അഖിൽ : ഏത് ആ ഷീറ്റിട്ട വീടോ

 

ശ്രുതി : അതെ അത് തന്നെ…

 

അഖിൽ : ശെരി പോകാൻ നോക്ക്

 

ശ്രുതി : തിങ്കളാചവരുമല്ലോ അല്ലേ

 

 

എന്നാൽ അഖിൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുന്നോട്ട് നടന്നു

 

തിങ്കളാഴ്ച ശ്രുതി ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിൽ

 

ശ്രുതി : (ഒൻപതര കഴിഞ്ഞല്ലോ… ഇനി അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ കോളേജ് നിർത്തിയോ… ഞാൻ അത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും അവന്റെ തലയിൽ ഒന്നും കയറിയില്ലല്ലോ ദൈവമേ… എന്തെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെ എനിക്കെന്താ )

 

ലക്ഷ്മി : നീ എന്താടി ഈ ആലോചിക്കുന്നെ

 

ശ്രുതി : എന്ത് ആലോചിച്ചെന്ന് ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല

 

 

ലക്ഷ്മി : ദാ മിസ്സ്‌ വന്നു…

 

ദേവി മിസ്സ്‌ അപ്പോഴേക്കും ക്ലാസ്സിലേക്ക്‌ എത്തി

 

ദേവി : എല്ലാവരും നോട്ടൊക്കെ എടുത്തൊ… പിന്നെ ശ്രുതി എല്ലാവരെയും നോക്കി അറ്റണ്ടൻസ് ഒരു പേപ്പറിൽ എഴുതി എടുക്ക് ഞാൻ ബുക്ക്‌ എടുക്കാൻ മറന്നു….

 

ശ്രുതി വേഗം ഒരു പേപ്പറിൽ പേരുകൾ എഴുതാൻ തുടങ്ങി…

 

“മിസ്സ്‌…”

 

പെട്ടെന്നാണ് ക്ലാസ്സിനു പുറത്ത് നിന്നും ആ ശബ്ദം ശ്രുതി കേട്ടത് അവൾ വേഗം അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കി അത് അഖിൽ ആയിരുന്നു…. അവൾ പതിയെ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു

 

ദേവി : എന്താടോ ഇത്… സമയത്തിനു വരാൻ വയ്യേ…😡

 

അഖിൽ : അത് മിസ്സ്‌….

 

ദേവി : കയറി ഇരിക്ക്…അല്ലെങ്കിലും പഠിക്കാൻ അല്ലല്ലോ ഓരോന്ന് വരുന്നെ

 

ലക്ഷ്മി : കണ്ടോ ശ്രുതി രാവിലെ തന്നെ അവൻ മിസ്സിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങിച്ചു

 

ശ്രുതി : മിസ്സ്‌ ഇപ്പോ വന്നല്ലേ ഉള്ളു.. ഇത്രയും ചൂടാവേണ്ട ആവശ്യമൊന്നുമില്ല…

 

ഇത് കേട്ട ലക്ഷ്മി അത്ഭുതത്തോടെ ശ്രുതിയെ ഒന്ന് നോക്കി

 

ശ്രുതി : എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ

 

ലക്ഷ്മി : അല്ല റൂൾസ്‌ റാണിക്ക്‌ ഇത് എന്ത് പറ്റി…. റൂൾ തെറ്റിക്കുന്നതിനെയൊക്കെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുവാണല്ലോ

 

ശ്രുതി : ആര് സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു….നീ വേണ്ടാത്ത ഒന്നും പറയല്ലേ ലക്ഷ്മി… പിന്നെ റൂൾസ് റാണി ഇനി എന്നെ അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലോ…

 

ലക്ഷ്മി : ഇല്ല നിനക്ക് ആ പേര് ഇന്നത്തോടെ നഷ്ടപ്പെട്ടു ഇനി വിളിക്കുന്ന പ്രശ്നം ഇല്ല പോരെ…

 

രണ്ട് പിരിയിടുകൾക്ക് ശേഷം ഇന്റർവൽ ടൈം ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾ എല്ലാം തന്നെ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുവാൻ തുടങ്ങി ഇതേ സമയം പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതിനിടയിൽ റോണിയും ഫ്രണ്ട്സും അഖിലിനെ ഒന്ന് നോക്കി ഇത് കണ്ട് അഖിലും അവരെ തിരിച്ചു തറപ്പിച്ചു നോക്കി

 

അജ്മൽ : ടാ വേഗം വരാൻ നോക്ക് അവന്റെ നോട്ടം അത്ര പന്തിയല്ല

 

അവർ വേഗം തന്നെ ക്ലാസ്സിനു പുറത്തേക്ക് പോയി

 

ലക്ഷ്മി : നീ എന്താ ശ്രുതി പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ലേ

 

ശ്രുതി : ഇല്ല നീ പോയിട്ട് വാ

 

ലക്ഷ്മി : എന്നാൽ ശെരി

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ലക്ഷ്മിയും ക്ലാസ്സിനു പുറത്തേക്ക് പോയി അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ ക്ലാസ്സിൽ ശ്രുതിയും അഖിലും മാത്രമായി ശ്രുതി പതിയെ എഴുനേറ്റ് അഖിലിന്റെ സീറ്റിനടുത്തേക്ക് എത്തി

 

ശ്രുതി : ഒന്ന് നീങ്ങി ഇരിക്കാവോ

 

അഖിൽ : എന്തിന്…

 

ശ്രുതി : ഇരിക്കാൻ അല്ലാതെന്തിന്

 

അഖിൽ : ഇത്രയും സീറ്റ് ഉണ്ടായിട്ട് നിനക്ക് ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം അല്ലേ… നിനക്ക് എന്താ പുറത്തൊന്നും പോകണ്ടേ

 

ശ്രുതി : നിനക്ക് പോകണ്ടേ

 

അഖിൽ : ദേ ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ മറുചോദ്യം ചോദിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലോ

 

ശ്രുതി : ഒന്ന് നീങ്ങി ഇരിക്ക് മാഷേ…

 

അഖിൽ : ഞാൻ നിന്നെ എപ്പോഴാടി പഠിപ്പിച്ചേ മാഷ് പോലും

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ പതിയെ നീങ്ങി ഇരുന്നു ഇത് കണ്ട ശ്രുതി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് കയറി ഇരുന്നു

 

ശ്രുതി : ഇത് ആദ്യമേ അങ്ങ് ചെയ്താൽ പോരെ 😒….പിന്നെ താമസിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി പറഞ്ഞത് പോലെ നിർത്തി കാണുമെന്ന്

 

അഖിൽ : നിർത്തിയാൽ മതിയായിരുന്നു വന്നപ്പോൾ തന്നെ അവരുടെ വായിൽ ഇരിക്കുന്നത് കേട്ടില്ലേ

 

ശ്രുതി : അത് മിസ്സിന്റെ മൂട് ശെരിയല്ലാത്തത് കൊണ്ടാ ഇന്ന് ക്ലാസ്സ്‌ എടുത്തപ്പോൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ ഒരു മൂഡോഫ്… അതുകൊണ്ടാ അല്ലാതെ ദേഷ്യം കൊണ്ടല്ല പിന്നെ അവര് ഇവര് എന്നൊന്നും വിളിക്കരുത് നമ്മുടെ മിസ്സല്ലേ

 

അഖിൽ : ഉപദേശം വേണ്ട… പിന്നെ നീ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടൊന്നും അല്ല ഞാൻ വന്നത്

 

ശ്രുതി : ആണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ.. നിന്റെ മസ്സിൽ പഠിക്കണം എന്നുണ്ട് അതാ നീ വന്നെ അല്ലാതെ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ ഞാൻ നിന്റെ ആരാ…

 

അഖിൽ : അതൊക്കെ വിട് ഇന്നലെ നിന്റെ കച്ചവടം എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു

 

 

ശ്രുതി : പത്ത് എഴുന്നൂറു രൂപ നടന്നു ഞായറാഴ്ച്ച അത് കുറവാ നീ എന്താ ഇന്നലെ വരാതിരുന്നെ നിനക്ക് നല്ല ഭാഗ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു വന്നെങ്കിൽ കുറച്ച് കൂടി നടന്നേനെ

 

അഖിൽ : നിനക്ക് വട്ടാണ്… ഭാഗ്യം അതും എനിക്ക് ഈ ലോകത്ത് എന്തൊക്കെ ഭാഗ്യക്കേട് ഉണ്ടോ അതൊക്കെ വന്നു കേറുന്നത് എന്റെ തലയ്ക്കാ ഭാഗ്യം പോലും..

 

ശ്രുതി : അതൊക്കെ ജീവിതങ്ങൾ കാണാത്തത് കൊണ്ട് തോന്നുന്നതാ നൂറും ഇരുനൂറും ദിവസവരുമാനം കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവർ ഇവിടെ ഉണ്ട്… റോഡ് സൈഡിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നവർ ഉണ്ട് അങ്ങനെ ഒരുപാട് അതൊക്കെ വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതം സ്വർഗ്ഗമാ

 

അഖിൽ : നീ നിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞാൽ മതി… എന്റെ ജീവിതം എനിക്ക് നരകമാ ഒറ്റപ്പെടൽ എന്താണെന്നു നിനക്ക് അറിയാമോ.. ആരോരും ഇല്ലാതെ മണിക്കൂറുകളും ദിവസങ്ങളും തള്ളി നീക്കുന്നത് എങ്ങനെയിരിക്കും എന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ

 

ശ്രുതി : അറിയില്ല…

 

അഖിൽ : എന്നാൽ മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്

 

ശ്രുതി : ഒറ്റപ്പെടൽ എന്ന് പറയുന്നു ശേഷം ആരെങ്കിലും മിണ്ടിയാൽ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കാനും പറയുന്നു സത്യത്തിൽ നിനക്ക് എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ട്

 

അഖിൽ : അതെ ഉണ്ട് അതുകൊണ്ട് അടുത്ത് നിന്ന് എഴുനേറ്റ് പോകാൻ നോക്ക്

 

ശ്രുതി : ഞാൻ കരുതി നമ്മൾ ഫ്രണ്ട്‌സ് ആയി കാണുമെന്നു

 

അഖിൽ : ഒരു ഫ്രിണ്ട്സും ഇല്ല പോകാൻ നോക്ക്

 

ശ്രുതി : അതെന്താ ഇല്ലാത്തെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നല്ല രസമുള്ള കാര്യമല്ലേ…

 

അഖിൽ : രസമല്ല സാമ്പാറ് നീ പോയെ

 

ശ്രുതി : അയ്യേ…എന്തൊരു ചളി 100 വർഷം മുൻപ് ഔട്ട്‌ ആയ കോമഡിയുമായി വന്നേക്കുവാ 🤣

 

ഇത് കേട്ട അഖിലും പതിയെ ചിരിച്ചു

 

ശ്രുതി : എന്താ ചിരിക്കുന്നെ

 

അഖിൽ : ഹേയ് ഒന്നുമില്ല… ആദ്യമായിട്ടാ നീ കിളവി മോഡിൽ നിന്ന് ഒന്ന് മാറി സംസാരിക്കുന്നെ

 

ശ്രുതി : ഈ പേര് ആര് പറഞ്ഞു തന്നു

 

അഖിൽ : എന്ത് പേര്

 

ശ്രുതി : അല്ല പത്തിൽ വച്ച് എന്റെ ഇരട്ട പേര് കിളവി ശ്രുതി എന്നായിരുന്നു

 

അഖിൽ : 🤣🤣 ഇവള്…

 

ശ്രുതി : അധികം ചിരി വേണ്ട 😕

 

അഖിൽ : അല്ല ഇനി എന്തെങ്കിലും പേര് ബാക്കി ഉണ്ടോ 🤣🤣

 

ശ്രുതി : ചിരി വേണ്ട എന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ….

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി കൈ മുറുക്കി അഖിലിന്റെ ദേഹത്ത്‌ ഇടിച്ചു

 

അഖിൽ : ആ… എന്താടി കാണിച്ചെ 😡

 

ശ്രുതി : ചിരി വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ 🙄

 

അഖിൽ : നിന്നെ ഉണ്ടല്ലോ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിലും ശ്രുതിക്ക് നേരെ കൈ ഉയർത്തി എന്നാൽ ശ്രുതി വേഗം തന്നെ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടുത്തമിട്ടു

 

അഖിൽ : കയ്യിന്നു വിടെടി

 

ശ്രുതി : വിട്ടാൽ എന്നെ അടിക്കില്ലേ

 

അഖിൽ : അടിക്കും 😡

 

ശ്രുതി : എന്നാൽ വിടില്ല

 

അഖിൽ : എന്റെ ദേഹം നോവിച്ചിട്ട് നിന്ന് കളിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലോ 😡

 

ശ്രുതി : ഒന്ന് തൊട്ടപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങ് നൊന്ത് പോയോ… അപ്പോൾ അന്ന് എന്നെ ചവിട്ടി ഇട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എത്ര നൊന്ത് കാണും അതും ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി അവന്റെ കയ്യിലെ പിടിവിട്ടു

 

ശ്രുതി : എന്താ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലേ

 

അഖിൽ : അതിന് ഞാൻ സോറി പറഞ്ഞില്ലേടി

 

ശ്രുതി : ഓഹ് സോറി പറഞ്ഞല്ലേ…എന്നാൽ പിന്നെ ഞാനും സോറി…ഇപ്പോൾ ഓക്കെ അല്ലേ ഇനി എന്നെ അടിക്കില്ലല്ലോ

 

അഖിൽ : 😡… നീ ഇവിടുന്ന് പോയെ

 

ശ്രുതി : ഓഹ് അടിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടുള്ള ദേഷ്യം അല്ലേ… ശെരി എന്നാൽ അടിച്ചോ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി അഖിലിന് നേരെ തന്റെ കൈ നീട്ടി അടുത്ത നിമിഷം അഖിൽ ശ്രുതിയുടെ കയ്യിൽ അടി പൊട്ടിച്ചു

 

“ആ…ദുഷ്‌ടാ…”

 

അഖിൽ : എന്താ നീയല്ലേ അടിക്കാൻ പറഞ്ഞെ 😏

 

ശ്രുതി : എന്നു കരുതി 😒… ഞാൻ കരുതിയത് നീ തല്ലില്ലെന്നാ

 

അഖിൽ : ആരാ നിന്നോട് അങ്ങനെ കരുതാൻ പറഞ്ഞെ

 

ശ്രുതി : ഞാൻ പോകുവാ പോരെ

 

അഖിൽ : അവിടെ ഇരിക്ക്

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ തന്റെ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ എന്തോ തപ്പാൻ തുടങ്ങി

 

“ഇതെവിടെ പോയി… ഉം.. കിട്ടി ”

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും രണ്ട് ചോക്ലേറ്റ് കയ്യിലേക്ക് എടുത്തു ശേഷം ശ്രുതിക്ക്‌ നേരെ നീട്ടി

 

അഖിൽ : ഇതാ വച്ചോ

 

ശ്രുതി : ഇതെന്താ മിട്ടായോ…

 

അഖിൽ : നിനക്കെന്താ കണ്ണ് കാണില്ലേ… രാവിലെ ബാലൻസിന് പകരം കിട്ടിയതാ ഞാൻ കഴിക്കില്ല നീ വച്ചോ

 

ശ്രുതി : വേണോന്നില്ല ഒറ്റക്ക് കഴിച്ചോ

 

അഖിൽ : പിടിക്കെടി… നീ തന്ന കപ്പലണ്ടി ഞാൻ കഴിച്ചില്ലേ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ മിട്ടായി അവളുടെ കയ്യിൽ വച്ചു കൊടുത്തു

 

ശ്രുതി : അപ്പോൾ ഞാൻ ഫ്രിണ്ട് ആണെന്ന് സമ്മതിക്ക്‌ എന്നാൽ കഴിക്കാം

 

അഖിൽ : എന്നാൽ നീ കഴിക്കണ്ട ഇങ്ങ് എടുക്ക്

 

ശ്രുതി : അയ്യേ തന്ന സാധനം തിരിച്ചു ചോദിക്കുന്നോ നിനക്ക് നാണമില്ലേ

 

അഖിൽ : ടീ… നീ ഉണ്ടല്ലോ…

 

ശ്രുതി : അതെ ഞാൻ ഉണ്ട്… എന്തായാലും ഞാൻ ഇത് എടുക്കുവാ അപ്പോൾ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് ഉറപ്പിച്ചു

 

അപ്പോഴാണ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് ലക്ഷ്മി തിരിച്ചെത്തിയത് അവൾ ഇരുവരെയും ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു ഇത് കണ്ട ശ്രുതിയും പതിയെ അഖിലിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും എഴുനേറ്റു

 

ശ്രുതി : പോകുവാ…

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി ലക്ഷ്മിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു

 

ലക്ഷ്മി : നീ എന്തിനാ അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നെ

 

ശ്രുതി : വെറുതെ സംസാരിക്കാൻ

 

ലക്ഷ്മി : ഇത്രക്ക് എന്താ സംസാരിക്കാൻ

 

ശ്രുതി : എനിക്ക് സംസാരിച്ചു കൂടെ

 

ലക്ഷ്മി : നിന്റെ പെരുമാറ്റമൊക്കെ കണ്ടാൽ അവനോട് എന്തോ ഇന്ട്രെസ്റ് ഉള്ള പോലെയാ തോന്നുന്നെ

 

ശ്രുതി : ഇന്ട്രെസ്റ് ഉണ്ടല്ലോ ഞാൻ അത് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ലേ…

 

ലക്ഷ്മി : എന്തോ ചെയ്യ്…അതെന്താ കയ്യിൽ

 

ശ്രുതി : ചോക്ലേറ്റ്.. അവൻ തന്നതാ ഇതാ ഒന്നെടുത്തോ

 

ലക്ഷ്മി : എനിക്ക് വേണ്ട…

 

ഉച്ചക്ക് ലഞ്ച് ടൈം

 

ലക്ഷ്മി : ഒന്ന് അനങ്ങി നടക്ക് ശ്രുതി

 

ശ്രുതി : ടി വാ നമുക്ക് ഗ്രൗണ്ട് വരെ ഒന്ന് പോകാം

 

ലക്ഷ്മി : എന്തിന് മനുഷ്യന് വിശന്നിട്ടു വയ്യ നീ വന്നേ

 

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ ലക്ഷ്മി അവരുമായി പിണങ്ങിയ ശേഷം ആ അഖില് ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നില്ല വെള്ളിയാഴ്ച ഞാൻ കണ്ടതാ വെറുതെ പോയി ഗ്രൗണ്ടിൽ ഇരിക്കും

 

ലക്ഷ്മി : അവൻ കഴിക്കുകയോ കഴിക്കാതെ ഇരിക്കുകയോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെ നീ വരാൻ നോക്ക്

 

ശ്രുതി : പോയി വിളിച്ചു നോക്കാടി വിളിച്ചാൽ അവൻ വരും

 

ലക്ഷ്മി : എന്നാൽ പോയി വിളിക്ക് ഞാൻ ഇല്ല 😡… ഞാൻ ക്യാൻറ്റീനിൽ കാണും

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതിയെ വിട്ട് ലക്ഷ്മി മുന്നോട്ട് നടന്നു ശ്രുതി പതിയെ ഗ്രൗണ്ട് ലക്ഷ്യമാക്കിയും

 

************

“കളിയൊന്നും നടക്കുന്നില്ലല്ലോ പിന്നെ എന്തിനാ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നെ ”

 

അഖിലിനടുത്തേക്ക് എത്തിയ ശ്രുതി ഇവനോടായി ചോദിച്ചു

 

അഖിൽ : നിനക്ക് വേറെ ഒരു പണിയും ഇല്ലേ…

 

ശ്രുതി : എന്ത് പണി… പണിചെയ്യാനാണോ നമ്മൾ കോളേജിൽ വരുന്നെ

 

അഖിൽ : ടി കപ്പലണ്ടി എന്റെ സ്വഭാവം മാറ്റരുത്… നിനക്ക് കഴിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടേ

 

ശ്രുതി : അത് തന്നെയാ എനിക്കും ചോദിക്കേണ്ടെ നിനക്ക് കഴിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടേ ഇവിടെ ഇങ്ങണെ ഇരുന്നാൽ എങ്ങനെയാ

 

അഖിൽ : എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ കഴിക്കും നിനക്ക് എന്താ

 

ശ്രുതി : അപ്പോൾ പിന്നെ എന്നോട് കഴിക്കുന്നില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചതോ… ഞാനും എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ കഴിക്കും ഹും…

 

അഖിൽ : ഇവള്… എന്തിനാടി ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ടേക്കു കെട്ടിയെടുത്തെ

 

ശ്രുതി : നിന്നെ കഴിക്കാൻ വിളിക്കാൻ അല്ലാതെ എന്തിനാ

 

അഖിൽ : അതാ പറഞ്ഞെ എനിക്ക് കഴിക്കണ്ട നീ പോകാൻ നോക്ക്

 

ശ്രുതി : ഉം ശെരി എന്നാൽ എന്നെ ക്യാൻറ്റീൻ വരെ കൊണ്ടുപോയി വിട്

 

അഖിൽ : എന്തോ… വേണേൽ ഒറ്റക്ക് പോകാൻ നോക്കെടി

 

ശ്രുതി : നീ പറയുന്നപോലെ ഞാൻ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തുബോഴേക്കും സീറ്റൊക്കെ തീർന്നിരിക്കും അതുകൊണ്ടാ കൊണ്ടാക്കുവാൻ പറഞ്ഞെ

 

അഖിൽ : നീ പോ ശ്രുതി

 

ശ്രുതി : മര്യാദക്ക്‌ ലക്ഷ്മിയുടെ കൂടെ പോയതായിരുന്നു… നീ വിഷന്ന് ഇരിക്കുവാണെന്ന് കരുതി വിളിക്കാൻ വന്നതാ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പണിയായി..

 

അഖിൽ : നിന്നോട് ആരെങ്കിലും വേണ്ടാത്ത പണി ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞോ

 

ശ്രുതി : ഒരു തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി എന്നെ ഒന്ന് കൊണ്ട് വിട്ടുതാ മനുഷ്യന് വിശന്നിട്ട് വയ്യ…

 

അഖിൽ : വിശക്കുന്നെങ്കിൽ വിശക്കട്ടെ… നിന്നെ കൊണ്ടുവിടുന്ന പ്രശ്നം ഇല്ല

 

ശ്രുതി : എന്നാൽ പിന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്ന് കഴിക്കാം

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി അഖിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്ന് പാത്രം തുറക്കാനായി ഒരുങ്ങി

 

അഖിൽ : എടി ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ ചൊറിലൊക്കെ പൊടിയും മറ്റും ആകും

 

ശ്രുതി : അതല്ലേ പറഞ്ഞെ അവിടെവരെ വിട്ടുതരാൻ പറ്റില്ല എന്നല്ലേ അപ്പോൾ പറഞ്ഞെ ഇനിയിപ്പോൾ പൊടിയൊക്കെ വീണ ചോറ് തന്നെ കഴിക്കാം അല്ലാതെ എന്ത് ചെയ്യാൻ.. എല്ലാം എന്റെ വിധി

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി ഒന്നുകൂടി അഖിലിനെ നോക്കിയ ശേഷം പാത്രം തുറന്നു

 

ശ്രുതി : ചോറ്.. മീൻകറി… പയർ തോരൻ, അച്ചാർ നല്ല കോമ്പിനേഷനാ അല്ലേ

 

അഖിൽ : എനിക്ക് അറിയില്ല

 

ശ്രുതി പതിയെ ചോറ് കുഴച്ച് ഒരു ഉരുളയാക്കി

 

ശ്രുതി : ഇതാ ഇത് കഴിക്ക്

 

അഖിൽ : എനിക്ക് വേണ്ടാന്ന് മലയാളത്തിൽ അല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവൾ ഉരുളയും ഉരുട്ടികൊണ്ട് വന്നേക്കുന്നു

 

ശ്രുതി : അയ്യൊ തന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല.. താൻ കൊതിവിട്ടാൽ പ്രശ്നമാ അതാ അല്പം തരാം എന്ന് വച്ചത്

 

അഖിൽ : എടി കപ്പലണ്ടി മോളെ കൊതി നിന്റെ… 😡 വെറുതെ എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കരുത്

 

ശ്രുതി : ഞാൻ സത്യം അല്ലേ പറഞ്ഞെ വിശന്നിരിക്കുന്നവരുടെ മുന്നിൽഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ പാടില്ലെന്നാ അല്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് കൂടി കൊടുക്കണം

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ ഒരു നെട്ടലോടെ അവളെ നോക്കി

 

അഖിൽ : നീ ഇപ്പോൾ എന്താ പറഞ്ഞെ

 

 

ശ്രുതി : നിനക്ക് എന്താ ചെവി കേക്കില്ലേ… ഇത് അന്ധവിശ്വാസം ഒന്നുമല്ല വിശന്നിരിക്കുന്നവരുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ പാടില്ല.. അല്ലെങ്കിൽ

 

 

അഖിൽ : അവർക്ക് കൂടി കൊടുക്കണം

 

ശ്രുതി : അപ്പോൾ അറിയാം അല്ലെ… എന്നിട്ടാണ്

 

അഖിൽ : നീ ഇത്…

 

അഖിൽ സംസാരിക്കാൻ വാ തുറന്ന ഉടനെ ശ്രുതി കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഉരുള അവന്റെ വായിൽ വച്ചു

 

ശ്രുതി : തുപ്പി ഒന്നും കളഞ്ഞെക്കരുത് ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാ

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ ശ്രുതിയെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം പതിയെ ചോറ് ചവക്കാൻ തുടങ്ങി

 

ഇത് കണ്ട ശ്രുതി പതിയെ ചിരിച്ചു

 

 

ശ്രുതി : രുചിയുണ്ടോ

 

ശ്രുതി അഖിലിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിച്ചു ചോറ് ചവച്ച്കൊണ്ടിരുന്ന അഖിൽ പെട്ടെന്ന് അത് നിർത്തിയ ശേഷം ശ്രുതിയെ നോക്കി ശേഷം ആ ഉരുള കഴിച്ചിറക്കി അപ്പോഴേക്കും

അഖിലിന്റെ കണ്ണുകൾ പതിയെ നിറഞ്ഞു അവൻ പതിയെ തന്റെ കണ്ണ് തുടച്ചു

 

ശ്രുതി : നീ എന്തിനാ കരയുന്നെ… അത്രക്ക് മോശമാണോ… എരിവ് എങ്ങാനും കൂടിയോ

 

അഖിൽ : അല്പം കൂടി തരുവോ

 

ശ്രുതി : എന്താ

 

അഖിൽ : അല്പം കൂടി ചോറ് തരുവോ

 

ശ്രുതി 🙁 ഇവന് എന്താ പറ്റിയെ ) നിക്ക് ദാ ഈ അടപ്പ് പിടിക്ക്

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു പാത്രത്തിന്റെ അടപ്പിൽ പാതി ചോറും കറിയും എടുത്ത ശേഷം ശ്രുതി അത് അഖിലിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു അഖിൽ പതിയെ അത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി

 

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവർ ഇരുവരും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു

 

ശ്രുതി : മതിയായോ

 

അഖിൽ : ഉം…

 

ഞാൻ പോയി പാത്രം കഴുകിയിട്ടു വരാം

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി പതിയെ അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു

 

അഖിൽ : ഞാനും വരാം

 

അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു അല്പനേരത്തിനു ശേഷം ഇരുവരും പൈപ്പിന്റെ ചുവട്ടിൽ

 

അഖിൽ : പാത്രം എടുക്ക് ഞാൻ കഴുകി തരാം

 

ശ്രുതി : ഞാൻ…

 

എന്നാൽ ശ്രുതി പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് അഖിൽ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പാത്രം വാങ്ങിയ ശേഷം കഴുകാൻ തുടങ്ങി

 

ശ്രുതി : കുറച്ച് മുൻപ് എന്തിനാ കരഞ്ഞെ

 

എന്നാൽ അഖിൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല പാത്രം ശ്രുതിയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത ശേഷം അവളെയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു

 

അഖിൽ : ചോറ് നീയാണോ ഉണ്ടാക്കിയെ

 

ശ്രുതി : അതെ എന്താ…

 

അഖിൽ : കൊള്ളാമായിരുന്നു…

 

ശ്രുതി : ഹേയ് അത്രക്ക് ഒന്നുമില്ല… മോശമല്ല അത്രേ ഉള്ളു

 

അഖിൽ : നിനക്ക് അത് ആരാ പറഞ്ഞു തന്നെ

 

ശ്രുതി : ഏത്

 

അഖിൽ : നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ… വിശക്കുന്നവരുടെ മുന്നിൽ

 

ശ്രുതി : ഓഹ്.. അത്… അതല്പം സ്പെഷ്യൽ ആയിട്ടുള്ള ഒരാൾ പറഞ്ഞുതന്നതാ ഞാൻ 7 വരെ സ്പെഷ്യൽ സ്കൂളിലാ പഠിച്ചിരുന്നെ സ്പെഷ്യൽ എന്നുവച്ചാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉള്ള കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള സ്കൂളിൽ 6 ആം ക്ലാസ്സിൽ ഒരു ടീച്ചർ അവിടെ വന്നിരുന്നു ആ ടീച്ചർ പറഞ്ഞുതന്നതാ രണ്ട് വർഷം എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് പാവമായിരുന്നു

 

ഇത് കേട്ട അഖിലിന്റെ മുഖം പതിയെ മാറി

 

അഖിൽ : അന്ന് നീ ക്ലാസ്സിൽ പാടിയില്ലേ ആ പാട്ട് അത് അവരാണോ പഠിച്ചു തന്നെ

 

ശ്രുതി : അയ്യോ.. അത് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി…എന്നെ എല്ലാ പാട്ടും പഠിപ്പത് ടീച്ചറാ ടീച്ചർ എപ്പോഴും ആ പാട്ട് മൂളിക്കൊണ്ട് നടക്കും

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ അല്പനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു

 

ശ്രുതി : എന്താ… എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ

 

അഖിൽ : അത്…ആ ടീച്ചറിന്റെ പേര് ആനിയെന്നോ മറ്റോ ആയിരുന്നോ

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി അല്പം നെട്ടലോടെ അഖിലിനെ നോക്കി

 

ശ്രുതി : എങ്ങനെ മനസ്സിലായി..അല്ല ആനി ടീച്ചറെ അറിയാവോ… എങ്ങനെയാ പരിചയം..

 

എന്നാൽ അഖിൽ എന്തോ ഓർത്തുകൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ നിന്നു

 

ശ്രുതി : എന്താ ഒന്നും പറയാത്തെ ടീച്ചറെ പരിചയം ഉണ്ടോ

 

അഖിൽ : ഉം ചെറിയൊരു പരിചയം ഉണ്ട്… കുറച്ച് കാലം അവര് എന്റെ അമ്മയായിരുന്നു

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതിയുടെ കയ്യിലെ പിടിവിട്ട ശേഷം അഖിൽ മുന്നോട്ട് നടന്നു എന്താ നടക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ ശ്രുതി അവിടെ തന്നെ നിന്നു

 

ഇതേ സമയം ക്ലാസ്സിൽ

 

അരുൺ : മൈര് റോണി നീ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നോ.. കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കൈവിട്ടു പോകുവാ

 

റോണി : ടാ കോപ്പേ ആവശ്യം ഇല്ലാതെ ചീത്ത എങ്ങാനും വിളിച്ചാൽ 😡

 

അരുൺ : ഞാൻ വിളിച്ചതാണോ ഇപ്പോൾ കുഴപ്പം

 

റോണി : എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ തെളിച്ചു പറ

 

അരുൺ : ദാ ഇവനോട് തന്നെ ചോദിക്ക്

 

റോണി : പറ അജ്മലെ എന്താ കാര്യം

 

അജ്മൽ : ടാ.. ആ നൊണ്ടിച്ചി ഗ്രൗണ്ടിനടുത്തിരുന്നു ആ അഖിലിനെ ഊട്ടുന്നു

 

റോണി : എന്താ

 

അരുൺ : സത്യമാടാ… ഞങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ അവള് അവന് ചോറ് വാരികൊടുക്കുവാ

 

അജ്മൽ : ഇത്രയും നാള് ശീലവതി ചമഞ്ഞു നടന്നിട്ട് അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ആ മറ്റേ മോൾക്ക് കഴപ്പ് ഇളവി ഇരിക്കുവാ…

 

അരുൺ : നമുക്കിട്ടു ഉണ്ടാക്കിയിട്ടാ രണ്ടെണ്ണവും സുഖിക്കുന്നെ… നിനക്ക് ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലേ രോഹിത്തെ

 

രോഹിത്തെ : നീയൊക്കെ വീണ്ടും ഓരോ ഏണി പിടിക്കാൻ നോക്കുവാ… ഞാൻ ഇല്ല

 

അജ്മൽ : ഈ അണ്ടി ഇല്ലാതെ കോപ്പനോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല… നീ എന്തെങ്കിലും പറയ് റോണി

 

റോണി : നീയൊക്കെ അടങ്ങ് അധികകാലം രണ്ടും സുഖിക്കില്ല..

 

***********—-

 

അല്പനേരത്തിന് ശേഷം ശ്രുതി ക്ലാസ്സിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി അപ്പോൾ അഖിലിന്റെ സീറ്റ്‌ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു ശ്രുതി പതിയെ അവളുടെ സീറ്റിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു

 

ലക്ഷ്മി : എവിടെയായിരുന്നെടി നീ… ക്യാൻറ്റീനിൽ വന്നില്ലല്ലോ

 

ശ്രുതി : ഞാൻ ഗ്രൗണ്ടിനടുത്തിരുന്ന് കഴിച്ചു

 

ലക്ഷ്മി : കൂടെ അവനും ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കും അല്ലെ…

 

ശ്രുതി : ലക്ഷ്മി ഞാൻ…

 

ലക്ഷ്മി : നിനക്ക് എന്താ അവനോട് പ്രേമം വല്ലതുമാണോ…വേണ്ട ശ്രുതി വെറുതെ…

 

ശ്രുതി : എന്റെ ലക്ഷ്മി ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക് എന്നെ പഠിപ്പിച്ച ആനി ടീച്ചറെപറ്റി ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ

 

ലക്ഷ്മി: ഉണ്ട്… അതിനിപ്പോൾ എന്തിനാ

 

ശ്രുതി : ആ ആനി ടീച്ചറിന്റെ മകനാടി ഈ അഖിൽ

 

ലക്ഷ്മി : എന്താടി നീ ഈ പറയുന്നെ അതെങ്ങനെ ശെരിയാകും

 

ശ്രുതി : എനിക്കും ഒന്നും വെക്തമായി പിടികിട്ടിയില്ല അവനാ പറഞ്ഞെ ടീച്ചർ അവന്റെ അമ്മയാണെന്ന്… വേറെ ഒന്നും ചോദിക്കാനും പറ്റിയില്ല… ഇപ്പോൾ നോക്കുമ്പോൾ ശെരിയാ അവനു ടീച്ചറിന്റെ മുഖച്ചായായുണ്ട്..

 

ലക്ഷ്മി : അവൻ ഇതുവരെ ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയിട്ടില്ല

 

ശ്രുതി : വരും അവന്റെ ബാഗ് ഇവിടെ ഇരിക്കുവല്ലേ

 

**********

 

ഇന്റർവൽ ടൈം ലക്ഷ്മി പുറത്തേക്ക് പോയ സമയം അഖിൽ പതിയെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് എത്തി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ ശ്രുതി അവന്റെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ വ്യക്തമായി കണ്ടു ശ്രുതി പതിയെ അഖിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി

 

ശ്രുതി : എവിടെയായിരുന്നു… ആനി ടീച്ചർ… നീ പറഞ്ഞത്…

 

അഖിൽ : എന്റെ തള്ളയാ അതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാനില്ല

 

ശ്രുതി : അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാ…പഠിപ്പിക്കുന്ന കാലത്ത് ടീച്ചർ ഒരിക്കൽ പോലും ഒരു മോൻ ഉള്ളതിനെ പറ്റി പറഞ്ഞിരുന്നില്ല…

 

അഖിൽ : അവര് പറയില്ല… അത്രക്ക് ദുഷ്ടയാ അവർ..കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാത്ത..

 

ശ്രുതി : മതി… ടീച്ചറെ പറ്റി ഇനി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ…ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും നല്ല സ്ത്രീയാ അവർ…

 

അഖിൽ : നല്ല സ്ത്രീ… സ്വന്തം മകനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നവരാണോടി നിന്റെ നല്ല സ്ത്രീ.. 😡

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ തന്റെ ബാഗും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി

 

ശ്രുതി : അഖിലെ നിക്ക്

 

എന്നാൽ ശ്രുതിയെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൻ മുന്നോട്ട് തന്നെ നടന്നു

 

************

 

അന്നേ ദിവസം രാത്രി ശ്രുതി തന്റെ വീട്ടിൽ അന്ന് നടന്ന പലതരം കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു

 

പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്

 

ശ്രുതി : അഖിലാണല്ലോ… അവൻ എന്താ ഈ സമയത്ത്‌

 

ശ്രുതി വേഗം ഫോൺ അറ്റണ്ട് ചെയ്തു

 

അഖിൽ : ഹലോ ഞാൻ അഖിലാ

 

ശ്രുതി : മനസ്സിലായി എന്താ കാര്യം

 

അഖിൽ : അത് പിന്നെ… അത്…

 

ശ്രുതി : എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയ്

 

അഖിൽ : അവര് ഏത് സ്കൂളിലാ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നെ

 

ശ്രുതി : ആരെപറ്റിയാ ഈ ചോദിക്കുന്നെ

 

അഖിൽ : ശ്രുതി കളിക്കരുത്… നിനക്ക് അറിയില്ലേ

 

ശ്രുതി : അറിയാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ ചോദിച്ചേ…

 

അഖിൽ : ടീ..നീ…നാശം…എന്റെ അമ്മ അവരെവിടെയാ പഠിപ്പിക്കുന്നെ..

 

ശ്രുതി : ഇങ്ങനെ വ്യക്തമായി ചോദിക്ക്… അല്ല ഇപ്പോൾ അറിഞ്ഞിട്ട് എന്തിനാ

 

അഖിൽ : ടി മൈ…ശ്രുതി പ്ലീസ്…

 

ശ്രുതി : അല്ല ദുഷ്ടയും നീചയും ആയിട്ടുള്ള ആ സ്ത്രീയെ പറ്റി അറിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യാനാ

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ അൽപനേരം മൗനം പാലിച്ചു… ശേഷം വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി

 

“എനിക്കൊന്ന് കാണണം… ഒരു തവണ മതി..”

 

ശ്രുതി : കുറച്ച് ദൂരമുണ്ട്…

 

അഖിൽ : എത്രയായാലും സാരമില്ല നീ പറയ്

 

ശ്രുതി : നീ പോയാലും സ്കൂളിൽ നിന്നെ കയറ്റില്ല… സ്പെഷ്യൽ സ്കൂൾ ആയത് കൊണ്ട് കുട്ടികളുടെ പാരന്റ്സിനെ മാത്രമേ ഉള്ളിൽ അലോ ചെയ്യു.. സാധരണ സ്കൂൾ പോലെയൊന്നുമല്ല..

 

അഖിൽ : ഞാൻ ഒന്ന് പോയി നോക്കട്ടെ…

 

ശ്രുതി : നീ പോയാൽ ശെരിയാകില്ല അവർ കയറ്റിയില്ലെങ്കിൽ നീ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കും…

 

അഖിൽ : അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല നീ ഒന്ന് പറഞ്ഞു തുലക്ക്

 

ശ്രുതി : കണ്ടോ ഇപ്പോൾ തന്നെ ദേഷ്യം വന്നില്ലേ..ശെരി ഞാനും കൂടെ വരാം എനിക്കും ടീച്ചറിനെ കാണാല്ലോ ഞാൻ പഠിച്ചിരുന്ന സ്കൂൾ അല്ലെ അതുകൊണ്ട് എന്നെ കയറ്റും

 

അഖിൽ : നീ വന്നാൽ…

 

ശ്രുതി : നിങ്ങളുടെ ഇടയിലോട്ട് ഞാൻ വരില്ല… ആദ്യം നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചോ ഞാൻ മാറി എവിടെയെങ്കിലും നിന്നോളം

 

അഖിൽ : ശെരി നീയും വന്നോ…അപ്പോൾ നാളെ തന്നെ പോകാം

 

ശ്രുതി : നാളെയോ… നാളെ കോളേജ്…

 

അഖിൽ : ശനിയും ഞായറും പോകാൻ പറ്റില്ല സ്കൂൾ അവധിയായിരിക്കില്ലേ… ഇതാ പറഞ്ഞെ നീ വരണ്ടെന്ന്.. ഞാൻ ഒറ്റ…

 

ശ്രുതി : നാളെ പോകാം സാരമില്ല.. ഞാൻ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കാം അവിടെ നിന്ന് പോകാം

 

അഖിൽ : ശരി… നിന്റെ കയ്യിൽ അമ്മയുടെ നമ്പർ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ

 

ശ്രുതി : ഒരു നമ്പർ ഉണ്ടായിരുന്നു ഇപ്പോൾ അത് കിട്ടാതായി

 

അഖിൽ : എന്നാൽ ശെരി.. നാളെ കാണാം

 

ശ്രുതി : ശെരി

 

ശ്രുതി പതിയെ ഫോൺ കട്ടാക്കിയ ശേഷം തിരിഞ്ഞു അപ്പോൾ അവളുടെ അച്ഛൻ റൂമിന്റെ വാതിലിനടുത്ത് നിൽക്കുന്നതാണ് അവൾ കണ്ടത്

 

ശ്രുതി : അച്ഛൻ എപ്പോൾ വന്നു

 

അച്ഛൻ : കുറച്ചായി… ആരായിരുന്നു ഫോണിൽ

 

ശ്രുതി : ഒരു ഫ്രണ്ടാ…

 

അച്ഛൻ : എങ്ങോട്ടോ പോകുന്നതിനെ പറ്റി പറയുന്നത് കേട്ടു

 

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ.. കോളേജിൽ പോകുന്ന കാര്യമാ

 

അച്ഛൻ : ഓഹ്… ശരി വാ കഴിക്കണ്ടേ

 

ശ്രുതി പതിയെ റൂമിന് പുറത്തേക്ക് പോയി

 

 

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ശ്രുതി കോളേജിനടുത്തെ ബസ്സ്റ്റോപ്പിനു മുന്നിൽ ബസ് ഇറങ്ങി… അവിടെ കുറച്ചു നേരം മുൻപ് തന്നെ അഖിൽ തന്റെ ബൈക്കുമായി കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു

 

അഖിൽ : എത്ര നേരമായി കാത്ത് നിൽക്കുന്നെന്നോ

 

ശ്രുതി : 9 അല്ലെ ആയുള്ളു

 

അഖിൽ : നീ വരുന്നുണ്ടോ ഉറപ്പാണോ

 

ശ്രുതി : ഉം വരുന്നുണ്ട്…

 

അഖിൽ : ശെരി വാ വന്നു കയറ്

 

ശ്രുതി : എവിടെ കയറാൻ

 

അഖിൽ : വന്നു ബൈക്കിൽ കയറെടി

 

ശ്രുതി : ബൈക്കിലോ നമ്മൾ ബസിലല്ലേ പോകുന്നെ

 

അഖിൽ : ഇവള്… എടി കളിക്കാതെ വന്നു കയറിയെ ബസിൽ പോയി എപ്പോൾ എത്തനാ അല്പം ദൂരം ഉണ്ടെന്നല്ലേ നീ പറഞ്ഞെ…

 

ശ്രുതി : ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ

 

 

അഖിൽ : ധാ ഈ ഹെൽമെറ്റ്‌ ഇട്ടോ…

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി പതിയെ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് എത്തി

 

അഖിൽ : എന്താ നോക്കി നിൽക്കുന്നെ കയറ്

 

ശ്രുതി : ഈ കാല് വച്ച് ഞാൻ എങ്ങനെയാ…

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ പതിയെ ബൈക്ക്‌ സ്റ്റാൻഡ് ഇട്ടു നിർത്തിയ ശേഷം ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി

 

അഖിൽ : കയറിക്കൊ ഞാൻ പിടിക്കാം

 

ശ്രുതി : ബൈക്ക് ചരിയില്ലേ

 

അഖിൽ : ഇല്ല ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം നീ സ്റ്റിക്ക് ഇങ്ങ് എടുക്ക്

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ ശ്രുതിയെ പതിയെ ബൈക്കിലേക്ക് കയറ്റി ശേഷം അവനും വേഗം കയറി

 

അഖിൽ : നന്നായിട്ട് ഇരുന്നോ

 

ശ്രുതി : ഉം…

 

അഖിൽ : തോളിൽ പിടിച്ചോ…

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി പതിയെ അഖിലിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചിരുന്നു അഖിൽ ശ്രുതിയുടെ സ്റ്റിക്ക് അവൾക്ക് നൽകി…

 

അഖിൽ പതിയെ ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് എടുത്തു..

 

അപ്പോഴേക്കും അവർ കാണാതെ അല്പം മാറിനിന്നിരുന്ന അജ്മൽ മുന്നോട്ട് വന്നു അവർ പോകുന്നത് നോക്കി..

 

ബൈക്ക് പതിയെ മുന്നോട്ട് പോയി…

 

അഖിൽ : കൃത്യം നീ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത്‌ തന്നെയാണോ സ്കൂൾ

 

ശ്രുതി : അവിടെ നിന്നും അല്പം കൂടി പോകണം ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം

 

അഖിൽ : ഉം…

 

ശ്രുതി : അല്പം പതിയെ പോണെ… ഞാൻ ബൈക്കിൽ ആദ്യമായിട്ടാ

 

അഖിൽ : ഇതുവരെ കയറിയിട്ടില്ലേ… അച്ഛന് ബൈക്ക് ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നോ

 

ശ്രുതി : ഞാൻ ആദ്യമായാ.. പിന്നെ അച്ഛന് ബൈക്ക് ഒന്നും ഓടിക്കാൻ അറിയത്തില്ല

 

അവർ പിന്നെയും കുറച്ച് ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയി

 

ശ്രുതി : ഈ ഹെൽമറ്റ് കാരണം തല നോവുവാ… ഇത് എങ്ങനെയാ തലയിൽ വച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നെ

 

അഖിൽ : പറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ ഊരി വെക്ക് ചുമ്മാ ഇരുന്ന്…😡

 

ശ്രുതി : അല്ല ഇപ്പോൾ എന്തിനാ ആവശ്യം ഇല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നെ… ഇന്നലെ എന്തായിരുന്നു പ്ലീസ് ശ്രുതി… പ്ലീസ്..

 

അഖിൽ : ടി… ടി

 

ശ്രുതി : എനിക്ക് ഇത് തന്നെ വരണം ക്ലാസ്സും മിസ്സാക്കി കൂടെ വന്നതല്ലേ

 

 

അഖിൽ : നിന്നോട് ഞാൻ വരാൻ പറഞ്ഞോ… ഇതാ നിന്നോട് ഞാൻ വരണ്ട വരണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞെ നീ ഇത് തന്നെ പറയും എന്നെനിക്ക് അറിയാം

 

ശ്രുതി : പിന്നെ നിന്നെ ഒറ്റക്ക് വിടാനോ നീ അവിടെ ചെന്ന് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയാൽ എന്ത് ചെയ്യും

 

അഖിൽ : ഞാൻ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയാൽ നിനക്ക് എന്താ

 

ശ്രുതി : എനിക്ക് ഒന്നുമില്ലേ… ഞാൻ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടല്ലേ നീ അങ്ങോട്ട് പോകുന്നെ അപ്പോൾ നീ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയാൽ ഞാനും കാരണക്കാരി ആകില്ലേ..

 

അഖിൽ : ഓഹ് നല്ല ന്യായം… അല്ല ഇപ്പോൾ നീ കൂടെ വന്നെന്ന് തന്നെ വെക്ക് ഞാൻ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയാൽ നിനക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

 

അഖിൽ : എന്താ വാ അടഞ്ഞു പോയോ

 

അവർ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് പോയി

 

ശ്രുതി : അതെ അവിടെ ചെന്ന് പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കരുത്.. ഉണ്ടാക്കുവോ

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ പതിയെ ചിരിച്ചു

 

അല്പം കഴിഞ്ഞു

 

ശ്രുതി : എന്തൊരു വെയിലാ ഇത്… ചുട്ട് പൊള്ളുവാ

 

അഖിൽ : അത് നീ പുറത്തൊന്നും ഇറങ്ങാത്തത് കൊണ്ട് തോന്നുന്നതാ.. അത്ര വെയിൽ ഒന്നുമില്ല…

 

ശ്രുതി : പിന്നെയുണ്ടല്ലോ… ആനി അഖിൽ അതെന്താ അങ്ങനെ… എനിക്ക് അങ്ങോട്ട്

 

അഖിൽ : ഇന്റർകാസ്റ്റ് മാരേജ് ആയിരുന്നു.. അമ്മ അച്ഛന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വന്നതാ…

 

ശ്രുതി : ഓഹ് അതായിരുന്നല്ലേ…പിന്നെ ചോദിച്ചാൽ ദേഷ്യപ്പെടരുത്… ടീച്ചർ എന്തുകൊണ്ടാ പോയെ…

 

എന്നാൽ അഖിൽ ഉത്തരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

 

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം

 

ശ്രുതി : നിർത്ത്… നിർത്ത്…

 

അഖിലിന്റെ ചുമലിൽ തട്ടികൊണ്ട് ശ്രുതി ബൈക്ക് നിർത്തുവാൻ പറഞ്ഞു

 

അഖിൽ : എന്താടി

 

ശ്രുതി : ദേ..

 

ശ്രുതി മുന്നോട്ട് വിരൽ ചൂണ്ടി

 

അവിടെ വയസ്സായ ഒരാൾ വിൽക്കുവാനായി കരിക്ക് കൂട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു

 

അഖിൽ : അവിടെ എന്താ

 

ശ്രുതി : ഭയങ്കര ചൂടാ എനിക്ക് ദാഹിക്കുന്നുണ്ട്

 

അഖിൽ : നിക്ക് ബേക്കറി വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കട്ടെ ജ്യൂസ് വാങ്ങാം

 

ശ്രുതി : നിനക്ക് എന്താ കണ്ണില്ലേ ദോ അങ്ങോട്ട് നോക്ക്

 

ശ്രുതി വീണ്ടും മുന്നോട്ട് വിരൽ ചൂണ്ടി അപ്പോഴാണ് അഖിൽ കരിക്ക്കാരനെ ശ്രദ്ധിച്ചത്

 

അഖിൽ : കരിക്ക് വേണമെങ്കിൽ അത് ആദ്യമേ നേരിട്ടങ്ങ് പറഞ്ഞാൽ പോരെ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ വണ്ടി കരിക്ക് കടക്ക് മുന്നിൽ നിർത്തി

 

ശ്രുതി : അപ്പാപ്പാ രണ്ട് കരിക്ക്

 

ശ്രുതി പിന്നിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

 

അഖിൽ : അപ്പാപ്പനോ… ആരുടെ

 

ശ്രുതി : പിന്നെ നിന്നെപോലെ എടൊന്നൊക്കെ വിളിക്കണോ പ്രായമായ ആളല്ലേ

 

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അയാൾ കരിക്കുമായി എത്തി

 

അഖിൽ : എത്രയാ

 

“140”

 

അഖിൽ പതിയെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും പൈസ എടുത്തു നൽകി

 

ശ്രുതി : എന്നെ ഇതിൽ നിന്ന് ഒന്ന് ഇറക്കിയെ

 

അഖിൽ : അവിടെ ഇരുന്ന് കുടിച്ചാൽ മതി.. ഇനി പൊക്കി കയറ്റാൻ ഒന്നും വയ്യ

 

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു

 

അഖിൽ : കഴിഞ്ഞില്ലേ

 

ശ്രുതി : വെള്ളം കഴിഞ്ഞു.. ഇതൊന്നു വെട്ടി കിട്ടിയെങ്കിൽ കഴിക്കാമായിരുന്നു… അപ്പാപ്പാ ഇതൊന്ന് മുറിച്ചു താരാമോ

 

അഖിൽ : ഇനി ഇത് എത്ര നേരമാകും

 

അയാൾ ഉടനെ ശ്രുതിയുടെ കയ്യിലെ കരിക്ക് വാങ്ങി വെട്ടികൊടുത്തു

 

“നിങ്ങൾ എങ്ങോട്ടാ മക്കളെ ”

 

ശ്രുതി : ഇവിടെ അടുത്ത് ഒരു സ്കൂളുവരെ പോകുകയാ ഒരു ആവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു…

 

അഖിൽ : ഇതൊക്കെ എന്തിനാ ഇയ്യാളോട് പറയുന്നെ…

 

ശ്രുതി : പറഞ്ഞാൽ ഇപ്പോൾ എന്താ.. രഹസ്യം ഒന്നും അല്ലല്ലോ..

 

“ഹേയ് ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചതാ നിങ്ങൾ ഇനി ഇതിന്റെ പേരിൽ വഴക്കിടണ്ട ”

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അയാൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് മാറി

 

അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയെ ഒന്നുകൂടി നോക്കിയ ശേഷം അടുത്ത മരത്തിന്റെ മറവിൽ മാറി നിന്ന ശേഷം പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു സിഗരറ്റ് എടുത്ത് ചുണ്ടത്ത്‌ വച്ച് കത്തിച്ചു

 

“അപ്പോൾ ഇതാണല്ലേ പരുപാടി”

 

അഖിൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അത് ശ്രുതിയായിരുന്നു അവൾ വേഗം തന്നെ അഖിലിന്റെ ചുണ്ടിലെ സിഗരറ്റ് തട്ടിയെടുത്തു

 

അഖിൽ : എടി… നീ… അതിങ്ങ് താ ശ്രുതി

 

ശ്രുതി : എന്റെ മുന്നിൽ വലിക്കാൻ പറ്റില്ല..

 

അഖിൽ : നിന്നോട് എന്റെ മുന്നിൽ വരാൻ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞോ അവിടെ ഇരുന്നാൽ പോരെ… അല്ല നീ എങ്ങനെയാ ഇറങ്ങിയേ..

 

ശ്രുതി : അതൊക്കെ ഇറങ്ങി അതുകൊണ്ടല്ലേ ഇത് കാണാൻ പറ്റിയെ

 

അഖിൽ : അതിങ്ങ് തന്നിട്ട് പോകാൻ നോക്ക്

 

ശ്രുതി : ഇല്ലാന്നു പറഞ്ഞില്ലേ പൊതുസ്ഥലത്ത് സിഗരറ്റ് വലിക്കാൻ പാടില്ല

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി സിഗരറ്റ് താഴെയിട്ട് ചവിട്ടി

 

അഖിൽ : എടി… കോപത്തി… 😡 എന്നാൽ

ഇന്ന് വലിച്ചിട്ടെ ഉള്ളു

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ പോക്കറ്റിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന സിഗരറ്റ് കയ്യിൽ എടുത്ത് കത്തിച്ചു

 

അഖിൽ : ഇനി പറ്റുമെങ്കിൽ വന്നു വാങ്ങ്

 

ശ്രുതി : നീ എന്തോ ചെയ്യ്… ഈ സിഗരറ്റ് മണക്കുന്ന വാ വച്ച് തന്നെ അമ്മയോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് നിനക്ക് നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരിക്കും അല്ലെ

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ആലോചിച്ച ശേഷം സിഗരറ്റ് താഴെയിട്ട് കെടുത്തി

 

ശ്രുതി : എന്താ അത് കളഞ്ഞെ.. സമയം ഉണ്ട്.. നന്നായിട്ട് വലിച്ചോ

 

അഖിൽ : നീ വാ

 

അവർ പതിയെ ബൈക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി അപ്പോൾ ബൈക്ക് താഴെ വീണു കിടക്കുകയായിരുന്നു

 

അഖിൽ : ഇതെന്താ പറ്റിയെ.. 😳

 

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ ഞാൻ ഇറങ്ങാൻ നോക്കിയപ്പോൾ.. ഇത് പറയാനാ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വന്നേ🙄

 

അഖിൽ : എടി നാശകോടാലി..

 

ശ്രുതി : ഒന്ന് ചെറുതായി വീണല്ലേ ഉള്ളു.. എന്നെ കൊണ്ട് പോക്കാൻ പറ്റില്ല അതുകൊണ്ടാ വിളിക്കാൻ വന്നേ

 

അഖിൽ വേഗം ബൈക്ക് പൊക്കിവെച്ചു

 

ശ്രുതി : പോകാം.. 😁

 

അഖിൽ : 😤

 

***************

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം

 

ശ്രുതി : നീ അത് കേട്ടിട്ടില്ല അല്ലെ

 

അഖിൽ : ഏത്

 

ശ്രുതി : ശ്വാസകോശം സ്പോഞ്ചു പോലെയാണ്‌.. വായു വലിച്ചെടുക്കാനായി രൂപപെടുത്തിയത്

 

അഖിൽ : നാശമേ നിർത്തിക്കോ.. അത് കാരണം ഞാൻ ഇപ്പോൾ സിനിമയ്ക്ക് പോലും പോകാറില്ല

 

ശ്രുതി : എന്നാൽ ഉറപ്പായും പറയും… ഒരു ശരാശരി പുകവലിക്കാരന്റെ ഉള്ളിലെ കറ പുറത്തെടുത്താൽ അത് ഇത്രയും വരും…

 

അഖിൽ : കോപ്പേ… നീ

 

ശ്രുതി : ഇത്രയും വരും അതായത് ഒരു ടപ്പ… അത് മതി നിങ്ങളെ രോഗിയാക്കാൻ

 

അഖിൽ : ഞാൻ അങ്ങ് സഹിച്ചു

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി തല പതിയെ അഖിന്റെ ചെവിക്കടുത്തേക്ക്‌ കൊണ്ടുപോയി

 

അഖിൽ : എന്താടി

 

ശ്രുതി : വലിയ രോഗി…

 

അഖിൽ : ഇനി മേലാൽ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ നിന്നെ ഞാൻ കൂടെ കൂട്ടില്ലെടി..കപ്പലണ്ടി മോളെ

 

ശ്രുതി : അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ആര് വരുന്നു ഇപ്പോൾ തന്നെ ഈ ബൈക്കിൽ ഇരുന്ന് എന്റെ ബാക്കൊക്കെ വേദനിച്ചിട്ട്‌ വയ്യ

 

അഖിൽ : ഈ ബാക്ക് എന്ന് പറയുമ്പോൾ.. നീ ഉദ്ദേശിച്ചത് മറ്റേതാണോ

 

ശ്രുതി : ദേ അനാവശ്യം പറഞ്ഞാൽ

 

അഖിൽ : എന്ത് അനാവശ്യം.. നിനക്കത് ഇല്ലേ

 

ശ്രുതി : ദേ… ഞാൻ മുതുകിന്റെ കാര്യമാ പറഞ്ഞെ എന്റെ മുതുക്

 

അഖിൽ : അയ്യൊ… സോറി കേട്ടോ ഞാൻ കരുതി നീ ചന്തിയുടെ കാര്യമാകും പറയുന്നതെന്ന്…

 

ശ്രുതി : അയ്യേ… നിനക്ക് നാണവും ഇല്ലേ… വൃത്തികെട്ടവൻ

 

അഖിൽ : നാണമോ എന്തിന്… അല്ല വേറെ വാക്ക് വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞു താ ഞാൻ അങ്ങനെ പറയാം

 

ശ്രുതി : നീ ഒന്നും പറയണ്ട…എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല ഇനി അതിനെ പറ്റി മിണ്ടിയാൽ

 

അഖിൽ : 🤣🤣

 

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം

 

ശ്രുതി : മതി.. മതി… നിർത്ത്..

 

അഖിൽ വേഗം വണ്ടി നിർത്തി

 

അഖിൽ : ഇനിയിപ്പോൾ എന്താ

 

ശ്രുതി : ഒന്നുമില്ല.. ദോ അതാ സ്കൂൾ

 

ശ്രുതി റോഡിന്റെ ഇടത് വശത്തായുള്ള സ്കൂൾ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു… അഖിൽ അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം സ്കൂളിനടുത്തായി ബൈക്ക് നിർത്തി ശേഷം ശ്രുതിയെ താഴെ പിടിച്ചിറക്കി…

 

അവർ രണ്ടുപേരും ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ എത്തി

 

സെക്യൂരിറ്റി : എവിടുന്നാ… എന്തുവേണം

 

അഖിൽ : ഒരാളെകാണാൻ വന്നതാ അകത്തേക്ക് പോകണം

 

സെക്യൂരിറ്റി : ഇവിടെ ആരെങ്കിലും പടിക്കുന്നുണ്ടോ… വിസിറ്റിംഗ് കാർഡ് ഉണ്ടോ

 

അഖിൽ : അതൊന്നും ഇല്ല

 

ശ്രുതി : ചേട്ടാ ഞാൻ ഈ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചതാ.. പോയിട്ട് ഒരാവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു..

 

സെക്യൂരിറ്റി : കുട്ടി അങ്ങനെ എല്ലാരെയും കയറ്റി വിടാൻ പറ്റില്ല

 

ശ്രുതി : ചെട്ടാ ധാ ഇവിടുത്തെ ബാഡ്ജാ.. ഞാൻ ഇവിടെ പഠിച്ചതാ അത്യാവശ്യം ആയതു കൊണ്ടാ ഒരു ടീച്ചറെ കാണാനുണ്ട് ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചുവരാം

 

സെക്യൂരിറ്റി : കുട്ടി ഒക്കെ പക്ഷെ ഇയാളോ…

 

ശ്രുതി : എന്റെ കാല് വയ്യാത്തത് കൊണ്ടു കൂടെ വന്നതാ എന്റെ അമ്മാവന്റെ മോനാ ഹെല്പിനായിട്ട് ദൂരെ നിന്ന് വരുവാ ചേട്ടാ

 

സെക്യൂരിറ്റി : ശരി ശരി… പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചുവരണം

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അയാൾ ഗേറ്റ് തുറന്നു

 

അവർ വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി

 

ശ്രുതി : കണ്ടോ നൈസായി കൈകാര്യം ചെയ്തത് നീയായിരുണെങ്കിൽ ഈ ജന്മം അകത്ത് കയറാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു

 

അഖിൽ : ശെരിയാ നിന്റെ അത്രയും അഭിനയം എനിക്കില്ല… അല്ല നീ എന്തിനാ എന്നെ അമ്മാവന്റെ മോൻ എന്ന് പറഞ്ഞെ ഫ്രണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ

 

 

ശ്രുതി : ഫ്രണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കയറ്റി വിടുവാനുള്ള സാധ്യത കുറയും ചിലപ്പോൾ നിന്നോട് വെളിയിൽ നിൽക്കാനും പറയും

 

അഖിൽ : എന്നാൽ പിന്നെ സഹോദരൻ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരെ

 

ശ്രുതി : സഹോദരൻ നീ… എനിക്ക് നിന്നെ പോലെ ഒരു സഹോദരൻ വേണ്ട… എന്റെ സഹോദരൻ കുടിക്കുകയൊന്നുമില്ല.. പിന്നെ അമ്മാവന്റെ മോൻ എന്ന് പറഞ്ഞത് എന്റെ അമ്മ അച്ഛനെ ഇഷ്ടമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാളാ അമ്മയെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തക്കിയെ അമ്മയുടെ സ്വത്തെല്ലാം തട്ടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു നീ അയാളുടെ മോൻ ആയാൽ മതി…

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ പതിയെ ചിരിച്ചു

 

ശ്രുതി : ചിരിക്കണ്ട നിന്റെ സ്വഭാവം മോശമാ എന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞെ

 

അഖിൽ : മനസ്സിലായി

 

ശ്രുതി : ദോ അവിടെയാ സ്റ്റാഫ്‌ റൂം

 

ശ്രുതി മുന്നോട്ട് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു

 

അഖിലിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് മെല്ലെ കൂടി

 

തുടരും….