എന്നാൽ എനിക്കും സച്ചിനും അവന്റെ അത്ര സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നില്ല..
“എടാ ജീവൻ വേണേൽ സൈഡിലോട്ട് ചാടിക്കോ… ”
സച്ചിൻ വഴിയിൽ നിന്നും സൈഡിലോട്ട് ചാടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
ജീവിച്ചു കൊതി തീരാത്തതുകൊണ്ട് ഞാനും ചാടി സൈഡിലുള്ള കാട്ടിലോട്ട്…
അപ്പോഴും രാഹുൽ വായും പൊളിച്ച് കാർ വരുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു….
ഇതൊക്ക എന്ത് ജന്മം…
നിലത്ത് വീണപ്പോൽ കൈയ്യിൽ ചെറുതായി മുറിവ് പൊട്ടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു….
ഞാൻ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു നോക്കി…ഭാഗ്യം രാഹുൽ ഇപ്പോഴും ജീവനോടെയുണ്ട്…
അവൻ ഉള്ളിലുള്ള ആരോടോ കൈ വീശി കാണിച്ചു…
ശേഷം….
“രണ്ടു പേരും എഴുന്നേറ്റ് പോര് നമ്മളേ കൊണ്ടുപോവാൻ വന്നതാ….”
ഒരു ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു തീർത്തു…
ഞാനും സച്ചിനും എഴുന്നേറ്റ് കാറിനടുത്തോട്ട് പോയി… ഒരു പഴയ മോഡൽ ബെൻസ് കാറാണ്… കാറ് സൂപ്പർ ആയിരുന്നെങ്കിലും എനിക്ക് കാണേണ്ടത് അതിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്ന മുതലിനെയാണ്..
ഞാൻ സൈഡ് വിൻഡോയിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി…
ഉള്ളിൽ ഒരു പെണ്ണാണ്…… മുഖമൊന്നും വിസ്തരിച്ചു കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല കാരണം കറിനുള്ളിലേ ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശം വളരേ മങ്ങിയതായിരുന്നു…
പക്ഷേ എനിക്കൊരു കാര്യമുറപ്പായി ഇവൾക്ക് പ്രാന്താണ്…
ഈ രാത്രി കറുത്ത സൺഗ്ലാസും…. വയേർഡ് ഹെഡ്സെറ്റും ഒക്കെ വച്ച് അവൾ സ്റ്റീറിങ്ങിൽ താളം പിടിക്കുകയാണ്…
ആരടെ ഇതൊക്കെ… ഈ നാട്ടിൽ മണ്ടന്മാരാണ് എന്ന് രാഹുൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഇത്രയും കരുതിയില്ല…
വന്ന് പെട്ടുപോയില്ലേ സഹിച്ചല്ലേ മതിയാവു…
ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും കാറിൽ കയറി… രാഹുലാണ് ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ ഇരുന്നത്…
അതേതായാലും നന്നായി…..
അവൾ വീണ്ടും കാർ ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി…
“എടാ ഇതാണ് ശ്രീ നിധി…, എന്റെ കസിനാണ്… നമ്മടെ അതേ പ്രായമാണ് ഇവളും. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ നമ്മളെല്ലാം ഒരേ ക്ലാസിലാണ് പഠിക്കാൻ പോവുന്നത്…. ”
രാഹുൽ അവളേ ഞങ്ങൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു…
ഞാൻ സച്ചിനേ ഒന്ന് നോക്കി… അവൻ കണ്ണടച്ച് കൈ കൂപ്പി വലിയ പ്രാത്ഥനയിലാണ്…
എന്നേം കൂടേ അവന്റെ പ്രാർത്ഥനയിൽ ചേർക്കാൻ പറഞ്ഞാലോ…..
പേടിയില്ലാത്ത രണ്ടു പേർ മാത്രമേ ആ കാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…. അത് മുന്നിലിരിക്കുന്ന രണ്ട് വാഴകളാണ്..
രാഹുൽ വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ ചോദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മ്മ്, ആ.., ഓ എന്നല്ലാതെ ഒരക്ഷരം അവൾ മിണ്ടുന്നില്ല…
അവൾക്ക് വലിയ താൽപ്പര്യമില്ല എന്ന് രാഹുലിനും തോന്നിക്കാണും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവനും നിശബ്ധനായി….
ഇവൾ പോകുന്ന സ്പീഡ് കണക്കാക്കുകയാണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ കുറേ ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു കഴിഞ്ഞു
രാഹുലിന്റെ വാക്കും കേട്ട് നടന്നിരുന്നെങ്കിലുള്ള അവസ്ഥയേ കുറിച്ച് ഞാൻ ആലോചിച്ചു…. ഹോ ഓർക്കാൻ കൂടേ വയ്യ…💀
“അതേയ് ഇനി എത്ര ദൂരമുണ്ട്…. ”
യാത്ര ചെയ്ത് മടുത്ത ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു….
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ആ സൺഗ്ലാസ് ഒന്ന് താഴ്ത്തി… ആരടേ നീ എന്നുള്ള മട്ടിൽ…
“അതേയ് റോഡ് മുന്നിലാണ് അല്ലാതെ അവന്റെ മുഖത്തല്ല…. ”
സച്ചിനാണ് അത് പറഞ്ഞത്…
ഉഫ് സിങ്കം….
അവന് ദേഷ്യം തലക്ക് പിടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു….
ഞങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ലൂക്കിന്റെ കാര്യത്തിലും ദേഷ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും അവന് തന്നെയാണ് മുന്നിൽ…..
പക്ഷേ എത്ര ദേഷ്യകാരനാണെങ്കിലും പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാൽ അവന് കോഴിയാണ്
അവനോട് എന്തും പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അവന് ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ തന്നിട്ടുള്ളൂ…
പുറത്തുള്ളവർക്ക് ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും ഒരുപോലെ ചെറ്റകൾ ആണെങ്കിലും… ഞങളുടെ ഇടയിൽ രാഹുൽ തന്നെയാണ് പാവം..
സച്ചിന്റെ പരുക്കൻ മറുപടി കിട്ടിയതും അവനെക്കൂടെ ഒരു തവണ നോക്കി അവൾ തല തിരിച്ചു…
“നിങ്ങൾ നാളേ രാവിലേ എത്തും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത് പിന്നെ എന്തുപറ്റി നേരത്തേ വരാൻ…. ”
യാത്ര എങ്ങനെയുണ്ട് എന്നുപോലും ചോദിക്കാതെ അവൾ ആദ്യം ചോദിച്ചത് ഇതാണ്..
ഒരുമാതിരി നീ എന്തിനാ നേരത്തേ വലിഞ്ഞു കേറി വന്നേ എന്നുള്ള ടോണിൽ….
അഹങ്കാരി….
പക്ഷേ മോശം പറയരുതല്ലോ നല്ല ശബ്ദം ഇവൾക്ക് പാട്ട് പാടാൻ കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ ഇവൾ തീർച്ചയായും നല്ലൊരു പാട്ടുകാരിയായി തീരും
“ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തപ്പോൾ സമയം മാറിപ്പോയി… പിന്നേ കുറച്ച് നേരത്തേ ബുക്ക് ചെയ്തു എന്നുള്ളത്കൊണ്ട് വരാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ… “
രാഹുൽ അവൾക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു…
“മ്മ്…. ”
വീണ്ടും അവൾ മുക്കാനും മൂളാനും തുടങ്ങി…
“അല്ല ഇവിടെയെന്താ ആരെയും കാണാത്തേ വണ്ടിപോലും കുറച്ചാണല്ലോ റോഡിലൂടെ പോവുന്നത്…”
പിൻ ഒന്ന് ചാരി കിടന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു…
ഹോ എന്തൊരു സുഖം…..
“ചില പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ഇവിടേ ഇങ്ങനെയാണ്…. പിന്നേ കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാൽ നന്നായിരുന്നു എനിക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യണം….”
അവൾ ഒരു പരുക്കൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു…
പക്ഷേ അവസാനം പറഞ്ഞത് എനിക്കത്ര പിടിച്ചില്ല അവൾക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യണംപോലും…
ഇതിന് ഡ്രൈവ് എന്നൊന്നും അല്ല പറയുക… 😤
പിന്നേ ഞാൻ അവളോട് ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല……
ഞാൻ പുറത്തേക്കു കണ്ണും നട്ടിരുന്നു…
വളരേ വേഗത്തിലാണ് മരങ്ങളും ചെടികളും വീടുകളുമെല്ലാം പിന്നിലോട്ട് പായുന്നത്… എങ്ങനെ പായാതിരിക്കും ഇവൾ വിമാനമല്ലേ ഓടിക്കുന്നത്….
എന്നാൽ പുറത്തേ കാഴ്ചകളിൽ ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ് അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നത്. അതൊരു വലിയ മലയായിരുന്നു. ഇതിനു മുൻപ് ഞാൻ ഇത്രയും വലിയ മല കാണുന്നത് ബാഹുബലി സിനിമയിലായിരുന്നു. ഏകദേശം അതുപോലെ ആകാശം മുട്ടെ ഉയരം തോന്നിക്കുന്ന വെള്ളചാട്ടമൊക്കെയുള്ള നല്ല ഭംഗിയുള്ള ഒരു പർവതം….
അതിന് കൂടുതൽ ഭംഗി നൽകുന്നത് അതിനു മുകളിൽ ഉദിച്ചു നിൽക്കുന്ന പൂർണചന്ദ്രനായിരുന്നു…. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി മുകളിൽ നിന്നും മാത്രം വരുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടം മാത്രം മതി ഏതൊരാളുടെയും മനസ്സൊന്ന് തണുപ്പിക്കാൻ….
എന്റെ മനസ്സും ഒന്ന് തണുത്തു….
ചില കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പോക്കാണെങ്കിലും മൊത്തത്തിൽ സ്ഥലം കൊള്ളാം….
മുഖത്തടിക്കുന്ന കാറ്റിന്റെ സുഖത്തിൽ എന്റെ കണ്ണുകൾ പതിയേ അടഞ്ഞു….
“ദേവാ എണീക്ക് സ്ഥലമെത്തി…. ”
സച്ചിന്റെ ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളിൽ കേട്ടെങ്കിലും എനിക്ക് കണ്ണ് തുറക്കാനായില്ല…. അത്രക്കും സുഖമായിരുന്നു അപ്പോൾ…..
“എടാ മൈരേ എണീക്ക് സ്ഥലമെത്തി എന്ന്… ”
സച്ചിൻ എന്റെ ശരീരം കുലുക്കി പറഞ്ഞു…
“എന്റെ പൊന്ന് മൈരേ എന്താടാ നിന്റെ ഒക്കെ പ്രശ്….”
എന്റെ വായ അപ്പോഴേക്കും സച്ചിൻ പൊത്തിപിടിച്ചിരുന്നു…..
“ഒന്ന് പതുക്കേ പറയടാ….”
സച്ചിൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു….
അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സ്വബോധം വന്നത് പെട്ടെന്ന് ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എണീച്ചതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ ഞാൻ പരിസരം നോക്കാതെയാണ് സംസാരിച്ചത്…
ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി…
അപ്പോഴതാ മുന്നിലൊരു ദേവത എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു…
ഏഹ് ഇതവളല്ലേ…. ഇവൾക്ക് ഇത്രക്കും സൗന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നോ എന്റെ കണ്ണുകൾ തനിയേ വിടർന്നു…. ഞാൻ മൊത്തത്തിൽ അവളേ ഒന്ന് നോക്കി.
ഒരു ഗോതമ്പിന്റെ നിറമായിരുന്നു അവൾക്ക്.
ചന്ദ്രപ്രകാശം തൊട്ടതുപോലെ തിളക്കമുള്ളതായിരുന്നു അവളുടെ ചർമ്മം.
ശരീരത്തിന്റെ രൂപം അത്രയും സമതുലിതവും ആരോഗ്യസുന്ദരവുമായിരുന്നു.
നല്ല ഒതുങ്ങിയ മുലകളും ചന്തികളും.
ത്രെഡ് ചെയ്ത പിരികത്തിനു താഴേ വര്ഷങ്ങളോളം കൊത്തി മിനുക്കി വെച്ചതുപോലുള്ള നല്ല ഭംഗിയുള്ള കണ്ണുകൾ.
പാറിപറക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ കാണുമ്പോൾ പെട്ടെന്നൊരു രക്തം കുടിക്കുന്ന യക്ഷിയായി തോന്നുമെങ്കിലും. ആരും അവൾക്ക് രക്തം കുടിക്കാനായി കഴുത്ത് നീട്ടി കൊടുക്കും…അവളുടെ പല്ലിന്റെ സുഖമറിയാൻ കൊതിക്കും…
മൊത്തത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ഒരു അഡാർ പീസ്….
ഞാൻ അവളേ പല രീതിയിലും സങ്കൽപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി… വേണം വെച്ചിട്ടല്ലെങ്കിലും മനസ്സിലേക്ക് അങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ തനിയേ വരുകയായിരുന്നു…
എന്നാൽ വീണ്ടും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു വരുകയായിരുന്നു അവ… എന്റെ മനസ്സിലുള്ളതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കിയത്പോലേ…
ഞാൻ അതികം എക്സ്പ്രഷനിട്ട് സംശയം കൂട്ടാതെ പതിയേ കാറിനുള്ളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി….
എല്ലാവരും ഇറങ്ങിയതും അവൾ കാറും ലോക്ക് ചെയ്ത് ചവിട്ടി കുലുക്കി വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു….
ഞാൻ കയ്യും കാലുമൊക്ക ഒന്ന് കുടഞ് ശരീരം ഒന്ന് ലൂസാക്കി. ശേഷം ആ വീടും പരിസരവും ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു…
നാടനും മോഡേണും ചേർന്നൊരു മനോഹരമായ ഒരു വലിയ വീട്.
കൂടുതലും ഭാഗവും ഓടിട്ടതാണെങ്കിലും എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക കലാവാസന എല്ലാത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നു…
ആ വീടിനേ അലങ്കരിച്ച് നിർത്തുന്നത് തൂണുകളോ ചുമരുകളോ ആയിരുന്നില്ല. അത് വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന പഴയ കാറുകളും ബൈക്കുകളും സ്കൂട്ടരുമെല്ലാമായിരുന്നു…
എല്ലാത്തിനും നല്ല കാലപഴക്കമുണ്ട് ചിലതൊക്കെ ഞാൻ തന്നെ ആദ്യമായിട്ട് കാണുകയാണ്…
വീണ്ടും എന്റെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റുപാടും ഓടി നടന്നു… പിന്നെയുള്ള പ്രധാന ആകർഷണം മുറ്റം മുഴുവൻ തണൽ നൽകും എന്ന് തോന്നിക്കും വിധം വലുപ്പമുള്ള വലിയ മാവായിരുന്നു… അതിങ്ങനെ കുലച്ചു നിൽക്കുകയാണ്… ഇടക്കൊക്കെ അതിലുള്ള മാമ്പഴങ്ങൾ എന്നേ മാടി മാടി വിളിക്കുന്ന പോലേ തോന്നി…
ശുദ്ധമായ വായുവിൽ ഞാൻ എല്ലാം കണ്ടാസ്വധിച്ചു…..എന്തൊരു ശാന്തതയാണ് ഇവിടം….
“നിനക്കെന്താ ദേവാ വന്നതുമുതൽ ശ്വാസം വലിച്ചുവിടാൻ തുടങ്ങിയതാണല്ലോ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇത്… ”
സച്ചിൻ എന്റെ നേർക്ക് ബാഗ് എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
ഈ മൈരന് ഇതൊന്നും ആസ്വദിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ലേ….
ഞാൻ അവന്റെ പിറകിലായി നടന്നു…
ഞങ്ങൾ വരുന്നത് നോക്കി രാഹുലിന്റെ മാമൻ സുബ്രഹ്മണ്യനും,മാമി ഗീതയും, അമ്മാമ സരോജവും ഉമ്മറത്ത് തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു…
നിധി കാറിന്റെ കീ അവളുടെ അമ്മയുടെ നേർക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്തുകൊണ്ട് പാട്ടും പാടി ചെറിയ രീതിക്കുള്ള ഡാൻസും കളിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറി…
അവളുടെ പോവുമ്പോൾ അവളുടെ ചന്തികളുടെ ആട്ടം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു…
കൈ വീശി ഒരെണ്ണം കൊടുക്കാനാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്..
എന്നാൽ വീണ്ടും അവൾ എന്നേ തിരിഞ്ഞു നോക്കി കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ചു….
ഞാൻ അധികം നോക്കാൻ പോയില്ല…
ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്നവരുടെ അടുത്തേക്കായി പോയി….
“യാത്ര ഒക്കെ സുഖമുണ്ടായിരുന്നോ മക്കളേ… ”
രാഹുലിന്റെ മാമിയായിരുന്നു ചോദിച്ചത്…
“ആ കുഴപ്പമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല… ”
സച്ചിനാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത് അവനേ കണ്ടാൽ അറിയാം മൊത്തത്തിൽ ക്ഷീണിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ് എന്ന്. അതുകൊണ്ടാണ് കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പെട്ടെന്ന് പെട്ടെന്നു തീർക്കുന്നത്…
എങ്ങനെയെങ്കിലും കുറച്ചുനേരം കിടന്നാൽ മതിയെന്നാവും അവന്റെ മനസ്സിൽ…
“അമ്മമ്മേട പൊന്ന് മോൻ ഈ രാത്രിയിലാണോ വന്നേ…. ”
രാഹുലിന്റെ അമ്മമ്മ സച്ചിന്റെ മുഖത്ത് തലോടികൊണ്ട് ചോദിച്ചു…
തള്ളടേ ചെവിയും കണ്ണും ഒക്കെ അടിച്ചു പോയി എന്ന് അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്…
“ആ മതി മതി ബാക്കി വിശേഷങ്ങൾ നാളെ ചോദിക്കാം ”
രാഹുലിന്റെ മാമനാരുന്നു അത്
പുള്ളിയെ കാണാൻ ഗില്ലിയിലേ പ്രകാശ് രാജിന്റെ അതേ ലുക്ക് ആയിരുന്നു..
വെള്ളയും വെള്ളയും ഡ്രെസ്സും ഈ രാത്രിയിൽ മുഖത്ത് ഒരു കറുത്ത കണ്ണടയും കഴുത്തിൽ ചെയിനും… കയ്യിൽ എന്തൊക്കെയോ തരം ചരടുകളും.. എപ്പോ നോക്കിയാലും ചിരിച്ചിരിക്കുന്ന മുഖവും…
അവളുടെ തന്ത തന്നെ….. 😐
പക്ഷേ ഈകാണുന്നതെല്ലാം ഇയാൾ ഉണ്ടാക്കിയതാണെങ്കിൽ ഇയാൾക്കൊരു കുതിരപ്പവൻ കൊടുക്കണം…
ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും അകത്തേക്ക് കയറി… പുറത്തുനിന്നു കാണുന്നപോലെ തന്നെയായിരുന്നു അകത്തും നല്ല വലുപ്പം തോന്നിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ വീണ്ടും അതായിരുന്നില്ല ആകർഷണം വീടിനുള്ളിൽ അലങ്കരിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന ആന്റിക്സ് ആയിരുന്നു…
ഇവർക്ക് ഇതിനും മാത്രം പഴയ സാധനങ്ങൾ എവിടുന്നു കിട്ടുന്നു അതുമല്ല ഇതെല്ലാം കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം ഒരുപാട് വിലപിടിപ്പുള്ള സാധനങ്ങൾ ആണെന്ന്.
അത് പണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോഴാണെങ്കിലും…
“മോളേ ശ്രീ….. ”
രാഹുലിന്റെ മാമി അതായത് ഗീതാന്റി നിധിയേ വിളിച്ചു…
എന്തോ അവൾ ആദ്യത്തെ വിളിയിൽ തന്നെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു…
“നീ ഇവർക്ക് ആ മുറിയൊക്കെ കാണിച്ചു കൊടുത്തേ..”
അവൾ വന്നതും ആന്റി അവളോടായി പറഞ്ഞു….
അത് കേട്ടതും അവൾ പിന്നേയും എന്നേ നോക്കി…
ഇതിനും മാത്രം എന്ത് മൈരാണ് എന്റെ മുഖത്തുള്ളത് എന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും മനസ്സിലാവുന്നില്ല….
“വാ…. ”
ആവൾ താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു…
നിലത്ത് ചായം പൂശിയതുകൊണ്ടാവാം നടന്നു പോവുമ്പോൾ നല്ല തണുപ്പ്….
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവൾ ഇടതുവശത്തുള്ള ഒരു റൂമിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു…
ശേഷം അവൾ രാഹുലിനേ നോക്കി…
“നീ ഇവിടേ കിടന്നോ… ”
അവൾ അവനോടായി പറഞ്ഞു
നീയോ..? അപ്പോ ഞങ്ങളോ…?
ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു… ഞങ്ങൾക്ക് മൂന്നുപേർക്കും കൂടേ ഒരു മുറി തരുമെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇവളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേർക്കും വ്യത്യസ്തമായ മുറികളുണ്ട് എന്നാണ്..
ഞങ്ങൾ ആ മുറിയുടെ അകത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി… ഓഹ് കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഉറക്കം വരും അത്രക്കും മനോഹരം എല്ലാ ഫർണിച്ചേഴ്സും ചെയ്തിരിക്കുന്നത് മരങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നിലത്ത് ചായം തന്നെയാണ്. എന്നാൽ എന്നേ മാടി വിളിക്കുന്നത് ആ റൂമിനുള്ളിലേ തണുപ്പും ആ സപ്രമഞ്ച കട്ടിലുമാണ്
ഞാനും സച്ചിനും രാഹുലിനേ നോക്കി…
എടാ ഭാഗ്യവാനേ… എന്നുള്ള ഒരുതരം എക്സ്പ്രഷൻ ആയിരുന്നു ഞങളുടെ മുഖത്ത്…
“അമ്മയുടെ റൂം ആണെടാ…. ”
അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
രാഹുലിന്റെ അമ്മയുടെ മുറിയായതിനാൽ അത് സ്വഭാവികമായും അവന് തന്നെ കിട്ടി…
രാഹുൽ മുറിയുടെ ഉള്ളിൽ കയറി
“വാ…. ”
അവൾ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു…. ശരിക്കും ഈ വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്കുള്ള നീളം എന്നേ വീണ്ടും അത്ഭുത പെടുത്തി… വന്ന വഴിപോലും ഞാൻ മറന്നു… ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ഒരുത്തുവക്കാനാണ്…
നിധി വീണ്ടും ഒരു മുറിയുടെ മുന്നിലായി നിന്നു..
“ഈ മുറി നിന്റെ…. ”
സച്ചിനോടായി പറഞ്ഞു..
അവൾ കീ ഉപയോഗിച്ച് വാതിൽ തുറന്നു..
ഞാനും സച്ചിനും അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി….
രാഹുലിന്റെ റൂമിന്റെ അത്ര വലുപ്പമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും അതേ ടൈപ്പ് മുറിയായിരുന്നു അതും…. സപ്രമഞ്ചക്കട്ടിലും ചുവരിലെ ചായാ ചിത്രങ്ങളും ഒക്കെയായി ഒരു ചെറിയ ക്യൂട്ട് മുറി…..
“ഞാനും ഇവനും ഒരുമിച്ച് കിടക്കാം… ”
സച്ചിൻ നിധിയോട് പറഞ്ഞു…
“അതെന്താ നിനക്ക് ഒറ്റക്ക് കിടക്കാൻ പേടിയാണോ… ”
അവൾ സച്ചിനോട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു
അതിൽ അവന്റെ വായ അടഞ്ഞു….
സച്ചിനാണെങ്കിൽ അവന്റെ ദേഷ്യം കടിച്ചു പിടിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്…
“ഇനി നീ വാ…. ”
ആവൾ എന്നേ നോക്കി പറഞ്ഞു..
അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദവും മുഖവും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു… എന്നോടെന്തോ ദേഷ്യമുള്ളത് പോലേ…
ആ ചിലപ്പോ തോന്നിയതുമാവാം….
ഞങൾ വന്ന വഴിയെല്ലാം തിരിച്ചു നടന്നു..
ശേഷം വലതു വശത്തു കണ്ട കോണി പടികളിലൂടെ കയറി..
മരം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതായിരുന്നു അവ അതുകൊണ്ട് തന്നെ അതിൽ കയറി പോവുമ്പോൾ ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കാം പക്ഷേ നല്ല ഉറപ്പുള്ളതായിരുന്നു അവ…
ഞങ്ങൾ കോണി പടികൾ കയറി മുകളിലെത്തി…
അടിയിലേ പോലെയല്ല വഴിയൊക്കെ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
പക്ഷേ എന്റെ കണ്ണിൽ ആദ്യം പതിഞ്ഞത് അവിടേ സിറ്റൗട്ട്പോലേ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന സ്പേസ് ആണ്…
ധാരാളം ചെടികളും പൂവുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട് അത്..
എന്നാൽ അതിന്റെ ഭംഗി അവിടേ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ ഒരു മറയുമില്ലാതെ കാണുന്ന ആ വലിയ മല തന്നെയായിരുന്നു.. അതിന്റെ മുകളിൽ ആ ചന്ദ്രനും കൂടേ ആവുമ്പോൾ… ഹോ… ❤️
കുറച്ചു കൂടേ ഉള്ളിലേക്ക് പോയതും അവൾ ഒരു മുറിയുടെ മുന്നിലായി നിന്നു.ഞാൻ അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.
ഇപ്പോൾ കണ്ടതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ മുറിയായിരുന്നു അത്…
അതിനുള്ളിൽ ഒരു വലിയ സപ്രമഞ്ചകട്ടിൽ, പിസി സെറ്റപ്പ് വലിയ അലമാര ചെരുപ്പുകൾ വക്കാനായി ഒരു റാക്ക് ഒരു ഫിഷ്ടാങ്ക്.., എ സി,പഴയ പഴയ ആന്റിക്സ് എന്ന് വേണ്ട സകല സാധനങ്ങളും ഉണ്ട്…
ഈ മുറി മാത്രം തൂക്കി വിറ്റാൽ തന്നെ ഒരു നല്ല കിടിലം വീട് വെക്കാം..
എന്നാൽ ആ മുറിയുടെ പ്രധാന ആകർഷണം ഒരു ടീവി പോലേ ഉണ്ടാക്കി വച്ച ഒരു ജനലാണ്. പൂർണമായും ചില്ലുകൊണ്ടാണ് അതുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്… തുറക്കാനുള്ള സംവിധാനവും അതിന്റെ തിണ്ണയിൽ കാലു നീട്ടി സുഖമായി ഇരിക്കാനുള്ള സംവിധാനവും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്…അതിലൂടെ നേരേ നോക്കിയാൽ ആ മലയും അത്യാവശ്യം ഗ്രാമവും ഒക്കെ നല്ല പെയിന്റിംഗ് പോലേ കാണാൻ സാധിക്കും…
ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ നല്ല ക്ലാരിറ്റിയുള്ള ടീവി ഓൺ ചെയ്തു വച്ചത് എന്നേ പറയു അത്രക്കും മനോഹരം….
ഇനി ഇത് വല്ലോം ആണോ എന്റെ മുറി…
ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു ഇതല്ല… കാരണം ചുമരുകളിൽ അവളുടെ നല്ല ക്യൂട്ട് ഫോട്ടോസ് കാണാം..
ഇതവളുടെ മുറി തന്നെ. ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു..
ഇനി എന്നേ അവളുടെ മുറിയിൽ വല്ലോം കയറ്റി കിടത്തോ…? 🤔
അവളുടെ റൂമിനു തൊട്ടടുത്തായി വേറൊരു മുറിക്കൂടിയുണ്ട് ഇനി ചിലപ്പോ അതായിരിക്കുമോ… അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അവിടെയും ഒരു ജനൽ കാണാതിരിക്കില്ല… അപ്പോൾ എനിക്കും ആ കാഴ്ചകൾ കാണാം….
ഞാൻ മനസ്സിൽ പല കണക്കുകൂട്ടലും നെയ്തു….
ഞാൻ നിധിയേ നോക്കി അവൾ അവളുടെ റൂമിന്റെ മുന്നിൽ ഡോറിൽ ചാരി കയ്യും കെട്ടി എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്…
“അതാണ് നിന്റെ മുറി… ”
അവൾ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്റെ ബാക്കിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു…
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….
അവളുടെ റൂമിന് നേരേ മുന്നിലായി ഒരു റൂം കൂടേ ഞാൻ കണ്ടു… അത് പൂട്ടികിടക്കുകയാണ്…
ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തല തിരിച്ചു
കറക്റ്റ് സമയം തന്നെ ഒരു ചാവി എന്റെ മുഖത്ത് വന്ന് പതിക്കുകയും ചെയ്തു…
മുഖത്ത് തട്ടി താഴേക്ക് പതിക്കാൻ നിന്ന ആ ചാവിയേ ഞാൻ എങ്ങാനൊക്കെയോ കൈപിടിയിൽ ഒതുക്കി….
അവൾ ഒരു ഭാവവ്യതാസവുമില്ലാതെ എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്..
എനിക്കെന്തോ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല… അത്രക്ക് തീവ്രത ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക്…
ഇതെങ്കിൽ ഇത് എന്ന് വിചാരിച്ച് ആ ആ വാതിൽ തുറന്ന് കണ്ണടച്ചു…
ഈശ്വര നല്ല മുറിയായിരിക്കണേ….
ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു ചുവട് ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചു…
കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ നിന്നതും ആരോ എന്നേ ബാക്കിൽ നിന്നും തോണ്ടി..
ഇതവൾ തന്നെ….
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി തന്നെ നിന്ന് കണ്ണുകൾ തുറന്നു…
റൂം ഇപ്പോഴും കാണാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല….
ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ഒരു ഗൗരവ ഭാവത്തിൽ അവൾ എന്റെ തൊട്ടടുത്തായി തന്നെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്..
ഇത്ര അടുത്ത് അവൾ ആദ്യമായിരുന്നു….
ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു കൊടുത്തു…
“എന്റെ പേര് ദേവ, ഇയാളുടെ പേരെന്താ… ”
ഞാൻ എന്നേ പരിചയപെടുത്തിയ ശേഷം ഒരു ഷേക്ക് ഹാൻഡിനെന്നപ്പോൽ എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി…
തിരിച്ചു പരിചയ പെടുത്തും എന്ന് വിചാരിച്ച എനിക്ക് തെറ്റു പറ്റി…
കൈ വീശി ഒരെണ്ണം എന്റെ മുഖത്തിനിട്ട് തരുകയാണ് അവൾ ചെയ്തത്…
അടിയുടെ ചൂടിൽ എന്റെ കണ്ണൊന്നു ചെറുതായി നനഞ്ഞു…
ശരിക്കും വേദനിച്ചിരുന്നു… ഇപ്പോൾ പോയി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയാൽ അവളുടെ അഞ്ചു വിരലുകളും എന്റെ മുഖത്ത് കാണാം…
ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരു പെണ്ണെന്നേ അടിക്കുന്നത്..
ഞാൻ അടി കിട്ടിയ കവിളും പൊത്തി പിടിച്ച് അവളേ നോക്കി….
അപ്പോഴും അവൾക്ക് ഒരു ഭാവ വ്യത്യാസമില്ലായിരുന്നു….
അവൾ കുറച്ചുകൂടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നെന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു…
“ഇത് എന്തിനാണെന്ന് നിനക്ക് മനസിലായിട്ടുണ്ടാവും എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു….. പിന്നേ ഇത് പുറത്ത് പറഞ്ഞാൽ നാണക്കേട് എനിക്കല്ല… ഓർത്തോ… ”
അതും പറഞ്ഞ് ഒരു പുച്ഛഭാവത്തോടെ അവൾ അവളുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി…
ശേഷം ഉച്ചത്തിൽ വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു…
ഞാൻ നോക്കിയതൊക്കെ അവൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവണം…. പക്ഷേ അതിനിങ്ങനെ ഒക്കെ അടിക്കണോ…
അവളൊരു ആണായിരുന്നെങ്കിൽ അടിച്ചു മൂക്കാമണ്ട ഞാൻ പൊട്ടിച്ചേനേ. അല്ലെങ്കിലും പെണ്ണുങ്ങളോട് വേണം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ പോലും എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല…
ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി ആരെങ്കിലും കണ്ടോ എന്നറിയാൻ…
ഭാഗ്യം ആരും ഇല്ല..
അടികിട്ടിയ ഭാഗത്ത് വേദനയില്ലെങ്കിലും നല്ല തരിപ്പുണ്ട്…
ഞാൻ കൂടുതൽ നേരം അവിടേ നിൽക്കാതെ റൂമിനുള്ളിലേക്ക് കയറി…
റൂം കണ്ടതും എന്റെ കയ്യിലുള്ള ബാഗ് തനിയേ നിലത്തേക്ക് വീണു
അവൾ എനിക്ക് പണി തന്നതാണ് എന്ന് എനിക്കപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്…
ഒരു ചെറിയ മുറിയായിരുന്നു അത്…
കട്ടിൽ പോയിട്ട് ഒരു ഫാൻ പോലുമില്ല പറയാൻ മാത്രമുള്ളത് ഒരു ദിവാൻകോട്ടും ഒരു ജനലും പിന്നേ കുറച്ച് വെളിച്ചത്തിന് ഒരു ബൾബും. അതാണെങ്കിൽ കാത്തുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാൻ അതിലേക്ക് നോക്കണം…
ജനലിനുള്ളിൽ കൂടേ നോക്കിയാൽ മല പോയിട്ട് ഒരു മൈര് പോലും കാണുന്നില്ല…
വിശാല മായ പാടമാണ് കാണുന്നത്…
പിന്നേ ചുമരിലേക്ക് വരികയാണെങ്കിൽ എന്തിനോ വേണ്ടി വച്ചിരിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളുടെ തലയോട്ടി….
നല്ലത് പറയുകയാണെങ്കിൽ ഒരു അലമാരയും അറ്റാച്ഡ് ബാത്രൂംമും കുറച്ച് വൃത്തിയുമുണ്ട്….
മുകളിൽ എത്ര മുറിയുണ്ട് എന്നറിയില്ലെങ്കിലും ഞാനും നിധിയും മാത്രമേ താമസിക്കുന്നുള്ളു….
മൈര്…. ആ സാന്ദ്രയേയും പണ്ണി അവിടെങ്ങാനും ഇരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു… 😐
ഇനി കൂടതൽ നേരം ചിന്തിച്ചു നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് ഏകദേശം എനിക്ക് മനസ്സിലായി… കയ്യിലേയും തോളിലേയും ബാഗ് ഞാൻ ഒരു മൂലയിൽ കൊണ്ടു വച്ചു..
ശേഷം എന്തോ ഒരു ഭാഗ്യത്തിന് എടുത്തു വച്ച ഒരു പുതപ്പ് ഞാൻ ബാഗിനുള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു..
ശേഷം ഷർട്ട് ഊരി ഒരു ഷോർട്സ് മാത്രം എടുത്ത് കിടക്കാൻ തുനിഞ്ഞു നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു…
മ്മ് ഫാനില്ലെങ്കിലും കാറ്റിനും തണുപ്പിനും കുറവൊന്നുമില്ല….
ഞാൻ പതിയേ കണ്ണുകളടച്ചു ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴാൻ ശ്രമിച്ചു…
പക്ഷേ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഉറക്കം മാത്രം വരുന്നില്ല…
കണ്ണടച്ചാൽ കാണുന്നത് കരണം നോക്കി അടിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖമാണ്…
പുണ്ടച്ചി….. 😤
അടിക്കുന്നതിൽ ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ട് ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും തെറി വിളിക്കാൻ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും എനിക്കില്ല…
അത്കൊണ്ട് തന്നെ മനസ്സിലേ ദേഷ്യം അടങ്ങുന്നത് വരേ ഞാൻ അവളേ തെറി വിളിച്ചു… ഇടക്ക് അവളുടെ തന്തക്കിട്ടും ഞാൻ വിളിച്ചു…
പെട്ടെന്നാണ് വാതിലിൽ ശക്തിയായി ഒരു മുട്ട് ഞാൻ കേട്ടത്…
മുട്ടിന്റെ ശക്തി കണ്ടിട്ട് സച്ചിൻ ആവനേ സാധ്യതയുള്ളൂ….
ഞാൻ പോയി വാതിൽ തുറന്നു…
😳
ഞാൻ വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്ന കവിളുമായി എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന നിധിയേയാണ്
മൈര് പിന്നേം ഇവളോ…. ഇവൾക്കെന്താണ് വയ്യേ…..
“ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വായോ… ”
ദേഷ്യത്തിൽ അതും പറഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നും പോയി…
ഞാൻ അവളുടെ പിന്നാലെയായി നടന്നു
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തെത്തിയതും അവൾ എന്നേ നോക്കി തിരിഞ്ഞു നിന്നു…
എന്താണ് ഇവളുടെ പ്രശ്നം…
അവൾ നോക്കുന്നത് എന്റെ ശരീരത്തിലേക്കാണ് എന്ന് കണ്ടപ്പോഴാണ് ഒരു ഷോർട്സ് മാത്രമേ ഇട്ടിട്ടുള്ളു എന്നുള്ള ബോധം എനിക്ക് വന്നത്…
ഞാൻ വേഗം തിരിച്ചു റൂമിലേക്ക് നടന്നു ഒരു മുണ്ടും ബനിയനും എടുത്തിട്ടു
ശേഷം അടിയിലോട്ട് വന്നു
ഡെയിനിങ് ഹാൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ കുറച്ചു പാടു പെട്ടു….
അവിടേ എത്തിയപ്പോൾ സച്ചിനും രാഹുലും നിധിയും ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്…
കണ്ടിട്ട് എന്നേ കാത്തിരിക്കുന്ന പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്….
നിധിയുടെ അടുത്ത് ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ചെയർ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ രാഹുലിന്റെ അപ്പുറത്തായി ഇരുന്നു…
അപ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണവുമായി അവിടെയുള്ള ജോലിക്കാരെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന രണ്ടു സ്ത്രീകൾ വന്നിരുന്നു…
അവർ ഓരോ ബൗളിൽ ഓരോ സാധനങ്ങളായിട്ട് വരും അത് ടേബിളിൽ വക്കും. പിന്നേയും അകത്തേക്ക് പോവും പിന്നേയും ഓരോ ബൗൾ വീതം കൊണ്ടു വരും..
നിധിക്കും രാഹുലിനും വലിയ കുലുക്കമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും
എനിക്കും സച്ചിനും അത്ഭുദ്ധമായിരുന്നു തോന്നിയത്…
ഞങ്ങൾ ഇന്ന് വരില്ല എന്ന് ഇവർ പ്രതീക്ഷിച്ചുട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ടേബിളിൽ ഇല്ലാത്ത സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
ചിക്കൻ…ബീഫ്…. മട്ടൻ.. എന്നിങ്ങനെ വിഭവങ്ങളുടെ ഒരു കുറവും ആ ടേബിളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല….
മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങി…
അപ്പോഴാണ് ഗീതാന്റി വന്നത്…
“എന്ത് നോക്കിനിക്കാ എടുത്ത് കഴിക്ക് മക്കളേ… ”
ഒരു അഞ്ചു പത്തിരി എന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചുകൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു….
പെട്ടെന്ന് കഴിക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരൻ ആയിട്ടും ഞാൻ പതുക്കെയാണ് കഴിച്ചത്… കാരണം പെട്ടെന്ന് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നേയും എന്തെങ്കിലും എടുക്കാൻ തോന്നും…..
ഞാൻ അങ്ങനെ വിചാരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ നിധി ആ സമയം കറക്റ്റ് ആയി എന്നേ നോക്കുകയും ചെയ്യും. പിന്നേ ഒരു മടിയാണ്…
എന്നാൽ എന്റെ ചിന്ത ബാക്കിയുള്ളവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല….
എല്ലാവരും മൂക്ക് മുട്ടേ തിന്നുന്നുണ്ട്… സച്ചിനൊന്നും ഒരു മയവുമില്ല… അവന്റെ പ്ലേറ്റിൽ ചൊറിനെക്കാളും തിന്നിട്ട എല്ലാണ് കൂടുതൽ..
കണ്ടിട്ട് കൊതി വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും എന്ത് ചെയ്യാൻ… 🥲
പതുക്കേ കഴിച്ച് കഴിച്ച് ഞങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചാണ് എഴുന്നേറ്റത്…
എല്ലാവരും തിന്നിട്ട് ഏമ്പക്കം വിടുമ്പോൾ എന്റെ വയർ വിശന്നിട്ട് തന്തക്ക് വിളിക്കുകയാണ്….
കൈ കഴുകി പിന്നേ അവിടേ നിന്നില്ല.. തിരിച്ചു റൂമിലേക്ക് പോവാൻ തീരുമാനിച്ചു..
ഈ ദിവസം മൊത്തത്തിൽ അങ്ങ് മടുത്തു….
“അല്ല മോനെന്താ മുകളിലേക്ക് കയറുന്നേ…. ”
ഞാൻ കോണിപടികൾ കയറുന്നത് കണ്ട ഗീതാന്റി ചോദിച്ചു…
ഇവർ ഇപ്പോ എവിടുന്ന് വന്നു….
“അല്ല ഞാ… ഞാൻ മുറിയിലേക്ക്..”
അവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു ചമ്മൽ വന്നു എനിക്ക്…
“അതിന് മോന് തയാറാക്കിയ മുറി അടിയിലാണല്ലോ….”
അവർ സംശയ രൂപേണ എന്നോട് പറഞ്ഞു..
അടിയിലോ….
അപ്പോ അവൾ തന്ന മുറി ഏത്….
അപ്പോ മനപ്പൂർവം എന്നേ ഊമ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ് ആ പൂ… മോള്…😐
“അത് അമ്മേ അവനാ മുറി ഇഷ്ടമായില്ല…, ഇവന് ഫാനും കട്ടിലും ഒന്നും വേണ്ടത്രേ അപ്പോ ഞാനാ എന്റെ മുറിയുടെ മുന്നിലുള്ള മുറി കൊടുത്തത്…”
എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുന്പേ ആ യക്ഷി പിന്നേയും വന്നു….
ഞാൻ അവളെ കൂർപ്പിച്ചു ഒന്ന് നോക്കി…
എനിക്ക് ശരിക്കും ദേഷ്യം വന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു…
ഇതിനും മാത്രം അപമാനം ഒന്ന് സഹിച്ച് എനിക്ക് ഇവിടേ നിക്കണ്ട നാളെ തന്നെ പോവണം…
“ആണോ….എന്നാ ശരി”
ഗീതാന്റി അതും പറഞ്ഞ് പോയി..
ഈ തള്ള ഇവളുടെ കള്ള കഥ ഇത്ര വേഗം വിശ്വസിച്ചോ….
ആ കോണിപടികളിൽ വീണ്ടും ഞാനും അവളും തനിച്ചായി…..
കൂടുതൽ നേരം എനിക്കവൾക്കൊപ്പം നിൽക്കാൻ താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു….
ഞാൻ എനിക്ക് പിച്ചയായി തന്ന മുറിയിലേക്ക് നടന്നു..
ശേഷം വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു…
നാളെ ഇവിടുന്ന് പോവണം എന്നൊരു ചിന്ത മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ….
അവന്മാരോട് ഇപ്പോൾ തന്നെ വിളിച്ചു പറയാം….
കാൾ ചെയ്യാനായി ഫോൺ എടുത്തതും കറക്റ്റ് ടൈമിൽ ഒരു ഫോൺ കാൾ വന്നു…
അമ്മുവായിരുന്നു അത്…
ഇവിടേ എത്തിയിട്ട് ഇതുവരെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചില്ല എന്ന ബോധം അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് വന്നത്….
അമ്മു തനിച്ചല്ല. ഒരു ഗ്രൂപ്പ് കാൾ തന്നെയാണ് അത്..
സച്ചിനും രാഹുലും ഒക്കെയുണ്ട്… ഇപ്പോൾ തന്നെ പറഞ്ഞേക്കാം…
ഞാൻ ഫോൺ അറ്റന്റ് ചെയ്തു…
“ഇവിടുന്ന് പോയപ്പോ എന്നേ മറന്നോ മൂന്നുപേരും….?”
അമ്മുവിന്റെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ചോദ്യമെത്തി
അമ്മുവിന് കുറച്ച് വികൃതി കൂടുതലാണെങ്കിൽ അവൾക്ക് ഞങ്ങൾ ഇല്ലാതെ പറ്റില്ലായിരുന്നു…
ശരിക്കും ഇപ്പോൾ തന്നെ അവളെ കാണണം എന്നൊരു തോന്നൽ….
“അതെന്താ അമ്മൂസേ നീ അങ്ങനെ പറയുന്നേ….ഏറി പോയാൽ ഒരു മാസം അതിനുള്ളിൽ പഠിപ്പ് നിർത്തി വരും ഞാൻ.. ഒരു പുതിയ ബിസിനസ്സ് ഐഡിയ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്… ”
സച്ചിൻ അവളോടായി പറഞ്ഞു…
ഒരു മാസമൊന്നുമില്ല മോനേ നാളെ തന്നെ ഞാൻ പെട്ടി ഇവിടുന്ന് പാക്ക് ചെയ്യും
പിന്നേ നിന്റെ ബിസിനെസ്സ് ഐഡിയ അത് എന്തായാലും നടക്കില്ല…….
രാഹുൽ:-“പൊന്ന് സച്ചിനേ പഠിച്ച് വലിയ നിലയിൽ എത്താൻ നോക്കടാ… എന്നിട്ട് മതി നിന്റെ ബിസിനെസ്സ്… പിന്നേ അമ്മൂസേ ലീവ് കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വരാം.. അല്ലാതെ ഈ പൊട്ടന്റെ വാക്കും എന്റെ മോള് ആശിക്കണ്ട…”
ഈ മൈരൻ എന്നുമുതലാ ഇത്രേം വലിയ പഠിപ്പായത്…ഇവിടേ നിന്ന് പെണ്ണുങ്ങളെ വളക്കാനുള്ള പരിപാടിക്കാണ് ഇവൻ ഈ പട്ടി ഷോ എല്ലാം ഇറക്കുന്നത്….
അവർ മൂന്ന് പേരും പരസ്പരം തമാശ പറഞ്ഞും തല്ല് കൂടിയും സമയം നീക്കി… എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒന്ന് മൂളുക എന്നല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല….
“ഏട്ടനെന്താ എന്നോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാത്തേ….”
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും അമ്മുവിന്റെ ചോദ്യം എന്നോടായി…
അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ സ്വരത്തിലേ വിഷമം എനിക്ക് അനുഭവിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
അവളോട് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കണം എന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ…
“ഒന്നുല്ല നല്ല യാത്ര ക്ഷീണം ഞാൻ കിടക്കാൻ പോവാ.. നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചോ…”
അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ കാൾ കട്ട് ചെയ്തു…
അമ്മുവിന് എന്റെ ഈ പ്രവർത്തി നല്ല രീതിയിൽ വിഷമം ഉണ്ടാക്കും എന്നറിയാമെങ്കിലും.. എനിക്കപ്പോൾ അങ്ങനെ ചെയ്യാനാണ് തോന്നിയത്…..
ഞാൻ തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടന്നു…
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും വീണ്ടും ഒരു കാൾ വന്നു…
സച്ചിനായിരുന്നു അത്…
ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു…
“എടാ നായേ നിനക്ക് എന്താടാ അവളോട് ഒന്ന് സംസാരിച്ചാൽ… ”
ഫോൺ എടുത്ത പാടേ അവന് എന്നോട് ചൂടായി…
“നാളെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോവും…. അപ്പോൾ അവളോട് നേരിട്ട് കണ്ട് സംസാരിച്ചോളാം…”
ഞാൻ അവനോട് കാര്യം ഡയറക്റ്റ് ആയി പറഞ്ഞു…
അവന് കുറച്ചു നേരം നിശബ്ധമായിരുന്നു…
“എന്താ സംഭവം… ”
നീണ്ട മൗനത്തിനു ശേഷം അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു…
അവനോട് എല്ലാം പറയണോ എന്ന് ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു…
ശേഷം എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വള്ളിപുള്ളി തെറ്റാതെ പറഞ്ഞു…
സച്ചിൻ:-“ഇതിന് നീ അമ്മുവിനോട് ദേഷ്യ പെട്ടിട്ട് എന്താടാ കാര്യം അവൾക്ക് നല്ല വിഷമം ആയിട്ടുണ്ട്..”
ഞാൻ:-“എടാ ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടത് ഒന്നുമല്ല എനിക്കപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും മൂടുണ്ടായിരുന്നില്ല… പിന്നേ എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ അവൾക്ക് മനസ്സിലാവും ഞാൻ ഒക്കെ അല്ലെന്ന്… പിന്നേ അവൾ കാര്യമറിയാതെ ഉറങ്ങില്ല…. നിനക്ക് തന്നെ അറിയാവുന്നതല്ലേ അവളുടെ സ്വഭാവം…”
അവന് വീണ്ടും മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
സച്ചിൻ:-“എന്നിട്ട്.. നിന്റെ തീരുമാനം പോവാൻ തന്നെയാണോ….. ഇപ്പോ പോയാൽ നീ ഒരു ഭീരുവാണെന്ന് അവൾ വിചാരിക്കില്ലേ…..”
ഞാൻ:-“ആ അതെനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല…”
സച്ചിൻ:-“എനിക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിലോ…. ഒന്ന് നോക്കിയതിന് അടിക്കാനുള്ള അവകാശമൊന്നും ആർക്കും ഇല്ല…”
ഈ മൈരനോട് ഞാൻ എങ്ങനെയുള്ള നോട്ടമാണ് നോക്കിയത് എന്ന് കൃത്യമായി പറഞ്ഞിട്ടില്ല…
പറഞ്ഞായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു തന്തക്ക് വിളി കെട്ടേനെ
ഞാൻ:-“അതൊന്നും വേണ്ട ഇവിടുന്ന് പോവാം… ഞാൻ അതൊക്കെ മറന്നു…”
സച്ചിൻ:-“നീയെന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ അവൾക്ക് ഒരു പണി കൊടുത്തിട്ടേ നമ്മൾ ഇവിടുന്ന് പോവുന്നുള്ളു…. എനിക്കും അവൾടെ സ്വഭാവമൊന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല….”
ഓ അപ്പോ അതാണ് കാര്യം എന്റെ വിഷമം കണ്ടിട്ടല്ല അവന്റെ വിഷമം മാറ്റാനാണ് ഇവന്റെ ഉദ്ദേശം…
ഞാൻ :-“സച്ചിനേ നീ ഞാനൊന്ന് പറയുന്നത് കേൾക്ക്…”
സച്ചിൻ:-“നീ കൂടുതലൊന്നും കൊണക്കേണ്ട അവൾക്ക് ഒരു പണി കൊടുത്തിട്ടേ ഇവിടുന്ന് പോവുന്നുള്ളു…. നാൻ ഒരുതവണ സൊന്ന അത് നൂറ് തവണ സൊന്ന മാതിരി..”
രജനിയുടെ ഒരു ഡയലോഗും പറഞ്ഞു അവന് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു…
അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത കാളും വന്നിരുന്നു…
ഇത്തവണ രാഹുലാണ്…
ഇനി ഇവന്റെ വായിലിരിക്കുന്നത് കൂടേ കേൾക്കേണ്ടി വരുമോ… 😐
ഞാൻ കാൾ എടുത്തു…
ആദ്യമേ ഒരു പൊട്ടി തെറി പ്രതീക്ഷിച്ച എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
“എടാ നിനക്ക് ഇവിടേ വന്നത് ഇഷ്ട്ടമായില്ലേ….. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിങ്ങളേ കൂടുതൽ നിർബന്ധിക്കില്ല… നമ്മുക്ക്… നമ്മുക്ക് വേണേൽ നാളെ തന്നെ പോവാം…”
രാഹുൽ എന്റെ മനസ്സിലുള്ള കാര്യം അതേപോലെ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് അവനോട് പാവമാണ് തോന്നിയത്…
അവനായിരുന്നു ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്ദോഷം…. എന്നാൽ എനിക്ക് വേണ്ടി ആ സന്ദോഷം മാറ്റി വച്ചപ്പോൾ അതെന്നെ കുറച്ചു വേദനിപ്പിച്ചു….
“അതൊന്നും വേണ്ടടാ നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട് വേറേ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല…. നല്ല ഫസ്റ്റ് ഡേ അല്ലേ നീ ഉറങ്ങിക്കോ…”
ഞാൻ അവനോട് ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല….
“എന്നാ ശരി ഡാ… ”
അതും പറഞ്ഞ് അവന് ഫോൺ വച്ചു….
ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ണടച്ച് കിടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. പെട്ടെന്നൊന്നും ഉറക്കം വന്നില്ലെങ്കിലും എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണിട്ടുണ്ടായിരുന്നു…
രാവിലേ എണീക്കുന്നത് കോഴികളുടെയും കിളികളുടെയും ശബ്ദം കേട്ടാണ്..
ഞാൻ അവിടെയുള്ള ആ ജനലിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ പുറം കാഴ്ചകൾ ഒന്ന് നോക്കി..
പച്ച പുതച്ചു കിടക്കുന്ന വിശാലമായ പാടത്തിൽ മഞ്ഞ് തുള്ളികൾ പെയ്തിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
പാട വരമ്പത്തിലൂടെ ആളുകൾ പോവുന്നുണ്ട്…..
പക്ഷികൾ അതിന് മീതെകൂടെ പാറി കളിക്കുന്നുണ്ട്…
ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ ഭംഗി വിളിച്ചോതുന്നതായിരുന്നു ആ കാഴ്ച….
വൈകിയിട്ടാണ് ഉറങ്ങിയതെങ്കിലും ഇത്രയും സുഖമായി ഞാൻ അടുത്തൊന്നും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല….
എണീച്ച അപ്പോൾ തന്നെ കുറച്ച് വ്യായാമം ചെയ്യുന്നത് എന്റെ ചെറുപ്പം മുതലേ ഉള്ള ശീലങ്ങളിലൊന്നാണ്… അതിന്റെ കൂടേ കുറച്ച് ബോക്സിങ് കൂടേ പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യും….
എല്ലാം ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി ഞാൻ അടിയിലോട്ട് ചെന്നു…
അവിടേ ആരും തന്നെയില്ല…..
അപ്പോഴാണ് പുറത്തു നിന്നും കുറച്ച് ആളുകളുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേൾക്കുന്നത്…
പിന്നേ ഒന്നും നോക്കിയില്ല ആ ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് തന്നെ വച്ചു പിടിച്ചു…
മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി…
ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത് വീടിന്റെ ബാക്കിൽ നിന്നുമാണ്… ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു…
കുറച്ചു മാറി ഞാൻ ഒരു മല്ല ശാല കണ്ടു (ഗുസ്തി അല്ലെങ്കിൽ മല്ലയുദ്ധത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പരിശീലന സ്ഥലം.) അതിനു ബാക്കിലായി ഇന്നലേ കണ്ട ആ വലിയ മലയും. രാത്രിയിൽ കാണുന്നതുപോലെയല്ല പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ അതിന്റെ സൗന്ദര്യം ഇരട്ടിയായതുപോലെ തോന്നി എനിക്ക്…മൊത്തത്തിൽ പോസിറ്റീവ് വൈബ് മാത്രം… ആ ഒരു സീനറി കണ്ടാൽ വ്യായാമം ചെയ്യാത്തവർ പോലും ചെയ്ത് പോകും…
മല്ലശാലയുടെ അടുത്തായി കുറച്ചു പേർ നിൽക്കുന്നത് കാണാം…അവരുടെ ശ്രദ്ധയെല്ലാം ഗുസ്തി പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്ന രണ്ടു പേരിലേക്കാണ്….
അങ്ങോട്ടേക്ക് എന്റെ കാലുകൾ പതിയേ ചലിച്ചു..
“ബാലു സാർ ഇപ്പ്രാവശ്യം എന്തായാലും ജയിക്കും തീർച്ച….. ”
ആരോ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു….
“ഇപ്രാവശ്യം കപ്പ് നമ്മൾക്കാ…”
വേറൊരാളും അതിന് കൂട്ടുപിടിച്ചു..
ഞാൻ നടന്നു വരുന്നതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവിടേ നിൽക്കുന്നവർ എന്നെയൊന്നു നോക്കി…
സാധാരണ കാണാത്തവരേ കാണുമ്പോൾ കുറച്ചു നേരം ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുവാരായിരിക്കും ഭൂരിഭാഗം പേരും. എന്നാൽ ഇവിടെ അങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. എന്നേ അവർ നോക്കി അതേപോലെ തല തിരിച്ചു വീണ്ടും ശ്രദ്ധ ഗുസ്തിയിലേക്ക് കൊടുത്തു…
അതെന്നിലും ഒരു ചടപ്പ് തോന്നിച്ചില്ല….
ഞാൻ അവിടേ നിൽക്കുന്ന സമപ്രായകാരനാണ് എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരുത്തന്റെ അടുത്ത് പോയി നിന്നു…
അവന് എന്നേ നോക്കി ചിരിച്ചു ഞാനും ഒരു ചിരി പാസ്സ് ആക്കി…
ഗുസ്തി ചെയ്യുന്നത് ഒന്ന് നമ്മടെ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യനും പിന്നേ വേറേ ഏതോ ഒരാളും കൂടിയാണ്..
ഇങേർക്ക് ഇതൊക്കെ വശമുണ്ടോ അപ്പോ…
കില്ലാഡി തന്നെ….
ഞാൻ അവരുടെ മത്സരം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം വീക്ഷിച്ചു…
ഇരുവരും വേദിയിൽ നേർക്ക് നേർ നിൽക്കുകയാണ് വിയർത്ത ശരീരങ്ങൾ, പിടി കെട്ടിയ കൈകൾ.കുറച്ചായി അവർ തുടങ്ങിയിട്ട് എന്ന് എനിക്കതിൽ നിന്നും മനസ്സിലായി…
നിമിഷങ്ങളോളം പരസ്പരം നീക്കങ്ങൾ വായിച്ചു കളിച്ച ശേഷം, ബാലു അങ്കിൾ പെട്ടെന്നൊരു ലാസ്റ്റ് മൂവ് എന്നോണം എന്തോ ട്രൈ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അയാൾ പെട്ടെന്നൊരു ‘സുപ്പ്ലെക്സ് മൂവ്’ (അഥവാ ‘ബാക്ക് ത്രോ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘തോളിൽ വലിച്ചെറിവ്’ എന്നു പറയാം) പോലെ പിന്നോട്ട് കുനിഞ്ഞ് എതിരാളിയെ തോളിൽ ചുമന്നു പൂർണ്ണമായി മറിച്ച് പിന്നിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
ഭൂമിയിൽ ഇടിച്ചപ്പോൾ മുഴുവൻ പൊടികളും പാറി പറന്നു, എതിരാളി കുറച്ചു നേരം ശ്വാസം പിടിച്ച് നിലത്ത് കിടന്നു.
ബാലു അങ്കിൾ ഉടനെ പിനിംഗ് പൊസിഷനിലേക്ക് മാറി രണ്ട് തോളും അമർത്തി മൂന്ന് കണക്ക് വരെ പിടിച്ചുനിർത്തി.
“വൺ… ടു… ത്രീ!”
എതിരാളിക്ക് അനങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മൽസരംബാലു അങ്കിൾ ജയിച്ചു…..
മ്മ് ഇയാള് കൊള്ളാലോ….
അയാളുടേക്കാൾ സന്തോഷം അവിടേ കൂടി നിന്നവർക്കായിരുന്നു..
എന്തിനേറെ തോറ്റവൻ പോലും ആഹ്ലാദിച്ച് മറിഞ്ഞു….
എല്ലാവരും കയ്യടിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഞാനും കയ്യടിച്ചു…
ഇനി നമ്മളായിട്ട് ഒന്നും കുറക്കണ്ട…
ഞാനും കയ്യടിച്ചു… അതിന് അയാൾ അർഹനായിരുന്നു…..
കറക്റ്റ് സമയത്തു തന്നെ അയാൾ എന്നേ ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു….
“എന്താ ഒന്ന് മുട്ടി നോക്കുന്നോ…..”
അയാൾ പാണ്ടിപ്പടയിൽ ചിരിക്കുന്ന പ്രകാശ് രാജിനേ പോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“ഏയ് എനിക്ക് ബോക്സിങ് ആണ് വശം.. ”
ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം തന്നെ അയാൾക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു….
“ആഹാ… രാമേട്ടാ കേട്ടില്ലേ ചെക്കൻ പറഞ്ഞത്…. ”
അങ്കിൾ കുറച്ചു മാറി നിൽക്കുന്ന വൃദ്ധനോടായി പറഞ്ഞു…
കാവി മുണ്ടും തായ്പ്പിച്ച കള്ളി ഷർട്ടുമായിരുന്നു അയാളുടെ വേഷം….. തലയിൽ ഒരൊറ്റ കറുത്ത മുടിപോലുമില്ല… നല്ല ക്ലീൻ വൈറ്റ് തല…
തോളിൽ ഒരു തോർത്തുമുണ്ടും ഉണ്ട്….
“ആ കേട്ടു കേട്ടു…. ”
അയാൾ എന്നേ നോക്കി അങ്കിളിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു….
“ഇത് രാമേട്ടൻ പുള്ളിക്കാരൻ ഇവിടുത്തെ പഴയ ബോക്സറാ… ഇപ്പോൾ ഇവിടുള്ള കുട്ടികൾക്ക് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുന്നു…. ”
അങ്കിൾ അയാളെ എനിക്ക് പരിചയ പെടുത്തി തന്നു…..
എനിക്കും സന്ദോഷം തോന്നിയ കാര്യമാണ് ഇവിടുള്ളവരും ബോക്സിങ്ങിനേ ഇഷ്ട്ടപെടുന്നുണ്ട് എന്നുള്ള കാര്യം…
ഞാൻ ബഹുമാനമെന്നോണം അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പി…
“എന്നാൽ പിന്നേ തുടങ്ങിയാലോ…. ”
ബാലു അങ്കിൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു…
“എന്ത്… ”
ഞാൻ ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്ത പോലേ അയാളോട് ചോദിച്ചു….
എന്നാൽ എന്നേ ഗോതയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടുകൊണ്ടാണ് മറുപടി തന്നത്…
“ഇത് പ്രേം ഇവൻ നമ്മടെ രാമേട്ടന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളാണ് ഇവൻ മോനോട് മത്സരിക്കും….അല്ലേടാ..? ”
അയാൾ എന്നെയും എന്റെ അടുത്തു നിന്ന പയ്യനെയും മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“എനിക്ക് സമ്മതം… ”
അവൻ അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇട്ടിരുന്ന ബനിയൻ ഊരി മാറ്റി…
ഇവനെന്താ വയ്യേ….
“പക്ഷേ അങ്കിളേ… ”
ഞാൻ ചോദ്യം പൂർണമാക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അയാൾ എന്റെ നേർക്ക് ഒരു ജോഡി ബോക്സിങ് ഗ്ലൗ എറിഞ്ഞു തന്നു…
ഒരു പഴയ തരം ഡിസൈൻ ആണെങ്കിലും സാധനം കൊള്ളാം…
ഇതൊക്കെ ഇപ്പോ എവിടുന്നു വന്നു..
ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു…
അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്…
ഈ പരിശീലന പുരയിൽ ഇല്ലാത്തതായി ഒന്നുമില്ല എന്നുള്ളത്… പാഞ്ചിങ് ബാഗ് മുതൽ ഗധ വരേ ഇവിടുണ്ട്… പക്ഷേ എല്ലാം പഴയ മോഡലുകൾ ആണെന്ന് മാത്രം…
എന്റെ കണ്ണിൽ ഒരു സാധനം കൂടി കൊളുത്തി..
അത് ജനലരികിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്നേ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന നിധിയേയാണ്…
ഓ അതാണോ അവളുടെ മുറി…
ഞാൻ കൂടുതൽ നേരം അവളെ നോക്കാൻ പോയില്ല….
“എന്നാ തുടങ്ങിയാലോ… ”
പ്രേം എന്റെ അടുത്തേക്കായി നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
ഇവൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് പൊരിയുന്നേ…
അവന് നല്ല ശരീരമൊക്കെയുണ്ടെങ്കിലും എന്റൊപ്പം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു….
അതിനാൽ തന്നെ സീരിയസ് ആയി തല്ലാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നില്ല…
അങ്ങനെ ഞാനും അവനുമായി ഉള്ള മത്സരം തുടങ്ങി….
ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ഗോതയിൽ നടുവിൽ നിന്നു.
ആദ്യം രണ്ടുമൂന്ന് പഞ്ചുകൾ ഒരു വാമപ്പ് എന്നപോലെ എളുപ്പമായിരുന്നു.
പ്രേമിന്റെ ചലനം കാണുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലായി പഴയ പാഠത്തിൽ നിന്നുള്ളത് ആണവൻ.
അവന്റെ കൈകൾക്ക് നല്ല ബലം ഉണ്ട്. പക്ഷേ വേഗം കുറവാണ്.
ഞാൻ അല്പം ചിരിച്ചു.
ഈ വേഗതയിൽ അവൻ എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരു എതിരാളി അല്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി…
ഞാൻ നേരെ പ്രേമിനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും കണ്ണിന്റെ കോണിലൂടെ ഒന്ന് നിധിയെ നോക്കിപോയി……
അവൾ ഇപ്പോഴും ജനലരികിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ പുച്ഛം മാത്രമാണ് മുഖത്ത് ഉള്ളത്…
പക്ഷേ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
അവളെ അങ്ങനെ കണ്ട നിമിഷം ഞാൻ അല്പം നേരം ഒന്ന് സ്റ്റക്ക് ആയി..
അപ്പോൾ തന്നെയാണ് ഒരു കനത്ത പഞ്ച് എന്റെ ഇടതുചെവിക്ക് അരികിലൂടെ ഇറങ്ങിയത്…
പ്രേം മുഴുവൻ ശക്തിയുമായി കൊടുത്തതായിരുന്നു അത്.
എന്റെ ശരീരം ഒരു കുറച്ചു പിന്നോട്ട് പോയെങ്കിലും വീണ്ടും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റാൻ പഞ്ചിന് കഴിഞ്ഞു…
കുറച്ച് ദൂരത്ത് നിന്ന് രാമേട്ടന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു
“ശ്രദ്ധയോടെ, മോനെ! പ്രേം വളരേ പരിചയ സമ്പത്തുള്ള കുട്ടിയാണ്….”
അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പേടിയേക്കാൾ അയാളുടെ ശിഷ്യനോട് ഉള്ള അഭിമാനമായിരുന്നു കൂടുതൽ…
എനിക്ക് താക്കീത് തരുന്നത് പോലേ…
ഞാൻ അല്പം നേരം കണ്ണുകളടച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു…
ശേഷം കണ്ണുകൾ തുറന്നു അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി…
പിന്നെ വളരേ വേഗത്തിൽ നാലു മൂവ് തുടർച്ചയായി….
ഇടത് ഫെയിന്റ്, വലത് ബോഡി പഞ്ച്, അപ്പർകട്ട്, പിന്നെ സ്പിൻ ഹുക്ക്!
അത്രേയുമേ വേണ്ടി വന്നുള്ളൂ എനിക്ക് അവനേ കീഴ്പെടുത്താൻ…
പ്രേം പിന്നോട്ട് വീണ് നിലത്ത് കിടന്നു….
മണലും പൊടിയും പാറി കളിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാരുടെയും വായ മുടി പോയി….
ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ എല്ലാവരും നിശബ്ദം…
എനിക്കത് വലിയ കാര്യമായി തോന്നിയില്ലെങ്കിലും… ബാക്കി ഉള്ളവർക്ക് എന്നോട് ഒരു തരം ആരാധന വർധിച്ചത് പോലേ തോന്നി….
എന്നാൽ എനിക്ക് കാണേണ്ടത് നിധിയുടെ മുഖമായിരുന്നു….
ഞാൻ ജനലിലേക്ക് നോക്കി…
പക്ഷേ അവൾ അവിടേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
മൈര്…. 😤
തുടരും…….
Your email address will not be published.