു നിന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് ആരുടെയും നോട്ടം എത്തില്ലായിരുന്നു.

ഇത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ ആദ്യത്തെ മുറിയുടെ വാതിൽ ചെറുതായി ചാരിയിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ പകുതി അടച്ചു.

 

തുടരും…..

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *