ഇത് ഒരു ക്ലൈമാക്സ്‌ അല്ല. ഇത് വളരെ ചെറിയ ഒരു പാർട്ട് മാത്രം. സാഹചര്യം അങ്ങനെ ആയതു കൊണ്ട് മാത്രം. തുടർന്നും വായിക്കുക.

ശ്യാമയും സുധിയും തുടരുന്നു….

എല്ലാവരും ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവിടെ വീണു കിടക്കുന്ന ശ്യാമയെ അവർ താങ്ങി പിടിച്ചു അവിടെയുള്ള മറ്റൊരു കട്ടിലിൽ കിടത്തി.

 

ശ്യാമയുടെ മുഖത്തു വെള്ളം തളിച്ച് ശ്യാമയെ തട്ടി വിളിച്ചു. ശ്യാമ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്ന് എല്ലാവരെയും നോക്കി.

 

സുചിത്ര വേഗം അവളെ പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആരോ പോയി നേഴ്‌സിനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു. സുചിത്ര ശ്യാമയുടെ ബി പി നോക്കി. ബി പി ലോ ആയിരുന്നു. എന്നാലും പേടിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ല.

 

വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സുചിത്ര

നേഴ്സോട് കുറച്ചു ഒ ആർ എസ്സ് ലായനി ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു. കൂട്ടത്തിൽ ശ്യായ്ക്ക് ഡ്രിപ് ഇട്ട് കൊടുത്തു.

 

“എന്താ പറ്റിയത്..? മോൾക്ക് എന്താ പറ്റിയത്.?”

അവിടെ ഉള്ള മറ്റുള്ളവർ ചോദിച്ചു.

 

 

“ഏയ്‌ ഒന്നും ഇല്ല! . ഈ പെണ്ണ് ഇവിടെ വന്നതിനു ശേഷം നേരാം വണ്ണം എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് വേണ്ടേ. ? അതുകൊണ്ട് ക്ഷീണം ആയതാ. വേറെ ഒന്നും ഇല്ല.” സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

 

 

“കുറച്ചു സമയം എല്ലാവരും ഒന്ന് പുറത്ത് നിൽക്ക്. എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ശ്യാമയോട് സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്.”

 

സുചിത്ര അവരെ എല്ലാവരേയും നോക്കി പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും പുറത്ത് പോയി. ശ്യാമ സൂചിത്രയെ നോക്കി.

 

“എന്ത് പറ്റി എന്റെ ഏട്ടത്തിക്കു… പേടിച്ചു പോയോ…?” സുചിത്ര ചോദിച്ചു.

 

ശ്യാമ സുചിത്രയെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“ഇല്ല. ”

 

 

“പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ ആയത്? ടെൻഷൻ ആയത് കൊണ്ടല്ലേ ബി പി ലോ ആയത്..? എല്ലാവരുടേയും മുന്നിൽ ബോധം കെട്ട് വീണത്..?”” സുചിത്ര ശ്യാമയെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“അത് ടി വിയിൽ കണ്ടത് . അപ്പു ഏട്ടൻ..? പിന്നെ ……….”” ശ്യാമ ചോദിച്ചു.

 

 

സുചിത്ര ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

 

“അതേ! അത് അപ്പു ഏട്ടൻ തന്നെയാണ്. എന്റെ ഏട്ടൻ S P സുധീഷ് ചന്ദ്രൻ . എന്റെ ശ്യാമ കുട്ടിയെ കെട്ടാൻ പോകുന്ന ചെറുക്കൻ. അപ്പു ഏട്ടൻ.”

 

ശ്യാമ സൂചിത്രയെ തന്നെ നോക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

“പിന്നെ എന്തിനാ ചേച്ചി അപ്പു ഏട്ടനെയാണ് വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്നൊക്കെ എന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞത്..? ”

 

 

“അതൊക്കെ നിന്റെ അപ്പു ഏട്ടൻ വന്നിട്ട് നേരിട്ട് ചോദിച്ചാൽ മതി. ഏട്ടൻ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങ് എത്തും. . ഏട്ടനാണ് ഇതിന്റെ കഥയും തിരക്കഥയും സംവിധാനവും എല്ലാം..”

 

 

ശ്യാമ ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് മെല്ലെ ചോദിച്ചു.

 

 

“എന്നിട്ട് അപ്പു ഏട്ടൻ….?”

 

 

“ഹാ! ഏട്ടൻ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരും. അമ്മാവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കാണും. ഇവിടെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അപ്പോൾ അപ്പോൾ ഏട്ടനെ അറിയിക്കേണ്ട ചുമതല അമ്മാവനാണ്.”

 

 

അത് കേട്ടു ശ്യാമ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. അത് കണ്ട് സുചിത്ര ചോദിച്ചു.

 

 

“ഇപ്പോൾ പേടി മാറിയോ..? ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ലേ എന്തിനാ എല്ലാവരും ഇവിടെ വന്നത് എന്ന്. ?”

 

“മ് ” ശ്യാമ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മൂളി.

 

 

“അയ്യടാ അവളുടെ ഒരു ചിരി. കണ്ടാലും മതി ഒരു സുന്ദരി കോത. അതേ ഈ കല്ല്യാണത്തിന് ഞാൻ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല. ” ശ്യാമയുടെ കവിളിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് സുചിത്ര പറഞ്ഞു

 

 

ശ്യാമ വീണ്ടും സൂചിത്രയെ നോക്കി. കളിപ്പാട്ടം തരില്ല എന്ന് പറയുന്ന അമ്മയെ നോക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ പോലെ. അത് കണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

 

 

“ഈ കല്യാണത്തിന് ഞാൻ സമ്മതിക്കണം എങ്കിൽ ഞാൻ മുൻപ് പറഞ്ഞ പോലെ നീ എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു എന്നോട് ചോദിക്കണം. ചേച്ചിയുടെ ഏട്ടനെകൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിച്ചു തരുമോ എന്ന്…”

 

അത് കേട്ട് ശ്യാമ ചിരിച്ചു. സുചിത്ര ചോദിച്ചു

 

 

“പറയെടി പെണ്ണേ നിനക്ക് എന്റെ ഏട്ടനെ ഇഷ്ട്ടം ആണോ..? ”

 

 

” മ് ” ശ്യാമ മൂളി.

 

 

“ഈ മൂളൽ എനിക്ക് വേണ്ട. ഉത്തരം എനിക്ക് വേണ്ടത് നിന്റെ നാവിൽ നിന്നാണ്. അത് നിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് തന്നെ എനിക്ക് കേൾക്കണം..പറ ഇഷ്ട്ടം ആണോ എന്റെ ഏട്ടനെ..?”

 

 

“ഇഷ്ട്ടം ആണ്. ” ശ്യാമ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

 

“അമ്പടി കള്ളി. എന്നിട്ട് നീ ഇത് എന്തിനാ എന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചു വെച്ചത്…?”

 

 

“അത് ചേച്ചി അപ്പു ഏട്ടനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോകുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട്. ചേച്ചിയും എന്നിൽ നിന്ന് എല്ലാം മറച്ചു വെച്ചില്ലേ..?”

 

 

“ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെന്ന് കരുതി. നിനക്ക് നിന്റെ ഇഷ്ട്ടം വേണ്ടെന്നു വെക്കാൻ പറ്റുമോ..? ഞാൻ മറച്ചു വെച്ചത് നിന്റെ അപ്പു ഏട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ട.”

 

 

“അത് ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി. ചേച്ചിയെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി. ”

 

 

“ശരി. നീ ഈ ഇഷ്ട്ടം നിന്റെ അപ്പു ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞിരുന്നോ..? ”

 

 

” മ് ” ശ്യാമ വീണ്ടും മൂളി. അത് കേട്ടു സുചിത്ര ശ്യാമയെ നോക്കി. ആ നോട്ടം കണ്ട് ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

 

 

“പറഞ്ഞിരുന്നു. ”

 

 

 

 

“ശ്യാമേ നീ ഇപ്പോഴും അറിയാത്ത കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ കൂടെ ഉണ്ട്. പക്ഷെ അത് പറയാൻ എനിക്ക് അനുവാദം ഇല്ല. അത് എന്താണെന്ന് നിനക്ക് പതിയെ മനസ്സിലാകും. ” സുചിത്ര പറഞ്ഞു

 

 

ശ്യാമ അതിശയത്തോടെ സൂചിത്രയെ നോക്കി.

ശ്യാമയ്ക്ക് വീണ്ടും സംശയം ആയി.

 

അപ്പോഴേക്കും ഓ ആർ എസ്സ് ലായനി അവിടെ എത്തി. സുചിത്ര ഡ്രിപ് നിർത്തി ആ വെള്ളം ശ്യാമയ്ക്ക് കൊടുത്തു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..

 

 

” ഇനി ഇത് കുറച്ചു കുടിക്ക്. പ്രഷർ കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു ഇത് എവിടെയാ എത്തിയത് എന്നറിയോ.. ? ഇന്നാ കുടിക്ക്. ” ശ്യാമ ആ വെള്ളവും കുടിച്ചു അവിടെ കിടന്നു. സുചിത്ര വീണ്ടും ടി വി ഓൺ ചെയ്തു. അപ്പോഴും നേരത്തെ കാണിച്ച സംഭവങ്ങൾ ടി വി യിൽ കാണിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

അതിൽ യൂണിഫോമിൽ ഉള്ള S P സുധീഷ് ചന്ദ്രൻ ശ്യാമയുടെ അപ്പു ഏട്ടൻ. കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി പറയുകയായിരുന്നു.

 

 

“ഞങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷത്തിൽ ഏറെ ആയി ഈ കേസിന്റെ പുറകെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. പലപ്പോഴും കൃത്യമായ തെളിവ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് എവിടേയും എത്താനോ ആരേയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യാനോ സാധിച്ചില്ല.

 

ഇത് ചെറിയൊരു കേസ് അല്ല. ഇതൊരു വലിയ കേസ് ആണ്. സംസ്ഥാന പോലീസും കേന്ദ്ര സംഘവും ഒരുമിച്ചുള്ള ഒരു അന്വേഷണം.. അതിൽ പലരും പല രീതിയിൽ ഞങ്ങളെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് അതും ഞങ്ങളുടെ അറിവോടെ.

 

പെൻവാണിഭം, മനുഷ്യക്കടത്ത്, ആയുധ ഇടപാട്, മയക്കു മരുന്ന്, സ്വർണ്ണ കടത്ത്, കൊട്ടേഷൻ സംഗം, അങ്ങനെ പലതും ആണ്. ഇപ്പോഴാണ് ഇതിലെ പ്രധാനികൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരേയും പിടികൂടാൻ കഴിഞ്ഞത്. അതിനിടയിൽ ചിലർ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മറ്റുള്ളവരെ കേന്ദ്ര സംഘം കസ്റ്റടിയിൽ എടുത്തു കൊണ്ട് പോയി.

 

 

ഇവിടെ നടന്ന പല ലഹളകൾക്കും കലാപങ്ങൾക്കും ഇവർക്ക് പങ്കുണ്ട് എന്ന വ്യക്തമായ സൂചന കിട്ടിയിട്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഈ സംയുക്ത ഓപ്പറേഷൻ നടത്തിയത്.

 

 

ഈ കേസ് അന്വേഷണത്തിന്റെ തുടക്കം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു. ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട ചില പെൺ കുട്ടികൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.

എന്നാൽ അതിന് കാരണക്കാർ ആരെന്ന്

കണ്ട് പിടിക്കാൻ പോലീസിന് കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് ഒരു പെൺ കുട്ടി ഞങ്ങൾക്ക് മരണമൊഴി തന്നത്. എങ്കിലും ഏകദേശം രൂപം മാത്രമേ അവൾക്ക് പറയാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. അതിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ ഒരു രൂപം കണ്ടെത്തി. അവിടെ നിന്നാണ് ഈ കേസ് തുടക്കം. ഇയാൾ ആണ്. ഇതിൽ ആദ്യം സംശയിക്കപ്പെട്ട പ്രതി. എന്നാൽ ഞങ്ങൾ അന്വേഷണം തുടങ്ങുന്നതിനു കുറേ മുൻപ് തന്നെ ഇയാൾ മരണപെട്ടിരുന്നു. അതും ഒരു കൊലപാതകം ആണെന്ന് ഇപ്പോൾ ആണ് വ്യക്തമായത്. സുധി ഒരു ഛായ ചിത്രം എടുത്തു കാണിക്കുന്നു.

 

ആ ഛായ ചിത്രം ടി വി യിൽ കാണിച്ചപ്പോൾ ശ്യാമ ഞെട്ടി. അവൾ വിളിച്ചു.

 

“ചേച്ചി.. ചേച്ചി.. അത് അത്.. അത് ..” അതും പറഞ്ഞു ശ്യാമ കരഞ്ഞു.

 

 

സുചിത്ര ശ്യാമയുടെ പുറത്ത് തട്ടി ശ്യാമയുടെ കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“നീ കരയേണ്ട. നീ രക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് കരുതിയാൽ മതി. നീ ഇനി അതൊന്നും ഓർക്കേണ്ട. കഴിഞ്ഞതൊക്കെ നീ മറന്നേക്കണം . പൂർണമായും എന്റെ ഏട്ടന്റെ പെണ്ണാകണം. എന്റെ ഏട്ടത്തിയാക്കാൻ ഒരുങ്ങിക്കോണം. ”

 

സുചിത്ര ശ്യാമയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

ശ്യാമ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. സുചിത്ര പോയിട്ട് ടി വി ഓഫ്‌ ചെയ്തു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

 

“ഇനി ഇത് കാണേണ്ട. ഇതൊന്നും നമ്മൾ അറിയേണ്ട. അറിയേണ്ട കാര്യം ഒക്കെ അപ്പു ഏട്ടൻ പറയും.”

 

 

 

ആ സമയം എല്ലാവരും വീണ്ടും അവിടേക്ക് വന്നു.

 

 

“മോള് ഉഷാർ ആയല്ലോ.. എടി സുധേ നീ കുറച്ചു നാരങ്ങ പൊളിച്ചു കൊടുക്ക് ശ്യാമയ്ക്ക്. എന്റെ മോൾ കുറച്ചു കൂടെ ഒന്ന് ഉഷാർ ആകട്ടെ. ” ചന്ദ്രസേനൻ പറഞ്ഞു

 

 

“അയ്യടാ. പുതിയ മോളെ കിട്ടിയപ്പോൾ ഞങ്ങളെ ഒക്കെ മറന്നോ..? ഇപ്പോൾ ഈ മോളുടെ കാര്യം മാത്രമേ ഉള്ളൂ അല്ലേ..? ” സുചിത്ര ചോദിച്ചു.

 

 

“അതെ. ഇനി എനിക്ക് നിന്നെ എന്തിനാ. ഇനി എനിക്ക് എന്റെ മോളെ മതി. അല്ലേ മോളെ..? ” ചന്ദ്രസേനൻ ശ്യാമയുടെ നെറുകയിൽ തഴുകികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

“എന്നാലേ അളിയാ. എന്റെ മോളെ ഞങ്ങൾക്ക് വേണം. അല്ലെടി പ്രഭേ…? നീ നമ്മുടെ അമ്മൂനും ഒരു നാരങ്ങ എടുത്തു പൊളിച്ചു കൊടുക്ക്.” സുന്ദരൻ സാർ പറഞ്ഞു.

 

അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.

 

 

പിന്നെ സുന്ദരൻ സാർ ശ്യാമയോട് പറഞ്ഞു.

 

 

“മോള് എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. അവൻ പറഞ്ഞിട്ട ഞാൻ മോളോട് അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞത്. അതിന് ഒരു കാരണം മോള് തന്നെയാ.. കാര്യങ്ങൾ ഈ പെണ്ണ് കുറച്ചൊക്കെ പറഞ്ഞു കാണുമല്ലോ അല്ലേ..? ”

 

 

“അയ്യോ സാർ അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ.. സാറിനോട് ഞാനാണ് ക്ഷമ ചോദിക്കേണ്ടത്.. ഞാൻ അറിയാതെ അന്ന് എന്തൊക്കെയോ സാറിനോട് പറഞ്ഞു പോയി. സാർ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ” ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

 

 

“സാറെന്നോ..? അമ്മാവൻ എന്ന് വിളിക്കെടി . എന്താ നിനക്ക് അങ്ങനെ വിൽക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോ..?” സുന്ദരൻ സാർ ഒരു കപട ദേഷ്യം കാണിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“എന്റെ ഏട്ടത്തി വേഗം അമ്മാവാ എന്ന് വിളിച്ചോ. ആള് കാണുന്ന പോലെ ഒന്നും അല്ല. ടെറർ ആണ്. ടെറർ. പഴയ പട്ടാളക്കാരൻ ആണ്. മേജർ ആണ്. ഇപ്പോൾ പല കാര്യത്തിനും അപ്പു ഏട്ടന്റെ വലം കൈ. ” സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

 

 

“വലം കൈയെ പറ്റി മാത്രം പറഞ്ഞാൽ മതിയോ. ഒരു ഇടം കൈ ഉണ്ട് . അതെന്താ പറയാത്തത്..?! ” ചന്ദ്രസേനൻ സൂചിത്രയോട് ചോദിച്ചു.

 

 

“ആ. ഇടം കൈ അപ്പുന്റെ കൂടെ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങ് വരും..” സുന്ദരൻ സാർ സുചിത്രയെ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

അപ്പോഴേക്കും ശ്യാമയുടെ അമ്മ ഉണർന്നു. അവിടെ ഒരുപാട് പേരെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ എല്ലാവരേയും നോക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

 

“ആരാ ? എന്താ..? ഇത് എവിടെയാ..? ”

 

ശ്യാമയുടെ അമ്മ ഉണർന്നത് കണ്ട് അപ്പുവിന്റെ അമ്മ സുധ വേഗം അവരുടെ അടുത്ത് പോയി ശ്യാമയുടെ അമ്മയുടെ കൈ എടുത്തു പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

“ചേച്ചി ചേച്ചി. സുമിത്രേച്ചി. ഞങ്ങളെ ഒക്കെ ഓർമ്മയുണ്ടോ..?”

 

ശ്യാമയുടെ അമ്മ സുധയെ തുറിച്ചു നോക്കി പിന്നെ പെട്ടന്ന് പൊട്ടി കരഞ്ഞു. എന്നിട്ട് വിളിച്ചു.

 

 

“സുധേ… എന്റെ സുധേ.. ഇത് നീയല്ലേ. ? എന്റെ സുധേ. എന്റെ ഏട്ടത്തി..”

 

 

“അതേ ചേച്ചി ഇത് സുധയാ. ചേച്ചിയുടെ സുധ. ചേച്ചിക്ക് ഏട്ടനെ കാണേണ്ടേ..? ഇതാ.. ചേച്ചിയുടെ സ്വന്തം ഏട്ടൻ. ചന്ദ്രേട്ടൻ..”

 

സുധ അപ്പുവിന്റെ അച്ഛനെ ശ്യാമയുടെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിർത്തി. ചന്ദ്രസേനനെ കണ്ട് ശ്യാമയുടെ അമ്മ പെട്ടന്ന് ഞെട്ടി എഴുനേറ്റ്. സേനന്റെ കാലിൽ വീണു കാലിൽ പിടിച്ചു തന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ട് ആ കാലിൽ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു.

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

“ഏട്ടാ.. എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് ഏട്ടാ. ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തു പോയി ഏട്ടാ. ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല ഏട്ടാ. ഏട്ടന്റെ അനിയത്തിയോട് ക്ഷമിക്ക് ഏട്ടാ. ”

 

 

“അയ്യോ!! അങ്ങനെ കാലിൽ പിടിച്ചു വലിക്കല്ലേ.. ചേച്ചി.” എന്ന് പറഞ്ഞു സുധ വേഗം ശ്യാമയുടെ അമ്മയെ പിടിച്ചു എഴുനേൽപ്പിച്ചു. കൂടെ മറ്റുള്ളവരും കൂടി.

 

 

ശ്യാമയുടെ അമ്മ ചന്ദ്രസേനനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു.

 

 

“അതേ സുമിത്രേച്ചി. അന്ന് അവൻമാർ വെടിവെച്ചത് അളിയന്റെ കാലിന് ആണ് . അതിന്റെ ഒരു വേദന ഇപ്പോഴും അളിയന് ഉണ്ട്..”

സുന്ദരൻ സാർ പറഞ്ഞു.

 

 

ശ്യാമയുടെ അമ്മ സുന്ദരൻ സാറിനെ തന്നെ നോക്കി.

 

 

“എന്റെ ചേട്ടനാണ്. ചേച്ചി ചേട്ടനെ അങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ..? വല്ലപ്പോഴും മാത്രമല്ലേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. ” സുധ പറഞ്ഞു.

 

 

സേനൻ ശ്യാമയുടെ അമ്മയെ അവിടെ കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി. കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ ശ്യാമയുടെ അമ്മ സേനനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“എനിക്ക് ഇപ്പോൾ എല്ലാം അറിയാം ഏട്ടാ. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഏറെ വൈകിപ്പോയി. എല്ലാം എന്റെ തെറ്റാണ്. ഞാൻ അയാളെ ഏറെ വിശ്വസിച്ചു പോയി. അതിന്റെ ശിക്ഷ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഏട്ടനും എല്ലാവരും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു. എല്ലാവരും എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ”

 

 

ഇതെല്ലാം കണ്ടു ശ്യാമ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ. അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്ന് പോയി.

 

അപ്പോഴേക്കും സുധി അവിടെ എത്തി. സുധിയെ കണ്ട ഉടനെ സേനൻ ശ്യാമയുടെ അമ്മയെ വിട്ട് സുധിയുട അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

 

സുധി യൂണിഫോമിൽ തന്നെയാണ് അകത്തേക്ക് വന്നത്. മറ്റൊരാളും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് മോഹൻ ആയിരുന്നു. മോഹന്റെ കൈയിൽ ചെറിയൊരു മുറിവിന്റെ കെട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു.. ആ സമയം ശ്യാമ ബെഡിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

സുധിയെ കണ്ട ഉടനെ സുന്ദരൻ സാർ സുധിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

“കലക്കിയെടാ മോനെ. നീ ഉഷാർ ആക്കി. ഒരുപാട് നാൾ ഉള്ളിൽ കൊണ്ട് നടന്ന തീയാണ് നീ ഇന്ന് അണച്ചത്. നിന്റെ അച്ഛൻ അവനാണ് അതിന്റെ വേദന മുഴുവൻ അനുഭവിച്ചത്. ”

 

 

“ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് അല്ലല്ലോ അമ്മാവാ. നമ്മൾ എല്ലാവരും ചേർന്നല്ലേ. ഇതിൽ എനിക്ക് മാത്രം എന്താണ് ഉള്ളത്. ? ” സുധി ചോദിച്ചു

 

 

“ഉണ്ടെടാ മോനെ. നീയാണ് നമ്മുടെ നായകൻ . യഥാർത്ഥ നായകൻ. ” സുന്ദരൻ സാർ പറഞ്ഞു.

 

 

“അയ്യെടാ! അങ്ങനെ അപ്പു ഏട്ടൻ മാത്രം ഒന്നും അല്ല. കൂടെ ഞാനും ഉണ്ട്. നോക്കിക്കേ അതിന്റെ തെളിവ് ഞാൻ ചോര കൊടുതാണ് തീ അണച്ചത്..”

 

 

മോഹൻ തന്റെ കൈയിലെ കെട്ട് കാണിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു. അത് കണ്ട് സുചിത്ര വേഗം ഓടി മോഹന്റെ അടുത്ത് വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

“ഇത് എങ്ങനെ പറ്റിയതാ കണ്ണേട്ടാ. ഒരുപാട് മുറിഞ്ഞൊ..?”

 

 

“ആ അമ്മു ഒരുപാട് മുറിഞ്ഞു. നല്ല വേദനയും ഉണ്ട്. ശ്യാമേടത്തി അപ്പു ഏട്ടന്റെ കൂടെ നിന്ന പോലെ ഇനി നീ എപ്പോഴും എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവില്ലേ..?” മോഹൻ സൂചിത്രയോട് പറഞ്ഞു.

 

 

“ഉണ്ടാവും കണ്ണേട്ടാ.. ഞാൻ എപ്പോഴും കൂടെ ഉണ്ടാകും. കണ്ണേട്ടൻ എന്നെ വിട്ട് പോകാതിരുന്നാൽ മതി.”

 

 

“ഇല്ല അമ്മു ഞാൻ പോകില്ല. ഇനി നിന്നെ വിട്ട് ഞാൻ എവിടേയും പോകില്ല. ” മോഹൻ പറഞ്ഞു.

 

 

“ഡാ അപ്പോൾ ഇനി നിനക്ക് തിരിച്ചു പോകേണ്ടേ..? ” പ്രഭ ചോദിച്ചു.

 

 

“ഓഹ്!!! ഓരോന്ന് ഓർമിപ്പിക്കല്ലേ നല്ലൊരു മൂഡ് കളയാൻ ആയിട്ട്.” മോഹൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.

 

 

ഇതൊക്കെ കണ്ട് കണ്ണ് തള്ളി ഇരിക്കുകയാണ് ശ്യാമ.

 

സുധി പിന്നെ നേരെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അച്ഛൻ സുധിയുടെ കൈ പിടിച്ചു ശ്യാമയുടെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ട് പോയിട്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

“നിനക്ക് ഇവനെ മനസ്സിലായോടി. ?”

 

ശ്യാമയുടെ അമ്മ സുധിയെ നോക്കി.

 

 

സുധി പറഞ്ഞു.

 

“അപ്പച്ചിക്ക് എന്നെ മനസ്സിലായെ ഇല്ല അച്ഛാ. “

 

 

“കുഞ്ഞുനാളിൽ നീ ഇവനെ കുറേ എടുത്തു നടന്നതല്ലേ..?. എടി ഇത് നമ്മുടെ അപ്പു ആണ്. എന്റെ മോൻ.. നീയല്ലേ ഇവന് പേര് ഇട്ടത്. സുധീഷ് ചന്ദ്രൻ എന്ന്. നീ ഒക്കെയും മറന്നു പോയോ…?”

 

ശ്യാമയുടെ അമ്മ കരഞ്ഞു. എഴുനേറ്റ് സുധിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

 

 

“ഇവൻ ജനിച്ചന്ന് മുതൽ ചേച്ചി പറയുമായിരുന്നു . ചേച്ചിക്ക് ജനിക്കുന്നത് ഒരു മോള് ആണെങ്കിൽ അവൾ ഇവന് ഉള്ളതാണെന്ന്. ഓർമ്മയുണ്ടോ ചേച്ചിക്ക്..?” സുധ ചോദിച്ചു.

 

 

ശ്യാമയുടെ അമ്മ സുധിയെ നോക്കി പിന്നെ സൂചിത്രയേയും.

 

 

“അതുകൊണ്ട് അത് ഞങ്ങൾ അത് അങ്ങ് നടത്താൻ പോകുകയാ..ഇവരുടെ കല്ല്യാണം. ” സുധ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

 

 

“അതൊക്കെ ഞാനും അപ്പച്ചിയും നേരത്തെ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു അല്ലേ അപ്പച്ചി. അപ്പച്ചി എനിക്ക് വാക്കും തന്നു. ” സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

 

 

അപ്പോഴാണ് ശ്യാമയുടെ അമ്മ ശ്യാമയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. എന്നിട്ട് അവർ ചോദിച്ചു.

 

 

“ഇത് എന്റെ മോൾക്ക് എന്ത് പറ്റി.. ”

 

 

“അപ്പച്ചി പേടിക്കേണ്ട. അത് ചെറിയൊരു തലകറക്കം ആണ്. അത് ഇപ്പോൾ ശരിയാകും. ” സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

 

 

 

സുധി ശ്യാമ കിടന്ന കട്ടിലിന്റെ അടുത്ത് പോയി . ആ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് ശ്യാമയുടെ കൈ എടുത്ത് തന്റെ ഉള്ളം കൈയിൽ വെച്ചു

ആ കൈയിൽ പതിയെ തഴുകി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

“എന്ത് പറ്റി ഇങ്ങനെ വീണുപോകാൻ..? തളർന്നു പോയോ..? ഇനി വീണാൽ ശ്യാമയെ താങ്ങാൻ ഞാൻ മാത്രം അല്ല ഇവർ എല്ലാവരും ഉണ്ടാകും. “

 

 

അത് കേട്ട് ശ്യാമ സുധിയുടെ മുഖത്തു നാണത്തോടെ നോക്കിയിട്ട് ചിരിച്ചു.

 

 

” ഇതൊക്കെ ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായോ..? ഞാൻ ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായോ..?” സുധി ശ്യാമയോട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

 

 

“മ് . മനസ്സിലായി. ” തളർന്ന ശബ്ദത്തോടെ ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

 

 

” എന്നാൽ പറ ഞാൻ ആരാ..” സുധി ചോദിച്ചു

 

 

“എന്റെ അപ്പു ഏട്ടൻ.. ” ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“അങ്ങനെ അല്ല ശരിക്കും ഞാൻ ആരാ ശ്യാമയുടെ അത് പറ.”

 

ശ്യാമ നാണത്തിൽ കണ്ണ് പൂട്ടിയിട്ട് ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

“എന്നെ കെട്ടാൻ പോകുന്ന എന്റെ അപ്പു ഏട്ടൻ.. ”

 

 

അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. ശ്യാമയുടെ അമ്മയ്ക്ക് അത് കേട്ട് കൂടുതൽ സന്തോഷം തോന്നി. അങ്ങനെ തന്റെ മകൾ ഒരു കല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.

 

 

“ഡാ ഡാ. നീ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു മോളേയും കൂട്ടി ഒന്ന് പുറത്തൊക്കെ പോയി ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വാ. ഇനി നിങ്ങളുടെ ആവശ്യം ഇവിടെ ഇല്ല. ഇവിടുത്തെ കാര്യം ഒക്കെ ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം.”

 

സുന്ദരൻ സാർ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“അപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കും പോകാലോ.. ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യവും ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ..? ” അത് കേട്ട് മോഹൻ ചോദിച്ചു.

 

 

“ഡാ കണ്ണാ. അതിന് അമ്മു ഇവിടുത്തെ ഡോക്ടർ അല്ലേ..? അവളെ ഇവിടെ ആവശ്യം ഇല്ലാതിരിക്കുമോ..? “പ്രഭാവതി ചോദിച്ചു.

 

 

 

“ഇതെന്തു ഏർപ്പാട്. ആകെ രണ്ട് മാസത്തെ ലീവിന് വന്നതാ. അതിൽ ഒരു മാസത്തിനു മുകളിൽ ഓട്ടോ ഓടിച്ചു സമയം കളഞ്ഞു. എന്റെ പെണ്ണിന്റെ അടുത്ത് ഇത്തിരി നേരം ഒന്ന് ഇരിക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല. ” മോഹൻ പരിഭവം പറഞ്ഞു.

 

അത് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന ശ്യാമയുടെ കൈ പിടിച്ചു മോഹനെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് സുധി ചോദിച്ചു..

 

 

“ശ്യാമയ്ക്ക് ഇവനെ മനസ്സിലായോ..?

 

 

അപ്പോൾ മോഹനേയും സൂചിത്രയേയും തന്റെ ഇരു വശവും ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ട് സുന്ദരൻ സാർ പറഞ്ഞു.

 

“നേരത്തെ അപ്പുവിന്റെ ഇടം കൈ ആയിട്ട് ഒരാൾ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. അത് ഇവൻ ആണ്. എന്റെ മോൻ മോഹൻ സുന്ദരേശൻ. ഇവൻ എന്നെ പോലെ തന്നെ ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ ആണ്. . ഇവനെ ഞങ്ങൾ കണ്ണാ എന്ന് വിളിക്കും. ഇവൾ ഞങ്ങളുടെ അമ്മുവും. ഇവർ തമ്മിൽ ഉള്ള വിവാഹം എല്ലാം ഉറപ്പിച്ചതാ. പക്ഷെ ഏട്ടന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി എന്ന് രണ്ട് പേരും പറഞ്ഞു. അതാണ് ഇവരുടെ കല്യാണം വൈകിയത്. ”

 

സുന്ദരൻ സാർ പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനിടയിൽ സുധിയുടെ അച്ഛൻ ചന്ദ്ര സേനൻ പറഞ്ഞു..

 

 

 

“എന്നാലും ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു വരുന്ന മാസം എട്ടാം തീയ്യതി ഇവരുടെ കല്ല്യാണം നടത്താൻ . കൂടെ നിങ്ങളുടെയും. എന്റെ മോൻ അപ്പുവും. എന്റെ ചേച്ചിയുടെ മോൾ ശ്യാമയുടേയും. ”

 

“എട്ടാം തീയ്യതിയോ..? അപ്പോൾ ഇനിയും കാത്ത് നിൽക്കണോ. നമുക്ക് നാളെ തന്നെ നടത്തി കൂടെ..? മോഹൻ ചോദിച്ചു..

 

 

“ഡാ എട്ടാം തീയ്യതി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇനി രണ്ട് ആഴിച്ചയെ ഉള്ളൂ..” പ്രഭാവതി പറഞ്ഞു.

 

 

“രണ്ടാഴ്ചയോ ? അത് കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പിന്നെ തിരിച്ചു പോകാൻ രണ്ടാഴ്ച പോലും ഇല്ല. ഞങ്ങൾക്ക് ഹണിമൂൺ ഒക്കെ പോകേണ്ടതാ. പിന്നെ അതിന് ഒന്നും സമയം കിട്ടില്ല.. ” മോഹൻ പറഞ്ഞു.

 

 

“പോടാ അവിടുന്ന്. അതിനൊക്കെ സമയം കിട്ടും. നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്ക്..” പ്രഭാവതി പറഞ്ഞു

 

 

“എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ. ഈ ഹണിമൂൺ കല്ല്യാണത്തിന് മുൻപ്പ് ആക്കുന്നത് കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ..? ഓട്ടോ ഫുൾ ടാങ്ക് ആണ്. ” മോഹൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

 

 

അതു കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.

 

 

” നിങ്ങൾ എവിടെ ആണെന്ന് വെച്ചാൽ പോയി വാ പിള്ളാരെ. ഇവിടുത്തെ കാര്യം ഞങ്ങൾ നോക്കി കൊള്ളാം. ” ചിരിയോടെ സുധ പറഞ്ഞു.

 

 

“ഹാവൂ രക്ഷപെട്ടു. വാ അമ്മൂസേ നമുക്ക് ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വരാം. എനിക്ക് കല്യാണത്തിന്റെ കുറച്ചു പർച്ചേസ് കൂടെ ബാക്കി ഉണ്ട്. അതും കൂടെ എടുക്കാം..” മോഹൻ പറഞ്ഞു.

 

 

“അതൊക്കെ അന്ന് നമ്മൾ എടുത്തില്ലേ കണ്ണേട്ടാ….ഇനി എന്ത് എടുക്കാൻ . ?” സുചിത്ര ചോദിച്ചു.

 

 

“എന്നാലും. ഇനിയും എന്തെങ്കിലും കാണും. നീ വാ.. ” മോഹൻ പറഞ്ഞു.

 

 

“നിക്കെടാ അവിടെ നീ ഇങ്ങനെ തിരക്ക് കൂട്ടല്ലേ. അവൾ എന്നായാലും നിനക്ക് ഉള്ളതല്ലേ..? ഇപ്പോൾ ഇവരുടെ കാര്യം ശരിയാവട്ടെ എന്നിട്ട് പോയിക്കോ എവിടെ വേണം എങ്കിലും.” പ്രഭാവതി പറഞ്ഞു

 

 

“മോളെ ഇവരുടെ കാര്യം ഇനി എങ്ങനെയാ.. ഇന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ആകുമോ..? നമുക്ക് ഇന്ന് തന്നെ വീട്ടിൽ പോകാൻ പറ്റുമോ..?” ചന്ദ്ര സേനൻ ചോദിച്ചു.

 

 

“നോക്കാം അച്ഛാ. ഇനിയും സമയം ഉണ്ടല്ലോ..” സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

 

 

“ഡാ മോനെ അപ്പൂ ഇനി എന്താ നിന്റെ പരിപാടി…? ” സുന്ദരൻ സാർ സുധിയോട് ചോദിച്ചു.

 

 

“ഞാൻ ഒന്ന് ഓഫീസിൽ പോയിട്ട് അതുവഴി വീട്ടിലും പോയി ഫ്രഷ് ആയി വരാം. ശ്യാമയ്ക്ക് തല ചുറ്റൽ ഉണ്ടായി വീണു ബോധം പോയി എന്നൊക്കെ കേട്ടത്‌ കൊണ്ട് നേരെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നതാ. . വാടാ കണ്ണാ..” അതും പറഞ്ഞു. ശ്യാമയെ നോക്കി ചിരിച്ച ശേഷം സുധി മോഹനേയും കൂട്ടി പുറത്തേക്ക് നടന്നു..

 

 

 

( തുടരും….)