കഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തിൽ നിങ്ങൾ കഥക്ക് തന്ന വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് നന്ദി. കഥ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ശേഷം ഒന്നര ദിവസത്തോളം സൈറ്റ് ഡൌൺ ആയപ്പോൾ എല്ലാം മടുത്ത് ഇരിക്കുകയിരുന്നു ഞാൻ. പക്ഷെ സൈറ്റ് വന്ന ശേഷം കമന്റ്സ് എടുത്ത് നോക്കിയപോളാണ് സത്യത്തിൽ ഞാനൊന്ന് പോസിറ്റീവ് ആയത്.

Thanks for the Support ❤️!

********

രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം…..

 

വെള്ളിയാഴ്ച്ച ജോലിയിൽ നിന്നുമൊരു ദിവസത്തേക്ക് ലീവ് എടുത്തിട്ട് അരുണിമയുമായി ഒരു ദിവസം മുഴുവനും കറങ്ങി നടക്കാം എന്നൊരു പ്ലാൻ മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടാണ് സജീവൻ കാലത്തെ തന്നെ തന്റെ വണ്ടി കഴുകിയിട്ടത്. സത്യത്തിൽ കുട്ടികൾ ഉണ്ടായി കഴിഞ്ഞ ശേഷം തന്റെ ഭാര്യയുമായി അവസാനമായി എന്നാണ് പുറത്തേക്കൊന്ന് കറങ്ങാൻ പോയതെന്ന് പോലും അവന് ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

 

“നമ്മുക്ക് കുട്ടികളെ കൂടിയും കൂട്ടായിരുന്നുവല്ലേ?” പുറത്തേക്കിറങ്ങാനായി സജീവന്റെ കൂടെ കാറിൽ കയറിയ അരുണിമ ചോദിച്ചു.

 

“അഹ്, ഇതാ നിന്റെ കുഴപ്പം… അപ്പൊ പിന്നെ നമ്മക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഒറ്റക്കൊന്ന് കറങ്ങാനൊന്നും പോകണ്ടേ…?” സജീവൻ വണ്ടി വീടിന്റെ പുറത്തേക്ക് തിരിച്ചു.

 

“അത് വേണം… പക്ഷേ….”

 

“നീ അതൊന്നും ഓർത്ത് വെറുതെ സമയം കളയണ്ട… അവർ എന്തായാലും സ്കൂളിലോട്ട് അല്ലെ പോയെ… അല്ലാണ്ട് നമ്മൾ വീട്ടിൽ ഇരുത്തിയതൊന്നും അല്ലാലോ..”

 

“മ്മ്….”

 

അരുണിമയുടെ മനസ്സിൽ അവർ സാധാരണ ഭാര്യ ഭർത്താകന്മാരെ പോലെ കറങ്ങാൻ പോവുകയാണ് എന്നാണെങ്കിലും സജീവിന്റെ മനസ്സിലെ പ്ലാൻ അത് മാത്രമായിരുന്നില്ല. ഇന്നലെത്തെ ദിവസം മുഴുവനും അവൻ ബാങ്കിൽ ആയിരുന്നുവെങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകളായി അവന്റെയുള്ളിൽ ഉടലെടുക്കുന്ന പുതിയ ചിന്തകളെ പറ്റിയായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഇന്നലത്തെ നീണ്ട നേരത്തെ ചിന്തകൾക്കും, കമ്പ്യൂട്ടറിലെ റിസർച്ചിനും ശേഷമാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ തനിക്ക് സംഭവിക്കാൻ കാരണമായതിന്റെ പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം സജീവൻ മനസ്സിലാക്കിയത്.

 

അതിന്റെ ഭാഗമായി അവൻ ഇന്നലെ ഒരു പുതിയ പ്രീമിയം ടെലിഗ്രാം ഗ്രൂപ്പിലും ജോയിൻ ചെയ്തു. “Kerala Cuckold OG” എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ പേര്. അതിൽ നിന്നും അവന് ഇതിനെ ചുറ്റിപറ്റിയുള്ള ഒട്ടുമിക്ക കാര്യങ്ങളും അറിഞ്ഞെടുക്കാനായി.

 

അതായത് തനിക്കിപ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന ഈ വികാരം ഒരു മാനസിക രോഗമല്ലെന്നും, മറിച്ച് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് പുരുഷന്മാർ രഹസ്യമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഒരുതരം ലൈംഗിക മനോഭാവമാണെന്നും സജീവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതിൽ അവൻ താനുമായി വളരെ കോമൺ ആയി കണ്ട കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് വെച്ചാൽ ഒരുപാട് ജോലിതിരക്കും

വർക്ക്‌ സ്‌ട്രെസ്സുമുള്ള ഭർത്താക്കന്മാർക്കും പിന്നെ സാധാരണയെക്കാൾ വലുപ്പം കുറഞ്ഞ ലിംഗമുണ്ടാവുമ്പോൾ ഭാര്യയെ കിടപ്പറയിൽ സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്ന തോന്നലുകളാണ് ഇതിന്റെ കാരണം

എന്നൊക്കെയാണ്. എന്നിരുന്നാലും എല്ലാവർക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ആവണമെന്നില്ല അതിന് വേറെയും കുറയെ കാരണങ്ങളുണ്ട് പക്ഷെ തനിക്ക് ഇതൊക്കെ സംഭവിക്കാനുള്ളതിന്റെ കാരണം അവന് ഏകദേശം പിടികിട്ടി. അതൊക്കെ വായിച്ചറിഞ്ഞപോളാണ് സജീവന് ഒരു ആശ്വാസം കിട്ടിയത്.

 

ഇതിനെ പറ്റിയൊക്കെ കൂടുതൽ അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെയുള്ളിൽ മറ്റൊരു ചിന്ത വന്നുകയറി, അതായത് ഈ പറഞ്ഞ പോലെ അരുണിമയെ മറ്റൊരു പുരുഷ്യന് ലൈംഗികമായി ശരിക്കും കൂട്ടികൊടുത്താൽ തനിക്കത് മാനസികാനായി താങ്ങാൻ കഴിയുമോ, അരുണിമ തന്നെ ഡിവോഴ്സ് ചെയ്ത് കളയുമോ എന്നൊക്കെ…

അതുകൊണ്ട് ഇത് ഫാന്റസിയായി നിർത്താൻ കഴിയുമോ അതോ ഒരു റിയാലിറ്റിയാക്കി മാറ്റാൻ പറ്റുമോ എന്ന് അവൻ ആ ഗ്രൂപ്പിൽ ചോദിച്ചപ്പോളാണ് അവന്റെ അടുത്ത് അവർ “Candaulism” എന്നായൊരു പ്രക്രിയയെ പറ്റി പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്.

 

സ്വന്തം പങ്കാളിയുടെ പൂർണ്ണ നഗ്നതയോ അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ ശാരീരിക സൗന്ദര്യമോ മറ്റുള്ളവർ കണ്ട് ആസ്വദിക്കുന്നത് വഴി ഭർത്താവിന് ലഭിക്കുന്ന ഒരു വന്യമായ ലൈംഗിക ഉണർവാണത്. തന്റെ ശീഘ്രസ്ഖലനം കാരണം കിടപ്പറയിൽ തളർന്നുപോകുന്ന പുരുഷത്വത്തിന്, ഒരു പുതിയ ഉത്തേജനം നൽകാൻ ഈ ഫാന്റസിക്ക് കഴിയുമെന്നാണ് ആ ഗ്രൂപ്പിൽ ഉള്ളവർ അവനോട് പറഞ്ഞത്.

 

പക്ഷേ, വെറുമൊരു സ്ക്രീനിൽ കണ്ട് തീർക്കുന്ന ഫാന്റസിക്കപ്പുറം, യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ ഇത് പ്രായോഗികമാക്കാൻ തന്റെ മനസ്സ് അനുവദിക്കുമോ? തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ നോട്ടത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തനിക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ? അതോ ഉള്ളിൽ കടുത്ത അസൂയയും കുറ്റബോധവും വന്ന് താൻ തകർന്നുപോകുമോ?

 

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്താനുള്ള ഒരു പരീക്ഷണശാലയാണ് സജീവന് ഇന്നത്തെ ഈ യാത്ര. ഇതിനെ ആ ടെലിഗ്രാം ഗ്രൂപ്പിലെ മുതിർന്ന അംഗങ്ങൾ തുടക്കത്തിലെ ഒരു പരീക്ഷണം എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്. ഭാര്യയുടെ സമ്മതമില്ലാതെ, അവളെ പൂർണ്ണമായും ഇരുട്ടിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട്, അവളുടെ സൗന്ദര്യം ബോധപൂർവ്വം മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചുനോക്കുക. അതിലൂടെ സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ പ്രതികരണം അളക്കുക അതായിരുന്നു സജീവന്റെ ഇന്നത്തെ ലക്ഷ്യം.

 

“ഏട്ടാ… നമ്മൾ ശരിക്കും എങ്ങോട്ടാ ഈ പോകുന്നേ? അരുകിലിരുന്ന അരുണിമയുടെ മൃദുവായ ശബ്ദം കേട്ടാണ് അവൻ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്.

 

“ഞാൻ ആദ്യം ബീച്ചിൽ പോകാം എന്നായിരുന്നു ഉദ്ദേശിച്ചത്.. പിന്നെ കരുതി, ഈ കാലത്തു നേരത്ത് അവിടെ പോയിട്ട് വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ലലോ എന്ന്.. അതുകൊണ്ട് നമ്മക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം… നമ്മുക്ക് ടൗണിൽ പുതുതായി വന്ന ഷോപ്പിംഗ് മാളിലേക്ക് പോകാം. അതാവുമ്പോൾ നിനക്ക് കുറച്ചു ഡ്രെസ്സും എടുക്കാമല്ലോ.” സജീവൻ മുഖത്തൊരു സ്വാഭാവിക പുഞ്ചിരി വരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“ഓഹ്… അത് കൊള്ളാം… ഞാനും കുറച്ചു നാളുകളായി അതൊന്നു കാണണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു… പക്ഷെ എനിക്ക് ഡ്രസ്സൊന്നും വേണ്ട ഏട്ടാ, ഇപ്പൊ തന്നെ വീട്ടിൽ ഇഷ്ടംപോലെയുണ്ട്.” അവൾ സ്നേഹത്തോടെ മറുപടി നൽകി.

 

“അതൊക്കെ പഴയെ തുണികൾ അല്ലേടി… നിനക്ക് ഞാൻ നല്ല പുതുപുത്തൻ മോഡേൺ സാരികൾ എടുത്ത് തരാം. നീ ഇന്നാൾ അമ്പലത്തിൽ ഒക്കെ പോയപ്പോൾ ഒരു കയ്യിലാത്ത സ്ലീവലസ് എടുത്തില്ലേ…? മ്മ്… അതുപോലത്തെ…” അവൻ അവളുടെ വസ്ത്രധാരണത്തിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു.

 

ഇന്നത്തെ യാത്രയ്ക്കായി അരുണിമ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഒരു നേർത്ത പീച്ച് നിറമുള്ള സിൽക്ക് സാരിയായിരുന്നു. കട്ടി കുറഞ്ഞ ആ തുണിയിലൂടെ അവളുടെ വയറിന്റെ വശങ്ങളും ഇടുപ്പിന്റെ വന്യമായ വളവുകളും കൃത്യമായി പുറത്തേക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ഒപ്പം അതിന് മാച്ച് ചെയ്യുന്ന രീതിയിൽ അല്പം പിന്നിലേക്ക് താഴ്ന്ന (Low-Cut) ആയ ബ്ലൗസാണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സജീവൻ പലവട്ടം അവളുടെ ആ പാതി നഗ്നമായ പുറംഭാഗത്തേക്കും, സാരിത്തുമ്പ് ഒതുങ്ങി കിടക്കുന്ന മാറിടത്തിലേക്കും നോക്കി, നടക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളെ പറ്റി സ്വപ്നം കാണുകയാണ്..

 

കാരണം, ഈ കാഴ്ച ഇന്ന് താൻ മാത്രം കണ്ടാൽ പോരാ എന്നൊരു ഭ്രാന്തൻ ചിന്ത അവന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. മാളിലെ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ അവൾ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ അപരിചിതരായ പുരുഷന്മാർ അവളുടെ ഈ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിലേക്ക് വന്യമായി നോക്കുന്നത് തനിക്ക് അടുത്തുനിന്ന് ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചു കാണണമെന്നും, ആ നോട്ടങ്ങൾ അരുണിമയെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്നും, അത് കാണുമ്പോൾ തന്റെ താഴത്തെ ആയുധം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്നും നേരിട്ടൊന്ന് അവന് അറിയണമായിരുന്നു.

 

“അമ്മു… നീ ആ സാരിത്തുമ്പ് എന്തിനാ അങ്ങനെ വലിച്ച് മൂടിയിട്ടിരിക്കുന്നേ? പുറത്ത് നല്ല ചൂടല്ലേ… അതൊന്ന് പതുക്കെ ലൂസാക്കി ഇട്…” സജീവൻ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ സ്പീഡ് മനഃപൂർവ്വം ഒന്ന് കുറച്ചു.

 

“ഏയ്… അതൊന്നും സാരമില്ല, ഇത് ഇങ്ങനെ കിടന്നോളും.” അവൾക്ക് അവന്റെ ഉള്ളിലെ തന്ത്രം മനസ്സിലായില്ല.

 

“ഹാ, വണ്ടിക്കുള്ളിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരല്ലേ ഉള്ളൂ… നീ അതൊന്ന് ഫ്രീ ആയിട്ടിട്.” അവന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അരുണിമ തന്റെ സാരി തലപ്പ് പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും മാറ്റി സീറ്റിലേക്ക് ഒതുക്കിയിട്ടു.

 

ആ നിമിഷം, ബ്ലൗസിന്റെ ഇറുകിയ കെട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നും അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തിന്റെ മുകൾഭാഗവും, കഴുത്തിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികളും പൂർണ്ണമായി പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു വന്നു. വണ്ടി മാളിന്റെ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് തിരിയുമ്പോൾ സജീവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അതിവേഗത്തിലായി.

 

“Candaulism-ത്തിന്റെ” ഒന്നാം ഘട്ടത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി അവന്റെയുള്ളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും… സജീവൻ അതൊക്കെ മാറ്റി വെച്ച്, പുറത്ത് വണ്ടികൾ പാർക്ക് ചെയ്യുന്ന സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരും മറ്റ് പുരുഷന്മാരും അക്ഷമയോടെ കാത്തുനിൽക്കുന്ന ആ വലിയ ആൾക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് അവൻ തന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യയെയും കൊണ്ട് നടന്നു നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി…

*********

“ആ കള്ളത്തെണ്ടി സുരേഷ്! അവൻ ആരാണെന്നാ അവന്റെ വിചാരം? കഴുവേറി!” കാലത്തെ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നേരെ ചായക്കടയിലേക്ക് എത്തിയ കേളപ്പൻ ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കി പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് തുടങ്ങി.

 

“ഹാ, നീ ഇതുവരെയത് വിട്ടില്ലേ എന്റെ കേളപ്പ… ഇതിപ്പോ കഴിഞ്ഞിട്ട് രണ്ട് ദിവസമായില്ലേ എന്നിട്ടും നീയിപ്പോ അതും പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നാൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാ..?” ചായ അടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സുധാകരൻ അയാളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

രണ്ട് ദിവസം മുൻപ് സുരേഷിന്റെ വായയിൽ നിന്നും വയറുനിറച്ചു കിട്ടിയ കേളപ്പനും, ഭാസ്കരനും ഇപ്പോഴും അതിന്റെ ഹാങ്ങോവർ മാറിയിട്ടില്ല. അല്ല, അവർക്കിങ്ങനെ സുരേഷിനോട് ദേഷ്യം തോന്നാനും കൃത്യമായ കാര്യമുണ്ട്. അതിൽ പ്രത്യേകിച്ച് എടുത്തു പറയേണ്ടത് കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷങ്ങളായി അവന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങളാണ്. സ്കൂളിലും കോളേജിലും ഒക്കെ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ടീച്ചർമാരുടെ കുളിസീൻ ഒളിഞ്ഞുനോക്കിയും, ക്ലാസ്സിലെ പെൺകുട്ടികളെ ബസിൽ വെച്ച് ജാക്കിവെക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്ത ശേഷം, അത് വന്ന് നേരെ ചായക്കടയിലെ മൂപ്പന്മാരായ കേളപ്പനോടും ഭാസ്കരനോടും ആദ്യം ചെന്നു വിളമ്പുന്ന സുരേഷ് എന്ന കൗമാരക്കാരന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വന്ന മാറ്റം കാണുമ്പോൾ അവർക്ക് പിന്നെയെങ്ങനെയാ അവനോട് കലി തോന്നാതിരിക്കുക! അന്ന് തങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇരുന്ന് കമ്പികഥകൾ പറഞ്ഞിരുന്നവൻ ഇന്ന് മാന്യത ചമഞ്ഞ് തങ്ങളെത്തന്നെ വിരട്ടുന്നത് അവർക്ക് ഒട്ടും ദഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

 

“എന്റെ സുധാകരാ… നീ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ… നമ്മുടെ പഴയ ആ ചെക്കനാണോ അവനിപ്പോൾ?” ഈ പ്രാവശ്യം അത് പറഞ്ഞത് ഭാസ്കരൻ ആയിരുന്നു.

 

“എടാ, അത് പിന്നെ പ്രായം ആകുമ്പോൾ മനുഷ്യർ മാറില്ലേ…” സുധാകരൻ പറഞ്ഞു.

 

“എന്നാലും ഇതൊരു മാതിരി മറ്റേടത്തെ മാറ്റമായി പോയി..” കേളപ്പൻ ദേഷ്യത്തോടെ ചായ ഊതിക്കുടിച്ചു.

 

അവർ അവിടെയിരുന്ന് സുരേഷിനെ ചൊല്ലിയുള്ള പഴയ കാര്യവും, നാട്ടിലെ മറ്റു കാര്യങ്ങളെ പറ്റിയും തമ്മിൽ തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നേരത്താണ് കടയുടെ പുറത്ത് ഒരു ഡീസൽ വണ്ടി വന്ന് നിന്ന കനത്ത ശബ്ദം അവർ കേട്ടത്. ഉള്ളിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയൊരു വിടവിലൂടെ ആ വണ്ടിയുടെ വെള്ളയും മഞ്ഞയും നിറഞ്ഞ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ മൊത്തം നിശ്ചലമായതു പോലെയൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ആകെ ഒരു ബൊലേറോ പിക്ക്-അപ്പിന്റെ എൻജിൻ ഇരമ്പുന്ന ശബ്ദം മാത്രം അവിടെ പ്രതിധ്വനിച്ചു….

 

“ദിനേശൻ?” കേളപ്പൻ ഒട്ടും ശബ്ദമില്ലാതെ, പേടിയോടെ ഭാസ്കരന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.

 

പുറത്ത് കിടക്കുന്ന വണ്ടിയുടെ എൻജിൻ ഓഫായതും, ബോംബ് പൊട്ടുന്ന പോലെയുള്ള ഒരു ഗാംഭീര്യത്തിൽ ആ വണ്ടിയുടെ ഇരുമ്പ് ഡോർ അടഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടതും ക്കടയിലുള്ളവരുടെ നെഞ്ചൊന്ന് പിടച്ചു. സുരേഷിനെതിരെ കുരച്ച കേളപ്പന്റെ നാക്ക് തനിയെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു.

 

അകത്തുള്ള എല്ലാവരുടെയും മിഴികൾ കടയുടെ മുൻവാതിലിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അപ്പോ ദാ വരുന്നു ആറടി ഉയരവും കാട്ടുപോത്തിന്റെ വിരിവുമുള്ള ഒരു യമണ്ടൻ ഐറ്റം… ദിനേശൻ..! കക്ഷത്തിലെ വിയർപ്പുചാലുകൾ പടർന്ന വെള്ള ഇന്നർ കുപ്പായവും, ചോരക്കനപ്പ് പോലെയുള്ള ചുവന്ന മുണ്ട് തുടയിലേക്ക് മടക്കി കുത്തിവെച്ചുമുള്ള രീതിയിലായിരുന്നു അവന്റെ വരവ്.

 

“ദിനേശാ…..” വണ്ടി വന്നു നിന്നപ്പോൾ തന്നെ അത് ദിനേശനാണെന്ന് മനസ്സിലായ സുധാകരൻ അപ്പോൾ തന്നെ മൂന്ന് കുറ്റി ആവി പറക്കുന്ന പുട്ടും, കടലക്കറിയും, നല്ല കട്ടികൂടിയ പാൽച്ചായയും ആൾറെഡി റെഡിയാക്കി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. “ദാ… ഇവിടെ ഇരുന്നോ.” മുൻവാതിലിന് അടുത്തുള്ള ബഞ്ചിന് നേരെ കൈ ചൂണ്ടി സുധാകരൻ അവനോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ദിനേശൻ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ആ ബഞ്ചിലേക്ക് ചെന്ന് ഇരുന്നു.

 

“എന്താ ദിനേശാ കാലത്തെ തന്നെ വണ്ടിയുമായിട്ട്? ലോഡ് വല്ലതും ഉണ്ടായിരുന്നോ?” സുധാകരൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

“മ്മ്… മാർക്കറ്റിൽ ഒരു ലോഡ് പലചരക്കുകൾ ഇറക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന വഴിയാ..” ദിനേഷ് മുന്നിലിരുന്ന പുട്ടിലേക്ക് കടലക്കറി ഒഴിച്ച് കൈകൊണ്ട് കുഴക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

അവന്റെ വരവോടെ അതുവരെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പരദൂഷണ കൗണ്ടർ ആകെ നിശ്ചലമായിരുന്നു. കേളപ്പനും ഭാസ്കരനും ചായ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് തന്നെ കണ്ണ് നട്ട്, ശ്വാസമടക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. ദിനേഷിന്റെ വന്യമായ സ്വഭാവം അവർക്ക് നന്നായി അറിയാം. മൂപ്പർക്ക് ദേഷ്യം വന്നാൽ പിന്നെ പ്രായം നോക്കില്ല. എന്നാൽ തങ്ങൾ ഇവിടെ സ്ഥിരം സംസാരിക്കാറുള്ള അരുണിമയുടെ കഥയോ, അതോ അവന്റെ ഭാര്യയായ ജിൻസിയെ പറ്റി ഉണ്ടാകുന്ന പരദൂഷണങ്ങളെ പറ്റിയൊന്നും അവനൊരു ഐഡിയയും ഇല്ലെന്ന് ദിനേശന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നു തന്നെ അവർക്ക് ഏകദേശം മനസ്സിലായി.

 

ദിനേശൻ എപ്പോഴും തന്റെ പണിയിലും, സ്വന്തം ശാരീരിക ആവശ്യങ്ങളിലും മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ഒരു പരുക്കൻ മനുഷ്യനായിരുന്നു. അവൻ ആകെ തന്റെ തലതാഴ്ത്തി കൊടുത്തിട്ടുള്ളത് അരുണിമയുടെ മുന്നിൽ മാത്രമാണ്. ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് അവന്റെ പേര് കേട്ടാൽ തന്നെ ഒരു പേടിസ്വപ്നം പോലെയാണ്. എന്നാൽ അരുണിമയുടെ കാര്യവും ആർക്കും ഒരു ഉറപ്പും നൽകാൻ കഴിയില്ല. ചിലപ്പോൾ പണ്ട് അവളെ ചെയ്തത് പോലെ മതിലിലേക്ക് മുട്ടിച്ചു വെച്ച് ബലം പ്രയോഗിച്ചു വല്ലതും ചെയ്യാൻ നോക്കിയില്ലെന്ന് ആര് കണ്ടു?

 

പുട്ട് വായിലേക്ക് വെക്കുന്നതിനിടയിൽ ദിനേശൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി കേളപ്പനെയും ഭാസ്കരനെയും ഒന്നു നോക്കി. അവന്റെ ആ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ തങ്ങൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഭാസ്കരൻ പതുക്കെ തൊണ്ടയനക്കി.

 

“അല്ല ദിനേശാ… സുരേഷിനെ നീ വഴിക്ക് വെച്ച് എങ്ങാനും കണ്ടായിരുന്നോ? അവൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം നിന്റെ വീട്ടിലോട്ട് വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു…” ഭാസ്കരൻ പേടിയോടെയാണെങ്കിലും ദിനേശന്റെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് അറിയാൻ വേണ്ടി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

ദിനേശൻ ഒരു വലിയ കഷ്ണം പുട്ട് കൂടി വായിലേക്ക് തള്ളി ഇറക്കി, ചായക്കപ്പിലേക്ക് കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഓ.. ആണോ? എന്നിട്ടവനെ ഞാൻ കണ്ടില്ലല്ലോ…”

 

“അവൻ ചിലപ്പോ വന്നു കാണും… ആ സമയത്ത് നീ ചിലപ്പോ പുറത്തായിരിക്കും” ഭാസ്കരൻ പറഞ്ഞു.

 

“ആവോ… ആർക്കറിയാം… ജിൻസി എന്നോട് അതിനെ പറ്റിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല..” ഒരു സിപ്പ് ചായ കുടിച്ച ശേഷം ദിനേശൻ വീണ്ടും തുടർന്നു: “അല്ല?, നിങ്ങളുടെ മോൾ എന്ത് പറയുന്നു… സ്മിത? അവളുടെ മൂന്നാം പ്രസവം ആയിരുന്നില്ലേ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച?”

 

ദിനേശന്റെ ആ സംസാരത്തിൽ ഒരുതരം ഭീഷണിയുടെ മുഴക്കം വ്യക്തമായി നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോൾ പ്രായം ചെന്ന ഭാസ്കരന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരിടിത്തീയാണ് പാഞ്ഞുപോയത്. തന്റെ മകൾ സ്മിതയെയും അവളുടെ പ്രസവത്തെയും കുറിച്ച് നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ചില രഹസ്യക്കഥകൾ ഈ തെണ്ടിക്ക് അറിയാമോ എന്ന ഭയം അയാളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു. അതിന്റെ പിന്നിലെ കാരണം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷങ്ങളായി സ്മിതയുടെ കെട്ടിയോൻ അനിൽ ഗൾഫിൽ നിൽക്കുന്ന നേരത്താണ്, അതെ സമയം നാട്ടിൽ തന്റെ ഭാര്യ മൂന്നാമത്തത് പ്രസവിക്കുന്നത്.

 

“അത്… അത് ഭാഗ്യത്തിന് നല്ല ഗംഭീരമായി തന്നെ നടന്നു. സുഖപ്രസവം. ആൺ കുട്ടിയാ…” ഭാസ്കരൻ വിയർത്തുകൊണ്ട് ഒപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

 

“മ്മ്…. നന്നായി…” ദിനേശൻ ഒരു വശപ്പിശക് ചിരിയോടെ മൂളി.

 

അവൻ ബാക്കി ചായയും ഒരൊറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്ത്, മുണ്ടിന്റെ മടക്കുക്കുത്ത് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി എഴുന്നേറ്റു. കഴിച്ചതിന്റെ പൈസ സുധാകരന് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവൻ കേളപ്പനെയും ഭാസ്കരനെയും നോക്കി ഒന്നുക്കൂടി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. നാട്ടിലെ കിളവന്മാർ ചായക്കടയിലിരുന്ന് മറ്റുള്ളവരുടെ കുടുംബജീവിതം ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ, അവരുടെ സ്വന്തം വേലിക്കെട്ടുകൾക്കുള്ളിലും കഥകൾ ഒരുപാടുണ്ടെന്ന ഒരു പരോക്ഷമായ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു ദിനേശൻ അവിടെ നൽകിയത്.

 

“ഞാൻ എന്നാൽ ഇറങ്ങുവാ സുധാകരൻ ചേട്ടാ…” അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ചായക്കടയുടെ പടവുകൾ ഇറങ്ങി തന്റെ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

 

അവൻ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി ഡോർ അടച്ചതും, കേളപ്പൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “എന്റെ ഭാസ്കരാ… നീ എന്തിനാ അവനോട് ആ സുരേഷിന്റെ കാര്യം ചോദിക്കാൻ പോയത്? ആ ചെറ്റയുടെ നോട്ടം കണ്ടില്ലേ… അവനൊക്കെ എന്താ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ആർക്കറിയാം!”

 

“പറ്റിപോയി… എന്നാലും ആ തായോളി എന്റെ സ്മിത മോളുടെ കാര്യം ചോദിക്കുമോയെന്ന് ഞാൻ ഓർത്തോ.” ഭാസ്കരൻ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു.

 

ഇതേസമയം, വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പാടവരമ്പത്തെ ആ കല്ലും, പുല്ലും കുഴിയും നിറഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ദിനേശന്റെ തലച്ചോറിൽ മറ്റൊരു ചിന്തയായിരുന്നു. ചായക്കടയിലെ ആ സംസാരമോ, അതോ സുരേഷ് തന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നോ ഇല്ലയോ എന്നത് അവന് ഒരു വിഷയമേ ആയിരുന്നില്ല. കാരണം സുരേഷ് അവന്റെ വിശ്വസ്തനായ കൂട്ടുകാരനാണ്. എന്നാൽ അവന്റെ ചിന്തകളിൽ ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ അരുണിമ മാത്രമായിരുന്നു.

 

വഴിയിലെ കുഴികളിൽ വീണ് ബൊലേറോ ഉലയുമ്പോൾ, ദിനേശന്റെ കണ്ണുകൾ നേരെ പോയത് കഴിഞ്ഞ ദിവസം അരുണിമ ഇരുന്ന ആ മുൻസീറ്റിലേക്കായിരുന്നു. അവൾ അവിടെ വെച്ചിട്ട് പോയ അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെയും, പ്രസാദ്ധത്തിലെ ചന്ദനത്തിന്റെയും മണം ഇപ്പോഴും ആ വണ്ടിക്കുള്ളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. ആ ഓർമ്മയിൽ അവന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിലെ കാമമൃഗം വന്യമായ ആവേശത്തോടെ തരിച്ചുപോങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

 

മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ ദിനേശൻ തന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു കയറ്റി നിർത്തി. വണ്ടിയുടെ ഹോൺ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടാവാം, അടുക്കളയിൽ നിന്നും ജിൻസി പതുക്കെ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു.

 

അവൾ ഇന്നൊരു ഇറുകിയ നീല നൈറ്റിയായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. കുളി കഴിഞ്ഞിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു, അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് പടർന്നു കിടന്നിരുന്നു.

 

ജിൻസിക്ക് അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു പരവേശം തോന്നി. കാരണം, ഒരു മണിക്കൂർ മുൻപാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം അവളെ ശരിക്കൊന്ന് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ സുരേഷ് ഇന്ന് കാലത്ത് ദിനേശൻ പോയി കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം വീണ്ടും വന്ന് തന്റെ കാമപ്രാന്ത് മുഴുവനും അവളുടെ അണ്ണാക്കിലേക്ക് കുണ്ണകയറ്റിയടിച്ചു തീർത്തിട്ടുപോയത്. ‘അടുത്ത തവണ ഞാൻ വരുമ്പോൾ നിന്റെ കുണ്ടിയുടെ തുളയൊന്ന് റെഡിയാക്കി വെച്ചേക്ക്’ എന്നും പറഞ്ഞായിരുന്നു അവൻ ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്. അത് കഴിഞ്ഞതിന്റെ തരിപ്പും ഭയവും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.

 

“ഇന്ന് നേരത്തെ വന്നല്ലോ?” ജിൻസി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

“മ്മ്… ലോഡ് കയറ്റി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനിങ്ങു പോന്നു. ഇനി വൈകിട്ടേ ഉള്ളൂ അടുത്തത്.” ദിനേശൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

 

അവന്റെ മേത്തുനിന്നും വന്ന പൊടിയുടെയും വിയർപ്പിന്റെയും മണം അടിച്ചപ്പോൾ ജിൻസി ഒരടി പുറകോട്ട് മാറി. ദിനേശൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കൈ നീട്ടാൻ തുടങ്ങിയതും, ജിൻസി പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു: “ദിനേശേട്ടൻ വേഗം ചെന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ… ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും കഴിക്കാൻ എടുക്കാം.”

 

“ഞാൻ കഴിച്ചിട്ടാ വന്നത്.” ദിനേശൻ അതും പറഞ്ഞ് നേരെ അകത്തേക്ക് നടന്നു.

 

ജിൻസി ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ഉള്ളിൽ ഭർത്താവിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ സുരേഷിന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും താൻ ഏറ്റു വാങ്ങിയ പരുകൻ അണ്ണാക്കിലടിയാണെങ്കിൽ, കുളികാൻ പോകുന്ന ദിനേശന്റെ മനസ്സിൽ അയല്പക്കത്തെ അരുണിമയുടെ വെണ്ണക്കൽ ശരീരവും, ഐശ്വര്യമാർന്ന മുഖവും ആണെന്നുള്ള വസ്തുതയാണ് ഇരുവരുടെയും ദാമ്പത്യജീവിതത്തിനെ ഇത്രെയും സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നത്.

 

കാലത്തെ തന്നെ പണിയും തീർത്ത്, ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു, കുളിച്ച ശേഷം ദിനേശൻ തന്റെ മുറിയിൽ വിസ്തരിച്ചു നല്ലതുപോലെയങ് കിടന്ന് ഉറങ്ങി. പിന്നെയത് എഴുന്നേറ്റത് ഉച്ച തിരിഞ്ഞ് ഏകദേശം മൂന്ന് മണിയാകുന്ന നേരത്താണ്.

 

ഉറക്കം എഴുനേറ്റ് അടുക്കളയിലും ഹാളിലും ഒക്കെ ചെന്ന് നോക്കിയിട്ട് ജിൻസിയെ കാണാതെ അവൻ വീടിന്റെ അകത്ത് അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന സമയത്താണ് ഉമ്മറത്തു നിന്നും വളരെ പരിചയമുള്ള രണ്ട് പേരുടെ ശബ്ദം അവൻ കേൾക്കുന്നത്. മണി മൂന്നോളമായിട്ടും ഉച്ചഭക്ഷണം കിട്ടാത്തതിന്റെ ചൊടിയിൽ അവൻ നേരെ അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെന്നു.

 

“ആ! ദിനേശാ…” മുൻവാതിലിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വരുന്ന ദിനേശനെ കണ്ട മുറ്റത് നിൽക്കുന്ന സുരേഷ് വിളിച്ചു.

 

ദിനേശൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു കയറിയപ്പോൾ തിണ്ണയിൽ ഇരിക്കുന്ന ജിൻസിയോട് എന്തോ കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയിരുന്നു സുരേഷ്. എന്നത്തേയും പോലെ ഉജാല മുക്കിയ വെള്ള മുണ്ടും ഷർട്ടുമാണ് സുരേഷിന്റെ വേഷം. അതെ സമയം ജിൻസി ആണെങ്കിൽ കാലത്ത് ധരിച്ചിരുന്ന അതെ ഇറുകിയ ഇളം നീല നൈറ്റിയും.

 

“ഹാ, നീ എന്താ ഈ നേരത്ത്?” ഉറക്കക്ഷീണം കഴിഞ്ഞതിന്റെ ഭാഗമായി കണ്ണും തിരുമ്പി വന്ന് ദിനേശൻ ഉമ്മറത്ത് ഇട്ടിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

 

“അത് ശരി. എന്താ ഈ നേരത്തെന്നോ? കൊള്ളാം… കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി ഞാൻ നിന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി ഇവിടെയും മാർക്കറ്റിലുമൊക്കെ എത്ര നേരം കയറി ഇറങ്ങിയെന്ന് നിനക്കറിയോ.” സുരേഷ് ചെരുപ്പ് മുറ്റത് ഊരിയിട്ടിട്ട് പടിചവിട്ടി കയറി.

 

“ഓ! ഒന്നും പറയണ്ട.. കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയായി ഒടുക്കത്തെ പണിയായിരുന്നു.. മനുഷ്യന് ഒന്നു നേരെ നിക്കാൻ പോലും സമയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”

 

“മ്മ്.. എനിക്കും…” സുരേഷ് ജിൻസിയുടെ മുഖതത്തേക്ക് ദിനേശൻ അറിയാതെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് തുടർന്നു: “അല്ല? ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നിനക്ക് ഞാൻ വിളിച്ചാൽ ഒന്ന് ഫോൺ എടുത്തൂടെ? എപ്പോ വിളിച്ചാലും സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ തന്നെ.. സ്വിച്ച് ഓഫ്..!”

 

“അതിന് ഫോൺ എന്റെകയ്യിൽ ഉണ്ടായിട്ട് വേണ്ടേ.. അതിന്റെ ഡിസ്പ്ലേ കേടായിട്ട് ഞാൻ ജംഗ്ഷനിലെ നമ്മുടെ ഷിഹാബിന്റെ കടയിൽ നന്നാകാൻ കൊടുത്തകണേയാണ്. ഹ്മ്മ്… അത് എന്തായാലും ഇന്ന് വൈകിട്ട് പോയിട്ട് വാങ്ങണം.” അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ ശേഷം തിണ്ണയിൽ ഇരുവരെയും മാറി മാറി നോക്കി നിൽക്കുന്ന ജിൻസിയെ ദിനേശൻ നോക്കി. “നീയിവിടെ എന്ത് നോക്കികൊണ്ട് ഇരിക്കുവാടി? പോയ്‌ ഭക്ഷണമെടുത്തു വെക്ക്!” അവൻ അവളുടെ അടുത്ത് ചെറുതായിയോന്ന് ഉച്ചയെടുത്തു.

 

ജിൻസി മറുതൊന്നും പറയാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

 

“ടാ, എന്തിനാടാ അവളുടെ അടുത്ത് നീ ഇങ്ങനെ വെറുതെ ശബ്ദം ഉയർത്തുന്നത്.” സുരേഷ് ഒരു ഉപദേശം പോലെയത് പറഞ്ഞു.

 

“അവൾക്കതൊക്കെ ശീലമാണ്. അതുകൊണ്ട് നീ വെറുതെ ഓരോ വേദോപദേശങ്ങൾ പറയാണ്ട് വന്ന കാര്യം പറ..!”

 

സുരേഷ് ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ തിണ്ണയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്ന്, ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു: “ടാ… നീ അന്ന് പറഞ്ഞ ആ സജീവന്റെ കാര്യം… അവന്റെ ട്രാൻസ്ഫർ ഓർഡർ ഏതാണ്ടുമൊക്കെ റെഡിയായിട്ടുണ്ട്.”

 

അത് കേട്ടതും ദിനേശന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രകാശിച്ചു. ‘ഹോ! അങ്ങനെ അവസാനം!’ അവൻ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു.

 

അത് കേട്ട് ഉത്സാഹഭരിതനായ ദിനേശന്റെ ഉറക്കച്ചടവൊക്കെ മാറി കസേരയിൽ അവൻ നേരെ നിവർന്നിരുന്നു. “ആഹാ ഗംഭീരം! എനിക്കറിയിരുന്നു നീ വിചാരിച്ചാൽ അത് നടക്കുമെന്ന്. ആട്ടെ എങ്ങോട്ടാ മാറ്റം?”

 

സുരേഷ് തന്റെ മുണ്ടിന്റെ മടക്കുക്കുത്തിൽ തിരുകിയിരുന്ന സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റ് എടുത്തു പുറത്തിട്ട്, അതിൽ നിന്നും ഒരെണ്ണം ചുണ്ടിലേക്ക് വെച്ചു: “അതിപ്പോ നമ്മുടെ പാർട്ടി ഭരിക്കുന്ന സഹകരണ ബാങ്ക് അല്ലേ… അതുകൊണ്ട് പ്രസിഡന്റിനെ നേരിട്ട് കണ്ട് ഞാൻ വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ കാര്യമങ് അവതരിപ്പിച്ചു. പുള്ളിയത് പുഷ്പം പോലെ സമ്മതിച്ചു തരുകയും ചെയ്തു. ജില്ലയുടെ അറ്റത്തുള്ള ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിലെ ബ്രാഞ്ചിലോട്ടാണ് അവന് മാറ്റം. പോയി വരണമെങ്കിൽ തന്നെ ദിവസവും ഒന്ന് രണ്ടു മണിക്കൂർ എങ്കിലും ബസ്സിൽ കിടന്ന് തിരിയണം! ഇനിയിപ്പോ കാറിൽ പോവാനാണ് അവന്റെ ഉദ്ദേശമെങ്കിൽ അവൻ വണ്ടിക്ക് പെട്രോൾ അടിച്ച് ദാരിദ്രത്തിലാവും ഹഹ..”

 

ദിനേശന്റെ മുഖത്ത് വന്യമായ ഒരു ക്രൂരചിരി വിരിഞ്ഞു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ ആ മലയോര ബ്രാഞ്ചിലേക്ക് ദിവസവും വലിഞ്ഞു കയറിപോകുന്ന സജീവന്റെ മുഖത്തിന് പകരം സജീവൻ വീട്ടിലില്ലാത്ത ആ നീണ്ട പകൽസമയങ്ങളിൽ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്ക്, ഒരു ആണില്ലാതെ വിരസതമായി ഇരിക്കുന്ന അരുണിമയുടെ മുഖമാണ് തെളിഞ്ഞു വന്നത്.

 

“അവൻ എന്ന് തൊട്ട് അവിടെ ജോയിൻ ചെയ്യും?” ദിനേശൻ ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.

 

“അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ച ഓർഡർ അവന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടും. പിന്നെ ഒരു രണ്ടാഴ്ചക്കുള്ളിൽ പോകും. എന്നാലും ദിനേശാ, എനിക്കു മനസ്സിലാകാത്തത് അതല്ല..” സുരേഷ് സിഗരറ്റ് കത്തിച്ച് പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടുകൊണ്ട് ദിനേശന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. “അവൻ നിനക്ക് എന്ത് ദ്രോഹമാടാ ചെയ്തത്? പാവം ഒരു ബാങ്ക് ജീവനക്കാരൻ, സ്കൂളിൽ പോകുന്ന രണ്ട് പിള്ളേരുടെ തന്ത. അവനെ ഇവിടുന്ന് ദൂരേക്ക് പായിക്കാനുള്ളതിന്റെ കാര്യമെന്താണ്?”

 

സുരേഷിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ദിനേശൻ ഒന്നു പതറിയെങ്കിലും, തന്റെ പരുക്കൻ ഭാവം അവൻ പെട്ടെന്ന് വീണ്ടെടുത്തു. രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമുള്ള സുരേഷിനോട് തനിക്ക് അരുണിമയുടെ ശരീരത്തോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ഭ്രാന്താണ് ഇതിന് പിന്നിലെന്ന് തുറന്നു പറയാൻ ദിനേഷിന് കഴിയില്ലായിരുന്നു. കാരണം, സുരേഷ് തന്റെ വിശ്വസ്തനായ കൂട്ടുകാരൻ ആണെങ്കിൽ പോലും, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ വളച്ചെടുക്കാൻ താൻ നടത്തുന്ന ഈ തന്ത്രം പുറത്തുപറയാൻ അവന്റെ ആൺഅഹങ്കാരം സമ്മതിച്ചില്ല.

 

“അതൊക്കെയുണ്ടടാ സുരേഷേ… നിനക്കറിയോ? ഈ ബാങ്കുകാർക്ക് വലിയ അഭിമാനം കൂടുതലാ… കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച എന്റെ വണ്ടിയുടെ ലോണുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഞാൻ അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ അവൻ എന്നോട് സംസാരിച്ച രീതി എനിക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ല. ദിനേശന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടാൻ ഈ നാട്ടിൽ ആരും വളർന്നിട്ടില്ലെന്ന് അവനൊന്ന് അറിയട്ടെ…!” ദിനേശൻ കള്ളക്കഥ മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കി.

 

സുരേഷ് അത് കേട്ട് തലയാട്ടിയെങ്കിലും അവന് കൃത്യമായി അറിയായിരുന്നു അരുണിമയെ തനിച്ചു കിട്ടാനുള്ള തന്ത്രപാടിന്റെ ഭാഗമായിയാണ് സജീവനെ നാട് കടത്തുന്നതുയെന്ന്. പക്ഷെ സുരേഷ് അതിനെ പറ്റി ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ അഭിനയിച്ചു നിൽക്കാനും ഒരു കാരണമുണ്ട്.

 

സജീവൻ ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ദിനേശൻ അയൽപക്കത്തെ അരുണിമയുടെ പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, തന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ജിൻസിയുടെ നൈറ്റി അഴിക്കാൻ തനിക്ക് കൂടുതൽ സമയം കിട്ടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഉള്ളിൽ ചിരിക്കുകയാണ് സുരേഷ്. മാത്രമല്ല ഇനിയിപ്പോ അരുണിമയെ ദിനേശൻ വഴക്കി എടുത്താൽ തന്നെ, അവൻ പിഴപ്പിച്ച തന്റെടമുള്ള തനിനാടൻ പൈങ്കിളി പെണ്ണിനെ തനിക്കും സ്വന്തമാക്കാൻ ഒരു അവസരം കിട്ടിയാലോ എന്ന ദീർഘവീക്ഷണ ഉദ്ദേശവും അവന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്. കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് അരുണിമയുടെ പിന്നാലെ നടന്നത് ദിനേശൻ ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, ബസ്സിൽ വെച്ച് ആരുമറിയാതെ ആൾകൂട്ടത്തിന് ഇടയിൽ ഇരുപത് കാരിയായ കിളുന്ത് പെണ്ണായ അരുണിമയുടെ ചന്തിയിൽ ജാക്കിവെച്ചും, പിന്നിൽ നിന്നും ആർത്തു മണത്തുമൊക്കെ സുഗിച്ചിരുന്നത് സുരേഷ് എന്ന മഹാനായിരുന്നു.. അതുകൊണ്ട് ഒരു വെടിക്ക് രണ്ടു പക്ഷി എന്നായൊരു മൈൻഡിലാണ് സുരേഷിപ്പോൾ കണക്കു കൂട്ടുന്നത്..!

 

ഒരുത്തൻ മനസ്സിൽ കാണുമ്പോൾ മറ്റവൻ മാനത്തു കാണുന്നു.. എന്താല്ലേ…!

 

ഈ സമയം അടുക്കളയിൽ നിന്നും ചോറും കറികളുമായി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്ന ജിൻസി, സുരേഷിന്റെ ആ വന്യമായ നോട്ടം കണ്ട് തന്റെ നൈറ്റിയുടെ തുമ്പ് മാറിടത്തിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി വലിച്ചിട്ടു. അവളുടെ നനഞ്ഞ കഴുത്തിലൂടെ സുരേഷിന്റെ കട്ടിമീശ തട്ടിയപ്പോഴുണ്ടായ ആ തരിപ്പ് ഇപ്പോഴും മാറാത്തതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

“ദാ… ഊണ് റെഡിയായിട്ടുണ്ട്. കഴിക്കാൻ വാ…” ജിൻസി പറഞ്ഞു.

 

“ടാ സുരേഷേ… നീയും ഇരിക്ക്, നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം.” ദിനേശൻ എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“ഏയ്… ഞാൻ പുറത്തു നിന്നും കഴിച്ചതാടാ. നീ കഴിക്ക്. എനിക്ക് ജംഗ്ഷൻ വരെ ഒന്നു പോകണം.” സുരേഷ് തിണ്ണയിൽ നിന്നും മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി തന്റെ ചെരുപ്പിലേക്ക് കാലുകൾ തിരുക്കി.

 

ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ സുരേഷ് മുറ്റം ഇറങ്ങി നടന്നുപോകുമ്പോൾ, ദിനേശൻ തന്റെ കൈകൾ തിരുമ്മി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അടുത്ത ആഴ്ച മുതൽ തന്റെ കാമവലയത്തിൽ വീഴാൻ പോകുന്ന അരുണിമയുടെ ആ വശ്യമായ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മയിൽ അവന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിൽ വീണ്ടും വന്യമായ ആവേശം പടർന്നു തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ ഈ പ്രാവിശ്യം അവൻ അരുണിമയെ മാനസികമായി വേദനിപ്പിക്കാതെയുള്ള ഒരു മാന്യൻ ട്രാക്ക് പിടിച്ചു പോകാനുള്ള തന്ത്രപാടിലാണ്.. കണ്ടറിയാം..!

*********

ഷോപ്പിംഗ് മാളിനുള്ളിലെ മൂന്നാം നിലയിലുള്ള മെൻസ് ടോയ്‌ലറ്റിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, തനിക്ക് ഇന്നുണ്ടായ ലൈംഗിക ഉത്തേജനം താങ്ങാനാവാതെ തന്റെ സാമാനം കയ്യിൽ പിടിച്ചു തൊലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് സജീവൻ. അവന്റെ കമ്പിയടിച്ചു നിൽക്കുന്ന കുട്ടനിൽ നിന്നും ഒലിച്ചു ക്ലോസെറ്റിലേക്ക് തെറിക്കുന്ന ശുക്ലത്തിന്റെ അളവ് കണ്ടിട്ട് അവനത് സത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ നിന്നും മലവെള്ളം കുത്തിയൊലിച്ച് ഒഴുകിപ്പോകുന്ന അത്ര മാത്രം കട്ടിയിലാണ് അതൊലിച്ചു വീണിരുന്നത്.

 

​ഒരു മൂന്നാം കണ്ണുകാരന്റെ ദൃഷ്ടിയിലൂടെ നോക്കിയാൽ ഇതിനും മാത്രം ലൈംഗിക ഉണർവ് ഉണ്ടാകാനായിട്ട് അത്ര കനത്തിൽ അവിടെയൊന്നും നടന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, സജീവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് അവന്റെ മനസ്സിനെ ആടിയുലയ്ക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. ​ആ ക്ലോസെറ്റിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, തൊട്ടുമുൻപ് മാളിന്റെ എസ്‌കലേറ്ററിലും സാരി സെക്ഷനിലും വെച്ച് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് വീണ്ടും ഇരച്ചുകയറി.

 

അരുണിമയുടെ പീച്ച് സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചുനിന്ന അവളുടെ ചന്തിപ്പലകകളിലേക്ക് മാളിലെ കൗമാരക്കാരായ ചെറുപ്പക്കാർ വായ്‌നോക്കി നിന്നതും, അതിലൊരുത്തൻ കൈകൊണ്ട് അവളുടെ സാരിയിൽ ഇറുക്കി നിന്നിരുന്ന കുണ്ടിയുടെ വലിപ്പം കണ്ട് മറ്റുള്ളവരോട് “ടാ അതിന്റെ ഷേപ്പ് നോക്കിയേടാ” എന്നുള്ള രീതിയിൽ ആംഗ്യം കാണിച്ചതുമൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കൈകളുടെ വേഗത വീണ്ടും കൂടി. അതിന് ശേഷം സാരിത്തുമ്പ് മാറിടത്തിൽ നിന്നും വഴുതിവീണപ്പോൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിന്ന അരുണിമയുടെ മിനുസ്സമാർന്ന മാറിടത്തിലേക്ക് സെയിൽസ് ബോയ് നോക്കി ഉമിനീരിറക്കിയ ആ ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു സജീവനെ പൂർണ്ണമായി ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചത്.

 

സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ നഗ്നതയും ശാരീരിക സൗന്ദര്യവും അപരിചിതരായ പുരുഷന്മാർ കണ്ട് കാമവെറിയോടെ നിൽക്കുന്നത് നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ, കിടപ്പറയിൽ എപ്പോഴും പരാജയപ്പെട്ടുപോകുന്ന അവന്റെ പുരുഷത്വത്തിന് കിട്ടിയത് ഒരു വലിയ ഉത്തേജനമായിരുന്നു. ആ ഓർമ്മകളുടെ അവസാന ആഘാതത്തിൽ, ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ അവസാന തുള്ളി ശുക്ലവും ആ ക്ലോസെറ്റിലേക്ക് ചീറ്റിച്ചു തീർത്തു.

 

അവിടെ കുറച്ചു നേരം കൂടിയും നിന്ന് തന്റെ ശ്വാസഗതിയൊക്കെ സാധാരണ നിലയിലേക്ക് എത്തിയ ശേഷം പാന്റിന്റെ ബെൽറ്റ്‌ നേരെയാക്കി സജീവൻ ടോയ്‌ലറ്റിൽ നിന്നുമിറങ്ങി ഫുഡ്‌ കോർട്ടിൽ അവനെയും കാത്ത് ഇരിക്കുന്ന തന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി.

 

“സോറിയെടി… ഇപ്പോഴാ വയർ ഒന്ന് റെഡിയായത്. ഞാൻ ഒത്തിരി വൈകിയോ?” അരുണിമയുടെ അപ്പുറത് ചെന്നിരുന്ന സജീവൻ ചോദിച്ചു.

 

“എന്നിട്ടിപ്പോ എല്ലാം ഓക്കേയായോ?”

 

“അഹ്, ഇപ്പൊ വലിയ കുഴപ്പമില്ല,” സജീവൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

 

ശേഷം തുടർന്നു: “ഞാൻ എന്നാൽ പോയി കൗണ്ടറിൽ നിന്നും ഓർഡർ ചെയ്ത ഫുഡ്‌ എടുത്തുകൊണ്ട് വരാം. നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക്.”

 

“ഇനി ഫുഡ്‌ കഴിച്ചാൽ ഏട്ടന് വീണ്ടും പണികിട്ടോ?” ഇനി ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ അവന്റെ ഇല്ലാത്ത കള്ള വയറുവേദന കൂടുമോ എന്ന കരുതലിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

 

“ഏയ്‌… ഇല്ലടി.. ഇപ്പൊ ഞാൻ ഓക്കേയാണ്. നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക് ഞാൻ പോയി സാധനം എടുത്തുകൊണ്ട് വരാം.” അവൻ അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു.

 

സജീവൻ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അരുണിമയുടെ ചുണ്ടിലൊരു ചെറുപുഞ്ചിരി വിടർന്നു. കാരണം തന്റെ ഭർത്താവുമായി അവളിങ്ങനെ പുറത്തേക്ക് പോയിട്ട് എത്ര വർഷമായെന്ന് അവൾക്കുപോലും ഓർമയില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന്, അവളുടെ സ്വന്തം സജീവേട്ടൻ തനിക്ക് നല്ല വില കൂടിയ സാരികളും, ചുരിദാറും, വീട്ടിലിടാൻ കയ്യിലാത്ത കുറയെ നല്ല ആഡംബര നൈറ്റികളുമൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു തന്നപ്പോൾ അരുണിമയുടെ മനസ്സാകെ സംതൃപ്തികൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോ അതും പോരാതെ താൻ ജീവിതത്തിൽ വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന അത്ര തവണ മാത്രം കഴിച്ചിട്ടുള്ള കെ.എഫ്.സി ചിക്കനും, ബർഗറും, ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈസുമൊക്കെ കഴിക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ എന്നുള്ളത് അരുണിമയുടെ മനസ്സിനെ സന്തോഷത്തിന്റെ നെല്ലിപടിയിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു. ചെറുപ്പ കാലം തൊട്ടേ കച്ചേരിപാഠത്തിനു പുറത്ത് പോകാതെ ഒരു നാട്ടുംപുറത്തിൽ വളർന്ന് വന്ന അരുണിമയെ സംബന്ധിച്ചടുത്തോളം ഇതൊക്കെ എന്തോ ഒരു സ്വർഗ്ഗംപോലെയാണ്.

 

രണ്ട് മിനുട്ടുകൾകകം തന്നെ സജീവൻ ഓർഡർ ചെയ്ത ഫുഡ്‌ കൊണ്ട് വരികയും, ഇരുവരും അത് അത്യാവശ്യം നല്ലതു പോലെ ലാവിഷായി തിന്നുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈസിന്റെ പൊട്ടിക്കാത്ത ഒരു ബോക്സും, അഞ്ചു പീസ് കെ.എഫ്.സി ചിക്കനും, പിന്നെ വേറെ കുറച്ചു ഐറ്റംസും അതിൽ ബാക്കി വന്നു.

 

“ഏട്ടാ, നമ്മുക്ക് ഇത് പാക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ?”

 

“എന്തെ നിനക്ക് മതിയായോ?”

 

“അഹ്, ഞാനിപ്പോ അത്യാവശ്യം കഴിച്ചു. പാക്ക് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ, മോൻ സ്കൂൾ വിട്ട് വരുന്ന സമയത്ത് അവന് കഴിക്കാലോ..”

 

“ഓഹ്… ശരിയാ, അതാ സ്റ്റാഫിനോട് പറഞ്ഞാൽ മതി.. നീ വാ ആദ്യം നമ്മുക്ക് കൈ വാഷ് ചെയ്തിട്ട് വരാം.”

 

കൈ കഴുകി തിരിച്ചു വന്ന ശേഷം ഇരുവരും സ്റ്റാഫിനോട് പറഞ്ഞ് ഫുഡും പാക്ക് ചെയ്ത്, പുറത്ത് ഏല്പിച്ചിരുന്ന നേരത്തെ വാങ്ങിച്ച തുണികളുടെയും, വീട് സാധനങ്ങളുടെയും കവറുമെടുത്തു ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോർ വഴി കാർ പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

 

വണ്ടിയുമെടുത്ത് മാളിന്റെ പുറത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ അരുണിമയുടെ മനസ്സിൽ അവർ തിരിച്ചു വീട്ടിൽ പോവുകയാണെന്ന് ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, സജീവന്റെ ഉള്ളിലെ ഉദ്ദേശം മറ്റൊന്നായിരുന്നു.

*********

പേജിന്റെ എണ്ണം അല്പം കുറഞ്ഞു പോയി എന്നറിയാം. കാര്യം വേറെയൊന്നും കൊണ്ടല്ല, എന്റെ മറ്റൊരു കഥയുടെ നാലാം ഭാഗം ഞാൻ എഴുതി തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് അതൊന്ന് വേഗം എഴുതിതീർക്കണം.

ഇതിന്റെ ബാക്കി ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളൊക്കെ വായിച്ച ശേഷം പേജ് കൂട്ടി എഴുതാൻ ശ്രമിക്കാം.