“…അമ്മുമ്മയുടെ ഭാഗത്ത് തെറ്റ് ഒന്നും ഇല്ല. സത്യത്തിൽ എനിക്ക് ഈ കല്യാണത്തിന് താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. കൂടെ ഉള്ള എല്ലാവരും ഈ ബന്ധം ഇഷ്ട്ടപെട്ടപ്പോൾ അവരെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. അതാ ഞാൻ ഈ വിവാഹത്തിന് നിന്നു കൊടുത്തേ…” ഞാൻ അമ്മുമ്മയുടെ കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“… ഞാൻ കാരണം ചാരു ഇത്രയൊക്കെ വിഷമങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. അറിയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം. എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം വേണം എല്ലാത്തിനോടും ഒന്ന് പൊരുത്തപെടാൻ…”
അമ്മുമ്മ എന്റെ തലയിൽ തലോടി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എനിക്ക് അത് മാത്രം മതിയായിരുന്നു. ഉടഞ്ഞ മനസ്സുമായാണ് ഞാൻ അമ്മുമ്മയുടെ മുറി വിട്ട് ഇറങ്ങിയത്.
“… എന്തായിരുന്നു അമ്മുമ്മയും കൊച്ചുമോനും തമ്മിൽ ഒരു രഹസ്യം…” ഹാളിലേക്ക് എത്തിയ എന്നോട് ചാരു ചോദിച്ചു അതിന് ഞാൻ ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകി.
“…കുളിക്കാൻ ഉള്ള തോർത്തും മാറാനുള്ള ഡ്രെസ്സും ഞാൻ കട്ടിലിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. സമയം കളയാതെ കുളിച്ചിട്ടു വാ. രാവിലെ കഴിച്ചത് അല്ലെ വിശപ്പ് കാണും ഞാൻ ചോർ എടുത്ത് വയ്ക്കാം…” അതിനെല്ലാം തലയാട്ടാൻ മാത്രമേ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളു.
കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് മുതൽ എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും കണ്ടറിഞ്ഞ് അവൾ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഞാൻ വിലക്കിയിട്ടുപോലും അതൊന്നും മുഖവിലയ്ക്ക് എടുക്കാതെ അവളുടെ ജോലി ഭംഗിയായി ചെയ്തു. എന്തിനാ ഇവൾ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നെ. അതിനുമാത്രം ഞാൻ അവൾക്കുവേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. വേദനകൾ മാത്രമേ നൽകിയിട്ടുള്ളു. ഷവറിന്റെ കീഴിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് നീറി പുകഞ്ഞു. കുളിച് വന്നപ്പോ എനിക്കുള്ള ചോർ വിളമ്പായിരുന്നു ചാരു. അവളുടെ അമ്മ അവളെയും നിർബന്ധിച്ചു എനിക്ക് ഒപ്പം ഇരുത്തി. അമ്മ ബാക്കി കറികൾ വിളമ്പാൻ ആരംഭിച്ചു.
“…ആ കറി ആദിക്ക് വെക്കേണ്ട അമ്മേ. ആദിക്ക് അത് ഇഷ്ട്ടല്ല അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൻ കഴിക്കത്തില്ല …” എന്റെ ഇലയിൽ ആ കറി വിളമ്പാൻ അനുവദിക്കാതെ ചാരു തടഞ്ഞു.
“… ആണോ മോനെ…മോൻ ഈ കറി കഴിക്കില്ലേ…” ഞാൻ ഇല്ലന്ന് പറഞ്ഞു.
“… ഭർത്താവിന്റെ ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ എല്ലാം പഠിച്ചല്ലോ…” അമ്മ അവൾക്കും കറികളും ചോറും വിളമ്പി.
കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു റൂമിൽ പോയി കിടന്നു. മനസിന് എന്തോ പിടച്ചിൽ പോലെ. എന്റെ ഇഷ്ട്ടനുഷ്ട്ടങ്ങൾ വരെ ഇവൾ മനസിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഉച്ച ഊണ് കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് ആ ഒരു മന്തതയിൽ ഉറങ്ങി പോയി. വൈകിട്ട് ചാരു വിളിച്ചുണർത്തി ചായ തന്നു. രാത്രിവരെ അവരോട് എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചു സമയം കളഞ്ഞു. രാത്രി ഞാൻ ബെഡിൽ കിടന്നപ്പോൾ ചാരു ഡ്രസ്സ് എല്ലാം ഒതുക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാ.
“… നാളെ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങാം കേട്ടോ…” കൈ തലയ്ക്കൽ വച്ച് കറങ്ങുന്ന ഫാൻ നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“…ആദി… അതേ…” ചാരു പതിയെ ബെഡിൽ വന്നിരുന്നു എന്നോട് എന്തോ പറയാനായി ഒരുങ്ങി. ഞാനും കേൾക്കാനായി ചരിഞ്ഞു അവളെ നോക്കി.
“…നമുക്ക് കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ നിന്നിട്ട് പോയാൽ പോരെ…”
“… എന്താ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ തോന്നാൻ…”
“… അമ്മുമ്മയുടെ കൂടെ കുറച്ചു ദിവസം നിൽക്കണം എന്നൊരു തോന്നൽ അതാ…”
“…എന്നാ നീ കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ട് വന്നോ. എനിക്ക് നാളെ പോണം…”
“…ആദി ദേഷ്യത്തിൽ പറയുന്നത് ആണോ…” ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ പറഞ്ഞതാണോ എന്ന് ചോദിച്ചതാ
“…ഏയ്യ് അല്ല ഞാൻ സീരിയസ് ആയിട്ടു പറഞ്ഞതാ. എനിക്ക് നാട്ടിൽ ചെന്നിട്ടു ചെയ്യേണ്ട കുറച്ചു ജോലികൾ ഉണ്ട്. നി ഇവിടെ രണ്ട് ദിവസം നിന്നിട്ട് വന്നാൽ മതി…” പക്ഷെ അവളുടെ മുഖത്ത് വലിയ തെളിച്ചം ഒന്നും കണ്ടില്ല.
“…കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വണ്ടി വല്ലതും ഞാൻ അറേഞ്ച് ചെയ്ത് തരാം. അപ്പൊ വീട്ടിലേക്ക് വന്നാൽ മതി. എന്താ അത് പോരെ…”
ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ എന്നെ വല്ലാത്ത ഒരു നോട്ടവും നോക്കി ലൈറ്റും ഓഫ് ആക്കി എനിക്ക് മുഖം തരാതെ എതിർ ദിശ നോക്കി ചാരു കിടന്നു. ഇവൾ ഇപ്പൊ എന്തിനാ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്നെ. ഞാൻ തെറ്റായിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. അവൾ ഒരു ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ അത് നടത്തി കൊടുത്തത് അല്ലെ. അല്ലെങ്കിലും ഈ പെണ്ണുങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു പ്രതേക കഴിവ് തന്നെ വേണം.
പിറ്റേന്ന് ഉറക്കം ഉണർന്നത് മുതൽ കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെയാ പെണ്ണിന്റെ മുഖം. എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. പക്ഷെ എന്റെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും യഥാക്രമം നോക്കി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഉച്ചക്ക് ആഹാരവും കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു അമ്മുമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
“…അമ്മുമ്മേ ഞാൻ ഇറങ്ങാ…”അമ്മുമ്മക്ക് അടുത്ത് ഇരുന്ന് പറഞ്ഞു.
“… മോനെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാം ഓർമ ഉണ്ടല്ലോ…” ഞാൻ അതിന് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“…നീ ഇവളെ കൊണ്ട് പോണില്ലേ…” ഡ്രസ്സ് മാറാതെ ഇരിക്കുന്ന ചാരുവിനെ നോക്കി അമ്മുമ്മ ചോദിച്ചു.
“…ഇല്ല. അവൾക്ക് അമ്മുമ്മയുടെ കൂടെ കുറച്ചു ദിവസം നിൽക്കണം എന്നൊരു കൊതി…” ഞാൻ അത് പറഞ്ഞു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നാൽ ചരുവിന്റെ മുഖത്ത് വലിയ സന്തോഷം കണ്ടില്ല.
എന്റെ ബാഗ് എല്ലാം കാറിൽ വച്ച് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. കാർ പതിയെ നീങ്ങി തുടങ്ങിയപ്പോ വിലപ്പെട്ട എന്തോ ഒന്ന് നഷ്ട്ട പെടുന്നപോലെ ഉള്ളിൽ ഒരു പിടച്ചിൽ. മിറർ വഴി പിന്നിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോ നിറകണ്ണുകളോടെ ഞാൻ പോകുന്നത് നോക്കിനിൽക്കുന്ന ചരുവിനെയാണ് കണ്ടത്.രാത്രിയോടെ അടുപ്പിച്ചു ഞാൻ വീട് എത്തി.
“…നിങ്ങൾ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വന്നോ. മോൾ എവിടെ…” കാറിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് നടക്കവേ കാറിൽ മൊത്തം പരതി അമ്മ തിരക്കി.
“…അവൾ കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ വരും…” ഞാൻ ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് നടു നിവർത്തി.
“…അതെന്താ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ വഴക്ക് ആയോ…”
“… വഴക്ക് ഒന്നും ഇല്ല. അവൾക്ക് കുറച്ചു ദിവസം അവിടെ നിൽക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നാ അങ്ങനെ ആവട്ടെന്ന് ഞാനും പറഞ്ഞു…”
“… അവൾക്ക് ഒപ്പം നിന്നോടും അവിടെ നിൽക്കാൻ അവൾ പറഞ്ഞോ …”
“…ആഹ് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് ഇവിടെ കുറച്ചു പണിയുള്ളത്കൊണ്ട് ഞാൻ ഇങ്ങു പോന്നു…”
“…മരപൊട്ടൻ. അവൾ അവിടെ നിന്നോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ അതിനും തലയാട്ടി വന്നേക്ക…” 🤦🏻♀️ അതും പറഞ്ഞു അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
“… അമ്മ ചോർ താ…”
“… തിന്ന ഉറങ്ങാ പണിക്ക് പോവാ. ഇതല്ലാതെ വേറൊന്നും അറിയില്ല😡…” അമ്മ പിറുപിറുത്തോണ്ട് ചോർ എടുത്ത് തന്നു.
ഇതെന്താ സംഭവം. അവൾ അവിടെ നിന്നാൽ കുറച്ചു സന്തോഷിക്കും എന്ന് വിചാരിച്ചല്ലേ അവളെ അവിടെ ആക്കിയിട്ടു വന്നത്. ഇപ്പൊ കുറ്റം മുഴുവൻ എനിക്ക് ആയോ. ആരും എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല😤. ചോർ കഴിച്ചു ബെഡിൽ പോയി കിടന്ന് ഉറങ്ങി.
രാവിലെ എഴുനേറ്റ് ഫ്രഷ് ആയി വന്നപ്പോ ടേബിളിൽ ബെഡ് കോഫി ഇല്ല ഇസ്തിരി ഇട്ട ഷർട്ടും ഇല്ല. അപ്പൊ തന്നെ മനസ് ഒന്ന് മടിച്ചു. ഞാൻ ഷർട്ട് തേച്ചിട്ട് താഴേക്ക് ചെന്നു. അമ്മ മുറ്റം അടിക്കുവാ അച്ഛൻ പത്രം വായിക്കുന്നു. ഡയനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ആഹാരം എല്ലാം ഉണ്ട്. സ്വയം എടുത്ത് കഴിച്ച് പാത്രവും കഴുകി വച്ച് കാറുമായി ആശുപത്രിയിൽ പോയി.
ഒരു റൂമിൽ ആണ് അരുൺ കിടക്കുന്നത് കൂടെ വീട്ടുകാരുമുണ്ട് അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ അവന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. കണ്ണുതുറക്കുമ്പോൾ അരുൺ കാണുന്നത് അവനെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന എന്നെയാണ്.
“…നീ…നീ എന്താ ഇവിടെ…” എന്നെ കണ്ടതിന്റെ പകപ്പ് അവന്റെ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“…എല്ലാരും പറയാ ഞാൻ നിന്നെ ഗൗനിക്കുന്നില്ല എന്ന്. കാർത്തിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം പോലും എനിക്ക് ഇല്ലന്ന്. ആലോചിച്ചപ്പോ എനിക്കും തോന്നി അപ്പൊ നിന്നെ കാര്യമായിട്ട് ഒന്ന് ഗൗനിച്ചേക്കാം എന്ന് കരുതി…”ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“… അമ്മയും അച്ഛനും എവിടെ…” ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു അവൻ ചോദിച്ചു.
“…ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ അതുകൊണ്ട് അവരെ കാപ്പി കുടിക്കാൻ പറഞ്ഞയച്ചു.കൂട്ടത്തിൽ നിനക്കുള്ളത് വാങ്ങാനും. ഇതാവുമ്പോൾ നമുക്ക് മനസ്സ് തുറന്നൊന്നു സംസാരിക്കാം. എന്താ…”
“… നിനക്ക് എന്താ സംസാരിക്കാൻ ഉള്ളത്…”അരുൺ അതേ കിടപ്പിൽ ചോദിച്ചു.
“…നീയും ചാരുവും തമ്മിൽ എന്താ ബന്ധം…”
“…രാവിലെ തന്നെ ഭാര്യയുടെ അവിഹിതം കണ്ട് പിടിക്കാൻ ഇറങ്ങിയത് ആണോ…” ചവാൻ കിടന്നാലും മൈരന്റെ നാവിനു കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല.
“… നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നും ഇല്ലന്ന് എനിക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാം. എന്നാലും നിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് തന്നെ എനിക്ക് അത് കേൾക്കണം…” അത് കേട്ടപ്പോ ആവൻ ഒന്ന് ഭയന്നു.
“…അതിന്…അതിന്… ഞാൻ കള്ളം ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവൾ എന്റെ ലൗവർ ആണ്…”
“… ആണോ. അതിൽ എത്രമാത്രം സത്യം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഒന്ന് അറിയണം അല്ലോ…”
ഞാൻ പയ്യെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ്പോയി ആ റൂമിന്റെ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്ത് തിരിച്ചു അവന്റെ അടുത്തിരുന്നു.
“…രണ്ട് കൈയ്യും ഒരു കാലും നട്ടലും അല്ലെ പൊട്ടൽ ഉള്ളത്…” അവനെ മൊത്തം കണ്ണുകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞു ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“… ആഹാ കൈയിലെ പ്ലാസ്റ്റർ മാറ്റി ബന്റെജ് ആക്കിയോ…” എന്റെ സ്വഭാവത്തിലെ ശാന്തത കണ്ട് അവൻ പേടിയോടെ നോക്കി.
“… എവിടെ ആയിരുന്നടാ പൊട്ടൽ. ഇവിടെയാണോ അതോ ഇവിടെയോ …” ബാന്റേജ് ഇട്ട കൈയ്യിലേ ഓരോ ഭാഗത്തായി തൊട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു. കൈയ്യുടെ ഒരു ഭാഗത്ത് പിടിച്ചപ്പോ അവൻ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“…ഹാ പയ്യെ വിളിക്കട. അടുത്തുള്ളവർ ഒക്കെ ഓടി കൂടില്ലേ. ഇനി ഞാൻ നേരത്തെ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറയ്. എന്താ ബന്ധം…” അവന് വേദന എടുത്ത ഇടത്ത് ഞാൻ നല്ല ശക്തിൽ അമർത്താൻ തുടങ്ങി.
“… അആഹ് ഞാൻ പറയാം പറയാം….” വേദനയിൽ അരുൺ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു.
“…എന്നാ പറയ്…” ഞാൻ എന്റെ കൈ ഒന്ന് അയച്ചു.
“… ഞാനും ചാരുവും ഫ്രണ്ട്സ് ആണ്. അതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും ഇല്ല…” കിതപ്പോടെ അരുൺ പറഞ്ഞു.
“…അന്ന് നീ എന്തിനാ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നേ…”
“… റെക്കോർഡ് വാങ്ങാൻ…” ഞാൻ ഒന്നുകൂടി കൈയിൽ അമർത്തി.
“…ആ…. ആ…. ആ… സത്യമായിട്ടും റെക്കോർഡ് വാങ്ങാൻ വന്നതാ…”
“… അതെന്താടാ നിനക്ക് ഫോണിൽ അയച്ചു തന്നാൽ നോക്കി എഴുതാൻ പറ്റില്ലേ…” ഞാൻ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി.
“… അആ പറ്റും പറ്റും…”
“… പിന്നെന്താ അങ്ങനെ ചെയ്യാതെ എന്തിനാ വീട്ടിൽ വന്നേ . അന്ന് നടന്നത് എല്ലാം ഒന്ന് വിടാതെ പറയണം കേട്ടല്ലോ …” വീണ്ടും കൈയിൽ അമർത്തി.
നമുക്ക് ജസ്റ്റ് ആ ദിവസത്തിലേക്ക് timetravel ചെയ്തിട്ട് വരാം.
“…നാളെ റെക്കോർഡ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും പുറത്ത് ആക്കും ഇന്റെർണലും തരില്ല…” അരുൺ ചരുവിനോട് പറഞ്ഞു
“… അതല്ലെടാ ഞാൻ പറഞ്ഞെ pdf ആക്കി അയച്ചു തരാം എന്ന്…”
“…എടി ഫോൺ നോക്കി ഒക്കെ എഴുതാൻ വല്യ പാട് ആണ്. അങ്ങനെ എഴുതിയാൽ നാളത്തേക്ക് എഴുതി തീരില്ല…”
“…ഞാൻ ഇപ്പൊ എന്താടാ ചെയ്യാ. എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങാൻ ഒന്നും പറ്റില്ല…”
“…ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വന്ന് വാങ്ങിക്കോളാം.നിനക്ക് അറിയാലോ നമ്മൾ രണ്ടും ആണ് ഒരു ഗ്രൂപ്പ് അപ്പൊ പിന്നെ വേറെ ആരുടെ കൈയിൽ നിന്നും റെക്കോർഡ് വാങ്ങാൻ പറ്റില്ല….”
“…ഇങ്ങോട്ട് വരാനോ അതൊന്നും നടക്കില്ല. നീ ഓരോ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കല്ലേ…”
“… എടി പ്ലീസ് എനിക്ക് വേറെ നിവർത്തി ഇല്ല എന്റെ അവസ്ഥ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്ക്…”
“… നീ എന്താ എന്റെ കാര്യം ആലോചിക്കാത്തെ. ആദിയെ നിനക്ക് അറിയാലോ അവൻ എങ്ങാനും നീ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത് അറിഞ്ഞാൽ ആകെ സീൻ ആവും…”
“…ആദി ഇപ്പൊ അവിടെ ഉണ്ടോ… ”
“…ഇല്ല…”
“… പിന്നെന്താ കുഴപ്പം ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവിടെ വരുന്നു റെക്കോർഡ് വാങ്ങുന്നു അപ്പൊ തന്നെ തിരിച്ചു പോവുന്നു…”
“… എടാ ഇതൊന്നു നടക്കില്ല. നീ വരാൻ ഒന്നും നിൽക്കണ്ട…”
“…പ്ലീസ് ടി നാളെ സബ്മിറ്റ് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ എന്താ നടക്കുന്നത് എന്ന് നിനക്ക് അറിയാവുന്നത് അല്ലെ…”
“…ശോ… ഇപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ. എന്നാ നീ വേഗം വാ ഗേറ്റിൽ വന്ന് ഫോൺ വിളിച്ചാൽ മതി ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് തരാം…”
“… ആഹ് ഓക്കേ. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വരാം…”
പക്ഷെ ഞാൻ ഗേറ്റിൽ വെയിറ്റ് ചെയ്യാതെ നേരെ നിന്റെ വീട്ടിലേ കാർപോചിലേക്കാണ് വന്നത്. ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ വന്നത് എനിക്ക് നിന്നെ അറിയിക്കണമായിരുന്നു.
“… നിന്നോട് ഗേറ്റിൽ വന്നിട്ട് എന്നെ വിളിക്കാൻ അല്ലെ പറഞ്ഞെ…” ബൈക്ക് സൗണ്ട് കേട്ട് ടെൻഷനോടെ റെക്കോർഡുമായി ചാരു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“… അതിനിപ്പോ എന്താ ആദി ഇവിടയില്ലല്ലോ…”
“… ഇതാ റെക്കോർഡ് നീ വേഗം പോകാൻ നോക്ക്…”
“… ആരാ മോളെ ഇത്…” ആദിയുടെ അമ്മ ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്ന് ചോദിച്ചു.
“… ഞാൻ ചരുവിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്. ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്നത ആന്റി…”
“… കൂട്ടുകാരനെ വീടിന് പുറത്ത് നിർത്തിയാണോ സംസാരിക്കുന്നെ…”
“…അവന് പോയിട്ട് കുറച്ചു തിരക്ക് ഉണ്ട്. റെക്കോർഡ് വാങ്ങാൻ വന്നതാ…” ടെൻഷനോടെ ചാരു പറഞ്ഞു.
“…ആദ്യമായിട്ട് വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം പോലും കുടിക്കാതെ പോയാൽ എങ്ങനെയാ. മോൻ കയറി വാ ഞാൻ ചായ എടുക്കാം…”
“… നീ ഇത് എന്ത് ഭവിച്ച. എല്ലാം നിനക്ക് അറിയാവുന്നതല്ലേ…” ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ എന്നെ നോക്കി ദയനീയമായി ചാരു ചോദിച്ചു.
“…ആന്റി ഇത്ര കാര്യമായി വിളിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെയാ കയറാതെ ഇരിക്കുന്നെ…”
ചാരുവിനെ മറികടന്നു ഞാൻ ഹാളിൽ പോയി ഇരുന്നു. പിന്നെ ആന്റി ചായയുമായി വന്നു അത് കുടിച്ചു ഞാൻ നീ വരുന്നത് വരെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു അവിടെ ഇരുന്നു. ചാരു ഇടക്ക് എന്നെ പറഞ്ഞു വിടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അതൊന്നും നടന്നില്ല.
തിരിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വരാം
“…ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം നിങ്ങൾ തമ്മിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി. പിന്നെ ചാരു ഇതുവരെ എന്നോട് മിണ്ടിയിട്ടില്ല… ”
“… അപ്പൊ നിന്നെ കല്യാണത്തിന് ആരാ വിളിച്ചേ…”
“…അത് കോളേജ് ഗ്രൂപ്പിൽ കല്യാണം വിളിച്ചപ്പോ…” ചമ്മലോടെ അരുൺ പറഞ്ഞു.
“… നാണം ഉണ്ടോടാ മൈരേ നിനക്ക്…”
“… ഇത് എന്റെ പെണ്ണിനെ കുറിച്ച് അവരാതം പറഞ്ഞതിന്…” കസേരയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് അരുണിന്റെ കരണം പോളക്കെ ഒന്ന് കൊടുത്തു.
“…ഇനി മേലാൽ നിന്റെ ഈ പിഴച്ച നാവു കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും പെണ്ണിനെകുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ആ നാവ് ഞാൻ പിഴുതെടുക്കും കേട്ടോടാ…” ഒരെണ്ണം കൂടി പൊട്ടിച്ചു.
“…ഇവിടന്ന് ഡിസ്റ്റർജ് ആവുമ്പോൾ ഈ ബെഡ് ബുക്ക് ചെയ്തിട്ട് വേണം ഇറങ്ങാൻ. നിന്നെ നേരെ കാണാൻ ഞാൻ ഒന്നുകൂടി വരുന്നുണ്ട്…”ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി
“…ഡോക്ടർ വരുമ്പോൾ ആ കൈ ഒന്ന് x-ray എടുത്തേക്ക്. എന്തായാലും bandage മാറ്റി പ്ലാസ്റ്റർ ഇടാം😏…”
അന്ന് ചരുവിനോട് ഒന്ന് സംസാരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലായിരുന്നു. ഓഫീസ് വർക്കിൽ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാനെ കഴിഞ്ഞില്ല. സമയം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.എന്റെ അസ്വസ്ഥത കണ്ട് കാർത്തി കാര്യം തിരക്കി. അരുണിനെ കണ്ടത് എല്ലാം ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
“… അപ്പൊ ആ മൈരൻ ഇതിന്റെ ഇടക്ക് നിന്ന് കളിച്ചതാണല്ലേ…”
“…അതേടാ. ഇനി എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് ഒരു പിടുത്തവും കിട്ടുന്നില്ല…”
“…അപ്പൊ ചാരുവും അരുണും എങ്ങനെ ഫ്രണ്ട്സ് ആയി…”
“…ആ സംശയം എനിക്കും ഉണ്ട്. അവളുടെ തന്നെ ചോദിക്കാം…”
“…ഇനി എങ്കിലും രണ്ടും കൂടി മനസ് തുറന്ന് ഒന്ന് സംസാരിക്ക്…”
“… അവൾ തിരിച്ചു വരട്ടെ സംസാരിക്കാം…”
“…അതിന് അവൾ എവിടെ പോയി…”
“…ചാരു അവളുടെ വീട്ടിൽ ഉണ്ട്… ”
“… വിരുന്നിന് പോയിട്ട് അവളെ അവിടെ ആക്കി നീ തിരിച്ചു പോന്നോ…”അതിശയത്തോടെ കാർത്തി തിരക്കി.
“…അവൾക്ക് കുറച്ചു ദിവസം അവിടെ നിൽക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ…”
“… ഉണ്ട. കെട്ടിയോനും കൊള്ളാം കെട്ടിയോളും കൊള്ളാം.എന്തായാലും അവളോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ നോക്ക്…”
കാർത്തിയോട് സംസാരിച്ചപ്പോ ചെറിയൊരു ആശ്വാസം കിട്ടി. രാത്രി വീട്ടിൽ എത്തി ചോർ കഴിക്കാനായി ഇരുന്നു.
“… അമ്മേ ചാരു വിളിച്ചായിരുന്നോ…”ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു
“…എന്നെ വിളിച്ചോ ഇല്ലയോ എന്ന് നീ എന്തിനാ അറിയുന്നേ…”
“… ഒന്നും ഇല്ല അവൾ എന്ന് വരും എന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടിയാ…”
“… നിന്റെ കൈയിൽ ഫോൺ ഇല്ലേ..? വായിൽ നാക്ക് ഇല്ലേ..? വിളിച്ചങ്ങു ചോദിക്കണം 😡…”
ഇനി അമ്മയോട് ഇതെപ്പറ്റി ചോദിക്കുന്നത് പന്തി അല്ല. അതുകൊണ്ട് മിണ്ടാതെ ചോറും കഴിച്ച് പോയി കിടന്നു. ബെഡിൽ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല.
ചാരുവിനെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചല്ലോ എന്നാ വരുന്നത് എന്ന്. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. അവളുടെ കൈയിലും ഫോൺ ഉണ്ടല്ലോ അവൾക്ക് എന്നെയും വിളിക്കാലോ. എന്തായാലും ഞാൻ വിളിക്കില്ല.
“…ഹെലോ ബ്രോ. ഞാൻ മാര്യേജ് ഷൂട്ട് ചെയ്ത ഫോട്ടോഗ്രാഫർ ആണേ…”പിറ്റേന്ന് ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ആ കാൾ വന്നത്.
“…ആഹ് പറഞ്ഞോളൂ…”
“… ആൽബം സെറ്റ് ചെയ്യാൻ ഉള്ള കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് ഞാൻ ടെലിഗ്രാം വഴി സെന്റ് ചെയ്യാം. നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ട്ട പെടുന്ന ഫോട്ടോസ് മാർക്ക് ചെയ്ത് അയക്കാവോ…”
“… സെന്റ് ചെയ്തേക്ക്. ഞാൻ വീട്ടുകാരുമായി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് നാളെ തന്നെ സെലക്ട് ചെയ്ത് അയക്കാം പോരെ…”
“… ഓക്കേ. ഞാൻ അയച്ചേക്കാം…”
ചറപറാന്ന് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ റിങ് അടിച്ചിച്ചു. ഞാൻ ഓരോ ഫോട്ടോസ് ആയി നോക്കി കൊണ്ട് ഇരുന്നു. ചാരുവിനെ കാണാൻ നല്ല രസം ഉണ്ട്. അറിയാതെ എന്റെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് ചാരുവിനെ നേരിൽ കാണാൻ തോന്നുന്നു. ഇല്ലങ്കിൽ അവളുടെ ശബ്ദം എങ്കിലും ഒന്ന് കേൾക്കണം. ആ ഒരു തിടുക്കത്തിൽ ചാരുവിനെ കാൾ ചെയ്തു. റിങ് കേട്ടപ്പോഴാണ് വേണ്ട എന്നാ ബോധം ഉദിച്ചത്. അപ്പൊ തന്നെ കാൾ കട്ട് ആക്കി. ഒരു 10 സെക്കന്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ തന്നെ ചരുവിന്റെ കാൾ തിരിച്ചു വന്നു. നെഞ്ച് പട പാടാന്ന് ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി ആകെ ഒരു വെപ്രാളം എനിക്ക് എന്താ സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് ഒരു പിടിയും ഇല്ല വറയ്ക്കുന്ന കൈകളോട് ഞാൻ കാൾ എടുത്തു.
“… Helo…. Helo…. ആദി…. കേൾക്കുന്നുണ്ടോ…” എന്റെ സൗണ്ട് കേൾക്കാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ ഓരോന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു.
“…helo…” സത്യത്തിൽ എന്റെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും സൗണ്ട് ഒന്നും വന്നില്ല.
“… എന്താ ആദി വിളിച്ചേ…” പ്രതീക്ഷയോടെ അവൾ തിരക്കി.
“… അത്… അത്…നമ്പർ മാറി വിളിച്ചതാ…”
“… ആണോ. ആദി വല്ലതും കഴിച്ചായിരുന്നോ…”
“… ആഹ് കഴിച്ചു…”
“… ബിസി ആണെങ്കിൽ ഞാൻ വയ്ക്കുവാ…” നിരാശയോടെ അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങി.
“…ഹലോ ചാരു.നീ എന്നാ തിരിച്ചു വരുന്നത്…” വെപ്രാളത്തോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“… എന്ത് പറ്റി…”
“…അല്ല അമ്മ ചോദിച്ചു നീ എന്നാ വരുന്നത് എന്ന്…” പെട്ടെന്ന് നാവിൽ വന്നത് അങ്ങ് തട്ടി വിട്ടു.
“…അമ്മ രാവിലെകൂടി എന്നെ വിളിച്ചപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞതാണല്ലോ…”
ഊമ്പി അമ്മ ഇവളെ എന്നും വിളിക്കുമായിരുന്നല്ലേ.
“… ആ എനിക്ക് ഒരു ഇമ്പോർട്ടന്റ് കാൾ വരുന്നുണ്ട്. ഞാൻ വയ്ക്കാണ്…”ഇല്ലാത്ത കാളിന്റെ പേരിൽ ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ആക്കി.
കോപ്പ് ഉള്ള മാനവും പോയി. അവൾ വിചാരിക്കില്ലേ ഞാൻ അവളെയും ചിന്തിച്ചോണ്ട് നടക്കാണെന്ന്. അയ്യേ നാണക്കേട്.
പണ്ട് ചാരു ഉള്ളത് കൊണ്ട് വീട്ടിൽ നേരത്തെ പോവാൻ മടിയായിരുന്നു. ഇപ്പൊ അവൾ ഇല്ലാത്തോണ്ട് പോവാൻ എന്തോ പോലെ. രാത്രി വൈകി വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ ഹാളിൽ എങ്ങും ആരെയും കാണാൻ ഇല്ല. എല്ലാരും ഉറങ്ങാൻ പോയെന്ന് തോന്നുന്നു. അടുക്കളയിൽ തട്ടും മുട്ടും കേൾക്കുന്നുണ്ട്.
“… അമ്മേ ചോർ എടുത്തോ ഞാൻ കുളിച്ചിട്ടു വരാം…”
റൂമിൽ പോയി കുളിച്ചു ചോർ തിന്നാൻ ഡയനിംഗ് ടേബിളിൽ വന്നിരുന്നു.
“… 🗣️അമ്മ ചോർ…” വരവ് അറിയിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ വിളിച്ചു കൂകി.
“…കിടന്ന് കാറാതെ ഇരിക്കട. ബാക്കി ഉള്ളവർക്ക് ഉറങ്ങണം…” അമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ആണ് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്.
ങേ അമ്മ റൂമിൽ ആണോ. അപ്പൊ അടുക്കളയിൽ ആരാ അമ്മു എങ്ങാനും. എന്റെ സംശയങ്ങൾക്ക് അധികം ആയുസ് ഇല്ലായിരുന്നു. എനിക്കുള്ള ചോറുമായി വരുന്ന ചാരുവിനെ കണ്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
“… നീ എപ്പോ വന്നു…” എനിക്ക് മുന്നിലേക്ക് ചോർ വച്ച ചരുവിനോട് അതിശയത്തോടെ ഞാൻ തിരക്കി.
“… വൈകിട്ട് വന്നു…”
അവളെ കണ്ട ഷോക്കിൽ എനിക്ക് കൂടുതൽ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ച് ബെഡിൽ അവൾക്കായി കാത്ത് കിടന്നു. എന്തോ വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നുന്നു. ചാരുവിനെ കണ്ടതിന്റെ ആണോ…? അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടന്നപ്പോ മുറിയുടെ വാതിലും അടച്ചു ചവുട്ടി തുള്ളി ദേ വരുന്നു. വരവ് കണ്ടിട്ട് പന്തിയല്ല. കക്ഷി ദേഷ്യത്തിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു എന്താണാവോ കാര്യം.
“… ഇന്ന് എന്താ തലയണ മതിൽ ഒന്നും വയ്ക്കുന്നില്ലേ…”ബെഡിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
“… ഒന്നാമതെ ബെഡിൽ സ്ഥലം ഇല്ല അതിന്റെ ഇടയിൽ തലയണ കൂടി വച്ചാൽ നെരുങ്ങി കിടക്കേണ്ടി വരും…” എനിക്ക് അപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറയാനാ തോന്നിയത്.
ചാരുനോട് പെട്ടെന്ന് സ്നേഹം കാണിക്കാൻ ഒരു മടി. ഉള്ളിൽ ഉണ്ട് പക്ഷെ പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. ചാരു എനിക്ക് എതിരെ കിടന്നു.ഇപ്പൊ എങ്ങനാ ഇവളോട് ഒന്ന് സംസാരിക്ക.
“… അമ്മുമ്മക്കും എല്ലാർക്കും സുഖം അല്ലെ…” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“…അവർക്ക് സുഖ കുറവ് ഒന്നും ഇല്ല. അത്രക്ക് ദണ്ണം ആണെങ്കിൽ വിളിച്ചു ചോദിക്കണം. കൈയിൽ ഫോൺ അല്ലെ ഇരിക്കുന്നെ 😡…” ദേഷ്യത്തോടെ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞിട്ട് അതുപോലെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
ഇപ്പൊ എന്താ ഉണ്ടായേ തെറ്റായിട്ട് ഒന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. പുള്ളി നല്ല കലിപ്പിലാ കാര്യം എന്താണെന്ന് പിടി കിട്ടുന്നും ഇല്ലല്ലോ.
“… വീട്ടുകാരുടെ സുഖ വിവരം അന്വേഷിക്കാൻ വന്നേക്ക. ബാക്കി ഉള്ളർ ചത്തോ ജീവനോടെ ഉണ്ടോ എന്ന് ആർക്കും അറിയണ്ട. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എങ്ങനെ എങ്ങനെ വന്നെന്നു പോലും ചോദിച്ചില്ല ദുഷ്ടൻ…” പുള്ളികാരി പിറുപിറുത്തത് ആണെങ്കിലും ഞാൻ അത് നല്ലപോലെ കേട്ടു.
അപ്പൊ ഇതാണ് കാര്യം. അവളുടെ കാര്യങ്ങൾ അനേഷിക്കാത്തതിന്റെ പരിഭവം ആണ്. ചാരുവിനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് എല്ലാ പരിഭവവും തീർക്കണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അതിനുള്ള സമയം ആയിട്ടില്ല
രാവിലെ കുളിച്ചിട്ട് വന്നപ്പോ ബെഡിൽ കോഫി ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം പഴയത് പോലെ ആയി. കാപ്പി കുടിക്കാൻ ചെന്നപ്പോ ചാരു തന്നെ എല്ലാം എടുത്ത് തന്നു. മനസ്സിൽ എന്തോ വല്ലാത്ത സന്തോഷം. ഓഫീസിൽ എല്ലാരേയും വിഷ് ചെയ്തോണ്ട് കേബിനിലേക്ക് കയറി. ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഉന്മേഷം.
“…എന്താടാ രാവിലെ തന്നെ ഒരു ഇളക്കം…” വല്ലാതെ ആക്റ്റീവ് ആയ എന്നെ കണ്ട് കാർത്തി ചോദിച്ചു.
“…ഒന്നും ഇല്ല…”
“… അതല്ല. ഇന്നലെ വളരെ sad അടിച്ചു ഇരുന്ന നീ ഇന്ന് വല്ലാത്ത സന്തോഷത്തിൽ. കാര്യം പറയടാ…”
“… ഒന്നും ഇല്ല ചാരു തിരിച്ചു വന്നു…”
“… ഓ അങ്ങനെ വരട്ടെ. പൊണ്ടാട്ടി തിരിച്ചു വന്നതിന്റെ സന്തോഷമാണ് ഈ കാണുന്നത്…” ഞാൻ അതിനൊന്നും ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.
“…എന്താ മോനെ വീണ്ടും പ്രേമം പൂത്തു തുടങ്ങിയോ…”
“… പ്രേമം ഒന്ന് പോടാ. അവളെ ഒറ്റക്ക് അവിടെ ആക്കി വന്നതിന്റെ ഒരു കുറ്റബോധം ഉണ്ടായിരുന്നു. തിരിച്ചു വന്നപ്പോ അത് മാറി അത്രയേ ഉള്ളു…”
“…അത്രയേ ഉള്ളോ..?” സംശയത്തോടെ കാർത്തി ചോദിച്ചു. ഞാൻ അതെന്ന് മൂളി.
വൈകിട്ട് വല്ലാത്ത സന്തോഷത്തോടെയാണ് വീട്ടിൽ എത്തിയത്. കാരണം നിങ്ങൾക്ക് അറിയാലോ. കുറച്ചു നേരം ചരുവിനോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ കക്ഷി അടുക്കളയിൽ നല്ല പണിയിൽ ആയിരുന്നു.
“… എന്തടാ ഇവിടെ കിടന്ന് കറങ്ങുന്നെ…” പതിവില്ലാതെ അടുക്കളയിൽ കണ്ട എന്നെ നോക്കി അമ്മ ചോദിച്ചു.
“…ഞാൻ കുറച്ചു വെള്ളം കുടിക്കാൻ വന്നതാ…”
അമ്മ ഒന്ന് ഇരുത്തി മൂളി. ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് വെള്ളം എടുത്ത് ഞാൻ തിരിച്ചു പോന്നു. രാത്രി വരെ പെണ്ണിനെ കൈയിൽ കിട്ടിയില്ല. രാത്രി അമ്മയും, അമ്മുവും ചാരുവും സീരിയൽ കാണാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ പതിയെ ചരുവിന്റെ അടുത്തായി ഇരുന്നു. സീരിയൽ കാണാത്ത ഞാൻ TV മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് ചാരു അതിശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ അതിന് ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു. എന്റെ കാട്ടികൂട്ടൽ എല്ലാം കണ്ട് അമ്മു എന്നെ നോക്കി ആക്കിചിരിച്ചു. ഇവളോട് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കണം അല്ലോ. എങ്ങനാ ഇപ്പൊ തുടങ്ങ ആഹ് കിട്ടി.
“… ചാരു കല്യാണ ആൽബം സെറ്റ് ചെയ്യാൻ ക്യാമറാമാൻ കുറച്ചു ഫോട്ടോ അയച്ചു നല്ലത് നോക്കി പറയാൻ പറഞ്ഞു…” ഞാൻ ഫോൺ ഓപ്പൺ ആക്കി അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.
“… എവിടെ നോക്കട്ടെ…” അമ്മ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും ഫോൺ വാങ്ങികൊണ്ട് പോയി.
“… തള്ള സമ്മതിക്കില്ല…” ഞാൻ പിറുപിറുത്തു.
“…ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ കൊള്ളാലോടാ. വാ മോളെ…” എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നവളെ പിടിച്ചു അമ്മയുടെ കൂടെ ഇരുത്തി.
ഇപ്പൊ ഞാൻ ആരായി. ഇനി അവിടെ ഇരുന്ന് പുഴുക്കണ്ടന്ന് കരുതി ഉമ്മറത്ത് അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
“… എന്താടാ നിന്നെ അവിടന്ന് ഇറക്കി വിട്ടോ…” ഫോണിൽ തന്നെ കുത്തികൊണ്ട് അച്ഛൻ ചോദിച്ചു.
“…ഇറക്കി വിട്ടത് ഒന്നും അല്ല ഞാൻ ഇങ്ങു പോന്നതാ…”
“…മനസിലായി മനസിലായി. ഞാനും ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ വന്നത്…”
“…എനിക്ക് അങ്ങട് മനസിലായില്ല…” എന്റെ സംശയം ചോദിച്ചു.
“…ഭാര്യയോട് സ്നേഹം കാണിക്കലും സംസാരിക്കലും റൂമിൽ നടത്തിയാൽ നല്ലത്. അല്ലെങ്കിൽ ഇതുപോലെ പട്ടി ചന്തക്ക് പോയപോലെ വരേണ്ടി വരില്ല…”
“…വന്നു വന്ന് അച്ഛനും ഊഞ്ഞാൽ ആട്ടൻ തുടങ്ങിയോ…”
“…നിന്റെ എല്ലാ പ്രശനത്തിനും ഞാൻ ഒരു വഴി കണ്ടിട്ടുണ്ട്… ”
“… എന്താ അച്ഛാ…” പ്രേതീക്ഷയോടെ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു.
“…just wait and see…” എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
തുടരും…
**__________**_____________** ___________**
കുറച്ചു health issues ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഈ പാർട്ട് ഇച്ചിരി വൈകിയത്. അത്കൊണ്ട് പേജ് ഇച്ചിരി കുറവാണ് ഇതെല്ലാം ഒരു കാരണം അല്ലെന്ന് അറിയാം എല്ലാരും ക്ഷമിക്കുക.മെന്റലി കഥയിൽ ഫോക്കസ് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല അത് ഈ പാർട്ടിനെ എത്രത്തോളം ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
ചരുവിന്റെ POV കാണിച്ചാൽ കുറച്ചു കൂടി റൊമാന്റിക് ആവും എന്ന് തോന്നാറുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാൻ ഈ കഥ തുടങ്ങുന്ന സമയത്ത് 2 കഥാപാത്രങ്ങളുടെ POV എങ്ങനെ എഴുതും എന്ന് ഒരു പിടിയും ഇല്ലായിരുന്നു. ആരാധ്യ ടീച്ചറിൽ ആണ് പരീക്ഷണം ആയിട്ട് അങ്ങനെ എഴുതിയെ. ഇനി ഇപ്പോ ചരുവിന്റെ POV ഇടക്കിന്ന് കുത്തികേറ്റാൻ പാടാണ്. ഈ പാർട്ടിൽ തന്നെ അരുൺ കഥ പറയുന്ന രീതിയിൽ ഹോസ്പിറ്റൽ പോർഷൻ എഴുതി നോക്കി പക്ഷെ നിങ്ങൾക്ക് അത് അത്രക്ക് കണക്ട് ആവില്ലന്ന് തോന്നിയാണ് flashback ആക്കി എഴുതിയത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞല്ലോ അപ്പൊ തുറന്ന് സംസാരിച്ചു എല്ലാം ക്ലിയർ ആക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ്. ഒരു പക്ഷെ ചാരു അതിന് തയ്യാർ ആയിരിക്കും എന്നാൽ കല്യാണത്തിന് കൂടി അരുൺ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് പോയതും പഴയ കാര്യങ്ങളുടെ ഓർമയിലും ആദി തയ്യാർ ആവണം എന്നില്ല. വെള്ളമടി സീൻ ജസ്റ്റ് ഒരു ഫൺ ആയി എഴുതിയെന്നെ ഉള്ളു സീരിയസ് ആക്കണ്ട ബ്രോ.ഞാൻ കുറ്റം പറയുന്നത് അല്ല കേട്ടോ ഇടക്ക് ചരുവിന്റെയും അരുണിന്റെയും റിലേഷൻ പറ്റി ഒരു കമന്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ അതിനുള്ള ഉത്തരം ഞാൻ നേരത്തെ നൽകിയിരുന്നു. ഇനിയും എങ്ങനെ ക്ലിയർ ചെയ്യും എന്ന് ആലോചിചപ്പോ വേറൊരു ബ്രോ അതിന് reply നൽകി. സത്യത്തിൽ എനിക്ക് പോലും ഇത്ര വ്യക്തമായി പറയാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അത് വായിച്ചപ്പോ ഒത്തിരി സന്തോഷം തോന്നി ☺️.
ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉള്ള ഉത്തരം പാർട്ടുകളിലൂടെ നിങ്ങളിൽ എത്തും. അതാണ് ആ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെ ഉത്തരം തരാത്തത്. അല്ലാതെ നിങ്ങളെ അവോയ്ഡ് ചെയ്യുന്നത് ആയി കരുതരുത്. കഥയിലെ സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കുക വരും പാർട്ടുകളിൽ അതെല്ലാം ക്ലിയർ ചെയ്ത് പോവാം.
ചില കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ പൂർണതയിൽ എഴുതാറില്ല. അതെല്ലാം നിങ്ങളുടെ way of thinking അറിയാൻ വേണ്ടിയാണ്. നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായത്തിനുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു.
എല്ലാർക്കും സുഖം ആണെന്ന വിശ്വസത്തോടെ…
Your email address will not be published.