“മുന്നോട്ട് നോക്കല്ലേ….”
നിധി എന്റെ ബാക്കിൽ നിന്നും ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു….
അതു കേട്ടതും ഞാൻ മുന്നോട്ട് നോക്കി…
ചോരയൊലിക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി നിധിയുടെ രൂപമുള്ള ശരീരം എന്നേ തന്നേ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്… അവളുടെ ശരീരം കുറച്ചുകൂടി വെളുത്തിട്ടുണ്ട്…
പക്ഷേ മുഖത്ത് ചിരിയല്ല കത്തിയെരിയുന്ന ദേഷ്യം മാത്രം…
പെട്ടെന്ന് നിധിയെന്റെ കണ്ണുകൾ പൊത്തി…
ആ അന്ധകാരത്തിലും ആ മുഖമെന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും പോവുന്നില്ല..
ശേഷം മറു കൈകൊണ്ടവൾ എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു എങ്ങോട്ടോ നടക്കാൻ തുടങ്ങി….
മൈരേന്നേ കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോവുകയാണോ….. പക്ഷേ എന്തോ അവളുടെ സാമീപ്യം എനിക്ക് കുറച്ച് ആശ്വാസം നൽകി…
ചുറ്റും പല പല ശബ്ദങ്ങളും കേൾക്കാമെങ്കിലും നിധി ശക്തിയിൽ എന്റെ കണ്ണുകൾ പൊത്തിയിരുന്നു….
അവൾ കയ്യെടുത്താലും ഞാൻ നോക്കാൻ പോവുന്നില്ല എന്ന് ഇവൾക്കറിയില്ലല്ലോ….
മനസ്സിൽ പല ചോദ്യങ്ങളും കൂട് കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി….
അതിലേ ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ശരിക്കുമുള്ള നിധി മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ എന്നത്…….
ഒരു പക്ഷേ നേരത്തേ കണ്ടതായിരിക്കുമോ ശരിക്കുമുള്ള നിധി. ഇപ്പോൾ എന്റെ കൂടേ ഉള്ളത് നിധിയായിട്ട് അഭിനയിക്കുന്ന വേറേ ആരെങ്കിലുമായിക്കൂടെ….
അതേ.അതാണ് സത്യം അല്ലെങ്കിൽ ദൈവം ഒരാൾക്കും ഇതുപോലെ ചെറ്റ സ്വഭാവം കൊടുക്കില്ല…
“നീ കൂടുതൽ അങ്ങ് ആലോചിച്ച് തല പുണ്ണാക്കേണ്ട ഞാൻ തന്നെയാ ഒറിജിനിൽ… ”
നിധിയുടെ ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി….
😳
ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചത് ഇവളെങ്ങനേ അറിഞ്ഞു….
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവളിൽ നിന്നും കുതറിമാറി അവൾക്ക് നേരേ തിരിഞ്ഞു….
ദേഹത്തുള്ള മുറിവൊന്ന് വേദനിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അത് കാര്യമാക്കിയെടുത്തില്ല….
നിധി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്..
ഇവളേ കണ്ടിട്ട് മനുഷ്യന്റെ പോലെത്തന്നെയുണ്ട്….പക്ഷേ അത് പോരാ എനിക്ക് കാര്യങ്ങൾ ഉറപ്പിക്കണം…
“നീയാരാടി മൈരേ…. ”
ഞാൻ മാന്യമായി അവളോട് ചോദിച്ചു…
അവൾ മറുപടി പറയാതേ എന്റെ ശരീരത്തിൽ ധൃതിയിൽ പിടിക്കാൻ ശ്രമിചെങ്കിലും
അവൾ തൊടുന്നതിനു മുന്പേ ഞാൻ അവളുടെ കൈകൾ അത്യാവശ്യം ശക്തിയിൽ തന്നേ തട്ടി തെറിപ്പിച്ചിരുന്നു…
അവൾ വേദന കടിച്ചുപിടിച്ച് വീണ്ടും എന്നേ തൊടാനായി ശ്രമിച്ചതും. എനിക്ക് മൊത്തത്തിൽ അങ്ങ് പൊളിഞ്ഞു കയറി…
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം എന്റെ അഞ്ചുവിരലുകളും അവളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു…
അടി കൊണ്ട അവൾ നിലത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണു….
കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് വേണ്ടായിരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നിയത്…. പെണ്ണിന്റെ പോയിട്ട് ഒരു ആണിന്റെപോലും കരണം ആ രീതിക്ക് ഞാൻ പുകച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല….
അവൾ കുറച്ചു നേരം നിലത്ത് അതേ ഇരുപ്പ് ഇരുന്നു…
ശേഷം പെട്ടെന്ന് എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൾക്ക് ബാലൻസ് കിട്ടാത്തതിനാൽ വീണ്ടും വീണു..
പൊട്ടിയ ചുണ്ടും, ചുവന്ന കവിളുകളും, കലങ്ങി മറിഞ്ഞ കണ്ണുകളും കണ്ടപ്പോൾ ജീവിതത്തിലാദ്യമായി അവളോട് എനിക്കൊരു പാവം തോന്നി…
അവളേ എണീക്കാൻ സഹായിക്കാനായി ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു…
“ഏട്ടാ….. ”
പെട്ടെന്നാണ് ആ സ്വരം എന്റെ കാതുകളിൽ അലയടിച്ചത്….
അമ്മു..?
ഞാൻ നിധിയേ നോക്കി അവൾ വേണ്ടാ എന്ന് തലയാട്ടിയെങ്കിലും…ആ ശബ്ദം മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ…
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി…
വഴി പൂർണമായും മഞ്ഞുകൊണ്ടും തണുപ്പുകൊണ്ടും മൂടിയിരുന്നു…..
ആ വെള്ളപ്പുതച്ച വഴികളിൽ നിന്നും ഒരു ശരീരം എന്നേ കൈ നീട്ടി വിളിച്ചു…
“ഏട്ടാ….. ”
അതെന്റെ അമ്മുവല്ല എന്നെനിക്കറിയാമെങ്കിലും….അത് അമ്മുവാണ് എന്ന് വിശ്വസിച്ച് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോവാൻ ഏതോ ഒരു തുക്കടാ സിനിമയിലേ തലക്ക് വെളിവില്ലാത്ത മരമാക്രി നായകനല്ല ഞാൻ…
ഞാനാരാണെന്ന് എനിക്ക് തന്നെയറിയില്ല…
“പോടീ പുണ്ടച്ചിമോളേ നിന്റെ അടവൊന്നും ഈ ദേവയുടെ അടുത്ത് നടക്കില്ല…. ”
എന്നും പറഞ്ഞ് ഒറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു പിന്നേ….
പോവുന്ന വഴി ഞാൻ നിലത്തിരിക്കുന്ന നിധിയേ ഒന്ന് നോക്കി… അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണുനീരൊക്കെ തിരിച്ചു കയറിയിരുന്നു…
കുറച്ചെത്തിയതും അവളേ അവിടേ ഒറ്റക്കിരുത്തി പോവാൻ മനസ്സ് വന്നില്ല…
ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചോടി…
ശേഷം ഒന്നും പറയാതെ അവളേ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് കോരിയെടുത്തു
അവളിൽ നിന്നും ഒരു പ്രതിരോധം പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അവൾ എന്നേ ഞെട്ടിച്ച് തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടുകൊണ്ട് എന്റെ മാറിലേക്ക് ചാരി…
മൈര് മുടിഞ്ഞ കനം….
ആ വഴി അങ്ങനേ അങ്ങ് പോയാൽ മതിയായിരുന്നു….
ഇതിപ്പോ വഴിയിൽ കിടന്ന പാമ്പിനേ ഒക്കത്തെടുത്ത് വച്ച അവസ്ഥയായി…
ശേഷം ഞാൻ എന്നാൽ ആവും വിധം തിരിച്ചോടി….ആദ്യം ഓടിയാട്ടാണ് തുടങ്ങിയതെങ്കിലും നിധിയുടെ ഭാരം കാരണം ഓട്ടം പതിയേ നടത്തത്തിലേക്കെത്തി
കൂടുതൽ ബലം കൊടുക്കുന്നതുകൊണ്ടാവാം ഇടതു സൈഡിൽ നഖം തട്ടിയ ഭാഗത്തു നിന്നും ചൂട് ചോര ഒലിക്കുന്നതെനിക്ക് അനുഭവപെട്ടു…
അവളേ ചുമന്നുള്ള ഏറെ നേരത്തേ യാത്രക്കൊടുവിൽ എല്ലാത്തിന്റെയും തുടക്കമായ ആ വഴിയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഞാനെത്തി…
“കുറച്ചുക്കൂടി…. കുറച്ചുംകൂടി…. “ഞാൻ എന്നോട് തന്നേ മന്ത്രിച്ചു…
അവസാന അടിയും എടുത്തുവച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം വലിക്കുമ്പോൾ….. ചെയ്തു പോയ പുണ്ണ്യങ്ങൾക്ക് ഞാൻ കാരണവന്മാരോട് നന്ദി പറഞ്ഞു…..
കിതച്ചുകൊണ്ട് കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന നിധിയേ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിട്ടായിരുന്നു…
മൈര് ചത്തതാണോ അതോ ഉറങ്ങിയതാണോ…
“ഡീ…….”
ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കാനുള്ള ജീവൻ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളേ പതുക്കേ വിളിച്ചു….
വിളി കേട്ടതും സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റത് പോലേ അവൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു…
ശേഷം എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി….
ഒരു നിമിഷം ഞാൻ പരിസരം മറന്ന് അവളുടെ മുഖത്തേ സൗന്ദര്യം നോക്കി നിന്നു….
ഹോ മുഖം ചുവന്ന് വീർത്തിരുന്നാലും എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് കുരിപ്പിന്…
“എന്നേ താഴേ ഇറക്കട പട്ടി….. ”
അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് മുന്നിൽ ഭ്രമിച്ച് നിൽക്കുന്ന എന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ അവളുടെ വായിൽ നിന്നും തന്നെ കേൾക്കേണ്ടി വന്നു…
ഞാൻ വേഗം അവളേ നിലത്തു വച്ചു…
പിന്നേ കേൾക്കുന്നത് “അമ്മേ…. ” എന്നുള്ള ഒരു വിളിയാണ്…
നിധിക്ക് അവളുടെ വലത്തേ കാൽ നിലത്തു കുത്താൻ സാധിക്കുന്നില്ല…
അടിച്ച അടിയിൽ വീണപ്പോൾ കാൽ ഉളുക്കിയതാവും…
അവൾ എന്നേ കത്തുന്ന ഒരു നോട്ടം നോക്കി….
😶🌫️
ശേഷം ചുണ്ടിലേ ചോര തുടച്ചു കളഞ്ഞു….
“നിന്നോട് ആരാടാ എന്റെ പിന്നാലേ കെട്ടിയെടുക്കാൻ പറഞ്ഞേ…. ”
മൊടന്തി മൊടന്തി നടത്തുന്നതിനിടയിൽ അവൾ പറഞ്ഞു…..
വയ്യങ്കിലെന്താ അഹങ്കാരത്തിന് ഒരു കുറവും ഇല്ലല്ലോ…. 😤
എന്നിരുന്നാലും അവൾ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു….
അല്ലെങ്കിൽ തന്നേ ഞാൻ എന്തു പറയും….
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെഅവളുടെ പിന്നാലേ നടന്നു….
നടക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്തൊക്കെയോ പിറു പിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും…. എന്റെ ശ്രദ്ധ വയറിൽ പറ്റിയ മുറിയിലായിരുന്നു….
നിധി പിടിച്ചു വലിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പുണ്ടച്ചിമോൾ എന്റെ കുടലുമാല പുറത്തെടുത്തേനേ…. 😐
ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേർക്കും ശാരീരികമായി വയ്യാത്തതിനാൽ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അത്യാവശ്യം സമയം കഴിഞ്ഞിരുന്നു….
പക്ഷേ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുണ്ടോ പഞ്ഞം..
അടുത്ത പ്രധാന വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു ഇനി മുകളിലോട്ട് എങ്ങനേ കേറുമെന്നത്…
ടെറസ്സിൽ അള്ളി പിടിച്ച് കേറാം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ അതിന് മുറിവ് സമ്മതിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല….
നിധി കയറുന്ന പോലേ കയറിൽ പിടിച്ച് കേറാം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ അതും ബുദ്ധിമുട്ടാണ്….
ഈ നിമിഷം ലോകത്ത് എന്നേക്കാൾ വലിയ ഗതികെട്ടവൻ ഉണ്ടാവില്ല എന്നെനിക്കുറപ്പായിരുന്നു….
ഞാൻ നിധിയുടെ പുറകേ വച്ചു പിടിച്ചു… അവൾ ചെയ്യുന്നത് പോലേ അങ്ങ് ചെയ്യാം….. ഒന്നല്ലെങ്കിലും ഈ കാര്യത്തിൽ അവൾക്കല്ലേ എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ എക്സ്പീരിയൻസ്….
അവളുടെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിട്ട കയറിനു മുന്നിൽ ഞങ്ങൾ എത്തി
ഞാൻ അവളേ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്നു…
കാരണം ഇത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നേ വരാൻ പോവുന്നത് എന്റെ അവസരമാണ്…
അവൾ ആദ്യം ചെയ്തത് ഇട്ടിരുന്ന ഷൂ ഊരി മാറ്റി….. അടുത്തതായി സോക്സിൽ കറ പറ്റാതെ ഇരിക്കാൻ വൃത്തിയുള്ള മാർബിൾ പീസിനു മുകളിൽ കയറി നിന്നു.
ശേഷം ഊരിവച്ച ഷൂ ബാഗിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ നീതി കയറിൽ പിടിച്ച് ചുമരിലൂടെ നടന്നു കയറാൻ തുടങ്ങി…
😐😳😐
ഇനി ഇവളുടെ അച്ഛനായിരുന്നോ ടാർസൻ…
അവൾ കയറുന്ന കയറ്റം കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് തന്നെ അത്ഭുതം തോന്നി….
കാരണം ഇതിനേക്കാൾ എളുപ്പം ടെറസിൽ പിടിച്ച് കയറുന്നതാണ്…..
അവൾ പൂർണമായും കയറിയതും… ഉള്ളിൽ നിന്നും തലയിട്ട് എന്നേ നോക്കി…
കേറുന്നുണ്ടേൽ വേഗം കയറ് എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ അർത്ഥം….
ഒപ്പം ഒരു ജോഡി സോക്സ് എനിക്ക് നിലത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു തന്നു…
ഞാൻ ഇട്ടിരുന്ന ബനിയൻ ഊരി മാറ്റി മുറിവിന് ചുറ്റുമായി കെട്ടി….
ശേഷം സോക്സ് ഇട്ടുകൊണ്ട് അവൾ ചെയ്തതുപ്പോലേ കയറിൽ പിടിച്ച് ചുമരിലൂടെ നടന്നു കയറാൻ ശ്രമിച്ചു…
ഞാൻ കാണുന്നതിലും വിചാരിക്കുന്നതിലുമാണ് നിധിയെന്ന സത്യം അപ്പോഴാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത്…
ശരീരം ചൂട് പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി…… ഇവളെങ്ങനേ ഇതൊക്കെ കയറി എന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല….
നാളേ മുതൽ വ്യായമത്തിന്റെ കൂടേ ഇതും പ്രാക്റ്റീസ് ചെയ്യണം….
കയറി കയറി പാതി ദൂരമെത്തിയതും കൈ കാലുകൾ വഴുക്കാൻ തുടങ്ങി…ശരീരം ക്ഷീണിക്കാൻ തുടങ്ങി… മുറിവ് ആവശ്യത്തിലധികം വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഇപ്പോൾ പിടിവിട്ടാൽ നാളേ ഞാനും മുടന്തി മുടന്തി നടക്കേണ്ടി വരും എന്ന ചിന്ത മനസ്സിനേ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു……
“ദേവാ മോനേ കുറച്ചുകൂടെ നിനക്ക് പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നേ ആർക്ക് പറ്റാനാടാ ഇതൊക്കെ യു കാൻ…. യു കാൻ….”
ഞാൻ എനിക്ക് തന്നെ മോട്ടിവേഷൻ കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു….
നിധി എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് ആസ്വദിക്കുകയാണ് എന്ന സത്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി….
അവളോട് സഹായം ചോദിക്കുന്നതിനേക്കാളും നല്ലത് മരിക്കുന്നതാ…
ഇത് ഞാൻ തന്നെ നോക്കിക്കോളാം…
നടക്കുന്നതിനു പകരം ഞാൻ ചാടാൻ ശ്രമിച്ചു…
ഏകദേശം രണ്ടു ചട്ടം ചാടിയപ്പോഴേക്കും എന്റെ പിടി ജനലിൽ വീണു..
ശേഷം എങ്ങനൊക്കെയോ… പിടിച്ച് ഞാൻ അകത്ത് വലിഞ്ഞു കയറി…
മുറിവിന്റെ വേദനയും കേറിയതിന്റെ ക്ഷീണവും കാരണം ഞാൻ പാതി ചത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു….
അതുകൊണ്ട് തന്നേ ഞാൻ അവളുടെ ബെഡിൽ മലർന്നടിച്ച് വീണു….
“പോവാൻ പറയല്ലേ… ഞാൻ… ഞാൻ ശ്വാസം ഒന്ന് എടുത്തോട്ടെ അത് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ തന്നെ പൊയ്ക്കോണ്ട്… അത്… അത് വരേ ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടേ…”
ആ അവസ്ഥയിലും ഞാൻ അവളോട് അത് പറഞ്ഞു…
പക്ഷേ സത്യകഥ എന്തെന്നാൽ എന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴേക്കും അടയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു….
കണ്ണുകൾ പൂർണമായും അടയുന്നതിനു മുന്പേ നിധിയുടെ മങ്ങിയ മുഖം ഞാൻ കണ്ടു….
പിന്നേ എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറങ്ങിയിരിക്കണം…
രാവിലത്തേ അലാറമായ ബാലു അങ്കിളിന്റെയും ശിങ്കിടികളുടെയും ശബ്ദം കേട്ടാണ് പതിവുപോലെ ഇന്നും ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നത്….
അസാധാരണമായ കിടത്തത്തിന്റെ സുഖവും… ഫാനിന്റെ ശബ്ദവും…അതോടൊപ്പം മൃദുവായ പൂവിന്റെ സുഗന്ധവും എന്നേ ചുറ്റുമൊന്ന് വീക്ഷിക്കാൻ നിർബന്ധിതനാക്കി….
“ഇതെന്തിന്റെ മണം?” ഞാൻ കിടന്ന കിടപ്പിൽ പെട്ടെന്നെഴുന്നേറ്റ് ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി….
കണ്ണുകൾ ആദ്യം പതിഞ്ഞത് ചുമരിലുള്ള നിധിയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്കാണ്…
ഒരു നിമിഷം ഞാൻ സ്തംബ്ച്ചിരുന്നു…
ശേഷം ഇന്നലേ നടന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുക്കാൻ തുടങ്ങി….
എല്ലാം ഓർത്തെടുത്തതിനു ശേഷം ഞാൻ എന്റെ വയറിലേക്കൊന്ന് നോക്കി…
നഖം തട്ടിയ ഭാഗത്ത് മുറിവ് കെട്ടിവച്ചത് കാണാം….
പക്ഷേ എന്നേ ഞെട്ടിച്ചത് അതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു….
ബെഡിൽ ഞാൻ അർദ്ധനഗ്നനായാണ് കിടക്കുന്നത്….
നിധിയാണോ എന്റെ ടി ഷർട്ട് ഒക്കെ ഊരിമാറ്റിയതും മുറിവ് കെട്ടി തന്നതും….അവൾ ഇനി വേറേ എന്തെങ്കിലും ഊരി മാറ്റിയോ..🤔
ഞാൻ വേഗം ഷഡ്ഢിയുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചു…ഹോ ഭാഗ്യത്തിന് അതുണ്ട്..
ഞാൻ വീണ്ടും ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു…
അപ്പോഴാണ് ബെഡിൽ ചാരിയ ഒരു തല ഞാൻ കാണുന്നത്….
ഞാൻ മെല്ലേ ഒന്ന് എത്തി നോക്കി….
നിധി നിലത്തിരുന്ന് ബെഡിൽ ചാരി നല്ല ഉറക്കമാണ്….
അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ മുഖം അടുപ്പിച്ചപ്പോൾ വീണ്ടും ആ സുഗന്ധം എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി…
കണ്ടിട്ട് കുളിച്ചത് പോലെയൊന്നുമില്ലല്ലോ… ഇനി ഇത് ഇവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ തന്നേ ഗന്ധമായിരിക്കുമോ….
ഓരോ മനുഷ്യനും ഓരോ ഗാന്ധമായിരിക്കുമുണ്ടാവുക എന്ന് ഞാൻ എവിടെയോ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്… അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഇവളുടെ മറ്റു പല ശരീര ഭാഗങ്ങൾക്ക് എന്ത് നല്ല മണമുണ്ടായിരിക്കും…ഞാൻ വെറുതേ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു….
ശ്ശെഹ് വൃത്തികെട്ടവൻ ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും അടിച്ച് കരണം പുകച്ചിട്ടും നിനക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ ചെയ്ത് തന്ന അവളേ കുറിച്ചാണോ നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നേ…
മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു….
ആലോചിച്ചപ്പോൾ ശരിയാണെന്നെനിക്കും തോന്നി…
ഞാൻ മെല്ലേ കട്ടിലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി….
അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ ബനിയനുമെടുത്ത് നേരേ എന്റെ റൂമിലേക്ക് വിട്ടു…
ശേഷം അവൾ കെട്ടി തന്ന ബാൻഡേജ് അഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു… മുറിവ് എത്രത്തോളം വലുതാണ് എന്നെനിക്കറിയണമായിരുന്നു…
ഞാൻ ശ്രദ്ധാ പൂർവ്വം അഴിച്ച് അലമാരയുടെ മുന്നിലായി നിന്നു….
വിചാരിച്ചതിലും മോശമാണ് അവസ്ഥ….
നഖം തട്ടിയ ഭാഗം കറുത്തിരിക്കുന്നു…..
ആ കറുപ്പ് വ്യാഭിച്ചു വരുകയാണെന്ന് ചുറ്റുമുള്ള ഞെരമ്പിന്റെ അവസ്ഥയിലൂടെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി….
“ഡാ…. ”
പെട്ടെന്നാണ് രാഹുലിന്റെ വിളി ഞാൻ കേട്ടത്….
വേഗം മുറിവ് ഞാൻ ബനിയൻ താഴ്ത്തി മറച്ചു…
“കഴിക്കാൻ വാ…. ”
അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു…..
“ആ ഞാൻ വരാം നീ പൊക്കോ….”
ഞാൻ അവനേ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…..
അവൻ കൂടുതൽ നേരം ഇവിടേ നിന്നാൽ എല്ലാം എന്റെ മുഖം നോക്കി കണ്ടു പിടിക്കും…. അവർ ഇപ്പോൾ ഇതൊന്നും അറിയേണ്ട…
കൂടുതൽ സംശയത്തിന് ഇടവരുത്താതെ ഞാനൊന്ന് ഫ്രഷായി താഴേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ രാഹുലും സച്ചിനും നിധിയുമിരുന്ന് കഴിക്കുകയാണ്…
എന്നേ കണ്ടതും അവളുടെ ശ്രദ്ദമുഴുവൻ എന്നിലേക്കായി…..
അവൾക്ക് അധികം മുഖം കൊടുക്കാതെ ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു ചെയറിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് കഴിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു…
“നിന്റെ മുഖത്തിനിതെന്തു പറ്റിയെടി…. “
പെട്ടെന്നാണ് രാഹുൽ നിധിയോട് അത് ചോദിച്ചത്….
അപ്രതീക്ഷിതമായുള്ള ചോദ്യമായതിനാൽ കുടിച്ച ചായ തരിപ്പിൽ കയറി ഞാനൊന്ന് ചുമച്ചു…..
ശേഷം നിധിയേ ഒന്ന് പാളി നോക്കി….😶🌫️
അവൾ കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നേ തന്നേ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
അതു കണ്ടതും ഞാൻ നൈസായി എന്റെ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു….
“അതൊരു പട്ടി കുറുകെ ചാടിയപ്പോൾ കാലുളുക്കി വീണതാ…. ”
അത് അവർക്കുള്ള മറുപടിയായിരുന്നെങ്കിലും അതിലേ പട്ടി എന്നേ മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞതാണ്…..
“അപ്പോ നീയിന്ന് കോളേജിലേക്കില്ലേ….”
ഇത്തവണ ചോദ്യം സച്ചിന്റെ വകയായിരുന്നു….
“ആ പട്ടിക്ക് ഇതിനുള്ള പണി കൊടുക്കാതെ ഞാനിനി എങ്ങോട്ടുമില്ല…..”
എനിക്കുള്ള അടുത്ത ആണിയും നിധി തറച്ചു…..
മൈര് വയറ് നിറഞ്ഞു…. ഇനിയും ഇവിടേ നിന്നാൽ ഇവൾ ഇനിയും നിറയ്ക്കും…
സ്കൂട്ടാവുന്നതാണ് ബുദ്ധി….
ഞാൻ കഴിക്കൽ പാതി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് എഴുന്നേറ്റു….
“ദേവാ…. ”
പെട്ടെന്നാണ് പിന്നിൽ നിന്നും നിധിയുടെ വിളി വന്നത്….
😐
ഇനിയെന്താണാവോ….
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….
“നീയിന്ന് കോളേജിൽ പോവേണ്ട….നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും കൂടേ ഇന്ന് ഒരു സ്ഥലം വരേ പോവണം…. ”
എല്ലാം തീരുമാനിച്ചതുപോലെ അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു….
“ഏഹ്…. ആാാ… ”
എന്തോ അവളേ എതിർക്കാൻ എനിക്കപ്പോൾ തോന്നിയില്ല….
ഞാൻ റൂമിലെത്തിയെങ്കിലും മനസ്സിൽ നിധി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാണ്….
ആദ്യമേ ഞാനിന്ന് പോവാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും…. അവളുടെ ആവശ്യം കേട്ടപ്പോൾ എന്തോ ഒരു പന്തികേട്……
സമയം മുന്നോട്ട് നീങ്ങി….
സച്ചിനും രാഹുലും കോളേജിലേക്ക് പോയി….
ഞാനാണെങ്കിൽ മുറിവ് നോക്കി റൂമിൽ ഒരേ കിടപ്പാണ്….
സമയം 10 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടു….
നിധിയാവണം….
ഞാൻ ഡോർ തുറന്നു…..
വിചാരിച്ച പോലെ നിധിതന്നെയാണ്…
പക്ഷേ അവൾ പതിവിലും കൂടുതൽ സുന്ദരിയാണ്…
എന്റെ ശ്രദ്ധ ആദ്യം പോയത് അവളുടെ ചുവപ്പ് ഷോർട് കുർത്തിയിൽ തെറിച്ചുനിൽക്കുന്ന മുലകളിലേക്കാണ്…
മുഖം പൂഴ്ത്തി ഉറങ്ങാൻ പോലും കൊതിക്കുന്നവിധം അഴക്…
“നോക്കി കഴിഞ്ഞാൽ പോവാം….?”
അവൾ കൈ ഞൊടിച്ച് എന്നോടായി ചോദിച്ചു….
അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രേത്യേകിച്ച് ഭാവവെത്യാസമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും…. ഞാൻ അത്യാവശ്യം നല്ല രീതിയിൽ നാറിയിരുന്നു…. ഇവനോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് കരുതിയാവണം അവൾ മിണ്ടാതെ നിന്നന്നത്….
അവളുടെ ബാക്കിലായി ഞാൻ നടന്നു…. താഴേ എത്തിയതും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ബുള്ളറ്റിന്റെ കീ അവൾ എനിക്ക് നേരേ നീട്ടി….
“നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ഇതെങ്ങോട്ടാ…. ”
വാതിലും കടന്ന് ഉമ്മറത്തേക്ക് പോവാൻ നേരം ആന്റി ബാക്കിൽ നിന്നും ചോദിച്ചു….
“ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും കൂടേ ക്ഷേത്രം വരേ പോയിട്ട് വരാം…”
അവൾ ആന്റിയോട് പറഞ്ഞു….
“സൂക്ഷിച്ച് പോയിട്ട് വാ മക്കളേ….”
ആന്റി അതും പറഞ്ഞ് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി പോയി…
😐
ഈ തള്ള ഇത്ര വേഗം ഇതിന് സമ്മതിച്ചോ… ഇവർക്ക് വേറേ ഒന്നും ചോദിക്കാനില്ലേ…. ഒന്നല്ലെങ്കിലും ഒരു അന്യ പുരുഷന്റെ കൂടെയാണ് പോവുന്നത് എന്നുള്ള ഒരു വിമ്മിഷ്ട്ടമെങ്കിലും കാണിച്ചൂടെ……
ഞങൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി….
കുറേ വണ്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവൾ എനിക്ക് വച്ചു നീട്ടിയത് ഇതിന്റെ കീയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല….
ഞാൻ അവളേ നോക്കി…..നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായിട്ടാവണം അവൾ ഒരു
ബൈക്കുകളും കാറുകളും പാർക്ക് ചെയ്ത സ്ഥലത്തേക്ക് നടന്നു.
ശേഷം ഒരു ബുള്ളറ്റിന്റെ മുന്നിലായി നിന്ന് അതിലേക്ക് നോക്കി…..
എന്റെ ശ്രദ്ധയും ആ ബുള്ളറ്റിലേക്ക് പോയി…
ഉഫ് കിടിലൻ സാധനം വളഞ്ഞത് തന്നേ….
ഒരു പുതിയ മോഡൽ 350 ആയിരുന്നു അത്…..
ഇത്രയും പഴയ വണ്ടികളുടെ ഇടയിൽ അതുപോലൊരെണ്ണം ഞാൻ ഇതുവരെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല എന്ന് വേണം പറയാൻ…
ഞാൻ അതിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി വണ്ടി തിരിച്ചു സൈഡ് മിററിലൂടെ അവളെ അവളെയൊന്ന് നോക്കി..
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ തോളിൽ വന്നു പതിച്ചു.ശേഷം ബൈക്കിന്റെ ബാക്കിലായി ചരിഞ്ഞിരുന്നു….
ആ നിമിഷം ജീവിതത്തിൽ ഇന്നേവര കിട്ടാത്ത അനുഭൂതിയാണ് എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചത്….
ഇപ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഞങ്ങളെ കണ്ടാൽ ഭാര്യയും ഭർത്താവുമോ അല്ലെങ്കിൽ കമിതാക്കളോ ആണെന്നേ കരുതു….
ഞാൻ സൈഡ് മിററിലൂടെ വീണ്ടും അവളെ വീക്ഷിച്ചു…
ബാക്കിലിരുന്ന് തോളിലുള്ള ചെറിയ സൈഡ് ഭാഗിൽ എന്തോ തപ്പുകയാണ് അവൾ….പക്ഷേ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും എന്റെ ശ്രദ്ധ വീണ്ടും പോയത് മുന്നിൽ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന കരിക്കിൻ മുലകളിലേക്കും അവളുടെ ആരെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിലേക്കുമാണ്….
രണ്ടു കാലും സൈഡിലേക്കിട്ട് ഇരിക്കുന്നത് കാരണം കാഴ്ചകൾക്കൊന്നും ഒരു കുറവുമില്ല…..
കുറച്ചു നേരത്തേ തപ്പലിനൊടുവിൽ അവൾ സൈഡ് ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ സാധനമെടുത്തു….അത് കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം എന്താണെന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ഒരു ഞെക്കലിൽ അറ്റത്തു നിന്നും മൂർച്ചയുള്ള ഒരു കത്തി തെറിച്ചു വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് സാധനം മനസ്സിലായി….
അതേ അതൊരു കത്തിയായിരുന്നു… പഴയകാല സിനിമകളിൽ വില്ലന്മാർ സ്ഥിരം ഉപയോഗിക്കാറുള്ള ഒരു തരം സ്പ്രിംഗ് കത്തി…
😐
ഇവൾക്കെന്തിനാ ഇത്…..
“പോവാം….. ”
ചിന്തിച്ച് ഉത്തരം തേടുന്നതിനു മുന്പേ അവൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു….
“എങ്ങോട്ട്….. ”
അവൾ ആന്റിയോട് ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണ് പോവുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും അങ്ങോട്ടല്ല പോവുന്നത് എന്ന് മനസിലാക്കാതിരിക്കാൻ വിധം മണ്ടനൊന്നുമല്ല ഞാൻ…
“ഇങ്ങോട്ട് ചോദ്യം വേണ്ടാ പറഞ്ഞത് കേട്ടാൽ മതി….”
“പുണ്ടച്ചി….. ”
ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി വിളിച്ചു….
“എന്താ… എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ….”
“ഒന്നുല്ല… പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞതാണേ…”
ഞാൻ അതും പറഞ്ഞ് വണ്ടിയെടുത്തു…
പോവുന്ന വഴി അവൾ വഴി ചൂണ്ടി തന്ന് കാണിക്കാൻ മറന്നില്ല….
ഏകദേശം രണ്ട് മൂന്ന് വഴി പോയതും ഞങ്ങൾ എങ്ങോട്ടേക്കാണ് പോവുന്നത് എന്ന ചെറിയ ധാരണ എനിക്ക് വന്നു…..
വിചാരിച്ചപോലേ അവസാനം അങ്ങോട്ടേക്ക് തന്നേ എത്തിപെട്ടു…
ആ മലയിലേക്കുള്ള വഴി…..!!
ആ വഴിയുടേ മുന്നിലെത്തിയതും ഞാൻ ബ്രേക്കിട്ടു….
“എന്താ നിർത്തി കളഞ്ഞത് വണ്ടിയെടുക്ക് വണ്ടിയെടുക്ക്… ”
അവൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
പക്ഷേ ഞാൻ അനങ്ങിയില്ല….
ഇന്നലേ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും മനസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നു… ഇപ്പോൾ വയറിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ മാത്രമേ മുറിവുള്ളു. ഇവളുടെ വാക്കും കേട്ട് പോയാൽ മറ്റേ സൈഡിലുംകൂടേ കിട്ടും ഒന്ന്….
“നീയൊന്ന് ഇറങ്ങിക്കേ…. ”
ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു….
“ഇറങ്ങാനോ എന്തിന്…. നീ കളിക്കാതെ വണ്ടിയെടുത്തേ….”
“നിന്നോട് ഇറങ്ങാനാ പറഞ്ഞത്… ”
ഇത്തവണ കുറച്ച് ദേഷ്യത്തിൽ തന്നേ ഞാൻ പറഞ്ഞു….
അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ശേഷം പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങി….
ഞാനും ബൈക്ക് ഓഫ് ആക്കി അവളുടെ പുറകേ ഇറങ്ങി…
“ദാ ഇത് പിടി ഇനി നീയായി നിന്റെ പാടായി”
ഞാൻ കീ അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു….
ശേഷം തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
കുറച്ച് നടന്നാലും കുഴപ്പമില്ല ജീവനെങ്കിലും തിരിച്ചു കിട്ടുമല്ലോ…😤
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതേ ഞാൻ പോവുന്നതും നോക്കി നിന്നു….
“നീ പൊക്കോ പക്ഷേ ആ മുറിവ് ഉണങ്ങും എന്ന് നീ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട…. ”
അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ ചെവിയിൽ അലയടിച്ചതും എന്റെ കാലുകൾ നിന്നു….
ഇനി ഇവൾ പറയുന്നത് സത്യമാവുമോ…ഇവൾക്കെങ്ങനേ ഇതെല്ലാമറിയാം.., ശരിക്കും ഇവൾ ആരാണ്.ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരുപാട് ദുരൂഹതകൾ…..
മുറിവിൽ കൈവച്ച് ഞാൻ അവളേ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….
അപ്പോഴും അവൾ ബൈക്കിന്റെ അടുത്തായി അവൾ അതേ നിൽപ്പാണ്….
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു….
അടുത്തെത്തിയതും കരണം പുകച്ച് ഒരടിക്കൂടെ കൊടുക്കാൻ തോന്നിയെങ്കിലും… ആദ്യം കൊടുത്തതിന്റെ പാടുകൾ കണ്ടപ്പോൾ കൈകളേ ഞാൻ അടക്കിവച്ചു…
എന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥകണ്ട് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കീ വീണ്ടും എന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി…
“പൊന്ന് മോളേ ഇതെല്ലാം നിന്റെ അടവാണെങ്കിൽ…”
കാര്യമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും അവൾക്കൊരു വാണിംഗ് കൊടുത്തു ഞാൻ കീ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങി….
ശേഷം വണ്ടിയെടുത്ത് വീണ്ടും വിട്ടു ആ മരണ വഴിയിലോട്ട്…..
ബൈക്കിൽ ആണെങ്കിലും സാവധാനമായിരുന്നു ഞാൻ വണ്ടിയോടിച്ചത്.ചുറ്റിനും എന്റെ കണ്ണുകൾ തേടിയലഞ്ഞു….
ഇന്നലേ എല്ലാം നടന്ന സ്ഥലമെത്തിയതും ഞാൻ വണ്ടി നിർത്തി…
“ഇവിടേ അല്ല പോട്ടേ ഞാൻ എത്തിയാൽ പറയാം… ”
അവൾ വീണ്ടും തോളിനിട്ട് ഒന്ന് തന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
പിന്നേയും തുടർന്ന യാത്ര ചെന്നവസാനിച്ചത് അടുത്ത രണ്ടു വഴികളുടെ മുന്നിലാണ്….
ഇടത്തോട്ട് കോളേജിലേക്കുള്ള വഴിയാണെങ്കിൽ വലത് മലയിലേക്കുള്ള വഴിയാണ്…
“ഇനി ഇറങ്ങിക്കോ… ”
നിധി ബാക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വലത്തേ വഴി നടക്കാൻ തുടങ്ങി….
കുഞ്ഞമ്മേടെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുന്ന കണക്കേയാണ് അവൾ ആ വഴി കേറി ചെല്ലുന്നത്….
ആവശ്യം എന്റെ ആയതിനാൽ ഞാൻ വേഗം ബൈക്ക് നിർത്തി അവളുടെ പിന്നാലേ നടന്നു…
ആദ്യമായാണ് ഞാൻ ഈ കാട്ടിലേക്ക് പ്രേവേശിക്കുന്നത്…
നടക്കുന്ന ഭാഗത്ത് വെട്ടം നല്ല രീതിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ വെറും ഇരുട്ടാണ് കാണാൻ കഴിയുന്നത്….
ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ നടക്കുന്ന ഭാഗം പകലും ചുറ്റും രാത്രിയും….
കൂടേ കിളികളുടെയും മറ്റു പല മൈരുകളുടെയും ശബ്ദം കൂടേയായപ്പോൾ ശുഭം….
“എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ എന്നേ കേറി പിടിച്ചാൽ മതി… ”
അവൾ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു….
അങ്ങനെ ഒരു നിമിഷത്തിലും അവളേ കേറി പിടിക്കുന്നത് ഞാൻ മനസ്സിൽ കണ്ടു…
വല്ലാത്തൊരു മനസ്സ് തന്നേ….
“ആ പിടുത്തമല്ല കയ്യിൽ പിടിക്കുന്ന കാര്യമാ പറഞ്ഞേ…. ”
അവൾ എന്നേ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു….
അവളുടെ നടത്തം ചെന്ന് നിന്നത് ഒരു ഗുഹയുടെ മുന്നിലാണ്…
ശേഷം അവൾ എന്നേ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി…..
“ഈ പരിസരത്തുള്ള ഒരു ചെടിയുടെ ഇല അരച്ച് മുറിവിൽ പുരട്ടിയാൽ മതി അത് മാറിക്കോളും… ”
അതും പറഞ്ഞ് അവൾ ആ ഗുഹയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു….
“ശരി ചെടി ഏതാണെന്ന് പറ… ”
ഞാൻ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു….
“അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല… അതിന്റെ വേരിന് ഒരു നീല നിറമായിരിക്കും, പൂവിന് വെള്ള നിറവും…ഇനി തിരയാൻ തുടങ്ങിക്കോ ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം….”
“ഏഹ് അപ്പോ ഞാനോ… ”
“പേടിക്കേണ്ട പകൽ ആത്മാക്കളൊന്നും വരില്ല…”
“അതിന് എനിക്ക് പേടി ഉണ്ട് എന്ന് നിന്നോടാരെങ്കിലും പറഞ്ഞോ…”
അതിന് മറുപടി പറയാതെ അവൾ എന്നേ ഒന്ന് നോക്കുകയാണ് ചെയ്തത് ശേഷം ഗുഹയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി പോയി…
ആ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെ….
നമ്മുക്ക് ചെടി തിരയാം…
അവൾ പോയി കഴിഞ്ഞതും ഞാൻ വെള്ള പൂവുകൾ ഉള്ള ചെടി അന്വേഷിച്ച് നടന്നു…
ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണം കണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ വേരിന് നീല നിറമുണ്ടായിരുന്നില്ല…
ഇടക്കിടക്ക് ചുറ്റും നോക്കാനും മറന്നില്ല പേടിച്ചിട്ടൊന്നുമല്ല എന്നാലും ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ….
നിധിയുടെ വാക്ക് വിശ്വാസിച്ച് കുറച്ചുകൂടെ ദൂരേക്ക് പോവാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു…. പോവുന്ന വഴി ഓരോ മുക്കും മൂലയും ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു പക്ഷേ പേരിന് പോലും ഒന്നും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല…
അവസാനം ഞാൻ ചെന്നെത്തിപ്പെട്ടത് ഒരു അരുവിയുടെ മുന്നിലാണ്…. മലയിൽ നിന്നും വരുന്നതാവണം…
പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു കൗതുകം കാരണം ഞാൻ അരുവിയേ പിന്തുടർന്നു നടന്നു… കാരണം അരുവിയുടെ ചുറ്റിനും വെള്ളയൊഴിച്ച് ബാക്കിയുള്ള എല്ലാ നിറത്തിലും പൂവുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതും ഓരോന്നും കാണാൻ വളരേ മനോഹരമായത്…
കണ്ടത്തിൽ ഇഷ്ട്ടപെട്ടവ ഞാൻ പറിച്ചെടുത്തു.പ്രണയ സൂചകമായി ആമിക്ക് കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി…
കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞതും അരുവിയുടെ ഒഴുക്ക് അത്യാവശ്യം വലിയ ഒരു ഗർത്ഥത്തിലേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങി…പെട്ടന്ന് ആർക്ക് നോക്കിയാലും കാണാൻ പറ്റാത്ത വിധം വലിയ..വലിയ..പുല്ലുകൾ അതിനു ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നു…
അതിലേക്ക് പാളി നോക്കിയപ്പോൾ വെള്ളം ഒരു ചെറിയ വെള്ള ചാട്ടം പോലേ നിലത്തേക്ക് പോവുകയാണ്…
പോവുന്നത് മാത്രമേ കാണാൻ സാധിക്കു ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ വെറും ഇരുട്ടാണ്
ആ കുഴിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങാനൊക്കെ തോന്നും… പക്ഷേ നമ്മൾ ചെയ്യരുത്.. പ്രത്യേകിച്ചും ഇങ്ങനെയുള്ള സന്ദർഭങ്ങളിൽ….
ഞാൻ പിന്തുടരുന്നത് നിർത്തി തിരിച്ചു പോവാൻ തീരുമാനിച്ചു….
പെട്ടെന്നാണ് അതിനുള്ളിൽ നിന്നും അവ്യക്തമായ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത്…
ഒരു നിമിഷം ഞാനൊന്ന് കിടുങ്ങി…
വീണ്ടും ആ കുഴിയിലേക്കൊന്ന് പാളി നോക്കി…
ഇരുട്ടാണ്…
പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു ഉള്ളിലേക്ക് അടിച്ചു നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും. വയറിലേ മുറിവിൽ നിന്നും കുത്തിവലിക്കുന്ന വേദന….എല്ലാം പെട്ടന്നായതുകൊണ്ട് തന്നെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ താഴോട്ട് വീണു…
പക്ഷേ അത് ശ്രദ്ധിക്കാൻ എനിക്ക് നേരമുണ്ടായിരുന്നില്ല… കാരണം വേദനയെന്നേ തിന്നുകയാണ്..
വേദന കാരണം ഉണ്ടായ പിടച്ചിലിൽ ഞാൻ കുഴിയുടെ വക്കത്തായിരുന്നു എന്ന കാര്യം പറ്റേ മറന്നിരുന്നു….
അടിതെറ്റി അതിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നത് എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ കൂട്ടുകാരുടെയോ മുഖമായിരുന്നില്ല…
കുറച്ചു ദിവസം മുന്നേ കണ്ട മഞ്ഞുമൽ ബോയ്സിലേ സുഭാഷിന്റെ മുഖമായിരുന്നു….
കുട്ടേട്ടാ എന്ന് വിളിക്കാൻ പോലും ഒരു മൈരനുമില്ലല്ലോ അടുത്ത്….
ഞാൻ എന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങൾ ഓർത്ത് കണ്ണടച്ചു…
മരണം ഏറ്റുവാങ്ങാനായി സജ്ജനായി…
“ബ്ലും….. ”
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ഞാൻ ചെന്നു പതിച്ചത് വെള്ളത്തിലേക്കാണ്…
എല്ലാത്തിനും റെഡിയായി പാറയിൽ തലയിടിച്ചു മരിക്കാൻ തയ്യാറായ എനിക്ക് അതൊരു അപ്രതീക്ഷിതമായ കാര്യമായിരുന്നു….
വെള്ളം ശരീരത്തിലേക്ക് കയറാനുള്ള എല്ലാ വഴിയിലൂടെയും കയറി….കുറച്ച് നിമിഷം ഞാൻ എന്നോട് തന്നേ മല്ലിട്ടു..
അവസാനം, എവിടെയോ ഒരു തെളിച്ചം…
പക്ഷേ അത് മുകളിൽ നിന്നല്ല അടിയിൽ നിന്നാണ്…
ശരീരം നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയ ശേഷം ഞാൻ അടിയിലോട്ട് നോക്കി….
ആ കാഴ്ച്ച ഒരു നിമിഷം ഇതെല്ലാം വെറും സ്വപ്നം മാത്രമായിരിക്കുമോ എന്ന് പോലും എന്നേ ചിന്തിപ്പിച്ചു….
ആ പ്രകാശം വരുന്നത് വെള്ളത്തിനടിയിലായി സ്ഥിതികൊള്ളുന്ന ഒരു കവാടത്തിനു മുന്നിൽ നിന്നാണ്…
അതിന് മുന്നിൽ കത്തിജ്വലിക്കുന്ന നീലയും പച്ചയും നിറത്തിലുള്ള തീ പന്തവും…
കൂടുതൽ നേരം അതിലേക്ക് നോക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ശ്വാസം മുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു…
എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ മസിലുകളും അവസാന തുള്ളി ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ മുകളിലേക്ക് കയറി പൊങ്ങി……
“ഹാഫ്— ഹാഫ്—”
മുകളിലെത്തിയതും ഞാൻ ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തു
ഉഫ് സ്വർഗ്ഗം….
കാഴ്ച മങ്ങിയിരുന്നു…
ശരീരത്തിൽ നിന്നും വെള്ളം തുപ്പി പുറത്തെടുത്തു…
ചെവിയിൽ ഇപ്പോഴും വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാം….
പക്ഷേ ജീവനുണ്ട് സമാധാനം….
“ഹാഫ്— ഹാഫ്—”
ഞാൻ വീണ്ടും ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തു..
പ…പക്ഷേ…വെള്ളത്തിന്റെ അടിയിൽ കണ്ടത്…?
അതൊരു കവാടം മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടേ എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു പക്ഷേ വെള്ളത്തിനടിയിൽ കത്തി ജ്വലിക്കുന്ന ആ തീ പന്തങ്ങൾ.., അതെന്ത് മൈര് 😐…
ഇനി ഞാൻ കണ്ടതിന്റെ കുഴപ്പം വല്ലതുമായിരിക്കുമോ….
ഞാൻ വീണ്ടും മുങ്ങി അടിയിലോട്ട് പോയി…
ആ വെളിച്ചം എന്റെ മുന്നിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷമായി….
ഞാൻ അതിനേ പിന്തുടർന്ന് പാറയിൽ കൊതിവച്ചത് പോലെയുള്ള വലിയ കവാടത്തിനു മുന്നിലേക്ക് നീന്തി….
വെള്ളത്തിലാണെങ്കിലും ഞാൻ അതിനേ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നു..
ഇത് തീ തന്നേ എന്നാലും വെള്ളത്തിനടിയിൽ എങ്ങനേ…?
കൂടുതൽ ആലോചിച്ച് തല പുകക്കാൻ നിന്നില്ല.കാരണം ഇവിടേ നടക്കുന്ന ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ലല്ലോ…..
പിന്നേ എന്റെ ശ്രദ്ധ പോയത് ആ കവാടത്തിൽ കൊതിവച്ച പാമ്പിന്റെ രൂപത്തിലേക്കാണ്… അതിന് നടുവിലായി ഒരു താക്കോൽ ധ്വാരവും കാണാം….
ഇത് തുറക്കാനുള്ള താക്കോൽ ഇനി എവിടേ പോയി തപ്പും..?ഇതിനുള്ളിൽ എന്തായിരിക്കും…?ഇതുവരെയെന്താ ആരും ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാത്തേ…?
അങ്ങനെ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ വന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് വെള്ളത്തിൽ നിന്നും ഒരു പ്രേത്യക അനക്കം എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്… എന്തോ ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്നത് പോലേ…
ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി…പക്ഷേ ഒന്നും കണ്ടില്ല… വീണ്ടും ആ അനക്കം വന്നപ്പോഴാണ് അത് അടിയിൽ നിന്നും വരുന്നതാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്…
ആ കാര്യം അപ്പോഴാണ് ഞാനും ശ്രദ്ധിച്ചത്….
അടിയിലേക്ക് ഇനിയും ആഴമുണ്ട്… പക്ഷേ ഒന്നും കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ല….
അതെന്താണ് എന്ന് പോയി നോക്കാനുള്ള ശ്വാസവും കഴപ്പും തൽക്കാലം എനിക്കില്ല…
ഞാൻ മുകളിലേക്ക് നീന്തി…
മുകൾ ഭാഗം എത്തിയതും ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ച് വിട്ട് വെള്ളത്തിൽ നിന്നും കടയിലേക്ക് കയറി….
കുറച്ചു മാറി വീണു കിടക്കുന്ന എന്റെ ഫോൺ ഞാൻ കണ്ടു… ഫ്ലാഷ് ഇപ്പോഴും ഓൺ ആയതുകൊണ്ട് കണ്ടുപിടിക്കാൻ അത്ര നേരം വേണ്ടി വന്നില്ല….പക്ഷേ ചില്ല് പൊട്ടിയിട്ടുണ്ട്… 😐
ശേഷം തിരിച്ചു പോവാനുള്ള വഴിക്ക് വേണ്ടി തിരച്ചിൽ ആരംഭിച്ചു…
സ്പൈഡർമാനും സൂപ്പർമാനും ഒന്നും അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് മുകളിൽ നിന്നും വീണ വഴി പോവാൻ പറ്റില്ല….
ഞാൻ അതിലൂടെ വെറുതേ നടന്നു….
മൊത്തത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്നതും ഒരു ഗുഹയുടെ ഉള്ളിലാണ്…
അതിന്റെ നടുവിൽ ഒരു കുളം പോലെയുള്ള സെറ്റപ്പ് ഉണ്ട് എന്ന് മാത്രം…
മുക്കും മൂലയും പരിശോധിച്ച ശേഷം ഒരൊറ്റ വഴിയാണ് എനിക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചത്…വേറേ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ അതിലൂടെ തന്നേ ഞാൻ നടന്നു….
ഏകദേശം നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ആറ് മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും ഇതുവരെയും അതിന്റെ അറ്റം കണ്ടു പിടിക്കാം സാധിച്ചില്ല…
വീണ്ടും നടന്നു…
ഏകദേശം ഊമ്പി എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോഴാണ് നടന്നു പോവുന്ന വഴിയുടെ വലത്തേ സൈഡിലും ഇടത്തെ സൈഡിലുമായി വേറെ രണ്ട് വഴികൾ കണ്ടത്…
മുന്നിലും വഴിയുണ്ട്…
ഇനിയും മുന്നിലൂടെ നടക്കാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് ഒരു വ്യത്യസ്ത്തതക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ ഇടത്തേ വഴി കൂട്ട് പിടിച്ചു…
അതിലൂടെയും കുറച്ചു നേരം നടക്കേണ്ടി വന്നു….
മൈര് വലത്തേ സൈഡ് പിടിച്ച് നടന്നാൽ മതിയായിരുന്നു…
വീണ്ടും മൂഞ്ചി എന്ന് ഉറപ്പിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു… മുന്നിൽ നിന്നും ഒരു പ്രകാശം കണ്ടത്….
പിന്നീടങ്ങോട്ട് മരുഭൂമിയിൽ വെള്ളം കണ്ടതു പോലേ ഒറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു..
ഓട്ടത്തിനൊടുവിൽ ഞാൻ ചെന്നെത്തിപ്പെട്ടത് ആദ്യം കണ്ട ആ വലിയ ഗുഹയുടെ ഉള്ളിൽ….
പുറത്ത് മരങ്ങളും ചെടികളും ഒക്കെ കണ്ടതുകൊണ്ട് സമാധാനമായി…
അവസാനമായി വന്ന വഴി ഒരിക്കൽ കൂടേ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….
ഞാൻ വന്ന വഴി കൂടാതെ വേറേ നാലു വഴികൾ കൂടേ അതിനടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു…
മൊത്തം അഞ്ചു വഴി…😐
ഞാൻ ഗുഹയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടന്നു…
പുറത്തെത്തിയതും എന്തോ നേടിയെടുത്ത സന്ദോഷമായിരുന്നു എനിക്ക്….. കണ്ണുകൾടച്ച് കാറ്റ് ആസ്വദിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു നിധിയുടെ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്….
അവളെവിടെ… 🤔
ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി…
ഹോ…. എങ്ങും അന്വേഷിച്ച് പോവേണ്ടി വന്നില്ല….
കക്ഷി വലത്തേ സൈഡിലുള്ള ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ വേരിലിരിപ്പുണ്ട്…
കൈകൾകൊണ്ട് കാൽ മുട്ടിനേ ലോക്ക് ചെയ്ത് തല അതിന് മുകളിൽ കമഴ്ത്തി വച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്…..
ഒരുമാതിരി കരയുന്നത് പോലേ…
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…
വിളിക്കേണ്ടി വന്നില്ല എന്റെ കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ട് അവൾ തല പൊന്തിച്ചു…
😳
നിധി കരയുകയായിരുന്നു… അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഇപ്പോഴും കണ്ണുനീർ ഒലിക്കുന്നുണ്ട്…
എന്നേ കണ്ടതും അവൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു…
അവളുടെ വരവ് കണ്ടിട്ട് ഒരടിക്കുള്ള കാൾ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ കണ്ണുകൾ പൊത്തി കവിൾ അവൾക്കു നേരേ നീട്ടി…
ശരീരം തനിയേ പ്രതികരിച്ചതാണെങ്കിലും ഞാൻ ഒരുപാട് മാറിയിരിക്കുന്നു….
പക്ഷേ അവൾ വന്നെന്നേ കെട്ടിപിടിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്…. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ മുലകളുടെ മർദ്ദം ഒരുപാട് കാലത്തേ സന്ദോഷം തന്നു….
ഹോ എന്തൊരു സുഖം……
കെട്ടി പിടിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഒരമ്മയുടെ വാത്സല്യമോ ഒരു കാമുകിയുടെ പരിചരണമോ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ തോന്നിക്കും വിധമായിരുന്നു അവളുടെ പെരുമാറ്റം..
ഒരുനിമിഷം എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് നിധിയല്ല എന്ന് വരേ തോന്നി…
പക്ഷേ ആ തോന്നലിന് അധികം നേരത്തേ ആയുസുണ്ടായിരുന്നില്ല…
പരിശോധിച്ച് കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതും കൈ വീശി ഒറ്റ അടിയായിരുന്നു തോളിനിട്ട്..
“ആരുടെ കാലിന്റെടേൽ പോയി കിടക്കായിരുന്നെടാ നീ. നിന്നോട് ഞാൻ ചെടി ഇവിടേ തപ്പാനല്ലേ പറഞ്ഞത്…?”
രണ്ട് ചീത്ത വിളിച്ച ശേഷം അവൾ എനിക്ക് നേരേ അവൾ പറിച്ചെടുത്ത ചെടികൾ നീട്ടി…
ഇവൾക്കിതെവിടുന്ന് കിട്ടി…? ഇവിടെയൊക്കെ തിരഞ്ഞിട്ടും ഒന്നുപോലും കിട്ടാതിരുന്ന ഞാൻ എന്താ അപ്പോ പൊട്ടനോ…. 😐
“അത് പോട്ടേ നീയെന്താ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നത്…”
അവൾ മുഖ ഭാവം മാറ്റി ചോദിച്ചു….
“അത് അരുവിയിലേക്കൊന്ന് കാൽ വഴുതി വീണതാ ”
ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു
ഞാൻ അങ്ങനേ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ടാലറിയാം പറഞ്ഞതൊന്നും വിശ്വസിക്കുക പോയിട്ട് വിലക്ക് പോലും എടുത്തിട്ടില്ല എന്ന കാര്യം.
കൂടുതൽ നേരം അവിടേ നിന്നാൽ അവൾ വീണ്ടും കുത്തി കുത്തി ചോദിക്കും…ഞാൻ തിരിച്ചു ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടന്നു എന്റെ പിന്നിലായി അവളും…
തിരിച്ചു പോവുന്ന വഴി അവൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞെന്നേ ചീത്ത പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിൽ പൂർണമായും ആ കവാടമാണ്…
കാട് വിട്ട് ഞങ്ങൾ വെളിയിലേക്ക് വന്നു…ഒരു മറയുമില്ലാതെ സൂര്യപ്രകാശം കണ്ടതിലും വലിയ സന്ദോഷം അപ്പോൾ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല….
സമയം ഒരുപാട് വൈകിയിരിക്കുന്നു… ഏകദേശം ഉച്ച കഴിഞ്ഞു…
ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണെന്നും പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയ ആന്റിയോടിനി എന്ത് പറയും..
ഇവളോട് തന്നേ ചോദിക്കാം… ഇതെല്ലാം ഇവളുടെ ഐഡിയ അല്ലേ…
ചോദിക്കാൻ തിരിഞ്ഞതും അവളുടെ ഒരു വിരൽ എന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടിരുന്നു…
കയ്യിൽ ചന്ദനവുമേന്തി സൂര്യരഷ്മികളാൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ശ്രീ നിധിയെന്ന നിധിയുടെ അഴക് വിവരിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു…
“പോവാം…. ”
“ഏഹ്… ആഹ്….. ”
സ്വപ്ന ലോകത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന ഞാൻ ബൈക്കെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു….
അത്യാവശ്യം സ്പീഡിൽ പോയതുകൊണ്ട് തന്നേ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ നല്ല രീതിയിൽ ഉണങ്ങിയിരുന്നു… വീട്ടിലെത്തിയതും ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടെന്നതുപോലെ ആന്റി പൂമുഖത്തേക്ക് വന്നു…
എന്റെ മുഖത്ത് പിടിക്കപ്പെടേമോ എന്ന ആശങ്കയാണെങ്കിൽ,നിധിയുടെ ഡിക്ഷണറിയിൽ അങ്ങനെയൊരു കാര്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…..
“എന്താ മക്കളേ വൈകിയത്…. ”
ചോദ്യം ആരോടാണ് എന്നറിയില്ലെങ്കിലും ഞാൻ മുഖം കൊടുക്കാൻ നിന്നില്ല…
ഒക്കെ നിധി നോക്കിക്കോളും എന്ന വിശ്വാസമാണെനിക്ക്….
“അതമ്മ ഞങ്ങൾ കഴിക്കാനായി പുറത്ത് പോയിരുന്നു പിന്നേ ഒന്ന് ചുറ്റി കറങ്ങുകയും ചെയ്തു….”
ഏഹ്ഹ്….. 😳😐
ഇവളോടൊപ്പം ചുറ്റി കറങ്ങാൻ പോവാനെന്താ ഞാൻ ഇവളുടെ കാമുകനോ…
നുണയാണെങ്കിലും ഒരു മയത്തിലൊക്കെ പറഞ്ഞൂടെ ഇവൾക്ക്……
എന്തായാലും അവളുടെ നുണയിൽ ആന്റി ഫ്ലാറ്റ്….
“ആണോ….? അപ്പോ ഇനി കഴിക്കാനൊന്നും വേണ്ടേ….”
“വേണ്ടാ…”
നിധി അതും പറഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കയറി…
പിന്നാലേ ഞാനും…
അപ്പോ ഇന്നിനി രാത്രി നോക്കിയാൽ മതി കഴിക്കാൻ…. മൈര്…😐
മുറിയിലോട്ട് കയറുമ്പോൾ വിശന്നിട്ട് വയറ് തന്തക്ക് വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….
സത്യങ്ങൾ എല്ലാം ഏറ്റ് പറഞ്ഞ് കുറച്ച് ചോറ് തിന്നാലോ എന്ന് പോലും കരുതി….
ഇട്ട ഡ്രെസ്സെല്ലാം ഊരിമാറ്റി ഒരു മുണ്ടെടുത്തിട്ടു. ഇടാനുള്ള ബനിയൻ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് വാതിലിൽ രണ്ട് മുട്ട് കേൾക്കുന്നത്…
ബനിയൻ ഇടാതെ തന്നേ വാതിൽ കുറച്ച് തുറന്ന് തല മാത്രം പുറത്തേക്കിട്ട് ഞാനൊന്ന് പാളി നോക്കി..
അതിനൊപ്പം നിധി വാതിലും തള്ളി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു….
ഞാൻ പെട്ടെന്നെന്റെ ശരീരം കൈകൊണ്ട് മറച്ചു…
“നിന്നോടാരാടി ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വരാൻ പറഞ്ഞത്…. ”
“ഇതെന്റെ വീടാ ഞാനെനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമുള്ളത് പോലേ ചെയ്യും…”
ആ മറുപടിയിൽ എന്റെ വായടഞ്ഞു…
ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ നിധിയേ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി…..
മുട്ടിന് മേലെയുള്ള ഒരു കറുത്ത റെഗുലർ ഫിറ്റ് ഷോർട്സും ഗ്രെ കളർ ടീഷർട്ടുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം…
രോമം എന്തെന്നുപോലുമറിയാത്ത മിനുങ്ങുന്ന തുടകൾ മാത്രം മതിയായിരുന്നു ഏതൊരാണിന്റെയും കുട്ടനേ ഉഗ്ര രൂപനാക്കാൻ….
“ഇതാ…. ഇത് തേക്കാൻ നോക്ക്…”
അവൾ കയ്യിലുള്ള ഒരു കവർ തന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
അതിൽ ഉള്ളത് ആ ചെടിയായിരുന്നു…. ബൈക്ക് ഓടിക്കുന്ന സമയം ഞാൻ അത് അവൾക്ക് പിടിക്കാൻ കൊടുത്തതാണ് വീടെത്തിയപ്പോൾ തിരിച്ചു വാങ്ങാൻ മറന്നു…
അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഞാനത് വാങ്ങി പക്ഷേ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ശരീര ഭാങ്ങളേ അളന്നു നടക്കുകയാണ്…
“നിന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല… നാണമില്ലാത്തവൻ….”
അതും പറഞ്ഞ് വാതിലും കൊട്ടിയടച്ചുകൊണ്ട് ഒറ്റ പോക്കായിരുന്നു അവൾ….
മൈര് അവളുടെ മുന്നിൽ പിന്നേം നാറി…..
നാറി നാറി എനിക്ക് തന്നെ തോന്നിത്തുടങ്ങി ഞാനൊരു നാണമില്ലാത്തവൻ ആണെന്ന്…
ആ കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു ഇനി മുറിവിൽ ഇല പിഴിഞ്ഞ് അതിന്റെ നീര് ഒഴിക്കാൻ നോക്കാം…
അതെങ്കിലും നടക്കട്ടെ…..
ഞാൻ ഓരോ ചെടിയിൽ നിന്നും ഇലകൾ സാവധാനം പിഴുത് ഒരു ടേബിളിന് മുകളിൽ വച്ചു ശേഷം എല്ലാ ഇലകളും ഒതുക്കി ടേബിളിനു മുകളിൽ വച്ച് തന്നെ അരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.വളരെ സമയമെടുത്താണ് ചെയ്തത് കാരണം കൂടുതൽ ശക്തി കൊടുത്താൽ അതിലെ നീര് ആ ടേബിൾ തന്നെ വലിച്ചെടുക്കും. അരച്ച് അരച്ച് ചമ്മന്തി പരുവം ആക്കിയ ശേഷം അതെല്ലാം എന്റെ കയ്യിൽ ഒതുക്കി മുറിയിലേക്ക് പിഴിഞ്ഞുകൊടുത്തു…
😳
“ആാാ…. ആആാാ…. അയ്യയ്യോ…. ആാാ… ”
ഇതിനും ഭേദം മുറിവിലേക്ക് മുളകുവെള്ളം കലക്കി ഒഴിക്കുന്നതായിരുന്നു….
കണ്ണിൽ നിന്നും കാതിൽ നിന്നും വായിൽ നിന്നും എന്തിനേറെ മൂട്ടിൽ നിന്ന് പോലും പുക വന്നു….
ഇതവൾ എനിക്ക് മനഃപൂർവ്വം തന്ന പണിയാണ്….. 😵💫
മുഴുവൻ ചാറും പിഴിഞ്ഞ് കൊടുത്തു എന്ന് ഉറപ്പാക്കിയതിനുശേഷം ഞാൻ ബാക്കി വന്ന ഇലയുടെ വേസ്റ്റ് മുറിവിൽ തന്നെ വെച്ച് കെട്ടി…
എല്ലാം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശരീരം വെട്ടിയിട്ട വാഴ തണ്ടുപോലെ ഒറ്റ വീഴ്ചയായിരുന്നു….
പിന്നേ എണീക്കുന്നത് രാത്രിയാണ്….
ഫോൺ ഡിസ്പ്ലേ പൊട്ടിയത് കാരണം ആരൊക്കെ വിളിച്ചു എന്നറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല… പക്ഷേ ആരൊക്കെയോ വിളിച്ചിരുന്നു…
ആ ദിവസം വലിയ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞു പിറ്റേദിവസം രാവിലെ എണീച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ആദ്യം നോക്കിയത് വയറിലെ മുറിവായിരുന്നു.
പതിയെ കെട്ടഴിച്ചു ഇലയുടെ വേസ്റ്റ് മാറ്റി. മുറി പൂർണമായും ഉണങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും ഒന്ന് ഭേദമായത് പോലെ തോന്നി എനിക്ക്…
അവൾ തന്ന ഇല പൂർണമായും കഴിഞ്ഞതിനാൽ ഇനിയെന്ത് വെച്ച് കെട്ടും എന്ന് എനിക്ക് ഒരു ധാരണയുമില്ലായിരുന്നു തിരികെ ആ കാട്ടിലേലേക്ക് പോയി ചെടി പറിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ അതിനെന്റെ പട്ടി പോകും….😏
ഉണങ്ങിയ ചമ്മന്തി പോലുള്ള ഇലയുടെ വേസ്റ്റ് ഞാൻ നനച്ചു വയറിൽ വീണ്ടും കെട്ടിവെച്ചു…..
ആ ദിവസവും കോളേജിലേക്ക് പോവാതേ ഞാൻ റെസ്റ്റ് എടുത്തു….
പിറ്റേ ദിവസം ഡ്രസ്സ് മാറി കോളേജിലേക്ക് പോവാൻ റെഡിയായി താഴോട്ട് ചെന്നപ്പോഴാണ് സച്ചിനെയും രാഹുലിനെയും നിധിയെയും ഞാൻ കണ്ടത്
അവരുടെ വേഷം കണ്ടിട്ട് ഇന്ന് കോളേജിലേക്ക് പോകുന്നില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. കാരണം എല്ലാരും ജേഴ്സിയും ട്രാക്ക്സ്യൂട്ടുമാണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് നിധിയുടെ കൈയിലാണെങ്കിൽ ഒരു ബാറ്റും കാണാം
“നിങ്ങളൊന്നും കോളേജിലേക്കില്ലേ….? ”
ഞാൻ സച്ചിനോടും രാഹുലിനോടുമായി ചോദിച്ചു
“ഏയ് ഇന്നില്ല…. ഇന്നാണ് ചന്ദ്രോദയവുമായുള്ള ക്രിക്കറ്റ് മാച്ച്… ”
“ഏഹ് എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ….?”
“നിനക്ക് വയ്യാത്ത കാരണം ഇവാളാ പറഞ്ഞേ നിന്നേ വിളിക്കേണ്ട എന്ന്..”
സച്ചിൻ നിധിയേ നോക്കി പറഞ്ഞു…..
അവന്റെ വായിൽ നിന്നും അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അവളോട് ആയിരുന്നില്ല ദേഷ്യം വന്നത്. അവളുടെ വാക്കും കേട്ട് എന്നേ വിളിക്കാതിരുന്നതിൽ അവന്മാരോടായിരുന്നു…
“നിന്റെ മുറിയൊക്കേ മാറിയോ…?”
സച്ചിൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു…
മൊത്തത്തിൽ പൊളിഞ്ഞു കയറി ഇരിക്കുന്ന ആ ചോദ്യം എന്റെ ദേഷ്യത്തേ വർദ്ധിപ്പിച്ചു…
“മുറിയല്ല മൈരേ പറി…”
ഞാൻ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ബൈക്കിന്റെ കീ തട്ടിപ്പറിച്ച് വാങ്ങി പുറത്തേക്ക് നടന്നു…
“ഡാ ദേവാ…നിക്കടാ…ഐ കാൻ എക്സ്പ്ലെയിൻ…. ”
മുംബൈ പോലീസിൽ പൃഥ്വിരാജ് ജയസൂര്യയോട് പറയുന്നതുപോലെ അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു…
“നിന്റെ അച്ഛന്റെടുത്ത് പോയി എക്സ്പ്ലെയിൻ ചെയ്ത് കൊടുത്താൽ മതി… ”
അതും പറഞ്ഞ ശേഷം ഞാൻ ബൈക്ക് എടുത്ത് കോളേജിലേക്ക് വിട്ടു…
എന്തോ അവന്മാർ എന്നെ വിളിക്കാത്തത് എനിക്ക് നന്നായി കൊണ്ടു…കോളേജിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും മനസ്സ് നിറയെ ആ കാര്യമാണ് എന്തുണ്ടായാലും അവർ ആദ്യം വിളിക്കുക എന്നെയാണ് പക്ഷേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ….. 😒
മതി ഇനി അവന്മാരായിട്ട് കമ്പനിയില്ല…😤😤
കോളേജിന്റെ ഗേറ്റ് കഴിഞ്ഞതും തിരിച്ചു പോവണോ എന്ന ചിന്ത മനസ്സിൽ വന്നു… കാരണം ക്ലാസ്സിൽ ആണെങ്കിൽ ക്രിക്കറ്റ് മാച്ച് ഉള്ളതുകാരണം ആമിയും ഉണ്ടാവില്ല റോസും ഉണ്ടാവില്ല…
അവസാനം ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ പോവാൻ തീരുമാനിച്ചു വെറുതെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതല്ലേ ക്ലാസിലുള്ള വേറെ ഏതെങ്കിലും കൊച്ചിനെ വായിനോക്കിയിരിക്കുന്നത്… പോരാത്തതിന് ഐഷുമിസ്സിന്റെ രണ്ട് ഹവറും ഇന്നുണ്ട്…..
ക്ലാസ്റൂമിന്റെ വാതിൽ തള്ളി അകത്ത് കയറുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സ് ശൂന്യമായിരുന്നു…മുഖത്ത് ഒരു മൃദുവായ കാറ്റ്വീശി കടന്നുപോയതുപോലെ എന്റെ മനസ്സൊന്ന് ശാന്തമായി.
അപ്പോഴാണ് അവൻ അവളെ കണ്ടത്.
ജനലിന്റെ വെളിച്ചം നേരെ അവളുടെ മുഖത്ത് വീണു…
അവളുടെ തട്ടം കാറ്റിൽ ഒന്ന് ചലിച്ച് മിന്നി.
അവൾ പുസ്തകത്തിൽ എന്തോ വായിക്കുകയായിരുന്നു—കണ്ണുകൾ താഴേയ്ക്ക്, ചെറിയ ഒരു ചിരി അധരങ്ങളിൽ.
അവൾ തല ഉയർത്തി നോക്കി.
ഒരു നിമിഷം ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ രണ്ടും കൂടിച്ചേർന്നു…
“സാറൊന്ന് മുന്നിൽ നിന്നും മാറിയാൽ എനിക്കകത്തേക്കൊന്ന് കയറാമായിരുന്നു”
ഒരു പ്രണയ സീൻ ഡെവലപ്പ് ചെയ്തു വരുമ്പോഴായിരുന്നു പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദം…
മൈര് ആ ഫ്ലോ അങ്ങ് പോയി…
ഞാൻ ദേഷ്യത്തിൽ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി…
ഹുയ്യോ ഐഷു മിസ്സ്….
ഈ സാധനം എപ്പോ എന്റെ ബാക്കിൽ വന്നു….
ഞാൻ അവിടേ നിന്നും പോയി ആമിയുടെ അടുത്തായി ഇരുന്നു….
റോസ് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ബെഞ്ചിൽ ഇപ്പോൾ ഞാനും അവളും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു….
ക്ലാസിലിരിക്കുമ്പോൾ ആമി മിണ്ടാറില്ല അതുകൊണ്ട് ആദ്യത്തെ രണ്ടു പിരീഡും ഐഷു മിസ്സ് ആയിരുന്നു എന്റെ ബോറടി മാറ്റിയിരുന്നത്…
ഞാൻ മിസ്സിന്റെ ചാറ് ഊറ്റി കുടിച്ച്…
ഇപ്പോൾ റോസ് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കുറച്ച് കമ്പി പറയാമായിരുന്നു….
ആദ്യത്തെ രണ്ട് പിരീഡും ക്ലാസ്സ് എടുത്ത് വെറുപ്പിക്കാവുന്നതിന്റെ മാക്സിമം വെറുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മിസ്സ് ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി….
“രണ്ട് ദിവസമായി കണ്ടില്ലല്ലോ എന്തു പറ്റി…. ”
അതേ സമയം തന്നേ ആമിയുടെ ചോദ്യവുമെത്തി….
തുടരും…….
Your email address will not be published.